dün de demiştim, bu ülkenin ekonomisini ipleyen yok. böyle giderse venezuela'ya döneceğiz.

edirne'nin oradaki sınır kapısına yakın geçmişliğim var.

yaş 35 yolun yarısı eder dante gibi ortasındayız ömrün demiştir.

yazarı matt haig olan kitaptır. hayatımızda yapılan tercihler ve sonrasında tercihlerimizin olası sonuçları üzerine bir romandır. hepimizin mutlaka hayatında keşkeleri vardır; değerlendiremediğimiz önünüze çıkan fırsatlar, bir gelecek vaadedip vazgeçtiğimiz ilişkiler, gerçekleştiremediğimiz hayallerimiz. kitap hayatı dibe vurmuş, bir çok fırsatı elinin tersiyle itmiş nora seed’in öyküsünü anlatmaktadır.

nora seed, zeki ama asosyal bir çocuk olarak okulda zamanını kütüphanede geçirmektedir. kendisi yüzme şampiyonu olmuş ama bu alanda kariyerinden vazgeçmiştir. hayali buzul bilimci olmaktı. kendisinin müziğe karşı yeteneği de olup, ağabeyiyle kurduğu grupta başarı elde etmiş ve büyük bir teklif almıştır. ama nora bu teklifi de reddetmiştir. ona aşık bir adam vardır ama düğüne kısa zaman kala onu terketmiştir. şimdi kedisiyle yaşamaktadır ve kedisi bir gün evden kaçar ve öldüğümü öğrenir. üstüne plakçıda çalıştığı işten de kovulur ve kalan tek geliri olan piyano dersindeki tek öğrencisi de kursu bırakır. dibe vurmak… nora seed hayatındaki pişmanlıklar ve keşkelerle dibe vurmuştur. intihar etmeye karar verir. ancak ölmek yerine kendini küçükken zaman geçirmeyi çok sevdiği kütüphanede bulur. raflar tonlarca kitapla doludur: nora’nın olası yaşamları ve keşkeleriyle. ona bir şans verilir ve keşkelerini yaşamasına izin verilir. kitap nora’nın farklı hayatlarındaki yolculuklarını anlatmaktadır.
kitabın mesajı aslında, hayatının iplerini elinde tuttuğun ve her zaman hayatını değiştirip düzene sokabileceğin.

alıntı:
‘olmak istediğim her şeyi olmam,yaşamak istediğim bütün haytları yaşamam mümkün değil.istediğim bütün yetenekleri geliştirmem de mümkün değil. istememin nedeni ne peki? hayatında olası bütün zihinsel ve fiziksel deneyimlerin her bir rengini,tonunu ve her çeşidini yaşamak istiyorum’.

(bkz: sınav kağıdı dolu gözüksün diye saçmalamak)

artık hoşlanmıyorumdur. bir sorunum kalmaz.

sade hali de çok güzel olan ancak yaseminli olan halinin daha da güzel olduğu bitki çayı. antioksidan açısından zengindir. poşet çay olarak satılan değil de teneke kutuda olanı tavsiye edilir.

2002 yılında kurulmuş, bir merkür ödülü sahibi, ingiliz indie rock müzik grubudur.
alakasız da olsa eskilerden "the beatles" ile ilişkilendirdiğim müzik grubu. seviyorum kendilerini.

sonbahar aylarında sosyal medyada why'd you only call me when you're high ile daha da ünlenmiştir.

ben en çok do i wanna know'a anlam yüklüyorum galiba*.

ben seni, sesini, kokunu çok özlüyorum. sonu gelmiyor bu özlemin, bitmiyor, durmuyor.

insanlar şey diyorlar; zamanla alışırsın... neye alışacağım ki aklım almıyor. zamanla daha çok özlemeyecek miyim? ne bileyim aylar geçiyor seneler geçecek her gün görmediğim gün sayısı artacak buna hazır değilim sanki ben...

hem yokluğunu kabullenemiyorum ki nasıl özleminle baş edeyim. canım çok yanıyor konuştuğumda cevap alamayınca, hayalini kurduğumuz şeyleri gerçekleştirdiğimde beraber sevinemeyince...

bazen hiç gitmemişsin gibi davranıyorum yok diyorum ya öyle değil o başka yerde diyorum ve o yüzden o yerlere gitmiyorum bu gerçekle yüzleşmemek için ama hayat öyle bir şey ki bir anda bak artık o yok diye yüzüme vuruyor.

bazen evde durup yaşanılan olayları sen karşındaymışsın gibi sana anlatıyorum mesela sonra bir şey geliyor napıyorsun sen diyorum. bekliyorum, karşımdaki senin özlediğim sesiyle anlatmasını, hasretimi cevaplamasinin bekliyorum. ama olmuyor...

