türkiye milli futbol takımının euro 2000’e katılmak için oynadığı play-off maçlarının ikincisinin ardından mustafa denizli’nin söylediği ve artık türkçede bir deyim haline gelen ünlü sözdür.

euro 2000’e katılmak için grupta yarıştığı takımlar arasında ikinciliği alan türkiye milli takımı irlanda cumhuriyeti ile iki maç yapıp euro 2000’e katılmak için savaşmıştır. irlanda cumhuriyetinde oynanan ilk maç robbie keane ve tayfur havutçu’nun golleriyle bitmiş ve türkiye istediği skoru alıp ikinci maça bu avantajla çıkmıştır.

ikinci maç öncesinde medyada çıkan bazı yazılar milli takımın futbolunu yerden yere vurmuştur. elbette bu yazıların en sinir bozucu olanını da hıncal uluç yazmıştır. uçan kuşa sinirli olan hıncal uluç’un ağzından hayırlı bir şey duymadığımız için bugüne kadar çok da şaşırtıcı bir durum değil elbette bu.

ikinci maç golsüz berabere bitince vurucu cümlelerin adamı mustafa denizli maç sonu röportajında bu maç için 6 puan istediğini, 3 puanı da “ içimizdeki irlandalılar” için talep ettiğini söyleyerek tarihe önemli bir not düşmüştür. bu söz hem tarihsel açıdan hem de daha sonra kazandığı anlamlar açısından çok değerlidir. hıncal uluç için de öyledir umarım.

turnuvaya katılan türkiye çeyrek finalde portekiz milli takımına 2-0 yenilerek elenmiştir.

içimizdeki irlandalılar

tabi renkler ve zevkler tartışılmaz.
fakat bence hem dinlenme olarak hem de eurovisiondaki başarısıyla (bkz: we could be the same)
manga; duman, pinhani, athena, ikiye on kala, kolpa, gece yolcuları, model, gripin, yüksek sadakat, mor ve ötesi, gripin, seksendört, ayna, moğollardan bir adım öndedir.

diğer gruplardan model duman ve mor ve ötesininde muazzam kaliteli şarkıları var.
fakat the best manga bence.

özdemir asaf’ın bu günlerimizi özetleyen bir şiirini bırakalım:

eskiden

ne güzel insanlar vardı eskiden.
çocukluğumuzu kaplamışlardı.
bize masal anlatırlardı
cinlerden, perilerden.
büyük anneler, büyük babalar vardı.
o zaman hepsi uzaktı ölümden.
hem sevdirir hem korkuturlardı.
acı hikâyeleri bile tatlı başlardı.
demek bunun için gittiler hikâyelerden.
ne güzel insanlar vardı eskiden.

ne güzel şarkılar vardı eskiden.
gençliğimizi donatırlardı.
hep iyi şeyler hatırlatırlardı
geçip gitmiş devirlerden.
sevgi ve ümid yaratırlardı.
o zaman her şey uzaktı ölümden.
yanık şarkılar bile neşeli başlardı.
ister istemez saadet taşardı
gamsız günlerimizden.
ne güzel zamanlar vardı eskiden.

ne güzel şarkılar vardı eskiden.
hayâl içinde yaşatırlardı.
güldürür ağlatırlardı
duymadan biz, düşünmeden.
her an bir asır kadardı.
o zaman herkes uzaktı ölümden.
candan sevdiklerimiz vardı.
hepsi başka güzeldi, bizi tanımazlardı.
bütün yollarımız geçerdi gül bahçelerinden.
ne güzel zamanlar vardı eskiden.

bir süre sonra hem maddi hem manevi şekilde yıpratan, "memlekette insan mı kalmadı?" farkındalığıyla son bulan saçmalık.

küçük şeylerle mutlu olan insandır.
(bkz: aynı ben).

daha fazla kandıramazdım kendimi
bu kadarı yeterdi.
ümitlenmek beterdi.
kabullenmek gerekti.

artık kilitli kapılarım.
anahtarları denizin taa dibinde.
ve tüm çilingirler kapalı.
isimleri kayıplar listesinde.

uykuya sığıntı bir yüreğim var.
düşlerim yastığa düğümlü.
çığlıklarım sağır.
içimde bir kahır.

dumanlı hava sahalarım var artık,
bir çırpıda beni boğan.
yokluğunun sesini duyarken,
yaşadığım sensizlik zehirli.

kolay alışıp zor vazgeçiyorum. *

kendine gel diyerek iki omzundan tutulup iyice sarsılması gereken insandır.

tekrar tekrar aynı şeyin anlatılması

birisini eleştirmeye kalkıştığında, şu dünyada her insanın senin sahip bulunduğun ayrıcalıklara sahip olmadığını aklından çıkarma...
f.scott fitzgerald-muhteşem gatsby

redwood ulusal ve eyalet parkında bulunan 114.58m boyu ile dünyanın en uzun ikinci ağacıdır.

