"istemeden varım ve istemeden öleceğim.
olduğum şeyle olmadığım şey arasında, hayal ettiğim şeyle hayatın beni yaptığı şey arasında bir boşluğum."
fernando pessoa

arada geçen o süre, o boşluk içinde, hiç bir şey, hiç bir anlam ifade etmeyecek iken, sonsuz bir mücadelenin olması.
halbuki oldukça basit varlıklar olmamıza rağmen, hiç bir şeyin basit olmaması.
nedeni olmaması.
etkisi olmayan bir tepki gibi hayat.
sadece anlamsız bir mücadele.
varlığın bir anda yokluğa dönüştüğü bir hede.
tamamı göz yaşları için ağlar iken, kısımlarına ağlamak niye.

karşılaştığım her başlıkta fikirlerine katıldığım, sırf bu yüzden "zaten ice hanım demiş diyeceğini." diyip tanım girmeme gerek bırakmayan, mantıklı entryleri olan bir yazar.
ek olarak, sempatik birine benziyor.
takip edilesi, karması bol olsun ki öyle*

alın size bir değil iki kedi.

bir kere her şeyden önce sahiplenmek gerekir. ev sahibi olmaktan, satın almaktan bahsetmiyorum. yalnızca barınma ihtiyacı duymamak, evin bir ruhu olmasından bahsediyorum. duvarlarına tek bir resim, küçücük bir çerçeve asılmamış bir evi nasıl sevebiliriz? işte sahiplenmek böyle bir şey. bir iz bırakma isteği.

sonra bu evin kendine has bir sıcaklığı olmalı. mevsimlere göre değişmeyen, gözle görülen bir sıcaklık.

mesela sizin seçmediğiniz duvar rengini bile kabullenip sevmelisiniz. hatta belki de bu daha iyidir.

az ışık alıyor belki? olsun, tüm perdeleri açmak için bir fırsat! belki de balkonunuzda daha çok vakit geçirmenizi sağlayacaktır.

bir eve ne zaman maddi değil manevi bir değer biçmeye çalışırız, işte o zaman yuva olur.

lisede bir konserimiz vardı bende orada şarkı söylüyordüm.mikrofonun sesi kısıkmış ilk bir dakika sesim duyulmamış.o mikrofonu ayarlayan arkadaş garezin bana mıydı?

çok saçma bulduğum bir söz
o zaman herkes büyüklerinden nasıl gördüyse öyle davransın ,peki ya biri büyüğünden kötü bir davranış gördüyse böyle mi devam ettirecekler yani dediğim gibi aşırı saçma bir söz ,insan ne düşünüyorsa, nasıl davranmak istiyorsa öyle davranmalı .

ne hissediyorum biliyor musunuz? burukluk, hafif bir hüzün nedeni çoğu şey lakin en yoğunu sevdiğim insanların ya değişmesi yahut aramızda yeller esmesi, iletişim kopukluğu. kısaca eskisi gibi olmadığınızı farkedip özlemek tam olarak bu. çevre, insan, duygu değişiyor.

ne verirsen elinle o gelir seninle diye bir ifade vardır. bu cümle cami derneği için yardım toplarken söylenir ama daha derinlikli olarak bakarsak, cömert olmanın bu dünyadan götürebildiğimiz mutlu anılara kaynaklık ettiğidir. burada cömert olmak sadece parasal bir şey değildir. cömert insan karşılık beklemeden hareket eder. atıyorum asansöre binerken kabinde olan insana gülümser. bu da bir karşılık beklemeden yapılan verme davranışıdır.

işte psikoloji diyor ki ayna nöronlar dediğimiz nöronlar tam olarak gördüğünü kopyalamaya yarıyor. size gülümseyen birini görünce beyin bunu anlıyor.

bizim karma dediğimiz belki de bu zincirleme etki.

puana gelirsek, düzgün yazar olanın da etkisi yüksek puanı fazla olur.

