kumaş mendil kullanmayı seviyorum. doğum 1920 lerden öncelerine bile gider.

her konuya balıklama dalındığında verilecek en güzel cevaptır.

feministbellek.org adresiyle yayın hayatına gözlerini açan internet sitesi. yola çıkış amaçlarını şöyle anlatıyorlar:

--- alıntı ---

"feminist bellek, türkiye’de ve dünyada cis-kadınların ve heteronormatif ikiliklere uymayan herkesin üzerindeki baskıların arttığı bir zamanda, feminizmin birikimini bir kez daha hatırlatıyor. ancak buradaki hatırlatma, geçmişte olup bitmiş anıları yâd etmek anlamına gelmiyor. aksine feminist bellek hepimizi mücadele içinde değişen ve sürekli büyüyen feminist birikimi şimdiki zamanda düşünmeye çağırıyor.

"üstelik dijital bir platform olması, feminist bellek’in bu dinamizmi yakalayabilmesine de olanak sağlıyor. feminist bellek’in en önemli özelliği akademiden sosyal medyaya, gündelik karşılaşmalardan siyaset diline kadar her yere yayılan kavramları ve terimleri feminist teori ve politikadan beslenerek açıklamaya çalışmak.

"feminist bellek böylece yaşadığımız dünyayı feminist bir bakış açısıyla değerlendirerek feminist mücadeleye katkıda bulunmak niyetini taşıyor. feminist bellek içlerinde feminist ve lgbti+ hareketten aktivistlerin, bir kısmı barış imzacısı olan akademisyenlerin, gazetecilerin, avukatların ve başka mesleklerden çok sayıda feministin katkısıyla ortaya çıktı. ilk olarak 20 yazıyla yayın hayatına başlayan feministbellek.org  yeni başlıkları okuyucularıyla buluşturarak yaşayan, interaktif bir site olarak yoluna devam edecek."

--- alıntı ---

kaynak: bianet

şu anda cehaletleriyle dikkat çeken birkaç arkadaş dışında benim dikkatimi çeken, öne çıkan birisi yok. kafa sözlük'ün geleceği olursa ama fenomen yazarları da olacaktır muhakkak.

*

tanrıya tevekkül ile açlık arasında gidip gelmekten kafası karışmış türk beyanı.
menemen tabi. hem de acılı. şöyle ekmekle sıyırıcan tavanın kenarından kenarından. üff.

ben de kitap paylaşabilirim.

her kadın cinayeti, şiddeti sonrası bu tarz başlıkları hortlatmanız midemi bulandırıyor. artık alıyorum sazı elime, çünkü katlanamıyorum zihniyetinize. (çoook uzun bir yazı olacak.)

biz daha ne yapabiliriz bu kadınların kendilerini bile isteye dövdürtmediklerine, öldürtmediklerine sizi ikna edebilmek için?! hadi bir de başka perspektif deneyelim. belki dibini sıyırdığınız 3 iqnuzun ucundan kıyısından tutunur ve anlaşılır bu gerçek...

anneleri öldürülen çocukların, olay yerinde bırakmak zorunda kaldıkları "çocuklukları..." hiç mi içinizi sızlamıyor mesela o çocuklara. annesi gözlerinin önünde katledilen bir kız çocuğumuz vardı hatırlarsınız belki (vicdanınız kuruduğu için emin olamıyorum hatırlayacağınıza da çünkü siz "o da öyle yapmasaymış" tayfasından olduğunuz için unutup geçmiş olmanız da muhtemel) o kız çocuğu da babasını kendi mi seçti? o kız çocuğu bu travmaya rağmen büyüyecek, okuyacak, ona acısı sebebiyle destek olacaklar bir şekilde hayata tutunacak. sen ben unutacağız ama o çocuk bunu unutacak mı sanıyorsunuz? şimdi o kız çocuğu eğer annesi gözleri önünde katledilmeseydi kimse tarafından sahip çıkılmayacak, her gün devam eden şiddet sebebiyle travmaları katlana katlana boynuna yük olarak binecek ve bundan 10 yıl sonra onun belki de kurban edildiği bir twitter videosunu burada duyuruyor lanetler ediyor olacaktık. şimdi o kız çocuğu annesi gözleri önünde öldürüldüğü için korumaya alındı ve tedavi edilecek yaraları sarılacak umuyorum ki aynı kaderi bu sayede annesi sayesinde hayatına çekmeyecek. şimdi bu kız çocuğuna şanslı diyebilir miyiz he ne dersiniz? annesinin katledilmesi sayesinde travmaları onarılmaya çalışıldı ve o bir şekilde artık bunun gerçekliği olmaması gerektiğinin farkında. bildiği tek şey erkeklerin kadınları dövüyor, öldürüyor olması değil. normalleştirmeyecek bunu tabii yaşadığı travmayı onarabilirse o da. o kız çocuğundan kim sağlıklı ilişkiler kurmasını bekleyebilir ki? o küçük kız çocuğunu büyüyüp genç bir kadın olduğunda da eğer yaraları onarılmasaydı şiddeti normal sanmaya ses çıkarmamaya devam ediyor olsaydı kim suçlayabilirdi?

