birisiyle tanış olmak, birisine sevgi beslemek, birisiyle arkadaş olmak, birisine aşık olmak, birisiyle ortak bir iş yapmak... hepsi hayatımıza yeni pencereler açar. peki ama bu pencere veya kapı misal ne tarafa açılıyor? tanışılan biri, gerçekte nasıl birisi? fakat esas önemli soruyu sormayı çok zaman göz ardı ederiz. sağlıklı bir şüphe ve bilinçle bu soruların yanıtını bulmaya çalışmak aklımıza gelmez. çünkü sevmenin ve güvenmenin kervan gibi yolda düzüleceğini düşünür ve bu düşünceyle düş kırıklığına yol alırız.

"ben bir şair olsaydım eğer,
cümle cümle vururdum seni.
her noktasında dururdu kalbin!..
ben bir şair olsaydım eğer,
öyle bir şiir yazardım ki sana sevgili;
harflerine asardın kendini!.."
türk yazar, oyun yazarı ve şairdir.
bu dizeler de en sevdiğim dizeleridir.

bir menekşe kokusunda seni aramak var ya,
bu hep böyle böyle gider mi?*

(bkz: hayretler içerisindeyim düştüm kaldırın helal olsun hiç aklıma gelmemişti ufkumu açtın sen ülkemizin bir cevherisin harcanıyorsun sana bir kaset çıkartalım al buda numaram)

batıya gitmek isteyen oranın özgürlüğü ve rahatlığı için gitmek istiyordur yani oraya uyum sağlamak için. bize gelenlerin insanların huzurunu bozmaktan başka bi şey yaptıklarını görmedim daha.

kararsız, yani büyük kütle numaralı atomların, daha kararlı çekirdeklere sahip olabilmek için yaptıkları radyoaktif bozunma.

bu ışıma türüne çoğunlukla proton sayısı 83'ten fazla olan atomlarda rastlanır. çekirdekten bir alfa parçacığı, yani +2 yüklü bir helyum iyonu fırlatılması olayıdır. bunun sonucunda söz konusu atomun kütle numarası 4 azalırken, atom numarası da 2 azalır.

alfa ışımalarında yayılan alfa parçacıkları düşük hızlıdır. havada yalnızca birkaç santimetre ilerleyebilirler. bu ışınım, bir kâğıt parçası ile dahi durdurulabilir, yani girişim yeteneği son derece düşüktür. eğer parçacıklar bir elektrik alanı içerisine girerlerse, pozitif yüklü oldukları için negatif kutuplara doğru sapma gösterirler.

maldivler-male

250-300 dolarlık güneş paneli var üstünde. çocuğun kardan adamı çalınan ülkede yorum sizin.

kimi grupların kabulüne göre doğa dinlerinin sistematik olarak ilki, en eski din olarak geçen şamanizmin kökeni neredeyse "bilinçli insan"ın tarihiyle aynı zamanlara dayanmaktadır. keşfedilip batı toplumlarına aktarılması esnasında çok tanrılı bir din olarak lanse edilmiş olması, batılı gezginlerin yeterli bilgiye sahip olmamasından kaynaklıdır.

doğa dinlerinin en eskisinin, haliyle günümüz yüksek popülasyonlu modern dinleri gibi tek ve kabul görmüş kaynakları da, metotları da bulunmaz haliyle. çok farklı coğrafyalarda, farklı şekillerde ve farklı bakış açılarıyla algılanmış olan inanç her nasılsa birbiriyle iletişimi olmayan bireylerin bazı unsurları aynı temelde kabulüyle devam etmiştir.

din adamı rolünde karşımıza çıkan şaman figürünün, dört farklı çeşidi vardır; ak, kara, şifacı ve kartal. şamanların beraberinde spiritüal olarak bağ kurdukları hayvan ve elementleri olması, uyguladıkları tedaviler ve ayinlerde bu "hayvan" ve "element" metodunu takip ediyor olmaları da dikkat çekilecek bir diğer unsurdur.

yine din içerisinde sembolik olarak üç farklı alem kabul edilmektedir. "yer, yeraltı ve gök"

bir rivayete göre, islam'daki namaz figürü şamanizmde karşımıza çıkan bir ritüeldeki hareketlerden esinlenilirken, kiliselerde çalınan çanlar ise yine şamanizmdeki çağrı unsuru olarak kullanılmış olan çanlardan gelmektedir.

günümüzde, neo-şamanizm adı altında sürdürülmekte ve kökensel araştırmalarına devam edilmektedir. fakat şu an bilindiği kadarıyla anavatanı sibirya'dır.

(bkz: yakut türkleri)

faturası gelen yazar dramı. off ki ne off...

vermeer’e ait, bayıldığım ve beni görsel olarak deli gibi içine çeken, bakmaya doyamadığım eser.

ve burjuva eleştirileri vs vs.

hayatınız boyunca çocuk gibi ürkek yaşamanıza sebep olacak travmadır. yaradır.

ben seni sevdim mi? sevdim doğrusu.
sevdikçe tamamlandım, bütünlendim.*

ben aslında düşündüğünüz gibi biri değilim.

doğumumda üstüme 3. sınıf bir terzinin elinden çıkmış karanlık bir elbise giydirmişlerdi, herkeste aynısı vardı, benim de herkes olmam bekleniyordu.

13 yaşıma kadar dayandım, sonra parçalayıp attım üstümden bir daha da ne onunla ne de başka rengiyle işim olmadı. şimdilerde bozkırın en alaboz yerinden mavi bir elbise giymiş biri geliyor yanıma, inadına hanımeli kokuyor, arkada pavane çalmaya başlıyor, benim tüm ezberlerim bir kez daha bozuluyor, üstüne üstlük hoşuma da gidiyor iyi mi? puh ve şükür!
avgoustos ağustos'a evrildi, arada temmuz var sıra onunla bir anlaşma yapmama bakar.
o elbiseyi lütfen çıkarma üzerinden, belli mi olur senin rengine yakışan rüzgar kıvamında bişi giyer öyle gelirim yanına.

sahi, hâlâ duruyor mu kurtuluş parkının karşısındaki o pastane? yolumuz uzun, bişiler alalım, yolda acıkırsın.

anaaa ne eğlenceli :) bugüne kadar yaptığım karaokeler boşa gitmesin.

sözlük kadınları da denk geldiğinde bir hamlede ham yapar. animallah...

ekşi mahlasımdı, burada da aldım.

bu gece yaptıkları röportaj ile daha fazla heyecan ile beklediğim program. her çarşamba dinliyor olacağız efenim.

dibe vurmak iyidir, güzeldir, muhteşemdir. şayet gerçekten de içinde bulunduğunuz şu hayatta üzülmeye değecek bir şeyler yaşıyorsanız eğer adam gibi dibe vurmalısınız yalnızca bir defa da olsa. hem de sağlam bir şekilde vurup en dibe batmanızın hissindeki mükemmellik tarif edilemez. dibe vurmanın ivmesiyle yükselmek kolaylaşır, bu sayede dibe vurmak halen düşüyor olmaktan kat be kat daha iyi bir duygudur. oradan çıkmak için çok çaba sarf etmenize de gerek yoktur. zira bir gün gelecek ve size hiç kimsenin bir şey yapamadığını göreceksiniz. işte o zaman acıların da bir kaldırma kuvveti olduğunu fark edeceksiniz.