zaman tüneli

ts için en iyi teknik adamdır

duygusal bağların olduğu yerde kişi her daim hayal kırıklığına uğramış bir hayal kırıcıdır der jung. çağdaş denilen dünyada insan artık eksikliğini duyuyorsa duygusal bağları sallamalı belki. ne kadar yüzeysel kalabiliyorsa o kadar iyi. ruhunu derinliğini kaybedebilmeli ki hem kırılmamalı hem kendine ihanet etmeli.

(bkz: sesbombası)

babaanne evindeki beton yorgandan hallice bir futbol topu markası. nice gencin ayağı bu top yüzünden yamuldu da, çoğu tek tekeri patlamış araba gibi yalpalayarak yürümekte.

hele bir keresinde hiç unutmam, orta okulda teneffüs esnasında sınıf maçı yaparken arkadaşın biri topa tsubasa gibi vole çakmıştı. top da o esnada ordan elinde ayranla geçmekte olan şişmanca bir kızın göğüs çatalına çaaaaat diye yapışmıştı. kızın hem ayranı döküldü hem hastaneye kaldırdılar. nefes almakta zorlandı belli bir süre.

şutu çeken keko da "ulan ne voleydi be, ne güzel ayağıma oturmuştu, gol olacaktı." diye hayıflanmıştı.

yüzde kırkbeş civarında oy verilen kişinin dile dolanan şarkısı. gerçi cumhurbaşkanlığı seçimi neydi öyle ya. mesela biri vardı yıldız tilbe'ye oy veren o meşhur oldu çünkü resim falan bastırmış öyle atmış sandığa halbuki ben pentagram çizip altına tilbe yazmıştım sadece viral olamadım. aha anket açayım da havam olsun

(bkz: sözlük yazarlarının seçimlerde oy verdikleri en absürt kişi)

bayramda akrabalarla görüşünce oluşan kalabalık sonucu maruz kalacağımız cehennem.

adam olarak bir gün yaşayan kişi

bi tek şuna gülmüştüm çünkü cok boyle uyarlama yapıyoruz ve feyyaz potporiyi ulan diye dinlemek
o 5 dk degil de 10 saniye bile değil. allah belanı verecek veya vermiş midir andy warhol?

(bkz: alkolik değilim akşamdan akşama)

asla demek çok büyük bir meydan okuma. hatta içinde bir miktar da kibir mevcut. ben kendime o kadar güvenemiyorum. yani olur da bir fiziksrl ya da ruhsal rahatsızlığın etkisiyle asla yapmam dediğim bir şeyi yapabilirim. hayatta her ihtimal küçük de olsa geçerli.

mesela ben asla sevdiklerimi üzmem demek isterim. ama bu gayet de mümkün.

ezcümle asla, asla dememeli.

kapılardan bacalardan sığmaz bu.

mağaraya davet etseniz koşa koşa gelirdi.

(bkz: şişko tony)

benden 40 santim uzun olan insandır. insan mıdır? evet. peki ben insan mıyım? ona da evet.

ben bu tanımı şimdi niye girdim, neden girdim?

en düdük o mu bilmiyorum ama zurnanın teki.

flavius benim attığımı önceden atmış.

değiştiriyorum:

kendi varlığım. öyle spesifik bir nedene ihtiyaç duymadım.

kendimle bitmek bilmeyen bir savaştayım. kılıç sallayan da benim, kalkan tutan da. kan döken de benim, yara alan da. ne zaman bitecek bu bilmiyorum ama bittiğinde kazanan taraf da ben olmalıyım... kaybeden taraf da.

itiraf edemiyorum işte. sonuç olarak buraya da yazmak saçma olur. müge anlı'ya çıkarsam belki.

ulan ben itiraf için sanki çok önemli bir şeyi saklıyormuşum pozu kesiyordum.

aslında çocukken altıma işiyordum diyecektim. ahshshahah.

akla kemal kılıçdaroğlu'nun yürüyen merdivene tersten binmesi olayının getirilmesi bunlardan biridir.


ya da alihan'ın "ulan sen kimsin lan bana" diyerek ajdar'ın keline şaklattığı o tokat da getirilebilir.

genel olarak her kafadan bir srs cıkıyor.
kimse her zamanki gibi bana fikrimi sormuyor.
ha bi de tabi ne mumkun ne degil her zamanki gibi belirsiz.
25 senedir her gun aynı;)