sözlüğün lokomotifi olan yazar. küsüp gitse filan birine sözlüğün akışı epey bi zayıflar. daim olsunlar .

17-25 aralık yolsuzluk ve rüşvet operasyonu ile ortaya çıkan yolsuzluklar.

odasında 17:25 de durmuş saat tutan bahçelinin akp tarafına geçmesine kimsenin şaşırmaması ile unutulduğu rahatça anlaşılır.

bakara makara diyen yolsuzluğu ifşa olunca istifa eden bakan büyükelçi olduysa unutanlara acınır

kahkahalarla iğrençliklerini ayen beyan gösteren vekillere kutlu dava, din, diyanet diye oy veren halka gülünür

rüşvet alıp durdukları iranlı soytarıyı a hab*r kanalında hayırsever diye tanıtıp iğrençlikte sınır tanımamalarıyla;

bu siyasetçilerden, muhalefet etmeyenden, haberini yapmayandan, soruşturma açmayandan, inceleme başlatmayandan, oy verenden, ses çıkartmayandan ve unutandan zerre akıl ve vicdan sahibi olanlar tarafından tiksinilir.

eski zamanlarda* fotoğraf ile resim bambaşka anlamlara geliyordu sanki... duvarda, masamızda, cüzdanımızda* da sevdiklerimizin resimleri* olurdu. o resimlerin sanki bambaşka bir önemi vardı. yoksa güllü ablamız şarkısında "masamda fotoğrafın var kaldırmıyorum" dese, o duygu yükünü bize bu kadar güzel aktaramazdı diye düşünüyorum. dil sürekli değişkendir gençler. "o kelimeyi kullanmayın, bunu kullanın" gibi şeylere fazla takılmamanızı ve bulunulan yere, zamana, kişiye, duruma göre kullanılan kelimeleri değerlendirmenizi öneririm. *

gece bey diyeceksiniz!

sayın yazar benimle mi yarışıyor? zira öyleyse ben de gidip bir adet türkan bulayım. calico sandığım kedisi pek hanım. benim bety'e senin adın bundan sonra türkan dedim miyyvv dedi. yarın ilk işim nüfus müdürlüğüne gidip başvurmak ora da mahkemeye gönderir zaten uğraş babam uğraş. olsun madem niyetlendik sonuna kadar gideceğiz.

hey hey domestic bey siz beni karamürsel sepeti mi sandınız? yok bu olmadı. şii birader sen beni saksı mı sandın? bu da olmadı püfff. heh yani domestic beyciğim ne iyi ettinizde benim geceme gece kattınız. bu oldu mu? amann be canımı mı alacak yani ne var olmadıysa da püff.

sayın yazar pek geniş yürekli. türkan, gece derken benim gibi dörtleyecek gibi. aman dört olmadan olur mu? hem emirde böyle malum öhüm öhüm. yani diyorum ki bir okey oynamak isteseler adam eksik. seninkiler şimdilik tavla şey eder.

gece gece bu banuca ne saçmalıyor deme ya da de. gecelere geldik aman sabahlar olmasın.

son espri olmadı. ilkide olmamıştı ama olsun çalışıp başaracağım. bu işte benimle misin sayın yazar? bir el at şu gariban espri fukarasına haydi!

0330'a 'onlar nasıl güzel şarkı seçimleri yiğidim' demek istediğim yayın.

tutunamazdı diye düşünüyorum. kimse anlamazdı, zavallım da kendini paralar dururdu anlasınlar diye. o başlıkta tutamak bu başlıkta tutamak boşuna harcardı enerjisini. nickaltı bile açmazlardı oğuzcuğum'a. gidip toplumcu gerçekçi veya köy sorunlarına eğilen başlıklara yazarlardı da canımcığım bir köşede mahzun beklerdi öylece.

birini unutmanın en iyi yolu falan yok, keşke olsa herkeste işe yarayan off/on tuşuna ihtiyaç duyuyor insan.

