“bütün yalnızlar gibi özgür ve bütün özgürler kadar yalnızız.”

bir stefan zweig sözüdür.

mutsuzluğun da mutluluk gibi tadının çıkarılması gereken bir duygu olduğunu düşünüyorum. her şey yaşanmaya, hissedilmeye değer. yeter ki size sizden başka kimsenin iyi gelmeyeceğini anlamış olun.

yüzölçümü olarak türkiye'nin yaklaşık %1.5'u olan körfez ülkesi. başkenti doha'dır. neredeyse bir yarımada şeklindedir, ve tek kara sınırı suudi arabistanladır. bu nedenle 2017'de başlayan (ve birkaç gün önce biten) suudi ve diğer körfez ülkeleri ambargosundan beri ülkeye tüm kaynaklar have ve deniz yolu ile gelmektedir. ülkenin bir çöl olduğunu ve neredeyse hiç tarım olmadığını göz önünde bulundurursanız gerçekten büyük bir sınavdır



nüfusu yaklaşık 2.8 milyondur bunun sadece 300 bini katar vatandaşıdır. geri kalan 2.5 milyonun küçük bir kesimini "expat" diye tabir edilen beyaz yakalı yabancı çalışan, geri kalan çoğunluğunu ise hindistan, nepal, bangladeş gibi güney doğu asya ülkelerinden gelen mavi yakalı çalışanlar oluşturur.
sonlarına yaklaşmakta olsa da ülke yaklaşık son 10-15 yılı büyük bir şantiye gibi geçirmiştir, bahsi geçen mavi yaka göçmenler de aslında bu inşaatlarda çalışan işçilerdir. önümüzdeki birkaç yıl içinde inşaatların sonlanmasıyla nüfusta bir azalma olacağı tahmin edilmektedir.

(bkz: zeka) başı çekmektedir.
gerçek sapyoseksüellere selam olsun.

kışı göremeden bahar geldi.
ağaçlar erken çiçek açacak soğuk almasalar bari.

(bkz: cemal süreya)

“rakı şifadır! tüm yaraların acısını dindirir. kısa bir süreliğine de olsa.”

- kafa’sı güzel birinin sözü.

agnostisizm sadece tanrı var ya da yoktur demez, ek olarak olup olmaması beni ilgilendirmez ben yokmuş gibi yaşarım da der. agnostisizm tam ortada değildir, ateizme yakındır.

oraları bize bi anlatsa dediğim yazar.
göremiyoruz bari dinleyelim.

hoş gelmiştir, ben de hoş gelmişimdir.

kocaman gözlü, masum bakışlı çocuk
allah'ım sana
gani gani rahmet eylesin.

redmi kullanan tip da bu tipe dahildir. akilli adamdir. parayi sokaktan toplamiyodur. bi telefona araba parasi vermeye yazik gunah diyordur.

dindar bir müslüman olarak şöyle anlatayım;
aralarında ahmaklıkla mü'minliği birbirine karıştıran insanların bolluğudur galiba. dinle sağlaması yapılmış her türlü fikrin, hamlenin, eylemin doğru olduğuna hükmederler. cahil olduklarını asla kabul etmezler. onlar için dinin üste çıkması adaletten, itidalden ve irfandan daha önemlidir. halbuki ahmak anlamaz ki eğer itidalli olursa dinin yer yer zarar göreceği doğrudur ama itidali terkederse dinde yıkılır (tıpkı bugün türkiye'de olduğu gibi. toplum için ne derseniz deyin bilmem ama toplumun itidalsiz grupları yavaş yavaş kapı dışarı etmek gibi bir huyu vardır (bkz: kemalistler) ). yine bu itidalsizlikleri bunları en aşırı noktalara sürükler; vahşileştirir. ya işid'çi olurlar ya da koyu akp'li. bu vahşi karakterleri insanları da dinden soğutur. ülkemizde yaşanan dinden uzaklaşma trendinin en büyük sebeplerinde birinin de bir grup dindarın dava adamı vahşiliği olduğu kanaatindeyim.

mükemmel bir şiir. aşağıya bırakıyorum.

mahlasını her gördüğümde kahvaltı yapma isteğimi artıran,trakyalı nadide yazar arkadaş.yazdıklarıyla güldürmeyi başarır.

ilk defa dinlediğim ve içimi huzurla dolduran enstrüman. dinlemek isteyenler için:

ne zamandır görmek istiyordum. bugüne kısmetmiş :)
"fener rum lisesi"

üniversitede bir hocam hep şunu söylerdi , mondrosun sevrin üç beş maddesini ezberlemeyle tarih de öğrenilmez tarih bilinci de olmaz. biz çocuklara öncesiyle sonrasının sebep-sonuç ilişkisini kafasında kurmasına müsaade etmeyip , ezberle geç diyoruz. sonra neden bugünü anlamıyorlar diye soruyoruz.

aynen bu mantıkla , mustafa kemal atatürk'ün gittiği okulları öğrenmenin , ezberlemenin bir mantığı yoktur. ancak o okullardan birine hangi şartlarda gitmiş , nasıl gitmiş ve onu atatürk yapan etkiler orada nasıl oluşmuş ancak bunların sebep-sonuç ilişkisini yaparak bir mantığa oturtabiliriz.

her an