#735206 sen misin the “bad” dua eden? bildiğiniz kurudum. 8 oyun 5 yenilgi 3 galibiyetle havluyu ringin ortasına attım. katılan herkese teşekkürler. finale kalan 2 yazara başarılar diliyorum.

çok keyifli sohbetler oldu oyun sırasında. ve anladım ki sözlük dışında yazışmalar çok daha keyifli. sözlük bizi geriyor mu ne?

hayata kirli camdan bakıp, herşeyi kirli bilmektir.

her kaybettiğinde kazanan yanlarını sevmeyi bilmektir.

iki şekilde tezahür edebilir, ikiden fazlaysa bile bu entryde yalnızca ikisinden bahsedilecektir.

gerçeklerden kaçmak şeklinde olan akışına bırakmakta ilerlemenin önündeki en büyük engel, bıraktığı akış değil bizzat kişinin kendisidir.

yapılacak hiçbir şeyin kalmadığı akışına bırakmak şekliyse teslim olmaktır. akışına kendini bırakmak; nereye varacaksa razı olmak, varamasa da sorun etmemek.

otobüsü kaçırmış bir milletin çocuğu olmak ne benim suçumdur, ne de diğer genç sayılan arkadaşlarımın.
19 yaşında olup hem ninja warrior'a katılan, hem çalışan, hem de okuyan gence benzemediğimiz için özür dileriz.

rus mu rusyalı mı veya ingiliz mi ingiltereli mi deriz diye bir bağlantı kurarsak sanırım türküz.

değişik bir tiptir, buraları hala atalarının toprağı sanmakta olan bir zavallıdır.

tipte şöyle birşey yani.

onyargilari olmayan, ideolojilerinde radikallesmemis, konusmaya istekli (gecistirmeyen) ve karsidakini dinlemeyi bilen insanlarla sohbete doyum olmuyor.

'bu kısacık dünyada onurun, gururundan hiçbir şekilde taviz verme, kimseye kulluk etme.'

atomu parçalamış gibi bir havası vardır. özellikle belirtir ortamlarda. çaya şeker atmıyorum ya ben. atmayınca tadını anlıyor insan gibi lafları vardır.

bir gün bir arkadaşımla yemek yemek için güzel bir restorana gittik. yan masamızda tahminimce japon bir aile vardı. ilerleyen dakikalarda 3 yaşında olduğunu düşündüğümüz çocuklarından gık sesi dahi çıkmadı. çok da tatlı bir bebekti sevdik, falan filan.

sonra siparişimiz geldiği sıra çaprazımıza yine 3'lü yaşlarda çocuğu olan bir türk aile geldi. aman yarabbi. "yiyeceksin, yemeyecem, yiyeceksin, yemeyecem, x rahat dur çocuğum, durmayacam, x yerine otur, oturmayacam, eğvevee" sesleri ile korkan japon çocuğun da ağlamaya başlamasıyla ortalık yangın yeri. mahalle yanarken saçını taramak mentalitesiyle iplemeden yemeğimizi yedik o ayrı.

nazım hikmet 'in bahsettiği gibiyse biraz can sıkıcı bir durumdur.

"kalbimde kalbine yok bile kinim
bence artık sen de herkes gibisin..."

soğuk havada yetişenleri tadından yenmiyor.
misal, kuzey tanrıları.
dik duruş, asalet, vakurluk, yer yurt bilme hepsi var bunlarda tanrı gibi tanrılar.

bir de benimkilere bakıyorum piii, ege denizinin 50 derece sıcak havasında hepsinin kafa gitmiş. çok afedersiniz zina desen var, kahpelik desen var, uçan kuşa yürüme desen var( valla var, ciddi zeus söyledi), insanlarla dalga geçme var, biat olanları aşağılama var, zoofili var, narsistlik var, var oğlu var.

yanlış coğrafyanın çocuğuyum ben, puh!

muhtemelen uzun sürmeyecek arkadaşlıktır 2 taraftan biri sürekli görüşmek istiyorsa o arkadaşlık değil flört aşamasıdır artık en çok dayanamayan yakın zamanda açılacaktır.

