ingilizce bilmenin insanın ufkunu apayrı bir boyuta taşıdığını kanıtlayan site. ciddi anlamda bağımlılık yapabilir. yarım yamalak ingilizcem ile breaking bad yorumlarını buradan takip ettim. çok orijinal şeylerle karşılaştım. adam akıllı yabancı dili olanlara daha bir şiddetle öneriyorum. ayrıca robert kolejlilerin pek bir sevdiği sitedir.

kara cehaletin kız çocukları üzerinde vuku bulmuş hali..

sigma ukdesi.

ego olarak adlandırılan yanlış anlaşılmadır aslında o.

ukde dolduran kişi, ukde sahibini ukdesinde anmalıdır. o başlığın o kişi tarafından ukde bırakıldığını belirtmelidir. bu bir saygıdır, beyefendilik/hanımefendiliktir.

lütfen ukde sahiplerini, açacağımız başlıklarda analım. ayrıca ukde de dolduralım, el birliği ile listeyi temizleyelim.

başlık açarken arattığımızda sadece ukde bırakıldığını ancak kim tarafından bırakıldığının yazmadığını, ukde listesinde de bulmanın zor olduğunu söyleyerek bir öneride bulunmuştum. umarım iko bunu dikkate alır.

the dark knight. caped crusader. ya da kişisel tanımımla; maskelenmiş kapitalizm. eyvah midem bulandı, sanırım analiz kusucam!

malumunuz bruce wayne gotham'daki en azılı kapitalist. geceleri ise ailesinden miras kalan wayne corps. adındaki şirketinde üretilen teknolojik oyuncakları kullanarak kahramancılık oynamakta. buraya kadarı bilinen hikaye ancak asıl gizlenen, wayne ailesinin malvarlığının nasıl oluştuğu. muhtemelen wayne corps'un hükümetler ve çeşitli örgütler ile kallavi antlaşmaları var, yani o silahlar bir yerlerde acı ve yıkım yaratmakta kullanılıyor. fakat asıl önemli olan benim gothamlı hemşehrimin selameti değil mi? ancak bir kahramana ihtiyaç duyulduğuna göre gotham'da da işler iyi gitmiyor olsa gerek. nitekim küçük bruce da adaletsizlik ile küçük yaşta tanışır ve bireysel bir adalet arayışına girer. bu arayış zamanla toplumsal bir kimlik kazanır ve batman doğar. fakat kurumsal adaletin tesis edilememesi sonucu adaletsizlik sürüp gider ve bu adaletsizlik batman hikayelerinin temelini oluşturur. bruce, belki de sırf vicdanını rahatlatmak için, tıpkı babasının yaptığı gibi adaletsizlikle savaşmaya başlar fakat babasından farklı olarak bunu iş adamı kimliği altında bir hayırsever olarak değil yarattığı alternatif kimliği kullanarak suçla savaşmak suretiyle yapar. kendini topluma adayan batman'in; gerçek suçluların yanı sıra hakkını bireysel yoldan arayan mr. freeze gibi mağdurlara ve catwoman ve blue ivy gibi aktivistlere savaş açması, olayın yerleşik düzeni güzellemek olduğunun göstergesidir.

bu konuda nolan'ın batman üçlemesinin üçüncü filmi olan the dark rises ayrıca önemli. yurttaş bane önderliğinde bir devrimin ayak sesleri gelmekteyken nolan son çıkıştan döner ve sahneye batman'i çıkarır. fazla geçmeden bir kaosa evrilen ayaklanma, batman dokunuşuyla sona ererken yönetmenin verdiği mesaj açıktır: mevcut düzen, olabilecek düzenlerin en iyisi. yine de wayneler gibi hayırsever ailelerin çok sayida olması, topluma bir nebze refah getirir. tabi burada olayın bir halk ayaklanması değil, bir despotun önderlik ettiği bir isyan olduğunu göz önünde bulundurmak gerekli. bu toplumsal değil kişisel çıkarlara hizmet eden bir hareket. toplumsal çıkarlar uğruna gelişen bir hareket başarıya ulaşıp ardından müreffeh bir toplumsal hayatı getirebilir mi? henüz bilemiyoruz.

evet sözlük, bir konuyu daha açıklığa kavuşturduğumuza göre artık rahatça uyuyabiliriz. süper kahramanlara ihtiyaç duymayacağımız bir dünyanın hayali ile. esen kalınız.

tarladan 1 liraya alınan domatesin manavdan 10 lira olmasına karşı çıkan bireydir.

sabahtan beri 3-5 başlığa denk geldim z kuşağı ile ilgili. naptı bu z kuşağı size, annenize mi sövdüler nedir sorun canlarım.

bir cengiz aytmatov klasiğidir.



--! spoiler !--

özellikle nayman ana'nın geçtiği kısım fazlasıyla etkileyicidir. ancak kitabın bir kısmı çıkarılmıştır. bu bölüm ise kgb'yi suçladığından, kitapta yer almasına izin verilmemiştir. aynı zamanda bu kısımda kitap kahramanlarından kuttubayev'in nasıl öldüğü anlatılır ve bu kısım daha sonra cengiz han'a küsen bulut adıyla basılmıştır.

