dinci kesimin*, işsizliği azaltmak, refahı yükseltmek*, ekonomik iyileşmeyi sağlamak için 50 yıldır bulup bulabildiği tek çözüm. yazarak öne çıkarmak istemediğim, temel insan haklarından bile nasiplenmemiş bu başlık gerçekten çok can sıkıcı. bence de dincilerin okuması çok saçma. tamamen zaman, mekan ve emek israfı. bilim'i zaten anlamıyorlar*, ilim dedikleri ise fasarya. ne insanlığa ne dünyaya en ufak bir faydaları yok zaten. bir araya gelip yerde oturup en iyi yalan atan sarıklıyı dinleyip ayağını yalayıp cennet hayalleri kurmak için o kadar kaynağa gerek yok. biraz ot* yeterli.

garfield'ın hayata olan inancını arttıran yegane yiyecek. kedi maması gibi bir şey zannediyordum açıkçası.

(bkz: michael jordan) için uykusuz geçen geceler vardı. ama majesteleri de gün geldi bıraktı maalesef. onu izlediğim için kendimi çok şanslı hissediyorum.

ayak, bilek ve ilgili yapılarının sağlığı ile ilgili deformitelerinin, patolojilerinin ve yaralanmalarının araştırılması, önlenmesi, teşhisi ve tedavisi ile ilgili bilimsel ve mesleki uzmanlık bilgisini kullanan tıbbın en son dallarından bir sağlık bilimleri mesleğidir. bu dalın uzmanlarına podiatrist denilmektedir.
ülkemizde henüz eğitimi verilmemektedir.

hiç kimseden ses, görüntü gelmediğine göre böbrekler başarılı bir şekilde alınmış gibi. *

şeker portakalinda zeze.

görüyor ve arttırıyorum;
bütün moderasyon tatile gitsin.
ben ve bi kaç arkadaşım sabahları açarız sözlüğü, akşamları kaparız.
güvenin bize.
az rahatlayın.
yemin ediyorum geldiğinizde sözlüğü yerli yerinde bulacaksınız.
belki sınırlarımızı bile genişletiriz; ne bileyim malum sözlüğe sefere çıkıp toprak bile alabilriz.

beyoğlu

empati ve özel alana saygıdır.

humus,
haydari,
tarator.

şu şiirin güzelliğine bakar mısınız... saf, temiz duyguları hissediyorsun adeta.

gözlerin gözlerime değince felaketim olurdu
ağlardım
beni sevmiyordun bilirdim
bir sevdiğin vardı duyardım
çöp gibi bir oğlan ipince
hayırsızın biriydi fikrimce
ne vakit karşımda görsem öldüreceğimden korkardım
felaketim olurdu, ağlardım

ne vakit maçka'dan geçsem limanda hep gemiler olurdu
ağaçlar kuş gibi gülerdi
bir rüzgar aklımı alırdı
sessizce bir cigara yakardın
parmaklarımın ucunu yakardın
kirpiklerini eğerdin, bakardın
üşürdün içim ürperirdi
felaketim olurdu ağlardım

akşamlar bir roman gibi biterdi
jezabel kan içinde yatardı
limandan bir gemi giderdi
sen kalkıp ona giderdin
benzin mum gibi giderdin
sabaha kadar kalırdın
hayırsızın biriydi fikrimce
güldü mü cenazeye benzerdi
hele seni kollarına aldı mı
felaketim olurdu, ağlardım

99 depreminden sonra bünyeye yerleşen korkum. cam açılıp kapansa '' acaba ? '' diyorum. yatakta dönerken bile 40 defa düşünüyorum. maalesef zor geçer bu his.

anladığım kadarıyla hoca erkekler için de tesettür talebinde bulunmuş. aksi taktirde kadınların beyni ideal çalışırken, erkeklerin geri zekalı kalmasını hoca dahil kimse istemez diye düşünüyorum.

aydede bisküvi
minti, turbo, mabel vb sakızlar
çokomel *, eti puf
eski dido

yazmak isteyen bir şekilde yazıyor.hep bunu paylaşmak istemiştim.*

buradan

basit bir kişilik testi. ben demiyorum uzmanlar diyor. aslında onlar itibarsız diyorda ben öyle diyi verdim.

biraz onedio testlerini andırıyor bu test. hatta bence leopold szondi kesin onedio içerik üreticisi. kendisi bir psiyatr.

hangisi sana en korkutucu geliyor? ıssız bir yerde karşılaşsan seni korkutacak yüz şu gördüklerinden hangisi? sorularına muhattap olan kişinin, kişilik analizini yapıyor test. illa ki dayandığı bir gerçeklik vardır diyorum. insanın korkularının kişiliğinin en azından bir bölümünü yansıttığı bir gerçek. fakat bu kadar basit mi? işte gülmelik eğlenmelik, kıkırdamalık bir şeyler diyelim. insan beyni ve kişiliği daha karışık bir yapı ve tek görselle neyi nasıl ele versin?

yine de ben 3'ü seçtim. vay beni beni... kontrolcü, soğuk, basma kalıp fikirler... dur bir bakayım. vallahi ben.