işte kendilerini öldürtmekle suçladığınız o kadınların geçmişlerinde twitter sayesinde şahit olmadığınız daha nice şiddet olayı var bir bilseniz! türkiyede aile içi şiddetin ne kadar normalleştiğinin farkında değilmiş gibi yapıp iyice adileşmeyin gözümde. bir de sanki hayatlarınız boyunca hiçbir kadını aşağılamamış, farkında olarak ya da olmayarak psikolojik şiddet uygulamamış gibi burada gelip kadınları kendilerini öldürtmekle suçlayamazsınız. hanginizin sicili, vicdanı pürü pak? hadi hodri meydan bir taneniz bile çıkamaz bu coğrafyadan hiçbir vukuatım yok diye. ergenliğinizi de biliyoruz sizin rezil herifler!
yetişkin bir kadın özgürce cesur bir fotoğraf paylaşsa altına üşüşüyorsunuz hemen "babanın bundan haberi var mı?" diye. neden çünkü baba cezalandıran bir figür, öyle yerleşmiş kafatascı zihinlerinize. halbuki babası abisi mi sahip çıkacak erişkin bir kadının bedenine, hayatına!

size şaşırtıcı bir şey daha söyleyeyim kendilerini öldürtmekle itham ettiğiniz o kadınlar o hayvanları babalarından, abilerinden gördüğü fiziksel ve psikolojik şiddet sebebiyle seçiyor. görüyor musunuz suçlu yine bir erkek çıktı, bakın şu işe? gel ağla şimdi onu da bir kadın yetiştirdi diye tüküreyim suratına 10milyon cümlelik yazımda hiç mi bir halt anlamadın diye.

bakın hergün kadın dediğin erkeğine bakacak, erkek öfkeliyse diğer odaya geçecek, kahkaha atmayacak, açık giyinmeyecek ki erkek tahrik olmasın vs diye bir ton laf duyuyoruz. sen ben gözümüz açık bir şekilde farkındayız değerimizin ama ülke kadınlarının büyük bir çoğunluğu eğitimlisinden eğitimsizine hiç sekmeden erkektir yapar kabulunde hala. toplum baskısı, o bu şu ne der korkusu, geçmişinde gördüğü şiddetle normali bu zannetmesi, sağlıklı psikolojiye sahip olmamaları. daha ne anlatayım size algılamanız için, ne örnek vereyim şaşırdım kaldım...

kendinizi eğitiyor musunuz, eve mi kapatıyorsunuz, psikolojiniz mi bozuluyor tedavi mi oluyorsunuz ne halt ediyorsanız edeceksiniz öldürmemeyi, zarar vermemeyi öğreneceksiniz!

