yaz aylarından birinde bir cumartesi gecesi, evin terasında kurulmuş rakı sofrasını sadece yakılan mumlar ve ay aydınlatırken maaile türkü söylüyoruz. herkes biraz çakırkeyif ve çokça mutlu. manzara kapanmasın diye masanın bir tarafını alçak balkon duvarına dayadığımızdan masanın etrafında kalan yerlere sıkış tepiş oturmuşuz. edebiyat öğretmeni ablam üçüncü dublesinden sonra ezberinden şiir okuyor, eniştem şiiri biraz fazla coşkuyla alkışlıyor, sever böyle şeyleri. geceyi kafam babamın omzunda bitiriyorum. annem başımı "uykun mu geldi kuzum?" diye okşuyor. masa sessizleşmeye başlayınca yavaştan ayaklanılıyor, herkes apartmandaki dairesine gidip uyuma derdinde. ablam anneme masayı sabah hallederiz yatalım artık diyor. ben de zar zor kalkıyorum ama işim kolay, odam terasın olduğu katta. gece üçe doğru gelirken kendimi yatağa atıyorum ve huzurlu bir salaklıkla uykuya dalıyorum. uykuya dalarken de ne kadar mutlu olduğumu düşünüyorum, mutlu ve şanslı.*

salon vitrini.

kaza anı videosu
antalya'da sokak köpeklerinden kaçan 10 yaşında kız kamyonun altında kalarak ağır yaralanmış. yoğun bakimda tedavisi sürüyormuş. keşke sokak hayvanları için bazı tedbirler alınsa daha fazla barınak gibi. böyle bi çok kazanın,köpek saldırısının önüne geçilebilir belki.

bana daima biraz pesimist gelmiş olan yazar. belli ki bu karamsarlık , onun dünyayı bir camın ardından değil tüm gerçekliği ile en ön sırada izlemesinden kaynaklanıyor.

--- alıntı ---

"aslına bakılacak olursa, ahlaksal çökmüşlüğün kokuşmuş soluğunun sindiği güzellik karşısında duyulan acıma duygusu bu türden duyguların en güçlüsüdür. ahlaksızlık kendi başına da çirkindir, iticidir; ama olanca tertemizliğiyle düşlerimize süzülen güzelliğe bulaşınca büsbütün itici olur."

-bir delinin hatıra defteri

--- alıntı ---

yakuza35.

merhaba defter. bazen sadece bana ait bir düzeyde kötü, yetersiz, can sıkıcı bir ömre sahip olduğumu düşünürdüm. ama hep burada yazdığım gibi '' gönüllere dokunmak '' niyetimle bir çok kişiyle etkileşime sahip oldum. hepsiyle de tanıştığım için kendimi şanslı hissediyorum. gönüllere dokunmak, insan biriktirmek belki önceleri bu kadar yoğun ilerlemiyordu ama sözlük sayesinde hızla artmaya başladı ki çok mutlu oldum ben de.
bir nebze de olsa yaraya merhem olabiliyorsam ne mutlu bana. yoksa ne hedefleyebilirim ki ? ben istiyorum ki insanlar umutlansın, tebessüm etsin, bir kaç dakikalığına da olsa olumsuzluklar ortadan kayboluyorsa vicdanım hafiflemiş, yüreğim ferahlamıştır.
belki bazılarına garip gelebilir, aksini düşünebilir ama güzel olan ne biliyor musunuz ? başkaları için yaşamak...

dilimize ergin altay tarafından ham toprak adı altında kazandırılmış ivan sergeyeviç turgenyev eseri. sanıyorum nov olarak da bilinmekte. turgenyev'in geç dönem eserlerinden biri olduğu için turgenyev karakterlerin ruh hallerini oldukça güçlü bir biçimde aktarmış kanımca. yazarın dönemin rusyasına karşı tutumunu her karakterde bir parça okumak mümkün ki belki yanlış bir düşünce ama solomin düşünceleri ve davranışları ile bana kalırsa turgenyev'i - özellikle hayatının son dönemlerindeki düşüncelerini- en çok yansıtan karakterlerden biriydi. yine de nejdanov hikayenin en temiz yazılmış karakteri; zihnindeki kırılganlık, davranışları, iç karmaşası ve tutarsızlıkları ile beraber etten kemikten bir insan figürü var karşımızda. ne kadar lirik bir dil ile sunulmuş bir ana hikaye olsa da -ki bana kalırsa bu hep biraz gerçekliği öldürmüştür- nejdanov tamamen sert ve sivri bir gerçeklik ile tasvir edilmiş. yaşamından intiharına kadar kurgudan uzak, gerçek hayattan kopuk olmayan bir karakter sunuyor turgenyev. dönemin taşrasına huzursuz edici bir yolculuk, toplum ve geleneklere karşı baskın bir dil ile yapılmamış hiciv denemeleri, aşk ve devrim bu eserin genel bir özeti aslında. blok'un güzel bir şiiri ile sonlandırayım tanımı:

"rusya, yoksul rusya!
kül rengi köy evlerin senin
ve rüzgârın taşıyıp getirdiği türküler
gözyaşları gibidir ilk sevgimin"

ben büyüyünce renkli gözlüymüşüm dediğim başlıktır. bildiğiniz onlarca yıl kahverengi gözlü olduğumu sanıyordum. sonrasında ela hatta yeşil gözlü olduğumu öğrendim. güzel hismiş.

bunca yıldır bazı kişilerce çözülememiş olması tuhaf olan "sorunsal".

anlatayım ne istediklerini.

