zaman tüneli

13 ağustos 2026 gününden sonra yeni insanlarla tanışmaya çalışma faaliyetlerimi noktalandırmama sebep olacak duygu durumu.

zaten çok fazla insanla tanışmaya teşebbüsüm yok. bazen bazı sosyal medya uygulamalarında kendime yakın gördüğüm bir yorum ya da öğrenmek için arandığım bir bilgi sahibine yazmak dışında bir şey yapmam. ''şu kadın ne güzel olm'' diyip yazdığım kadın sayısı 28 senede 2.8'den 3 etmez. yine de bunlara rağmen asla kimseden cevap alamıyorum. herkesin kendi cevap vermeme nedeni vardır yahut kronikleşmiş bazı durumlardan dolayı kimse cevaplamıyordur bilemiyorum ama artık kendimi iyice yokmuş gibi, hayalet gibi hissetmeye başladım bu tarz sohbet başlangıçlarında. bu da beni korkutmaya başladı. zaten idam edilmiş mahkuma mektup yollamak gibi, kötü hissediyorum. kanada'ya gitmek için bilgi almaya yazdığım ve beni direkt engelleyen o kıza da buradan teessüflerimi iletiyorum.

the tree that moves some to tears of joy
ıs in the eyes of others only a green thing that stands in the way.
...
but to the eyes of the man of imagination,
nature is imagination itself.
as a man is, so he sees.
as the eye is formed, such are its powers.

william blake

direkt şiir değil ama şiirimsi?

gel güzellik
biz de onu aldatalım
ama ben mobil legend bum bum bilmiyorum
ama kiramı öderim
çok iyi araba sürerim
cinsel performansı sonra hallederiz
yaptığım yemekleri iştahla yerim

yeni bir kaos yükleniyor. o zaman orhan baba'dan gelsin. arkadaşlar hazır mısınız?

gazze için toplanan yardım paralarına çökmek herhangi bir hastalık ya da bağımlılıkla açıklanacak bir durum değildir. sek kötülüktür. salt kötülüktür. saf kötülüktür.

gülencilerin deutschland versiyonu oluşum. süleyalamancılar.
cemaat işi böyle biraz, ülkedeki radikal din görüşlerini tırpanlamak için liberal olan bi tanesini çeker devletleştirirsin.
sonra alaman gelir angaje olur.
bu gün operasyon çekmişler.
gelişmekte olan ülke içinde clickler arasında bar kavgası. burunlar kırılacak.

imagine dragons'ın bir dönem rock grubu olarak pazarlandığını hatırlıyorum... 2014 sonlarıydı, radioactive, demons, ıt's time falan çıkınca “alternatif rock'ın yeni yüzü!” diyerek sırf davul, gitar, erkek vokal var diye rock müzik kategorisine koyup ödül falan vermişlerdi.

hatta o dönem ımagine dragons dinlemek biraz rock dinlemekle rock dinlediğini düşünmek arasındaki o ince çizgide yürümek gibiydi. ve insanlar buna rock dediler..

sonra grup büyüdü. allahtan büyüdü ki rock müziğe ihtiyaçları kalmadı.

artık ellerinde gitar tutan adamlar değil, spor salonunda ''kardeşim o şeyi yanlış yapıyorsun...'' diyerek ellerinde ağırlık tutan herifler var ya.

#4037203

kininde boğulman dileğiyle birlikte şunu söylemek isterim. her şeyi bırak biraz kendini geliştir.
seninle muhattap olmayan ile muhattap olmamakla başlayabilirsin.

erken kod adlı kelenderisi kovmanız için size mi küfretmesi gerekiyor?

farsça (kürtçede de var) yeter demek olan "bes" kelimesinden gelse gerek. mezar taşlarında görebilirsiniz "allah bes" yazar mesela. bir de zamanındaki açılım sürecinde "edi bese" olarak da aşinayız kelimeye.

alerjim var yada mideme dokunuyor demek yeterli

misafir umduğunu değil.. amaan boşver, ewed.

kızıl bir el olabilir mi, ewed?

bu konuda biraz konuşulması gerekiyor. türkiye'de levent kırca'yı ideolojik perspektif dışından değerlendirmek neredeyse imkansızlaştı. oysa benim levent kırca'nın neredeyse 90'ların tamamında televizyon dünyasının (bkz: yasemin yalçın) ve 90'ların sonu itibariyle yılmaz erdoğan-demet akbağ ile beraber oluşan tv komedisi hanedanlığının taçsız kralı ve en kazananı olduğu dönemdeki mizah anlayışıyla ciddi problemlerim var.

