hem mantıklı hem mantıksız. ama esas mantıksız olan bu dönemde mantık aramak. o kadar absürt bir dönemdeyiz ki absürtlükler içerisinde beynim yandı. hani bir teori vardı bilgisayar similasyonunda yaşadığımızı savunan. acaba demeye başladım. bizi kim simüle ettiyse sıkıldı heralde fantazi arıyor. başka açıklaması yok.

çifte minareli medrese - sivas

bıkkınlık geldi homofobinizden, transfobinizden, dinciliğinizden ve ayrıştılıcığınızdan. yakındır def olup gideceğiniz günler. kimse kimsenin izlediğine de dinine de cinsiyetine de cinsel yönelimine ve dahasına da karışamayacak. öyle ya da böyle farklılıklara alışmayı, ağzınızdan eksik etmediğiniz "islam hoşgörü dinidir" sözüne atfen hoşgörülü olmayı ve insanlara karışmamayı öğreneceksiniz. artık gençlik bu yobazlardan yıldı ve sanıldığının aksine genç nesil çok akıllı, neyin ne olduğunu pekâlâ biliyor.

kimi insanlardan, olaylardan, hayatındaki sıkıntıdan, üzüntüden kaçmak için kitaba koşar, kimi tam tersi sevincine ortak arar, kimi bilgisine bilgi katmak için başında sabahlar. kimi ufkunu genişletmek için sayısız sayfanın sunduğu eşsiz bir yolculuğa çıkar. kimi kafasını dinlemek için bir liman belirler. kimi ise aşık olduğu kitap kokusunu tüm damarlarında hisseder. kimi bir başkasının bulduğu sayfalarda kendini bulmak ister.

bir kitaba başlamak için neden çoktur.
nedenini bulmak için çıktığı bu yolculukta ise zamanı azdır. ama yine de kendini okumaktan alıkoyamaz. bilir ki yine kendine en iyi gelecek şey okumaktır.

ne zaman döneceği belli olmayan bir yolculuktan dönüştür aynı zamanda kitaplar.

bir kadının dilinde, özgüven bahçesinden çıkıp yetişmiş ve egodan sıyrılmış olduğunu barize etmiş kelamlar bütünüdür. hani bir adam kolayca söyleyebilir bunu lakin bir kadın söylüyorsa, orada bir durup düşünmek lazım... . e bu ülkeden de bir özlem tekin geçti daa.

burada örnek vatandaş gibi bir yazar olduğunu öğrenseler var ya, mesaj kutusunu kapatmayı da bırak, kutuya kilit de takmazlar. böyle hoşsohbet, böyle şeker mi şeker, böyle bal mahmut bir yazarın olduğu yerde mesaj kutusu hiç kapatılır mı?

- bugün de kendimizi övdük şükürler olsun-

özellikle günaydın tanımlarının fanı olduğum yazar.
bir kitap tanımı ile aramızda geçen dm sohbeti esnasında kibar olduğu ve tamda nicki gibi olduğu kanaatine vardım.
bana o günaydın mesajları gibi coşku dolu bana özel bir iyi günler mesajı yazdı. *
sözlüğün coşku dolu rengi.
hani yağmur sonrasında çıkan gökkuşağındaki en canlı renk gibi.
rengin hiç solmasın.

espiri anlayışı benim avukatım gibi olan fenomen.

yüzyüzeyken konuşuruz grubunun 2017 yılında yayınlanan şarkısıdır. aylarca dinlemeyip, bir gün salaş bir barda tesadüfen dinlesem dahi eski bir dost gibi yüzüme hemen tebessüm yerleştirir. hele şu kısım yok mu şahsıma münhasır biyografimdir:
yoktu hiçbir beklentim
zaten olsaydı bile
ne farkeder...

