timur vermes’in romanından uyarlanan ve senaryosunu david wnendt’in yazdığı, yönetmenliğini de yine david wnendt’in yaptığı 2015 yapımı müthiş filmdir.

tarih gerçekten tekerrürden mi ibarettir? insanoğlu olarak neden olduğumuz büyük felaketlerden hiç ders almamayı alışkanlık haline mi getirdik gerçekten? hafıza-ı beşer nisyan ile malül müdür? insanların egemen güç olduğu bu zavallı gezegenin kaderi hatalarından ders almaktan aciz, aynı şeyleri tekrar tekrar yapıp farklı sonuçlar bekleyen kusurlu ama baskın bu organizmaların elinde şekillenmek zorunda mıdır?

yakın tarihin en kanlı soykırımlarından birinin müsebbibi olan ve aklı almaz bir etkileme gücüne sahip olan adolf hitler führerbunker denen yeraltı sığınağında kendini vurup öldürdü. ve kendisinin ve eşi eva braun’un cesetleri reichskanzlei’de yakıldı.

işte filmimiz de tam burda başlıyor. hitler birden topraktan çıkıp modern almanya’ya karışıyor. ama almanya onun bıraktığı almanya değil. hitler uyum sağlamak için uğraşırken bir muhabir tarafından bulunuyor ve çok yetenekli bir taklitçi olduğu düşünülüp şehir şehir gezdirilip gösteriler yaptırılıyor kendisine.

insanlar başlarda bu komik tavırlı, komik görünümlü, komik konuşan adama çok gülüyorlar ve gösterileri çok ilgi görüyor ama sonra işler değişmeye başlıyor yavaş yavaş.

insanoğlunun küresel bir hafıza kaybından mustarip olduğunu tahmin etmek zor olmasa gerek ama bu izlemek de isterseniz ideal bir film sizin için.

korona pozitif birine sarılarak;” yeter artık, ne olacaksa olsun” mottosuyla, yaşamak istediğim dayanılmaz hafiflik.

barış manço'dur.

trine diye bir oyunu beğenmiş ve bütün oyunlarını oynamıştım. sonra bu tarz oyun arayışına girip limbo'yu buldum. başlangıç olarak gayet iyi görünen ve merak ettiren bir hikaye sunumu vardı. naif bir bebe ile ilerleyip puzzle'ları aşıyorduk. durduk yere bize tuzak kuran ve bizimle uğraşan insancıklar vardı. insancık diyorum zira bir örümcekten bile daha küçük boydaydık. yalnız karanlıkta koşa koşa bir hal olduğum oyunda '' ulan sonunda kesin güzel bir hikaye çıkıp beni mest edecek '' diyerek oyuna devam ettim. puzzle mekaniklerinin dışında birazda el becerisi gerektirdiği için çözseniz bile yapamadığınız için sinirlenip kapatmanız olası.

sırf sonunu görmek adına inatla bitirmeye çalıştım sevmesem de. hesap soracaktım o insancıklardan ''ulan bana niye saldırıyorsunuz , ben koca kafalı bir ökkeşim'' diye. koştum , puzzle'ları geçtim , koştum , koştum ve koştum. sonuna ulaştığımda ise sonunda be diyerek son parkuru yine koştum ve

yiyin birbirinizi ete para vermeyin.*
kan banyosu yapıyordun?
(bkz: n'oldu paşinyan)

ilginç bir bilgi vereyim :

daha mfö diye bir grup kurulmadan önce, 1980 yılında, fuat ve özkan, ferhan şensoy'un tiyatrosuda, iran devrimini temel alan şahları da vururlar adlı oyunun müziklerini yapmaktadırlar. hatta ilk sene sadece müziklerini yapmakta iken, daha sonra hem müzisyen hem de oyuncu olarak oyuna devam ederler. (burada bir parantez açıp müzisyenliği yanında oyunculuğuna da hayran olduğumuz özkan uğur'un bunu yeteneğine ek olarak, ferhan şensoy tiyatrosunun tedrisatından geçmiş olmasına da bağlamalı diye düşünüyorum. )

daha sonra ise fuat ve özkan, artık asıl işleri olan müzisyenliğe ağırlık vermek için tiyatrodan ayrılırlar ve mazhar alanson ile birlikte mfö'yü kurarlar.

tekrar geri dönelim. şahları da vururlar oyununda fuat ile ferhan şensoy'un birlikte yazdığı ve uzun süre oyunda çalınan döndü pervaneler şarkısını dinleyen mazhar alanson şarkıyı çok beğenir ve sözlerini değiştirerek ele
ele güne karşı' yı yazar. besteye ise hiç dokunulmaz. zaten 1984'te şarkı piyasaya çıkınca türkiye' yi kasıp kavuracaktır.

hatta aynı oyun için bestelenip oyunlarda çalınıp söylenen gam yeme sen ey süreyya da daha sonra mfö albümünde yalnızlık ömür boyu olarak sahneye çıkacaktır.

ne ilginç ve güzel bilgiler değil mi? daha da ilginçleşsin mi? fuat ve özkan tiyatrodan ayrılınca, ferhan şensoy müzisyen olarak nejat yavaşoğulları ve derya yener isimlerindeki ikiliyi dahil eder. bunlar da daha sonra bulutsuzluk özlemi'ni kuracaktır.

ya işte böyle... ferhan şensoy tiyatrosu sadece tiyatro için değil, müzik anlamında da bir okuldur. büyük adam.

tanıklık ve hoşgörü dengesini kurabilirse başarabilendir ki bu denge benim için yüzde yetmiş beş tanıklık, yüzde yirmi beş hoşgörüdür. biraz hoşgörü lütfen.

