ekrem imamoğlu diyarbakır’da, ahmet güneştekin isimli sözde ressamın "hafıza odası" isimli eserinin açılışında bulunmuş. ahmet güneştekin isimli soytarıya birazdan değineceğim.
sözde atatürkçü özde ise topaçtan hallice olan imamoğlu'nun yanında türk düşmanı mithat sancar ve sırrı sakık yer almış, yüzler gayet gülüyor.
sırrı sakık denilen yaratığın kardeşi şemdin sakık ise eli kanlı katil pkk'nın iki numarası olan katıksız tescilli vatan hainidir.

peki nedir bu önünde poz verdikleri hafıza odası? duvarda isimleri yazanların hepsi türk düşmanlığı ile yaşamış ve yok edilmiş kimseler. bu sergi onları temsil ediyor. atatürkçü! imamyan ise onlara eşlik ediyor bir de poz veriyor. bir belediye başkanı olarak memleketi gezmeye de başlamış, neyse mesele bu değil zaten , meseleyi size izah ettim.

gelelim bu ahmet güneştekin'e. kendisini sanatkâr zanneden ve atatürkçü geçinen kripto komünistlerin ve fikirsizlerin takip ettiği sözde davası olan! ve insanlık onurundan bahseden bir şarlatan. zamanında sergilerini göstermek için dilenmediği kapı yoktur. fetöcü fettah tamince'den de paraları cukkalayıp sergi açmışlığı da vardır.

velhasıl kelam alın size atatürkçü! belediye başkanı ve ortakları.
yanındakilerin hepsi türk düşmanı.

instagram

miss turkey'e mi katıldık acaba diye düşündüren başlıktır.

merdivenlerinin önünde ya da koridorda yürürken genelde öğrenci olan iki kişinin çarpışması ve birinin elindeki kitapların yere düşmesi sonra birbirlerine yardım ederken aşık olmaları ve dizinin benim için bitmesi**

abdülhamid han’ın en yakınındakiler dahi devlete karşı çalışmaya başlayınca yıldız istihbarat teşkilatını kurmuştur.*
kimseye güvenmemesi bir süre sonra o kadar artmıştır ki her yere hafiyeler yerleştirmeye başlamıştır. (bkz: kaynak bir arkadaşım)

düşünüyorum öyleyse varım.
descartes’in bu sözü (bkz: max stirner) tarafından şöyle yorumlanmıştır.
d’ye göre insan düşündüğü sürece yaşar. burada düşünmek entelektüel bir düşünce eylemidir. sadece düşünce yaşar, insan bir et parçası değil bir fikirdir.

unt gulo sevko dıkken katlanko.

gülü seven dikenine katlanır.

bir shirley zhou kısa animasyon filmidir.daha önce aynı yönetmenin bounty isimli kısa filmiyle ilgili bir tanım yazmıştım.bu da yönetmenin bir diğer ödüllü filmi.

iki nokta üzerinden yaklaşmam gerek filme. birincisi; intihar bağlamındaki yaklaşım. intihar kader ve ölüme kafa tutmak gibi görünse de içinde belki de bambaşka motivasyonlar barındırır. yaşama güdüsü her şeyin üzerindedir. bir köprüden ya da binanın tepesinden atlayan insanlar son anda can havliyle havayı kucaklamaya çalışırlar ya da bağırarak son birkaç nefes daha almak için mücadele ederler. tabii ki bu söylediğim her intihar vakası için geçerli olmayabilir. anlatmak istediğim yaşama arzusu bir şekilde baskın çıkar.

ikinci bakış açımsa elimizde tuttuğumuz nesnelerin ne olduklarının işlevsel değerlerine bağlı olması üzerine. okuduğum bir kitapta şöyle bir anekdot vardı. karadeniz’de örgütlenme çalışması yapmak için bölgeye giden bir grup devrimciye orada bulunan devrimciler bir uyarıda bulunurlar. buradaki insanların kafası farklı çalışır derler. buna örnek olarak da gelen devrimcilere bir kalem gösterip bunun ne olduğunu sorarlar, devrimciler cevaben hemencecik kalem olduğunu söylerler. daha sonra aynı kalem o köyde yaşayan bir amacaya gösterip ne olduğunu sorarlar. amca tam da bu filmden benim aldığım mesaja benzer bir cevap verir:

“ yazayisa kalemdur.”

özetlemek gerekirse hayatta kalma arzusunun baskınlığını ve nesnelerin işlevselliğini anlatan güzel bir animasyondur.


noose

lokasyon olarak filistin’de bulunan(kimine göre israil), müslümanların ilk kıblesi ve kutsal sayılan üç mescidden biridir. kur’an-ı kerim’de el-mescidül aksa adıyla anılır. aksa arapça’da uzak anlamındadır. mekke’ye olan uzaklığından dolayı bu isim olduğu rivayet edilir. çevresinin mübarek kılındığı belirtilir. museviliğe göre burası dünya yaratılmadan önce vardır. tüm dinlere ev sahipliği yapmış, buram buram tarih kokan mübarek bir beldedir.

eskiden gittiğim ve gittikten sonra içimde burukluk yaşamama sebep olan yerdir. mescide namaz kılmaya gitmek istediğinizde, israil askerlerinin kontrolünde geçmek zorundasınızdır. gerekirse çantanızı ve üzerinizi ararlar. itiraz ettiğinizde sizi direkt gözaltına alarak deport ederler. maalesef şu an içler acısı bir durumdadır.

evdeki en güzel yerdir,televizyon var ve televizyon önünde uyuya kalmak en güzeli.

sıkıntı islam değildi hala da değil. sıkıntı onu kullananlar da ya da kullanmaya çalışanlarda.

herkes gibi acını ve üzüntünü paylaşmak isteyip kimseyi bulamadığın an demek isterdim ama ben çay ve kahveden dert yanmak istiyorum size. bir kahveyi tek başınıza çok rahat içersiniz ve o yalnızlık size muhteşem bir huzur verir fakat çay öylemi, en küçük demlikte bile demlesen ince belli bardakla içiyorsan tek başına demliğin dibini göremiyorsun. o demlikte kalan çayı çöpe döktüğüm an yalnızlığın bana en çok dokunduğu andır...

siz hiç gözleriniz sabunluyken ağladınız mı?

temizlik hastası kişilere çin işkencesi tadında eziyettir.

ayrıca bir yazarın mahlasıymış ya la…

(bkz: başlığa dair içerik yazamamak)

sadece bir kişinin kaçmış olmasına takıldığım durumdur.

ne düşündüğünü bilemem ama bunun şarkısının yapılacağını eminim ki aklının ucundan bile geçirmemiştir.

insanın düşmanı insandır. düşman arayan illa birini buluyor. güzel diye, çirkin diye, zeki diye, cahil diye. geçen biri çirkin diye öldürüldü, bir çoğu da sözde onu çok güzel gören sevgilileri tarafından. sadece kadının düşmanı kadındır sözü yapıştı üzerimize çünkü ataerkillik içinde düşünceleri baskılanmış onlarca kadın var.

insanın olduğu ortamda kadın ya da erkek fark etmeksizin düşmanlık bitmez. insan hep ben dedikçe de bu bitmeyecek. oysa herkes başkaları ile uğraşmak yerine biraz kendiyle uğraşsa dünya daha yaşanılır olmaz mı?

leyla ile mecnun dizisi izleyenlerin bu konu hakkında bilgisi çoktur. en basitlerinden birisi de ıslak tuvalet terliği