zaman tüneli

safi tayfa anlık

izmir gelsin

engin babaaa

tut rikat paracıktı
anneme küstüm
tüm şehir bana küstü
bir kedim bile yok
anlıyor musun?
hadi gülümse.

anlamıyordum sezen. ben çocukken söylüyordun bunu gergin bir müzikle. insan annesine küser mi? tüm şehir bana küsecek, kimse benimle konuşmayacak, bir kedim bile olmayacak ee karabasan bu niye gülümseyim?

kestane felsefesiyle bağlayalım :
kestane ne çok yükseğe çıkar, ne çok alçağa düşer. ağaçta durur, zamanını bekler.
sonbahar gelince tam zamanında düşer.
belki en sağlıklı mutluluk kestane mutluluğudur.

sağlam yazardır. demirbaş sözlükte.

sözlüklerin temel amacı olan bilgi verme konusunda da tam bir örnek. bilgi için de doğuştan gelen bir heves ve olağanüstü bir sabır da gerektiğini düşünürsek otomatik olarak bu ikisi de kendine bahşolunmuş.

baban için dua edeceğim dosto. dualarım babanızı için.

hibiskus.

hiç hatırlamıyorum ya la. çocukluğumu unuttum. atları hatırlıyorum ama. onlarla konuşurdum. onlarında benimle konuşacağını sanardım. hiç konuşmadılar. konuşulacak biri değildim herhalde.

" ne kadar oldu, olmayalı? "

30 ekim 1996

1948/ 2020 yılları arasında yaşayan kıymetli felsefeci, yazar, şair ve akademisyen oruç aruoba imzalı 160 sayfalık eser; muhteviyatı çokanlamlılıklar, kişinin yaşamının anlamı, felsefe üzerine birkaç not olmak üzere 3 bölüme ayrılan kitabımız 2003 yılında raflarda yerini almıştır.

oruç aruoba okumak çok güzel, o artık hayatta olmasa bile onunla aynı devirde yaşamış olmak da keza öyle, sevenleri olarak bıraktığı eserlerin bekçisi olmaya devam edeceğiz.

kitabımız mesnevi'den bir alıntı ile başlar iken yazar daha sonra soruyor,
" ne kadar oldu olmayalı? " bu söz bana şunu düşündürüyor, her olmuşluk içerisinde başka bir olmamışlığı barındırır, dünyada hiç kimse aynı anda mutlu olamaz ve birinin mutluluğu mutlaka bir başkasının mutsuzluğudur, üzerine düşünmeye değer bir soru, dize olduğu görülüyor.

ilerleyen şiirlerde ise olmuşluk, olmamışlık, farkına varma, anımsama, çoğalmak, azalmak, kurulanlar ve yıkılanlar, unutmayacak olmak, anlamlar vb. kavramlar üzerine düşündüren, etkileyen şiirler yer alıyor.

kişinin yaşamının anlamı adlı ikinci bölüme geçelim;

insanın anlam arayışı, anlamın bulunması, bulunamaması, anlamın başka bir insanın varlığında aranması, anlamın yokluğu, anlam aramanın anlamı, kişinin anlam bulmasına yönelik çabaları, anlamın varlıkla ve felsefeyle ilgisi, ölümün anlama etkisi, insanın anlam için yaşaması, bu bölümün temalarındandı denebilir, denilebilir.

benim için kitabın en etkileyici bölümü bu bölümdür diyebilirim, diğer bölümlerden daha sarsıcı, daha ufuk açıcı, daha düşündürücü, daha etkili bulduğum bir bölüm olarak kalacaktır şüphesiz.

son bölüm olan felsefe üzerine birkaç not bölümünde ise felsefeyi anlamanın imkânsızlığı karşımıza çıkıyor, felsefenin anlaşılamayacak bir alan, mefhum olması üzerine düşündüren sözler yer alıyor,
felsefenin hayata etkisi üzerine kısa yazıların yer aldığı da söylenebilir.

oruç aruoba bir şairden çok felsefeci olduğu için ele aldığı konuları, yansıtmak istediği duyguları da ekseriyetle felsefik bir düzlemde aktarıyor bize.

seçtiğim bazı cümleleri bırakarak burada bitiriyorum.

sâhi "ne kadar oldu, olmayalı?"




dipnot; bazı eklerde yazım yanlışı var gibi gözükebilir ama bu benden kaynaklı bir durum değil, yazarın yazım kurallarına sâdık kalınmıştır.

trafoya kedi girmiş

kabaktayız. sahnede bu eren dutlu var. bizi dut yemiş bülbül yaptı o gece bülbül.

tarihe meraklı, napolyon'a ayrı bir ilgisi olan, fes seven adam.

finale yükselişimizi aziz başkanın dönüşüyle birlikte kutlarız inş

uslu bir çocuk olursam şirinleri görebileceğimi düşünürdüm.

bu kulübün hiç
bir şeyi doğru gitmez mı arkadaş

tahtalı köyü, etrafı tahtalarla çevrili gerçek bir köy zannederdim.