hayatıma bu tip adamları çekiyorum diyen cağnım kadınlara sesleniyorum;
1. ortalıkta zaten normal bir insan, bir erkek yok. bir elin parmaklarını geçmez.
2. lütfen bir şekilde psikolojik destek terapi alın, çünkü bu normal değil. kabul etmeyin kabalığı, nezaketsizliği, şiddeti, küfrü. bugün bir kereden bir şey olmaz dersiniz ya da sadece el kaldırdı devamını getirmedi dersiniz ama havada duran o el emin olun yarın suratınıza inecektir! çiçeklerim vallahi başka bir hali var, aramızda az da olsa normal beyefendi insanlar var. kendinize reva görmeyin şiddeti, hakareti. maddi durumunuz yoksa özelden yazın, devlet kurumlarında bir şekilde sizlere destek olacak ücretsiz yerler bulunur. belediyelerde, üniversitelerde çok nadir de olsa ücretsiz danışmanlıklar var. destek olabilecekler, fikri olanlar da yazabilir yeter ki yardımımız olsun.

not: şu an normal ve kendini eğitebilmiş beyleri tenzih ediyorum lütfen üzerinize alınmayın. sizlerin bizlere destek olduğunuzun ve bütün bu adiliği her ne kadar suçlu olmasanız dahi utançla karşıladığınızın farkındayız. eleştirim eminim ki doğru kişilere sirayet edecektir ve umuyorum ki bir başka perspektif yaratırım da vazgeçerler her olayda yalnızca ve öncelikle katillerle empati yapma sevdasından!

ileride kafa sözlük için kurmayı temenni ettiğim söz. yalnız dikey mimarı kabul etmem, yatay olacak.

bu ara en çok kendimden af dilemek için kullandığım deyimdir. etrafımda hiç bulunmaması gereken insanların beni üzmesine izin verdiğim için kendimden özür dilerim.

*kışın kar da mahallenin gençleri olarak yokuş aşağı ayakta kayıyoruz. arkadaşım kayarken ondan önce kayıp yere düşene çarparak yere düştü. tabi o an bir “aaah,uuhh” sesleri.

koştuk hemen ilk varan ben oldum. çocuğu kaldırdım. burnu öyle bir kırılmışki gözünün altına monte etmişler sanki.

onu öyle görünce ben bir anda nakavt olmuşum. bir yandan onu sakinleştirmişler bir yandan beni ayıltmışlar. bok gibi gündü

1947 yılında, new mexico'nun roswell adlı kasabasında yaşayan bir çiftin, garip şeyler gördüğünü yetkililere bildirmesi ile ortaya çıkan ve o günden beri dillere pelesenk olan, ufo'larla ilişkilendirilmiş olan olay.

çiftin ihbarından sonra bir kişi daha yetkilileri aradı ve garip bir şeyin parçalarını gördüğünü söyledi. yetkililer bölgeye gelerek enkazı topladı ve olay kapandı.

ancak insanlar bunun bir ufo kalıntısı olduğu, hatta içinden dünya dışından gelen 3 adet yaratığın çıktığı söylentisini yaymaya başlayınca hükümet bir açıklama yaptı ve enkazın bir meteoroloji balonuna ait olduğunu söyledi.

***

fakat dedikodular durmadı. rivayete göre 3 yaratıktan biri kaza anında ölmüş, diğeri ağır yaralı olduğundan biraz daha sonra ölmüş, bir tanesi de "sorguya alınmış"tı. sonra ne hikmetse basına sızan otopsi videoları türedi. bu arada yeri gelmişken söyleyeyim, videoların sahte olduğu daha sonra kanıtlandı.

***

1944'te bir itiraf geldi: o dönemler sovyet sosyalist cumhuriyetler birliği olarak bildiğimiz rusya, nükleer denemeler yapıyordu ve amerika'da bunu izlemek için bir casus hava aracı tasarlamıştı. bu casus balon, casusluk peşinde koşarken düşmüştü ve enkaz ona aitti. ancak bu durum, cesetlerin varlığını açıklamıyordu.

cesetlerin, bir yakıt takviye uçağının patlamasıyla ölen uçuş personeline ait olduğu ve roswell vakasıyla birleştirilip servis edildiği söylendi.

tabii ki bu kadar çelişkili söylemler, insanların kafasını hepten bulandırdı ve ufo gerçeğini saklamak için uydurulduğu iddialarını pekiştirdi.

