zaman tüneli

parayı görünce 10 kasım, 29 ekim temalı ne kadar reklam varsa koşa koşa gidip atatürk rolü oynarken neden böyle konuşmuyordu acaba. tüm servetini o imtina ettiği türk sinemasına borçludur. dünyada az buçuk bir tanınırlığı varsa bu türk halkı ve türk sineması sayesindedir. iyi oyuncu olabilir ama kendini morgan freeman falan sanmasın. para için her role bürünen biri. fetoyu oynamışlığı bile var.
zaten bu adamın sevilme sebebi masumiyet filmindeki efsane tirat. zeki demirkubuz'un katkısı büyük bugün yaptığı isimde. kış uykusu filmi ve şahsiyet dizisi dışında da matah bir filmde oynamadı. parasını ver sözleriyle şarkı yapıp dalga geçtiği cübbeli ahmet'i bile oynar.

kuvvetle muhtemel kadınların da reddedemeyeceği bir gerçektir.

günaydın sözlük.
cuma gecesi yattım ve az önce uyandım. azıcık ölmüşüm.
güünaydın sözlük.

cihangir yokuşunda şantiyem. çok zor oldu hafriyatı almak beton dökmek ama bitti.

bence poh gibi diziydi. ali masal anlatır gibi birşeyler anlatıyordu. bizimkiler izliyor diye bizimkiler dizisini izlemek zorunda kalıyordum. kabus gibi. dizideki karakterler bana hitap etmiyordu. benim için boş beleş tiplerdi. etrafımda zaten böyle tipler varken birde dizide bunları izlemek işkence gibiydi.

tek sevdiğim karakter halil efendi idi. "sus iblis kırarım boynuzunu." diyen. pazarlama öncüsü, halil pazarlamanın sahibi.

oktay sözbir

asla ümidinizi kaybetmeyin. nefes aldığınız sürece imkan vardır..

günaydın canım sözlüğüm

bugün 2 yıl önce kaybettiğim eski sevgilimin ölüm yıldönümü. ölümle gerçeğe varabilir misin?? varıyormuşsun.
canım manitime dün bugün için onun ablasını arayacağım dedim. kıyamet koptu. sebebi ölü bir adamla yarışmasından çok 2 yılda hala unutamadığımı düşünmesiydi. tabi ki yasımı ve acımı yaşadım, ailesi içinyapacakcakları yaptım dersimi çıkardım. benim ki sevgi değil sadece bir abla ile dayanışma... bir yalpalama değil bir üzüntü. bçyle bitmeseydi dediğin bir ilişk için. değişiğim biliyorum. ben de böyleyim.

huzurlauyu. imkansız nir şey oldu tekrar mutlu oldum. benim için sevineceğini biliyorum.

seviyordu mu sevdiğini mi sanıyordu
oysa penceresi göğe bakan yalnızlığın
hoyratdı insafı olmayan karanlığın efendisi,
bilmiyordu çünkü inadı inkarına emindi.
gözlerin görmediğini
sinelerin sakladığı hainliği bileni.
hakimin hükmü halimliğin den zalime fırsat tanırken af için.
öyle aldandı ki sermayesi tükenen
ölüm uyandırdığından artık çok geçti..:

msn efsanesi değildi. +18 sitelerde gezerken sağ altta çıkan msn ikonu gibi bişeydi. tıkarsanız panellenirdiniz.

bi uyandım 23 bildirim... hayırdır ya savaş mı çıktı derken bir baktım jijivisha kafa izninden dönmüş. hoş dönmüş.

arkadaşlar alkolü bıraktım. varsa bi "hassiktir lan ordan" favınızı alırım. günaydın

soğuk ve bulutlu bir istanbul sabahından herkese günaydın.. gerçi burada güneş gül yüzünü yeni yeni gösteriyor..

kitabını yazmıştım bir zaman.

“kalp düşünebilseydi atmaktan vazgeçerdi” ya da “hiç girmediğim bütün savaşların yaraları var üzerimde” gibi özgün cümlelerle doldurmuştum sayfalarını.

lizbon seyehatim sırasında portekizli, adının çok sonradan fernando olduğunu öğrendiğim bir çocuk çalmıştı. geçenlerde bir kitapçıda gördüm, fernando pessoa yazıyordu üzerinde.

kitabımı çalmasını anlarım ama benim huzursuzluğum ile edebiyat tarihine geçmesi çok ağırıma gitti.

yüreklerimizden mutluluk eksik olmasın dileklerimizle, günaydın herkese.

17.21.18.4.21. 20.24.2. 7.2.8.2.12. 10.24.25.21.2.9.11.13.16.

ilk an can yakar. üzülürsün, kızarsın, değiştirmeye çalışırsın. zamanla hiçbir şeye eskisi kadar şaşırmamaya başlarsın. her şeyi tartışmaz, herkese kızmaz, kimseyi değiştirmeye uğraşmazsın. onlarca kez tecrübe ettikten sonra dramatize etmenin de zaman kaybı olduğunu bilirsin. soracağın soruları, verilebilecek potansiyel yanıtları bildiğinden sormazsın. “tanrının verdiği bir ceza” olduğu cümlesi yazılır illa. bu işin edebiyat tarafı bence sadece. hayal edilen tanrı, çocuğuna ceza vermek isterse, elinden farkındalığını alması gerekir.

