-@1: bir yazara mesaj at

+ben: neden?

-@1: at işte

+ben: tamam

tanım, youtube'da pek göremediğimiz ama görmek isteyeceğimiz içeriklerdir. mesela şahsım 3-4 saatlik editsiz kod yazma videosu görmek istiyor. bu zaten var diyebilirsiniz doğru canlı yayın açıp yapanlar var ancak bunlar senior yazılımcı. iki kıstas gerek burada, önceden yazdığı bir kod olmayacak, az bildiği bir yapı olacak ve yazılımcı olarak nispeten tecrübesiz olacak. bu iki kombinasyon sonucu bir yerde patlayacak tabii kod, orası mı hatalı metot mu yanlış doğru kütüphane mi, tırnak içindekini mi yanlış yazdım deyip yavaş yavaş sinirlenmesini izleyeceğiz. class'ları,dosyaları, paketleri teker teker açıp bakacak. tam düzeltecek gene patlayacak, küfredecek. bir sigara yakacak stackoverflow'da gezecek copy paste yapacak gene çalışmayacak sinirden yastık yumruklayacak bir bira açacak tara babam tara. evet böyle bir içerik görmek istiyorum. bu nereden geldi dartvader derseniz, youtube'da udemy'de yazılımla alakalı video izleyenler bilir. anlatan bir yerde takılınca düzeltemezse video'yu durdurur geri bir gelir 2 saat geçmiş. sen o iki saatte ne yaptın he? ben orayı da görmek istiyorum. amaç ne derseniz hem problem çözme metodolojisi görmek hem yazılımcı delirmesi izlemek, evet.

logoyu bilgisayardan anlayan komşu çocuğuna yaptırmışlar.

+oğluşum senin en yakın arkadaşın kim?
-öğretmenim bizim eve ahmetlerin evi çok yakın o yüzden benim en yakın arkadaşım ahmet galiba.

hangi milletten olduğu önemli olmadan, biraz tarih bilgisi olan herkesin kabul edeceği üzere biz türklere atılan bir iftiradır.

ermeni çeteleri, erzurum ve çevresi başta olmak üzere anadolu'da biz türklere haince saldırırken göç ettirmeyecek miydik ? burada dikkat çeken 2 nokta var.birincisi biz türklerin ne kadar merhametli olduğudur. ikincisi ermeni çetelerinin ne kadar büyük vatan haini olduğudur.

paulo coelho-veronika ölmek istiyor

sevişilen şiirin en vurucu dizesi başlığını sevilen şiirin vurucu dizesi diye okuyup bide tanim girmiştim

kendimi ittihatçılar gibi hissettim, ekşi imparatorluğunun son demlerini görmüş..

son parama kıyamam ben kredi kartı geçiyor mu acabasi :pp

geçen gün bir kamu spotunda bana teşekkürler eden oyuncu.
o hoş sesi ile hemde. bi mutlu oldum bi mutlu oldum.
iyi ki aşı oldum dedim.
ikinci dozda yüzyüze demesini bekliyorum.

asla anlayamayacağım insandır. ben telefonumun titreşimine bile kalkarım. odamın kapısının açılmasına, üzerime yorgan örtülmesine, televizyon sesine, kalem sesine bile... bazı tanıdıklarım var 949394 kere arıyorsun anca kalkıyor ya da kapıya geliyosun, çalışıyorsun çalışıyorsun, tık yok. ben de istiyorum böyle deliksiz bir uyyku...

eski işim gereği tüm terör örgütlerinin mensuplarıyla muhatap olmuş biri olarak, bana kalırsa en tehlikeli grup bunlardır. üyelerindeki adanmışlık ve inanmışlık beni dehşete düşürmüştü. devlete karşı oldukları için, sadece devlet memuru olman (polis asker vs olmana gerek yok) sana düşman olmaları için yeterli. 'dava'larında her yolu mübah gören bu teröristler, sana iftira atabilir, yalan söyleyebilir, fırsatını bulursa hiç acıma duymadan öldürebilir. meslek gereği herhangi bir etkileşimde bulunma zorunluluğu varsa çok çok dikkatli olunmalıdır. seni beni geçtim kendi arkadaşlarını, hatta bizzat kendilerini 'yakarak' öldüren üyeleri mevcuttur. tüyler ürperticiler.

