sakin olan ve mantıklı düşünendir.

takibe aldığım kaliteli bir kafa sözlük yazarı.

"ikinci tanımımı giriyor olmam garip bir insan olduğum anlamına mı geliyor acaba?" diye düşündüren başlık.*

kendimi bildim bileli üç harfli mevzularından korkarım. hatta sadece üç harfli demeyeyim, benim için bilinmezlik olan çoğu şeyden korkarım. gecenin ilerleyen saatlerinde "özözünedanışır bana bir bardak su ver" diyen annemin sesini duyup, uykulu uykulu mutfağa giderken aynada kendimi fark edip uyanmam, anneme "anne su mu istedin?" diye seslenmeme rağmen hiç cevap gelmemesi ve benim yorganı kafama çekip bütün kötü varlıkları def etmem yakın bir geçmiş anımdır. bu anlatacağım olay da benim için başka bir bilinmezliklerden biri. çatlamamak için hareket etmeden oturmaya çalıştığım bir yaz günü acaba bugün nasıl uyusam diye düşünüyorum, her gün düşünüyorum bunu. belki bilenleriniz vardır adana'nın sıcağını, bilmeyenler için söyleyeyim cehennemin dünyadaki versiyonu adana. aldığınız nefesi hissedemiyorsunuz, evin içerisinde güneş görmeden kararıyorsunuz o kadar sıcak. klimalı oda iyi hoş ama elektrik kesilince ortalık feryat yeri. elektriğin kesildiği bir gece dolaptan döşeği omuzladım ağlaya ağlaya esen bir yer bulmaya çalışıyorum. üstün çabalarım sonucu misafir odasının tam orta kısmında azıcık hareketlenme olduğunu fark ettim hemen yatağı yaptım oraya.* allahım nolur biraz essin, nolur uyuyayım artık derken kalbim tutmuş. sabaha doğru uyandım öyle oyalanıyorum yatakta, boş bir şekilde duvara bakıyorum. bir anda arkamda hareketlenme hissettim. hani koltukta birisi yanınıza oturunca hareketlenme olur ya, aynı o şekilde döşeğin arkamda kalan kısmı eğildi. kısa süre sonra kolunu attı birisi, ben de hemen ablam sandım. "abla uyandıysan tekrar yatma buraya, kalk kahvaltıyı hazırla hayrına" diyeceğim kafamdan bunu geçirdim yani, ama benim dememe fırsat vermeden kalktı arkamdaki kişi. bende içine doğdu heralde, ben demeden gitti kahvaltı hazırlamaya falan diyorum.

neyse kısa bir süre daha boş boş uzandıktan sonra kalktım bir baktım ablam içeride koltukta uyuyor. dürttüm, insanın asla uyandırılmaması gereken şekillerde sallayarak uyandırdım. "uyanmıştın, yanıma geldikten sonra geri mi uyudun" diye azarlıyorum. garibim saf saf yüzüme bakıyor. "özözünedanışır manyak mısın, ben daha yeni uyanıyorum, ne yanına yatması" demesin mi. aman yarabbi, eminim ama birisi geldi, kolunu attı, o kolun ağırlığını hissettim, sarıldı hatta, baya da uyanıktım ben. işin kötü yanı evde ikimiziz, babam ya da annemdir de diyemiyorum. bu olayın ardından kendimi korkuttuğumdan olsa gerek günlerce uyuyamadım, gece olsun istemiyordum.

tesadüfi bir şekilde müftü bir tanıdığımızın bizde olduğu bir gün konusu açıldı, dinledi, bana "acaba çok mu kötü bir şey" diye düşündürecek kadar sessizce baktı. bol bol nas, felak oku, banyoya da tamamen çıplak girme dedi. "küle basma, akşam vakti çok gezme" tarzı uyarılar da bekledim ama yok, sadece banyo konusunda uyardı. keşke uyarmasaydı, şimdi de acaba niye sadece onu dedi diye düşünerek kafamda kuruyorum.* bu da böyle saçma sapan, garip bir anımdır. siz siz olun, arkanızdan biri sarılınca neymiş neciymiş diye bakın, baştan çözün olayı.*

bursa menşeili olan ve iskender kebaptan daha hesaplı ve daha doyurucu olan kebap çeşidi.



yarım domates ve közlenmiş sivri biber, bir kaşık yoğurt ve salçalı sos dökülmüş tırnak pidenin üzerine köfte dizilmesi ile hazırlanır. pidenin üzerindeki köfteler tarif olarak inegöl köfteye daha yakındır, şekil olarak ise yassı ve daha küçüktür. son olarak, ocaktan kaynar halde alınmış tereyağının tüm kıtır pide üzerinde "cızzz" efekti ile gezdirilerek dökülmesi ile tabak servise hazır hale getirilir. tıpkı ankara'daki aspavası gibi bursa'da kayhan çarşısı boylu boyunca pideli köfte yapan dükkanlar ile doludur.