(dikkat, buradan sonrası bir miktar edebiyat katli, melenkoli, ergenlik tripleri, isyan bayrakları, acı , keder, hüzün, özlem ve binumum insan sağlığına zararlı içerik barındırabilir!)

sesi şarkı gibi gelen bir insanın gözünde küçülüp yok olması doğal afet gibi bir şey, önce içinde bir şeyler kırılıyor, sonra birileri ölüyor gibi bir sessizlik kaplıyor etrafı. kalbin yas tutmak istiyor, hayat devam ediyor, saçma sapan şeyler kabuk bağlıyor dediğin yaranı deşiyor tekrar ve tekrar ve falann filannn...

unutmaya çalışırken önce kendinle mücadele veriyorsun sonra sana bıraktığı hayal kırıklıklarıyla, hayali biri ile yaptığın savaş ne zaman son bulur, sen ne zaman kazanırsın, beyaz bayrak ne zaman asılır belirsiz, kişiden kişiye değişiyor.
ne demişler:
unutmak kolay önemli olan hatırlamamak!

meşhur bir türk hastalığıdır. bugünlerde "instagram kullanmamak" için kullanılır.

kadın erkek eşitliğini savunan kadınlar topluluğu.ama eşit sorumluluklara ne kadar yanaşırlar orası soru işareti işte.eşitsek eğer aynı şeyleri yapabilmemiz gerekiyor değil mi?yoksa sen feminist değilde feminazi misin?

yalnızca atatürk'ün adı ve icraatları silinmemiş, aynı zamanda birkaç önemli ifade* ve "cumhuriyetin temel nitelikleri"nin sıralandığı bölüm de kaldırılmış. ilgili bölüm türkiye cumhuriyeti'nin temel niteliklerini şöyle sıralıyormuş: "demokratik, laik ve sosyal hukuk devleti niteliği."

oysaki, 15 temmuz 2016 darbe girişimi konusunda, (atatürk'ün adı kullanılarak da olsa) bizzat atatürk'e ve ilke ve inkılaplarına karşı yapılan, askeri darbe niteliğiyle antidemokratik ve gerçekleştiren kesimin dünya görüşü dolayısıyla antilaik kimliği ayan beyan ortada olan bir girişimi bertaraf ettiğimiz için övünmüyor muyduk? ordunun içerisindeki bu ve bunlar gibi olası grupların devletimiz için en büyük iç tehdidi teşkil ettiğini anlamamız gerekmez miydi? ordunun siyasetten ve dinden bağımsız olması gerektiğini, zira içerisinde bulunabilecek mevzubahis iki kuruma sapkınlık derecesinde bağlı kişiler tarafından gücünün kötüye kullanılabileceğini düşünemez miydik?

olaya bu boyutuyla bakıldığında, işbu düzenleme kocaman bir ikiyüzlülükten başka bir şey değil. düşünen ve uygulamaya koyanları teker teker tebrik etmek gerek, zira herhâlde bu kadar akılsızca davranılabilirdi: "15 temmuz'u bütün benliğimizle lanetliyoruz ama yenilerini yapmak isteyenlere karşı kapıları ardına kadar açıyoruz."

ama yine de bütün bunlara şaşırmıyor, yadırgamıyorum. iktidar partisinin, başındaki zatın ve diğer mensuplarının atatürk'e karşı güttüğü aşağılık kompleksi de, yıllardır yürüttükleri asılsız kara propaganda, itibarsızlaştırma ve önemsizleştirme faaliyetleri de zaten bilindik şeyler. ben asıl daha birkaç yıl önceye kadar milliyetçiliğiyle, atatürkçülüğüyle ve cumhuriyetin temel değerlerine duyduğu saygıyla övünen milliyetçi hareket partisi ve başındaki bozkurt bozuntusunun tavrını çok merak ediyorum. acaba azcık bile olsa dövünüyorlar mıdır?

çok benimsediğim bir sözlük oldu burası. kimseyle dost olmadım, arkadaş edinmek gibi bir niyetim yok ama ortam samimiyet kokuyor. iyi ki varsınız, sizleri okumak güzel.

ailene karşı oluşan güven probleminden sonra, hiç kimseye sırtını yaslayacak kadar güvenemeyecegini anladığın andır.(insanın ailesi bile bunu yapıyorsa başkası ne yapmaz duygusu)
altı aydır her an diyebilirim. ve yalnızlığın dokunduğu her zerrem, bu yalnızlığın ebedi olduğunu artık biliyor.

kendini bilmektir.

“sen okyanusta bir damla değil, bir damlanın içindeki okyanussun.” mevlana

sıcak su, soğuk sudan daha çabuk donar.
(bkz: mpemba etkisi)

sen ağladın canım, ben ise yandım...

pembe panter bu kadar yılışık bir karakter değildi.

üstad ferhan şensoy ve ben. özlemle.

süper baba (dizi)sinde sevilen karakter fikret’i yani fiko’yu canlandırmıştı doksanlı yıllarda.