zaman tüneli

iyi bir komutandı. hızlıydı, cesurdu, kudretliydi. ama tarihin en ağır tarafı şu ki bazen insanı zaferleri değil, düştüğü an tanımlar. (esir) düştü. o yüzden anlayamayız gardaş. kusura bakma.

kendimi evden uzaklaştırmış bulundum, kaderimi sen yazdın sen bilirsin.

türk halkının içinde bulunduğum genel ruh durumu denilebilir. hepimiz major ve kolektif bir depresyondayız. daha da kötüsü, bu bazen bireysel( intihar) odaklı ortaya çıkarken, bazen mass attack( kamusal saldırı) şeklinde ortaya çıkıyor. birbirini öldürenler, yaralayanlar, dolandıranlar.. sonuçta suç oranları bir hayli yükseldi.. suç, mutsuz bir toplumun ürünüdür. sosyal- ekonomik standartları iyi olan toplumlarda, suç oranları yükselmez. suç adaletsizlik yükseldiğinde gelişir.

bknz: türkiye

aktrollerin (lerin derken mecazen) dert edindiği değerlendirme. yahu sen chpli misin sana ne? git tayyibi seyret alkışla mutlu ol. niye takıldın ki bu kadar? bir de akıl falan veriyor, köfte seni.

sosyal medya ortamlarında aktrolleri toparlayıp gütmeyi severim. gerçekten dünyanın en komik şeyleri bu eşşek sıpaları.

bunca yıllık ömrümde duygusal ve zihinsel manada çektiğim ızdıraba karşı artık kayıtsız kalıyorum. bu, dışarıdan hissizlik gibi okunuyor. bir kişinin bana kötülük etmesi, beni görmezden gelmesi veya bana ihanet etmesi bende bir duygu yaratmıyor. sadece var olan durumun devamı niteliğini taşıyor. dünyada güzellik yok denecek kadar azaldı... artık "kötü" normalimiz olmaya başladı. beni sadece çocuklar ve hayvanlar gülümsetebiliyor. çünkü onlar temizler, onlar güzeller, onlar tanrının suretini görmemi sağlıyorlar. bir çocuğa baktığımda, bile isteye birini incitmeyecek bir insana bakıyorum. bu beni tuhaf hissettiriyor. alışık değilim çünkü buna. sebepsiz kötülüğün, şuursuz negatifliğin esir aldığı dünyada çocuklara bakmak bana şok etkisi yaşatıyor. onları seyrederken gözlerim doluyor, bazen ortamdan uzaklaşıp ağlıyorum. ne ara kaybettik her şeyi ?

buna rağmen umutsuz değilim. tüm bunlar benim tanrıyı anlamamı sağladı. her şey çok güzel olacak, diyemem belki. bunu kesin olarak bilemem. lakin her şeyin bu kadar kötü kalmayacağını biliyorum. çünkü tanrı bize bir ders verdiğinde, sonunda mutlaka güzellik vardır...

mengü tanrının şefkati ve kayrası üzerinize olsun.

hızlı geçti puanlayacak kadar anlayamadım.. baştan başlasak bi.

kırmızı tuborgun fillisi.

türk seviyor, orta asya seviyor. ben de kendisini sevdim.

kan seviyor. muhtemelen.

motorların aşığı, motorları seviyo.

yaz mevsimini ve deniz kenarında gezmeyi.

gri kedi

bakmadım kesin istanbuldur..

aşçılık.. gerçekten bir kaç tane farklı ülkelerin mutfaklarına hakim olup leziz yemekler yapmak isterdim millete..

bambaşka bi adam ya. vallahi böyle bi ses yok. o kadar hislerime dokunuyor ki bambaşka hissettirebiliyor. böyle bir vokal arıyorum ama yok. tek.

kimine göre var kimine göre yok.. ama işin ilginç tarafı var olduğuna inanalar yok olduğuna inananlara takmış veya tam tersi olmuş.. biride çıkıp.. varsa gerçek tanrı ne istiyor umursamamış..

olmuyor işte o.. ha bir şey gerçekleşiyor bir dert bitiyor orası tamam.. ama tüm dertleri kapsamıyor bu.. neyse bunu çözünce gelirim.

daha bismillah, en başlarda bizansın fethiyle başlar.
başlar da, bariz yanlıdır be anam babam. koskoca stefan zweig hiç utanmamış ramsesin kadeş savaşı yazıtlarını yazması gibi işine geldiğini yazmış.
kalanı da aynı inandırıcısızlıkla okuyorsunuz tabi. yavan bir okuma oluyor.
halbuki konular güzeldir, ama işte.