zaman tüneli

old laik dayslerde, aşk meşk gibi dertlerimiz daha olabiliyorken bestelenen şarkılardan. şimdi çıkmıyor böyle.
pazarda kıvırcık 80 lira.

1974/ kıbrıs. ayşe tatile çıktı.

pamela spence - şehir rehberi.

yazın kısmetse gideceğim lise arkadaşlarımı görmek için.
çok sevdiğim, en bir sevdiğim.

niceleri gibi, ben de seviyorum.

eski günlerine dönmez. çünkü türkiye'nin en yaşanacak yeriydi, depremden sonra bu, 100 kat fazla vatandaş tarafından farkedildi.

hani bir ev vardır, gösterişli değildir, onun 10 katı, komple beyaz instagram evleri vardır millet onları över. bunun yerleri hala klasik cilalı ince parkedir. ama yaşayınca anlarsın, sapasağlamdır. dolapları kaplama değil yek ahşaptır. rutubet sıfırdır, izolasyon tamdır, dışarıdan gelince insan nefesinin açıldığını hisseder. kombiyle, dandik dunduk şeylerle değil sapasağlam kaloriferle ısınır. 19 hertz frekansın altında ses yoktur, insan huzursuz olmaz.

ama kağıt üzerinde hava atman mümkün değildir o evle.

ankara dostlukları böyledir. ankara da böyledir.

tek tek sorunlarını döşeyebilirsiniz, bu sorunların olmadığı şehir gösteremeyeceğiniz için anlamı yok.

he he deniz. haftanın üç günü içindesin ya, onu arıyorsun.

benimki sadece for the love of art and the making'dir; dan prog metal grubu beyond twilight'ın 2006 çıkışlı, son albümüdür bu.

20 senedir asla mı baymaz bir albüm ya. cidden benim açımdan böyle bir albüm daha yok. binlerce kez dinlemişimdir çıktığından beri, ki çıkmadan önce sızan versiyonunu bile dinlemiştim. grubu zaten önceki albümlerinden de biliyordum ve çok beğeniyordum, bu albümü de büyük hevesle bekliyordum fakat bu kadar akılalmaz bir albüm çıkarmalarına bayağı şaşırarak sevinmiştim.

hala da çok mesudum böyle bir albüm olduğu için. binlerce kez dinledim, ki 10.000'in üzerinde bile olabilir bu rakam. galiba bu ömrüm boyunca böyle devam edecek ve bu rakam astronomik boyutlara ulaşacak. hakikaten beni asla baymayan tek eser bu. başka da çok defa dinlediğim albümler var ama onları çok fazla üst üste dinlersem beni sıkıyorlar, bu yüzden o albümleri dinleme sayım bunun yanına bile yaklaşamaz.

işte hayatımın albümünün, hatta genel bağlamda sanat eserinin kapağı:

varlıkları modern dünyada yadsınan nurdan halk edilmiş mahluklardır. mesela çanakkale savaşında türk ordusunun saflarında yer almışlardır. tarih kitaplarında yazmaz lakin çörçil bile biz çanakkalede allah'la harb ettik diyerek bu işin aslında ne olduğunu söylemiştir. ölüm kadar gerçektirler kendileri.

bu fotoğrafa baktıkça; ülkenin başına gerçek vatanperver geleceğine asla inanmıyorum.
iyiler hep kaybedecek ve kötülüğün hükmü daim kalacağına artık şüphem olmadığı için!
bir asteroit'n gelip ülkenin kalbine çarpıp yok oluşu; çöküşünü görmekten evladır.

hatırlanması gereken hakikat. öleceğim öleceksin ölecek. ne için neyle yaşıyorsunuz? bunu düşünmeyebilirsiniz lakin düşünmemek iyi şey değildir. düşünceli olmak iyidir düşüncesiz birisi olmak fenadır. neleri düşünürsünüz? ölüm karşısında o düşündüklerinizin ne hükmü var?

biraz daha farklı bir versiyonu yaygın olan ve sözlüklerde basit, saçma, önemsiz dertlerden yakınanlara söylenebilecek bir söz.

eskiden mis gibi tarçın çayları olurdu.
bir yudum alırdın tüm boğazın haşat olurdu.
nezleye, gribe, soğuk algınlığına birebirdi.
tarçın çayı kahveden daha meşhurdu. kahvehanelerde tarçın çayı bulurdun, bazısında kahve bulamazdın.
bugün neredeyse tüm ülkede nesli tükenmiştir.
bırakın çay bahçelerini aktarda bile bulmak zor. izmir'de istasyonun oradaki çay bahçesinde hala var. giderseniz benim içinde bir bardak için.

tarzlarının daha yakın olmasından ve ilk çıkışlarını aynı yıllarda yapmalarından dolayı nazan öncel ile yıldız tilbe'yi, sezen aksu'dan daha çok birbirine yakıştırıyorum.

fıstık çamı

is sevgilisi.

hayatım boyunca hic işyeri flörtüm olmadı. katı prensiplerim vardır bu konuda. yalnız son gorustugım adama dair bi hikayem var:
isten yeni ayrılmıştı. sık sık telefon ediyorve her sosyal medya paylasımımı begeniyordu. anladım bana ilgisi var. benim zaten ilk gördügüm andan beri dibim dusuyor adama.

ama benim cok idealist bir yonum de var. kendimce inanclarım da var dunyaya.
ustume gittim:

-boyle boyle bi durum var. cesitli ideallerle girdim bu işe. işimde sıkıntı yaratacaksa gorusmicem. once size danısmak istedim.
-ozel hayatına karısamayız. sorun olmaz.

sorun olur deselerdi neredeyse asık oldugum adamı reddedecektim ben.
bizde boyle. once idealler.

hangi sözlükten bu ifadeyi öğrendikleri merak edilen dinin müntesiplerinin kendilerine uygun buldukları ad. dna testinde kanlarına greklik de karışmışsa artık zeusa kadar yolu var. ne diyelim tanrı size alkış versin dininiz amin.

bize destek vermezseniz hepimiz buraya iltica ederiz, siz bilirsiniz….

bizleri sevindirmiştir.

papa'nın ayin yapabildiği, hristiyan okullarının açıldığı bir ülkede gök tanrı inancının tanınmasına karşı olan her kim varsa art niyetli ve türk düşmanıdır. islam hakikaten iman edildiği üzere hoşgörü diniyse işte devlet kurumlarına bunu ispat etme fırsatı. zira tengriciler zaten kendileri için ibadethane vs. talep etmiyorlar. tek arzuları, kendilerinin ve çocuklarının resmi din hanelerinde kendi inançlarının yazması. bu hukuki bir haktır.

şebnemciler yaş aldıkça tecrübe kazandıkça özlemci olmuşlardır. özlemciler ise bağa bahçeye falan düşmüşlerdir. yani her türlü evrimin daha üst basamağıdır özlem. konu kilit emeğe saygı artı rep.

ampule basan dayı hissiyle ve hiddetiyle cevabı nazan olan soru. iyi ki açmışsınız anketi yoksa ben açacaktım. uzun uzun yazmaya gerek yok sezen projedir nazan ise kimsenin diyemeyeceği şeyleri diyemeyeceği nağmelerle söylemiştir.

hazır kapıştırıyoruz:

(bkz: şebnem ferah vs özlem tekin)