göçebe türk yazar profili

sadece son bir sene geriye giderek, medyaya yansıyan olaylara baktığımızda üstteki başlığa hak veriyoruz. park yeri yüzünden komşusunu öldüren insanlar; uyuşturucu kullanan ve satan ünlü, zengin insanlar, futbolda yapılan usulsüzlükler, bahisler ve şikeler, yenidoğan çetesi, israil adına çalışan casuslar, adliyede meydana gelen soygunlar, az parayla çok para kazanmak için kuyumcuya para kaptıran binlerce insanlar, kartalkaya otel yangını vs vs gibi olayların yaşanması bu ülkede insanların sadece kimlikte müslüman olduğunu apaçık ortaya koyuyor.

toplum çürüyor, hangi alana bakarsak bakalım, para insanın tanrısıdır sözünün kısmen onaylamaktadır. ahmet çakar, bir çok hakem, futbolcu, kulüp başkanı gibi zengin kişilerin bahis oynaması; fatih terim ve bazı futbolcuların yüksek faiz ve kar adı latında bankaya para yatırarak dolandırmak isterken dolandırılması vs toplumun çöküşünün göstergesidir.

öfkeli insanların içine attıkları şeyleri küfürle dışa vurmasının bir göstergesidir.

kendisinden başka hemen hemen herkesin, güllüyü kızının öldürdüğüne inanması sonucunda, tuğyan'ın (manası azgınlık, taşkınlık,isyan demek) bavullarla yurt dışına kaçmaya çalışması bizde onun öldürdüğü iddiasını güçlendirmektedir.

medyatik ve sürekli ekran önünde olan, çok samimi; beyefendi, hanımefendi, süt dökmüş kedi gibi, karıncayı dahi incitmeyen insan portresi çizen bir çok kişinin, iç dünyasında neler yaşadığını veya kendisiyle baş başa olduğunda neler yapabileceğini bize gösteren kişilere sadece bir örnektir.

içlerinde zeki insanlar da olsa ''bulaşma yoluyla telkin'' etkisinde kalarak, yapmayacağı, inanmayacağı, sevmediği şeyleri yapan, akla mantığa aykırı da olsa saçma sapan şeylere inanan insan topluluğudur'' diyor. gustave le bon

bir türk olarak okumakta zorlandığım, 100 sene önce yazılmış bir kitabın dilinin ne kadar farklı olduğunu bize gösteren, batılı tarzda yazılmış, belki de ilk türk romanıdır. ilk bölümlerde çok sıkıcı konuşmalara şahit olduğumuz romanın, ikinci ve son bölümlerinde biraz daha akıcı olması hele şükür dedirtmiştir. kitabı genel hatlarıyla düşündüğümüzde , dönemine göre modern bir bakış açısı ve tasvirleriyle avrupai tarz yansıtan bir kitaptır. ağır arapça farsça karışımlı türkçe bir yazım olmasaydı gayet anlaşılabilir ve sevilebilecek bir romandır.

kuran'da adından övgüyle söz edilen bir milletin torunları; hz. ibrahim'in soyundan gelen, araplarla yakın akrabalıkları olan sami bir halkın oluşturduğu bir develettir. dünyanın en zenginlerinin yahudi kökenli olması, abd'nin ortadoğuda hem payandası hem de zengin abd'li yahudiler yüzünden mecbur olması yahudi halkını iyice arsızlaştırıyor. ilimi-bilimi içselleştiren yahudi devleti bir avuç toprak içinde 47 islam ve bilimum devletlere meydan okuyor.

türkiye'de bazı müslümanların uygulamalarına, sünnet diye uygulanan emevi örf ve adetlerine, hadis adı altında akla ziyan hurafalere inanlara bakarak ve dinin ibadet kısımlarının zor gelmesi , tartışmaya açık olmasına bakarak ateist olunur. dünyada ise aşırı doyum ve hiçlik kişileri ateizme yönlendirmektedir. batı'da bizden çok farklıdır. bizde halkımızı görenler ona kızarak, nefret duygusuyla karşıt olmak amacıyla atesit olunurken, batı'da daha ziyade, dine karşıtlık ve halkın yaşantısına öfkelenme değil, ikna olamama, derin büyük boşluk, ahiret inancının inkansız görülmesi, daha çok araştırılması ve hiçlik duygusu, hayattan zevk alamama gibi nedenler...

