insan olanın insanlığından utandıran olaydır. benim artık kanım donuyor, bu nasıl insanlık ne ara bu hale geldik. gerçekten yazacak bir şey bulamıyorum artık sözün bittiği yer daha bu olayın üstüne ne söylenebilir ki. umarım hakkettiği cezayı alır ömür boyu hapis. "ben bu çağdan nefret ettim, etimle kemiğimle nefret ettim."

ezginin günlüğü tarafından bestelenip seslendirilen herkes gibisin *

yolunu beklerken daha dün gece,
kaçıyorum bugün senden gizlice,
kalbime baktım da işte iyice,
anladım ki sen de herkes gibisin...
nazım hikmet

gökkuşağı gibi rengarengiz..

/ bi' izmir'liye vuruldum
tanısanız anlarsınız
"kapandı mevzu" desem
kuyruklu yalan olur
anlatsam ağlarsınız /

* *

nietzsche ağladığında kitabında geçer aslında her yaptığın iyilik kendin içindir.
işe yaramışlık hissi. çünkü hepimiz küçük, büyük yer kaplamaya çalışıyoruz bir şekilde.

(bkz: başlık sahibi yazarın kadınları çirkef sanması)

sevgili kadınlar çok içten soruyorum nasılsınız? sahiden iyi misiniz? hayatıma anlam kattı dediğiniz kitaplar nelerdir? çok dibe vurduğunuz zamanlarda nasıl baş ediyorsunuz? sevgiyle kalın..

2013 yapımı olmasına rağmen henüz izleme fırsatı bulduğum ve gürcü yönetmen zaza urushadze tarafından yazılıp yönetilen, estonya -gürcistan ortak yapımı bir sinema filmi.

film bir ev, bir marangozhane ve bir mandalina bahçesinde dört kişi arasında geçiyor. margus, ivo, ahmed ve nika. sade oyunculuklar, yalın diyaloglar eşliğinde ilerliyor. konu itibariyle savaş filmi olmasına rağmen patlayan bombalar veya silahlar yok. birbirini öldürmek isterken başaramayan iki düşmanın yani çeçen ahmed ve gürcü nika'nın, savaşa rağmen topraklarını terk etmeyen ve tek dertleri mandalinalarını toplamak olan margus ve ivo ile yollarının kesişmesinin ve aynı çatı altında yaşamak zorunda kalmalarının hikayesi. müziği ise tam tabiriyle can yakıcı. izlerken her duyduğunuzda sanki bir bıçak boğazınıza küçük küçük kesikler atıyor.

filmin tarihsel anlamda bazı yanlış anlatımlar içerdiği yazılıp çizilse de, bir sanat filmi olarak çekildiği düşünülünce ve vermek istediği mesaja odaklanınca benim için bunun pek bir önemi kalmıyor. ki film esas mesajını da en son sahnede ivo'nun çeçen ahmed'le girdiği diyalog ile veriyor.

öleni, öldüreni, birbirini hiç tanımadığı halde düşman olup birbiriyle savaşmak zorunda kalan insanları değil, savaşın kendisini ve bu savaşları çıkaran karanlığı sorgula!

ah ivo. keşke bu dünya senin gibi insanlarla dolu olsa.

bir insanın doğumundan ölümüne kadar her alanda siyaset önem taşır.
ne kadar vergi ödeyeceğiniz, nasıl eğitim alacağınız, haklarınızın korunması, sosyal yardım, sağlık, emeklilik gibi herkesin hayatını etkileyen konulardır siyaset.
evet herkesin fikri bir partiyle tamamen uyuşmak zorunda değil, ancak ülkenin refahı adına en doğru olanı seçmenin hayati önem taşıdığını düşünüyorum. çünkü siyaset halkın sosyoekonomik, yapısını etkileyen en büyük etkendir. siyaset bir partiye yıllarca sorgulamadan oy vermek değildir. ülkemizde gündem çok hızlı değişiyor yetişmek zor ama yine de apolitik olmak doğru gelmiyor.

