daha önce a bit of fry and laurie isimli güldürüyle ismini duyuran ve sonrasında house md ile çılgın atan ingiliz aktör. 'the gun seller' isimli bir romanın da yazarıdır. aynı zamanda band from tv isimli bir projede başka dizi oyuncuları ile birlikte yer alır, hatta vokal bile yapar. oyunculuğu harikadır. yeteneklidir.

dün yazmaya karar verdiğim bu tanımın bugüne kalması daha güzel oldu sanki. çünkü başlıkta verdiğim söz karadeniz insanının düşünme tarzının normalin dışında olduğunu gösterir.

hayatının büyük bir bölümünü karadeniz’de geçirmiş biri olarak ve bir karadenizli olarak açık yüreklilikle söylüyorum ki karadeniz insanının düşünme tarzı normal değildir.

bahsettiğim şey sadece yangın merdivenini ahşaptan yapmak değil elbette. evet, buna şahit oldum ama bence orda tamamen sanatsal bir kaygı vardı. dört katlı bir binanın ikinci katını ahır olarak kullanmak da değil kastım, bu mevzuda da açıklama beni tatmin etmişti. hayvanların ısısından faydalanmak için yapılmış bir mühendislik harikası idi bu.

benim anlatmaya çalıştığım daha farklı bir konu. ismini hatırlayamadığım bir kitapta okuduğum bir anı. bir gün yöre sakinlerini örgütlemek amacıyla bölgeye gelen bir grup devrimci genç insanlarla konuşmaya başlamadan önce orada yaşamakta olan devrimci bir abi ile sohbet ederler ve abi onları karadeniz insanı konusunda uyarır. gençler tam olarak anlam veremeyince de sosyal bir deneyle kanıtlar bunu.

elinde tuttuğu kalemi gençlere gösterir ve elin de tuttuğunun ne olduğunu sorar. gençler içlerindeki devrim ateşinin olanca sıcaklığı ile “kalemdir” diye cevap verir. daha sonra aynı kalemi kahvede oyun oynamakta olan tahsin dayıya sorar devrimci abimiz. ve tahsin dayı ibretlik bir cevap verir:

“yazayisa kalemdur.”

bu cevabı socrates duysa sütten kesilir, descartes felsefeye tövbe eder, aristoteles iman edip hacca giderdi bence.

çünkü kalem yazıyorsa kalemdir. eğer yazmıyorsa başka her türlü amaç için kullanılabilir ve kalem olmaktan çıkar.

evet, karadeniz’de kırmızı ışıkta geçtikten sonra polisi görüp geri geri gelerek kırmızıda beklemeye çalışan şoförler gördüm ama altında derin bir anlam aramayı da öğrendim artık.

son sözüm şudur ki: siz bunu okuyorsanız bu bir tanımdır.

ne güzel iş değil mi bütün yaz tatillere gidin gezin eğlenin sorun yok. kış geldi tıkın herkesi eve. hayat eve sığar bilmem ne... ben marttan beri evdeyim neredeyse. maskesiz sokağa adım atmadım. toplu ortamlara girmemeye dikkat ettim. yine de kısıtlanmaya devam ediyoruz. en başından beri bu kadar salmamalıydık olacaklar belliydi. şaşırmıyoruz.

doğum günüm çünkü. literatüre düşülsün.

sevdiğim insanlar yanımda, çok güzel dostlar biriktirmişim ki böyle bir günde beni yalnız bırakmıyor, iyisiyle kötüsüyle eski yaşımı geride bırakıyorum. mutluyum ve yeni yaşımdan umutluyum.

ayrica güzel mesajlariniza tek tek geri dönüş yapsamda doğum günümü kutlayan kutlamayan herkese teşekkür ederim*

cahit sıtkı tarancı’nın ‘dante gibi ortasındayız ömrün’ diyerek yolun yarısı olarak ifade ettiği yaşanmış yılların sayısı.
‘...
delikanlı çağımızdaki cevher,
...
gözünün yaşına bakmadan gider.’

yaşananlara deneyim olarak bakmak. iyisiyle, kötüsüyle.

müfettiş: oğlum söyle bakayım balkan ulkeri nelerdir?
şaban: valla balkan ülkeri cok fazladir, 30- 40tane vardır.
müfettiş: hoca hanım ne diyor bu?
hafize ana: valla ne biliyim müfettiş bey! ben onlara kaç kere balkan ülkeleri 100-150 tanedir diye söylemiştim.
şaban: hatta bazen sayilari 1000-1500'e bile çıkabilir...

