almanca altyazılı izlediğim kore yapımı netflix dizisi. kaç bölüm izledim ama hala sadece hae-soo ve jael’in isimlerini biliyorum. dilleri mi zor yoksa benim kore, çin kulağım mı yok? yoksa ikisi aynı anda mı? bilmiyorum. ah her şey çok karmaşık...
hae-soo’nun psikolog olupta odasını fok götürmesi çok hoşuma gidiyor. aşk dizisi olmasına rağmen her bölüm arkadaşlıkta işleniyor. mutlaka kavga ettikleri bi grup veya insan oluyor.
bir sahnede pizzayı mıncırıp karşıdaki insana atılması bana eskiden kurduğum bi fantaziyi hatırlattı. beni sinir eden bir iş arkadaşım vardı. kafasında yumurta kırıp, ketchup sıkmak, üstüne de salata malzemeleri koymak istiyordum. hiç yapmadım ama tepkisini kafamda canlandırıp eğleniyordum kendimce. o yüzden acaip hoşuma gitti o pizza diliminin fırlatılması.
normalde önyargılıydım kore ve çin yapımlarına. arkadaşım bu diziyi önerdi mırın kırın ettim ama tabuları yıkayım bi bakalım n’olabilir dedim ve beğendim diziyi. övdüğü kadar varmış.
doktorlar birbirlerinin saçlarını çekiyor arada, türk dizisinde bunu göremezsin mesela. çünkü herkes elegant, herkes sakin ve kibar. korede gereksiz bi bağırış çağırış var. bunu sevmiyordum aslında. dizinin hikayesi bi bütün olarakta, ev, iş ortamlarındaki dekor detayları olarakta çok güzel. sezonu bitirdiğimde editlerim.

henüz anne olmadım. o yüzden ne hissettiklerini tam olarak anladığımı söyleyemem. yine de bir anneye
mama mı veriyorsun? sütün yok mu?
üşümüş bu çorap giydir. kundak yapmıyor musun? aaaa kucağa alışmış bu çocuk. şeklinde müdahale edildiğini görmek beni bile aşırı derecede rahatsız ediyor.
her çocuk farklıdır. bir çocuğu en iyi annesi tanır. bırakın kim çocuğunu nasıl büyütmek istiyorsa öyle büyütsün. size ne?

18 yaşını geçince ''reşit'' anlayışı oluyor fakat o yaşlar aslında o kadar küçük ki. o yaşlarda kişiler henüz kendini bulmaya çalışıyor. insanın kendini bulma arayışında kendinden yaşça fazlasıyla büyük biriyle romantik ilişki içerisinde olması ne kadar sağlıklı olur bilemiyorum.

biliyorum bana kızıyorsunuz ama covid yüzünden bütün bunlar. işsizlklten denize sardım.

gemlik / narlı'da bir ev.

türkiye şartlarında kavga etmek zorunda kaldığım durumlar çok fazla ama insanlar kavga etmekten korkan erkeği pısırık damgası vuracağınıza çocuklarınıza konuşmayı öğretseniz kavgaya gerek kalmaz diye düşünüyorum.

arkadaki yolcudan rica etmelidir aksi halde her türlü küfürü hak eder.

aramızda kalsın abazan biri beni bağyan sandı ve özel muamele yaptı.*

mutluyum. aslında büyük bir sınav stresi yaşıyorum, pandemi yüzünden herkesin olduğu gibi benim de sağlığım tehlikede, her insan gibi dert ettiğim şeylerim de var kendimce ama ben her şeye rağmen mutluyum . hem mutlu olduğunuza inanmazsanız nasıl geçer bu hayat? herkes mutluluğu arıyor hayatında, haklılar da ama bu kadar çok istiyorsak eğer bi şekilde mutlu olmalıyız. çevrenizdeki insanlar sizi sevmiyor olabilir, çok ciddi sağlık sorunlarınız olabilir, aileniz akrabalarınız tarafından bile sevilmiyor olabilirsiniz ama her şeye rağmen yaşıyorsunuz ve yaşayacaksınız da bu hayatı o yüzden madem yaşıyorum madem her gün bana yeni bir şans, yeni bir nefes hakkı veriliyor o zaman ben de onu hak etmeyelim diyin kendinize. mutlu olun, mutluluğu siz yaratın.

avrupa' da genelde italyan sinemacılar tarafından yapılan, vahşi batı hakkındaki filmlerdir. spaghetti western terimi bu filmleri daha çok italyanlar yaptığı için amerikalı eleştirmenler tarafından kullanılmaya başlanmıştır. deneyimli spaghetti western oyuncusu aldo sambrell' e göre ise , 'spagetti western' ifadesi ispanyol gazeteci alfonso sánchez tarafından icat edilmiş. 1940' larda avrupa' da euro-western olarak tabir edilen bazı filmler yapılmış ama bu işi ilk ticari başarı haline getiren kişi italyan yönetmen sergio leone olmuş. 1964'te leone'nin yönettiği a fistfull of dollars türü öne çıkaran ve gerçekten ilk spagetti western tabir edilen film olmuştur. 1966 tarihli the good, the bad, the ugly bu filmi izler, 1968 tarihli destanı once upon a time in the west onun başyapıtı olarak kabul edilir. bu tarzın sevilmesinde leone filmlerinde oynayan clint eastwood' u da unutmamak lazım.

leone'ni bu filmlerde etkilendiği kişi ise ustaların ustası akira kurosawadır. kurosawa'nın yojimbo (1961) ve onun devamı olan sanjuro (1962) leone'nin eastwood'la yaptığı the man with no name (isimsiz adam) üçlemesinin temelini oluşturur. o kadar ki eastwood'un oynadığı bu seride kurosawa' nın bahsettiğim filmlerindeki ronini olan toshiro mifune ile pek çok ortak yanı var.

leone o kadar (!) etkilenmiş ki, a fistful of dollars (1964) filmini neredeyse yojimbo’ dan bire bir kopyalamış. telif hakkı kurosawa’ da olduğu için japon usta dava açmış ve kendi filminin gişesinden elde ettiği gelirin kat be kat fazlasını aldığı tazminattan karşılamış.

