iki komşu ailenin çocukları olan thisbe ve pyramus birbirlerine aşık olurlar. ancak aileler evlenmelerine karşı çıkar ve görüşmelerini yasaklar. bir gün, sevgililer evin duvarında bir çatlak keşfederler ve bu çatlaktaki delikten konuşmaya başlarlar. ancak bu durum giderek canlarını sıkmaktadır ve beyaz dut ağacının altında buluşmaya karar verirler. thisbe gizlice evden çıkarak ağacın altında beklemeye başlar. birden ağzı kanlı bir aslanın yaklaştığını gören thisbe korkarak kaçar ve o sırada şalını düşürür. thisbe'nin şalını gören aslan kanlı ağzıyla şalını parçalar ve ormana döner. bir süre sonra pyramus gelir. thisbe'nin kanlı şalını gören pyramus sevgilisini kurtaramadığı için kahrolur. thisbe'ye kavuşmak için kılıcını çıkarıp kendine saplar. pyramus'un kanları beyaz dut ağacını kırmızıya boyar. thisbe bir süre sonra saklandığı yerden çıkar. beyaz dut ağacını bulamayan thisbe kara bir dut ağacının altında pyramus'u bulur. sevgilisine son bir kez zorlukla bakan pyramus orada ölür. bunun üzerine thisbe 'bizi ancak ölüm ayırabilirdi oysa şimdi o birleştirecek' diyerek sevgilisinin kılıcını alıp kendine saplar.

tanrılar, acıdılar sevgililere. o günden sonra pyramus ve thisbe'nin anısını yaşatmak için kara dut ağacı yetiştirdiler.
pyramus kanını bu ağacın meyvelerine, thisbe ise göz yaşlarını ağacın yapraklarına verdi.

o zamandan beri kara dut ağacının çıkmayan lekesini yalnız dut ağacının yaprakları temizler.

abaza, kuzey kafkas halkıdır.

abazan ise cinsel açlık yaşayan kimsedir.

bi öğrenin artık veletler.

kısır yapmak istemiştim. kısırlık ince bulgur yerine pilavlık bulgurdan kullanmışım, felaket bir şey çıktı ortaya. kimse yemediği için çöpe gitmesin diye tek başıma yemek zorunda kalmıştım...

atatürk'ü buyrunuz eleştiriniz. ortaya bilimsel veriler koyunuz. tarih koyunuz belge gösteriniz. bizde doğruysa haklısınız diyelim.
saçma sapan bir cümle konuşup gerekçe göstermeden adına eleştiri diyorsunuz. allah akıl fikir versin her platformdada tartırışırım buyrununuz mesaj kutumda açık. stalin nere atatürk nere be kardeşim.

bu ülkeye demokrasi getireceğiz, türbanlılar rahat edecek, kürtler kendi dillerini konuşacak, vesayeti kaldıracağız, avrupa birliğine gireceğiz dediler. yolda destek sağlamak için lgbt'e destek gösterilerinde bulundular. 28 şubatın acısını yaşamış mazlumlar gibi görünüyorlardı. her konuda ezikliği, yok sayılmışlığı yaşayan herkesin sesi olacakları düşünüldü. ben hiç bir zaman sıcak bakmadım. bir insanın yetiştiği ülkü, ideoloji veya din hiç önemli değil, ilk gençliğinin nerede geçtiği çok önemlidir benim için. ileride şekil değiştirip durumlara ayak uydurmaya çalışsanız bile, içerlerde bi yerlerde yine aynı ideolojiye hizmet edersiniz. neyse uzatmayacağım, çokça desteği bu ülkenin akademisyenlerinden, gerçek entellektüellerinden sağladılar. dönüşümü ve gücü sağlamlaştırdıkça gerçek canavar ve gerçek amaçlar ortaya çıktı. sakın haaa bütün yaşananlar, yol boyunca raslantı olarak yaşanmış gelişmelerdir diye düşünmeyin. bu bir dönüşüm hikayesidir. son 19 yılda yaşananlar, zaten yaşanacaktı; aktörlerin veya partilerin önemi yoktur. neyse çok uzattım sanırım, az buz şeyler yaşamadık arkadaşlar, bizler çok radikal değişimlerin, tam da göbeğinde kaldık. gençtik kanımız hızlı akıyordu. elimize ateş alıp şehri yakmak değildi amacımız, olanlara tepki göstermek istiyorduk. gücümüz yoktu, elimizde sadece internet vardı; twitter, ekşi, facebook ha bir de mezuniyet törenleri vardı tabi. referandum yaşadık, çıktılar dediler ki kenan evreni yargılayacağız, ilk dönem destekleyen akademisyenler yine evet dediler yargılansın. kardeşim hiç mi tarihsel bağlamda gelişmeleri okuyamıyorsunuz. kenan evrenden farklarının olmadığını anlamadınız dimi? ardından gezi geldi. amacımız belliydi, ses çıkarmak istiyorduk. hiç bir zaman yakıp yıkmak değil, fark edilmek, değişimin gerekli olduğunu vurgulamak istiyorduk. yine onda da kaybeden biz olduk. 3. günde evimize girdik mecburen. neyse biz yine internetten sesimizi çıkarmaya çalıştıkça, bi anda başlıklar silinmeye başladı, bize bizimle aynı platformdan bize karşı düşmanlar yarattırlar. cadı avına başladılar. yazmaya korkar olduk, insanlar toplanıp hapishaneye götürülüyordu. 71 öncesi, 80 öncesi gibi bir ortam yaratıldı. fakat artık insanlar yaşamlarına kıymet veriyordu. tarih bize böyle çabaların beyhude olduğunu ve sadece gençliğinin çürüyeceğini örnekleri ile gösterdi. korkmamız normal, çünkü istedikleri de bu zaten, herkes korksun ve yazamasın konuşamasın ve hatta düşünmesin. yazmaya çekinen arkadaşları çok iyi anlıyorum. haklılar, kendi hukukunu yazmış bir siyasi güç var karşımızda, ama sanırım değişim artık zorunlu yani süreç bize bunu gösteriyor. bir gün bu başlığın altında ''abi ne günlerdi, içimiz kan ağlıyordu ama yorum yapamıyorduk girişleri ve hikayeleri okuyacağız''. daldan dala atladım belki out of topic gibi görünsede hepsi birbiriyle ilintili, sadece 29 sayfa bir dönem ödevi hazırlar gibi alıntılar ve dipnotlar vermek istemedi. sonuç olarak, ''demokrasi pompalamasyonu ile yola çıkıp, herkesi muma çeviren bir yönetimin başarı öyküsüdür siyasi başlıklara yazmaktan çekinmek''. allah sonumuzu hayır etsin amin.

