zaman tüneli

enteresan bir köpeksever. kastamonu'nun tosya ilçesi akbük köyünü kendine mesken edinmiş. köylülerin iddiasına göre insanları sahte ihbarla yıldırmış, devletin işi gücü yok bu kadının asılsız ihbarlarıyla uğraşıp durmuş.

taraftarı olmanın büyük bir mutluluk olduğu, insanın şampiyonluklara, kupalara ve daha nice başarılara doyduğu, dünyanın en büyük spor kulübü.

tıpkı kendisinden önceki kraliçe fevziye'de olduğu gibi son derece kapsamlı bir belgeselini hazırladığım, dünya tarihinin en güzel kadınlarından biri.

fevziye mi daha güzel, yoksa süreyya mı, insan karar vermekte oldukça zorlanıyor...

yıllar geçse eskimeyecek şarkılardan. 70'lerde, 80'lerde sanat adına güzel işlerin yapıldığını gösteriyor bir yandan.

tam manasıyla beşikten mezara:

afrika kahvelerinin kenya ve etiyopya başta olmak üzere tatları türk kahvesi'ne benzer. özellikle türk kahvesi'nin hammaddesi yemen'den geldiği için, yemen ve etiyopya da birbirleriyle kıyıdan komşu olduğu için bu benzerlik kaçınılmazdır.

old laik dayslerde, aşk meşk gibi dertlerimiz daha olabiliyorken bestelenen şarkılardan. şimdi çıkmıyor böyle.
pazarda kıvırcık 80 lira.

1974/ kıbrıs. ayşe tatile çıktı.

pamela spence - şehir rehberi.

yazın kısmetse gideceğim lise arkadaşlarımı görmek için.
çok sevdiğim, en bir sevdiğim.

niceleri gibi, ben de seviyorum.

eski günlerine dönmez. çünkü türkiye'nin en yaşanacak yeriydi, depremden sonra bu, 100 kat fazla vatandaş tarafından farkedildi.

hani bir ev vardır, gösterişli değildir, onun 10 katı, komple beyaz instagram evleri vardır millet onları över. bunun yerleri hala klasik cilalı ince parkedir. ama yaşayınca anlarsın, sapasağlamdır. dolapları kaplama değil yek ahşaptır. rutubet sıfırdır, izolasyon tamdır, dışarıdan gelince insan nefesinin açıldığını hisseder. kombiyle, dandik dunduk şeylerle değil sapasağlam kaloriferle ısınır. 19 hertz frekansın altında ses yoktur, insan huzursuz olmaz.

ama kağıt üzerinde hava atman mümkün değildir o evle.

ankara dostlukları böyledir. ankara da böyledir.

tek tek sorunlarını döşeyebilirsiniz, bu sorunların olmadığı şehir gösteremeyeceğiniz için anlamı yok.

he he deniz. haftanın üç günü içindesin ya, onu arıyorsun.

benimki sadece for the love of art and the making'dir; dan prog metal grubu beyond twilight'ın 2006 çıkışlı, son albümüdür bu.

20 senedir asla mı baymaz bir albüm ya. cidden benim açımdan böyle bir albüm daha yok. binlerce kez dinlemişimdir çıktığından beri, ki çıkmadan önce sızan versiyonunu bile dinlemiştim. grubu zaten önceki albümlerinden de biliyordum ve çok beğeniyordum, bu albümü de büyük hevesle bekliyordum fakat bu kadar akılalmaz bir albüm çıkarmalarına bayağı şaşırarak sevinmiştim.

hala da çok mesudum böyle bir albüm olduğu için. binlerce kez dinledim, ki 10.000'in üzerinde bile olabilir bu rakam. galiba bu ömrüm boyunca böyle devam edecek ve bu rakam astronomik boyutlara ulaşacak. hakikaten beni asla baymayan tek eser bu. başka da çok defa dinlediğim albümler var ama onları çok fazla üst üste dinlersem beni sıkıyorlar, bu yüzden o albümleri dinleme sayım bunun yanına bile yaklaşamaz.

işte hayatımın albümünün, hatta genel bağlamda sanat eserinin kapağı:

varlıkları modern dünyada yadsınan nurdan halk edilmiş mahluklardır. mesela çanakkale savaşında türk ordusunun saflarında yer almışlardır. tarih kitaplarında yazmaz lakin çörçil bile biz çanakkalede allah'la harb ettik diyerek bu işin aslında ne olduğunu söylemiştir. ölüm kadar gerçektirler kendileri.

bu fotoğrafa baktıkça; ülkenin başına gerçek vatanperver geleceğine asla inanmıyorum.
iyiler hep kaybedecek ve kötülüğün hükmü daim kalacağına artık şüphem olmadığı için!
bir asteroit'n gelip ülkenin kalbine çarpıp yok oluşu; çöküşünü görmekten evladır.

hatırlanması gereken hakikat. öleceğim öleceksin ölecek. ne için neyle yaşıyorsunuz? bunu düşünmeyebilirsiniz lakin düşünmemek iyi şey değildir. düşünceli olmak iyidir düşüncesiz birisi olmak fenadır. neleri düşünürsünüz? ölüm karşısında o düşündüklerinizin ne hükmü var?

biraz daha farklı bir versiyonu yaygın olan ve sözlüklerde basit, saçma, önemsiz dertlerden yakınanlara söylenebilecek bir söz.

eskiden mis gibi tarçın çayları olurdu.
bir yudum alırdın tüm boğazın haşat olurdu.
nezleye, gribe, soğuk algınlığına birebirdi.
tarçın çayı kahveden daha meşhurdu. kahvehanelerde tarçın çayı bulurdun, bazısında kahve bulamazdın.
bugün neredeyse tüm ülkede nesli tükenmiştir.
bırakın çay bahçelerini aktarda bile bulmak zor. izmir'de istasyonun oradaki çay bahçesinde hala var. giderseniz benim içinde bir bardak için.

tarzlarının daha yakın olmasından ve ilk çıkışlarını aynı yıllarda yapmalarından dolayı nazan öncel ile yıldız tilbe'yi, sezen aksu'dan daha çok birbirine yakıştırıyorum.