zaman tüneli

yürüyoruz yürüyoruz, günün aydınlığında
donuk fabrika bacalarına, yoksul mutfaklara çarpıyor sesimiz ve birden parlayan
bir ışık gibi ulaşıyor insanlara
"ekmek ve gül! ekmek ve gül!"
yürüyoruz yürüyoruz, erkekler için de yürüyoruz çünkü hâlâ bizim oğullarımızdır onlar
ve biz hâlâ analık ederiz onlara
en zorlu iş, en ağır emek
ve çalışmak doğuştan mezara dek
ve böyle sürüp gitsin istemiyoruz
yaşamak için ekmek
ruhumuz için gül istiyoruz!
yürüyoruz yürüyoruz kol kola
saflarımızda ölüp gitmiş arkadaşlarımız
ve türkümüzde onların kederli "ekmek!" çığlıkları çünkü bir köle gibi çalıştırıldı onlar
sanattan, güzellikten, sevgiden yoksun
biz de bugün hâlâ onların özlemini haykırıyoruz iş ve ekmek istiyoruz
ama gül de istiyoruz
yürüyoruz yürüyoruz, yan yana, güzel günler adına
kadınız, insanız, insanlığı ayağa kaldırıyoruz paydos bundan böyle köleliğe, aylaklığa
herkes çalışsın, bölüşülsün kardeşçe, yaşamın sundukları
işte bunun için yükseliyor yüreklerimizden
bu ekmek ve gül türküleri
ve yineliyoruz hep bir ağızdan
"ekmek ve gül! ekmek ve gül!"