evimdir.
sıcacık, kutu gibi, sevdiğim yemekler, mandalina kolonyası, sevdiceğimin parfümü ve yumuşatıcı kokan sessiz sakin ve huzurlu evim.

cumhurbaşkanı tarafından kullanımıyla epey popüler olan cümle. yine onun söylediğine göre malatyalı niyazi mısri'ye aitmiş.

burada nâdan, bilgisizlik, cahillik anlamına gelir.

yârân, aynı amaç etrafında toplanmış kişilerin oluşturduğu gruptur.

yani günümüz türkçesiyle, bilgisizliğini bırakmadan ideolojik kardeşlik istiyorsun.

kendisinden duymak da komiktir ayrıca.

ard arda açılan içi boş başlıklarda sorun görmeyip, tanımlara söz söylemek, çok da doğru bir yaklaşım olarak görmüyorum.

edit ;
henüz 2 dk. önce gerçekleştiği için örnek vermekte sakınca görmüyorum,

1. başlık, blu ray,
2. baslik, blu ray koleksiyonu yapmak.

ayni yazar tarafından ayni anda ard arda açılan başlıklar.
bunlara söz söyleyin, ama kisilerin tanımlarına söz söylemek doğru değil.

hayatım yok.

halen sorgulayıcı gözlerle dolaşıyorum sözlük sokaklarında... inanamadığım şeyler var burada.
sözlüğe kayıt oldum; peş peşe 3 hoş geldin mesajı aldım. gelen mesajlar bot olmadıkları konusunda beni ikna etmeye çalıştılar. sonra başlıklar arasında dolaştım; temiz, küfürsüz, sevecen bir ortam.
şimdi de bu yardım kampanyası... kardeşim siz gerçekten gerçek misiniz.

şimdiye kadar kendi çabalarımla bir çok öğrencinin ihtiyaçlarını gidermeye çalıştım. şimdi de bu kampanyanın bir parçası olmaktan büyük mutluluk duyacağımdan eminim.

sözde çiftçi için oturulan o koltukta çiftçiler hariç her şeye koşan bakan... bir çiftçi çocuğu olarak şunu açık bir şekilde söyleyebilirim ki tarım hiç de güzel bir noktada değil. enflasyonu düşürmek için tarım ürünlerinin fiyatlarını düşürüyorlar, içeride üretim yapmak varken tek yaptıkları çiftçinin kazancını engellemek. çiftçilik yapan hemen herkes 50-60 yaşlarında, gelecekte bu işi devam ettirecek yok. yeni yeni bir şeyler yapmak isteyen, bu düzenin gidişatının iyi olmadığını, düzelmesi gerektiğini söyleyen gençlere de ''seni bir yere işe katalım sus'' deniliyor. bunu bizzat ziraat mühendisi olan ve çiftçilikle uğraşan abime söylediler. toprağı eken biçen gençler yok artık. gerçi ekip biçseniz de maliyet sattığınız fiyatı karşılamıyor. tüketiciye gidinceye kadar fiyat artıyor ve herkes çiftçilerin çok kazandığını zannediyor ama öyle değil! ah bir de onun çiftçiden ne kadara aldıklarını bilseler... ne çiftçi ne de tüketici mutlu. yazık. güzel ülkemin güzel ve bereketli topraklarına betondan başka bir şey yapmıyorlar.

buradanfırat d. adlı şahıs birisini öldüresiye dövmüş ve bunu da hiç çekinmeden ınstagram hesabından paylaşmış. yani ben ne diyeyim, gereken her şeyi söylerdim ama senin gibi pislikler için ağzımı kirletmeye değmez.
buradan
buradan

hızlı gitti, daha yeterince aşağılayamamıştık.

üzdün yoldaş.*

bir tanımı beğenirken kimin yazdığına bakmam dostlar. baksam da bir şey değişmez o ayrı. ben o kişinin o konu hakkındaki fikrini beğeniyorum, başka bir sey değil. neden begenmeyeyim ki?

başlarken "vakit geçireyim de kafam dağılsın" diye başlamıştım ama beni baya ters köşe yaptı. tamam çerezlik bir dizi olarak görülebilir, eğlencelidir de ama salt komedi demek haksızlık olur bence. dizide bölümler ilerledikçe karakterlerin değişen psikolojisi ve bakış açısı gayet yerinde ve etkileyici anlatılmış. en dikkat çekici olan nokta benim için, eric'in babasının muhafazakar ve koyu katolik birisi olmasına rağmen cinsel yönelimi konusunda, her şeye rağmen oğlunun arkasında durması...

ivan ayvazovski’nin istanbul adlı çalışması. 1884

bayrağın asılması bir tarafa israil, bilgisayarlı ve yapay zekalı suikast makinelerini tahran'ın göbeğinde çalıştırmaya cüret edebildi.

seni gozumde çok büyütmüşüm

iki tarafın da akıllı insanlar olduğu fikir tartışmaları karşıdakinin fikrini çürütmek için değil kendi düşünce yapısındaki eksiklikleri farketmek için yapılır. iki tarafın da akıllı insanlar olduğu anlık tartışmalar sorun yaratmak için değil sorunu çözmek için yapılır. ancak ülke insanımız genellikle akıllı insanlar olmadığı için kendisinin hatalı olduğunu anlayan taraf saldırganlaşır ve düşünceleriyle karşı tarafı bastıramadığı için sözlü veya fiziksel şiddetle karşı tarafı bastırmaya çalışır. işin kötü yanı gerçekten tartışabilen insan sayısı çok az. ne insanlar tanıdım türkiye’nin en elit üniversitelerinde okumuş bilgili bir insan ancak bazı fikirlerine o kadar bağnazlıkla bağlı ki eleştirildiği anda saldırganlaşıyor.
velhasıl kelam duygusal zeka (eq) ve fikir holiganı olmamakla ilgili bir durum tartışma kültürü ve bu ikisi de çoğu türk insanında yok.

can yakan durum, nasıl kıyabiliyorsunuz tarihin şahidi olmuş izlere, eserlere.

en zor sabahtır.

geceden kalmış şiş gözlerle aile fertlerine bir şey çaktırmadan yataktan kalkıp elini yüzünü yıkarsın. soğuk suyun yüzüne değmesiyle beraber başında zonklamaya başlar. zaten doğru düzgün uyumamışsındır. onun da vermiş olduğu halsizlik,sinirle bir hışımla banyodan çıkarsın.
benim genel ruh halim kimseye bir şey belli etmeden, kalan sağlar benimdir diyerek kaldığım yerden hayatıma devam etmektir.

gerekirse o makyaj yapılır, ojeler sürülür, en güzel kıyafetler giyilir, saçlar yapılır evden çıkılır. günün ilerleyen saatlerinde ağlama krizleri ve sinir kendini belli ettirse de o da geçer. sezen aksu'nun da dediği gibi " geçer geçer daha öncekiler gibi bu da geçer". zaten neler neler geçmedi ki?

“insanın geçmişini araştırması acı veren bir deneyimdi. mutlu olabilmenin tek şartı ‘unutmayı’ başarabilmekti.”

kardeşimin hikayesi, zülfü livaneli

bis almanyada hergün knauf'a gidiyos, şokonat yiyos.

tv kumandası. her yere bakıldıktan sonra baba'nın k.çının altından çıkan kumanda.

(bkz: yoldaş yoldaşa yürümez)