dertler ...

arazinin çok geniş olmasından dolayıdır.
yaygın şehir düzeninde inşaa ediyorlar.

listeye beni de ekleyin. zamanı gelsin bakalım

roma ile ilgili aynı yorumu yazıp bunun için özür dileyecek kadar kibar ve benim gibi manager hastası yazar arkadaşım.mahlasını her gördüğümde oyunu açmamak için zorlanıyorum.kurup başlarsam sorumlusu sensin ona göre!

halkın cahilliğini fazla hafife alıyorsunuz.

ismim buse. isminin anlami ne biliyor musun bakalim diye küçüklükten beri gelen öptü giden öptü. sonuç; bayramda seyranda kalabalik her ortamda bir anda yok olan, akrabalar tarafindan yabani bu yaaa diye anilan biri cikti ortaya.

derin bir özlem...
güzel olan her şeyi geçmişte yaşamış gibi hissediyoruz. bugün de yarının geçmişi aslında. ama bugün mutlu hissetmiyoruz, aradan biraz zaman geçince "ahh, eskiden ne kadar da mutluydum.." diyoruz. bence bazı şeyler eskidikçe , anından uzaklaşınca daha da güzelleşiyor, anlam kazanıyor. anılarımızı hapseden fotoğraflar gibi.

anadolu selçuklularında posta ve haberleşme işleriyle uğraşan divan.

t: 1914 yılında istanbul'da doğmuş, 1950 yılında henüz genç iken talihsiz bir şekilde vefat etmiş, türk edebiyatında yenilik denilince akla ilk gelen isimlerden biri olan büyük şair. sait faik de şöyle tanımlamış: "üzerinde en çok durulmuş, zaman zaman alaya alınmış, zaman zaman kendini kabul ettirmiş, tekrar inkâr, tekrar kabul edilmiş; zamanında hem iyi hem kötü şöhrete ermiş bir şair."

her yenilikçi insan gibi devrinde pek kabul görmemiştir. herkesin hamasetten düz duvara tırmandığı bir dönemde geleneği reddetmek büyük cesaret. şurada ve şurada hem kısa hayat hikayesi hem de birkaç anısından bahsedilmektedir. yaşar kemal'in orhan veli'ye yazdırdığı mapushane içinde üç ağaç incir. "düştüm bir ormana yol belli değil /
yatarım yatarım gün belli değil." birçok kişi orhan veli'ye bakınca kendisinden bir iz bulabilir. rakı şişesindeki balık dahil.
rüya:
"annemi ölmüş gördüm rüyamda.
ağlayarak uyanışım
hatırlattı bana, bir bayram sabahı
gökyüzüne kaçırdığım balonuma bakıp
ağlayışımı."*

misafir:
"dün fena sıkıldım akşama kadar;
iki paket cigara bana mısın demedi;
yazı yazacak oldum, sarmadı;
keman çaldım ömrümde ilk defa;
dolaştım,
tavla oynayanları seyrettim,
bir şarkıyı başka makamla söyledim;
sinek tuttum, bir kibrit kutusu;
allah kahretsin, en sonunda,
kalktım, buraya geldim."

bir de sözleri şairimizin "gün olur" adlı şiiri olan bir zülfü livaneli şarkısı*

eskiden katlanamadığım, fakat artık katlanabildiğim durumlardır.

zordur ama gören gözlerin katlanabilmesi,
yalnızlığa mahkumsunuzdur bir kere,

kitapta da yazmaz nasıl katlanacağınız.

yalnız bir kere yolunu bulursanız,

uçsuz bucaksız bir gökyüzü...

cenazesi ölümünden iki ay sonra ıstranca dağları eteğinde bir çoban tarafından bulunmuştur.günümüzde mezarının nerde olduğu belli olmayan yazarın kuyucaklı yusuf, içimizdeki şeytan, kürk mantolu madonna adlı romanları oldukça popülerdir.

aklımda direkt nazım hikmet'le özdeşleşen park.

uzun süredir birbirinizi göremediğiniz, görüşmediğiniz bi arkadaşla denk gelinir ve ayaküstü laflanır biraz. sonrasında tam ayrılıcakken ağızdan o samimiyetsiz kelimeler dökülüverir “bir ara görüşelim, bir şeyler yapalım ya.”

birbirlerine genelde abla diye hitap ederler,kendilerine şehvetli takma adlar verirler(alev,arzu,tutku,heves vs.) muhabbetlerine doyum olmaz, sevilirler, fal konusunda çok iyi olduklarını da unutmamak lazım, inanılmaz güzel sesleri vardır.

yapabilmek ve yapıldığında anlayabilmek için zeka ve genel kültürün gerektiği kızım sana söylüyorum gelinim sen anla eylemi.

çevrenizdeki, yaptığını zannedip beceremeyen, yapıldığında ise anlayamayan kişileri kendinizden uzaklaştırırsanız hayat kaliteniz artacaktır.

ölü doğmuş olmam gerekirdi, tıpkı bir nietzsche şiiri gibi. beni kötü olmam için boyadılar ve şimdi neye dokunsam iz bırakıyorum.öyle yoruldum ki nefes dahi alsam bacaklarım titriyor. sanıyorum ki en çetrefilli savaş, insanın kendini öldürmeme savaşı.

kişinin profiline girilmediği sürece fotoğrafı göremezsiniz. girmeyin görmeyin. ayrıca kimseyi ilgilendirmez.