zaman tüneli

spor hiç yokmuş demek ki, bayrama gerek duymuş adam. bugün de hala pek yok. gevur icadı çünkü. bizde yağlı güreş, uzun eşek falan var, bi4 de futbol, o da para getiriyor diye.

10 yaşından sonra gereksiz bulduğum bir aktivite.

mevlana'ya atfedilen bir manzume şöyle der;

"doğru olsam ok gibi yabana atarlar beni
eğri olsam yay gibi elde tutarlar beni

mutlaka faydasını görürsünüz..

dünya tarihinin görüp görebileceği en büyük, en eşsiz, en vizyoner, en cesur, en devrimci, en karizmatik ve en şık lideri başkomutanımız gazi mustafa kemal atatürk'ün kurtuluş savaşı'nı fiilen başlattığı o olağanüstü günün 107. yıldönümünü kutladığımız en güzel bayramlarımızdan biri.

başta atatürkümüz olmak üzere, bağımsızlığımıza ve cumhuriyetimizin kurulmasına giden yolda küçücük bir etkisi bile olan bütün yol arkadaşlarını büyük bir sevgi, saygı, özlem ve minnetle anıyor, hatıralarının önünde saygıyla eğiliyorum.

bu gün yer gök atatürk!

yani biz hep genciz ve hep kurtuluş savaşımızı başlattığımız o ilk günün heyecanı içindeyiz.

sonsuza kadar atatürk'ün yolundayız, sonsuza kadar türkiye cumhuriyeti'ni bütün işgalci ve artıklarından koruyacağız!

türk milleti'nden atatürk'ün hiçbir güç silemez!

bir tane atatürk bütün vatan hainlerini yerle bir etmeye, bütün dünyaya meydan okumaya yetti...

şimdi ise milyonlarcayız!

büyük atatürk ve birbirinden değerli yol arkadaşları huzur içinde uyusunlar.

sizleri çok seviyoruz...

atatürk'ten asla vazgeçmeyiz!

19 mayıs atatürk'ü anma, gençlik ve spor bayramımız kutlu olsun!

muhteşem bir gün! içim kıpır kıpır!

ne mutlu türk'üm diyene ve ne mutlu atatürkümüzün yolundan gidene!

demek ki sorun onda değil. bizim insanımız ne kadar içten içten yüz yıllardır özense de hristiyan olmadığı sürece asla avrupa'li olamaz. dinle ilgili değil bu, kültürle.ilgili, hristiyan toplumların kültürü, saygısı saygısızligi, bireyselligi aşiretliligi herşeyi bizden farkli. bize bizim gibi hoca lazim. hindistandan irandan hatta somali'den misirdan falan hoca almamiz lazim, oralardan şampiyon çıkmamış olmasi önemli değil, gazlama çıkmali. futbol teknikten çok motivasyon oyunu, psikolojik bir oyun.

kimden? şu kameradaki kelden mi? ben miyim o? yooo.

kendim besleyene kadar çok iğrenç ve anlamsız bulduğum şey. oğlum kızım diyorlar, giysi giydiriyorlar, evimin dükkanımın önüne çiş yaptıriyorlar. çok sevimli olsalar da sürülerini koruma içgüdüsü ile saldırgan ya da gürültücü olabiliyorlar. öpüyorlar, kokluyorlar, gece de beraber yatiyorlardir...

ama öte yandan o kadar güzel bir bağ ki onlarla iletişim kurmak. özlemeleri, küsmeleri, kıskanmalari, oyun kaybetmekten kazanmaktan hoşlanmalari, üzüntüye gözyaşına eşlik etmeleri, sarılıp sımsıkı sokulup yatmalari, özür dilemeleri, inat etmeleri vs. bütün bunlar akıl değil de içgüdü ise bir çok insan içgüdü ile yaşıyor sadece. duygu konusunda insandan çok farklari yok. doğanın bir parçası olduğumuz için doğayla temas kurmanızı sağlayan bu küçük hayvanlara minnet duyuyorum bazen. onların sayesinde parkları bahçeleri ağaçları gökyüzünü vs bir başka bağlantı hissiyle görüyorum. bir şeylere bağlanmak bir şeylere inanmak için düşük hareketleri nesneleri kullanmak yerine bu hayvanlar çok daha büyük bir bağlantı kaynağı, evren ile melekler ile allah ile doğa ile bilim ile. yalıtılmış insan ilişkileri gerçekten çok kopup hikaye düzeyine yükseliyor, bunlar ise en büyük hikâyenin hatırlatıcılari.

