zaman tüneli

serengeti de aslan rıza nın kahvede sabah ritüeli
günaydın

size günaydın. bana iyi uykular. dünü yeni kapatıyorum, müzikle uğraşmayın arkadaşlar. dinleyin, beğenin, geçin. mutlu kalın. ha yerime sağlam bi kahvaltı gömmeyi de unutmayın.

yine başlayacaklar baptomet ayini diye :d aveli bitmez bu ülkenin.

günooo minnoşlar
bugün biraz hüzünlüyüm manitam gidecek. ayrılık da sevdaya dahil de olmasa iyiydi.

size bir şiir... güzelcene, istediğiniz gibi sevildiğiniz bir gün olsun.

sos

instaya atılacak kitap yanında kahve.

italyan-amerikan bir dj/prodüktör. 12 eylül'de tekrardan istanbul'da sahne alacak.

(bkz: oksimoron)

futbol... semtimizde çok fazla çocuk vardı. her sokak başında her boş alanda futbol oynayan çocuklar görürdünüz. her bir alanda komşu olan 6-7 çocuğun oluşturduğu futbol takımları vardı. semtte bulunan en az 12-13 takımdan bahsediyorum. her takımın top oynadığı yer farklıydı. biz ''top sahası'' adı verilen dümdüz bir beton zeminde oynardık. hemen aşağımızdaki çıkmaz sokakta da bir takım vardı. pazar yeri, toprak saha, okulun bahçesi, boş arazi hepsi bir takıma tahsisli gibiydi. kafana göre gidip başka bir takımın sahasında oynayamazdın. özellikle hafta sonları ve tatillerde eline topunu alır bir başka takımın sahasına maç teklifine giderdin. eğer takımlarındaki herkes hazır ise kabul ederlerdi. hayatımda futbolu hiçbir zaman eğlence ile bağdaştıramadım. bunun sebebi de işte semtte bu futbol kültürüydü. bu maçlar resmen bir onu şeref meselesiydi. ağır bir yenilgi alırsan diğer çocuklar bunu duyar ve makara konusu olurdun. sadece ve sadece itibar için çıkardık o maçlara bu yüzden canımızı dişimize takardık. bazen biz deplasmanlara giderdik bazen onlar bizim beton sahamıza gelirlerdi. ama en nihayetinde itibarımızı korumaya çalışırdık. semtin en iyi takımı pazar yerinde oynayan takımdı. onları 1 kere olsun yenebilmek için canımı bile verirdim o vakitlerde ama bu hiç nasip olmadı. derbimiz ise çıkmaz'daki çocuklardı. en sık onlarla oynar en çok onlardan nefret ederdik. bizim takımın kalecisi bendim. kollarım bacaklarım paramparça dönerdim eve. annem baya kızardı hemen buz koyardı yasaklamaya çalışırdı bana bu maçları. babam bu halimi görür ''kazandınız mı lan?'' diye sorardı. ''evet baba'' dediysem iyi aferin, ''hayır'' dersem de ''o yaraların hakkını veremediniz yani'' der dalga geçerdi. zamanın amatör futbolunun tozunu yutmuş biri olarak içimdeki heyecanı anlardı. hiçbir şey yapmıyorsak bile çocuklarla toplanır diğer takımların maçlarını izlemeye giderdik. şayet bana bir şans verseler o maçlardan birinde tekrar bulunmak için her şeyimi feda edebilirdim. güzel semtimin hırslı çocukları, hepinize gelecekten selamlar... sizi ve onları çok özledim.

dipnot: semtte top koşturduğum o güzide takım ile hala birlikteyiz. artık halı saha turnuvalarında boy gösteriyoruz. birbirimizle futbol oynama aşkımızdan 20 küsür senedir hiçbir şey kaybetmedik. izmir'de olan başka dostlarım varsa günün birinde seve seve rekabet edebiliriz. :))

bir kısmı uykusunda, bir kısmı hala ayakta.

allah iyi kadınları bu ümmetin başından eksik etmesin. amin.

takribi 47 kilo olan yıldız tilbe’nin 6 okkasının (aşağı yukarı 7.8 kg) testisten ibaret olduğunu, bildiğimiz anlamda yıldız tilbe’nin ise vasati 39,2 kg ağırlığında olduğunu gösteren 2 olaydan biriydi.

diğeri ise benim gözümde, (bkz: o..pu seyhan) vak’asıdır.

evimde oturmuş televizyon izliyorum. *

slkebilirim arkadaşlar isteyeni.
insanlık ölmedi.
kendinize gelin.

çocuk büyütüyolar arkadaşlar.
evd.

deniz kenarı olanların plajları çok güzel cennet gibi oluyor ama tam teşekküllü gitmeniz gerekmesi sıkıntı. gölge yer olarak ağaç dipleri *
ama değer cidden.
kemerde çok güzel bir yer vardı ama ismini unuttum.

ben de cok mutsuzum su sıralar:(
elimden hicbir sey gelmiyormus gibi hissediyorum su hayatta.
hani ben kucuk tıfıl bi kız cocuguymus. buyuk sehirlerde gokdelenler arasında sokakta semsiyesiz kalmısım gibi hissediyorum:(

avukatlığını yaptığı başlıca kişiler şunlardır :

1- abdullah öcalan
2- nimet tanrıkulu ( ihd yöneticisi)
3- nazime ceren salmanoğlu ( pkk militanı)
4- azime ışık, metin yamalak, ergin atabay ( 13 kişiyi diri diri yakan mavi çarşı katliamcıları)
5- levon ekmekçiyan ( esenboğa saldırısında sağ ele geçirilen asala mensubu )

efe aybi alır bence.

erlik'in en büyük aşkı ruşen çakır iken efe aydal'ın nevşin mengü sevgisi dillere destandır.

reyhan yaylalı ....