zaman tüneli

rüşvetin her türlü döndüğü ülkelerin ana kaderi, standard konularda azalma, değişme olabilmesidir.

herkes kendi evinin önünde oralet içsin liyakatli liyakatli

sözlükte böyle bir kadının var olması türkiye'nin ab'ye girmesinden daha imkânsız ama olsaydı inanılmaz havalı görünürdü.

"arpa ufalanır aş oldum sanır,
çer çöp havalanır kuş oldum sanır,
cahile meydanı boş bırakırsan,
ayaklar kendini baş oldum sanır."

asla dilara koçak'ın baharat karışımlı inovatif ve fonksiyonel zengin atıştırmalığı olan mercipopunun yerini tutamaz... şehrin yaban lezzeti. gırrrrr

partili cumbaba döneminin karekteristiklerine uygun şekilde davranan bir başkan daha: tff başkanı hacıosmanoğlu. bi sg ya!
buradan

deniz göktaşa ayıracak vaktim yok mlsf

sossuz döner isteyip soslu gelmesinden iyidir bence.

başlık ararken rastladığım ve sanırım içimi bir güzel dikebileceğim yer burası. 1,5 yıllık ilişkimin son günlerindeyim sözlük. hissediyorum görüyorum ve biliyorum. ağlamıyorum da. içimde kocaman bir yumru var sadece. daha çok ne hissedeceğimi bilmediğim bir yerden bakıyorum olaylara. birbirimizi çok yıpratmışız. çok sevildiğimi sandığım bir ilişkide her gün tükenmişim. bu ilişkinin kötüsü benmişim. her şeyin kötüsü benim zaten. evet çok güzel yollardan geçtik. çok zordu. aştık sandık. ben hep bizi daha çok kenetledi sandım. ama öyle sanmışım. bu romanın raskolnikovu. benim. ama üzgünüm de.

delcy rodrigues ve venezüela halkı maduro'nun ah'ını mı aldı? trump iblisin neferi mi? kafamda deli sorular. kurşun döktürmeli asdfşşfşfşfş...

ben cok modern egitimler aldım.
son 10 senedir cok muhafazakar kesimlerde calısıyorum.
bizim okuldan birileri 'dinci olmus, ihrac edelim' filan dedi hakkımda.

sadece sizi anladıgımı soylemek istiyorum.
sevgiler ve saygılar.

bizde olsa (olmasın inş) en az 10.000 ölü olurdu.

aslında var. çok fazla yer var. ancak en sonunda koca bir hiçlik gibi. bir şeyler burada tutuyor bizi.

asitli içeceklerle gideri daha fazla olan fakir atıştırmalığı.

bizim yakınlarda bir kulüp var. yani okey oynanıyor içinde. bende şükür kulüp alışkanlığı yok. girip çıkanlar anlatıyor, onlardan duydum. öyle oturup masada okey oynayanları seyredenlere tolerans yokmuş, oyun oynamayacakların mekanda söğüt gölgesinde oturur gibi oturması yasakmış.
burada bu kadar verimli yazar belli gerekçeler ile uçuruldu, haksız yere kumpasa çekilenler de oldu bundan haberdarım. ama çevrimiçi olup da uzun süre yazmayan ve oylama yapmayan yazarların, eğer sözlük yönetici veya kurucusu yerinde olsam aynı okey kulübü gibi _ tanım yazmayacaksanız burada boşuna beklemeyin _ deyip hesaplarını kapatırdım.

gerçek dolmuş üstadları iyi bilirler ki eğer gideceğiniz yer son duraksa ya da oralara yakın bir yerse en arkaya geçilir ve sol arka köşeye kafa vurulup uyulur. böylece hem yaşlı teyze binme ihtimaline karşı yer verme sorumluluğu öndekine kalır hem de pencereden gelen bütün hava direkt yüzünüze çarpar

çok sayıda yıkımdan söz ediliyor. ardından japonya'da da sarsıntı olmuş (6,9). küresel köyümüz savruluyor demek ki... akdenizde bir şeyler yerinden oynama umarım.

benim onunla tanışmam ‘zuğaşi berepe’ ile oldu… ruhun huzura ermiştir umarım. dünya, bizi bıraktığından daha kötü bir yer şimdi. ama senin sesin hala vicdanı olan insanların yüreğinde yankılanıyor.

sosyal mesafe.

birinde sosyal hayat sıfır .

gri ve ilginç bir şehir. ankara’dan daha çok griyi andırıyor bana. türkiye’nin silent hill’i gibi bir yer