"denginiz değilim efendim, dengesizim..."

gayet olağan bir şeydir.

şöyle ki, bu durumun olağandışı olduğunu kabul etmek, birincisi yazarın halet-i ruhiyesini karakterle özdeşleştirmeye, ikincisi, de sade, bataille, anais nin ve masoch gibi büyük yazarların kitaplarının engellenmesine, ortadan kaldırılmasına, sansürlenmesine yol açar. tecavüz her koşulda suçtur ve asla savunulamaz, ancak edebiyatın hayatta mevcut olan kötülükleri dile getirmesi engellendiği vakit, o kötülüklerin mevcudiyetini dünyaya anlatacak kişi sayısını da azaltırsınız.

yazar ve psikolog, gözlemcilik payesinde bir araya gelen iki farklı kişidir, ancak ikisi de bugüne kadar tahlilin sorumluluğunu omuzlarının üzerine yüklemişlerdir. yazarı bu görevinden, isteğinden alıkoymanın, tecavüz suçunu işleyen kişiyi psikanalize tabi tutan ruh doktorunun çalışmalarını yayınlamasından beri bırakmaktan çok bir farkı yoktur.

evlenmeyi ev satın almak sanan, stratejik düşünen yazar tavsiyeleridir. bu konuda kendileri dikkate alınmamalıdır.

tek tavsiyesi aşık olun olmalıydı. aşk olunca saydıklarının bir önemi kalmıyor zaten.

belki ebeveyn olunduğu zaman anlaşılan gerçeklerdir. bu konuda söyleyebileceğim tek şey, birbiriyle anlaşamayan ebeveynler sırf çocukları için boşanmamakta/ayrılmamakta ısrar ediyorlar ya burada yanlış yapıyorlar. onlar çocuklarına iyilik yaptıklarını zannedip ve kendilerini kandırıyorlar. birbiriyle anlaşamayan anne ve babayla ve sürekli tartışma ortamında bir çocuğun büyümesi ona yapılacak en büyük kötülüktür. çocuğun hem sosyal hem de özel hayatında yaşayacağı bir çok iletişim sorunlarının en büyük nedenlerinden biri budur.

yemek yerken bu haberi verdiler. boğazıma dizildi her lokma. bu çağdan nefret ettim. etimle kemiğimle. tiksindim. yavruların annesi nasıl da bağırarak ağlıyordu, yanan mı köpek yakan mı??? belli değil.... hangisi..

kadrosu sampiyonlar ligi gibi olan, taylan biraderlerin yonettigi, dun gosterime giren turk yapimi netflix filmi.

sicagi sicagina bitirip, hadsizce iki kelam edeyim diyerek geldim efenim.

engin günaydın'a oldum olasi isinamiyorum; kanim cekiliyor izlerken, bunda burhan altıntop etkisi yuksek maalesef. bu sebeple filme biraz onyargili yaklassam da haluk bilginer ugruna izlenir, 96 dk nedir ki gider diyerek actim. yer yer mavi ekran versem de filmi tamamlayabildim; tam absurt degil, tam komedi degil, tam dram hic degil. kara mizah ama boyle at gibi, esek gibi ne bileyim meh bir tat birakti bende*.

ama kucuk bir cocuk var filmde, tam turkiye ozeti. eminim herkesin cevresinde bir tane boyle karakter vardir, daha gorur gormez heh geldi tipini sevdigim dedirten.

--! spoiler !--
cocugunuz... maalesef.... -caps lock- denyo -caps lock-
--! spoiler !--

benim gibi amaan vaktim bol, biraz da surada eseleneyim diyenlerdenseniz acin izleyin, pek mantik aramayin derim. oyle iste, neyse gideyim*.