özlem işte gelmeyen birine duyulunca çok daha zor oluyormuş...

sizin online olmanıza aynı sebepten olabilir. endişe etmeyi gerektiren bir durum yok. ya da var mı? bilemiyorum

tektaş yüzüğü hiç sevmiyorum. sevdiğim adam telaşla evlilik teklifi yapacağını ima etti.
kanlı elmas filmini izleyen biri olarak, o elmasın üzerinde kaç insan kanının olduğunu bilerek onu takmak ilkelerime aykırı geliyor.
o kadar da güzel söyledi ki hayır diyemedim.
parayı kolay kazananlar için alsın, sen de takma amann demek kolay.

çok bunaldığım zamanlarda, çoğu zaman olduğu gibi insanlara katlanamadığım anlarda, kitaplarda yazılanları artık aklım almamaya başladığında, izleyecek güzel bir film bulamadığımda ve henüz tüm alışkanlıklarımı değiştirecek yeni bir alışkanlık edinmediğim dönemlerde sıklıkla oynadığım oyundur.

oyunun amacı kıskaçlı bir makine ile yeraltında bulunan altın ve elmasları toplamak. ama bir cümle ile özetlediğim kadar basit değil. akınızda öyle kalmasın sakın. zamanlama ve isabet çok önemli bu konuda. çünkü büyük bir altın parçası almaya çalışırken kocaman bir kayayı çekmek zorunda kalabilirsiniz ki bu da size çok zaman kaybettirir.

ilerleyen turlarda karşımıza çıkan sıçanlar ise işin çabası. bu sıçanlar ağızlarında elmas taşıyarak hızla geçerken onları yakalamak zor ama çok keyifli. arada kullanılan bazı güçlendiriciler ise oyunun stratejik yanı. çuvallarla gelen bu güçlendiriciler oyunu kolaylaştırsa da her zaman hayırlı şeyler çıkmayabilir içlerinden. her çuval mutluluk getirmez insanlara.

her tur sonunda markete gidip güçlendirici alabilirsiniz elbette ama bu kapitalist tuzaklara düşmeyin. sizi güleryüzle karşılayan adam bir şey almadan çıkmaya kalktığınızda arkanızı dönmenizi bile beklemeden surat asmakta. vahşi kapitalizm!

oyun kültürü hiç olmayan biri olarak size anlatabileceğim az şeyden biridir bu oyun. bu sabah yolda yürürken çok güzel bir poyraz getirdi aklıma bu tanım fikrini.

sağ olsun ve altına hücum!

sene bilmem kaç. birkaç yıl olmuştur. akşam dokuz suları, bir yeni mesaj. salvador, diyor ötesine geçemiyoruz bir şeylerin, olmuyor, olmayacak, yapamıyoruz. bildirimlerden okuyorum, okey masasındayız, espriler kahkahalar, bir cuma ya da cumartesi akşamı, dert yok tasa yok. sol elim bir titredi, taşlar sayılar gözlerimin önünde anlaşılmaz şifrelere dönüştü, betim benzim attı. masada bir murattı rosso, göz göze geldik, abi yanayım allah kuran aşkına dedi. ilkin o gün duydum. sonuncusunu bir saat önce falan. sigarayla konuşuyorsanız yalnızsınızdır, sigara sizle konuşuyorsa bitmişsinizdir.
t:bir bitiklik alameti.

sınava girdiğim sitede oluşan uyarı, deli eder.

evet güzel olacağını tahmin ettiğim başlık. ve yönetimden tek ricam böyle amacı belli başlıklarda amacına uygun dolu dolu olan tanımlarda birden fazla tanıma müsamaha etmeleri. başlıktaki her birden fazla tanıma değil sadece bu kültürel faaliyete katkısı olanlara.

aslında günlere bırakılması gereken bir söz. aklıma da ülkemize ait çağırışımlar yapıyor, kulaklarımı çınlatıyor:

"kölelere asla özgür olacakları kadar ödeme yapmazlar. hayatta kalmalarına yetecek kadarını verirler ki çalışmaya devam etsinler." bukowski

alman sinir hastalıkları uzmanı ( 1864-1917).
münih sinir hastalıkları okulu'nu kurarak genel felç, damar sertliği, yaşlılığa bağlı akıl bozukluklarının patolojik çalışmalarını yapmıştır. yaşlılık öncesi bunamanın kendi soyadını taşıyan dokusal lezyonlarını ilk kendisi tanımlamıştır.

bazen, yemek yapmak için buzdolabından çıkardığınız dondurulmuş gıda olabilmektedir bu...
aylar önce sizin için özenle hazırlanmış, dondurucuda bekleyen taze fasulyedir belki de bu, memleketten gönderilmiş...
pişen taze fasulyeyi yerken bir yandan hıçkıra hıçkıra ağlarsın, boğazından da geçmez zaten...

muhalefet yapacaksanız böyle yapın. diyeceksiniz ki bu eylemlerle akp oy kaybetmez. belki sadece bir eylem ile değişmez ancak birlikte ses çıkarma gücü verir.

(bkz: https://tr.sputniknews.com/...)