yerli malı haftasını en güzel şekilde kutlayan nesille aynı nesildir.

yani şimdi ne desem, nasıl desem bilemedim. topu taca atmak da istemiyorum. kıyıdan köşeden oradan buradan diğer kültürlerdeki iz düşümlerinden bahsetmek lazım biraz. misal yunan mitolojisi; hermes abi bakıyordu bu işlere orada. tamam kendisi habercidir ve sağlam bir kargo şirketine sahiptir ama herhalde daha çok kazanmak için o işlere de girmiş. tabi benimkisi tahmin. belki de zeus efendi öyle buyurmuştur. aç bir şirket, çık arş-ı alaya, indir aşağıya kurbanlıkları yolumuzu bulalım demiştir bilemiyorum tabi. zaten bu yunan mitolojisinde işler hep karışık, bir netlik yok. haberci tanrının kurban işlerine bakması bile başlı başına saçmalık ama yapacak bir şey yok. üstadım işin içinde liyakat olmayınca mevzu hep karmaşıklaşıyor. bu antik yunanlılar bir tuhaf zaten, ölen kişilerin arkasından da kurban keserlermiş yani adamlar iyice gemi azıya almışlar. düşüncenin temeli de şu; sen şimdi bu kurbanı kesmez isen, mevtanın zoruna gidiyor ve insanları hastalıkla vesaire ile lanetliyor. hal böyle olunca adamlar kurbanı kesmesinler de beslesinler mi? zaten bu dünya üzerinde her şeyin temeli korku. korkudan ödü gaitasına karışanlar yüzünden başımıza gelmeyen kalmıyor.

bakın mesela sümerlere, onlarda kuzu ve domuz revaçta. fakat onlarda saik başka. niyetleri iyi. sağlık için yapıyorlar bu işleri. yani biri hastalanıyor, hasta iyileşsin diye kuzular, domuzlar kurban ediliyor. malum her şeyin başı sağlık. o sebeple adamları kınamamak lazım. artı ritüelleri de nahifmiş. hayvana sıhhat vereceği için teşekkür edip, sonra dualarını edip, işi noktalarlarmış. o bizim kök tengri inancında da var misal. ama kurban olarak değil de, avlanma işlerinde yaparmış atalar bu ritüeli. sürünün en yaşlısını acı çekmesin diye kalbinden vurur, sonrasında da, kendisine teşekkür ederlermiş. bakın bizim atalarımızdan öğreneceğimiz çok şey var lakin biz istikameti başka tarafa çevirdiğimiz için bu güzelliklerden mahrum kalıyoruz. sümerlerde bir de yasaklı kurban kavramı var. misal sinin tapınağında inek kesemezsin. keserseniz lanetlenirsiniz. yani tanrıya göre kurban anlayışı hakim. adamlar tasnif işine girmiş anlayacağınız.

hititler de sümerler gibi sağlık alanında bu mevzuya el atmışlar ama biraz mevzuyu geliştirmişler. düşmanlardan korunmak içinde kurban kesmişler. dedim ya, korku insanı acayip bir ruh haline sokuyor diye, düşmanlardan zarar görme korkusu hititler de ziyadesiyle önem arz etmiş ve kurbanların ekseriyası bu yüzden verilmiş. mısırlılar domuz hariç kesim işine girmemişler. insan kurban ettikleri zaman asla bıçak bilememişler, onları o yüzden taktir etmek lazım. yani bir nebze de olsa duruşları varmış. kurban edecekleri insanları nil nehrine atar arkalarına bile bakmazlarmış. ama onlardaki sıkıntı da insan kurbanların çocuk ve kadın olması. tamam arkadaş bıçak vurmuyorsun ama çocuktan ne istiyorsun? manyak mısınız siz? bekaret takıntısı da oralardan geliyor aslında. hani saf temiz, pir-ü pak olacak ya kurban işte o yüzden de bakireleri kurban ederlermiş. yani işin aslı boğarlarmış. yahu bu medeniyet dediğimiz şey hakikaten garip bir şey. kese kese, boğa boğa gelmişiz bu günlere lakin yine de insanlıktan bahsetmeyi görev edinmişiz kendimize.

azteklere falan hiç girmek istemiyorum. zira kan beynime sıçrıyor. adamlar oluklardan akıtmışlar kanları, yani onun ayrıntısına girmek, rahip ritüellerinden bahsetmek bana zül geliyor.

neyse ben şuraya şunu bırakayım da, neşemiz yerine gelsin; benim kurban'dan anladığım budur zaten. diğerleri beni bozuyor. *

keşfedilmesi gereken birkaç yazardan biri olan yazarımız.

tanımlarını okuyunca beni anlayacağınızdan eminim. iller konusunda oldukça donanımlı. var olsun. *

polonyalı yönetmen krzysztof kieslowski'nin modern sinemaya dair başyapıtıdır. seri; mavi, beyaz ve kırmızı'dan oluşur. sırasıyla özgürlük, eşitlik ve kardeşlik temaları işlenir. ayrıca bu üç renk, fransa bayrağını temsil eder.

