tamamen şehir efsanesinden ibaret olan savdır. tarihçilerin kutbu halil inalcık da bu sava karşıdır. işin kötüsü ben de bir zamanlar buna inanıyordum. neyse ki geçmişe bir sünger çekmeyi başarabildim. bunu her kim uydurduysa artık, herkesi inandırmayı başarabilmiş.

tabii kendisinin öz türkçe isimlere sahip sungur, tekin, gündoğdu ve dündar adlarında kardeşleri; saru batu ve gündüz adlarında oğulları olması ve sadece kendisinin adının arapça ''osman'' olması da ilginç bir detay, kabul ediyorum. zaten bu savın, daha doğrusu savcığın, biricik dayanağı da bu: ''hepsinin adı öz türkçeyken bununkinin arapça olması mantıklı mı?''

tavan var tavan. şaka bir yana pazartesi sendromu var.

anneler oğullarına düşkünlerdir. eğer ki annenin bir oğlu ve bir kızı varsa, yine oğluna düşkündür. eğer annenin oğlu yok 2 tane kızı varsa en küçüğüne düşkündür. eğer ki tek kızı var ise ikincisini yapar yine de ilk kiz çocuğuna düşkün olmaz. ilk göz ağrısı muhabbeti bir tek erkek evlat için geçerlidir.

yaşasaydı hdp'den milletvekili olacak kişilik.

kadınların bağışıklık sisteminin daha güçlü olduğunu destekleyen çalışmalar var ayrıca bağışıklık sırasında kendi vücuduna daha az hasar veriyor.
ayrıca testosteron seviyesi düşük olanları daha kötü etkiliyor verilere göre.

deneme tahtasıdır. dikkat ederseniz anne baba ilk çocukta tecrübesiz olduğundan nasıl davranacağını bilemez. bu sebeple ilk çocuk hafiften dengesiz ve terelelli olur. ancak ikinci çocuk hem daha iyi yetiştirilirken hem de daha dengeli olur. sonuç olarak her şey ilk çocuktadır hayatta. bu sebeple her şeyi ona yaptırmaya kalkarlar.

şiirin adı: kafama gir

tür: girişimcilik

saat akşam beşte kafam sırılsıklam olur,
terbiyesizce döşe aklımın kaldırımlarına şeftali desenli ön yargılarının yardımıyla fikirlerini.

ben boşlukta yuvarlanan gazoz kapağıyım,
sen beni nebulasında sömek sömek fişekler patlayan zehirli iklimine kaçır ve orda ihtiraslarımdan bedenimi sıyır.

haydaa yine pleb olduk. sıfır rütbe, sıfır itibar. kaç para ulan bir rütbe?**

yazıp yazmamak arasında kararsız kalmadım. yazmam gerektiğini biliyordum çünkü ne yazacağımı düşünmeme bile gerek yoktu aslında. kendisi yıllar öncesinde kaldığı arafı şu serzenişle anlatmıştı:
“anlaşılmadan benimsenmek ve tanınmadan dışlanmak”
muhafazakar kesim tarafından anlaşılmadan benimsenen; liberal tarafın şiirlerini bile okumadan dışladığı bir şair düşünün.
necip fazıl’ın siyasi yönünü ben de hiç sevmedim. siyasete girmemesi gerekirdi bence.
ama bu onun şiirlerini okumama engel değildi, okudum da.
başlığa baktığımda adamın ne dediğini bilmeden öven insanları gördüm.
sırf adamı sevmediği için şiirlerine “vasat” diyen insanları da gördüm.
ikisinin de yıllar önce söylenmiş olan bir sözün, (hatta belki onlar doğmadan önce söylenmiş olan bu sözün) muhatabı olmaları ne kadar garip!
velhasıl kelam şairin kişiliği hakkında yorum yapma hakkı bende yok çünkü; onu tanımıyorum. ama şiirlerini okudum.
keskin bir kalemle alaycı bir dehanın bu satırlarda birleşmesine ise şiir dedim...

twitter.com/solcugazete/sta... geleceğimizden ümidimizi kesmeye başlıyoruz artık. bunları yetiştiren zihniyetle savaşmak gerekiyor. ayıptır zulümdür günahtır.

doktor emmet brown'un m. mcfly'a " geçmişe gittiğinde yaptıklarınla zamanda kırılmaya sebep oldun", deyip çizimle anlattığı sahne. çocuk aklımla nasıl da kafama yatmıştı, "geçmişte yapılanlar değişirse, geleceğin de değişir" fikri.

hapşırma, boğaz kaşıntısı, burun akıntısı, göz yanması, zamanlarım.
ha gayret destmont zamamlarım.
bir köylü için çiçek tozuna alerjik tepki vermek de bünyemin bana ironisi.

