bu da benim amatör çekim çiçek fotoğrafım;

geriye kalici bir eser bıraktıysan uzun bir süre hatirlanirsin..baki kalan bu kubbede hoş bir sada imiş!

rastlıyorum bu yazarlara, kankamı beğenmezsem ayıp olur, bok gibide yazmış ama beğenmem lazım derdinde olmuyorlar. usul usul beğeniyorlar, çok fazlada yazmıyorlar. bende çok beğeni veren biri değilim, beni sarsması lazım yazılanın , buradan saygılar o cemaate.

hepimiz bir aileyiz aileyiz diyosun ama parayı hep sen yiyosun heee?

şahsım oluyor bu yazarın tanımı.
nasıl ki bazı insanlar kaostan bazıları nefretten kimisi de sevgiden besleniyorsa ben de sözlükte bu butondan besleniyorum.
ne zaman tıkandım, solda bana hitap eden bir şey bulamadım imdadıma bu buton yetişiyor.
resmen zihnime ışık tutuyor lan müthiş bişi.

dortmund ajax maçında sakatlanan dusan tadic taburcu olmuş.
geçmiş olsun. umarım en kısa zamanda sahalara döner *






buradan

zenginin horozuda yumurtlar.

sanırım çok fazla kişi tarafından bilinmiyor ama ısrarla ve inatla bu filmi tanıtıp önermeye devam edeceğim.
2008 yılında yayınlanan ve çok satanlar listesini dağıtmış olan kitaptan uyarlanan film. ilk bakışta klişe bir konu olduğunu düşündürse de filmde olaylar çok iyi işlenmiş, oyunculuklar da çok başarılı. bu filmi diğer filmlerden ayıran ve klişelikten kurtaran özellik, ailemizin köpeği enzo'nun gözünden anlatılıyor olması. enzo'ya sesiyle hayat veren kişi ise iki oscar'lı usta oyuncu kevin costner.
başrollerini milo ventimiglia ve amanda seyfried paylaşıyor. amanda seyfried güzelliği ile büyülerken, milo ventimiglia'da oyunculuğu ile muhteşem bir seyir zevki yaşatıyor. milo ventimiglia oyunculuk başarısına this is us dizisinden aşinayız. bu filmde de çok başarılı bir iş çıkararak duyguları izleyiciye iyi bir şekilde yansıtmayı başarmıştır.
2019 yapımı filmde başrollerin bu oyuncular olduğunu söyledim ama filmimizin asıl baş kahrmanı enzo'dur. hayatını, çevresini ve çevresindeki insanları izleyerek sürdüren bu köpek dostumuz duygularıyla ön plandadır. enzo'nun yer yer kıskançlıkları, yarışa olan tutkusu ve bir insan kapasitesindeki zekiliğiyle gerçekten beni büyüleyen bir film olmuştur. kedi-köpek sahibiyseniz filmi izledikten sonra can dostunuza sıkıca sarılmak isteyecek, kedi-köpek sahibi değilseniz bu filmi izledikten sonra sahiplenme dürtünüz atağa geçecektir. filmi keyifle izledim, güldüm eğlendim ve yer yer salya sümük ağladığımı da belirtmeliyim.. bence bu filme bir şans vermelisiniz.

harikulade bir martin scorsese filmidir. 1990 yılında izleyiciyle buluşmuştur. nicholas pileggi'nin, wiseguy adlı kitabından uyarlanmış, gerçek bir hikayedir.
başrollerinde ray liotta, joe pesci, robert de niro gibi mükemmel oyuncular bulunmakta. hele joe pesci öttürüyor bu filmde...

the godfather'dan sonra mafyayı anlatan en iyi filmdir. konuları işleyişlerinde farklılıklar olsa da mafya denilince akla gelen ilk iki film bunlardır. ve ikisi de tam bir şaheserdir. izlemediyseniz bu tanım sizin için bir işaret olabilir, muhakkak izlemenizi tavsiye ederim.
son olarak müzikleri sahneye cuk oturan, dönemini kasıp kavuran, şahane eserlerdir. sadece şu bile yeter;


gerisi spoiler..

(bkz: derdini seveyim butonu)

toprağa basmak, tabi şu da var;

bir sözlük içi aktivitesi.

2 şekilde ele alırım:

1- yani şimdi ben adamdan hoşlanacağım, o da beni bırakıp başkasına gidecek öyle mi? kim kaybeder, cevabı size bırakırım. cevabı biliyorum, o yüzden sallamam.

