arkadaşların yazdığı gibi maalesef üreticiler işletmelerini, yem fiyatlarından dolayı yavaş yavaş kapatıyor. bu durumun ilerde geri dönüşlerinin çok ağır olacağı ortada. üreticiden 1 'e alıp 5' e satmak tarım ve hayvancılıkta yaygın bir durum ve artık azalan alım gücüyle, şehre göçler daha da artıyor. doğal kaynakların çok kıymetli olduğu bu dönemde, üreticiyi desteklememek intihardır.

karmanın benim nazarımda tek amacı takipçilerimi görebilmek, hepsine tek tek teşekkür etmek istiyorum. az kaldı zaten. ama bu şekilde karma toplanabileceğine de inanmıyorum.

sonuca ulaşamayacak olan başlıktır.

(bkz: marsta kavga çıkması)

(bkz: manipülasyon teknikleri)
(bkz: manipülatif insanlar)

duygusalligi surekli her seye aglamak ve her seye alinganlik yapmak ile es deger tutuluyor olmasina cok icerledim durduk yere.
duygusal olmak, bazi duygulari daha derin hissedebilmek sadece. sezgilerin daha guclu olmasi, merhamet dozunun daha fazla olmasi, bir baskasinin ister fiziksel ister manevi bir acisini daha iyi anlayabilmektir, hissettiklerini paylasabilmesidir.

ziyaret eder tabi severler hristiyanları. zalim saddam ve yakın ekibindeki herkes öldürüldü, asıldı ama yıllarca dışişleri bakanlığı yapan hristiyan kökenli tarık aziz asılmadı. çok merhametli olan ırak mahkemesi, sağlık sorunları olduğu için onu asmamışlar.

bisiklete binmek.
hâlâ öğrenmeye fırsatım olmadi ama mutlaka öğreneceğim.
tolstoy bisiklet sürdüğünde 67 yaşındaymış. bugün tolstoy'un bisikleti diye bir kavram var.okumayan varsa okusun.
(bkz: hicbir sey için geç degildir)

google'ın ceo'su sundar pichai, hamam böceği teorisi'ni şöyle anlatıyor:

restoranın birinde bir gün aniden bir hamam böceği belirdi ve orada bulunan bir kadının üzerine çıktı. kadın korkudan çığlık atmaya başladı. paniklemiş yüzü ve titreyen sesiyle, can havliyle hamam böceğini üzerinden elleriyle atmaya çalışırken zıplamaya başladı. onun bu tepkisi bulaşıcı olmuştu, bulunduğu gruptaki diğer insanlar da paniklemişti. kadın sonunda hamam böceğini üzerinden atmayı başardı derken… başka bir kadının üzerine düştü hamam böceği. şimdi aynı şeyleri yaşamak için sıra gruptaki diğer bir kadındaydı. garson hemen imdatlarına koştu. bu nöbet değişiminde, bu sefer de hamam böceği garsonun üzerine düştü. garson dimdik durdu, kendini toparladı ve gömleğindeki hamam böceğinin davranışlarını gözlemledi. kendine yeterince güvendiğini hissettiğinde, hamam böceğini parmaklarıyla tutarak, restorandan dışarı attı.

''ee bu teori bize ne anlatıyor? özet geç'' dediğinizi duyar gibiyim.

hayatımızda karşılaştığımız olaylara tepki vermek yerine anlamlı bir yanıt vermeliyiz. yaşantımızda kaosu yaratan esas şey, bir sorunun kendisinden ziyade soruna olan yaklaşımımızdır. tepkiler içgüdüsel olarak gösterilen hareketlerdir; fakat cevaplar etraflıca düşünülerek oluşturulmuş şeylerdir.

karar sizin.

ivan turgenyev'e ait kısa ama etkileyici bir aşk öyküsü.





kitapta karşılıksız -olduğu düşünülen- bir aşkın, iki insanın hayatını nasıl etkilediği, ölümün aşkın devamına bir engel olup /olmadığı mistik unsurlar katılarak sürükleyici bir biçimde anlatılıyor.

yalın ve akıcı bir dille yazılmış,tek oturuşta bitirilebilecek insana ve aşka dair enfes bir eser .




detaylı bilgi için

merhaba, selam gibi normal insanın verebileceği cevaplardır. siz kadınlar yerine dünya dışı ırklarla karşılaştınız sanırım*.