- derdi sadece seks olan erkeğin istediği şey daha azdır. yani sizin derdiniz de buysa işiniz kolay: bakımlı ve hoş görünmek, çekicilik, temizlik vesaire... bir de tabii "iş" bitiminde adama askıntı olmadan dönüp kendi hayatına gitmek.

normal bir ilişki isteyenlere gelirsek...

- mesela adam "bugün konuşmayalım" derse üstüne gidilmesin, onun altından başka anlamlar çıkarılmasın ister. sizin hiç mi olmuyor kafa dinlemek istediğiniz anlar? erkek de bir insan olduğuna göre, onun da buna ihtiyacı olabilir. üzerine gitmeyin.

- ilk tanıştığınızda neyse o olarak kalabilmek ister. kafanızda "şu birkaç huyu hoşuma gitmiyor ama nasılsa değiştiririm ben" düşüncesi varsa bundan vazgeçin. bazı basit şeyler dışında insanlar kolay kolay değişmez. kendinizden pay biçin. birisi gelip bambaşka bir kişiliğe bürünmenizi istese bunu yapabilir misiniz, yapmak ister misiniz? onlar neden istesin? bırakın yanınızda rahat etsin, "böyle yapsam, şunu desem sıkıntı çıkar mı?" diye düşünmesin.

- her yapılan şeyi beraber yapmak, her dakika toto totoya olmak istemez. arada yalnız kalmak, arada arkadaş ortamında takılmak ister. sevgili hemcinslerimin bu konuda ne yazık ki kötü bir ısrarcılığı var. her yere beraber gidelim, her işi beraber yapalım, her dakika beraber olalım... öyle bir dünya yok arkadaşlar! sizin kendi hayatınız yok mu? niye adamınkine dahil olmaya çalışıyorsunuz her alanda? onu tanımadan önce ne yapıyordunuz?

- size nasıl davranırsa davransın bunu kabullenmenizi istemez. size göre "ama seviyorum, ne yaparsa yapsın affederim" olabilir durum ama karşınızdaki erkeğe göre durum "amma da şahsiyetsiz insanmış bu" şeklinde görünür. kişiliğinizden ödün vermeyin, kendinize güveniniz olsun.

- adama güvenin. ördek yavrusu gibi takipte olmayın her yaptığı hareketi. güvenmiyorsanız zaten durmayın o ilişkide.

son olarak; her şeye evet demeyin. bir de güler yüzlü ve neşeli biri olun. depresif insanlardan kimse hoşlanmaz.

özet: ilginizi, sevginizi esirgemeyin ama dozunu da kaçırmayın.

var mı başka şeyler? tabii ki var. var mı bunlara uymayan, başka şeylere önem veren erkekler? o da var. fakat ana hatlarıyla genel olarak erkeklerin istediği şeyler bunlar. genellikle belirli bir yaş altı kadınlar buradakilerin tam tersini yapıyor. o yüzden de hiçbir ilişkileri düzgün gitmiyor. yaşla beraber de işte bu noktaya geliyorsunuz yavaş yavaş. *

gayrı nasıl biliyorsanız öyle yapın bu bilgilerden sonra.

evet. çokbilmişlik mode: off

haklı olarak "kimseyle uğraşamam. ben sadece beni olduğum gibi kabul edenle beraber olurum" diyene de saygımız sonsuz.

gençlik.

halkına çok güvenmesi.

arabayı ters çevirecek şiddette bir hortum. can kaybı olmaması tek güzel haber.








buradan

amaç kahve ya da viskinin tadını doya doya almak ise doğru gerçek. fakar amaç genel olarak güzel birşeyler yiyip zevk almak ise kahvenin yanına her türlü tatlıyı yakıştırmak mümkün. viski ise ap ayrı bir dünya. çikolata yenecekse önce viskiden bir yudum alıp şöyle boğaz iyice bir yandıktan sonra ağızda sadece acısı kalınca üstüne bir parça bitter iyi gider.

efsane tadıyla kokoreç, bardakta ya da közde mısır, yemesi çok sevap olan kestane kebap, lavaş ya da maruluyla çiğ köfte, içinde dondurması da olan kağıt helva, tarihten gelen turşu suyu, sokağın gerçek evladı halka tatlı.

