fatih murat arsal’ın ışıl ve harun’un talihsiz bir kaza sonucu yollarının kesilmesi ile başlayan aşk hikayelerini konu alan kitabı aynı zamanda okumadığım tek kitabı. en kıza zamanda seriyi tamamlamak gerek.(swh)

ben özlediysem özledim derdim. çünkü bazen kaybedince anlıyor insan sevdiğini, özlediğini, o kişinin değerini. böyle olunca gidip söylerdim. çünkü napcam başka?

en son söylediğim kişinin verdiği tepki sonrası dayak yemiş it gibi sinmiştim. köpekleri de bu nedenle biraz sevmem. sahibi bunu döver, bu içine çöküp bir kenara geçer öyle oturur. dövmüslüğüm yok ha, bi kere köpegim olmuştu, komut öğretirken beni ciddiye almayıp ısırıp duruyordu. köpekler beni asla ciddiye almaz. konudan saptım. köpekler aslında onu döven o kişiyi ısırıp yere yatırsa parçalara ayırabilir. mesela beni o an sindiren kişiyi aslında ısırabilirdim, gücüm her türlü yeterdi ama dayağı yiyip kendi köşeme geçtim.

ve o köşeden çıkabilmiş değilim. haddim nasıl güzel bildirildiyse yıllardır içselleştirip duruyorum. o yapmaz, o bana kıyamaz, o ne olursa olsun sever beni dediğin biri varsa ve bunun güveni oluştuysa, en ufak bir terslik 14 yerinden bıçaklanma halini alıyor. biri seni ne kadar güzel seviyorsa o kadar kolay öldürüyor.

bu arabesk tavrım nedenli özür diliyorum. son zamanlarda biraz duygusal bir çocuk oldum. çekeceksiniz, yapacak bir şey yok. özlediği zaman iğne ucu kadar gurur yapmadan özledim diye insanın karşısına çıkabilen birinden, özlediği zaman sessiz sakin şekilde kendi içinde bu meseleyi halletmeye çalışan birine döndüm. çünkümü gururum kırıldı ve daha önce kırılmadığı için gurur yapmıyormuşum. insan neler öğreniyor değil mi? hayret bir şey.

bi ara ekşi'de okumuştum sanırım. adamla kadın ayrılıyor, aradan yillar geçiyor, kadın evleniyor, hiç görüşmüyorlar. bir gün adam dayanamıyor özlemine, gizli numaradan arıyor. adamin adı x olsun. isim bulamadım çünkü. levent mi desem dedim, sonra mahmut geldi aklıma. ne alaka dedim ve x demeye karar verdim. kadın telefonu açıyor ve hiç düşünmeden " x sen misin " diye soruyor. adam hiçbir şey diyemiyordu hatırladığım kadarıyla. zaten ne denir?

durumun bi de bu yönü var. onu da yazmadan edemedim. belki özledim diyemediğimiz biri de bizi özlüyor olabilir. ya da özlemediği için gururumuzun üstünü atlayıp çiğneye de bilir. yemin ederim şansa yaşıyoruz. ne olacağı hiç belli değil. hayat çok karışık bir şey. hiç anlamadım ben ne oluyor ne bitiyor. öyle ezbere yaşıyorum.

oq. bb.

(bkz: tchibo)
bu markanın kahvelerine bayılıyorum. denenmeli, pahalı da değil.

sağlıkçıyım. evim hastaneye çok yakın.
nöbetten çıktığım bir gün evimde uyuyorum. ambulansın siren seslerini duyarak uyandım off yine mi hasta geldi bi uyutmadınız diyip kalkmam, salona geçmem, ortama 30 sn kadar bakmam, evde olduğumu anlayıp hahaha salak diyerek kendime gülmem, yatmaya geri gitmem ve kapanış.

bizim zamanımızda böyle miydi?

küçükken çok sevdiğim birisi vardı. bir gün bana onu ne kadar çok sevdiğimi sormuştu. ben de sevgimi anlatmak için 'duvarlar kadar' tabirini kullanmıştım. duvarlar kadar seviyorum demiştim. artık duvarlar ne kadar büyük geliyorsa o zamanlar. duvarlar kadardı işte.

sertap erener- zor kadın

stabil ruh durumudur. gridir. ne beyaz olabilirsin ne siyah. insanı çok yoran bir durum olmakla beraber insanı gerçekten sorgulamaya iten, bir şeylerin eksikliğini muhtaç kalmışlığını iliklerinize kadar hissettirir. bir yanınız kırgınken, bir yanınız güzel şeyleri görmeyi/hissetmeyi ister. sadece gri gibi kalıyoruz ama. ne azı ne fazlası.

ne yalan söyleyeyim ojeli tırnakları görünce gaza geldim.* her nekadar yeni olmasa da sırf ojeli tırnak görselim var diye atmak istedim.

mastor
direkt bu adam bile olabilir. *

ay bilmem ki nasıl olur.

fındıklar oluyor

'halbuki korkacak hicbir sey yoktu ortalikta
hersey naylondandi o kadar'

yaştır, meslektir, cinsiyettir derken yavaş yavaş kimlik numaralarımızı da alacaksınız herhalde. isteyene ıban numaramı verebilirim.

(bkz: kuşaklararası çatışmadan sıkılan yazarlar) başlığı açtırmayın dediğim türden başlıklar. her kuşak kendince haklı ve diğerlerince haksız. burada birlikte yaşıyor ve keyifli vakit geçirmek istiyoruz.

bitsin artık şu kuşak ayrılıkları..

yönetim a dese neden b demedi diyecek bir kesim var sözlükte. allah hepimizi böylelerinin şerrinden korusun.
o da insan değil mi kardeşim, o kadar kusur kadı kızında da olur. böyle küçük şeyleri takıp kendinizi ve başkalarını yormaya değmez bence.

çok entelektüel olduğunu düşündüğüm yazar.tanımlarını okumak hem keyif veriyor hem bilgilendiriyor.

zam değil zamcık. hatta küçük şirin güncellemeler.

söz uçar sözlük kalır ,an geçer anı kalır.
öyle bir an gelir, geriye dönüp baktığınızda 'ne günlerdi ama ' dersiniz. bu da tam olarak öyle güzel ve faydalı bir iş işte.
benim de zevkle ve merakla takip ettiğim değerli yazarların yazılarını gördüm dergide.ilerleyen sayılarda yeni yazarlar keşfedecek olmanın heyecanını şimdiden taşıyorum.kim bilir ilerde dijital ortamdan materyal ortama numunelik/koleksiyonluk bir kaç sayı basılır.emeği geçenlerin ellerine, emeklerine sağlık.