kibar insanı zayıf değil 'saf 'görüyorlar. üzücü...

susamlı şeker. büyükbabam hala senin için aldım kızım deyip alır, tutar her bayramda.

latince adı orchis italica olan bu bitki akdeniz iklimde yetişmekle bu ilginç bitki bir erkek şeklinde olmasından dolayı çıplak adama benzetilmektedir. çiçekleri açık pembe beyazdır. akdeniz’de geniş kümeler halinde yaygın olarak görülmektedir.

makul, tutarlı, aklıselim eleştiriler itinayla dinlenir. fakaaattt ego mastürbasyonu yapmaya kalkanlara geçit verilmez tabi ki. işbu olay bundan ibarettir.

hymen zarına bu kadar anlam yükleyen insanların cahilliğinden başka bir şey değildir. erkeklerde de hymen zarı tarzı bir şey olsaydı, kadınların da aynı şekilde erkekliğe bu tarz anlamlar yükleseydi hoş olmazdı. yani bakirelik dediğiniz şey toplum baskısındaki yıllardır süre gelen cahilliktir. bu basit bakirelik kavramlarına hapsolmuşuz, bu düşünce asla değişmeyecek. önce insan kendini eğitmelidir.

hdp bu işi biz tarihçilere bıraksın ve kenara çekilsin dediğim tweet. ..

kavanozdan kapağı ayırmak.

bıçakla havasını alıp açıyorum.

fazla hava insandada nesnedede sıkıntı. alınız.

kafa izninde olan kaliteli bir yazar. gelir diye bekledim ama iyice özletti kendini. gün içinde girip tanımlarını okurum sürekli. tekrar yazmaya başlaması lazım artıkkkkk. biraz daha devam edersem "geri dön tülay" moduna bağlayıp ağlayacağım.*

kendine has farklı olanları ifade ederken
önüne nevi şahsına koyduğum kelime.
(bkz: nevi şahsına münhasır)

gecen sene bu zamanlarda hayatim cok cok farkliydi simdi ise daha da farkli ve hic beklemedigim sekilde. acaba gelecek sene nasil olacak?

mide ve bağırsak sisteminin en sık görülen işlev bozukluklarından biridir. bu rahatsızlık sadece kalın bağırsağı değil, tüm sindirim sistemini etkiler. ayrıntılı tıbbi muayenelere rağmen genellikle şiddetli olan sindirim şikayetlerine ilişkin organik bir sebep bulunamaz. sanayileşmiş ülkelerde nüfusun yaklaşık yüzde 20'sinin hafif veya ağır şiddette huzrusuz bağırsak sendromundan muzdarip olduğu tahmin edilmektedir. bu rahatsızlığın kadınlarda görülme oranı erkeklere göre iki kat daha fazladır. genellikle şikayetler ilk olarak 20 ila 30 yaşları arasında ortaya çıkar ve aylar ya da yıllar boyunca sürer.

irritabl bağırsakta görülen tipik şikayetler karın ağrısı, karın krampları, şişkinlik ve kabızlık ve/veya ishaldir. stres, semptomların daha da şiddetlenmesine sebep olur. şikayetler bazen dışkılama sonrası kaybolur veya özellikle fazla yenilmesi durumunda yemekten sonra artar. bu durumda sindirim enzimlerinin yeterli olmaması ve buna bağlı olarak şişkinliğe yol açan çürüme ve fermentatif dispepsi oluşumu söz konusu olabilir. bazen bağırsağın tam boşalamaması duygusu oluşur. bunun yanı sıra mide yanması, geğirme ve bağırsaklarda guruldama oluşabilir.

diğer organik hastalık ihtimalleri ortadan kaldırıldıktan sonra yani şikayetlere yol açabilecek diğer sebeplerin olmadığından emin olunduktan sonra irritabl bağırsak teşhisi koyulabilir. hastalık oldukça rahatsız edici olsa da tehlikeli değildir.

“biliyor musunuz?
ben bu çağdan nefret ettim
etimle, kemiğimle nefret ettim.”

cahit zarifoğlu

belki de mesaj atmamdan rahatsız oluyordur. olabilir tabiki. bazen insanlar kırmamak adına rahatsızlığını dile getiremeyebilir. önemli olan anlayışlı olmaktır ve bir daha mesaj atmamaktır.

her şeyin sebebi var. kimse sessiz uçmaz. gitmeden yapmıştır bişeyler. boş atmam, inanabilirsiniz efendi biri olmadığına.

bugün oldukça homofobik yorumlara maruz kalıp üzülen eşcinsel bir insan* olarak o kadar gına geldi ki bu tartışmalardan. yok lut kavmi yok allah erkeği erkeğe kadını kadına lanetlemiştir. kadın kadına neysede erkek erkeğe nedir vb. cümleler... şimdide priz fişten sonra (+) (-) benzetmesi çıktı. bakın hocamlar aslında bu iş çok basit.