2000 yılından bir gazete haberi

haber metni:

bugün çok üstüne gidilmiş bir yazar. kendisini üzmesin. önüne baksın ve hep mutlu olsun. kendisini kafa sözlük’ün en zengin yazarını kaptığı için çekemiyorlar, çok ayıp çoook.*

kayahan - bir aşk hikayesi

vakti zamanında kendisinden çok muzdarip olduğum komşular.
bakın şimdi bir ev düşünün sabahtan akşama çocuk kahkahası ve çığlığı. bize ulaşan mutluluk.
aynı evin akşam saatleri eve gelen bir öküz, mobilyaların sağa sola vuruş sesleri ve çirkin bir bağırış. duymamak için açtığım son ses müzik. ve de çaresizlik yüzünden hissettiğim öfke.

bir dönem serdar arseven ile tartışmaları oldukça keyifli geçen 1965 doğumlu gazeteci. sert ve dobra biri olması, ayrıca çabucak sinirlenmesiyle arseven'i her zaman bunaltırdı. rivayete göre reklam aralarında yumruk yumruğa dalarmış da. doğru olabilir*. ama arseven hakkında yaptığı "sadece soyadında ar olan yaratık" yorumu nasıl tutmamış anlayamadım.

has urfalıdır, hem de o eyvanlı büyük konaklarda değil, ibrahim tatlıses gibi ovada, gölgede 40 derece kötüler mahallesinde doğup büyümüştür. babası ve tüm ailesi kaçakçılıkla geçinirken o sanat okulunda okumuş, üniversiteye gidemese de muhabirliğe girmiştir. cumhuriyet gazetesine bölgeden geçtiği haberlerle, özellikle 90'larda ulusal medyanın da gündemine giren urfa'daki kadın cinayetlerini derlediği töre kıskacında kadın kitabı ve pkk'yla hizbullah örgütleri hakkındaki araştırmalarıyla meşhur olur, gazete onu istanbul merkeze getirir.

2010'da cumhuriyet gazetesinden atılan faraç, bunu gurur meselesi yaptı. dönemin yöneticileri olan orhan erinç ve hikmet çetinkaya gibi insanları sık sık "kubilay'dan bahsettim diye beni sansürlediler" diye eleştirdi. ne zaman ağzını açsa eleştirlerine "onların döneminde cumhuriyet ilhan selçuk çizgisinden saptı radikal'e benzedi" diye devam ederdi. daha sonra aydınlık gazetesinde yazıp oradan da ayrıldığı halde orası hakkında çok ağır şeyler yazmaması ilginç. cumhuriyet yönetimi o günlerde faraç için "chp'deki önder sav kliğinden olduğu (ki pm üyeliği de yapmıştı, 10 yıldır cumhuriyet yönetimi kadar kemal kılıçdaroğlu'nu da "tesev'cileri getirdi" diye eleştirir) ve sürekli klik propagandası yaptığı için gönderdik" demişti. daha sonra da "bir kadın muhabire tacizde bulundu, saçından sürükleyip dövdü" falan dediler. ikinci söylem, çabuk sinirlenen agresif halini bilenler için (mesela ben) şaşırtıcı olmaz da, sürekli gazeteyi suçlayan bir kişiye kimsenin inanmadığı "siyasi parti propagandası" yerine baştan bunu söyleyip ciddiye alınmasını en başından engellemek dururken neden 8 yıl beklediler, bilemeyeceğim. doğru olup olmadığı konusunda da kesin yorum yapamıyorum... ama mehmet faraç'ın iddiaları en sonunda büyüdü büyüdü ve 2016'da açılan cumhuriyet davası'nda iddianamenin başlıca ayaklarından biri oldu. ha sonra gazeteden orhan erinç grubu tasfiye edilse de yeni yönetim de faraç'ı geri getirmedi o ayrı. halen yeniçağ'da yazıyor.

bonus: serdar arseven'le tartışmaları

2 yıl sonra bir diğer tartışmaları
ikinci videonun devamı

canilik ile cehalet arasındaki babanın sayesinde anladık ki; ülkece iyice kafayı yedik.normal vatandaşımız kalmadı.çalıp çırpanlar, çoluk çocuga, kadına, hayvana, ağaca ota saranlar, tecavüz edenler, işkence yapanlar, olmadı yolda gördüklerine vuranlar, olmadı çig köfte acı diye çalışanı dövenler, olmadı ilaç yazmadı diye dr tekme atanlar, olmadı nezaretanede hacetini yapıp b.kunu memura atanlar.
bitmiyor gittikçe artıyor kitlesel bi delilik, kötülük hali yaşıyoruz.sanırım artık sularımıza sakinleştirici katmanın zamanı geldi.yoksa toplum kendini yiyecek, hiç bu kadar kitlesel bi sıyırmışlık görmedi bu cografya...
birbirimizden, yakınımızdan, içimizdekinden korkar sakınır olduk.

can sıkıntısıdır o, ölüm olsa yerinde duramazsın dediğim başlıktır.

asla asla deme (bkz: never say never)