artık sayılı saatler kalan müsabakadır.

euro 2020'nin açılış maçıdır. italya karşısına türk milli takımımız açılış maçında çıkacak. bir turnuvaya açılış maçında başlamak iyi mi kötü mü göreceğiz. emin olduğumuz tek şey ise çok heyecanlıyız.
türkiye'nin turnuva takımı olması ve bu jenerasyonu iyi değerlendirmesi için bu turnuvayı çok önemli görüyorum. umarım ilk maç italya karşısında güzel bir sonuç alırız.
iyi oynayıp yenilirsek.
berabere kalırsak.
kazanırsak.
muhteşem hissederim.

italya çok güçlü bir takım ve baya zorlanacağız. mancini ve öğrencileri uzun süredir yenilmiyorlar. çok az gol yiyen bir ekip haline geldiler. az gol yiyorlar çok gol atıyorlar.
harika bir takımları var. önceden italyan takımları savunmalarıyla öne çıkarlardı ama bu jenerasyon ve bu takım hem hücum hem savunma olarak iyi işler yapıyorlar.
bizim takımımıza gelecek olursak. güçlü rakiplere karşı iyi işler yapan bir milli takım haline geldi. bunun sebebi ise oyuncularımızın geçiş performansı. geçiş oyununda çok başarılıyız. kapanan ve topun arkasına geçen rakiplere karşı zorlanıyoruz.
topun arkasına geçen rakiplere karşı bir kaç oyuncumuzun performansının iyi olmasını beklemek zorundayız. cengiz mesela formda olursa bu maçlarda iş yapabilir. kerem ve abdülkadir de aynı şekilde.
güçlü rakiplere karşı ise çok başarılıyız. savunmayı ön alanda kuran rakipleri geçiş oyunuyla alt edebiliyoruz. (bkz: fransa) (bkz: hollanda) (bkz: norveç)

umarım iyi futbol oynarız umarım iyi bir sonuç alırız. başarılar bizim çocuklar!

ben istemeyi çoktan bıraktım. uygun bir müzik gir evladım buraya!

nası yaşadığına karıştığınız yetmiyor nasıl öleceğine de karışın insanların.

90'lı yılların türlü sosyal deneylerine konu olmuş bizim nesil.
o zamanlar yazlar sıcak ve kurak, kışlar oldukça soğuk ve yağışlı idi. pazar akşamı gelenek olduğu üzere sıcak sıcak hamam yapılmış, çantamız hazırlanmış şekilde uykulu uykulu bizimkiler izleniyor.
gözlerimizi tekrar açtığımızda yaklaşık 40 kiloluk yorganın altındayız. kahvaltı adı altında ağzımıza sıkıştırılmış lokmalar yetmezmiş gibi birde boynumuza beslenme çantası takılıyor. beslenme çantamda haşlanmış yumurta, zeytin ve mandalina var. bu üçlünün oluşturduğu koku hala aklımda ve bütün beslenme çantaları böyle kokar.
tek katlı okulumuzun bahçesindeyiz, bayrak töreni var. perihan öğretmen kırmızı ojeli elleri ile maestroluk yapıyor, bir yandan bize yüksek sesle eşlik ediyor ( bu sırada üst sağ dişindeki koyu renkli dolguyu görüp, " bu ne ola ki?" diyoruz, bayrak törenini sonlandırıyoruz.
herkes tırnaklarını uzatsın diyor. elinde tahta bir cetvelle geziniyor. standartlara uymayan parmaklar tuzluk şeklini alıyor ve cetvelin saniyenin onda biri hızındaki acil inişinin sesini duyuyoruz.
bu da yetmezmiş gibi eline iki tane kalem alıp saçlarımızda bit kontrolü yapıyor.
bitleri ayıklamıyor ama bitli arkadaşları kenara ayıklayıp eve gönderiyor.
ve (bkz: daha sonra tekrar deneyiniz ) bir pazar günü öğleden öncesinde aralık 1996'ya ışınlanıyor. şimdi ışınlandıkta ne oldu?
işte bunlar hep travma...

bizim başaramadığımızı köpekler başarmış, tebrik ediyorum.
medeniyet budur.*

(bkz: çüş)

baldızla ilişki düşünen birinin, bunun için dini cevap araması nasıl bir şey lan.

hafta sonu.

doğa sporları

az önce youtube'ta takipçilerime canlı aerobik dersleri verirken aklıma gelen düşünce. birdenbire aklıma şimşek gibi hücum eden bu aydınlanma karşısında yayını kapatıp instagram'a girdim.

