zaman tüneli

1. gaziantep sermaye ile emek arasındaki uçurumun en çok görünür olduğu, çoğunlukla gıda ve sanayi şehridir.
ya çok zenginsindir ya o zenginliğin gölgesinde harcananlardan biri...

2. gaziantep, insanını çok yoran, tüketen ve sürekli performans isteyen çalışkan ama plansız bir şehirdir.

3. gaziantep modern makyajlı muhafazakâr, şekilci ve kavram zafiyeti yaşayan bir şehirdir.

4. gaziantep derinlikten çok etiketin, zarafetten çok gösterişin, aidiyetten çok görünürlüğün şehridir.

5. gaziantep aile çekişmelerinin, miras kavgalarının ve aile şirketi savaşlarının dallas dizisine meydan okuduğu şehridir.

6. gaziantep patrimonyal yapı ve aile kapitalizminin güçlü olduğu, profesyonelliği öldüren, samimiyeti sınır ihlaline çeviren, akrabalığı liyakat önüne, tanışıklığı kurumsallığın yerine koyan bir şehirdir.

7. gaziantep yoğun göçü yönetmekte zorlanan, kolektif tutumu güçlü olmadığı için geleni dönüştürmek yerine, gelenle birlikte değişen bir şehirdir.

8. gaziantep eleştirildiğinde “bunlar gerçek antepli değil. sonradan gelenler bozdu.” savunmasına sığınan bir şehirdir.

9. gaziantep okumuş, bilinçli, kültürel derinliği olan insanlarının önemli bir kısmını kaçırmış, çoğunlukla sermaye sahipleri, o sermayeye hizmet eden ara kadrolar ve hayatta kalmaya çalışan geniş bir emekçi kitlesinin yaşadığı şehirdir.

10. gaziantep’te hasetlik sosyal bir rekabet biçimidir.
aynı okuldan mezun olduğuna, aynı mahallede büyüdüğüne, aynı aileden geldiğine tahammül edemeyen ama dışarıdan gelene hayranlık duyan "el iyisi ev delisi" bir şehirdir.

11. gaziantep para kazanmayı bilen ama parayı hayata, kültüre, sanata, nitelikli sosyalleşmeye dönüştürmekte hâlâ zorlanan bir şehirdir.
yeme içme kültürü güçlü, sosyal ve kültürel yaşamı zayıf bir şehirdir.

12. gaziantep geçmişine saplantılı, bugününe nankör, geleceğine öfkeli bir şehirdir.

13. hürmetlidir. ikramı sever. keyifçidir.

14. mukayese yaşam biçimidir.
girişimcilik ve iş geliştirme, evlilik ve sosyalleşme bu mukayese sarmalında dönen dedikodular ile şekillenir.

15. gaziantep, “deniz evi” tabiriyle “bağ evi” ritüeli arasında kendine özgü bir yaşam kültürü kurmuş, şehir dışında antep plakası görünce sevinçle korna çalan, şehir içinde ise aynı kornayla birbirine kötek atan garip insanların şehridir.
birbirlerinden kaçıp birbirlerini en çok takip edenlerin şehir dışında da birbirini bulduğu şehirdir.

16. gaziantep en elit hemşehrilerinin bile anteplice konuşabildiği, en sıradan vatandaşının bile dünyanın neresine giderse gitsin mangal, yağlı köfte, omaç vb birçok yemeğini yapabilenlerin olduğu bir şehirdir.

17. gaziantep açık hava hapishanesi gibi birbirlerinin hayatı üzerinden varlık gösterenlerin görünmeyen zincirler ile birbirine bağlandığı, gelişime dirençli ama oldukça meraklı bir şehirdir.

eski insanlarının ve zengin kültürünün yaşayanlardan çok nakışlarda, el işi çalışmalarında ve eski resimlerde kaldığı, kayıp, yorgun, savunmacı, kıskanç, üretken, gösterişli ve içten içe kırgın bir şehirdir gaziantep...

gaziantep’i anlamak için ne ürettiğinden ziyade kimi ve neyi tükettiğine bakmanız gerekir!

ben sana nereden tutuldum
yokluğunda hem nasıl duruldum
sağ elimi solumla avuttum
boş yere, hep boş yere

antalya olimpos’taki fiyatları eleştiren vatandaş:

“olimpos bomboş, eskiden burası insandan geçilmiyordu.

tabii bir cacık 400 lira olursa, bir lahmacun 1000 lira olursa, bir pizza 1500 lira olursa kim gelecek, niye gelecek?

baksanıza, gözleme 230 lira, su 50 lira, tavuk 400 lira, patates kızartması 250 lira.”