zaman tüneli

pkk yı feshetcez diye çıktıkları yolda kendileri fesholmuşlar. neyse siz de işbirlikçileriniz de yok olursunuz umarım.

ateistim ama ben de umuyorum* ya.

her türbeye/dergaha gittiğimde dua ediyorum, dilek diliyorum, mum yakıyorum. nereye gittiğini bilmiyorum ama en azından dile getirmenin verdiği bi rahatlık var ve kendimi huzurlu hissediyorum öyle yerlerde.

medet değil mesel umulur, hisle gidilir dua edilir sevilen ölse bile anısı yad edilir. önemlidir en büyük türbe akabe değil anıtkabirdir çünkü bizim inancımızın önü dönmektir. kabe’de dönülür, anıtkabir’de selam verilir. mum değil özgürlük meşalesi yakılır, zafer partisi tesadüfen değildir.

makineli tüfekle tarayacağımız bir maket olursa olabilir… hatta direk kendisinin ölüsünü koysunlar yemin ediyorum her gün oradayım sırf vurmak için

katılıyorum herkes geçmişini sergilerse yılanları öcccü ortaya çıkmış olacak.

düzen manyağı olan er kişilerin üzüntülü hallerine iyi gelecek keloooptisyenlik harekat.

amerikan filmlerinde patlayan ve sokaklarda itfaiyelerin su aldığı kırmızı + şeklindeki demir. yere gömülüdür.

ayak kaymasını önleyen merdiven aparatı.

fight club ın efsane yazarı. yeraltı edebiyatına çok büyük katkıları olmuştur. severiz kendisini:)

apollo olayında olduğu gibi bir takım aksilikler çıkarsa görürüz daha ne kadar uzaklaşabileceklerini. hubble çok çok uzakları görebiliyor.

oturduğu koltuk artık vücudunun bir parçası haline gelmiş, asla rakip/eleştiri kabul etmeyen ve artık alzheimer olmuş siyasi tiplerle bunların etrafında çöreklenmiş akbabaların partilerinde görülebilecek bir uygulamadır.

banyolarını tek başlarına yapamadımları ve bebek gibi yıkarken minnet ve sevgiyle size baktığı an.

allah başımızdan eksik etmesin, varlıklarına bin şükür.

“allah rahmet eylesin” veya “sonunuz benzemesin” ile ile başlar veya biter.

tomar şelby. güzel cigara içiyordu rahmetlik.

hiç inmedin galiba sürekli bir kucak dansı. kaç kişi kaldık şunun şurasında dansöz seven, tatlıseksten bu yana dansözlük bile ele ayağa düştü.

bazı kapılar kapanmaz bazı kapılar kapatılmak istenmez.

“çıktığım her yerin kapısını sert kapatmamla tanınırken, senin kapın çarpmasın diye arasına elimi koydum.”

cahit zarifoğlu

doğduğu güne ve yere lanet olsun ayakta duruyor mu doğduğu ev pisliğin? neden yakılıp yıkılmadı?

izle izle tepede oturan. sen tepemize çıkardın bu itleri.

bunu da yaptım kuruyemişçi de. çin tuzu falan okey de, sadece bin telelik kuru inciri kocaelinden birisine kendi emeklerimle satıyordum, adam oradan taaa ümraniyeye keyfine incir almaya geliyordu. okusa adam olacak altın kalpli patronum ve kayınbabası ve sülalesi, tatları mix ediyordu, bize de, daha doğrusu latife ve bana asgari ücret bile vermiyordu, pandemide fıstık ağacında çay içiyordum caddede herkes evindeyken, o zaman bile sokaktaydım ben, haftanın 7 günü yaklaşık 12 saat ayak üstünde çalışan ben emeklerimle spiker oldum borç harç içinde, delik ayakkabı pantolon ve açık vese veya kadıköy iskele ya da karaköy kitap kafe şiirlerini yazmıyorum. bunu anlattım soner abime, bastiat olan kişiye he, kahve sözü vardı tutmadı, canı sağolsun. hep bir müzakere hep bir mücadele.

yılın en uzun gecesi olan 21 aralık'ı aklıma getirdi.

05.04.2026 dır. aşkım kucağına almayı seviyor.