bazı gençlerin hali.
patavatsız olduğunun, nobran olduğunun farkında olmayan kendini terbiye edememiş gençler. *

yoldaş bizi satmaz herhalde diyorum.*

sarma yaptım. işyerime götürüp herkese ellerimle yedireceğim*

doğum günü kutlanırken utanan, mahçup olan bir insanım ben. görünce ellerimle yüzümü kapatasım geldi.
çok çok değerli ve güzel sözleriniz için müteşekkirim. sadece kuru bir beğeni bildirimi gelse de ben kalbimi bıraktım.

yaşayanların şanslı olduğu sevgi türüdür. bir dedenin torununa olan sevgisi bana göre bu dünyadaki en özel şeylerden biridir. bir de dedenle büyüyorsan, her anında yanında olabiliyorsa bu sevgiyle beslenen insanlardan şanslısı yoktur. böyle insanları görüp iç geçirdiğim, dedemi özlediğim zamanlarım çok olmuştur.

devlet elini eteğini çeksin her şeyden, piyasa kendi akışını bulur zaten der bunlar teoride. serbest rekabet sayesinde en iyi ürün üretilip en ucuza satılabilir böylece.
teoride tabi.
pratikte mis gibi sömürü düzeni kurulacağını, güçlünün piyasayı ele geçireceğini, kamu hizmetleri ticari meta haline gelince yoksul vatandaşların ölüme terkedilmis olacağını falan ön görmek zor değil.
liberallere göre sağlık hizmetleri de satılsın, eğitim de ozellestirilsin. zenginin gittiği hastane ile fakirin (bulursa o da) 10 liraya muayene olacağı hastane arasındaki devasa uçurum oluşmuş kime ne. zenginin çocuğunu gönderdiği özel okul ile fakirin üstüne para verip yine yüksek ihtimalle şu andaki devlet okulu seviyesini bile belki tutturamayacak okul arasındaki uçurum da önemli değildir. nihayetinde piyasa talep ölçüsünde arz yaratacaktır.

bütün bunları geçtim bunların öyle her hıyar tutana tuzla koşmak gibi de bir huyu vardır. piyasaci ise eğer siyasal islamciyi da destekleyebilir misal. çünkü piyasaci insan kesin özgürlükçüdür. hiç öyle diktatorlesmez piyasaci insan. piyasa önemli.

dünya genelini bilmem de bunların yerli versiyonlarının sağ siyaset ile aralarındaki mesafenin sol siyaset ile olandan daha kısa olması da işin ekonomik boyutunun hak ve özgürlüklerden önce tutulduğunun güzel bir işaretidir. ülke 100 yaşına geldi, bu kadar siyasi tarih birikti, hala daha sağın özgürlük vaatlerine her seferinde ağızları sulana sulana atarlar. çünkü bilirler ki soldan ekonomi alanında istediklerini alamayacaklarken sağın başbakanı " ülkeyi pazarlamak benim görevim" diyecektir.

severek dinlediğim rap sanatçısı. imdat adlı şarkısında intiharın eşiğini hissettiriyor. dinlemenizi isterim..
buradan..

...

aklımda döner durur nilgün marmara
yerkürenin arka bahçesinden el sallar bana
nilgün marmara 13 şubat 1958 doğumlu, türk şairdir. 13 ekim 1987 tarihinde, beşinci kattaki evinin, yatak odası penceresinden atlayarak intihar etti. 29 yaşındaydı. manik-depresif idi.

yavaşça ilerliyorum artık mutfağa
bu kez de gülümsüyor şu karşımda sanki sylvia
sylvia plath,27 ekim 1932 doğumlu amerikalı şair ve yazar. 11 şubat 1963 günü intihar etmeye karar verdi. çocuklarına kahvaltı hazırladıktan sonra odalarının kapısını kapattı ve aralıklarını bantladı. ve korkunç bir intihar yöntemi olarak; fırının gazını açıp kafasını fırından içeri soktu…

...

bu kez ocakta yemek pişmeyecek çocuk ver gazı
bağdaş kurup bekle şimdi son seyahat başlasın
şu an yaşamak istediğini söyleyen şu iç sesin
değil mi sana sorup duran neden hayattasın?
...
ta ki sesini duyana kadar o kapalı kapının arkasında kedim var
acıkmışta geldi zaar
toplan, kapattım ocağı kapıyı pencereyi de araladım
sarıldım oğluma ondan başka kimim var
yaşa!