ne istediğini, ne istemediğini ve neyin zamanına değip değmediğini daha iyi bilirsin. sonunda farkındalığın seni mutsuz etmediğini, aksine daha sakin ve huzurlu birine dönüştürdüğünü anlarsın.

iki seçeneğin var neo. mavi hapı alırsan sana anlatılanlara inandığın, sorgulamadığın, belki de mutlu olduğun bir hayata döneceksin. kırmızı hapı alırsan mutluluk vadetmiyorum. zenginlik de yok garantilerimin arasında sağlık da. bir söz verebilirim sadece, hayatının son anında geriye dönüp baktığında, başkalarının sana yaşadığını inandırdığı bir hayatı değil, gerçekten sana ait olan bir hayat yaşadığını bileceksin. ve son olarak bay anderson, hangisini seçersen seç ancak unutma, insanın kendine ait olmayan bir hayatta mutlu olması da mümkündür.

kapitalizmin köpeği dizilerimizden. tereyağı ve zeytinyağının köylülük, margarin ve rafine ayçiçek yağının medeniyet olarak zikredildiği sahneler birçok kişinin hatrındadır sanırım. şimdi diziyi biraz bu anlamda inceleyelim:

1. "şirinleştirme" yoluyla meşrulaştırma:
kapitalizmin getirdiği o bencilce "köşeyi dönme" hırsı, dizide katil yavuz gibi "sevimli" kabadayılar veya ergun gibi "sempatik" fırsatçılar üzerinden sunuldu. insanlar bu karakterlere gülerken, aslında toplumun ahlaki dokusundaki çürümeyi ve paranın her kapıyı açtığı gerçeğini kanıksamaya başladı. eğer bu değişim sert ve çirkin gösterilseydi halk tepki verebilirdi, ama "şirin" gösterilince bu yeni kimliği benimsemek zor olmadı.

2. çatışmanın sönümlenmesi:
dizideki her büyük kavga ya da sınıfsal gerilim, sonunda bir şekilde tatlıya bağlanır, akşam sofrasında unutulurdu. bu durum, izleyiciye şu bilinçaltı mesajını veriyordu: "sistem seni eziyor, komşunla çıkar çatışması yaşıyorsun, geleneklerin yok oluyor ama bak yine de bir arada gülümseyebiliyoruz." bu, statükoyu koruyan ve insanları sistemle barıştıran çok güçlü bir narkozdur.

3. tüketimin "kutsal" aile sofrasına sızması:
margarin örneğindeki gibi; o kutsal aile sofrası, artık yerel ve doğal olanın değil, sanayi tipi ve ithal odaklı ürünlerin sergilendiği bir vitrin haline geldi. aile yapısı "korunuyor" gibi görünüp, o yapının içindeki tüm alışkanlıklar kapitalizmin istediği kalıplara göre yeniden döküldü.

4. "gelenekçi"nin karikatürize edilmesi:
eski değerleri savunan sabri bey gibi karakterlerin "huysuz, çekilmez ve cimri" olarak kodlanması, aslında eski türkiye'nin (ve onun tutumlu, yerli değerlerinin) tasfiye edilip yerine "harcayan ve modernleşen" bireyin getirilmesini hızlandırdı.

sonuç olarak: bir şeyi "şirin" göstererek dönüştürmek, onu zorla dayatmaktan çok daha etkili bir mühendislik yöntemidir. bizimkiler, türkiye’nin ruhunu neoliberalizme teslim ederken halkın elinden tutan, onlara bu süreci "bakın ne kadar bizden, ne kadar komik" diye sunan bir geçiş köprüsü görevi gördü.

bu anlamda bakınca, dizinin "eleştirel" tarafı, aslında sistemin kendini daha kolay kabul ettirmesi için kullandığı bir sosyal valf (basınç tahliye vanası) gibi çalışmış diyebiliriz.

bence türk toplumunda bu dizinin yarattığı "apartman kültürü" ve "modern aile" illüzyonu, bugün yaşadığımız o büyük kopuşun ve yabancılaşmanın ilk ciddi tohumuydu.

internetin kaliteli meşhurlar çıkardığı dönemler. şimdiki gibi saçmalıklar silsilesi ile gündem olunmayan kıymetli zamanlar. o dönem ‘hacettepeliler’ olarak bildiğimiz grup 84’ün çıkış parçası. internetin, müzik piyasasını ele geçireceğinin işaret fişeklerinden.

dershanede hep bir ağızdan söylüyoruz. kaç tekrar dinlendi o dönem bilemiyorum. tabi şimdiki gibi istediğin zaman şarkıyı dinlemek için bir mp3 player’ın olması gerekiyor ya da telefon. youtube daha yeni girecek hayatımıza. kulaklıklar kablolu.

lise aşkı kıymetlidir. ilk aşkım. pikniğe gidiyoruz tüm dershane. eli, elimde. kokusu üzerimde. grup 84’ü görüyoruz vip bir araçta. bize el sallıyorlar, biz de onlara. keşke hep öyle tertemiz kalsaydık. ama büyüdük işte. aktı zaman. değişti dünya.

neslihan’ın, hayatımda bildiğim tek şarkısı. başka parçası var mı? gerçekten bilmiyorum. 2005 yılında çıkmıştı. yalnızca gitar vardı orjinal kaydında. irem’in hayalet sevgilim şarkısı gibi bir kayıtla girmişti hayatımıza. tabi sonra yapımcılar devreye girdi ve orjinal hallerini bozdular. bir furyaya önderlik eden parçalardan olması hasebiyle kıymetlidir.