yazıları ile iktidar cephesini çok sert eleştiren gazetecidir. gezi olayları için düşünüldüğünde 1 gün için 1 saatliğine bile olsa o eylemlere canlı olarak katılmadığı bilinir. bu dediğim sebeple (bkz: işi bilen ama işe gitmeyen) biri olarak tanımlanabilir. ayrıca ülkede gazi mustafa kemal atatürk'ün ekmeğini en çok yiyen yazarlardan biridir.

simülasyonun bir açığı vardır ve o da bu insanlardır. gece üçte, sabah beşte, bir köprünün girişinde ya da parklarda denk gelebilirsiniz bu insanlara. bazıları sürekli yürüyor, bazıları hep düşünceli, bazıları da şarkılar mırıldanıyor. nereye giderler, ne düşünürler, ne mırıldanırlar kimse bilmiyor. sadece varlar.

bir kilimi üzerinde sevgiliniz gezinecekmiş, bir kaşkolu çocuğunuz boynuna dolayacakmış gibi dokur, bir binayı içinde anneniz oturacakmış gibi yaparsanız, ne o kilim eskir, ne o kaşkol solar, ne o bina yıkılır..
posta kutusundaki mızıka

kalbim paramparça ama sana topladım geldim
cem adrian-ben geldim

ahlâksızlık, şerefsizlik, edepsizlik cümlelerini kurup evrensel ahlak dersi vermek de epey manidarmış.

dinliyorlar efendim, durduramıyoruz.
hayırlı olsun.

edit: bu saatte girmek pek iyi olmadı sanırım, sabah erken uyanmam gerekiyordu.

türk medeniyetine arap alışkanlıklarını katmış bir inanç sistemidir. aslında arabın aceme üstünlüğü yoktur denir. araplaştırmayı önermez ama insanlar ister istemez kaynağa gitmek için araplaşmıştır. araplaşmaya da bilirlerdi.

abicim sakin olun yaa. sakin olun. tamam annesi olmayan, çocuğu olmayan falan, en duyarlı sizsiniz. maksimum bir fotoğraf paylaşılacak, belki bir çiçek, bi şey, gariban analar iki gram sevinecek, neyin vicdanını yaptırmaya çalışıyorsunuz anlamadım. adam mı öldürdük, karı mı sattık, ne şovculuğumuz kalmış ne primciliğimiz. bakınız arkadaşlar bir konuya farklı açıdan yaklaşmak ve görülmeyeni görmek istemek çok büyük bir zehirdir. kendini hakikaten aşırı ince gören biri zannedersin. bi süre sonra hiç düz bakasın gelmez ve kendini boş konuşan bir denyo olarak bulursun. 18-19’umda buydum çünkü ben de.

mayıs ayının 2. pazarı olarak belirlenmiş, annelere atfedilen bir gündür, ardı önü budur yani.

sonra herkes kendi dünyasına daldı
geçti geçmez dediğimiz zaman. kuşları unuttuk.

(bkz: ilhan berk)
(bkz: kuşlar)

öncelikle sözlükten çıkış yapmak ardından telefonu komple kapatıp başka bir odaya koymak.
elinin altında olunca olmuyor çünkü.

görevini yapmaya çalışırken öldürülen evrensel gazetesi muhabiri.

bu başlık altında şimdi basın özgürlüğü var diyenleri de gördüm ya.

önemli not: eski türkiye diye bir yer yok. yıktınız da mı yeni türkiye diye ortalarda dolaşıyorsunuz?

abu dhabi, birleşik arap emirlikleri'nde 2006 yılında kurulmaya başlanmış olan planlı şehir. tamamen yenilenebilir enerji kaynakları kullanarak dünyanın ilk sıfır karbon salınımlı kenti olmuştur. tamamlandığında 45-50 bin kişinin yaşadığı, bir o kadarının da günlük gelip gittiği bir yer olması planlanıyor.

ayrıca uluslararası yenilenebilir enerji ajansı (irena)'nın genel merkezi ve siemens'in bölge merkezi de burada yer almaktadır

alay konusu oldukları için sildilerse, bu da alay konusu olmaz mı?
acaba neden silindi?
duyan yada bilenlerin insaniyet namına bilgi vermeleri rica olunur.
buradan

başlık sahibi güzel açıklamış, naçizane ben de ekleyecek olursam:

insanlar, sesli bir şekilde konuşmasa bile düşünürken içinden konuşabilir ve bu iki olayın gerçekleşmesi aynı zaman aralığında olur. fakat şizofrenide bu düşüncenin işlenmesi sürecinde zamansal bir bozukluk vardır. şizofreni hastaları içlerinde ses yaratsalar da duydukları sesin zamanlaması yanlıştır ve bu sesin, başka birisinin sesi olduğunu düşünürler. bu da beynin amygdala bölümündeki bir sorundan dolayı ortaya çıkar.

kişilik bozuklukları ise farklı nedenlerden ortaya çıkabileceği gibi kişinin günlük yaşantısını, insanlarla ilişkilerini etkileyebilecek farklı sonuçlar da doğurur.

orta doğu ve balkanların işinde gücünde kendi halinde ekmeğinin peşinde olan romalı dostlarım selam size..

satranç kulübüne şimdiden hepiniz hoş geldiniz..

napıyoduk biz demeden önce kısaca satranç tarihine değinmek isterim diyeceğim ama sözlük içerisindeki arama barını kullanarak detaylı bilgilere ulaşabilirsiniz..