***

yıllar sonra tony braglia adlı bir araştırmacı çıktı ve esas itiraf kendisinden geldi. "uzaylı" diye basına servis edilen fotoğraf, zamanında (gbkz: mesa verde'de yaşamış bir kabilenin üyesi olan yerli bir çocuğun mumyalanmış cesediydi.)

hassas kişiler bakmasın

kaza alanında görülen gerçek cesetlerin de gerçek olmadığı, paraşüt test mankenleri olduğu 1997'de kapsamlı bir raporla açıklandı.

***

şahsi yorumum şu şekilde:

new mexico'ya 2 eyalet uzakta olan california eyaletinde 1933'ten beri faaliyet gösteren edwards air force base adlı bir yer var. burada çeşitli savaş teknolojileri geliştiriliyordu ki 51. bölge de, ulaşımı buradan daha zor olan, yani gözlerden daha ırak diye seçildi daha sonra. büyük ihtimalle savaş dönemleri olan bu yıllarda amerika yeni bir şeyler deniyordu ve bazı şeyler ters gidince bir kaza gerçekleşti. olay ulusal güvenlik ve gizli askeri projelerle ilgili olduğundan, bunun anlaşılmasındansa, "uzaylılar geldi" diye konuşulması işlerine geldi ve olayı "balondu şuydu buydu" diyerek kapatmaya çalıştılar. zira insanlar işin içine uzaylı mevzusu girdiğinde gerçekleri sorgulamayı bırakıyor ve o konunun peşinden gitmeyi tercih ediyor. böylece askeri projelerin peşini de bırakmış olacaklardı ve tam da düşünüldüğü gibi oldu.

6 yıl önce bugün katillerce aramızdan canice koparılan dünyalar güzel melekti. ne ilkti ne sondu, duymadılar katiller, canice kadınlara kıymaya devam ettiler, çünkü hepsinin suçu(!) kadın olmaktı. hâlâ aklıma geldikçe tüylerim diken diken oluyor, yüreğim acıyor, gözlerim yaş doluyor. nasıl bu kadar canice hislerle yaşayabiliyor insanoğlu, öyle bir an geliyor ki aynı kimliği (insan) taşıdığımız an utanıyor insan(!).

ince memed - yaşar kemal olurdu.

yumuşak doku enfeksiyonu sebebiyle olandır. yayılan enfeksiyon ızdırap verir ve ağrılar geceleri kudurur.

günümüz insanlarının morfinidir.

(bkz: sosyal medya)

boş konuşmalara maruz kalmak ve daha da kötüsü istemediğin/istenmediğin yerde bulunmak zorunda kalmak.

8 bölümden oluşan felsefe , doğa , varoluş , cinsellik , hayat , hayal , uyuşturucu ve aklıma gelmeyen bir sürü konu hakkında muazzam konuşmaları içeren çizgi dizidir.

son bölümde gerçekten çok etkilendim ve gözyaşlarıma hakim olamadım müthiş bir bölüm müthiş bir iş.
her bölümü ayrı ayrı güzel ve bol bol düşünmemize araştırmamıza sebep oluyor ve bir kere izlemekle hakim olamayacağımız konular tartışılıyor.

kesinlikle izlenmesi gereken harika bir yapım herkese tavsiye ederim.
ayrıca böyle işlerin netflixte daha çok olmasını rica ediyorum.

ben bunu yeni unutmuştum allah kahretmesin yine 2 yıl boyunca sadece bunu söyleyeceğim.

ölüler yaşadıklarını sanıyordu.

gece gece hüzünlenmeme sebep eski bir internet sitesi. türk mizahının mihenk taşlarından biridir. hiçbir yerde bulunamayacak kadar özgün bir video arşivine sahiplerdi. keskin zeka ürünü video altı yorumları da kahkaha attıracak cinstendi. atari salonu bile vardı burada, retro oyun keyfini yeniden bahşetmişlerdi bizlere.
youtube'a daha fazla dayanamayıp küçük esnaf edasıyla, kepenklerini bir daha hiç açmamak üzere 23 temmuz 2020'de indirmiştir.

son paylaştıkları gönderiyle kendilerini yâd ediyorum.