"çıktığım her yerin kapısını sert kapatmamla tanınırken,
senin kapın çarpmasın diye arasına elimi koydum."

yalnız kalıp tavanı izlediğim şu dakikalarda, sohbet etmek ne de güzel olurdu.

duru, temiz, aydınlık, pırıl pırıl anlamlarındadır.

kınama tanımı yapmasak rütbeyi bile alamıyordum o kadarını söyleyeyim. varlığımdan haberdar olanlar var ama sağolsun onlarda .en önemlisi de bu zaten.

budur:


şimdi, e ne var bunda mq ne güzel iyi dileklerini iletmiş adam diyeceksiniz de... vize haftası bitti alüminyum. diğer sınıf ve bölümlerin de en kötü ihtimalle sınav haftasının ortasına denk geldi.

ne demiş düşünür:
"geç gelen teselli bi boka yaramaz kardeşim."
- konfüçyüs -

edit: hoca entryi gördü galiba hakkınızı helal edin kjkgjffhhchgf.
garanti olsun diye ilk günden atmış mesajı :d


(yalnız ilk sınavı kaçırdınız yine hocam; gözümüzden kaçmadı jkjkgjffhhchgf)

güneşin doğuşu ve balıkçılar

2020 yılı verilerine göre her 54 çocukta 1 görülen yaygın gelişimsel bozukluktur.

otizm içinde çok geniş bir yelpazeyi barındırıyor. ağır durumlarda zeka geriliği, konuşmada gecikme ya da hiç konuşmama, öz bakım becerilerini yerine getirememe, fazlaca takıntılı, amaçsız davranışlar ve iletişime/etkileşime kapalı olma gibi katılaşmış semptomlar görülebilir. otizmin hafif seyrettiği vakalarda (atipik) semptomlar sayıca daha azdır ve gelişime açık haldedir. bazı otizmlilerin zekası ( görsel- işitsel- matematiksel) normalin üzerindedir. otizmin fark edildiği yaş itibariyle aldığı eğitim doğrultusunda gelişim hızı azımsanmayacak düzeydedir.

şu an en bilinen ve yaygın kullanılan yöntem uygulamalı davranış analizi olsa da 6 yaşındaki oğlumun 4 yıldır eğitim aldığı yer nöroplastisite üzerinde durarak duyu bütünleme ve floor time yöntemi üzerine çalışmalar yürütüyor. oğlumda çok büyük gelişmeler yaşadık ve üstüne yenilerini ekliyoruz. bu durumla yeni tanışan ailelere önerim; evet şuan büyük bir boşluk ve karanlık içinde hissediyor belki de herşeye isyan ediyorsunuz, ama inanın ki eğitim verecek iyi bir kurum bulup çocuğunuza kendi kabuguna çekilecek zaman yaratmadığınız, onunla sürekli etkileşim halinde olduğunuz müddetçe gelişecek, kendine yetebilecek ve topluma ayak uyduracaktır.

elektrik şebekelerindeki voltaj dengesizliklerinden dolayı her hangi bir elektronik cihazın bozulmamasını sağlayan ve voltaj akışını dengeleyen cihazdır. içerisinde enerji depolayan ve elektrik kesintisinde pc gibi elektronik cihazların kapanmamasını sağlayan aküsü de bulunmaktadır. eski üretimleri çok sesli çalışmaktadır.

ayrıca amerika merkezli bir kargo firmasının adıdır. şubesi çok azdır. adresinizde size ulaşamazsa vah halinizedir. apple store’dan yaptığınız alışverişler bu kargo firmasıyla gönderilir.

