evet karakterli.. ahlaklı olsun.. ama poposu güzel ve ince belli olsun..

burası dünya,
ne çok kıymetlendirdik.
oysa bir tarla idi;
ekip biçip gidecektik.
.-cahit zarifoğlu-.

smiley içine random şeysini de ekleyelim.

yine de noktanın alacağı versustur. bakınız konu dönüyor dolaşıyor noktaya geliyor! niçün? çünküüüü nokta çokomelli.

sanatçı değiliz ki özgün bir şeyler çizelim boyayalım...bizden olsa olsa kopyacı olur. niko guido (necip yanmaz) imzalı bir fotoğrafı kopya ettik.niko guido kim derseniz. özellikle çevre konularında şahaserler yaratan bir fotoğrafçı. bence burada bir başlığı hakediyor.
su altı kirliliğine tepki olarak çektiği fotoğraflardan birinin kopyasıdır.

popüler tipler.
nedense gerizekalı gibi gözüküyorlar bana.
ben mi? duvar dibindeki gözlüklü inek tabii ki.

nedeni şudur; türk gencinin didinip uğraştığı ve çok yüksek puanla girilen üniversitelere yabancı öğrencilerin kıytırık puanlarla girebilmesidir

perşembe geceki kafa filmler radyo yayını'nda fuzzy lee' nin okuduğu
şiirim olur kendisi.
memleketime özlemimin tavan yaptığı, ne gidebildiğim
ne kalabildiğim bir zamanda yazmıştım.
memleket özlene özlene bırakıldığı gibi olmuyor. bam başka bir boyuta evriliyor.
****
sadece sevdiklerini memleket sanır insan
memleketteyken
memleketin havasını suyunu ayırmaz diğer memleketlerden
memleketteyken
yemeği, türküleri sıkıcı gelir
memleketteyken
her dakika görülen tanışlar yorar
kuşları fark edilmez
denizine alışır gözler
alışır da görmez bile
ta ki
gurbet çıkana kadar nasibe
ömrün bir kısmını memlekette bırakıp
yeni bir memleket aramak sanır
bu gidişi gönül
sanır da yanılır
olur mu el türküsü senin türkün
olur mu el dili senin dilin
olur mu el yemeği senin yemeğin
olur mu el havası senin havan
olur mu ova, deniz gibi
olur mu el memleketi senin memleketin
ne olur da
ne olabilir
meclislerdeki yüzler
sana yabancı gelir
bir yerde bir tanış denk gelmez memleketten
ağaçları başka, kuşları başka
ne buralar olabilir memleket
ne bırakılan memlekete olabilir bir dönüş
zamanında memleketinde yaşıyordun
sen artık onunla avun gönül
hüznünü de şükre yor
güzel günler gördüğün
her santimini bildiğin
sonradan daha çok sevdiğin
memleketinde yaşıyordun
masalın olan şimdi
anlata anlata artırdığın
trabzon
bıraktığın trabzon’dan çok daha büyük
sende onunla avun gönül
ankara’da.

- güç kalkanları devrede mi?
- devrede.

toplum içerisine girince kendini oldukça sıkıntılı hisseden, telaşa kapılıp kendini tek solukta eve atan kişilerdir.

şahsım merdümgirizdir.

yıldızları kuşların evi sanırdım. gece uyumak için oraya gidiyorlar ve gündüz geri geliyorlar diye inanıyordum.

insan kendinin her şeyi olamazken, kendin dışındaki insanlardan böyle bir beklenti içinde olmak bencilliğe kaçabilir. ki başka bir bakış açısıyla da insanın dünyası bir kişiden de ibaret olmamalı. tabi bu söylediklerim somut söylemdir. manevi olarak hal bambaşkadır.

yazmaya başladığınız anda mı? sanmıyorum. yazıp sildiklerimi sildirmezlerdi öyle olsa, iyi yazarım.

''internet çağındayız amma nazar'a hala inanıyoruz, illümünati desteği olmadan var olamazdık'' subliminalini aldım*.

güney afrika'dada sütle karıştırıp içiyorlar. siz nasıl onların süt koymasını tuhaf buluyorsanız, onlarda bize, siz nasıl sade çayı içebiliyorsunuz diyorlar.

herkesin gidebileceği bir yeri olmalı. çünkü öyle bir an olur ki, insanın mutlaka bir yere gitmesi gerekir. dostoyevski.

çok eğlenceli bir aktivitedir. sırf bunu için alışveriş yapılr.

sondaj isimli yazar arkadaşımızın ukdesi.

''yay'' isimli aleti kullanarak ''ok'' fırlatan kişidir.

suç ve ceza
okurken sanki ben de sıtmaya yakalanmış, deyim yerindeyse beraber tir tir titriyoruz, beynim uyuşmuş gibi hissediyorum. bi türlü bitiremedim.

tartışma adı altında dövüşürler aslında.