zaman tüneli

kemal kılıçdaroğlu'nun x.com'dan duyurduğu haber. buradan

bu ab'ye katılım müzakerelerine benziyor gibi ama bakalım.

şaka şaka, kendisine meşruiyet arıyor parti içinde, artık kim yerse.

müzikleri güzel ama senaryo saçma sapan.
adil'in terazisinde doğru olan herşey doğru, yanlış olan herşey yanlış.
kendisi ailenin tek bir saç teli için dünyayı yakar. eee ulan seninki can da diğerlerinin ki patlıcan mi?

sadece adil değil. fadime, hatta esme ve eleni bile artık itici. kan hakkı olarak fırtına'nın tüm malvarlığını istiyor. oldu üstüne kekçap mayonez de ister misin?
adil'in esme'nin istekleri o kadar çok ki karşıdaki ailenin düşman olmaktan başka çaresi yok. sen çok mu adilsin bir düşün adil.

dizide asıl kahraman bana göre oruç. ailesi için herşeyi yapar. adil'e yardım eder. adil'in tabiri caizse köpeği olur ama beyhude. adil'e elini versen kolunu alamazsın.
20 yıl 20 yıl yeter da. iso'yla oruç'un da babası ölmüş. babasız büyümüş. sen 20 sene sonra kızına kavuştun. oruç babasına kavuşacak mı?

muhatabını saygı çerçevesinde şoke etmektir.

yalnızlık...

muhtemelen gülerek cevaplayacaktır.

öfke. insana ait gercek tek duygu belki de

bizim ataların hiçbir hikayesi olmadı. çünkü reaya duvarına toslamışlardı.
bir kasabada belki beşyüz, belki yediyüz senedir yaşıyorlardı. orası onlar için kafes olmasına rağmen konfor alanı yarattı, dışarı çıkmadılar.
muhteşem kelimesinin hiçbir anlamı yoktu o kasabada. çünkü her şey stabildi. isimler değişse de sistem aynıydı.
ektikleri ekinin, kiraladıkları tarlanın vergisini almaya gelen derebeyleri dışında sarayın adı bile geçmezdi onlar da.

bu yüzden çoğunlukla kahvede pinekler, ya da tarlada çalışırlardı. halbuki biri “dışarda ne var lan acaba” diye merak edip çıksa yüzlerce yıl aynı mekanda, nüfusu yüzü geçmeyen, sürekli , üretimin sınırlı olduğu bir dağın tepesinden kurtulacaklardı.

hayal kırıklığı, hevesin kursakta kalması…

insanın saatte yaklaşık 2.5 milyon km hızla hareket etmesi ve bunun farkında olmadığı gerçeğidir.

(bkz: merhamet)

bir film. filmin orjinal ismi bu sonundaki noktayla. bir senaristin senaryo yazamamasını konu alan, bunu yaparken de hollywood klişelerini tiye alan, tiye alırken de en sonunda kendisi de hollywood klişelerini kullanarak kendisini de tiye alan yönetmenliğini spike jonze'un, senaristliğini de charlie kaufman'ın yaptığı amerikan filmi.

yazar yıllarca anonim kaldı. sonunda _biraz görüneyim_ dedi. gözünü paylaştı.
herkes "güzel göz" dedi. kimse kim olduğunu hâlâ bilmiyor. denge böyle sağlandı.
sözlük yazarı yüzünü vermez ama bakışını verir. en dürüst paylaşım bu olabilir aslında.

ırak'ın toplam nüfusu 45 milyon, suriye'nin nüfusu da 25 milyon. ırak'ta 7 milyon suriye'de de 2 milyon kürt var düz hesap 10 milyon diyelim.

60 milyon arap + türkiye'deki araplar. 10 milyon kürt + türkiye'deki kürtler. ve türkler.( bir de tabi araplar arasında şiilik sunnilik meselesi var)

bilirsiniz bunlar birbirlerini çok severler. bu yüzden uzun ömürlü bir devlet olacağından emin olabilirsiniz.

sandalye boş, popişi koyup rahatça oturabileceğin bi yastık var. bu gidip kolumuzu koyduğumuz dar kısma koyuyor götüşü, orda oturuyor.

bilimin kuantum fiziği sonrası madde ile girdiği ilişkilere bakılırsa doğru bir tespittir.

modern bilim eskiden maddeyi donuklaştırıp üzerinde çalışma yaparken * kuantum sonrası bilim, madde ile canlı imiş gibi bir ilişki kurmaya başladı. yani bu, resmen ve cebren budist taktik aga.

çok tipik bir "her şeyin bir canı var" kafası. bunun adı gericiliktir. sen o kadar ilerle ilerle geldiğin son noktada da 4000 yıllık budizmin dediği şeye göre iş gör. peeh senin var ya.

bu iş buralara kadar gelir mi diye başlık açmaya geldim, gidiyorum. iyi geceler.

benim mezarım belli
ama bunu yazan şerefsizler nereye kaçacaklar
merakla bekliyorum.