2- ben adamdan hoşlanıyor olacağım ve onu başkasına bırakacağım, öyle mi? bakın bakayım bende o göz var mı!

istisnasız her bayram sabahı annem ve babamın kavga etmesidir. babam, saçmasapan bir şeyden dolayı huzursuzluk çıkarırdı, anneme bağırırdı, annem de bize bağırırdı. evde bir süre devam eden bu kaos, babamın "bugün bayram, hadi suratınızı asmayın" demesiyle biterdi *. sonra hiçbir şey olmamış gibi yüzümüzü yıkayıp bayramlıklarımızı giyerdik, hemen karşımızdaki evde oturan babaanneme giderdik ve böylece bayram ziyaretleri başlamış olurdu.

ıvanmılınskı bey abi içme başlığında kızdı. buraya atim dedim, burada da kızarsa ay başımı alıp gidecem.

affınıza mağruren yine biraz dertliyim.

(bkz: abi bi tur versene be)

kötü giden hayatım daha ne kadar kötü olabilir derken bu sabah daha kötüsü oldu. sol gözümü kaybetme riskim var. işimi ve evimi kaybettim. ailem ile bağım koptu. zaten savaşıyordum. sadece nefes almak istemiştim biraz ama fırsat olmadı. fırtına koptu ve savaş daha da şiddetlendi. ama daha güçlüyüm artık. hayatı seviyorum ve son nefesime kadar savaşacağım. pes etmek yok.

aslında çok değerli bir özgürlüğümüz. kesinlikle şahsi ve biricik; başka birine bazı ayrıntılarını anlatsak bile asla aynı rüyayı deneyimleyemez, kimse başkasının rüyasına girip karışamaz. ben rüya gördüğümde genellikle çok huzurlu hissediyorum. her zaman güzel şeyler görmesem de o rüyanın sadece benim oluşu ve kimsenin burnunu sokamayacağı bir yer oluşu iyi geliyor. yalnızlıktan hoşlanmamın da bu durumda bir etkisi var muhakkak.

ama bir şirket veya devlet (herhangi bir otorite), rüyalara müdahale edebiliyor olsaydı nasıl olurdu? mesela philip k. dick'in 1969 yılında yazdığı galaktik çömlek tamircisi adlı kitapta tasvir edilen gelecekte herkes aynı rüyayı görmek zorunda. kitaptan, sadece mekanizmanın ne olduğu ve nasıl işlediği ile ilgili bir kısmı paylaştım aşağıda, gördüğü rüya kısmını da koymadım. hikayeyle ilgili önemli bir sürprizbozan yok ama siz bilirsiniz yine de.

--! spoiler !--

yatıp dört saat uyumaya karar verdi. saat yediydi; saatin alarmını on bire kurabilirdi.

doğru düğmeye bastığında duvardan kayan bir yatak odanın neredeyse tümünü kapladı. az önceki oturma odası şimdi yatak odası olmuştu. yatağın saat mekanizmasını dört saate kurdu, daracık yatağın izin verdiği ölçüde kendine rahat bir pozisyon buldu. mümkün olan en derin uyku halini hızlı ve güçlü bir biçimde harekete geçiren düğmeyi el yordamıyla buldu.

cihazdan bir vızıltı geldi.

lanet olası rüya devresi, dedi kendi kendine, bu kadar erken vakitte bunu kullanmak zorunda mıyım? birden fırlayıp kalktı, yatağın yanındaki çekmeceyi açtı ve kullanma kılavuzunu çıkardı. evet, yatak her kullanıldığında zorunlu rüya şarttı... elbette, eğer seks kolunu indirmezse. öyle yapayım bari, diye düşündü. kendi kendine, "makineye bir dişiyle birlikte olacağımı söyleyeceğim," dedi.

bir kez daha yatağa uzandı, uyku düğmesini etkinleştirdi.

"ağırlığınız yetmiş kilo," dedi yatak. "şu an üzerimde uzanan ağırlık tam olarak bu kadar. yani şu an bir cinsel birleşme yaşamıyorsunuz." mekanizma uyku düğmesini açmasını geçersiz kıldı ve aynı zamanda yatak ısınmaya başladı. yatağın içindeki ısı bobinleri joe'nun altında göstere göstere parladı.

öfkeli yatakla tartışamazdı. böylece uyku-rüya etkileşimini açtı ve kaderine razı olarak gözlerini kapadı.

hemen uykuya daldı; her zaman böyle olurdu. mekanizma kusursuzdu. rüya, yani o sırada dünyanın her yerinde uyumakta olan herkesin gördüğü rüya başladı.

herkes için tek rüya ama neyse ki her gece değişiyordu.

neşeli bir rüya sesi, "merhaba," dedi, "bu akşamki rüya reg baker tarafından yazıldı. adı, derin izler bırakan anılar. unutmayın dostlar, rüya fikirlerinizi gönderin ve büyük para ödülleri kazanın! eğer rüyanız kullanılırsa, masraflarının tümünün tarafımızdan karşılanacağı bir dünya dışı seyahat kazanacaksınız, üstelik dilediğiniz herhangi bir yöne."

rüya başladı.

--! spoiler !--