boşandıktan sonra gayet güzel kullandığım sitedir. pek tabii ki yeni boşanmış biri olarak, ilk girdiğim zamanlarda "ciddi" denen ilişki türünü aramadım, kişisel tercihim. ancak aynı yönde kişisel tercihi "ciddi" olan kadın -ve erkeklere- de saygı duymak lazım. özellikle kadınların bu toplumda kadın-erkek ilişkisinde ciddiyetten başka alternatifleri yok gibi... var ama beyinleri ana babaları tarafından çocukluktan beri öyle yıkanıp şartlanıyor. kabuğunu kıran, illa evlilik diye tutturmayan ve "takılmalık/özgür" ilişki arayan kadın çok az. olanlar da bu toplumun çoğu tarafından yaftalanıyorlar. hatta arkadaşlık sitelerinde "hafif" ilişki arayan erkek çoğunluğu tarafından bile. kendileri erkek oldukları için hafif olmuyorlar ya (!) neyse...

kendi tecrübemi söyleyecek olursam, bilinçli davranırsanız istediğiniz tiplerde ilişkileri bulmak mümkün. "ciddi" olmayan ama kafama göre ilişkileri de buldum, ciddisini de buldum.

sosyalliğe gelince, artık hemen herkesin nette olduğu, feysbuk gibi sosyal ağların bile arkadaşlık sitesi gibi kullanıldığı şu devirde "hiç mi sosyal hayatınız yok" demek bana anlamsız geliyor. birincisi sosyal hayatı "fazla renkli" olmamak bir suç mu? değil. suç ise seve seve kabullenirim çünkü hayatımın hiçbir döneminde sosyal hayatım fazla geniş ve renkli olmadı. arkadaş toplantılarından toplantılarına sıkça koşmadım. partilemedim (!) birileriyle tanıştırmak isteyen arkadaş ya da akrabalarım hiç olmadı. hal böyle iken ve biraz da boyunuz haddinden uzun, aradığınız adamları da kendinizden uzun istediğinizde -bu sadece kriterlerden biri tabii- karşıt cinsten istediğiniz tipte insanlarla karşılaşmanız zorlaşıyor.

kısacası iyi ki varlar. birçok bilinçsiz, ne sitediğini tam kafasında oturtamamış insanlara hayal kırıklığı da oluyorlar ama azınlık ta olsa mutlu çiftler de yaratabiliyorlar. ama ciddi ama değil…

yenir yutulur şey değil.

özlem bunun yanında hafif siklet kalıyor, özlersin / haline göre / bişiler yaparsın, geçer, geçme ihtimali var en azından.

bunun yok, çekilen hasretin müsebbibi ya ölü ya da ölü, bu kadar.
canlıya hasretlik bana biraz bol geliyor ama gitmiş ve bir daha dönmeyecek birine duyulan hasret çok can yakıyor.

tek çaresi / öbür taraflar / bilinmezlik, bilimsel olmayan tahminlere dayalı içe umut pompalama.

yok ki gidip döneni? soralım.

tarkan'ın aacayipsin albümüdür.
her parçası güzeldir. tarkan'ın diğer albümleri de güzeldir. aacayipsin ise efsanedir.
parçaları sırasıyla,

hepsi senin mi?
dön bebeğim
şeytan azapta
bekle
eyvah
kış güneşi
unutmamalı
gül döktüm yollarına
durum beter
gitme
seviş benimle
biz nereye?

kadınların evliliğini kurtarmak, ailesini toplamak ya da kocasını kendine bağlamak için yaptığı hatadır. evlilik kötüye gidiyorsa bunu ancak ya oturup konuşarak ya da herhangi bir uzmandan yardım alarak düzeltebilirsiniz. eğer düzeltirseniz ve her şey rayına oturduysa çocuk yapmanız daha doğru olacaktır.

andre riyö olarak okunmaktadır.yıllardır büyük hayranlıkla takip ettiğim hollandalı keman virtüözü ve orkestra şefidir. orkestrasını *bizzat kendisi kurmuş, her üyesini de bu seçkin gruba kendisi katmıştır.
dünya genelinde o denli çok tutkunu vardır ki her bir konserini o şehrin en büyük salonlarında,hatta sıklıkla da stadlarda yapmaktadır ki artık stadlarda konser veren yaşayan yegane kemanisttir.klasik müziğin madonnası ve valslerin kralı olduğu da söylenir.
besteleri o kadar çoktur ki , tüm bunlar bir kale satın almasına yetmiştir .hala da hollanda maastricht kentindeki bu şatosunda ailesiyle birlikte yaşamaktadır.isteyenler için buraya düzenlenen turlar da mevcuttur.
konserleri basit ve sıradan birer klasik müzik konseri sayılmamalıdır. andre rieu olmak kolay değildir, geleneksel ve belki yüzlerce yıllık bestelere bağlılık olduğu kadar inovatif ve herkesten farklı olması da gereklidir. kendisi konserlerinde izleyicisine sahnede devamlı sürprizler sunar, onları şaşırtır.
sonuç olarak andre rieu yaşarken değerini bilmek lazımdır. kendisini tanımamak bir insan yaşamı için oldukça büyük kayıptır.
şahsen ben kendisinin konser kayıtlarını onlarca kez bıkmadan tekrar tekrar dinliyor ve bundan da büyük keyif alıyorum.
bu arada kemanının 1667 yapımı bir stradivarius olduğunu da söylemeden geçemeyeceğim.

simdilik öğrenci 3 seneye doktor belki 7 seneye psikiyatrist

ben sadece çocukluğumda hiçbir şey düşünmeden erkenden uyuduğum geceleri özlüyorum.