ihtiyaçlar sınırsız olmakla birlikte; kimsenin hiç bir şeyine ihtiyacım yok, demektir. sahip olduklarım bana yeterlidir, daha fazlasını istemiyorum, ihtiyaç duyarsam da ben hallederim anlamına gelir.

eskiden yaşadığım hayat.

resimde oryantalizm, doğu'nun her yönüyle resmedildiği sanat hareketidir. batılı sanatçılar, doğu şehirlerine yaptıkları seyahatler sonrasında şehirlerin günlük hayatını, camileri ve namaz kılan insanları, harem ve hamamları ve toplumdan farklı figürleri resmetmişlerdir.
sevgili yazar kuzguncuktaki vişne'nin paylaştığı eserleri çok beğendim ve ben de oryantalizmin en önemli temsilcilerinden jean-léon gérôme'dan bahsetmek isterim. 19. yüzyılın ikinci yarısında yaşamış olan sanatçı, osmanlı topraklarına, mısır'a, suriye ve filistin'e seyahat etmiş. bu bölgeleri anlattığı 200'den fazla oryantalist tablosu var.
prayer in cairo (1865)
harem women feeding pigeons in a courtyard

bilirim ponçiklik sevmez, nickaltı edebiyatı sevmez ama fakat ve lakinki solda görünce dayanamam belirtmek isterim kendisini sevdiğimi. evet bak tanımlarına değil övgüler, okuyorum beğeniyorum ama kendisini seviyorum. çok minnoş birisi. doğru söyleyeni dokuz köyden kovarlar annem, biz onuncu köyden selam ederiz, boşver. çokta kibar, kırılgan bir yapısı var, üzmeyelim ponçitamızı.

beautiful mind-akıl oyunları.

pazar günü açıklandığı üzere 60 yaş üstü ve eşleri, immunsuprefis ilaç kullananlar ve down sendromlular risk gruplarına aşı sırası geldi denmesi üzerine hemen ertesi gün e-nabız aracılığı ile hem anne babama hem de kendime aşı randevusu aldım.

biontech'in uygulanmaya başlayacağı duyumu da dolaşıyordu o yüzden mantıken kapsamlı devlet hastaneleri ile eğitim araştırmalarda uygulanabilir olacağını düşünerek iki ayrı araştırma hastanesinden randevu oluşturdum(anne-baba'ya aynı hastane, kendime başka hastane ama ikiside eğitim araştırma).
sonra fark ettim ki randevu sayfasında sinovac olduğu yazıyordu.
bugün açıklandığı üzere aşı seçme olanağı olacak şeklinde söylemlere dayanarak 182'yi aradım ve değiştirip değiştiremeyeceğimi sordum. olur, dediler ve başka bir hastaneye değiştirildi randevularımız.
sonuç; ilk defa bir şeyi doğru söylediklerini söyleyebilirim ama henüz kanıtlayamam. tabi aşıyı olana kadar yine içimden acaba mı diyeceğim ama bilgilendirmek istedim ve aşıdan sonra editleyeceğim.

"turşu bidonu" gibi tıka basa dolu kongrelerin ardından çok şaşırtmayan bir durum. haritada görünen tüm sarı turuncu yerler kırmızıya döndü çoktan. aşı falan dediler, sırası gelen kronik hastalar randevu alıp gidiyor, gittiklerinde aşı yok gelmedi vs. gibi absürt cevaplarla karşılaşıyorlar.

tam kapanma olayı zaten hayal, hazinede para yok, damat hangi öküzün boynuzuna saklandı bir haber yok, naci ağbal türk lirasına %24 değer kazandırmıştı, kayıp 130 milyar dolar nerde lan acaba diye küçük bir araştırmaya girince "diktatör sultan tayyip han hazretleri" tarafından bir gece yarısı kararnamesi ile görevinden şutlandı.

erken seçim falan olur diye umutlanamıyoruz maalesef, zira iktidar partisi ile 70 yaşından sonra çanta taşıyan "iktidarsız" ortağı tüm ülkeyi "ışıklı yoyo" misali sallayıp duruyor. 2023 seçimlerine eğer "hilafet" yahut "saltanat" getirmeyi başaramazlarsa, ilk defa oy kullanacak olan "6 milyon" z kuşağı gencimiz, malum partinin kaba etine tekmeyi atıp, bizi bu dertten ebediyen kurtaracaktır diye düşünüyorum.