çok özür dileyerek söylüyorum ama çok güldüm başlığa. canım fena sıkkındı ta ki bu başlığı görene kadar. teşekkürü bir borç bilirim.

(bkz: hiçbir şey olmasa bile kesinlikle bir şeyler oldu)

kendisinden ders almıştım: "filozoflar merakiyyûn tarikatındandırlar" derdi. allah rahmet eylesin.

(bkz: sözlükte uçurulmak)

kurgusu dağınık ilerleyen ve fakat bu dağınıklığın sizi de, romandaki karakterler gibi kaosa sürüklediği muazzam bir (bkz: chuck palahniuk) kitabı. aralara serpiştirdigi ufak genel kültür bilgileri, sağlam aforizmaları ve "ohanness" dedirten finali ile sizi pişman etmeyecek bir eser.

çok zengin olmayı hayal ediyorum.
hayat:
masadayım, çocuklarım rutin didişmelerini yapıyorlar, ev değirmen gibi, yarın şehir dışından arkadaşım yatıya gelecek, dolap bomboş.
hayal:
çocukların gece gündüz kursları olsa didişmeye fırsat bulmasalar.
evde bir kaç tane yardımcı olsa evi temizlemek zorunda kalmasam, yemek yapmak zorunda kalmasam.
bir yardımcı markete gitse markete gitmek zorunda kalmasam.
bir yardımcı arkadaşımla benim ne yapmam gerektiği ile ilgili bana fikir listesi verse ben oradan seçsem.
ona desem ki listeye şunları da ekle,
yarın akşam sezen aksu'yu ankaraya davet ettim. güzel bir mekan ayarlar mısın?
ertesi gün tarkan gelecek. performansı için ona da bir mekan ayarlar mısın?
şimdilik bu kadar. gidebilirisin.

eğer beğendiysen, abone olmayı ve beni arkadaşlarına önermeyi unutma. ayrıca farklı şeyler denemek istersen şuraya da bağlantı koyuyorum.

can yücel tarafından yazılmış şiir, edip akbayram tarafından seslendirilmiş şarkıdır.


aşk olsun aşk olsun aşk olsun sana çocuk aşk olsun
acıyorsam sana anam avradım olsun
elbette türkiye'de en uzun koşuysa devrim
o onun en güzel en güzel yüz metresini koştu
ilk o fırladı lüverden en sekmez mermisiynen
en hızlısıydı hepimizin en hızlısıydı hepimizin
ilk o göğüsledi ipi
aşk olsun aşk olsun aşk olsun sana çocuk aşk olsun

geçen sene bu zamanlarda böyle biriyle yaşamak zorunda kaldım.konuşsan da konuşmasan da olmuyor.kaç ay antidepresan kullandım,hayatımın içinden geçti.hala eskiye dönebilmiş de değilim.manyak kadın.

buradaki herkesi bu tipten tenzih ederim.*

kiskanilan sehirimin, bok atilan kadinlaridir. en guzel sehir, en guzel insanlarla guzel olmustur.

bu kadar heyecanlı olmam bi' sorun mu?
aidiyet mükemmel bir şey değil mi yaa...

bir süredir oldukça şiddetli şekilde aşık olduğum arkadaşımın abisine kavuşamadığım bir gün daha bitiyor. hüzünlü, umutsuz ve dualarınızı bekler haldeyim.

a klım çocuktur diye koşturur içimde tüm ayaklar senin oyun parkına
b enden geriye bir parça bile kalmaz senin ayaklarının altında
i smim yok sen nasıl seslenirsen oyum ellerin bana aitken
n e kadar kaldıysa benden tümümü tüket dilinin ucu böyle guzelken
l atifenin kendisidir dudakların iki kenarı sanki cennetin kanatları
e lemimin adıdır kardeşin, istersen dövdürelim hazır bekliyor mafya adamları

e serim aklımın götürdüğü her yere ama gündoğusu sensen kesilir yağmurum
v akti zamanında bir elma düştü beni kovdular kendi icimdeki yangına
l isan-ı münasip anlatmak gerekirse düştüm sanki cehennemine
e n az yirmisekiz yıldır ağırlaştırılmış müebbetten mahkumum
n asıl muhtacım senin adaletine sığınılmış affına
e limi tut al beni senin bile henüz ulaşamadığın cennetine
y angında kaybettim dokundugun tüm uvuzlarıma daha üç gün önce
i pekten mi yaratıldı tenin niye güzel böyle
m öpüyorum canım o güzel gözlerinden sonsuz bir hasretle

m edyun-u şükran varlığına kıblemdir nefes aldığın her köşe
i syanım yok düştün bi kere kardeşine rağmen bebeksi gönlüme

artı oy vermeyen yazarların dünya cimriler gününü bu başlık vesilesiyle kutluyorum.

içi yağ dolu cezveyi ocakta kendi haline bırakma..

çay ikramı var mı diye soran insandır.

iki alakasız adam;
arthur schopenhauer , spinoza
bu ikisini birleştirince de friedrich nietzsche ortaya çıkıyor.