kahve kokusu olsa çamur bile içerim, diyecek kadar kahve bağımlısıydım, ofisteki kahve makinesine kahve diye aldıkları şeyi içene kadar. bir içen bir daha içemiyor öyle bir tat. bitince insanın içebileceği bir kahve alacaklar ama kimse içmediği için aylardır bitmiyor. lütfen kahve adı altında saçma sapan şey içen insanlar beni bulsun. elimde 10 paket kahve adı altında saçma sapan şey var.

oldukça yanlış olan ve uzlaşmayı engelleyen bir tavırdır.

şu anki hali yorum yaparken tanım katmamak olan sözlük yakınması.

çok eğleneceğim bir arkadaş grubuyla tatile çıkmak. evet bu.

genelleme olduğu için katılmadığım görüş. müslümanların da içinde bulunduğu doğu toplumlarında daha fazla görülen bir durum olduğunu düşünüyorum. eğitim seviyesiyle ilintili olabilir.

iş hayatı profesyonellik gerektirir. aile ile bu ilişkiyi kurmak zordur. başarılı iş yürüten aileler görsem de genellikle ikinci kuşaktı. ben de tecrübemi bırakayım; düşman başına. hala konuşmayız görüşmeyiz.

ak partili değilim ama cümlesiyle başlayan cümlelerdir.

yaşamaya gücü kalmayan yazardır. derin bir elveda çekmekte şu an hayata.

herkesin tercihine sonsuz saygı duyuyorum ama kendi tercih ve fikrime göre de çok büyük aptallık. elbette interaktif sözlükler bu işler için ideal gibi görünüyor. neticede insanlar bilgi birikimlerini, düşüncelerini, hislerini döküyorlar buraya. ama çok büyük bir sorun var: bütün bunlar anonim bir kimlik arkasında yapılıyor. yani o her bir girisinden ayrı ayrı etkilendiğiniz, her satırına aşık olduğunuz, tatlı yanaklarından bir buse almak istediğiniz o yazarın ansızın gür sakalları, pala bıyıkları batıverirse ne yapacaksınız? ya da birdenbire böbrekleriniz uçup gidiverirse? peki siz canım kadınlar; ya o kültürlü bey nargile tiryakisi, mahallenin bıçkın delikanlısı, asabi hanzo çıkıverirse?

yapmayın. keyifle okuyun, beğeniyle takip edin, her bir girisinin tiryakisi olun ama gönül işlerine girmeyin. demedi demeyin.

bir de kusura bakmayın ama çok büyük öküzlük ya. "ahaha canım ne güzel bahsetmişsin kafka'dan, bu arada üstünde ne var?" bu ne be?

tarhanaya çok laf atılmış. önyargısız bir şekilde salçayla kavurduğunuz tarhananın üstüne süt ve süt kadar da su ekleyip pişirin bir de. bambaşka bir çorba olduğunu ve aslında ne kadar da lezzetli olabileceğini göreceksiniz. (tek bir kötü yorum almadım belirtmek isterim.)

bir teşhis.
o çok oy atmıyormuş, yazarlar oy cimrisi olduğundan, olması gereken genel üzeri görünüyormuş.
kendisi diyor ben demiyorum.
selamı var.

isteyen istediği yerden okusun ama kitabın kokusu, sayfalarını çevirme hissinin verdiği haz başka.

depresyondan kurtulmak için işe yaramayacak ama hafif seyirdeki bunalımlı ruh haline bir nebze iyi gelebilecek önerilerdir.

kanaat önderi değilim tabi ki ama bu durumu gün içinde sıklıkla yaşayan biri olarak neredeyse her yolu denedim. naçizane tavsiyelerim şunlar;

1- bitki çayı için. evet yanlış duymadınız. sağlıklı bir şeyler tüketmek kendinize değer verdiğinizi hissettirir ve değerli hissetmek mod yükseltir.

2- komedi unsurları barındıran dizi/film izleyin ya da kitap okuyun. ama içinde dram olmasın ya da minimum seviyelerde olsun. zaten canımız sıkkın bir de elalemin derdini mi sırtlanacağız. çizgi film de tercih edilebilir.

3- ilgi alanlarınıza yönelik bilgiler edinebileceğiniz internet sitelerinde gezin, podcastler dinleyin, videolar izleyin. donanımınız kuvvetlendikçe kendinizi daha güçlü hissetmeniz mümkün. bilgi açlığı duymak ve kendimizi geliştirmek iyi hissettirir.

4- yaşam alanınızda düzenleme yapın ya da özbakım yapın. bu da öz değer hissiyatını artırır. derli toplu bir alana ya da parıldayan bir yüze, saçlara baktıkça bakasınız gelir, mutlu olursunuz. hem değişiklik iyidir.

5- kimseye vasıflı şeyler yapmak gibi bir borcunuz yok. bunu asla unutmayın. bomboş içerikli sosyal medya fenomenleri mi izlemek istiyorsunuz? youtube elinizin altında. saçma sapan ve aşırı komik şeyler mi okumak istediniz? wattpad denilen cringe yuvası neden var? örneklerin çoğaltılabileceği bir sürü bomboş aktivite bulabilirsiniz beybiler size inanıyorum.

6- yazın. o an içinizden ne geçiyorsa alın defteri ve yazın. anlamlı bir şeyler ortaya çıkarmak gibi bir sorumluluğunuz yok. tamamen iç dökme amaçlı bir etkinlik bu. sonrasında ister saklar ister yırtar ister yakarsınız. ama şunu garanti edebilirim ki bunaltınızın sebebini çok net farketmeniz ve belki bunu değiştirebilmek için gereken adımı atmanız konusunda inanılmaz şekilde faydasını göreceksiniz.

sevilmediğinizi, bir işe yaramadığınızı hissettiğiniz dönemlerde şunu unutmayın; kimse yoksa ben varım ve sizi seviyorum. siz de kendinizi sevin ki bir şeyler değişebilsin.

şiir okumaları da olursa efsane olacak radyodur. mesela, haftada 3 gün akşam saat 21. 00 - 22.00 arası gibi.. ben seve seve okurum şahsen.

ben değil ama bir dostum annesinin yüzüğünü ve evleneceği kıza anneciğinin yazdığı mektubu saklıyor.
kaç kere dedim verde okuyim belki evlencez ilerde diye de, nerede rus inandı var *

seks düşünmekten ağlayamıyoruz kızlar.

neyse makarayı geçelim.şahsen ben genel olarak duygularını hiç dışa vuramayan bilirim.senede maksimum 2 kez ağlarım.biri her 10 kasımda ağlarım onun haricinde ölmüş müzisyenleri izlerken ağlarım.diğer erkekler benim gibi değildir ama her boka da ağlamaz.sebebi hormonlar olabilir.kadınlar duygularını yaşamak ister erkekler ise duygularını bırakıp işlerine devam etmek ister erkekler görev adamıdır bişelerle uğraşmak ister,bu yüzden kızlar evcilik oynayıp sohbet ederken erkekler askercilik kovboyculuk falan oynar.boys being boys...

diziye mekan olan samatya semti, bu diziden sonra ikinci doğuşunu yaşamıştır. şener şen ve türkan şoray'ın başrolünü paylaştığı dizinin şöhreti bugün de devam ediyor.