ha tabii o zamana kadar bu leş ülkeyi terk etme fırsatı yakalarsam 1 saniye bile durmam, ki zaten azıcık aklı olan kimse durmaz, artık 3. dünya ülkesi değiliz 6. dünya ülkesi falan sayılırız. şimdi kimse çıkıp bu başlık altında memleket güzellemesi, yok efendim tayyip sevicilik falan yapmasın bir zahmet, at gözlüğü ile bakmayı bırakıp biraz gerçekleri görmeye çalışın enayi tayfa, aynı gemideyiz farkındaysanız.

herkesin bana almasını istediğim, kimseciklerin bana almadığı ve saatlarce izleyebildiğim huzur veren minnak kürecikler :) yazarken bile içim mutlandı.

kimi edebiyatçılara göre ya da araştırmacılara göre fena halde aşağılık kompleksi sahibi şairdir. karanlık ya da cinsiyetçi bulanlar da vardır kendisini.
başka bir grup ise yeterince anlaşılamadığını, sadece karanlığı ve kasveti sevdiğini savunur.

ben ise her ne şekilde olursa olsun incelikli bir adam olduğu görüşündeyim. yoksa bir insan nasıl yazabilir şu incecik satırları:

--- alıntı ---
akşam, yine akşam, yine akşam
göllerde bu dem bir kamış olsam!

--- alıntı ---

1853 küba'da doğan jose marti, xlx. yüzyıl latin amerikasında sömürgeciliğe karşı savaşın öncülerinden ve dünyanın ilk antiemperyalist savaşçılarındandır. küba bağımsızlık mücadelesinin öncülerinden jose marti, şair ve yazar, siyasetςi, devrimci, gazeteci, edebiyat profesörüydü.

“işte bütün kıtada egemenliği elde etmek isteyen yırtıcı canavar. düşünü gerçekleştirmeye başlıyor avrupa'yla yarışma ve dünyada başlıca güç olma arzusu yönetiyor onu. sanayisinin sürüm bulmayan ve gelişen ürünleri için tek bir zorlayıcı pazarın kurulmasını, gelecekteki egemenliğinin güvencesi olarak görüyor bir an önce gemlemek gerek bu canavarı. gerçeği cesaretle söyleyerek ve ortak düşmana karşı bir an önce örgütlenerek. “

"çürük ve sallantılı çağdaş eğitim sistemini tümden değiştirmek gerekir. i1k eğitim, temelde pratik olmadıkça halklar için gerçek ilerleme, insanlar için mutluluk olamaz. çocuğa onu besleyen yeryüzünün güçlerini kullanmayı öğretmek gerekir."

“şiirin yasal anası duygudur. duygusuz insan bir dize mimarı ya da görüntücü olabilir, ama şair olamaz.siyasa ya da sosyolojiyi dizeleştiren değil; yüreğin fışkırdığı ışıkları ve kokuları bir savaş tamburu gibi korkusuzca çalan, evreni zafer inancına çağıran kişidir şair.”

1895 yılında ispanyol sömürgecilerine karşı küba'nın kurtuluş savaşını yönetirken savaş alanında öldürüldüğünde 42 yaşındaydı. fidel castro ve arkadaşlarının önderliğinde küba halkının gerçekleştirdiği devrim, hiç kuşkusuz, jose marti'nin ülkülerinin ve eyleminin bir başka aşamada gerçekleşmesidir.

kalbini, kalemini, aklını, tüm varlığını ülkesinin bağımsızlığına adamış bir anti emperyalist savaşçıdır.


aynı yalınlıkla ölmek isterim
kırda bir çiçek gibi, sakin, gösterişsiz.
mum yerine yıldızlar parlasın üstümde
yeryüzü uzansın altımda sessiz.

ben aydınlık ve özgürlük delisiyim
varsın hainleri gizlesinler soğuk bir taş altında
dürüstçe yaşadım ben, karşılığında
yüzüm doğan güneşe dönük öleceğim.


(bkz: guantanamera)

kaynak

artık resmi bir açıklama bekliyoruz. lütfen...

kişinin, bir iş yaparken ya da bir şeyden kaçarken, korunmaya çalışırken ki durumunu anlatan deyim.

zihinlerimiz fakir olmasın dediğim başlıktır.

