ırkçı ve milliyetçi insanların düşük zekalı olduğu bir gerçektir. ırk hayatımızda pek önemli değildir, değeri 0 falandır.

ülkemizde batı anadolu'da edremit körfezi üzerinde bulunan doğa harikası kaz dağları'nın mitolojik dönemlerdeki ismi.

en yakın arkadaşımla sabaha kadar süren bir balkon sohbeti, gerçekten buna çok ihtiyacım var..

her gün düzenli olarak yaptığım tek spor.

lisede insan anca birinden hoşlanır, onu gözetler, ömrünün sonuna kadar o insanla beraber olacağını hayal edip rüyalara dalar, hormonların etkisiyle beyaz atlı prensini veya güzellik tanrıçanı falan bulduğunu sanar. pembe rüyalar görülür, pamuk şekerden bulutlar üzerinde hop hop hoplar. bu süre içinde kendini birinin sana “aşık” olduğu düşüncesine o kadar kaptırmış olursun ki, karşındakinin gösterdiği kırmızı bayrakları fark etmezsin bile. yok görülsen de, yerin dibine gömülsen de ama o beni seviyoor diye kendini avutursun, zaten o da öyle demiştir, yalan mı söyleyecek, ahahahaha, öyle bir imkan yok. sonra bir şekil karşındaki ergenden kurtulursun ve ayılırsın. tabii bu senaryo benim gibi ailesiyle çoğu şeyi konuşamayan insanların başına gelir genelde; bu tip evlerde aşktan, sevgiden konuşmak bile tabudur. ne kadar acı değil mi, aslında ne kadar güzel şeyler bunlar... sitemlerimi bir kenara koyayım da başka senaryoları ele alayım, aslında gerek de yok ama konuşmak istedim bu konuda.
bir başka senaryo da sevgililik meselelerinden daha haberdar insanların yaşayacağı lise hoşlantısı, ki muhtemelen üstteki senaryomdan çok daha güzel olur, bir gün biteceğini bilirsin, belki de inanmak istemezsin ama götürebildiğin kadar götürürsün. ilklerini yaşarsın, kelebekler uçuşur, daha masumsundur bu nedenle her şey ileride yaşayacaklarına nazaran çok çok daha tatlıdır. o güzel anılar hep akılda kalır, en azından öyle gözlemledim ben.
bir de ilişkilerini gerçekten inandıkları gibi sürdürebilen, yıllarca beraber kalan, evli mutlu çocuklu moduna girebilen lise aşıkları var ki takdire şayan. onlara da helal olsun demekten başka bir şey diyemiyorum açıkçası.
her halükarda güzel bir tecrübe olacağına inanıyorum lise hoşlantılarının, sevmek kadar masum ne var ki zaten, doğru kişi bulunduğu sürece nesi kötü olabilir ki?

ilk yapımı 1880'lere kadar uzanan, üzerinde birçok aletin birlikte yer aldığı, isviçre ordusunun ismi ile özdeşleşmiş çakı.

kör'ün tuttuğunu, topal'ın yakaladığını öptüğü, hurda denilebilecek araçların astronomik fiyatlarda satılabildiği, bazende uygun fiyatlarla sağlam araçların ilanlarda yerini aldığı alışveriş sitesidir. buradan bir araç satın almaya kalkarsanız genelde satıcılar araçlarını el değmemiş nadide bir çiçek benzetmesiyle cevahir ederler. bir aracı satmaya kalkarsanız bu kez aracınız kelepir olur. tabi yalnızca araç değil bir çok ürün burada alınıp satılabilir.

genel kültür mü bilmem ama “çay harareti alır” ibaresindeki çay içilen değil yüzülen çaydır.

bir kere yanlış trene bindiyseniz ; koridordan ters tarafa yürümenin hiçbir faydası yoktur.

(bkz: nietzsche)

alan çoktan almış. (bkz: şimdi ananı laciverde boyadım)

kullandığım nicki onediodan test çözerek buldum

pkk sempatizanı yazar, böylelerinin uçurulması gerek.

sizleri ırak'a bekleriz.

bazı kitaplar bazı güzel başlangıçlar için kapı oluşturur. özellikle erken yaşlarda okunduysa bu kapılar insanın içine açılan en güzel yolculukları başlatır. sofie'nin dünyası ve nietzsche ağladığında benim çocukluğumun bu konudaki en güzel iki örneğidir.

felsefe ve psikoloji için iyi bir başlangıç kitabıdır.

şahsımdır. çünkü eşim öyle diyor. yeterli.

protein sindiriminde görevli olan bir sindirim enzimi olan bu enzim aynı zamanda yenidoğan bebeklerde kistik fibrozis taramasında tarama testi olarak kullanılır.

cevabı "hayır" olan soru. ateistler, bu kavram üzerinden konuşursak bir şeylere "düşman" değildir; yalnızca dinlere inanmaz. siz düşman olmak istiyorsanız durum başka. bununla beraber bir ateist bir dine "düşman" da olabilir. ancak o zaman da bunu yalnızca ateist oluşuna yoramayız.

(bkz: yaşanmayan zaman)
sartre'ın özgürlüğün yolları serisinin ikinci kitabı. içerisinden dikkatimi çeken bir kaç yeri aşağıya bırakıyorum.

- bu gennevillersli adamlar için değişen bir şey de olmayacaktı, şimdi göçüklerin, düşmelerin, bütün o iş kazalarının korkusu içinde oldukları gibi, o zaman da nihayet kuzey de bir yerde, güneş altında, kurşunların, obüslerin, şarapnellerin tehdidi altında siper kazacaklardı; şimdi, yoksulluklarının sona ermesini bekledikleri gibi oralarda da savaşın sonunu bekleyeceklerdi. sy 21

- yaşamlarından başka hiçbir şeyleri olmayan insanlar var, gomez. ve kimse onlar için bir şey yapmıyor. kimse! hiçbir hükümet, hiçbir rejim! burada faşizm cumhuriyetin yerini alsa günün birinde, bu insanlar değişikliği fark etmezler bile. sy 334-335

- görülüyorum, şu halde varım. yaşamımın koyu, kıvamlı akışından sorumlu değilim: beni gören yaratıyor beni; ben, onun beni gördüğü kalıbımla varım, beni nasıl görüyorsa öyleyim. sy 480

(bkz: #289742">#289742) deleceğiz o taşı!

(deldim).

ulan !
en sonunda nick değiştirteceksiniz bana başlığı.

geçen sene ağustos ayında yani bundan 4-5 ay önce mecliste paket halinde kabul edilen, paketin içerisinde; kişilerin kendisine ait her türlü bilgi, belge, konuşma, demeç ve söylemlerin aleyhte kullanılması veya itibarı zedeleyici unsurları oluşturması sebebiyle doğabilecek olumsuzlukları engellemek amacıyla “unutulma hakkı” olarak tanımlanan yasal hakkını kullanmıştır.

post-truth dönemin hukuki bir zeminini oluşturmak olarak bakılırsa çok tehlikelidir.