kafa sözlük satranç kulübü olarak
bu oyunu severleri.. sevmek isteyenleri.. yeni başlayıp anlamsızca bakanları.. ver buradan hemen mat a gideyim diyenleri.. odaklanma sorunu yaşayanları.. kendine güvenenleri.. güven tazelemek isteyenleri.. beyninin belli noktalarının çalışmamasından şikayet edenleri ve zeka seviyesi yüksek insanların oyunu olduğunu sananları.. aslında her insanın öğrenebileceği,, öğrendikten sonrada keyifle oynayabileceği bir platformda satranç severleri bir arada buluşturmak.

amacımız atomu parçalamak değil.. oyunu bilenler ve öğrenmek isteyenleri bir araya toplayıp eğlenmek..
detaylı bilgi isteyen yazar dostlarımızı (bkz: kafa sözlük kulüpleri) başlığına yok annem ben bilgi değil direkt olarak geleyim diyen romalı dostları kafa sözlük kulüpleri discord sunucusu na bekleriz..

turnuva duyurularımız hem bu başlık altında hem kulüp sunucusunda sizler ile paylaşılacaktır.

basit kurallarımız basit bir tahtamız ve basit taşlarımız var..
atına güveniyor isen.. kalemiz ve sinsi piyonlar ile karşınızdayız..
çokça eğlenip çokça keyiflenmek dileği ile..

yeşili sevin..
doğayı koruyun..
ayıyı öpün..
ve en önemlisi keyif alın..

takip ettiğim kişilerin ve farklı bir sürü insanın fikirlerini okumayı seviyorum ve kaç aydır burası istediğim şeyi yazabildigim, kendimi ifade edebildiğim, bazen tanım yazmak için oturup araştırma yaptığım bir mecra oldu. sebeplerim bunlar. durup dururken sevgi doldum nedense. websitesine sevgi duymak. evet.

bir kardeş olarak sahip olduğum en güzel şey.

eğer hayatınızda varsa dünyanın en şanslı kişisi olmanızı hissettirecek en mükemmel insandır. siz ne yapmış olursanız olun sonuna kadar arkanızda duran, gerektiğinde haddinizi bildiren, bazen anneniz bazen suç ortağınız bazen de bankanız olabilendir. * iyi ki varsın janım.

**

sözlüğü aşk yuvasına döndürme niyetim yok ama aşk olsun be!
sevdiğim beni buldu, acaba tüm tanımlarımı okuyor mu?
ben seninkileri okudum.

ablam geldi, onu alacağım. saçlarını afrika örgüsü yaptırmış, yakışmış.

başlık bana londra asfaltı üzerindeki evimizi hatırlattı oradan dalıp gittim sevgili yazar.
inat eden kurbanlık koçu sırtında taşıyan babamı o pencereden gördüm.
yüksek gerilim hattı evin tam önündeydi,sağlığa zararlıymış diyorlar.ürkütücü duruyor,kuru kafa var üstünde.evi temelinden sarsan kamyonlar , oradan oraya gidip duran arabalar -renklerine ya da yönlerine göre sayardım kimi zaman-, yol sakin olduğunda karşıdan karşıya geçen yayalar…geceleyin o araba ışıkları öyle fena gelir ki insana, uykuda yüzünüze fener tutuldu sanırsınız.
korkunç kazalar da oldu gözümüzün önünde.freni patlayıp ardından dumanlar çıkaran bir askeri tır ve direksiyonuna başı düşmüş sürücüsü aklımda hâlâ.hatta,biz oradan taşındıktan sonra garip bir şey olmuş: yoldan fırlayan bir tekerlek tam da asfaltı izlediğim pencereden içeri girmiş. allah’tan ölen kalan yokmuş.
tam karşısında yolun bir kahvehane var: adamlar bütün gün bir sandalye tepesinde ne diye oturur?dostları mı var, anlatmak istedikleri mi, yoksa sadece kalabalık etmek için mi oradalar? sesleri bazen yolun gürültüsünü bile aşıp bize gelir.
sağ tarafta köfteci, arabasında ekmek arası satıyor. sonraları okulda hocanın biri, yüzünde anlamsız bir gülüşle,bu adamcağızın kızına takılıp ‘köftecinin kızı ayşegül’ diyecek.ne kötü öğretmenlerin şu etiketlemeleri, bazıları ne hadsiz, yazık.
öteki pencereden jandarma kampı gözükür. gizlice sigara içer askerler ortalığı kar yağmışçasına şenlendiren,hışırtılı kavak ağaçlarının altında. yaklaşan bir ayak sesi varsa elindekini bir çabuk yere atar postalıyla ezer.sabahları bir koro uyandırır bazen, camdan gördüğüm talim yapan işte bu gençlerdir.yeşil kamuflajlı beyaz atletli akaziler(kardeşimin askerlere verdiği ad) komutanın ardından bağırarak tekrarlar : ‘yüküm şimşir kaşıktır diloy diloy yaylalar’.
soldaki evde büyük kız en güzel giysilerini giyip makyajını yapar arz-ı endam eder başını balkona kaldırmış ‘asker abi’ lere gözükebilmek umuduyla.
aşağıda apartmanın çocukları vardır, çığlık çığlığa, ot bürümüş bakımsız bir bahçede koştururlar.yakar top ya da lastik gürültülü oyunlardır,kavgalar gırla gider.içlerinde en yaramazları kız kaçıran ateşler fiyyuuu diye dolanır etrafı duman duman.gece hava kararana dek ordadırlar bu çocuklar.
annem pek izin vermez çıkmaya,ne işim var ki ‘salma gibi’ dışarıda olunmaz o kadar.kırk yılda bir apartman önüne çıksam sanki bir suç işliyormuşum gibi gelir,başımı kaldırdığımda bana bakan yüzünü seçerim annemin.

ve yeniden pencereli saatler başlar çocuk dünyamda.