ben eşcinsel birisi olarak açık kimlikle yaşayabilmek sevdiğim insanla aile kurmak, hayatımı öldürülme
kaygısı gütmeden yaşamak istiyorum. genelleme yapmak ne haddime ama emin olun çoğu eşcinsel sokaklarda sevişmek isteyen tek gecelik ilişki manyağı değil(haklısınız yürüyüşlerden dolayı böyle düşünüp yadırgıyorsunuz)

diceksiniz benim dinimde lanetlenmişler yallah hollandaya, amerikaya. ya abi biz bu ülkenin insanı değil miyiz neden sırf kadınlardan hoşlanıyorum diye ülkemi terk etmek zorunda kalayım.ben sevmiyorsanız saygı duyun demiyorum.sevmeyin saygı duymayın ama insanlara gidip sen ahlaksızsın lanetlisin iğrençsin diye hakarette bulunmayın rica ediyorum. ailesinden psikolojik şiddet görmüş biri olarak söylüyorum lütfen bu kadar acımasız olmayın.ayrıyeten ülkenin "%99"müslüman değil. "müslüman" ülkesi de değil hatırlatmak istedim. *

ne duyar kastın be i*** diyecekler gelmeden son olarak lgbtiye nefret duyan insanları iki dakika empati yapmaya davet ediyorum* lezbiyen veya gay*olduğunuzu düşünün ve sokak röportajlarını izleyin.insanların ne kadar rahat asarım keserim topuğuna sıkarım dediklerine tanık olun ve ailenizin bunu size yapabilme potansiyelini hatırlayın.b*ktan bir his dimi

çok fazla dolduğum bir güne denk geldiği için yazmak istedim. buraya kadar okuyan herkese teşekkür ederim.
imza:duyarcı mezbiyen

son bir edit:uzun yazmaya alışık birisi olmadığımdan tonlarca noktalama ve yazım yanlışı yapmış olabilirim. kusura bakmayın. cahillik zor zanaat

ekmek arası sade ruffles yiyerek yaşadığım bir aya yakın bir süre var. fakirdik ama mutluyduk be sözlük.

ya birader bitmedi mi hala fakir goygoyu.

aynısını simit için de yapıyorlar. anladık seven katlanır hesabı, maddiyata değer vermez hesabı da kusuyoruz artık.

adam ol da biraz para biriktir restoranta gidin bari, manzaralı.

bu ne fakirlik ya.

doğal davranırım.

köyün tek öğretmeni olan babam; sabah erkenden kalkar ,okula gider,sobayı yakar ,okulun kapısında öğrencileri beklerdi.o zamanlar üç dört yaşlarında olan ben ve kardeşim de uyanır uyanmaz okula koşar babamla birlikte öğrencileri beklemeye koyulurduk.zira lojmanda kalıyorduk, evimiz okulun bahçesindeydi ve o okul en çok bizimdi.

birazdan ellerinde yakacak odunlarla öğrenciler görünürdü bahçe kapısında.mavinin her tonunda önlükleriyle köy çocukları.kimisinin küçülmüş,kimisinin solmuş,kimisinin güneş'ten mora çalan önlükleri vardı üzerlerinde.coğunun önlüğünün sağında solunda soba yanığı izler ...son ana bırakılan kurutma telaşı ya da ısınma çabası neticesinde ateşe yenik düşmüş gazi önlüklerdi bunlar.

babam günaydın'a,iyi aksamlar'a falan çok önem verirdi.o yüzden sınıf kapısında parola söyler gibi 'günaydın' der öyle geçerdi çocuklar içeri.

okulda tek sınıf vardı.tüm öğrenciler aynı yerde eğitim görürdü.

babam "birler şu fişi yazsın,ikiler resim cizsin,üçler sessiz okuma çalışması yapsın,dörtler şiiri defterine yazsın, beşler problemleri çözsün "şeklinde ders işlerdi.kardeşim ve ben de sınıfta dolaşır, çoğu kardeş ya da akraba olan çocuklar arasında silgi taşırdık ondan ona.ben küçülen tebeşirlerle tahtanın köşesine çiçekler çizmeye bayılırdım.

bu şekilde geçen bir kaç yılın ardından benim de birlerin sırasına oturma vaktim gelmişti.kardeşimin ise daha iki yılı vardı.ben sıkıcı fişleri deftere geçirirken çaktırmadan ortalıkta dolaşan kardeşimi izler, içimden okumak hiç eğlenceli değilmiş diye geçirirdim.ama akşam eve gidince kardeşime uyuyana kadar birinci sınıfın nasıl güzel,nasıl keyifli olduğunu anlatırdım.nasıl abartarak anlattıysam çocuk altı yaşında okula başladı.

o günleri düşündüğümde aklıma diğer öğrencilerden babamı kıskandığım,babamın ilgisini kazanmak için çok emek sarf ettiğim,sadece kendi sınıfımı değil diğer sınıfları da dinleyerek en iyi olmaya çalıştığım ve çok uğraşmama /içimden defalarca tekrar etmeme rağmen babama "öğretmenim"diyemeyişim gelir.

şimdi ise artık emekli olmuş babama baktıkça onun ne kadar iyi bir öğretmen olduğunu hatırlarım ama hala bütün "öğretmenim"ler "baba"sözcüğünün içinde saklı.

yeni bir bkz. doğmasına sebep olmuştur.