zaman tüneli

kadın gibi kadın
yürüyen dişil aura

başlıkta nuh'un denizi ikiye yardığını da öğrendik. neyse;
yerinde karardır, dikkat edilirse çocuğa verilen zorunlu nafaka değil kadına verilen ömür boyu yoksulluk nafakası kalkacak habere göre.
karşı olanları da pek anlamıyorum ama cinsiyet işte, öyle kodlanmış ne yaparsın?...

gayet güzel özelliklerle gelen samsung güncellemesidir. ikonlarda camsı görünüme geri dönülüyor yıllar sonra. frutiger aero'nun kıymeti zamanında bilinseydi böyle olmazdı da, neyse.

#3995654

kelenderisti kendisi.

st. petersburg'da bulunan müze.

milo adası'ndan kaçırılmıştır, british museum'da bulunmaktadır.

sayın ve pek değersiz baaazı moderatör arkadaşlar.
bi tanımı silebilirsiniz elbette, o an ki ruh ve düşünce hali ile yazılan tanımın; aykırı, gereksiz, uygunsuz v.b gibi durumlar olması olası bi durumdur.
lütfen silinen tanımın silinme sebebine kısa özet açıklaması geçiniz.
az biraz tanım girene ve kendinize saygınız olsun.
daha çok kendinize saygınız olsun!!!!.

rosetta taşını çözen filoloji dehası olarak tanınan kişi.

ben çay içmeye gidiyorum.

nil deltası'ndaki el-raşid ya da garplıların deyimiyle rosetta adlı mevkide bir fransız subay ve birliği taşı bulmuştur.

15 yaşından beri filoloji dehası olarak tanınan jean-françois champollion bu taşı çözmüştür.

taş bugün british museum'da bulunmaktadır.

yanlış önerme. müslüman birisi, islam dünyasının şerefini kurtaran adamı sevmeyecek de kimi sevecek.

lan bi zengin babamız falan olsaydı da çalışmamıza gerek kalmadan 7/24 yiyip içip eğlenip gezebilseydik be.

karakter desen yok, öyle bir insandır.

en doğrusudur. kimseyi değiştiremezsiniz. herkesi olduğu gibi reddedin. sadece size uyan kişileri hayatınıza katın. uymayanları da şutlayın gitsin.

her durum ve şart altında meriçlikten taviz vermeyendir. hesapçıdır, uzun vadecidir, sabır kelimesi hayatının temel direğidir.
bence, uzak durulasıdır, şekilsizdir, en yakınını saniyede satabilecek tıynettedir.

its pointless to face all the pain in this world and fool yourself with momentary good things. we are living in a dystopia and it doesnt seem like it will change. so ending it at this point doesnt seem pointless. and who knows, maybe the death is good. maybe i will see you there again. or just "disappear". my presence is a curse to myself. my awareness hurts me. my head hurts. my chest hurts. im trembling. i will probably smile or have a slight happiness if i realise somebody is going to kill me, and of course with some fear. some of my friends left already. and i was the one that talking about ending it, how funny. maybe they are cheering or at least "disappeared" thats also something. on older times it could seem pretty appealing. but now... people trying to find a way to expand human life expectancy or even make them immortal. and at this point im in dilemma. while being this unstable, but also having these oppurtunities(?), does it worth keep suffering? i once wished to be like a normal person instead of having stress every day. i had it, i didnt like it. i felt like i wasnt myself. now i feel like everything is wrong. i lost my way. nobody's lifes matter, mine either. i could just make a future for myself. or achieve for pure happiness somehow. maybe fall in love, even though i can no longer have those hope-giving feelings compared to when i was younger. then, what to do? i dont know. maybe i should've never existed.

louvre müzesinin ilk büyük direktörü.

dört klimalı evden hiç klimalı eve geçtiğim ilk yaz mevsimi için özleyeceğimi hissettiğim konfor.

allah evlerimize yaz sıcağında püfürr püfürlük versin,
hallederiz inş. *