ihtiyaçlarımı almak için market yerine bakkalı tercih ettiren sakızdır. mahalle bakkallarının vazgeçilmez parçasıdır. tadı çok çok şekerli olduğu için sakızını tüketemiyorum ama içinden çıkan aşk bazen çizimlerine bayılıyorum.
mesela güzel bir örnek:

az evvel attığım mesajların gitmemesinden mütevellit keşfettiğim çökme hadisesidir.

whatsapp da çöktü evet. kullansaydım facebook'un da çöktüğüne yemin edebilirdim lakin gelin görün ki dayılar kullansın. iyi ki sözlük mark'in değil.

umalım, güncelleme vardır da ondandır bla bla...

"başınız sağ olsun" cümlesindeki baş kelimesi insanın kafası anlamında değildir. eski türkçe'de (anadolu türkçesi) baş "yara" demektir. yani yaranız sağlığına kavuşsun gibi bir anlamı var bu cümlenin. ölen kişi yakınlarında yara bırakır, başınız sağ olsun diyerek bu yaranın çabuk iyileşmesi için temennide bulunmuş oluruz.

özür dilerim canım kedim senin de ayrımcılığa maruz kalabileceğini nereden bilebilirdim...
küçücük kafana laf ettiler bugün..

günlük en az yarım saat yürü.

mutlu olmak, sevinç duymak demekmiş.
okuduğum kitapta sıklıkla karşıma çıkınca bi bakayım anlamına dedim. (bkz: insanın acısını insan alır)

gerçekten bir insan 7'sinde neyse 70'inde de o mudur? işbu tanım, bunu tartışmak üzere girilmektedir.

evet. yaşlanmanın getirdiği çeşitli fiziksel değişiklikleri hepimiz biliyoruz.* peki yaş almanın psikoloji üzerine etkisi nasıl oluyor? yapılan uzun süreli araştırmalar yaş alındıkça daha az nevrotik, daha vicdanlı ve daha komik olduğumuzu göstermiş.*

araştırmalar, insanın özünün aynı kaldığını ama karakterinde duygusal bir değişim görüldüğünü ortaya koymuş. yani eğer siz 8 yaşındayken nevrotik özellikler taşıyorsanız, 80 yaşında da diğer yaşıtlarınıza göre daha nevrotiksinizdir. lakin;

kişilik olgunlaşması denen evrensel bir durum var. bu olgunlaşma genetik özelliklere, sosyal baskılara ve evrimsel dönüşümlere göre şekilleniyor. yani insan her saniye değişim içinde. bu hem hücresel bazda hem de bilişsel bazda böyle. bizler aslında 1 saniye önceki biz değiliz. ben mesela 10 saniye önceki halimden daha lanetli gibiyim.*

kişiliklerimiz hayatın zorluklarıyla başa çıkabilmek için sürekli değişim gösteriyor.* tecrübe dediğimiz kavram da buradan çıkıyor olabilir. yaşlanmanın bilincinde olmak, belki de kendimizi daha güzel yönde şekillendirmemiz için bir fırsat olabilir.

kaynımda da var. nedense cem yılmaz sesiyle okudum bunu.

twitter--> çirkin erkekler ölsün bi zahmet.

biz çocukken göz görmediğinden gönül de katlanıyordu. hepimiz sümüklü sokak çocuklarıydık çünkü.
ancak şimdiki çocukların ilk hayalleri zengin olmak. meslek seçiminde öncelikleri zengin olmak. iletişim araçları arttıkça çocuklar bu hayatların var olabileceğini görüyorlar çünkü.
(bkz: çocukların çoğunun youtuber olması)
(bkz: kolay para kazanma yöntemleri)

para.

bir baltaya sap olamamış, kişilerden oluşan , devrim!!!! polisleri!...

böyle bir vahşilğe ne denir ki? kelimelerimiz bitti bu vahşet bitmiyor. tavuk gibi insan öldürülüyor bu ülkede ve canımız yok hükmünde.

çok üzgün ve sinirliyim. ama bu düzen değişecek. bu kadın düşmanı, aslında sadece kadın da değil halk düşmanı iktidar ve katillerin , tecavüzcülerin koruyucu ve kollayıcılığını yapan adalet ve hukuk sistemi değişecek. değişecek. başka yolu yok.

yitip gidenlere, kalanlar olarak sözümüz olsun.

beni merak ettiren ve neden gizli olduğunu anlayamadıgim bildirimdir.

telaffuzunu çok sevdiğim bir kelimedir.

oyun havalarıyla meşhur, anıtkabiri içinde barındıran, devlet işlerinin ana merkez binalarının bulunduğu gri şehir.

tabakta artık bırakmamak, israf yapmamak anlamında kullanılan bir peygamber adeti.

kendi önünü arkasını kollamayı öğrenmiş kadındır.

hem haklı hem haksız isyandır. evet çok yanlış şeyler oluyor. yurtdisinda yaşıtlarımiz hem çalışıyor hem de kalan vakitlerinde geziyorlar, eğleniyorlar. ben bunu görüyorum. biz çalışamıyoruz, çalışsak şartlar çok iyi değil. çalıştığımızda da bırak gezmeyi ancak hayatımızı minimal düzeyde idame ettirebiliyoruz. ancak durum kötü diye sadece buradan hayiflanmak neyi değiştirir? bu durumu düzeltmek için bilim üretiyor musun? sanat üretiyor musun? kendini ve ülkeni bir şekilde tanınır hale getirecek işlerin var mı ya da bu yolda misin? kendimize bu soruları sormamız gerek. evet belki almanya'da, singapur'da yaşayan gençler 1 adim atarken biz 10 adım atacağız. ama çare buysa buna odaklanacagiz. başka ülkemiz yok. başka türkiye yok.
ümidim gençliktedir demedi mi?

neden at mı var arkamda?