gerçek hayatta da olduğuna emin olduğum fakat kanıtlayamadığım harry potter evrenindeki yaratıklardır.

halk şairlerinden en büyüğü olarak da kabul edilen aşık dertli'nin döneminde "saz çalmanın günah olduğunu, şeytanların saz çalan kişinin başına toplandığını" söylemeleriyle, kadı tarafından saz çalmanın yasaklandığı bir dönemde yazmış olduğu muazzam taşlama örneğidir. aynı zamanda içinde bol bol din adamı eleştirisi de vardır.
bir çok aşık tarafından da seslendirilmiştir. (bkz: aşık veysel) başta gelir. aynı zamanda modern müziğe de pentegram çok güzel cover yapmıştır. buradan dinleyebilirsiniz.

kendime giden yolu bulmak.hayat amacımı,varlığımın nedenini keşfetmek. kendi iç yolculuğuma çıkmak istiyorum hayat felsefem kendini bul.

geldim, geldim! yine son anda yetiştim.
t: başlamasını beklediğim güzel mi güzel radyo yayını.

engelleri iyi analiz edememek,onları farketmemek, tanımamak onlarla karşılaşıldığında afallamak..engelin ne olduğu önemli değil yani çözüm metodu yanlışlığı var burada.o yöntemi bilmemek işte en büyük sorun.

bana göre hayat koşullarında olan rahatlığa ve bolluğa bağlı gelişmiş bir durum. ben 2000 doğumluyum hiç bahsedilen o sıcak mahalleleri sıcak akraba ilişkilerini yaşamadım. gelişen dünyanın yarattığı yalnızlığın içerisine doğdum. o yüzden bu denilen his bende doğuştan var. sanki bu dünyaya uzay boşluğundaymış gibi hava da tek başımıza bir yere ait olamadan dokunamadan yaşamak için gönderilmişiz gibi bir his. bir umut belki böyle hissedenler bir araya gelip kendi mutlu anlarını bulurlar.

finduk var, hamsi var, kara lahana var.

o kadar kopuk ki bağlarımız hepimiz türkiye'de yaşamamıza rağmen bazı kuzenlerimi tanımıyorum bile. hatta marmara,ege ve ankara'ya kadar dağılabilmişiz yani yakın illerdeyiz de. hepimiz birbirimize yük gibi bakıyoruz.
şikayetçi miyim, kesinlikle hayır. hatta mutluyum bu halimden neredeyse hepsi beş para etmez insanlar ama çevremdeki insanların bu bağları güçlü olduğunu görünce insan hayret etmiyor değil de sözlük.

edit: başlık düzeltilmiş

bol su için, gül suyu kullanın.
gerisi kapitalizmin dayatması dostlar.

eğer çok ciddi cilt sorunlarınız yoksa cildinize kimyasal veya tahriş edici şeyler sürmekten kaçının.

92 yıl hiçbir suça karışma, bir tane sabıkan olmasın... topluma karşı pek çok sorumluluğunu yerine getirerek şerefinle yaşa. bir akşam 23 yaşındaki bir zibidi kafayı bulup gelip evine girsin. değerli ne varsa çalmakla yetinmesin ırzına sonra da canına saldırsın...farkında mısınız artık fiziksel olarak güçlü olanlar güçlerini kullanmaktan hiç çekinmiyor.

işte bunlar hep herkesi şehirliymiş gibi kabul eden yasalar nedeniyle. yap şöyle medeniyetten bihaber insanlara uygun yasalar. efendi insana ilişemesin bu kaba güçten başka bir şey bilmeyen tipler! yemişim insan haklarını; yemişim demokrasisini...adil yargılanma hakkını bunların!

okumak istesek inci sözlük' de olurduk dediğim başlık.

in. functional magnetic resonance imaging. bold (blood-oxygen-level-dependent) sinyali üzerinden beyin aktivitesini ölçen yöntem.

eeg'nin aksine zamansal değil, yüksek uzamsal çözünürlük sağlar. yani aktivitenin tam olarak hangi anda gerçekleştiğindense nerede gerçekleştiğini tespit eder.

bunu yaparken kullanılan yöntemi ise oldukça zekice bulmaktayım. basitçe anlatmak gerekirse; bold'un -adından da anlaşılacağı üzere- kandaki oksijeni sinyallediğini söyleyebiliriz. beyinde herhangi bir aktivite olduğunda vücudumuzun kalanında da olduğu gibi oksijene ihtiyaç olur. aktivite başladığı anda bölgedeki oksijen azalır ve tüketilen oksijenin telafi edilmesi adına hızla bölgeye oksijen yüklemesi yapılır. böylece aktivite başlangıcından bir süre sonra beynin ilgili bölgesindeki oksijen oranı normalin üzerine çıkar. işte fmri bu oksijen aktivitesini ölçerek beynin hangi bölgesinin çalıştığını görmeyi sağlar.

bu sabah karşılaştığım kötü bir haber profilinde gördüğüm 'kafa izninde' yazısı. o benim çok sevdiğim abimdi. her konuda bana destek oldu. her zaman yanımda oldu. yeri geldi yazılarımı eleştirdi, kendimi geliştirebilmeme yardımcı oldu. yeri geldi yazılarını eleştirmemi istedi. güldük eğlendik. şimdi kafa izninde her gün konuştuğum, muhabbetine doyamadığım abim. umarım en kısa zamanda geri gelir. bana takılmış en güzel lakabı* takan sevgili abicim seni ve o güzel yazılarını büyük bir umutla bekliyor olacağım*.