çok geç alınmış bir karar, o kadar maaş olan emniyet hizmetleri sınıfında bir bekçinin üst arayamaması komikti zaten.

kuzeni tarafından belediye'de işe alınmadığı gerekçesiyle öldürülen kişi. güzel ülkemin her köşesinde; her partisinde, her kurumunda, hatta en acısı üniversitelerinde bile torpille işe adam alındığı için, cinayet konusunu hiç de yadırgamadığımız bir durum. mecliste çalışan, neredeyse tüm sivil personel birilerinin yakınıdır ve torpille kpss'siz işe alınmışlardır. belediyeler , -parti ayrımı yapmaksızın- tüm başkanların, yakınlarını doldurduğu, tanıdıklarına ihalelerin verdildiği çiftliklerdir. ölünceye kadar söyleyeceğim son söz: bu ülkedeki en büyük iki sorun, adaletsizlik ve ahlaksızlık. terör ve ekonomi daha sonra gelir, ya da ilk ikisi düzelirse terör ve ekonomi de düzelir.

04 kasım türkiye gündemi, bu 3 belediye'ye, içişleri bakanlığı tarafından kayyum atandı. terör örgütü pkk ile iltisaklı oldukları gerekçesiyle kayyum atanmıştır.

''kelime kökenleri'' başlığı altında yorumlar yapan kadın bir üye vardı. nick adını hatırlamıyorum ama güzel şeyler yazıyordu, 1-2 seneden beridir yoklar.

şükretmek kelimesinin altından siyasi, dini, uhrevi, manevi vs sonuçlar çıkarılabilir. ancak şükretmek, kişinin kendisini sahip oldukları karşısında teselli etmesidir. manası kişiye göre de değişebilir. duygusal canlılardan olan insan, iyi ve kötü durumlarda bir nevi meditasyon yaparak vücuduna interferon etkisi veren hormonu harakete geçirmesidir.

soğuk havada sıcak yatağa girerek uyumak.

dinleyelim bakalım

azrail ismi ne melek olarak ne de insan ismi olarak ne kuran'da ne incil'de ne de tevratta geçer. yani azrail diye birisi yoktur; insan uydurmasıdır. hurafe seven, hurafeyle yaşayan dünya müminleri, (hristiyan, musevi, müslüman) adem'in eşinin havva olduğunu, onun kaburga kemiğinden yaratıldığını söyler, isa'nın allah'ın biyolojik oğlu olduğunu (haşa) söylüyorlar, uzeyirin' de allah'ın oğlu olduğunu söylüyorlar, dünyanın hz muhammed'in yüzü suyu hürmetine yaratıldığını söylüyorlar, yani kısaca allah'a bazı şeyleri şart koşuyorlar ve neden arıyorlar. allah bütün canlıları tek bir canlıdan evrile evrile geliştire geliştire yarattı. allah evreni yaratmak için ne bir şarta ne bir koşula bağlıydı. biz olmasak da evren vardı ve var olacak. biz etkisiz elemanız.

söylemek çok kolay, sayın kk, geçmişte nerede bir pkk'lı, vatana ihanet eden, hapse atılan bir bölücü varsa onlar için de sinei millete dönelim demişti ama dönmemişlerdi. dönün hadi valla bekliyoruz.

şizofren, psikopat tipler için normal bu tür hareketler. aynı kişiler gözlerini kırpmadan insanları da katledebiliyorlar. ülkede yeterince akıl hastanesi ve hapishane yok. olsa sorun çözülür.

gerçek islam dininin, sürekli ahlakı, edebi, hoşgörüyü tavsiye ve emretmesine rağmen, islamın adı geçtiği yerlerde ahlaksızlığın, hoşgörüsüzlüğün, edepsizliğin olması, beni bir başka düşündürüyor. biz islamı anlamadık mı, yoksa anlıyoruz da uygulamak işimize mi gelmiyor?