bir netflix yapımı. belgesel demiyorum çünkü benim kisisel görüşüme göre belgesel dediginiz şey bir kişi olay olgu yer vs her neyi anlatiyorsa onunla ilgili her yönü her düşünceyi her ihtimali anlatmalıdır. bir insanın sanat yaşamının yaşadığı ülkenin tarihi dönüm noktaları ile kesiştiği yerleri guzellemeler ile anlattığınızda bana göre o belgesel olmuyor, anı programı oluyor.
yukarıda bir yazar arkadaş çok guzel belirtmiş, kerameti kendinden menkul metin akpınar hakkında yayın. şimdi bu belgeselin izleyen gençler metin akpinar'in nasıl büyük bir değer, yaşayan büyük bir sanatçı olduğunu düşünüp duygulanabilirler haklilar gerçekten de öyle ama bizim gibi tiyatroların son dönemlerini belki ucundan görmüş, vhs kasetler ile büyümüş, özel kanallarin oluşumunu izlemiş nesil, adamın bu ülke için fazlasiyla çalışkan, fazlasıyla dikkatli, bilgili, yetenekli olduğunu ama yine bu ülke insanı gibi fazla hırslı, özgüveni yüksek, girişimci ruha sahip, doğru zamanda doğru ata oynayıp, gerektiği zaman susmasını bilen biri olduğunu görecektir.
yapımda en büyük eksiklik zeki alasya ile ilgili çok az konuşması ve konusulmasiydi ki, metin akpinar her ne kadar "biz bir bütündük, yarım kaldık" gibi güzel bir söz söylemiş olsa da metin akpinar'in zeki alasya olmasaydı bu başarıyı elde edemeyeceği konusuna yeterince deginilmemiş. ilginçtir, siyasi esprileri çokça kullanan, siyaset programlarında düşüncelerini uzun uzun açıklayan metin akpinar'in yayında siyasi düşüncelerinden hiç bahsetmemiş olması düşündürücü. yine cumhurbaşkanına hakaret suclamasi ile ilgili konuyu kısacık gecistirmesi, kendisini ifade edebileceği noktada konuyu hep sanata getirmesi de aslında müjdat gezen kadar açık sözlu ve hatta belki cesur olmadığını da dusunduruyor. daha çok sanatçı kişiliğinin ön plana cikarildigi bu yayın için devekuşu kabare sonrası yaptığı işler hakkında çok konuşulmaması, o yıllarda birlikte çalıştığı arkadaşlarının fikirlerinin alınmaması da bir başka ilginçlik.
her şeye rağmen bu ülkede böyle büyük sanatçıların yetişmiş oldugunu ve unutulmamalari gerektiğini göstermesi adına iyi bir yapım.

kafa sözlük kitap edebiyat kulübüyle birlikte okuduğumuz üçüncü ve kendi adıma çin edebiyatından okuduğum ilk kitaptır kendisi. ayrıca,1993 yılında yayımlanıp hemen ardından yasaklanan bir kitap yaşamak.
yaşamdan vazgeçmek için birçok sebep sunulmuşken önüne, yine de yaşayabildiğin kadar yaşamak.
gençken, anın verdiği coşkuyla, belki de şımarıklıkla elindekilerin kıymetini bilmeden dibine kadar kaybetsen de yaşamak.
her şeye sıfırdan başlayıp yuva kurarak yeniden başlar yaşamak.
açlıkla sınansan, bir avuç pirince muhtaç olsan da yaşamak.
ve tüm sevdiklerini birer birer kaybetsen, hepsini ellerinle toprağa gömsen de yaşamak.

başkarakterimiz fugui'nin öyküsünü okuyoruz kitap boyunca bir anlatıcı olarak. köy köy gezip hikaye toplayan birine tek bir detayı bile atlamadan, sade ama bi' o kadar da içten bir dille anlatıyor hikayesini. defalarca ''nereden bilebilirdim..'' deyişiyle hiç beklemediği acılarına, içinde kalan burukluklarına şahit oluyoruz.

çin'in karanlık tarihinden kültür devrimini; insanlara yaşattırdığı acıları, açlığı, kayıpları okuyoruz.
kısacası yer yer gözlerim dolu olarak, yer yer içimde öfkeyle, umutla okuduğum bir kitaptı yaşamak. çok yüksek beklentilere girilmeden sade ve akıcı diliyle 2-3 saatte okutturdu kendini. bence herkes fugui'nin hikayesine kulak vermeli, en azından 'yaşamak' kavramına derinlik katarak daha farklı bakabilmek adına.

takma kafana ya olur öyle.

tabii ki yalnızlık deli olmayın canınızı sokakta mı buldunuz?

"yorumsuz" kelimesini doğru yazmayı başardığı için gurur duyduğum, yalan yanlış içerikli paylaşım.

bunu, yani türkiye sanarak başka yerleri paylaşma işini yapan çok insan var ülkede. artık bilinçli mi yapıyorlar cehaletten mi bilemiyorum.

ı wish you're fish in my dish.