zaman tüneli

belçika ve fransa ortak yapımı deneysel bir auteur filmidir. filmi yeni bitirdim ve taze taze entry yazayım dedim. film biraz uzun tutulmuş planlara sahip. örneğin kıyma yoğurmasına 15 dk harcamışlar.

kadın bakmakla yükümlü olduğu bir çocuğu var ve hayat kadınlığı yaparak çocuğuna bakıyor. ev işinden kafasını kaldıramıyor, bütün vakti evde geçiyor. film bence feminist bir film olarak değerhttps://media.normalsozluk.com/up/2026/11/05/9lvjctvdkj4kxrwp.jpg
lendirilebilir. seks işçiliğini bile insani yönden eleştirmiş. izleyin ama uzun tutulmuş planlar yüzünden biraz sıkılacaksınız.

(bkz: jeanne dielman 23 quai du commerce 1080 bruxelles)

karşıdakinin nezaketini kendi kabalığına verilmiş bir izin zannetmek olsa gerek.

bir insanın gönlümüzdeki yerinden doğan manevi değer ve bir insanın yokluğunda bile ona gösterdiğimiz saygı.

olumlu düşünce evrene gönderilen bir sipariş değil dünyayla kurduğumuz ilişkinin biçimidir.

aklımızın yerinde olduğundan emin olmak için aklımızı kullanıyorsak, kendi aklımızın doğruluğunu yine kendi aklımızla mı kanıtlamaya çalışıyoruz?

belki sevişirim donu, belki eve gideriz çorabı.

hoş bir şey değil tabi.

ilk buluşmada ciddi bir yeri değil, ferah ve relax bir mekanı tercih ederim. bu yüzden giyimim de aşağı yukarı şöyle olur ;

son buluşma olmasını istemiyorsanız palyaçoya çevirmeyin kendinizi. erkek kadın fark etmez.

eh, bir de evlendin mi bütün sorunlar çözülür demişti. ben de siz evlisiniz çok mu mutlusunuz diye sormuştum. cevap vermemişti.

canın ne isterse o giyilir.

kimininki kalır.

mantı yedikten sonrası gibi yok. sekiz saat kesintisiz güzellik uykusu.

içinde neyle rahat ediyorsanız o giyilir.

ben ilk bulusma oldugundan habersizdim.
petrol yesili, prenses yesili bir body giymiştim. altımda ispanyol paca dar kesim bir pantalon vardı. saclarımı acmıs dalgalandırmıstım.
arkadaslarla bastille de bir latin bara gitmiştik.
fransa da dans etmeye kaldırmaya cok gelirler. kulturel olarak normal. ben turk kızı oldugum icin asla kalkmazdım.
vehasılı bikac kişi dansa davet etti. klasik kalkmadım tesekkur edip.
sonra bi cocuk geldi.
sarı dar kesim bir gomlek giymis. altında siyah bir kumas pantoon. 1.90 boy. uzun bacaklar. geniş omuz. babyface. bir zenci maksimumda ne kadar yakısıklı olursa o kadar yakısıklı.
dansa davet etti. dibim dustu. ilk defa kalktım. 6 saat aralıksız dans ettik. ayrılamıyoruz.

velhasılı birkac dısarda kahve ictikten sonra sevgili olduk. 6 ay surdu. 5 sene paris deneyimimde seviştigim tek adam. -digerlerine ben türk kızıyım, bizde sevisme olmaz-dedim de.
sonra gel de cekim gucune inanma;)

kalem çekmeye üşenmekten ileri gelir.

ses deneme bir iki, bir iki, alo, aloooooooooooooooooooooooooooooo. şeklinde başlattığım gönderme eylemidir.

benim evrene gonderdigim pozitif mesajları yolda uzaylılar yiyor, ben size diyim;)

bi donemki en samimi kız arkadasım bana dedi ki:
-dunyada tanıdım en iyimser, en pozitif insansın. igrenc erkekleri cekiyorsun. bence olumlama tutmuyor.

kadın haklı;)

eğer burada kastedilen düşünce gücüyle başınıza gelenleri yönlendirmek ise hurafe inançtır.

evrenler gerçekte tıpkı böcekler veya insanlar gibi kullardır o kadar. hiçbirşey gerçekleştiremezler, tanrı ile hiçbir ortaklığı yoktur kulların. aynı şekilde zihinlerimiz de böyle...

zaten rabbimiz yoktan var etti herşeyi, hiçbir şey o'nun uzantısı veya yansıması falan değildir. zaten bu yüzden şirk en büyük günah ve haram.

şu yazımda bahsetmiştim: emre1974tr.blogspot.com/201...