kullanıcı adı kısmına "leonardodavinci,, leodavinci,, davincileo,, leovinci,,vs." gibi isimler deneyerek araştırdım bu ünlü ressamı. ancak fake hesaplar vardı, bu üstat ressamın resimlerini paylaşan tonla ıvır zıvır hayran hesapları işte...

reddit, 4chan, ekşisözlük, memurlar. net, twitter gibi ünlü siteleri de stalkladım ancak yok kardeşim yok...

bir sonraki adım olarak internet archive sitesine gittim. bilenler bilir bu sitede web sitesi sayfalarının eski hallerini görebiliyorsunuz kronolojik olarak, bilmeyenler öğrenmiş oldu. çok faydalı bir sitedir.

neyse buraya girdim ancak 1503 yılına bakamadığımız için web sitelerinden pek bir şey bulamadım.

en son çare olarak en tehlikeli yola başvurdum. artık hedefime ya yaklaşmıştım, ya da araştırmacı gazeteci olarak bu acı gerçeği halkımıza açıklamak zorundaydım.

deep web'e girdim dostlar...

internetin en derin katmanlarında, cia, fbi gibi bilumum kimselerin ulaşabileceği top secret belgeleri bile taradım ancak leonardo da vinci'nin mona lisa ile alakalı ressamın attığı herhangi bir instagram postuna denk gelmedim. internetin hiçbir yerinde yok anlayacağınız.

bu acı gerçek beni ziyadesiyle üzdü. zaten duygusal dönemimdeyim sözlük... gerçekten mutlu bir günüm olmayacak mı bilmiyorum. nefret ediyorum bu durumlardann.....

bulmaca çözmek gibidir. bazen hala stres atmak için çözsem mi diye düşündürür.
t. çarpanlara ayırma, bir polinomun, tam sayının ya da matrisin kendisini oluşturan bileşenlerin çarpımı şeklinde yazılmasıdır.*

zaman arkamızda, zaman önümüzde, zaman yanımızda değil.
-rus atasözü

bit pazarı.

15 yıl köyde yaşadım.köy çocuğuyum. haliyle bazı şeyler söyleme konusunda hakkım olduğunu düşünüyorum.

öncelikle öyle pembe kıçlı bir romantizm değildir köyde yaşamak. doğanın dilinden ve hayvanların dilinden anlayacaksınız. ineklerin b.kunu temizlerken iğrenmeyecek, memesinden kene koparırken tırsmayacaksınız. köyde iş hiçbir zaman bitmez. sabahları daima erken kalkmak zorundasınız. kış şartları zorludur. çamuru var ,akan damlar olur.uğraşacaksınız.
toprağı işleyemeyi bileceksiniz.

ha bunun karşılığı ne dersen, eğer yalnızlığa alışmış ve sakinlik seviyorsanız, huzurludur. temiz havası, toprak kokusu. bunlar kıymetli şeyler. doğaya ait olduğunuzu hiçbir zaman aklınızdan çıkarmazsınız.

geçen görüştüğümüz gün arkadaşım burcu yanımıza geldiğinde gözlerini kaçırman çok canımı sıktı. zira ben senin yanında iken gözlerin gözlerimde olsun isterim bu hareketini tekrarlamaman ilişkimiz ve geleceğimiz adına önemli bir adım olacaktır diye mesaj atan sevgiliye erkeğin "tm" veya "ok" cevabı en iyi örneklerdendir.

az önce bu olaya rastlamamı sağlamış olan yazarın eylemi. ismini vermeyeceğim malumunuz, şahsi bir mevzu için kimseyi ulu orta şikayet etmeyi lüzum görmüyorum.

ancak, her ne kadar yazdığım tanımların direkt beğenilmemesine takılmasam da, önceden verilen beğenilerin geri çekilmesini oldukça kalp kırıcı buluyorum. hele ki, bu eylem aynı zamanda sevdiğiniz bir yazar tarafından yapılıyorsa. biliyorum içinizden bazıları "derdini seveyim" diyor şu anda bana. ancak burada başka bir olay daha var ki; o da bu eylemi gerçekleştiren yazarın diğer görüşlere kapalı olduğunu görmektir. en çok da bu noktaya takılıyorum doğrusu.

elbette kimse herkesin her tanımını beğenmek mecburiyetinde değil, ancak diğer beğenilerin geri çekilmesinin hakkaniyetsiz ve kalp kırıcı olduğunu düşünmekteyim.

yeri geldiğinde en sevmediğim şeriatçı, aşırı solcu ve aşırı sağcı yazarlara bile oy veren biri olarak, ben bu tür olayları pek anlamlandıramıyorum doğrusu...