"çocuğunu bende unutmuşsun "

(bkz: based on a true story)

kapitalizm adını gururla taşıyan sevimli ama tehlikeli canavarın üzerimize toksik bir salya gibi püskürttüğü ve tenimize değdiği andan itibaren aidiyet duygumuzu ve tüketme arzumuzu harekete geçiren bir kavramdır.

kendimizi ifade etmekte, kendimizi gerçekleştirmekte ve konumlandırmakta çok özgür olduğumuzu sandığımız ama uzuna vadede köleleşme tehlikesiyle karşı karşıya olduğumuz bu dönemde marka sadakati bizi tektipleştirme konusunda bir arpa boyundan çok daha uzun bir yol alarak kişisel masallarımızın içindeki kötü kurt karakterinin hakkını layıkıyla veriyor.

satın alarak kendi ihtiyaçlarımızı karşıladığımızı düşündüğümüz markalara yavaş yavaş ait olmaya başlamamız nedense kimseye tuhaf gelmiyor. sanki hep aynı yeni nesil kahve dükkanına giderek, ya da aynı yayınevinin kitaplarını alarak, aynı gazlı içeceği tüketerek, hep aynı televizyon kanalını izleyerek, aynı marka arabaya binerek, aynı markanın kozmetik ürünlerini kullanarak bir nevi sadakat gösterisi sunarak kapitalizm kraliçesinin kılıcını omzumuza dokundurup bizi şövalye ilan etmesini umuyoruz.

halbuki marka sadakati bizi sıradanlığa mahkum ederek, zorunlu bir tüketici haline getirerek sürekli bir kar sağlama amaçlı güden üreticilerin üzerimize yağdırdığı bir lanettir.

bu lanetten kurtulmanın yegane yolu lanetin farkına varmak ve kaynağına inerek yok etmekten başka bir şey olamaz.

herhangi bir özel gereksinimli bireye ne olduğu, nasıl bu hale geldiği, ne yaşadığı o anlatmak istemediği sürece sorulmaz. insanların hassas noktalarını yaralayabilir, hatırlamak istemedikleri travmalarını düşündürtebilir ve belki de zor toparladıkları özgüvenlerini kırabilirsiniz. kolu olmayan birine ismini bile sormadan "aa ne oldu" demek gerçekten çok çirkin.

etimolojiye bayılırım. en ilginç bulduğum bir örneği paylaşmak istiyorum.
rusçada yoldaş anlamına gelen tovariş (товарищ) kelimesi. tovariş kelimesinin kökü товар yani tovar'dır ve bu kelime eski türkçedeki tavar sözcüğünden geçmiştir.
tavar mal anlamına gelir. (dîvânü lugâti’t-türk dizini (tdk) tavar- mal, davar·ı, 79, 234, 235, 238, 264, 265, 300. 303, 362;ııı, 310, 334, 338, 419, 420, 445, 447 bkz> tawar)
sonuç olarak tovariş(товарищ)ler devlet malıdır, bireysellik yoktur fjkghjjh

okuduğum kitaplarla ilgili kendi düşündüklerimi not alıyordum ama beni doyurmuyordu. tam da bunu düşündüğüm gün karşıma bu sözlük çıktı. şansıma çaylak sistemi henüz gelmemiş. benim için bir günlük gibi olacak düşündüğüm şeyleri yazabileceğim her gün. belki birileri çıkıp yanlış düşünüyorsun doğrusu şöyle diyecek ve gelişimime katkı sağlayacak. bu arada ilk defa aidiyet duygumu doyurdum burada. saatlerce çıkamıyorum. umarım çok daha fazla adı duyulur ve kuruluş amaçlarına ulaşır.

müslüm gürses - gitme

yüksek sesi, gürültüyü, çocuk sesini kafam kaldırmıyor.
hiç bir şeye enerjim yok yatıp kalkıyorum.

1996 yılında başıma gelmiş fantastik olaydır. lisedeydik o zamanlar tabii.

+batuhan beni dikkatli dinle... aradığın güç içinde... kontrolünü kaybetme. dinle beni... sen o'sun, sen seçilmiş adamsın. anladın mı?
-ne diyorsun betül?? bilmece gibi konuşuyorsun. ya sen cin misin yoksa normal kız mısın betül.. daha o belli değil? hem... seçilmiş adam mı kalmadı burada?
-hah hah! adım betül. aynı kafede... beni bul..

buluşma teklifini böyle gizemli bir şekilde etmişti. akşamüstü, onunla ilk kez kesiştiğimiz kafede oturmuş ve onu beklemiştim. o da söz verdiği gibi gelmişti. ilk defa bir kızla bu kadar garip bir date tecrübesi edinmiştim. hayat nelere gebe.

yaşamaktan vazgeçmek.