hepimizin başı sağolsun, allah bu ülke için canını feda eden, şehit düşen bütün canların mekanını cennet eylesin, rasulallaha komşu olsunlar, biliyorum elimizden gelen sadece dua etmek, ailelerine sabır dilemek, keşke başka bir şeylerde yapabilse iydik, keşke saraylar yerine, son sistem son teknoloji helikopter ler alsaydık, keşke boş yere yapılan uçak ve mercedes filoları yerine f35 te kalsay idik, ama sadece keşke diyoruz çünkü sesimizi duymayanlar, bu şehitlerin sorumlusudur, tıpkı bir yıl önce suriye'de şehit edilen 33 asker gibi bakın unutuldu, unuturul du, şam'da namaz kılmak isteyenler sorumludur.
aslında daha çok yazılacak şeyler var ama .
ateş düştüğü yeri yakar allah ailelerine sabır versin inşaallah haklarını helal etmişlerdir.

direkt şu bu diyemeyeceğim başlık. bence her insanın kendine has (bu fiziksel de olabilir, konuşması, tavrı vs. gibi özellikleri de) bir çekiciliği var. karşımdakiyle ve benim ona bakış açımla alakalı bence ilk dikkatimi çeken yanı. bazen ilk gözleri dikkatimi çekebilir, bazen gülümsemesi, bazen saçları, bazen ses tonu. bazense hiçbir şeyi.

hdp bu işi biz tarihçilere bıraksın ve kenara çekilsin dediğim tweet. ..

akademik anlamda bi yerlere gelmiş yazarlarımızın, tercih yapacak yazarlarımıza kıymetli tecrübelerini aktardığı yayın olmakta. 27 yaşından sonra öğrenci akbili nasıl alınır konusunda ben de fikrimi belirteceğim*

hubris sendromu’nun özellikle politikacılarda görülen bir kibir hastalığı olduğu, bu kibrin ”tanrısal ego” boyutuna ulaştığı belirtiliyor. ”her şeyin belirleyicisi, karar vericisi, oluşturucusu, en doğru kararın o kişinin kendisinden çıkabilecek olduğu sanrısında olan bir ölümlü olmak çelişkisi” vurgulanıyor diyebiliriz.

bunu söyleyenlerin yasaklanması gereken başlıktır. başkalarının fikirlerini görmek istemiyorsan engelle geç, burada olmasının size ne zararı olduğunu anlamıyorum.

uyandıktan sonra öyle hızlı geçiyor ki zaman ne ara akşam oldu anlamıyor insan. sürekli evde olduğumdan sanırım.

bu başlığın altına yazılacak o kadar çok, o kadar çok şey var ki.. ankara tren garı patlaması.

"lebiderya"yı farsçadan almışız. bu dilde "lab" kelimesi "dudak", "darya" da "deniz" demek olduğundan, "denizin dudağı" demek oluyor "leb-i derya".
aslında evin deniz görmesi de yetmiyor, denizin kıyısında, dudağında olması lazım. fakat günümüz emlak piyasasında ucundan kenarından kazara bir su birikintisi gören konutlar da hemen "lebiderya" oluverya.

öldüğünü hatırlayınca daha da ağır oluyor...