hala çok kızdığım oluyor ama artıları eksilerinden çok fazla kesinlikle.

kutlu olsun.

bu benim çünkü benim annem artık yok..

ben kağıt havlu kullandığım için yolda görenleri mutsuz ediyorum. hatta 1 2 kez poşet teklif eden oldu, alışveriş poşetini aktarıp veren oldu. kaka poşeti gereksiz pahalı olduğu gibi çevreye de uygun değil, poşete koyup bağlayıp atmanin faydası ne olabilir? çöp karıştırıcılar çöpleri dağıtıyor diye olabilir, ya da küçük kutuları elle boşaltan temizlik işçileri için olabilir.
ama ne kadar as plastik, o kadar "duyar" değil mi? bence kağıt havlu en iyisi. tabii küçük ırk benimki, tek parça rulokat gibi bir şey yapıyor, yarim kilo yapsa mecburen ben de poşet kullanırim.

19 mayıs, sadece bir takvim yaprağı değil; emperyalizme karşı bir duruş, tam bağımsızlık yolunda yakılan sönmez bir meşale ve özgür bir halk yaratmak için atılan dev bir adımıdır.
bugün bizi yönetecek kişileri seçebiliyorsak, mektep ve medreseler yerine çağdaş eğitimden faydalanıyorsak,kadınlarımız oy kullanabiliyor ve yöneticilik yapıyorsa hatta düşüncelerini beğenmeyip kınıyor ve "ben saygı duymuyorum" diyorsa bunu bile atatürk'e borçlu..

19 mayıs atatürk'ü anma, gençlik ve spor bayramımız kutlu olsun..

iş yerindekiler kutlamasın istiyorum.

kötü insanlar diyemem de çok yüz göz olduk. görünce bunalıyorum. zorla fotoğraf çekinme etme konsepti beni boğuyor.

periyodik olunca anlamsız oluyor. her yıl başka bir tarihte kullanırsa okeyim.

psikiyatri kliniğindeyim. tünelden önceki son çıkış…*

türkiye'de çıkan bütün yönetmelikler, kanunlar vs avrupa'dan alıntıdır ve bu yaklaşık 200 yıldır böyle. çünkü güzel ve medeni gözüken roma hukuku bize yabanci. hala içimize sinmediği için doğrusunu üretemiyor, mecburen avrupadan alıp uyarlamaya çalışıyoruz.
o yüzden yapay zeka ile yapılsa belki ilk kez orjinalz has kendi mevzuatımiz olur.

kutlu olsun!

sabah köpüşleri gezdirirken karşımdan genç bir baba geldi. bir elinde köpüşünün tasması, diğer elinde çocuk arabası… günaydınlaştık. çocuk çok mutlu, baba çok güleryüzlüydü. o sırada köpüş kakasını yaptı, genç baba cebinden poşet çıkarıp kakayı aldı, bağladı ve ilerideki çöpe attı.

o an kafamdan geçen tek şey eşiydi. tanımadığım bir kadın için mutlu oldum. şanslı olduğunu düşündüm. çünkü çevreye, çocuğuna, hayvana bu kadar duyarlı bir genç adamın; eşine karşı da aynı özeni, aynı hassasiyeti taşıdığına inanmak istedim.

bence insanların karakteri en çok küçük detaylarda gizli olabiliyor…*

safiye sultan'ın huyuymuş.

tam bağımsız laik türkiye.

sanırım türk dili ve edebiyatı, kolejdeyken. bir de yine aynı ortaokul dönemi, bir yıllığına müzik öğretmenimiz olan kadın.