ortaya koyduğu sembollerle tarihin en önemli sanat eserlerinden kabul edilen leonardo da vinci tablosu.

karlar altında canım ayasofya.
1908-1934, albert gabriel arşivi

gerçekten nedenini düşünmemişim şimdiye kadar. burada bahsedilen ekseriyetle ruhen yaşanan acı sanırım. ben onu sevmiyorum. tüm negatifliği halının altına süpürerek, ruhumun acılarını bastırmayı bir nebze olsun başarabilmisken ona cevap veremeyeceğim. fakat fiziksel acıyı severim. yani en azından bilerek kendime zarar vermesem de, olunca da hafif bir zevk verdiğini inkar edemem. ama neden? bulamadım yahu. belki programı dinlerken şekillenir düşüncelerim bilemedim.

doğuda da yaşadım batıda da ve gördüğüm şu ki hiç bir şeyin türk ya da kürt diye ayrımı yapılamıyor. pislik olan insan pisliktir . mekan ya da etnik köken fark etmiyor. ayrıca bu başlığı açan kişi ırkçılığı eleştirmeden evvel kendi ırkçılık yapmamayı öğrenirse iyi olur.

ayrıştırma memlekette hastalık olmuş tedavisi de zor. bir kere bulaştın mı çamur gibi içine çekiyor. fark yoktur hepsi insandır.

0. ben aslında yoğum.

azimle sıçan taşı elbet deler dediğim başlıktır. yeni yazarlar durmadan yazsın. illa ki kapı aralanacak ve hüloooggg diye usta yazarların yanına kapaklanacaklar.

tağut; allah'tan başka hüküm koyan, ibadet edilen, medet umulan, şefaat beklenen.. canlı ya da cansız her şey olabilir.
kabe'nin sahibinden değil de, direkt taşından örtüsünden dilenmek, onu tağut edinmek ve şirk koşmak olur.

yüzünü kabeye dön! zaten allah'ın emri olduğu için bir sıkıntı yok yani.

gülseren budayıcıoğlu'nun dizileri.

ağrı.

gün yapmak. malum artık hanımlar evde misafir ağırlamıyor, günler bile kafelerde yapılıyor. *

1- türkçeyaz: okuduğunuz veya yazdığınız bir metni yazım hatası yönünden inceleyebilirsiniz.
buradan

2-google keep: not tutmanın web hali. ayrıca google chrome uzantısı mevcut. baya işe yarıyor.
buradan

3-google scholar
buradan

4-microsoft academic
buradan

5- researchgate
buradan

6- virtual learning resources center
buradan

konuyla ilgili güzel bir yazı yazılmış göz atmak için.

hayatta en sevdiğim en iyilik dolu arkadaşım görme engelli ve onun için görseller hazırlamam gerekiyor çünkü o kadar enerjisi yüksek ki, kendini görsellerle ifade etmek ve bunları paylaşmak istiyor. hazırlanacak görsellerde bana güvenmesi hem çok iyi hissettiriyor, hem de nefesimi kesecek kadar büyük bir sorumluluk. bir görseli hikayeleştirmek ya da bir hikayeyi görselleştirmek gerekiyor bazen. ve işte bazen tüm bu düşsel iletişimimizin içinde şunu yapmam gerekiyor. renkleri anlatmak...
arkadaşlığımızın ilk aşamalarında empati yapmak için bazen evde gözlerimi kapatıp yürürdüm. fiziksel bir engele ilk yakınlaştığımda onu aradım. konuşmakta ve yürümekte zorlanıyordum ve beni arayan herkesin ne diyeceğini bilemeyen tavrı bir an önce bitsin diye konuşurken biraz manik davranıyordum.
o arkadaşım aradı ve işte sakindim, artık dram yoktu. bir sürü şeyden bahsetti, her kelimesi ışıklı her kelimesi hayat doluydu. en son dedi ki, başkası olsa söylemezdim ama sen bence tam da konuşmakta zorluk çekerken bi şarkı söyleyip kaydetmelisin, bu çok farklı bir deneyim olacak. bunu söylerken gerçekten heyecanlıydı.
görmesi için bir gözümü verirdim çünkü buna değer. hatta umutluyum bu aralar neuralink ile bu başarılabilir mi diye düşünüyorum. ama görmek önemli midir, gerçek midir bunu hiç bilemiyorum. gerçek olan tek şey arkadaşım bu hikayede.

işin korkunç olan yanı şu ki, o kişinin ruhu sizin içinizde ölüyor. ama bedeni mutfakta su içiyor.

deniz kenarında denizi göremediğim bir gün.

şu havlularınızı da bi toplayın ama ablacım yaa.

bilemiyorum altan bilemiyorum uzaylılar var mı yok mu onu bile bilemiyorum. müslümanlarsa ne yaparız bilemiyorum kesin mezhep çatışmaları yine alevlenir. işte o zaman ne yaparız bilemiyorum altan

relax isimli yazar arkadaşımızın ukdesi.

eshab-ı kehf'in köpeğinin ismidir. dini kaynaklarda cennette gideceğine inanılan hayvanlardan biridir.

ayrıca hurma çekirdeğinin ortasındaki küçük zara da kıtmir denir.