zaman tüneli

"sınıflarındırması" yazım hatası bir marifetmiş gibi başlıkta göz kanatmaya devam edecek galiba. editörü kalmamış bu halka bir sözlük daha açtırmasın rabbim... amin

aynı maddeden üretilmiş olmalarına rağmen poşetler arasında inanılmaz bir sınıf ayrımı var.

pazar poşeti en alt tabaka. kaderi daha kasadan çıkmadan belli... eve gelir, sebzeler boşaltılır, birkaç saat mutfakta takılır, akşamına çöp poşeti olarak hayata veda eder. market poşeti orta sınıftır. birkaç kez daha alışveriş görür, sonra o da çöp nöbetine geçer ama mağaza poşetleri bambaşka...

özellikle kalın, parlak, ip saplı olanlar. onlara kimse çöp olur gözüyle bakmaz, bakamaz, bakması bile teklif edilemez! dikkatlice katlanır, poşet çekmecesinin en üstüne konur. sanki bir gün önemli birine hediye götürecekmişiz gibi özenle saklanır.

işin ilginç tarafı o önemli gün hiç gelmez...

bej kazak aldım, cam pipet aldım, kahveyi kulplu kupada içmeye başladım. hatta bir ara masaya limon koydum, estetik dursun diye. iki gün sonra sinek geldi... dekorasyon kariyerim orada sona erdi... sabah güneşini almak için perdeyi açıyorum, bir film sahnesi gibi gözükeceğini düşünüyorum ama karşı apartmandaki teyzeyle aynı anda birbirimize bakıyoruz. kadın da rahatsız, ben de rahatsızım...

onlar battaniyenin altında kitap okuyarak kahve içiyor, ben ikinci yudumda "dolapta kalan çiğköfteyi şimdi mi yesem, birazdan mı yesem?" diye strateji kuruyorum... dolaptaki yarım limonla kavga ediyorum... üç dakika sonra youtube'dan 8 saatlik kafe ambiyansı açıp yanında çiğköfte yiyorum, algoritma bile ne yapmaya çalıştığımı çözemiyor.

bunların evinde dağınıklık olmuyor. hayatım boyunca bunu çözemedim. benim evde bir tişörtü koltuğun üstüne bırakıyorum, iki saat sonra tişört kendi kendine üreyerek çoğalıyor... koltukta üç tişört, bir çorap, fişi kayıp bir şarj aleti ve nereden geldiğini bilmediğim poşet duruyor... poşetin içinden elektronik aletlerin garantileri çıkıyor...

bir de bu pinterest kızlarının çok güzel panoları var... ben estetik pinterest panoları dizeyim derken bir anda pinterestten çıkarak youtube'a girişimle kendimi tuhaf mutfak aletleri ve koli bandıyla tamir videoları izlenen bir döngüye hapsetttiğim oldu... daha da kötüsü yine pinterest fotoğraflarında gezinirken canım sıkıldı ve kendimi hasır ipten abajur yapan hırslı ev hanımları maratonunun ortasında buldum...

ne yaparsam yapayım olmuyor, bir türlü pinterest kızına dönüşemiyorum.

kategorize edilemediğimi görünce herhangi bir kümeye dahil edilmeyecek kadar bireyselleştiğimi fark ettim.

burada sınıflandırma yapacak kadar yazar yok. herhangi bir çatışmanın karşıt tarafları olacak ki oradan profil çıkartacaksın. elimizde o kadar kısıtlı bir örneklem kaldı ki burada yazılan bir yazıya gelecek 50 oya ödül vaadedilse o ödül verilemez.

üşenmesem 1 saatte burada aktif yazan her yazarın tek tek.... üşendim.

çok kadın ağlattım... çok

içe içe niçe, çok dokunaklı.. ingilizce öğretmeni misin?

kendi iletim için: durumumuz yoktu, alamadık.

şu an pp sindeki yavru kedi ne kadar narkotik olabilir, yoksa kedi otu mu yiyorsun kafa yapsın diye. demek ki ne varsa mazide kaldı.

edit; ben bunu yazarken pp aksine yeşilaycı bir yazardır ibaresi vardı ancak şu an bakıyorum ki silinmiş. o ibare de mazide kaldı sağlık olsun.

saç yumağından klonladığın kopyan "çalı süpürgesi" olunca "ben bununla naapcam" dersin.

ne demişler: "ya süpür ya terk et".

çok kötü....kimseye terörist demeyin....

gece yarısı karnın acıkır, buzdolabının kapağını açarsın ve kapağı her açışında sana bakan yarım bir limon vardır... o kurumuş suratıyla "saat üç oldu, hala buzdolabını kurcalıyorsun, vizyonsuz" diye içten içe yargılar, mahzun ve buruşuk haliyle tüm dolaba anksiyete salıp gece gece salatalıkla peyniri birbirine küstürür... o buruşuk yarım limonun gece üçte cemaat lideri gibi dolabın en ön raflarına çıkıp "ne bu oburluk, ne bu çaresizlik?" diye tirad okumaya başlaması ve senin de saygından buzdolabının kapısını kapatıp mutfaktan uzaklaşmanla son bulur gece devriyen.

işte böyle pis, kötü ve enerji düşürücü bir şeye dönüşür yarım limon.

buraya gel...saçma sapan yerlere gitme, düzgün fotoğraf çekmeyi öğreteyim sana...

ahkam kesenlere söylenen sözdür.

"katı olmayan" sadakat nasıl oluyor?
cıvık sadakat gibi bi şey mi...

biraz daha hayal gucune ihtiyacin var. 3/10

başlığı hortlatan arkadaş yeni galiba. burada herkes zincirleme birbirine takmıştır.

usulca okşarsın
yanar ellerin.*

iyi işte. ya bir de "taksalardı" mazallah... düşman başına

yav tabloda yapma dediklerini yapıyorum, yap dediklerini de yapmıyorum ya da tam tersini yapıyorum şeklinde bir sonuç çıktı.

#yaşayacakmıyımdoktor

(bkz: başlığa girmeden yazarı doğru tahmin etmek)

(bkz: başlığa girmeden yazarı doğru tahmin etmek)