zaman tüneli

yeşilçam'daki pek çok güzel kadın oyuncu içinde en güzeli. hele aile şerefi'ndeki o hali... oktay'ın neden o kadar ısrarcı olduğunu anlıyor insan. masum, güzel, nahif...

42. çok net. aslında 35 sonrası da 42'de zirve yapıyor.

ıtır esen'in yüzünün arkaya doğru gerdirilmiş haline benzeyen rus satrançör.

o fiyat sadece üstündeki kılığa...

merak etmeyin arkadaşlar ben de kendimi sevmiyorum zaten, oyu da kendime verdim. sağolun, elleriniz dert görmesin. reel hayatta sevilmek için her şeyi yapardım, artık o da bitti. sevilmeye uğraşmamak daha iyi en azından kimseye eyvallah etmiyorsun.

boaka uçan sineklere "akım" diyorlar.

(bkz: sözlük tipsizleri)

21-22’den sonrasıdır. işlerin yavaştan ciddileştiğini ve maalesef ki bir birey olmak zorunda olduğunuzu fark ettiğiniz yaşlar. sonrası zaten boka sarmak değil bok.

*
bu gün bu çocukların doğum günü. onları ilk gördüğüm gün böyleydiler. kızımı * kucağıma aldığımda dört aylık olmuştu, onunla dünyam değişti. sonra kardeşi de * benim oldu. dünyam daha da değişti. beraber büyüdüler, verdikleri mutluluğu, sevgiyi, onlara duyduğum sevgiyi, şefkati, telaşı, ihtimamı kimseyle kıyaslayamam. yepyeni kapılar, pencereler açtılar zihnimde, gönlümde, çoktan körelmiş hatta hiç gelişmemiş duygularımı açığa çıkardılar.

sonra, yedi yaşına geldiklerinde kızım epilepsi oldu. çok mücadele ettim. sağlığına tekrar kavuşmak ihtimali yoktu ama hiç değilse o insafsız krizlerini hafif ve uzun aralıklarla geçirsin, biraz daha yaşasın diye elimden geleni yaptım. başarısız oldum. oğlan üç bacağında üç lif koparmış olmasına rağmen nispeten bugünlere sağlıkla geldi. ama kardeşini kaybedeli neredeyse on ay oldu, keyfi asla bir daha eskisi gibi yerine gelmedi, tadı yok, neşesi yok, gözü hala bahçe kapısında, gelir belki diye bekliyor.

jan hanımı bahçeye, annem için diktiğim servinin dibine defnettim. hala gidip başucuna oturamadım, bir tek cümle kuramadım. ne diyebilirdim bilemedim ki? bugün eğer nefesim, gücüm yeter, kalbim dayanırsa gidip toprağını okşamak niyetim, iyi ki doğdun kızım, iyi ki hayatıma girdim diyebilirim belki.

iyi ki doğdunuz çocuklar iyi ki hayatıma girdiniz. siz olmasanız bu kadar mutlu geçmezdi bu yıllar. jirocum, kardeşin yattıkça ömrün uzun olsun oğlum. ikinizi de çok sevdim. canım kızım özlemin hiç bitmeyecek, kalbimdeki yerin hiç değişmeyecek.

şaka malzemeleri satan bir markanın adıdır. sloganı “if it’s funny, it’s a bazinga!”dır.

kelime-i şehadet tir.

ömrü hayatımda bir kere bile her gün kanlı canlı şekilde görebileceğim bir kıza aşık olamadım. bırak aşık olmayı hoşlanmadım bile. ne okullar ne iş. mahallede bütün küçük çocukların aşık olduğu o kız bile yoktu bizim mahallede. uzak mesafe ilişkisinin kavuşmadaki dopamin patlamasına mı bağımlıyım nedir bilmiyorum, garipsemiyordum ama galiba garipsemek lazım.

sevgi nedir? sevgi emektir. demek ki sevilmeyene emek harcanması mantıksız.

emek demek ekmek demekse aç yani sevgisiz kalmayın.

halk felsefesine giriş 101. yakında kamyon arkası da yazarız tam olur:)

gerçek tıbbı, yani doğal tedavileri bilmeyen bir karakterdi.

#4058714 hayatımda daha nokta atışı bir yorum görmedim ama bence naroditsky’nin zaten hani mental sıkıntılar almış yürümüş, kramnik şerefsizi de final nail in the coffin
dina hanım… sizce bana bakar mı arkadaşlar $0 sallaryim var

house md dizisinin ana karakteri. princeton-plainsboro eğitim araştırma hastanesi’nin tanı bölümünün başındadır. diğer doktorlar tarafından tanısı konulamayan hastalarla ilgilenir. polikilinik saatlerinden nefret eder. etik ve prosedürlerden önce hastanın sağlığını düşünür, tabi bu düşünce şekli alışık olduğumuz şekilde şefkatle değildir. dışarıdan hiçbir şeyi umursamaz gözükür ama sadece dışa yansıtmakta zorlanır. çünkü dışarıya yansıtabildiği yegane şey bacağından alınan kas kütlesi nedeniyle ömür boyu çekeceği ağrıdır.

ağlattı...

selçuk mızaklı ----> selçuk mızraklı olacak

''ististak? ney?''
''bu enflasyonu neye göre açıklıyonuz''
''bizim maaşlar ne kada olacag''
''ne iş yapıyonuz siz şimdi koca ay bunu mu hesaplıyonuz sadece''

gibi gittikçe pasif agresifleşen sorularla muhatap olup ardı arkası kesilmeden devam ettiği için artık dümdüz memurum demekle yetiniyorum.

internette bir yerde patrick jane’in gregory house’a benzetilmesi ile başlayıp bitirdiğim dizi. patrick kesinlikle house gibi bir karakter olmasa da izlenecek bir şeyler olması açısından orta şeker bir zevkle izlemiştim. ama finali tırttı. seyircinin çoğunu tatmin etmemiştir.