ölümün bu kadar kolayca ulaşılabildiği bir hayatta hiç kimseniz olmasa bile biri hep vardır. yaşamak istediğiniz sürece tutunacak sebepleriniz hep olacaktır. yaşayın!

bu harika depresif ama umut veren şarkıyı sizinle paylaştığım için ben mutluyum.
asırrı: sırrım, ahmak, efkarın delisi, siyaha dal, viran şarkıları güzeldir..

sözlük tarafından nedensizce hesabı silinen yazar. evet şu anda bir nedeni yok. varsa da şu andan itibaren nasıl bir neden peyda olacak merakla bekliyoruz.

kayahan-kara saplantım.

1 saat sonra görüşmelerim var ve bu şekilde yatıyor. insanın kalkası gelmiyor.

bu hayatta tüplü televizyon ve play station 1 ile shadow man oynamak kadar keyif veren çok az şey var.

sayılır mı bilmem ama komşumuzun kayısı ağacını soymuştuk. olay şöyle gelişti; bir gün kuzenlerimle mahallede otururken malum kayısı ağacı dikkatimizi çekti. "aa ne kadar güzel görünüyor, kocamanlarmış.." tepkileri eşliğinde içimize bir merak düştü. 'acaba tadı nasıldı'. tabi çocuk aklıyla izinsiz koparıp yemenin iyi bir şey olmadığını bilmiyorduk. büyük bir neşeyle neredeyse ağaçtaki tüm kayısıları yaptık ve gururla eve götürdük. sözde düşünceli çocuklar olup evdekilerle beraber yiyecektik. eve götürünce annem haliyle "nerden topladınız bunları?" diye sordu. bizde masumca "karşı komşu varya onların bahçesinden" demiştik. annem biraz kızdıktan sonra güzelce anlatmıştı yaptığımız şeyin çok yanlış olduğunu. kayısıları da götürüp komşuya iade etmiştik. o zaman çok utanmıştım.
bu arada o kayısıların tadı nasıldı acaba, hiçbir zaman öğrenemiyeceğim.

drip coffee yönetmlerinden biri olan, drip brewing, filtered coffee, veya pour over 1900’lerin başından itibaren oldukça popüler olan ve özellikle nitelikli kahvenin yaygınlaşması ile yıldızı daha da parlayan ve temelinde kahve üzerine belirli bir süre ve sıcaklıktaki suyun gezdirilerek dökülmesi işleminden oluşur. baristanın kahve ile olan dansının en belirgin halidir. profesyonellik gerektirir, kahveyi tanımak gerekir. bir çeşit kahve ile 10’dan çok demleme profili oluşturarak farklı farklı tatlar çıkarmaya gayet müsaittir. çekirdek yapısını, karakterini tam olarak doğru çıkarttığınız bir demleme metodudur.
kaynak

ne denmelidir bilemiyorum,
sevgim acıyor...
turgut uyar

dünya'nın güneş etrafında dolandığı yörüngenin bulunduğu düzlem. tutulum olarak da bilinir.


görselin kaynağı

tam olarak ne yapmaya çalıştığını anlayamadığım yazar.
sürekli bir yerlerde; beğenmeyin,
engelleyin, beğeneni..,onu görmedim,bu engellemiş vs.vs.en son nickaltı yazmayın dedi diye geldim(kelime bu değil ama önemi yok).

ne olsun istiyorsun anlatsana biraz?*

monica.

maldivler.