şimdiden başarılar dilediğim yayın.

tam "bunu gören trollerin aklına da haydar dümen köşesi gelecek şimdi" yazıyordum ki, "trolleri bilmem ama benim aklıma geldi. demek ki ben de bir troll'üm" düşüncesi geldi bu kez aklıma.

ben bunu biraz düşüneyim gidip.

tam da yeşil çay içerken bu tweeti görmem. *

kadınlarında istediklerinde ne kadar cinsiyetçi olabileceklerini gördüğüm başlık.nasıl ki bir evin bütün işinin kadına kalması ,bütün işi kadının yapması saçmalıksa erkeğinde zengin olmasını ve evi geçindirmesini beklemek aynı oranda saçmalıktır.tabi ailedeki rol dağılımları çok önemli.kendi paranızı kazanma imkanınız olduğu halde eğer bana bakmak zorunda diyorsanız ataerkil rol altında ezilmeyi kabul etmişsiniz demektir.eşinin parasıyla hava atmak bana kalırsa vasatlıktır.ince düşünce parayla satın alınamayacak bir şeydir.hayal kırıklığına uğradım tanımları okuyunca. bir insanın karakterinin parasıyla ölçülmesi üzücü gerçekten. söz konusu yüzük alarak sizi düşünmesi ise bir insan bunu çok farklı şekillerde de gösterebilir.

"nickinin altının üstüne gelmesinden korkma! belki de altı, üstünden daha güzeldir." deme isteği uyandırdınız bende bu başlıkla.

kahve yapıyorum, isteyen var mı??

kampanyalardan sorumlu yazar arkadaş ermolettin tarafından başlatılmadığı için tutmayacak kampanya. *

ayrıca neden gelmiyor yahu? bırakın gelsin. bu motivasyonla yazan yazarlar var. kullanıcı adım solda gözüksün, insanlar hakkımda bir şeyler yazsın diye düşünen yazar sayısı azımsanmayacak kadar çok diye düşünüyorum.

ne kadar tanım girilirse girilsin gündem altına taşınmaması konusunda aynı fikirdeyim.

annelik beklemeleri, sorumluluk sahibi olmamaları.

şeyhleri tarikatları görüyoruz dedirten başlık..hem bizene kardeşim öyle yada böyle bu ülkenin kurucusunu yaftalamaktan bi bıkmadınız gitti ayıptır..

15. yas gunumde kız arkadaşımla doğum günü kutladığım için eve biraz geç gittim büyük ailem hem toplanalım hemde çocuğa pasta keselim demişler. rahat 20 kişi var. eve girdim her şey iyi güzel hoş. daha sonra yakın arkadaslarim aradı gel sana suprizimiz var diye. dedim bizimkiler salmaz baya kalabalığız saat gece 11 ve dışarda hayvan gibi kar var. aradan bir saat geçti kapı çaldı.

yakın arkadaşlarımdan ikisi kör kütük sarhoş babama ismiyle seslenerek "bak sen bu çocuğu çok sıkıyorsun bugün doğum günü" minvalinde
bir seyler söylediler. ailenin hepsi evde olduğu için hiç ses etmeden beni gönderdi. dönüşte hepiniz buraya gelin dedi. ben bırak arkadaslarimla eğlenmeyi bütün gece arkadaşlarımı ayıltmaya calismaktan yorgun düştüm. en sonunda gittik eve hep birlikte. ama biliyorum ki hiç hayra gitmiyoruz.

neyse balkonda hazır bekleyen babam eliyle isaret etti orada kalın diye. indi aşağı hiç konuşma olmadı zaten. dordumuzu tertemiz dövdü. ama oyle tokat falan değil. karda yaptırmalı falan. ilk dayağı yiyen ben olduğum için sansliydim cunku arkada 3 dk bi bekleme süresi oluyor dayak yemek için muhtemelen o bekleyiş dayaktan daha kötüdür. oyle keko gibi hepimize dalmadı. teker teker çalıştı. direkt bir sanat eseri bıraktı ortaya hala konusuruz o dayağı.

15. doğumgünümün bana çok şey kattı. hatta bana tek bir şeyler katan doğumgünüm. evden ilk uzaklaşma tecrübesi*. arkadaşlarım bana hiç bir şey için ısrar etmemeye başladı. bir şeye hayir diyorsam kesinlikle hayır olarak kalıyordu.

ben eve dönünce babam çağır lan o *******ları eve dedi. çağırdım hepsi geldi. oturduk hep birlikte içtik. babamla ilk defa içmemin hikayesidir aynı zamanda. masaya oturken adam akıllı kalmazsanız dayağı yine yersiniz demişti zaten. herkes o gün adam akıllı kalkti masadan. ders güzeldi ama tam ogrenemedik demek ki. çünkü o masada oturan herkes bu dersi alttan aldı ve onlar hiç hoş hikayeler olmadı.

yirmi küsür yıldır içtikten sonra yaptığımdır.

sadece başlarken bu kadar düşünmediğimi farkettim.

kesinlikle gözde büyütmemek gerek. ne kitap, ne tavsiye, ne video vs hiçbir şeye ihtiyacınız yok.

oluyor, yeter ki karar ve niyet olsun.

genel istatistik tablolarından bakılabilecek durum veya bilgi.

her şeyi biliyormuş gibi bilmişlik taslamaları, kıskanç olmaları ve bunlar yetmiyormuş gibi bir de boş egoya sahip olmalarıdır.

köprüden geçerken her defasında söylediğim cümle. gündüzü başka güzel gecesi başka... tabii bir de acı acı söylemek var. her şey çok kötü ama "ne güzel istanbul be"