amerikalı rock grubu. 1981'de çıkardıkları şu şarkıyı herkes duymuş olabilir.
don't stop believin

baba tarafı; tanrının laneti

anne tarafı: yüce rabbimin bir lutfu.

eve gidene kadar gocertmis kadınla da seks yapma mümkünse.. her işin bir adabı var dostum.. ya kadını iyi seçeceksin ya da para hesabı yapmayacaksın.. fakir gibi düşünüp zengin gibi yiyemezsin..

yandaş olması en büyük etken.

avustralya’nın kuzeyinde burketown adlı küçük kasabada sonbaharda görülen sabah sefası bulutları - morning glory cloud dünyada en nadir görülen bulutlar arasındadır.



kilometrelerce uzunluğundaki rulo şeklindeki sabah sefası bulutları sabahın ilk saatlerinde ortaya çıkıp çocukları sevindirdikten sonra kısa sürede gözden kaybolurlar.
mercan denizi’nden ve carpentaria körfezi’nden esen meltemlerin, yarımadanın üstünde karşılaşmasıyla bu bulutların ortaya çıktığı; carpentaria körfezi’nin bitişiğindeki cape york yarımadası’nın şeklinin, büyüklüğünün ve konumunun bu bulutların meydana gelmesinde rol oynadığı açıklanmıştır.

prof. roger smith: “bulutlara baktığınızda geriye doğru yuvarlanıyormuş gibi görünüyorlar. aslında, ön tarafta devamlı bulut oluşurken, arkada da devamlı aşınma olması yuvarlanıyormuş gibi görünmelerine neden oluyor.” bilimsel açıklamaların yer aldığı 25 sayfalık pdf formatındaki kaynağı bu linkten indirebilirsiniz .

“bulut mu olsam, gemi mi yoksa? balık mı olsam, yosun mu yoksa? ne o, ne o, ne o. deniz olunmalı, oğlum, bulutuyla, gemisiyle, balığıyla, yosunuyla” - nazım hikmet.

sanılanın aksine çakılı bir çalışandır. 15 günlük yıllık izninde hakkını vererek gezer. bulunduğu şehirde kampçılar, çadırcılar olsa da hafta sonunu da değerlendirebilse keşke.

bak burda kocaman bir balık var, balık kısmet demek para demek . ne zaman baktırsam aynı şey, nedense bu balık bana bir ulaşamadı yolunu kaybetti sanırsam .

zaten öyleyim diyerek narsistliğin dibini sıyırma imkanım varken yapmıyorum.*

ciddi düşününce... merak ederdim belki, iyi de anlaşırdık şimdi aynıyız sonuçta da yok galiba uğraşmazdım, yorardı yani.

mezara girecek olmaktır. cidden ölen insanları o daracık yere koymaya gerek var mı? tamam biliyorum gerek var, eğer gömmezsek ortalık ölü bedenlerden ve leş kokusundan yaşanmaz hale gelir. ama en azından mezarları daha geniş yapabiliriz diye düşünüyorum. çünkü çok dar, ben orada yaşayamam*.

günümüz teknolojisinde eskise de yaşattıkları ve tadı unutulmazdır.kolay kolay bozulmaz,yıllarca kullanırsınız.

böyle şeylerden inanılmaz derecede korkmama rağmen neden tüm tanımları okumaya çalıştığımı anlamadığım başlık. anlaşılan bu gece uyku yok bana, neler yaşamışsınız öyle.*

yazdığım başlığa entry girilince, yeni insanlar ile tanışınca, sempatik başlıklar görünce veya gundeme dair birşeyler öğrenince yaşanan hisler .

mart ayından beri yazar kadrosunda bulunduğum sözlüğün isim değiştirme duyurusudur.
bu kararı almanın yoldaş için hiç kolay olmadığını, aksine bu kararı almamak için cok direnip elinden gelen her şeyi yaptığını az çok biliyorum.
az bilmeme rağmen bu sürecin onun için ne kadar zor olduğunun, kendisini sözlüğe ve bizlere karşı ne kadar sorumlu hissettiğini de biliyorum çünkü bunu gördüm.
bu adam burayı çok seviyor, burayı iş değil arkadaşlarıyla paylaştığı evi olarak görüyor. madem ev arkadaşıyız, üzerimize düşeni yapıp her şeyi önümüze sunan bu güzel ev sahibine destek olmasak mı?