zaman tüneli

aslında iyi bir denemeydi.

benim bu esitlik konularında kafam karısıyor.
yani dunyada sınırsız kaynak var. onları daha paylasmacı bir sekilde dagıtsak tum dunyanın yuzu guler. ben hep bu kafada oldum. okuyim ki dedim okumayana yardım edebileyim. okuyim ki okumayana ustunluk taslayayım kafalarında asla olmadım.

ama bir de soyle gorusler var.
ben daha cok calısıyorum. ben daha akıllıyım. ben daha zekiyim. ben daha donanımlıyım. ben neden senle aynı maası alayım?
bir arkadasım bogazici meznuyudu. yoneticiydi bir sirkette. altında calısanlarla bir konusmada altında calısanlar demis ki:
-tabi ki bizden fazla maas alacaksınız. biz bahcede top oynarken siz ders calısıyordunuz.
bu gorusu de anlıyorum. diyor ki benim daha cok calısmam icin beni motive et. benim daha verimli olmam icin hak ettigimi bana ver.

gectigimiz sene param bitmisti. issizdim. akbilimi bile doldurmıyordum. zar zor karnımı doyuruyordum. o zaman kendime dedim ki:
-dayan. yalnız degilsin. senin gibi zor durumda olan tam da su anda milyonlar var.

ne bilim gene de milyonların sefalet icinde olması benim daha zeki daha iyi okullarda okumus daha calıskan bir birey olarak daha cok para kazanmamdan daha onemli bir mesele geliyor bana.

benim kalbim hep soldan calısır.

bana herkes savas acmıs durumda.
kimi icimdeki cocugu kaybetmedim diye beni topa tutuyor. cocukları pistten alalımmıs filan.
kimi genc enerjim var diye yuz yasına geldin. yasında davran diyor.

valla sıkılıyorum sabri. bunalıyorum.

hayata nasıl yaklasacagımızı dikte etmediginiz kalmıstı.
hepimiz tornadan cıkmıs gibi aynı olmak zorunda mıyız?