öncelikle levent kırca'nın çok ciddi bir dram oyuncusu olduğunu düşünüyorum. yani portföyü kemal sunal gibi sınırlı değil. müjdat gezen gibi komik olmayan komedyenlerden de değil. (bkz: olacak o kadar)'ın 80'lerin sonunda trt'de ilk çıktığı vakitlerde fikret hakan'la olynadığı bir skeci vardı. iki inşaat işçisini anlatan. oradaki trajik performansına hayran kalmıştım. biraz (bkz: şemsi inkaya) gibi ama onun bence daha yetenekli olanı. yani yeteneği sınırlı bir adamdan bahsetmiyoruz. bunu bir köşeye koyalım. gelelim levent kırca mizahının açmazına.

komedi türü gerçekten çok ciddi ve bıçak sırtı bir alan. dönüp baktığımda levent kırca mizahının özellike en şatafatlı dönemlerinde artık klişe, tahmin edilebilir, kolaycı, ucuz halk edebiyatı yapan, naif sosyal demokrat yaklaşımı besleyen bir hal aldığını gördük. bir vakit sonra tamamen didaktik, üst perdeden konuşan, bir de ilaveten zaten alegorik ve anlaşılmaya ihtiyaç duymayan yüzeysellikteki skeçlerin sonunda meddah gibi kıssadan hisse çıkartan bir levent kırca vardı. levent kırca'nın komediyi ele alış şekli bir noktadan sonra ciddiyetini kaybetmiş, özensiz ve yüzeysel bir hale gelmiş, tamamen yoğun makyaj üzerine playback taklitlerle yürüyen bir hal almıştı. artık insanlar, bu hafta levent kırca kimin taklidini yapacak diyordu. oysa plastik makyajla mizahın kralını 90'ların başında (bkz: plastip show) yapmıştı. kırca'dan daha absürd idi ama fark şuydu ki plastip show absürdlüğü bilinçli bir tercih iken levent kırca kendi absürtlüğünü epey ciddiye alıyor ve kendisini nasreddin hoca'nın modern bir versiyonu olarak görüyordu. bunu da izahı olmayan şeylerin mizahı olur tarzı bir yaklaşımla savunuyordu. oysa ki 80'lerde pazar filesi delik bir memuru gösteren karikatür bandı okuyanları güldürürken, kaçınılmaz olarak mizah değişiyordu ve hayatın içerisinden durum komedisini ele alan ciddi genç rakipler geliyordu. levent kırca'nın cem yılmaz hatta okan bayülgen gibi figürlere duyduğu ilkel hasetlik, hem kayıp giden tahtını kaybetmenin hırçınlığı hem de değişen mizahın sosyolojisini anlayamamasındandı.

işte bu noktada artık levent kırca'nın çöküş dönemi başladı. biz ona artık gülemiyor sadece tebessüm edebiliyorduk. komedisi tamamen atatürk vurgusu, kaba sarhoş taklitlerine döndü. metin serezli gibi sağlam oyuncuların varlığı da onu kurtaramadı ama levent kırca aslında yapabileceğini yapmıştı. her sanatçının yaşadığını yaşadı. devri kapandı. bana levent kırca mizahından kalan ise bölünmenin eşiğine gelmiş, belediye hizmetleri yürümeyen, siyaseti tıkanmış ancak toplumsal ilişkileri sağlam, gelişmekte olan bir ülkenin, soğuk kış akşamlarında, dışarısının karbonmonoksit kokusundan kendisini izole ederek beyazcamdan daha iyi bir türkiye'nin mümkün olabildiğine dair öğretici skeçleridir. iyi yıllar değildi ama galiba bizler biraz daha iyi insanlardık.

ben bu eli bir yerden hatırlıyorum.

yarısı beni öldürmek istiyor
öbür yarısı evlenmek

oysa ben oynaşmak istiyorum

gün aymadı ya bana. sigara molasındayım ve öğrendiğim şeyler yüzünden şok olmuş durumdayım.

arasana beni...

gecenlerde dostumun ofisinde otururken bir amca geldi. mesleği duyunca biraz cene yaptı. sohbet ettık.

amca gidince arkadaşım:" o.k. bu adam emekli profesör. hiç evlenmemiş. adam 75 yaşında, sevgilisi de 75 yaşında. bir göreceksin var ya böyle güzel bir ilişki yok. üzerine titriyor kadının, kadın da adamın" dedi.

üni zamanı sevgililermiş. kadın evlenmiş, eşi vefaat etmiş. yıllar sonra devam.

sözlüğümüzün siyah kedisi sanırım 75 yaşında değil. insan isterse aseksüellik geldiği gibi gider. fiziksel sıkıntı 75' liklerde:)

mutluluklar ve uyumlu, temiz bir ilişki dilerim.