tam olarak inşa edildiği tarih bilinmeyen; önce kilise olarak inşa edilip sonradan rum ortodoks manastırına dönüştürülen dini yapı. bölgede anlatılan yaygın bir inanışa göre, birbirinden habersiz ve farklı yerlerde bulunan 2 keşiş aynı rüyayı görür ve manastırın şu an olduğu yere doğru yola çıkarlar. trabzon'da karşılaşırlar ve birbirlerine rüyalarını anlatırlar. bunun üzerine birlik olmaya karar verip manastırın olduğu yere gidip yapının inşasına başlarlar.
manastırda, 2010 yılında türkiye cumhuriyeti hükûmeti'nin izni ile hristiyanlarca meryem ana'nın göğe yükseliş günü olarak kabul edilen ve kutsal sayılan 15 ağustos günü 88 yıl aradan sonra ilk ayin düzenlenmiştir.
eklemeden olmaz, yapılan restorasyonlar* sebebiyle fresklerin ve yapının orijinalliği epeyce bozulmuş haldedir ve yapının birçok kısmı kapalı tutulmaktadır.

bir menekşe kokusunda seni aramak var ya,
bu hep böyle böyle gider mi?

tanım : şarkılarda sorulan en zor soruları paylaştığımız başlık.

günaydın sözlük,
anda kalmak... son zamanların en meşhur söylemlerinden biri... çok zor şeylerden biri...
bana göre geçmişin tüm önyargılarını, varsayımlarını bırakıp nötr bir şekilde geleceğe bakabilmek demek..
mesela, "bugüne kadar ki hayatım çok kötüydü, bundan sonra da öyle olacak" dememek,
çünkü bir noktadan sonra bu varsayımlar, "kendi kendini gerçekleştiren kehanet"e dönüşüyor... şimdiye kadar her şey kötü gittiği için mi bundan sonra da kötüye doğru gidecek, yoksa sen zaten her şeyin kötü gideceğine dair bir ön kabulle yaşadığın için iyiye doğru gideceğine dair bir inancın kalmadığından kılını bile kıpırdatmadığın için mi kötüye doğru gidecek?
bir şeyde istenmeyen durumlar varsa, orada yapılacak en iyi şey, üzülmek, umutsuzluğa düşmek, kurban rolüne bürünmek değil, harekete geçmektir... her an yepyeni bir an ve yepyeni olasılıklarla dolu ama önyargısız bakabilmeyi bilebilirsek...

müzikte şeytan aralığı diye de adlandırılan, teknik olarak "artmış dörtlü" olarak ismi geçen aralığın bir diğer söylenişi.

youtube'ye video yüklemeye başla. 25 yaşına gelince hayatın çoktan kurtulmuş olur. ben senin gelecekten gelen halinim. pipinle oynama beni dinle, beni dinleee..

tam hacılara hocalara inanamaz hale gelmişken allah yolladı. güzel yazıyor.*

(bkz: şam)*

nedenini hepimiz biliyoruz sanırsam.*

tanım: pek de hoş olmayan şeylerdir.

edit: arkadaşlar bu arada sanırım verdiğim örnek çok net olmadı; bu yüzden açıklama gereği duydum. şam derken suriye'nin başkenti şam'dan bahsediyorum. oraya dönmüş durumda izmir şuan. hatta ege bölgesi komple. plajların hâli malum, kordon boyunda yürüyemiyoruz. maymunlar cehennemi gibi ortalık.

aboooo bu fıstık kim*?

konum ise zonguldak'tır zonguldak'a trenle gitmek ise ayrıcalık.

beni varoş olarak niteleyebilirsiniz ama müslüm demek istiyorum. beni kocaman halimle sinemada çocuklar gibi ağlatmıştı. belki bir daha izlesem o kadar ağlamayabilirim. sanırım duygusal olarak yoğun bir dönemde olmamla da ilişkiliydi.

ülkenin dört bir yanında ayrı ayrı felaketler oluyor.
acilen ülkenin üstüne bir örtü geçirip uzaydan kurşun dökmeliyiz.

sarilinca hamile kaliniyor zannediyordum. yorganima her sarildigimda sabaha hamile kalarak uyanirim diye korkuyordum.

günaydınnn güz güzellerim! karga bokunu yemeden okula geldiğim için, dona dona kahvaltı yapıyorum... her yere erken gitme huyum bir gün beni öldürecek.
istanbul için uyarı : güneşin var oluşuna aldanmayın.. hava bayağı esiyor ve soğuk.. kalın giyinin, öpüyorum sizii!

bir ihsan oktay anar kitabıdır. üç bölüme ayrılır yegah dugah segah. kitabı açar açmaz mevlananın harika cümlesiyle karşılaşırız. kulak eğer gerçeği anlarsa gözdür. çok güzel bir cümle kitabın alt metnini içeren bir cümle. uzun ihsan efendi bu kitabında yine bizi farklı alemlere götürür felsefik düşünmemizi sağlar. her şeyi bilmek için, belki de hiçbir şey bilmemek gerektiğinden, ademoğullarından bazıları, bildikleri her şeyi unutmaya hayatlarını adadı. gibi bir cümleyle ne demek istediğimi biraz olsun anlamışsınızdır. kitap hakkında kitap tanımının yüzeyselliğini farketmişsinizdir. bunun sebebi ihsan hocanın kitaplarının anlatılamaz oluşu apayrı bir dünya. kitaplığım en değerli kitaplarından bir tanesidir suskunlar. dilerseniz bir kaç alıntıyla yazımı sonlandırayım. --- alıntı ---

belki de susmak, gerçeği anlatmanın tek yoluydu.