--! spoiler !--

ekşi sözlük istanbul gibi, biz de burada sakin hoş bir ege kasabadındayız. şu an için oldukça ütopik bir ortam, umarım hep böyle kalır.

crystal castles'ın 2012 yılında piyasaya sürdükleri ııı isimli albümün ilk şarkısı ve aynı zamanda albüm çıkmadan önce single olarak albümün tanıtımını yapma görevi üstlenmiş ikinci şarkı.

şarkının konusuna gelecek olur isek, münih katliamını birçoğumuz duymuşuzdur, duymamış olan yazarlara da kısaca bahsetmek gerekir ise, 1972 yılında almanya'da düzenlecek olan yirminci olimpiyat oyunlarının sonlarına doğru, israil'li sporcuların kaldıkları otel odalarının silahlı teröristler tarafından basılarak birkaç israil'li sporcunun öldürülmesi ve bazı öldürülmeyen sporucların rehin alınması ile başlayan rehine krizi ve hemen ardından başarısız yönetilen bir operasyon neticesi ile rehin alınan sporcuların da ne yazık ki katledilmesi ve bu olayı kara eylül isimli bir örgütün üstlenmesi ile ortaya çıkmış bir olay.

bu olay sonrasında ise israil gizli servisi mossad, bu olayın intikamını almak adına belirli operasyonlar düzenlemeye başladı. amaçları kara eylül örgütünün üst düzey yetkililerini olabildiğince açık alanda öldürerek intikam almaktı.

bir operasyon başlıyordu işte, ismi "operation wrath of god" idi, kara eylül'de üst düzey yönetici sıfatlı ile yer alan ali hassan salameh isimli teröristin yeri temsil edildi ve onu yok etme kısmı onaylandığı anda iki ajan bu işi üstlenmek adına işe giriştiler, dan ert ve marianne gladnikoff isimli iki ajan, onlara ali hassan salameh olduğu söylenen insanı, norveçli hamile eşi ile bir sinema çıkışında kurşun yağmuruna tuttular.

sonuç da münih katliamındaki rehine krizini çözüme kavuşturmak isteyen alman yetkililerin operasyonları gibi fiyaskoydu! öldürdükleri insan evladı ne yazık ki bir terörist değil, ahmed bouchikhi isimli fas göçmeni bir garson idi. daha da korkuncu eşinden bir özür dahi dilenmedi, saçma sapan bir tazminat ile olayı kapatmayı denediler...

velhasıl crystal castles bu olayı kendi çapında bu şarkı ile gündeme getirmiş ve eleştirmiş.

işte şarkı burada!

bazen bilmediğiniz bir şehrin sokaklarını dolaşırken ansızın karşınıza çıkan, çok ilginç örneklerine rastlayabileceginiz sanat türü.
ben de floransa'da denk geldiğim, sanat eserlerini su altındaymış gibi çizen blub isimli sanatçıdan bir örnek ilistireyim.

o öyle bir insan değil.olayı yine leyla ile mecnun'a bağladık..

sevgim acıyor derken, katı bir hüznün köşesine yüreğin canpare köşesi mi değer acaba? insanı, tekekkür eden boşluğun küçük hacimli noktası olarak nerededir hiç bilemedim.

mellisho yine yaptin yapacagini, olmadik bir yerde izleyip kikirdemekteyim (rezil oldum) ben bu cevirileri orjinallerinden cok cok daha sevdim, on numara bes yildiz olmus, hatta mu kem mel!! sozlukte ne kadar begeniler, favoriler varsa benden sana...

elinde sadece koçbaşı eksiktir.
ışık yanıyor, kapı kitli hala zorlar sığır.sen dışarı çıktığında da ilk defa işeyen adam görmüş gibi bön bön yüzüne bakar.

hayatıma uyguladığım, unutmadığım ve unutmayacağım bir sözü kendime rehber edindim.
-paulo coelho nun çok güzel bir sözü,
“eğer bir gün yolunuzu kaybederseniz, bir çocuğun gözlerinin içine bakın. çünkü bir çocuğun bir yetişkine her zaman öğretebileceği üç şey vardır;
1.nedensiz yere mutlu olmak…
2.her zaman meşgul olabilecek bir uğraş bulmak…
3.elde etmek istediği şey için var gücüyle savaşmak.”
......

şu güzel dünyada ölemiyoruz bile ona da mı izin yok abi khvewkld

birbiriyle yakından alakalı başlıklar. (bkz: üniversite mezunlarının iş bulamaması)

dünyadaki en büyük yalandır. tüm makarna markalarının paketleri üzerinde türden türe değişiklik gösterse de ortalama 8-12 dakikada piştiği yazar. neredeyse hepsini denemiş biri olarak kaynamış suya atılan bi makarnanın ocağın da altı sonuna kadar açıkken 15 dakikanın altında piştiğini hiç görmedim. bu kandırmacaya bi dur demeliyiz. ya daha hızlı pişenini yapın ya da şu sayıları değiştirin artık.

önce tanım sonra yorum yapılmalıdır bence.

bu sözlükte yazar olmanın bana kazandırdığı güzel bir alışkanlık. her zaman yaptığımı söylemesem de, çoğu zaman o noktayı koymaya aklıma getiriyor yine de.

tabii sözlükte durmanın bir zararı da var ise, o da küçük harflere alışmak diyebilirim. arada yanlışlıkla küçük yazıyorum her kelimeyi, alışkanlık olmuş malumunuz he he he.