iletişim kurmak, fikir alışverişinde bulunmak istediğiniz insanları, yaş, cinsiyet, ırk, meslek, memleket veya medeni durum gibi ıvır zıvırlar için sorguya çekilme kaygısı olmadan, sadece düşüncelerini dikkate alarak seçebiliyor olmanızdır.

viski..

güldüğünde bahar gelsin hayatına. *

beğeni çok olursa shopier hesabı açar ticarete başlarım *

yanlış bir düşüncedir. lahmacun on numara yiyecektir.
küçümsemeyin olum bu kadar kendi yiyeceklerimizi. turistler yiyince oooo dilişissss diyorlar.

kedisini çocuğu gibi gören kadınların kendilerine ya da başkalarının kadınlara atfettiği sıfat.
kediyle ilgilenmek insan yavrusuyla ilgilenmekle eşit sayılır. maması, suyu, uyku vakti, aşısı, oyuncağı... kedilere de çocuk gibi muamele ettiğimiz için kedisi olan herkes kendini kedi annesi/babası olarak tanımlayabilir.

serinin ilk kitabı orta direk de hikâyenin ana karakterlerinden ziyade benim aklımda kalan karakter taşbaşoğlu mehmet karakteridir. bu hikâyede yaşar kemal'in vermek istediği tüm mesajlar onun üzerinden verilir. taşbaşoğlu sömürü çarkının karşısındaki adamdır. doğru, dürüst ve mert bir adamdır. muhtar'dan ve ağalardan çekinmez. köylünün hakkını çatır çatır savunur. ama her zamanki hikâye tekrarlanır. halk kendini düşüneni değil, kendisini sömüreni dinler. kendisi için kellesini tehlikeye atanı değil, onun üzerinden geçineni adam beller. böylece gerçekte olan şey yaşar kemal'in hikâyesinde de vuku bulur. anadolu insanı kendisini düşünenin değil, korktuğu, çekindiği zevatın peşinden gider. ona yaltaklanır. bu yüzden de ne yazık ki, burnu boktan çıkmaz. çünkü kılavuzu kargadır. kâh karga akıllı ve duygusal hayvan lakin ata sözü kalıplarına da, atalara saygı babında riayet etmekte fayda var. böyle insanların değeri hep sonradan anlaşılır. iş işten geçer. ahlar vahlar eşliğinde sonrasında arkasından güzellemeler düzülür. işin komik tarafı da bu yapılırken bile işin içine kutsiyet atfedilmeye çalışılmasıdır ki, taşbaşoğlu'nun başına da bu gelmiştir. evliya ilan edilmesine ramak kalmıştır * ortamız yok ki bizim. ya gömeriz, ya uçururuz.

işte efsanenin doğuşu da bu uçurma ritüeli ile başlar. yer demir gök bakır bu noktaya temas eder. taşbaşoğlu köylüye postayı koymuştur. yeniden köye döndüğünde köylü onun için artık yok hükmündedir. öfkelidir köylüye lakin yine de vicdanı onların yediği herzelerin sebebini bilmesi sebebiyle bir yandan hep kendisini dürter. köylüye söylenir durur. onlara yaptıklarının yanlış olduğunu en yüksek perdeden ve anlayacakları dilden yani kabaca dile getirir. bu sertlik enteresan şekilde köylüde biraz olsun reaksiyon yaratır. zaten bizde efendi insan, hak hukuk gözeten insan pek itibar görmez. vuracaksın masaya ki, değerin olsun. yazık ki böyle işte. taşbaşoğlu içinde de süreçler bu şekilde ilerliyor. korku ile karışık bir saygı yaratıyor köylünün üzerinde. insani yönüyle doğuramadığı etkiyi, yaptıkları şeyden ötürü her fırsatta köylüyü aşağılayarak, onlara kızarak doğuruyor. çok fazla ipucu olmaması açısından olay örgüsüne pek değinmeyeceğim ama sonrası tam bir şeyh uçmaz mürit uçurur hikâyesi. ama taşbaşoğlu karakterini ve onun üzerinden yaşar kemal üstadın verdiği mesaj ve kullandığı simgeleri takip ederseniz türk ve anadolu mitolojisinin enteresan dehlizlerinde kaybolma garantisini kapmışsınız demektir. taşbaşoğlu bir yığın efsanenin ortasında yer alan karmaşık bir karakter. ve yine söylüyorum bu hikâyeler bütünündeki en sağlam karakter.

ölmez otu içinse şunu söyleyebilirim. taşbaşoğlular ölmez. ama muhtarlar ölür! bu coğrafyanın genetiğinde bu vardır. her ne kadar egemenin borazanı devrinde daim olsa da, gün gelir yitip giderler! tıpkı muhtar gibi. adları bile anılmaz olur. ama taşbaşoğlu bir şekilde bu coğrafya da hep anlatılagelir, söylenegelir. tıpkı bedreddinler, pir sultanlar, dadaloğlular ve niceleri gibi. o yüzden kapanış muazzamdır. bu coğrafyanın genetiğinde ölmez otu vardır. onu öldürmek isteyenlere inat! binlerce kez deneseler de, ölmez otunun kökünü söküp atamadılar bu coğrafyadan. daha ne olsun!

güzel olan herşeyin aşkına,
günün aydın hali ile..herkeslerime..