rolls royce "ingiliz kökenli araç üreticisi"
bilgi tanımı:
1904 yılında charles rolls ve henry royce tarafından kurulmuştur. bilinenin aksine ( aslında şuan gördüğüm kadarıyla çoğunlukla doğrusu biliniyor ama olsun ) sadece araç değil, uçak motorlarından tutun, güçlü gemi motorlarına, deniz motorları ve aksamlarına kadar üreten bir firmadır. biz araç markası olarak rolls royce olarak bilsek de şirketin genel adı " rolls royce - motor cars " olarak geçmektedir. şimdi gelelim asıl dikkatleri çeken meseleye. araçlara:
bu markayı diğer birçok markadan ayıran en önemli özellik sanırım araçlarına verdiği özen, malzeme kalitesi, el işçiliği, vs. konulardır.
evet el işçiliği. rolls royce marka araçların tamamı el üretimidir. bu da bu araçların bu kadar pahalı olmasının ardında yatan 1. sebeptir.
aracın parçaları otomasyon bir şekilde robotlar ile değil, bildiğiniz elle birleştirilir. aslında bu aracın malzeme kalitesinin ve uzun ömrünün ardında yatan sebeplerden birisi de budur. bu adamlar araçlarına ağaç kaplamalar yapıyor, deri döşemeleri 1 ayda ellerinde dikiyor, camları özenle yerleştiriyorlar. eski model mercedeslerin o el işçiliği kalitesini bilirsiniz. şuan günümüzdeki fabrikasyon araçların aksine daha bir kaliteli oturaklı hissettirir. işte rolls royce'un olayı da budur. şöyle ki 1965 yılında elektrikli otomatik camlı arabalar üretiyorlardı bu adamlar.
rivayet: ne kadar doğrudur bilinmez ama rastgele olarak 2 rolls royce'un aynı mekanda bulunma olasılığı imkansıza yakınmış. ( az üretimden dolayı böyle söylüyorlar )
dipnot: bagajda şampanya seti, araç kapısında rolls royce şemsiyesi gibi şeyler neredeyse bütün rolls royce araçlarında opsiyon olarak gelir.
edit : imla.

otobüste veya minibüste dengeyi kaybetmeden ayakta durmak.

tanım: kolay gözüken ama kolay olmayan şeyleri paylaştığımız başlık.

italyanca spatola.
ev işleri, duvarcılık, boyacılık gibi alanlarda kullanılan, bir maddeyi kazımaya, yaymaya yarayan, küçük bir kürek veya ucu keskin olmayan, bükülebilen bir bıçak biçiminde metal, ağaç, kemik vb. maddelerden yapılmış araç.

merhabalar arkadaşlar

bu geceki yayınımızda kendini affedebilir misin isimli başlıktan konuşacağız.

yazdıklarınızı yayında okuyup üzerine fikirlerimizi paylaşacağız.

saat 24:00 da sözlük radyosundayız. blog.kafasozluk.com/

(bkz: boş ders şarkısı)

sahip olduğu bilgileri paylaşma konusunda çok cömert olan sözlük yazarı. özellikle tarih konusunda yazdığı tanımlar çok güzel ve okunasıdır. daha çok yazmasını temenni ediyorum.

söz-müziği, metin ve kemal kahraman kardeşlere ait olan tüyleri diken diken eden şarkıdır. aynı isimde bir albümleri bulunur. 68 kuşağını, gencecik ipe götürülen üç fidanı anlatır.

sözleri:
nerde kendini bilmez çocuklar?
bir sabah öylece çekip gittiler
çınladı alkışlar kör sokaklarda
yankısı kime kaldı?

deniz koydum adını
kederi bende kaldı
uzak köyler kurdum birbirine
denizine aldandım

acının surlarında ateşler yaktık
vuruldu şehirler soluksuz kaldık
kendine çekildi bütün zamanlar
gölgeler orda kaldı

deniz koydum adını
kederi bende kaldı
uzak köyler kurdum birbirine
denizine aldandım

çılgın zamanlarda yaşamak bize düştü
ölümün acımasızlığı her zamankinden beter
gidenler, gelenler, düşenler

ah zamanın sonsuzluğunu anlamayanlar
düştük yola, güzel şeyler bulmak umuduyla
ışıklarıyla büyük şehirler yol oldu bize
iz sürdük yalnızlığa

kilo işi bisküvi.
az az yerdik bitmesin diye.
80ler de bisküvi lükstü.

olmasaydın olmazdık.
-ot dergisi

ne zaman öleceğimi bilmek isterdim çünkü bazen diyorum ki ne kadar zamanımın kaldığını bilmiyorum ve çok zaman varmış gibi çabalıyorum. şimdiki zamanımı mahvediyorum. şimdi ya şimdi ölüp gitsem hayatımda elle tutulur çok ama çok az güzel şey var. ve bunu beni üzüyor. düşündükçe üzüyor. bana deseler ki 1 yılın kaldı. herşeyi bırakıp istediğim herşeyi yaparım. ama bilmeyince öyle olmuyor. bir varsayım üzerine yaşıyoruz. 80 yaşına kadar yaşayacakmış gibi günleri heba ediyoruz. bilsek neler oldu kim bilir? belki herşey daha kolay olurdu. biri zamanım bitti diye koşarak sevdiğine giderdi. birisi hiç tatmadığı yemekleri yerdi. biri görmediği yerlere giderdi. gurur, kin, nefret, hırs belki çok az kalırdı yeryüzünde. kim bilir? ertelemekte bilmemekten kaynaklanıyor. bilsek ki zaman kalmadı o zaman ertelemezdik.

insan olursanız veya olmaya çalışırsanız tavlamanıza bile gerek kalmaz.
kadınlar size yaklaşır zaten.