şanışer - susamam

öncelikle hepimize hayırlı olsun. emeği geçenlere teşekkürler.

sözlük radyosunda her gece 1 saatliğine beni dj yapın. alev alev yakayım buraları..

en kötü acıları yaşamış bir insan, başına açılacak diğer zorluklardan korkmaz, manasına getirilebilecek bir sözdür.

insan çok sorumluluk alınca, bir süre sonra diğer insanlar tarafından sorumluluklar senin görevinmiş gibi algılanıyor. seni onla eşleştirip, bu durumlarla hiç uğraşmıyorlar. ben artık tuhaf cümleler duyuyorum ve oldukçada üzülüyorum. problem çıkarmamak adına susuyor, delirmemek için de buraya yazıyorum. çok sevdiğim biri çok kötü hastalanmış ve şehir dışında tek olduğu haliyle üzüldüm ve bir anda ağladım. (çok sık ağlamam, hatta mucize sayılır) bana, “sen ağlama diğerlerini nasıl teselli edicez” dediler. başka bir gün birileri yorulmasın diye yemek yaptım “bunu mu yaptın” dediler. çiçeklerim solmuş “buna mı üzüldün” dediler. grip oldum “şimdi sana kim bakacak” dediler. ben kimseden bişey talep etmediğim halde, kimseyi kırmayıp kendimden fedakarlık yaptığım halde, neden böyle olduğunu anlayamadım sözlük. bilen varsa aydınlatsın çünkü işin içinden çıkamaz haldeyim. fazlasıyla yorgun ve tükenmiş hissediyorum..

şu hikaye bir fikir verebilir.

bir gün bir çocuk annesine sorar;
-anne kara mizah nedir?
-şurada oturan kolsuz adamı görüyor musun? ona gidip alkış yapmasını söyle.
-ama anne. ben körüm.
-kesinlikle.

başarı, itibar, para, güç, hemen hemen tüm enerjimizi bunları nasıl elde edeceğimizi öğrenmeye harcarız. sevmeyi öğrenmeye ise verecek hiçbir şeyimiz kalmaz.
erich fromm sevme sanatı

işçi yazardır. olacaklardan haberi henüz yoktur. yeni tematik bilgiler girerken bu durumu fark edecek, bir süre duraksayacak ve sonra yeni başlıklarına devam edecektir.

(bkz: uzun vadede hepimizin ölü olması)

insan kalmanın, insan olmaktan daha zor olduğunun bilincine varmakla başlar. herkes bir noktada insan olabilir çünkü. 2 dakika insan ol! dersin. sana taklit yapar yine de olur. ama insan kalmak, kalabilmek sadece acı ile olur. ''ben bu dünyada varım ve bunun bilincindeyim. etrafımdaki olayların, yaşanmışlığın, geçmişin, hatıraların bilincindeyim. yaşadığım ortamın farkındayım ve bir farkındalık yaratmayı gönülden istiyorum'' demektir acı. bunu idrak edebildiğiniz an, acınız olgunlaşmıştır artık.

istenilen sayıda çocuğa sahip olduktan sonra erkek ise dursun, kadın ise yeter ismini koymak.
dedelerimiz, ninelerimiz sağolsun.
alternatif tıp son kale swh.

herkese sabırlar dilediğim kapanmadır.

saçmadır. anne olmayan kadınlar aşağılık olmadığı gibi annelik de kutsal değildir. her kadın değerlidir ancak arada bir üstünlük söz konusu olamaz. lakin bu demek değildir ki anneliğin ve annelerin bir önemi yok. annelik illa ki çok önemlidir. bir çocuğu doğurmaya, büyütmeye, hayatını ona adamaya karar vermek çok büyük bir sorumluluk ve fedakarlık gerektiriyor. bunu göze alabilen kadınlara saygımız sonsuz. ancak kutsallaştırılması kabul edilemez.