sene 2011 di. o dönemler liseye gidiyordum. abimle ranzada altlı üstlü yatarken annemin beni uyandırmaya çalışırken, abimin uyanmadığını fark ettik. bağrışmalar,çağrışmalar,dürtmeler, köşeden izliyorum çocuk aklı. ambulansı falan aradılar beni de apar topar okula yolladılar. o gün üzerimde siyah okul ceketi ile yağmurda beklemişim tüm teneffüs,herkes noldu falan diyordu. ders bitti,okuldan çıkıp eve gittim,abimin hastane de komada olduğunu öğrendim. duyan,duymayan herkes evimize geliyor,noldu,nasıl oldu soruları ile boğuşuyorduk. kafada bin tane soru,ğöğsümün ortasında kocaman bir öküz nefes almamı engelliyor. ertesi günlerde bir önceki günlere nazaran farklı değildi. 2 gün komada yattı ve 3. gün sabaha karşı abim vefat etti 21 yaşında. yüksek tansiyon,beyin kanamasına yol açmış. otopsi falan yaptılar,sebebi başka bir durum mu diye fakat bulamadılar. her yerini kesip biçtikleri için kefen halen kandı. beni okuldan almaya gelen amcamı dışarıda gördüğümde abimin vefat ettiğini anlamıştım,kan alma bahanesiyle beni almaya gelmişler sözde,sanki bir tek benim kan grubum uyumlu ya,belli etmemeye çalışıyorlar. evimizin önüne geldiğimde o kuru kalabalığı görüp ve kapıdaki ‘cenaze evi’ yazısını gördüğümde buraya kadar dedim,benim hayatım burda bitti. tanıdığım,tanımadığım onca yüz herkes ağlıyor. annem bayılmış,teyze,halam baygın halde,bileklerine kolonya tutuyorlar,hemşireler hazırda bekliyor. üzerimde kırmızı kapüşonlu bir sweatshirt,altımda gri okul pantolonu. ben tam 1 hafta bu şekilde uyuyup,kalkmışım ve teyzem söylemese de fark etmezdim acıdan. dün akşam playstation da birlikte oyun oynadığımız abim artık yoktu,beni kollayacak,koruyacak,sevecek,sahip çıkacak,gizlice kartından alışveriş yaptığım canım abim. tüm bunlar yetmezmiş gibi elime soğuk bir kürek tutuşturup ‘bir toprak da sen at’ dediler. bıraksalar o çukurun içine atlardım,atladım da çıkardılar. babam çıkardı,koltuk altımdan tutup çekti yukarıya. ben hayatımda babamı hiç ağlarken görmedim,çok güçlüdür benim babam,abimi ve beni kollarımızdan tutup havaya kaldırırdı o kadar güçlüydü. belli bir yaşa kadar da babamı süperkahraman sanırdım,halen de öyledir babam. ilk kez o gün gördüm ağlarken, kahramanlarda ağlar mıydı bilmiyorum ama o gün halen gözümün önünden gitmiyor. hava soğuk, aylardan mart. hani o gözyaşlarının sıcaklığı insanın yüzünü ısıtır ya gözyaşım bile soğuktu,içim ısınmadı. sonra eşyalarını dağıttılar,fotoğraflarını kaldırdılar. uzun yıllardır abimin odası kilitli kaldı giremedim,o evden taşınmasaydık da giremezdim. babam 1 yıl eve gelmedi,giremem artık o eve dedi,annem acıdan felçlik geçirdi,bir dizi başka hastalık. iyileşti çok şükür. sapsarı saçları vardı,acıdan sonra beyazladı. insanın 1 ayda saçı beyazlar mı ya ? beyazladı. şimdilerde boya ile kapatmaya çalışıyor o acıları,belki beyazların üstünü örtersem acımı da kapatırım diyordur kim bilir. ben uzun bir süre okula gidemedim,gitsem de toparlayamadım. abimin siyah bir bisikleti vardı,vefat edince eşyalarını dağıttılar o siyah bisiklet de,bisiklet hayali kuran bir çocuğa nasip olmuş. aradan 1-2 sene sonra o bisikleti dışarıda görünce ‘abim ölmedi’ diyip bisikletin peşinde koşarken araba çarptı,kolum ve bacağım kırıldı. abim benim kolum,bacağımdı,abim benim herşeyimdi,kolum,bacağım zaten kırıktı ki benim, bir yakınınızı kaybedince bir türlü öldüğüne inanmıyorsunuz çünkü,öleceğine. artık yanınızda olmadığına. şu satırları yazmak benim için kolay olmadı,yazıp yazıp sildim,kendime sakladığım şeyler de var tabi,yazamadığım, gözyaşlarımın bana engel olduğu şeyler. sonraları o evden taşındık,çok sonra o şehirden,sonraları ülkeden… bugün halen telefon iki defa çalsa,ailemden mesaj gelse o mesajı açmaya, o çağrıya dönmeye korkuyorum. her an birşey olacakmış hissi çok kötü,allah kimseye yaşatmasın.