çıktığı günden beri her kar yağdığında koşarak dinlemeye gittiğim japonca şarkı.


hani bazı şarkılar bahar gününde bile içinizi buz gibi yapar ya, spring day arkasında gizlediği hikayeyle bunlardan biridir mesela, işte bu şarkı spring day gibi şarkıların aksine soğuk kış günlerinde insanın içini sıcacık yapıyor, gerek melodisi, gerekse sözleriyle.

dün kar yağışında yüzümü gökyüzüne kaldırma imkanı buldum. bütüne bakıldığında tüm kar taneleri aynı gözüküyordu. bizler birbirinden eşsiz kristal'i değil kar'ı görüyoruz sadece.

işte bu şarkı, o kristal'i metafor alınarak yazılmıştır. belki de kristal, şarkıyı dinleyen çoğunluğa rağmen birbirinden farklı olan dinleyicilerden her biridir.

şarkının vokal hattı ön planda. kim taehyung bariton sesiyle şarkıya melankolik ve duygulu bir hava verirken (1:32 ve 3:30. dakikalarda görmek mümkün) kim seok-jin ise 1:15. dakikada görüldüğü üzere kontrollü yüksek notasıyla şarkıyı parlatıyor. park jimin ve jeon jungkook'un vokal partlarıyla şarkı mükemmel bir uyum yakalıyor.

''ortadan kaybolmadan önce bir kez daha sana sarılmak istiyorum
sonsuza dek havada süzülen kristal''

rap partında ise jung hoseok ile min yoongi'nin daha vokale kayan kısımları üstlendiğini görüyoruz. bir tek kim namjoon'un kısmı rap tarzında, ilk dinlendiğinde uyumsuz gelse de uyumsuzluğun uyumuna inananlar sonraki dinleyişlerinde eminim seveceklerdir bu kısmı.

orgazmik hazlar veren bir şarkı, bugünlerde.

aganın pokunun ustune pok olur mu ?
tanım : kibar feyzo filminde geçen şener şen repliği:

mğslum gğrses.

meşhur sahneleri, müziği ve oyuncuları ile akla kazınan, ilk tanımda da belirtildiği üzere, uyarlama bir filmdir.

kanımca yeşilçam’ın en ikonik filmlerindendir. herkese şiddetle filmi izlemelerini tavsiye etmekle birlikte, en önemli ikonik sahneleri paylaşayım efenim:

kült sahneler:

- film zaten başlangıçtaki jenerik görselleri ile yakalar izleyiciyi




iran orijinal filmdeki müzik aynen kullanılmıştır ki, ne müziktir o. şimdiki gibi yetenekli bir kişinin klavye ve dijital darbeleri değil de, kayıt odasına aynı anda girmiş orkestranın emeği ile esfandiar monfaredzadeh döktürmüştür:




- normalde topuğuna basarak ayakkabısını giymeyi tercih eden başrol oyuncusu haydar (cüneyt arkın) intikam öncesi topuğuna takar parmağını ve düzeltir ayakkabıyı. bu arada transparan çorap da dikkatten kaçmaz




- herkesin terlediği hamamda soğukkanlı bir şekilde adam doğrama. tabi bir de intikam sonrası duş altında rahatlamaca.




- fötr şapkası ile eskilerin büyük belalısı, şimdinin ise hacca gidip tövbe etmiş kasabı, evin büyük abisi (erol taş)






- dakikasında haydar’ın (cüneyt arkın) cazibesine kapılıp, sarı şehmus’un (baş kötü adamın) yerini belli eden ablanın odasında, bu yaptığı iyilik yetmezmiş gibi abla bir de vücudunu haydar’a sunmaktan kendisini alamaz. peki ablamız soyunurken haydar ne yapar? ikonik tespih sahnesiyle manitanın soyunmasını beklerken intikam hesaplarındadır.




- haydar, intikam alacağı hasımlarını takipteyken, bir başka arzu nesnesi sigara ağızlığını da pek havalı kullanır




- mezbahada büyükbaş değil, intikam kurbanı töreni vardır:




hülasa, yeşilçam nostaljisi ile efsane bir film izlemek isterseniz buyrun size tek parça kayıt efenim. bir kaç efsane sahne de siz paylaşırsanız ne ala:

yaşadığı iğrenç bir ilişkide fena halde travmatize olup güzel olan birçok şeye inancını yitirmiş olabilir.

pek bir şey değişeceğini düşünmüyorum. önemli olan cinsiyet değil zihniyet.
ülkeyi emine erdoğan yönetse sizce ne değişirdi?

ben bunun biraz gamsızlıkla doğru olabileceğini düşünmekteyim. ben toz zerresini bile kafaya taktığımdan tilki uykusuna sahibim misal. bari uykumuz gamsız olsaydı ama yooook!

bu durumla karşılaşıp utanmayan bizden değildir.