mavi önlüğün üzerine kolalı dantel yakalık takıp, mahalledeki diğer çocuklarla köşebaşında buluşup okula yürümekti 90'lar. arada aile albümümüze bakıyorum, babamların zamanında okul önlükleri siyahmış mesela. fotoğraflar da öyle tabii. albüm demişken; karton kapaklı, cırt cırt jelatinleri nazikçe kaldırarak fotoğrafları albümün yapışkan yüzeyine yerleştirmek de yine 90’lara özgü bir başka güzellikti. benim en ilginç, en saçma pozları verdiğim fotoğraflar da hep bu albümlerde. bir poz hakkın var çünkü, şimdiki gibi dijital değil ki beğenmediğini silesin, güzel çıktın çıktın.
okuldan gelince sırt çantasını olduğu gibi bir köşeye fırlatıp televizyonun karşısına geçip deliler gibi akşam kuşağı çizgi filmlerini izlemek, bir nesli dolarla tanıştırıp zenginlik hayalleri kurduran richie rich, geçtiğimiz yıllarda evden bile çıkmayan asosyal tipleri sokağa döken efsane pokemon, jetgiller.
yayınlandığı döneme damgasını vurmuş, barış manço’nun adam olacak çocuk programı, süheyl-behzat uygur kardeşlerle şahane pazar ve sonrasında yapılan pazar banyosu. bunlar benim şu an aklıma gelenler.

o yıllara ait anılar şu an salak salak gülümsetse de beni; her şeyiyle çok güzeldi 90'lar. hepimizin anılarını bir araya toplasak oldukça kalın ciltli bir kitap olurdu eminim.

olay fransanın başkenti pariste yaşanmış. bir organizatörün de aralarında bulunduğu 92 kişiye ceza yazılmış. ilgili habere buradan ulaşabilirsiniz.

aslında hikaye alexander fleming 'in penicillin'i keşfiyle başladı. çoğu keşif gibi, tesadüf eseri otaya çıkmıştı. fleming, peynir küfünün, bakteri kültürlerinin üremesini engellediğini farketti. bu tam bir euraka anıydı. çünkü işler değişmişti, mikroplar ile insanlar arasındaki savaşta öne geçmiştik bir kere. daha sonra sefolosporinden, tetrasiklin grubuna kadar onlarcası geliştirildi. etki alanları ve şekilleri oldukça farklıydı. bazı gruplar ve antibiyotikleri ise rezerv olarak saklanan etkileri oldukça, ağır kırmızı buton antibiyotikler olarak saklanıyordu. günümüze geldiğimiz de ise işler değişti. penisilinin etkisi neredeyse kalmadı, antibiyotik direncinden dolayı. rezervler ise hızlıca tükenmekte. yani ezeli düşmanlarımıza karşı, savaşı kaybetme yolundayız. bunda ülkemizin payı ise çok büyük, tam olarak birinci sıradayız. bu durumu önlemek için bilinçsizce kulanımdan uzak durmanın yanında, ilacı hergün aynı saatte almaya ve tabletleri doktorun da tavsiyesiyle sonuna kadar tüketmeye dikkat etmelisiniz. erken kesilen ve düzensiz kullanılan ilaç ,hayatta kalmayı başarmış bakterilere fırsat vericek ve onların ilacın mekanizmasını öğrenmesini sağlayacaktır. bu da beraberinde dirençli ,yeni ,antibiyotiği tanıyan, zırhını yenilemiş bakteriler demek. hatta belki büyük salgınlar, korkunç vebalar.

fransız yazar laurent gounelle tarafından kaleme alınan psikolojik kurgu romanıdır.

kitap baş karakter alan'ın etrafında dönüyor. hayatı boyunca küçük ya da büyük sürekli başka insanlar için fedakarlık yapan alan'ın hayatından zevk almaması nedeniyle intihara teşebbüs etmesiyle başlıyor kitap. tam intihar edecekken yanında beliren adam ona bir teklifte bulunuyor. kabul ederse eğer onun dediği her şeyi yaptığı takdirde hayatını düzelteceğini, yapmazsa da hayatına son vereceğini söylüyor. son anda ölmekten korkan alan bu teklifi kabul ediyor. alan'ın bu adamın verdiği görevleri yaparkenki maceralarını ve kendini geliştirmesini okuyoruz kitapta.

tamamen insan ilişkileri, manipülasyon ve özgüven duygularına odaklanmış bir kitap. okursanız size çok şey katacağını düşünüyorum. mutlaka bir şans verin.

değerli oldukları, dinlendikleri, ilgiyle kabul gördükleri hissiyatı oluşturur.
gördüklerini yapacakları için, siz konuştuğunuzda onlar da sizi can kulağıyla dinliyor olacak.
dinlenen bir çocuk duygularını çok güzel ifade etmeyi öğrenir. duygularını ifade etmeyi öğrenen bir çocuk ise, empati yapma becerisi kazanır. özgüven problemi yaşamaz. değersizlik hissi yaşamaz.
onu can kulağıyla dinleyecek öyle çok kişi var ki dışarda.'' çocuğum beni dinlemiyor, benimle konuşmuyor, odasına kapanmış çıkmıyor.'' diyorsunuz ya hani.. zamanında yeterince dinlenmemiş çocuklar, ergenlikte aile bağları pamuk ipliğine bağlı yaşıyor.

bazen çok konuşuyor, hep aynı şeyleri söylüyor ve bu hayat telaşının içinde çok bunalıyorken dinleyemiyoruz. ama genel manada çocuğunu can kulağıyla dinleyen, söylediklerini merak eden, önemseyen ve bundan keyif alan; onunla sohbet etmeyi sabırsızlıkla bekleyen, birlikte kikirdeyen ebeveynler olmamız dileğiyle..

beğenmemekte haklı olan insandır. 400 dolara denk gelir. amerika’da yaşayan bir insan bu parayla iphone ,playstation alabilirken türk insanının alabilmesi için kaç ay çalışacağını siz hesap edin.

bahattin abi inşallah ölmemiştir diyerek mahlasına övgülerimi yolluyorum.

masada bulunan kişiler, şu tepkiyi verebilir.*

mantı.

tane tane yap, bi kaşıkta üçer üçer göm. 4 kişi yese her dakika oniki tanesi gidiyor.