özellikle leone' nin çektiği filmlerde kurosawa' nın sinema tekniğinden de çok etkilenmiş, onun gibi geniş açı çekimler ve karakter yüzüne yakın çekimler yapmıştır. ve tabii ki harika müzikler. ennio morricone' nin zamanının çok ötesinde olan efsane müzikleri de bu türün sevilmesine neden olmuştur.

sait faik abasıyanık'ın 1951'de yayınlanan hikaye kitabıdır. kitaptaki öyküler birbiriyle bağlantılı ve iç içe geçmiş haldedir. bu haliyle küçük bir romana benzetilse de bir roman bütünlüğü olmadığından bariz bir öykü kitabıdır. karakterlerin doğallığı ve anlatımın içtenliğiyle çok güzel hisler bırakır okuyanın içinde.

ayrıca 2003 yılında ayfer tunç'un senaryosu ile dört bölümlük mini dizi olarak trt kanalında yayınlanmıştır. trt'nin son demlerini yaşadığı dönemlerdi. sonrasında da bir defa tekrar yayınlandı diye hatırlıyorum.

kitabı okurken hissettiğim güzel duyguları dizide de bana yaşatan oyuncuları saygıyla anıyorum. isimlerini buraya bırakıyorum, yazamadıklarım varsa affola.
dizinin yönetmeni tarık alpagut. oyuncu kadrosu:
nihat ileri - köpekli adam (sait faik)
ayla algan - madam todori
özgü namal - yorgiya
ilkin ormancı - yorgiya (küçüklüğü)
nur sürer - marika
güven hokna - gülizar
mehmet atay - hayri
nilüfer açıkalın - seher
levent ülgen - bayram
baykal saran - kamil ağa (ayşe ve kenan'ın babası)
songül öden - ayşe
burak altay - kenan
ali sirmen - demir kaptan
rıza sönmez - projektörcü
ahmet saraçoğlu - zülfikar
rüştü asyalı - kömürcü hristo
erdal tosun - pavyoncu yunus
ozan güven - necip
yaşar güner - posta müvezzii
alpay izbırak - stelyo
mert büke - stelyo'nun torunu
erol kardeseci - kahvede takılan huysuz amca
mehmet ulay - yani
alican kargı - aleko
metin karadeniz - istepan
giray kip - konstantin
berkun oya - dülger
özlem türkad - nazik
fikret urucu - kudret
muhlis aşan - hamdi
şerif erol - kadir
engin günay - muhsin
anta toros - sofiya
misak toros - karidesçi
ertürk erkek - yadigar
burak tatar - mustafa
can bezirganoğlu - küçük oğlan
oğuz oktay - bayram'ın babası
fatih doğan - faytoncu
burcu salihoğlu - kolyopi
erol örter - aleksandros
sadık çetiner - turgut
güler işler - hirisula
altan erkekli - müşteri
maya - köpek

paraná brezilya'nın 26 eyaletinden biridir. başkenti, curitiba'dır. eyalet ülkenin güneyinde paraguay ve arjantin sınırında yer alır. bölge, 1853 yılında, sao paulo eyaletinden ayrılarak, eyalet olmuştur.
kaynak

bırak bütün insanlar seni tanısın; ama hiç kimse seni tam olarak tanımasın. insanlar, sığ yerini gördükleri dereyi kolay geçerler. benjamin franklin

ispanya iç savaşı sırasında, 38 yaşında, franco yandaşları tarafından kurşuna dizilerek öldürülen ispanyol şair.

kesinlikle çok beğendiğim bir davranış şekli. hep mi isyan hep mi karamsarlık a dostlar?
''iyi ki de doğmuşum, ne de güzelim, iyi ki de varım yahu !'' deyip kendinizi şımartmanın tam zamanı.
ben normal zamanlarda da kendime hediyeler alıp ara sıra kendimi şımartmayı seviyorum. ve inanılmaz iyi geliyor. hele ki bu hediyeler koccaman bissürü kitaplardan oluşuyorsa..

memelilerde çekirdeksiz olan bu hücre grupları sürüngen, balık ve kuşlarda çekirdekli bir yapı intiva eder.

ars longa, vita brevis.

kocaman gülümsemeli mutlu, başarılı bir yıl ve hepimiz için. gülmeyen yüz kalmasın dilerim, felek bir yıl olsun bize gülsün. *

bir düşü gerçekleştirme olasılığı yaşamı ilginçleştiriyor." paulo coelho/ simyacı

kediler kendilerine inanır. benim kedilerim bana inanıyor. hayvanların ruhu yok diyenler olmuş. belki yoktur. varsa da kanıtlamak için uğraşmamışlardır. hayvanların ruhları var mı bilmem ama ego ve kendilerini ispatlama arzularının olmadığını düşünüyorum. inandıklarını, inanmadıklarını, becerilerini, başarılarını, ortaya saçma çabaları yok. yok ya dur yanlış oldu sanırım bunlar insanlardı. siz hiç sürekli inançlarını konuşan, ortaya saçan bir insan gördünüz mü? ben hep gözlerimi kapatıyorum da.