öykülerini çok sevdiğim yazar behçet çelik’in patikaların iyi yanı isimli on bir öyküden oluşan kitabının ilk öyküsü olan seyrelme telaşı isimli öyküde geçen bir kavramdır.

bazı insanların hayat gramerinde bir bozukluk vardır. öyle olsun istemedikleri halde vardır bu bozukluk. düzeltmek için çabalasalar da vardır ve var olmaya devam eder. hayatlarını alt üst etmek için istek duymazlar bu insanlar, en azından çoğu insanda yoktur böyle bir arzu ama hayat gramerinde doğuştan bir bozukluk olan insanlar bu konuda istekli diyemesek de çok başarılıdırlar.

bu bozukluktan mustarip olan insanlar hep yanlış adımlar atarlar, hatta çoğu zaman bu adımın onların düşmesine neden olacağını bilmelerine rağmen. durduramazlar kendilerini. sonra düştüklerinde yeniden başlamak için çok zorlu dönemler geçirmek zorunda kalırlar. onca yara berenin sağalması çok zaman alır.

çoğu zaman da iki seçenek arasında hep yanlış olanı seçerler. yanlış olduğunu bile bile hem de. bunu başlarına bir kötülük gelsin diye, hayatları mahvolsun diye de yapmazlar. sadece başka çareleri yokmuş gibi yaparlar. bu sefer tercihleri onlara mutluluk getirebilirmiş gibi yaparlar. ve sonu her zaman olduğu gibi yine acı, yine keder olur.

bu tür insanlar her şey yolunda giderken, hayat güllük gülistanlık iken, içlerinde huzur kırıntıları serpilirken, mutluluk diye bir şeyin varlığına inanmak üzereyken tökezlemeden duramazlar. ille de yanlış bir adım atıp güzel şeyleri mahvederler ve bu en çok onlara zarar verir. bu kadar savaştan sağ çıkan bir insanın içinde çok ceset vardır mutlaka.

içlerinde sakladıkları ya da onlardan habersiz saklanan o bozguncunun ne zaman ortaya çıkacağının bilememenin tedirginliği ile hiçbir güzellik onlara o kadar güzel gelmez, hiçbir mutluluk yeterince sahici olamaz, hiçbir huzur olması gerektiği kadar uzun süremez. çünkü bir yerde saklanan o bozguncu her ana ortaya çıkmaya hazırdır.

sadece bazıları, yani şanslı olanlar, hayat gramerlerindeki bu bozukluğu düzeltecek biri ya da birilerine rastlayabilir. o zaman sıfatlar yerli yerine oturur, fiil çekimleri düzelir, noktalama hatasından kaynaklanan anlatım bozuklukları silkelenip kendine gelir. her sözcük tam olması gerektiği yerde, tam olması gerektiği gibi kullanılır. ve bozguncular sokak aralarındaki izbe bodrum katlarına çekilmeye başlarlar. her şey yoluna girdiğinde don quijote’nin nasıl okuduğu da o kadar önemli olmaz artık.

bir köy öğretmeninden aldığım mesaj.
çalıştığı okula hikaye kitapları yolladığımı haber verdim.o kadar mutlu oldu ve bunu o kadar güzel cümlelerle ifade etti ki,öğrencilerinin gözündeki ışığı binlerce kilometrelerce öteye gönderdi.
emeğiyle, severek işini yapan bu kardeşim bugünkü mutluluk sebebim.

o güzel insanlara, güzelim çocuklara ulaşmak isterseniz :
instagram.com/koyokullarige...

gereksiz bir alınganlığın hedefi olmuş güzide yazarımız. kesinlikle alay etme amacı taşımıyan masum bir anısını anlattığı için verilen tepkiyi çok aşırı buldum. incir çekirdeğini doldurmayacak meseleleri kafasına takmamasını diliyorum. aynı zamanda 3 genç annesi olduğunu yeni öğrendim. ayrıca takdir ediyorum.