(bkz: adam ol yeter)

kemal kükrer

tamamen organik atıklardan yapılma, yaklaşık 60-61 metre uzunluğundaki pembiş tavşan.


bu tavşan colletto fava dağı'nın 5000 metrelik yüksek eteklerine, 2005 yılının hazin bir gününde yerleştirilmiş. epey turist çekiyor ve net bir şekilde ya ziyaret edilerek ya da google earth'de görülüyor. doğruysa eğer eserin yapılış amacı; tavşanın çok yüksek bir yerden dağın üzerine düşmüş gibi görünmesi. bu nedenle kolları iki yana açık, bacakları aynı yandadır. düşüp bayılmış insan bedenini andırır.


avustralya'lı kökenli bir şirket tarafından yapılmaya başlanmış. su geçirmiyor ve örülmesi, yerleştirilmesi falan tam 5 yıl sürmüş fakat emeğe saygısızlık edip kendisini sanat eseri saymıyorlar. onun sanat eseri niteliği taşıdığına inanmıyorlar. tabii herkes bu şekilde düşünmüyor. değer veren, çok çok uzaklardan onu görmeye gelenler de var.

ilk yerleştirildiği zamanlar parlak bir pembeye sahipken, şimdiki rengi soluk gri-pembe arası renge evrilmiş. çok üzücü.

edit: fotoğraf düzenleme.

birinci dünya savaşı yıllarında yaşanan ekonomik sıkıntılar sebebi ile kahve çekirdeklerine ulaşamayan insanımızın vazgeçemediği kahve keyfine bulduğu alternatiftir.

haşlanan nohut kurutulduktan sonra kahve çekirdekleri gibi kavrulur ve öğütülür. hazırlanışı ve servisi de türk kahvesinin aynısıdır. çanakkalenin biga ilçesinde hala nohut kahvesi içebileceğiniz mekanlar mevcuttur.

çanakkaleye gidip tatmamış olsam da hediye olarak gelince denemiş ve sevmiştim. türk kahvesine de benzemektedir.

yapılışı hakkında çekilen haber videosunu huzurlarınıza bırakırım.

size yemin ederim ki, gereğinden fazla anlamak bir hastalıktır, gerçek bir hastalık. - dostoyevski, yeraltından notlar.

bir çok sunay akın hikayesi okumuş yada dinlemişsinizdir diye tahmin ediyorum ama benim duyduklarımdan en etkileyicisi deniz gezmiş, ahmet say ve fazıl say ile ilgili olanıdır.

[[alıntı]]

nasıl oldu senin oğlan ?

yıl 1972...ankara mamak askeri cezaevi.ahmet de 12 mart rejiminin antiemperyalist insanlara indirdiği tırpandan, nasibini almıştır." türk solu " dergisini hazırlayanlardandır ne de olsa.hapishanenin koridoruna, mahkûmların oynaması için bir ping pong masası konulmuştur.
bir arkadaşıyla maç yapan ahmet, yere düşen topu ararken, karşısına bir mahkûm dikilir. top, hamamdan dönmekte olan ve her yerinden su damlamakta olan bu mahkûmun iki parmağı arasındadır.ve deniz gezmiş topu göstererek şunu söyler ahmet'e;
- öp beni vereyim.
deniz gezmiş, ahmet'le öpüşürken, kulağına fısıldar;
- nasıl oldu, senin oğlan ?
ahmet'in 2 yaşındaki oğlu bir ameliyat geçirmiştir o günlerde.deniz gezmiş'in sözünü ettiği, bu olaydır. ve ahmet " ağaçlar çiçekteydi " kitabında şöyle anımsar o anı.

" onca olayın yanında, çok önemsiz sayılacak bu olayı, idamlık deniz gezmiş nereden duymuş, nasıl olup da hatırında tutmuştu ? onun, en zor günlerinde bile incelikleri süzerek öne çıkan belleği beni çok etkilemişti "
deniz gezmiş'in çocuk yüreğinde unutmadığı, asılmasına birkaç hafta kalsa da sağlığıyla ilgilendiği çocuk " dudak yarığı " tedavisi için ameliyat edilmiştir.ve doktorlar iyileşebilmesi için, üflemeli çalgı önerirler çocuğa.
ahmet'in melodika çalmaya başlayan oğlundaki olağanüstü müzik yeteneğini farketmesi uzun sürmez.böylelikle evlerine bir piyano girer.
deniz gezmiş'in sağlığını merak ettiği çocuk, o piyanonun tuşlarından yola koyularak, dünyanın en büyük müzisyenlerinden biri olarak çıkacaktır karşımıza.
o çocuğu, fazıl say'ı, deniz gezmiş'in asılmadan önce dinlemek istediği rodrigo'nun konçertosunu çalarken görüp dinlemeyi hayal etmişimdir