hangi kitapları okuduğunu söyleyin size onun kim olduğunu söyleyeyim.
-ralph waldo emerson

kendisi bayıldığım,en sevdiğim, herkesin aksine harika biri olduğunu düşündüğüm benim için bambaşka bir varoluşa sahip "savaş" tanrısı. her seferinde bir de çıldırtana bakmalı diye de düşünürüm. ayrıca insanların sırf ona karşı diye athena'ya olan düşkünlüğü ve onu iyi olarak nitelemeleri de hiç hoşuma gitmiyor. çoğu tanrı ve tanrıça birilerinin hikâyelerinde kötüdür çünkü. athena da o kadar barış dağıtmıyor yani. ayrıca nickim olur kendileri.

vatandaşlık almak için şahane bir yöntemdir.

kirpiklerinden taş damlıyor küçük kadınların
dans ederken kuğu külünde
kırk ökçesiyle

-biri kırık

ve diyor ki ben ağlamadan yaşayamam
süt dişlerimi küçükken yutmuştum
tırnaksız da gülümseyemiyorum
bu yüzden
karnımın içi kurt tarlası

zaten çirkinim.

bir zehirliyim bir zehirliyim
korkun benden diyor
küçük kadın

çirkinliğime hürmet ediniz

sapanlarım var renk renk
boynumda kuş iskeletlerinden bir kolye
ağzımın içi bir kirli deniz
ağzımın içini sizinle temizliyorum
ve çok güzel taş sektirebilirim
dikkatinizi çekerim

iki kare ileri
bir sağ bir sol derken
piyonların ülkesinde
mır mır şarkısını söylüyor
küçük kadın

-iyi ki çirkinim

güzel gözlerin vardı senin
iri ve dolgun bir ışıkla
örtüyordun çirkinliğini
söyle şarkını küçük kadın
söyle şarkını
bu kıpırtısız tanrılar mekanında
elbette sen de artık bir fiil sayılabilirsin

şok edici güzellik

kalplerdedir, onunla görüşme bir etken değildir aradaki bağ için. daimidir. ha gerçekten yakın arkadaş olduğuna emin olduğumuz, uzuun süreler bunu tecrübe ettiğimiz bireylerdir bunlar onun da altını çizelim.

eski topluluklar kandaş topluluklardı. aynı kökten gelen aile, akraba, akraba-ı talukat ve sonunda oba şeklinde genişleyen bir topluluk halinde yaşıyorlardı. bunlar kandaştılar. başka insanları görmediklerinden, insan olarak kendilerini kabul ediyorlardı. birçok kavmin adı bu sebeple insandır.
örnek: afrika'da çok geniş bir sahaya yayılmış olan bantular'da bantu insan demektir. almanlar kendilerine deutsche derler o da halk, insan anlamına geliyor. çingeneler kendilerine roma diyorlar. roma da çingene dilinde insan demektir. kuzey kutup dairesinde yaşayan eskimoların asıl adı kendilerine verdikleri asıl ad inuit. o da insan demek. atalarımız kendilerine hun diyorlardı o da insan anlamına geliyor.*

milattan sonra 6. yüzyılda yapılan dünya kültürünün ortak mirası olan muazzam yapıdır. yapıldığı tarihten islamiyet ortaya çıkana kadar son semavi dinin mabediydi. 15. yüzyılın ortalarında fatih sultan mehmed'in istanbulu alması ile camiye çevrildi. her iki dine de hizmet etti.

yıllardır düzenli bir şekilde ziyaret ederim. yaşanmışlıkları hayal ederim. dokunurum. kim bilir kimler dokundu. cami ya da müze olması konusunda takıntılı olunması gerekmiyor. başına bir şey gelmesin yeter.

insanı olduğu konuma ya da etiketine göre değil kendisiyle olan dialoguna göre değerlendirir.

iki oğluma da yakışan saç.
burdan tüme varayım.
iki tane oğlum var
ikisi de saçlarını uzatıyor
ikisine de yakışıyor
o zaman bütün erkeklere yakışır.

yaşanan durumlara eskisi kadar tepki verememek ve hayatımızdan daha kolay insan çıkarabiliyor olmak. olgun insanın affediciliği mantıkla birleştiği için hayatından çıkarması daha kolay gibi geliyor.