gelecekteki ruh eşimle boracay adasında palmiyeler ve çeşitli ağaçlarla kaplı ahşap evimizde huzurlu bir yaşamdır. sabahları denizlenip akşamları kumsallandığım cool bir yaşamın peşindeyim.

cok sevmek... cok sevince elestiremiyorsun, gozune bir perde iniyor birde gercek yuzunu goremiyorsun. fazlaca fedakarlik yapiyorsun, sonsuz guveniyorsun birde. saf gibi ne dese inaniyorsun...gunun birin de aptal yerine bile koysa, kendini sucluyorsun oyle bir iyi niyet iste.

barış anıtı; japonya hiroşimaya atılan atom bombasının asıl hedefi olan aioi köprüsüne en yakın yapıdır. patlama öncesinde ticaret geliştirme binası ve endüstri tanıtım salonu olarak kullanılan binadan geriye kalan kalıntılara verilen isimdir. japonlar tarafından kutsal bir yapı olarak görülen bina, patlamadan sonra olduğu haliyle korunmuştur ve unesco tarafından dünya mirası listesine alınmıştır.

milkanın mor ineğinin var olduğunu sanmak.

benim gözlüklü şirin olmuş olmam kadar güzel değildir, diss'siz olmaz. *
tebrikler.

nişan ya da düğün gibi bir durumu geçirdiyseniz sizi tebrik eden veya hayırlayan kişiye darısı başına denmez. teşekkür edilir.

tanımlamaları için tanımlama yapmanın tarifsiz, yetersiz ve tanımsız olduğu yazar.

bence o kadar iyi, iştah uyandıran ve değerli bir yazar.

kasklı abiler.
gençlik yıllarına ait bir kaç maskesiz fotoğraf için.
www.nme.com/photos/daft-pun...

adını özel bir günden almış olan, et, un ve yoğurt katılarak yapılan, üzerine kızgın yağ dökülerek servis edilen sulu yemek.

ketoz şekerleri aldoz şekerlerden ayırt etmeye yarayan testtir.
bu testte fruktoz pozitif reaksiyon verirken; glukoz, galaktoz gibi aldehit şekerler negatif sonuç verir.

inanılmaz bir sinemadır.
1997 yapımı cennetin çocukları
1999 yapımı cennetin rengi/allah 'ın rengi
2004 yapımı kaplumbağalar da uçar

filmlerini izlemeniz tavsiyemdir. fakat hepsi bol miktarda dram içerir dikkat ediniz. moraliniz çok yüksekse sizi diplere düşürür, zaten moraliniz bozuksa daha da dibe çeker haberiniz olsun. fakat mutlaka izleyiniz.

20 eylül 1932 yılında "rockefeller center" binasının yapımı sırasında çekilen ve yüzyılın en ikonik fotoğraflarından biri olan bu fotoğraf yerden 260 metre yüksekte öğle yemeğini yiyen 11 işçiyi gösteriyor.
internette bazı isimler yazsa da aslında kimin çektiği tam olarak belli değilmiş.

at insanı olarak konuyu başka bir platforma taşımak istiyorum.

dünya üzerinde atlar kadar estetik hiçbir yapı, doğal güzellik ve canlı yoktur.

çok öfkeliyim bugün. karmaşıklığı sevmiyorum. hayat küçük sürprizlerle güzel olabilir ama kaos ortamı beni rahatsız ediyor. yılın başından beri her şeye hazırlıklı olun, demekten sıkıldım. okul açılabilir de açılmayabilir de... sınavlar olabilir de olmayabilir de... performans ödevleri bunlar; yapın, yollayın, hazırda olsun çünkü notları girebiliriz de girmeyebiliriz de...
derse gelen öğrencilerimin motivasyonu düşmesin diye ara ara ama bıkmadan şu konuşmaları yapmaktan da sıkıldım.
haaa siz mi? dersime sürekli gelen, çalışan kuzular elbette derse girmeyenlerle aynı kefeye konulmayacaksınız çünkü emeğiniz var. sabahın köründe diğerleri sıcak yatağında uyurken siz sorumluluklarınızı yerine getiriyorsunuz. tabii ki sizin notunuz olacak, yüksek olacak. kendiniz için geleceğiniz için gayret edin, sabredin, fedakarlık edin...
peki ya derse girmeyenler. ailesi cahil diye, eğitime önem vermiyor diye bilinçsiz olan. bir senelik öğretimi kaçıran belki hiç toparlayamayacak olanlar.

peki biz? seneye bir sınıfta,;öğretime devam etmiş, biraz devam etmiş, hiç uğramamış onca öğrenciyi nasıl toplıycaz?
gecenin on ikisinde ders programı geldi. sabahki dersler için. el insaf... bu kadar da plansız olmaz ki! bu kadar karambole çarklar dönmez ki!
yarın mı? dyk için yarın belki okula giderim belki gitmem çünkü bilmiyorum. çünkü açıklamalara göre plan yapacaklarından henüz elimize ulaşmadı. belki de cumartesi. kısmet...

bazen hiçbir şey yapmana gerek yoktur.

16 yaşında bir yaz vakti yaşadığım absürt olaydır. çağatay arkadaşımın hiç öyle bir meylinin olduğunu anlayamamıştım. hadiseden önceki kış, tüm sosyal medya hesaplarına aşk acılı gönderiler atıyordu. (ç. kalp s.)(bu aşk bitti)(böyle bitmesin) tarzında şeyler gördüm. yaz geldiğinde karşılaştık, sahile yüzümüz dönük oturuyoruz, sigara yakmaya uğraşıyorum o sıra, sordum:

+ee anlat bakalım çağatay, kim bu s? selin mi, serenay mı, sevim mi?
(kırıtarak bana döndü)
- samet.

bir şey diyemedim ilk başta. sonunda sigarayı yaktım, derin bi nefes aldım içime. yüzüm denize dönük. 5 saniyelik nuri bilge ceylan sessizliği tadında bir an yaşandı. hayat hayat değil birden sanat filmine dönüşmüştü. suratı düştü, onunla arkadaşlığımı keseceğimi düşündü zannedersem. ama ona saygı duyduğumu söyledim, anlattıkça anlattı, öyle rahat göründü ki sanki tüy gibi hafiflemişti.

müridi olduğum tarikat. yıllarca kendimi ateist zannediyordum, bir kaç yıl önce aslında apateist olduğumu farkettim.

en kısa yolculukta bile kulaklık takmak.