--- alıntı --- --- alıntı ---

senin buraya gelmenin sebebi sadece bizim gel dememiz değil, ayrıca onların sana git demeleri. hiç kimseye kötüdür deme. aslında onlar bilmeden iyilik eden insanlardır.

--- alıntı --- yazı yazarken tekrar kitabı karıştırma imkanı buldum ve tekrar uzun ihsan efendinin yazılarını özledim. ayrıca bu kitabı okuduğum süre içerisinde bir kaç hatalı kısım gözüme çarpmıştı ihsan oktay anar bilerek mi yaptı bilmiyorum ama ben kitabı okurken biraz modum düşmüştü soğumuştum sonra son sayfalarda şöyle bir söz gördüm ve mest oldum. --- alıntı ---

kusur benim imzamdır.bir ismim olduğu sürece bir kusurum da olacak ve olmalı

--- alıntı --- okuyan bu kitapla ilk kez tanıyan arkadaşlar vakit ayırdığı için teşekkür ederim. ayrıca okuyanlar varsa fikirleini tebessümle okuyacağımı belirtmek isterim.

beni duygulandıran başlık.*


(bkz: webtekno)

'yahu yalnızız diye çay, kahvede mi içmiyek?' dedirten başlık.

bir gün bir avm'de bir arkadaşımla denk geldim. 'ne yapıyorsun sen burda?' dedi. 'sinemaya geldim' dedim. 'kimle?' dedi. 'tek' dedim. 'nasıl yani tek?' , 'tek gidilir mi? beni çağırsaydın. beraber izlerdik.' dedi.

o ve bir çok arkadaşım hala benim tek başıma sahilde yürüş yapmama, bir cafede oturmama, alışverişe gitmeme vsvs anlam veremiyorlar. hele ki yalnız yaşıyor oluşum toplum tarafından 'hep hadi canım' la karşılandı. (uzun yıllar sonra bir süredir annemle yaşıyorum buarada. sahi siz neden birileriyle yaşıyorsunuz? bakın bu çok daha zor ve sıkıcı.)

asıl soru şu siz bu yalnızlıktan neden bu kadar korkuyorsunuz? yalnız zaman geçirmek, yalnız yaşamak, yalnız yemek yemek, yalnız vakit geçirmek neden anlaşılması güç bir olay gibi geliyor size?

her şey sürü halinde yapılmaz ki ay. bu da kafa, insan az tek başına zaman geçirmek istiyor.

vera ismi çok nahif geliyor bana, bir de mihrimah. bu isimleri söylemesi bile hoşuma gidiyor.

insanların gezi için daima yanlış yerleri tercih ettiği, tarihi dokusu oldukça iyi korunmuş ülke. italya'nın en göz ardı edilen yerlerinden biri monza'da bulunan santa maria al carrobiolo kilisesi. çok büyük olmamasına rağmen bünyesinde barındırdığı heykeller ve mimarisi ile kesinlikle görülmeye değer bir yer. tarihe ilginiz varsa yine dokusu çok iyi korunmuş cremona'dan geziye başlayıp carrobiolo'ya gidebilirsiniz. maggiore gölü ve sancarlone'de görülmeye değer ama sancarlone anıtının iç bölgesi şu an ziyarete açık mı bilmiyorum. çevresinde uygun fiyata bir şeyler yiyebileceğiniz pek bir yer yok diye hatırlıyorum ama şimdiye kadar çok değişmiştir. viboldone, görülmeye değer bir yer ama çevresinde san giuliano milanese dışında pek bir şey yok ve san giuliano milanese oldukça sıradan hatta neredeyse oldukça çirkin bir yer. milano'ya uğrarsanız güzergahınızı saydığım yerlere muhakkak çevirin derim. araba ile yolculuk ediliyorsa eğer gölgede kalmış bu bölgeler gidilecek gizli tapınaklar gibidir.

edit: imla

vakti zamanında bugüne çok da uzak olmayan bir gecenin kör saatinde kafama portakal atarak "bu ne iş" diyen ve sonrasında da burnumu sokmak istemem deyip yorumları ile kafa göz dalan sevgili melis, * efsanevi eleştirileri ile girdi hayatıma. böyle pat küt 'cık cık bu böyle mi yazılır!' dediği her yerde hakikaten bir kusuru yakalayınca "kim ki bu şahsiyet" dedim. ve yanıt şu: smdlgifkhag... ben şahsiyet falan değilim... *
ahhh bir de şu var en sevdiğim "sayı doğrusunda ben pozitife daha yakınım diye bu benim doğru olduğumu göstermez sadece sıfıra senden daha yakınım." *
biraz garip bir nick altı oldu sanırım ama mellisho bu kadar benzersiz bir şahsiyetken * her diyaloğumuz böyle garip bir seyirdeyken başka nasıl ifade ederim bilemedim.
son söz:
ahh bir de şu beyb meselesi var, ben o başlığı doldururum*... respect atıyorum, jargona çok hakim değilim idare et. *