zaman tüneli

insanı uykusundan eder.

fincan kahvem hatrına saydım
bir yudumluk aşkın benı sarhoş
komple orduları gardiyanları
neyım var kı rapten gayri

2 ocak 1884 tarihinde gümrük alti cihetindeki bazı fuhuşhanelerden galata büyük caddesinden geçen erbab ı namusa karşı cüret eylenmiş enva ı rezalet ve habâsetenin men'i zımmında galata komiseri süleyman 3fendi tarafından tedbir olarak bu hanelerin pencerelerinden başlar dışarı cikarilmaması için pencere önüne kafes vaz ettrilmeğe teşebbüs olundu.

çok vardır. birkaç tane yazalım:

1. komşunun tavuğu komşuya kaz görünür dersen
kaz gelen yerden tavuğu esirgemezsen
bu kafayla bir baltaya sap olamazsın ama
gün gelir sapın ucuna olursun kazma.

2. para pula ihtişama aldanıp kanma dostum
içi boş insanların bu dünyada yeri yok.


3. bir gün elbet biter vadem, çağırır tanrı'm
artık mahşer gününde ararım seni
inan mahşer gününde ararım seni
artık mahşer gününde bulurum seni.


4. yaz, dostum
yoksul görsen besle kaymak, bal ile
yaz, dostum
garipleri giydir ipek şal ile
yaz, dostum
öksüz görsen sar kanadın' kolunu
yaz, dostum
kimse göçmez bu dünyadan mal ile.


5. hayat duruyor dostlar
ben durmuşum çok mu?
yaşam bitiyor dostlar
ben bitmişim çok mu?

6. yıllar ikimizden de çok şeyler götürmüş
sen yeni yuva kurarken beni paramparça bölmüş


7. kardeşlik ve eşitlik üzerine uzun uzun nutuklar çekip
"niye senin derin benden daha koyu?" diyen çok
kaşının altında gözün var diye silahlanıp ölüme koşarken
"kalan dul ve yetim ne yer, ne içer?" diye soran yok.

daha çok bekleyecek insandır. tartışarak bir uzlaşıya ulaşmak başka ikna gibi savaşcıl alanda beklemek başka.

sorgulamada geç kalınmış ve hazırlıksız iseniz, bu duygu eninde sonunda bir yerde ve anda yakalayacaktı sizi. telaşlanmayın.. daha sık karşılaşacaksınız, hatta alışıp kanıksayacaksınız bile.. çünkü süpürdüğünüz bilinçaltı da sizin.. :)

büte bırakırız (yaşandı ve eve gidiliyor, soruları görmek için girdim)

hala ithalatçılar için bu kararın alındığını düşünenler var, pazaryerlerinin gücünü çok hafife alıyorsunuz. küçük balıkları unutun büyük balığa bakın.

eskiden beğenilen bir şeye ilginin, sevginin, hayranlığın azaldığını, değerinin sona erdiğini ifade eden söz.

bir bakıma bir dönemin kapanması gibi.

valla benım büyük dayım 85'inde yengemle sohbet ede ede yaprak sarması sararken takılıyorlar. sanırım uzun yaşamalarının bir nedeni de hayatlarına beraber yaşayacakları keyif alanları açabilmeleri. bu arada adam emekli asker ve pısırık bir adam değil ancak ev halini mahrem olan bizim gibi akrabalar ucundan biliyoruz.

evliya çelebi seyahate çıkmadan önce bu sözü söylemiş.

esnaf dediğin halkının karakterinin ticarete yansıması olayı.

şimşek ve tayyip, yabancı tekellerin ülke pazarına girişini hızlandırarak sizi bu fırsatçı halk esnafından kurtaracak, az sabır!

coğrafi yapısının uygunluğu nedeniyle 4 tarafa birden yayılarak gelişen şehir.

kadro öyle böyle değil. hep beraber bir masaya otursanız, sen sadece susup çayını içsen yine keyif alırsın. bir kişi hariç tabi.
haluk bilginer, serkan keskin, ali atay, erdem şenocak, mehmet özgür, çağlar çorumlu.. ve sonra evet, o da var. hazal kaya. yönetmenin eşi olmanın oyunculuk üstü bir yetenek olduğuna inanmak istiyorum ama olmuyor. olmuyor hazal hanım. bazen bazı şeyleri zorlamamak gerekir. bu da onlardan biri.

