zaman tüneli

bira göbeği olsun. severiz.

kas candır ama zor bulunur.

örgütlenmemiz gereken konular var yargılanmaktan yıldım.

çirkin kadındır
çünkü güzel kadınlar sıçmıyor diye biliyorum

sanırım kalçaları
meme tercihimi değiştirdim.

geride bir kanıt bırakmamaya ant içmiş kadındır. kendine dair çirkin gerçekleri ustalıkla gizler veyahut imha eder.

ben hep diyorum, kadınlardan korkulur...

arabesk

valla bıktık yav
2-3 bilimsel
edebi bişiler okuma geliyoz
yok o kız yok o erkek
yakışmıyor

geçen hafta bendim. şansa yaşıyoz resmen.

rap, manifest müziği, pop, metal.

kuzenlerle kumsaldayız, tek erkek benim, yan tarafta da entel dantelim ben tandanslı bir denyo var. kitap okuyorum ayağına yatmış. bizim kızlara
proton nötron gönderiyor. şöyle bir baktım göz ucuyla...lan yawşak kitabı ters tutuyorsun... kızlar yerlerdeeee. herif 3 nano saniyede toplanıp kalktı...

yapan kadın, eden kadın, şöyle kadın, böyle kadın.
bacılar derneği whatsapp gurubuna tebdil-i kıyafet sızdım ve kadın yazarlarımız bu konudan şikayetçi.

özlem gürses dir benim gönlümde;

beyler iç güzelliği ile yetinmediğiniz sürece başınıza gelecek şeylerden minik bir kesit:
youtube.com/shorts/9XDflvmS...

sulu boya resimde karşıt zor renkleri severim.

dilediğim gibi olmayan herşeye karşı :neden?

ankara havaları

kahve &beyaz
pembe & beyaz
haki yeşil &bordo
bordo& anstrasit

edit anaa: nerdesin gardaşım ??? hahshshhshzhshs

bardak çatlatır, cam çerçeve indirir.

bir zamanlar hanım kuzenim bizim evdeki duş camını indirmişti. o bizdeyken oldu bence sesi yüzündendi.

kedilerin kavga öncesi tüylerinin dikik dikik olmasi gibi saçları dikiliyordu oradan anlıyordum aha ses bombası gelıyo şimdi diye. görüntü pamuk prensesteki cadınınkine pek benzerdi o anlarda.
bazen üzerine su atsam erir mi diye düşünürdum çocukken ama dönüşmediği anlarda onu özlüyordum. hem onu imha etsem diğer kuzenim bakacaktı o zaman bana ve diğer kuzenim daha iyi değildi cadı olan kuzenimden.

diğer kuzenim disiplin canavarıydı, çok sıkıcı ve kuralcı.
görüntüsü pamuk prensesteki pamuk prenses gibiydi.
aslında ikisi de kuralcıydı ama şirret olan kuzenimle en azından esprileşebiliyordum. diğeri sanki bazen duvarmış gibi hissettiriyordu. yani aynı kural ama biri daha samimi sanki ne bileyim. büyüyünce şirret kuzene değil, taş kalpli kuzene daha çok güvendim.

sırrımı taş kalbe,
goygoyumu şirrete emanet ettim.

sonra ikisinden de gıcık geldi başkalarının kuzenlerine gözümü diktim. en olgun, temiz, doğal kuzen nerdeyse ona koştum,

medet ya kuzennn dedim.

hepimiz kardeş değil miyiz?
bu argümanı öne sürerek kuzenlerimi yeniledim sonra bulduğum kuzenleri de bir abi ile takas ettim. kuzenler iyidi. kıyafet, kozmetik vs anlaminda faydalıydı ama abi ileriye yatırımlık olduğu için mantik kullanmak zorunda kaldım.

abi seçimimin içime sinmesinde ise öz arkadaşına ettiği zorbalığın beni güldürme seviyesi etkin rol oynadı. bir abi edineceksem en iyisi olacak israf sevmem. yedek olarak da küçük kardeşler var tonla. çağla gibi daha hamlar ama çok iyi onlar da faydalı.

ben mantıyı seçerdim