böyle gülen bir insanın beni rahatsız etmesi için bir neden var aslında. henüz çok küçüktüm. okuldan çıkmış durakta bekliyordum. derken iri yarı kapkara suratlı bir adam fark ettim. tam karşımda duruyor saçmasapan hareketler yapıyordu. arada bir yol vardı fakat bana yaptığı çok açıktı. elini pantlonuna götürüyor, gülüyor falan. kafamı çevirdim hemen. kayboldu ortadan sonra bir anda yeniden belirdi ve bana doğru geliyordu. kalp atışlarımın yükselişi bugün bile aklımda. yanımdan geçti bana aynen böyle sırıttı ve bir kağıt fırlattı kucağıma. neye uğradığımı şaşırdım. durağın hemen arkasında arkadaşımın babasının ayakkabı boyama dükkanı vardı. küçük bir baraka diyelim. içeri girdim, arkadaşımın yanına oturdum. gerginliğim anlaşıldı ki arkadaşım ne oldu dedi? fısır fısır anlatmaya çalışırken babası girdi içeri ve 'o adam sana bir şey mi dedi?' dedi. meğer kahvede oturuyormuş ve adamı fark etmiş. ne olduğunu anlamaya çalışmış ve yanımıza gelmiş.

o güne kadar hiç o kadar korktuğumu hatırlamıyorum. gevrek gülüşü, mimikleri, el kol hareketleri...

o gün eve gittim. hemen yattım. ablama ve anneme bir şeyler anlattım ama o kadar korkmuştum ki babama anlatmaya cesaret edemedim. ertesi gün babamı jandarma komutanı aradı. 'banu diye kızın var mı?' demiş. evet cevabını alınca 'onu da al gel' demiş. gittik. tüm günümüz orada geçti. şahsın 47 yaşında olduğunu isminin ismail tepe olduğunu söyledi. 'ismail tepe' akşam üzeri 'siz köyde ikamet ediyorsunuz fakat olay ilçede olduğu için polis bakıyor karakola geçmeniz gerekiyor. şahıs yakalandı teşhis orada yapılacak' dedi.

hemen gittik karakola. biz içeri girince 'banu mu?' dediler babama. babam evet derdemez. polisler alkışlamaya başladı. aklım çıktı. dedim ne oluyor. aferin kızım bu yaşta susmamışsın dediler. halbu ki alakası yok. arkadaşımın babası şaban amca suç duyurusunda bulunmuş ve numarayı vermiş jandarmaya. sonra esnaf toplanmış adamı aramış ama bulamamış. sarı çizmeli mehmet ağa nereden bulacaksın.

buarada karakola giderken yanımızda bizle beraber hiç tanımadığım insanlarda geldi. esnafmışlar olayı duyup gelmişler. karakola alınmadılar tabi.

neyse efem o gün bana seçimlik teşhis yaptırıldı. yani ben bir camın arkasında durdum ve karşıma 7, 8 kişi dizdiler. şu dedim. sonra oradan savcılık, oradan mahkeme falan filan. elle temas olmadığından kısa bir süre ceza verdiler o da paraya çevrildi.

ilk duruşmada karısıyla ve 3, 5 arkadaşıyla gelmişti. hakim sordu bu kız çocuğunu tanıyor musun diye yok dedi. bana sordu yok dedim. avukatı tam söze karışacak tı ki sus sus diye azarladı ve kararı okudu.

o gülüş hala zihnimde bir yerde kazılı. yukarıdaki fotoğraflardan o adamı seçmem benim karakterimi ne kadar yansıtır bilemem? travmamı yansıttığı bir gerçek.

başlığa tarif edildigi gibi bos beleş yorum yapmak gerekirse "kafa sozluk övünç madalyasi tevcih edilen, özgün olan yada arastirmalarla arama motorlarından derlenen, her şekilde emek verilen tanımların sahibi arkadaşlarımızı tebrik ediyorum.

biz oturduk ölçtük tarttık dedik ki tam da bu zamanlarda lazım bize geyikler goygoylar kahkahalar. fakat biz komedyen değiliz. sohbet edecek yerlerimiz ağrıyor saygıdeğer dinleyen, ağaca, kadına, faşist katliamlara öfkelenip ağlamaktan biraz yorgun düştük. o yüzden bu hafta yokuz. ama mizaha açız, gülelim be! ne halt olursa olsun yaraya şakayla koşanların ardındayız! bu hafta biraz yorgunuz.

biraz ufak bir hatırlatmayla devam edeyim.
haçiko, mahayko gibi hayvansever örgütlenmeler çeşitli yardım kampanyaları başlattı. yardım etmek isteyen, özellikle başka illerden eli kolu yetsin diye imkan ve kanal arayanlar bu örgütlenmelerin güncel duyurularını takip etsin. yangından sağ çıkan canlar için belediyeler ve hayvan örgütleri omuz omuza çalışıyorlar şu ara.

helpsteps var, reklam vermiş gibi olacağım ama şu an daha da vahim bir fonksiyonları var bu ve benzer uygulamaların. yine çeşitli yardım ve dayanışma örgütlenmelerinin bu uygulamalar üzerinden bağış kanalları ve duyuruları mevcut. maddi hiçbir şey yapamayan bari adımlarıyla desteğe koşsun.

konya ve azra ile ilgili diyecek sözlerim bitti. çok sevdiğim üstat kadın kahramanım deniz özturhan geçen gün şöyle yazdı, cümlesi harfi harfine cümlemdir, alıntılamaya gerek yok.

a*p'den ve temsil ettiği tüm değerlerden kurtulma mücadelesi, bu ülkenin ikinci kurtuluş savaşıdır ve resmen başlamış bulunmaktadır. insanlık onuru olan defansa gelsin.

benim nickaltım çok sessiz ve sakin bir ortamdır. aslında doğal çünkü kimseyle en ufak polemiğe girmedim. ona rağmen tarihle kafayı bozmuş diyenler oldu nickaltımda. ayrıca tarih dışına çıkıp günlük konulardan da fikir belirtmek istiyorum ancak nedense hiç ilgi görmedi tarih dışında yazdıklarım :))