dizinin konusu fena değil. ilgi çekici mi? evet. vay beee dedirtiyor mu? hayır. mantık hatalarına çok takılırsan keyfin kaçar, o yüzden takılmıyorsun ok? zaten konudan da bağımsız oyuncuların bireysel performanslarını izliyorsun. beklentiyi everest’te tutmazsan gayet eğlenceli. zaten ülke olarak hiçbir şeyi beğenmeme konusunda dünya lideriyiz, ona hiç girmiyorum. memnuniyetsizliğin olimpiyatları olsa bayrak taşırız hem de en önde b.k yesin usa.

küfür var. argo var. ama öyle ''bak biz ne kadar marjinaliz'' diye bağıran bir küfür değil. günlük hayatta duyduğun, hatta bazen istemeden ağzından çıkan cinsten. küfürden rahatsız olanlar için bu dizi zaten baştan kayıp. onlar için zaten bu hayat da zor olmalı.

karakterler detaylı, katmanlı, hatta yer yer sinir bozucu. ama ben şimdi tek tek anlatıp yazıyı uzatmayacağım. uzun tanım okuyamayan yazarları da üzmek istemem. gerçi buraya kadar okuyanlar zaten sağlamcı tayfa. devam edelim.

müzikler çok iyi. cidden iyi. bazen ''lan acaba yanlışlıkla yabancı dizi mi açtım?'' hissi geliyor. çekimler de aynı şekilde. mekanlar, kadrajlar, atmosfer..
şundan eminim; bu dizi başka bir ülkede çekilseydi ki bu haiti bile olabilir, abartmıyorum iki röportaj, üç festival lafıyla bizde ''offf ne dizi yapmışlar be'' diye konuşulurdu. ama biz yapınca olmaz. çünkü biz yapınca mutlaka bir kusur bulmak zorundayız.

spoiler vermeyeyim ama çağlar çorumlu’nun oynadığı akif karakterini özellikle izleyin. oyunculuk dersi gibi. hazal kaya’yı ayrı bir klasöre koyarsak, geri kalan herkes rolünün hakkını veriyor.

dizideki sohbetler tam anlamıyla kaos. hani aile toplanır, konu bir yerden açılır, üç dakika sonra herkes başka bir şey konuşur ya aynı o. ali atay varsa absürt komedi de var tabi. adam artık kendi dilini oluşturdu bence. ölümlü dünya, cinayet süsü, şimdi sekizinci aile, hepsinde parmağı var. özellikle araç içinde geçen sahneler. minibüs, karavan, araba.. bu sahnelerde diyaloglar daha bir gerçek, daha bir samimi. bunun sinemada bir adı var mı bilmiyorum. varsa da ben bilmiyorum. bunu bilse bilse insan olun biraz bilir, bu yazıdan sonra da kendisiyle bu konuda hasbihal edeceğim.

uzattım farkındayım. ama uzun yazı okuyan daha doğrusu okuyabilen yazarlar için yazıyorum sonuçta, rahatım.

velhasıl kelam kamuoyunun aksine ben beğendim. eğlenmek için, oyunculuk izlemek için, ''bir şeyler farklı yapılmış'' demek için izlenir. ikinci sezon için de bir giriş yapılmış platform devam derse izleriz. izlersek yine yazarız. uzun uzun. çünkü bazı diziler kısa yazıya gelmez. bu da onlardan biri.

geçmişte okulların tatil olduğunu okula vardığımız zaman öğrenirdik. birde gidilen yol geri dönerdik. *

kararı alana, kararı şikayet etmek (cimer) pek çözüm sağlamaz sanırım. karar alıcıyı değiştirene dek, geniş katılımlı bir boykot belki etkili olabilir; onlar da bunu sağlayabilmenin zorluğunu gördükleri için zaten, böyle kararlar alabiliyorlar. bilmem anlatabildim mi.?

wes anderson filmleri.
senaryodan bağımsız olarak kullanılan renk tonları bile insanın içini yumuş yumuş etmeye, insanı anlık bir huzura sürüklemeye yetiyor benim için.
bir de estetiklik o kadar fazla göze batıyor ki sadece o kısım bile mutlu etmeye yetebiliyor.

vergiyi tabana yayma girişimlerine engel olmayın.

kim tavandan kazancı oranında vergi isterse haindir, teröristtir, devlet düşmanıdır.

yilbaşı filmleri. bazı aşk meşk konulu filmler.
bir filmi izlerken yaşamak güzel şey vesselam.

yağması olasılığına karşı alınan tedbirdir.

sonu mutlu biten her film.