eklem bacaklılar familyasından, yetişkinleri morötesi ışık altında parlayan ilginç, zehirli hayvan.

fobisi olanlar tıklamasın lütfen:

(görsel, cdn.hswstatic. com'dan alıntıdır.)

bunun nedenine dair birçok tahmin var bilim camiasında. en çok kabul görenlerinden biri ise, geceleri avlanan bu hayvanın bu özelliği kullanarak morötesi ışığın varlığını saptamak ve onun var olduğu yerlerden kaçınarak kendisini gizlemek.

önceden derlerdi ki müslümanlar baskı yapıyor. şimdiyse ateistler elinden geldiğince insanları dinlerini bırakmaya zorluyor.

salın be abi

“insan mutlu olmak ister; bu yüzden berbat haldedir.”

freud.

normal kelimesinin 1 saatte baymasidir.

yeşil ve beyazın tatlı uyumu.

bitlis/hizan

juanamaryat nerdesin tam senlik başlık.

al şu fırçayı, tuvali, otur evinde resim yap. savaşma insanlarla popo!

küçükken anne-babama küsünce, ölmeyi düşünerek kendimce onları cezalandırırdım. "ben ölürsem görürsünüz" gibi sözlerle biraz ağlayıp sızlayıp üzüntümü belli ederdim, sonra da ben ölünce onlar ne kadar üzülürler neler yaparlar diye düşünmeye başlardım. belki bir çoğumuz yapmışızdır bunu. şimdi ise küsmüyorum, ne kadar tartışsak da küsemiyorum aslında...

yo ben kafa izninde değilim.

dora maar

edit: kendisini 1 kg 300 gram kadarken bahçeye bağlayan iğrenç insanların elinden alıp günlerce veterinerde serum verdirerek yaşamasına vesile olduk. tür takıntılı ırkçı bir hayvansever gibi algılanmak istemediğimden eklemeliydim. (bkz: satın alma sahiplen)

klasik bir istanbul sabahı. şimdilik hava açık ama her an bozma durumu var. yarın karla karışık yağmur bile yağabilir. kahvem yok ama çayım var. erken yatıp erken kalkmanın rahatlığı ve değer verdiğim iki insanın da mutlu olduğunu bilmek. ne olursa olsun yaşamak güzel.

asıl adı "emi" olan yıldız tilbe şarkısıdır.

kendimizi neden başkalarına göstermek ve kanıtlamak istiyoruz gerçekten böyle bir uygulamaya gerek var mı?
not: aktif kullanmıyorum.

kötü alışkanlıkların ve bağımlılığın insanı nasıl bir hale getirdiğini gözler önüne seren kaliteli bir film olmuş.
insanların şu dönemde yapmayacağı hiç bir şey olmadığını da malesef biliyoruz. insanlar birbiriyle kavga ediyor hatta öldürüyor.
filmde de elde etmek için her şeyden vazgeçtiklerini her türlü rezilliğe katlandıklarını görüyoruz.



seri giden bu film, alışkanlığa meyilli olan veya ona benzer ortamı olup ikilemde kalanlar için sonunun ne olabileceğini önceden gösterilecek bir türde olmuş.
naçizane tavsiye ederim, keyifli seyirler.

türkiye ye filtre kahve gelmeden önce, nescafeyi de sade içerdim, eskiden ben dahil herkes çaya şeker katıp içerken de çocuk yaşta, türk kahvesini bile şekersiz içerdim, doğal olarak filtre kahveyi de sade içiyorum,

şekersiz, sütsüz diye belirtilmesi de saçma geliyor bana, sade kahve istemek zaten, sadece kahve istemek değilmidir,

eskiden şeker bu kadar mevzu olan bir şey değildi, o zamanlar insanlara çok değişik geliyordu böyle tipler, 1995-98 den bahsediyorum, benimki de sağlık sebebiyle değil, tamamen damak tadımla ilgili bir tercihti,

ama şu da bir gerçek, sade kahve içenler, daha net insanlar, herşeyin matematiğini yapmış, belki diğer alternatifleri denemiş, seçimini yapmış, sonuç odaklı insanlar,
ve evet, krem karamelli, çilek şuruplu, üstü renkli şekerlerle süslü, kalp çizilmiş kahve içenlerden, daha yetişkin ve daha ciddi insanlar bence de.

1.bölüm, giriş:
"böyle bir günün doğmaya cüret edemeyeceğini düşünebilirsin..."
(bkz: hannibal)*

benim de söyleyeceklerim var. komiklik olsun diye açıldıysa başlık, sözüm yok. ancaaak ayırmak, dışlamak, ayrıştırmak veya aşağılamak için açıldıysa esefle kınıyorum.

bırakın artık insanların belirleyemedikleri şeyler yüzünden insanları sınıflandırmayı.

———————-detay mode on————————-
bir insan doğum yerini, tarihini, cinsiyetini, doğduğu anayı, babayı, rengini veya ırkını seçemez.
———————-detay mode off————————-

bunlarla etiketleyip ayrıştırmak bana göre yersiz olduğu gibi ahmak turnusolu şeyler aynı zamanda. halbuki biz bu değerleri zenginlik unsuru olarak görürsek ne güzel olur.

konuyu toparlamak gerekirse z kuşağı; günümüzün ve geleceğimizin bir rengidir, değeridir. kendi namıma, ara sıra şaka yollu takılsam da seviyorum onları.

bence onları ötekileştirmek ve dışlamak yerine; potansiyellerini keşfetmeleri için yol göstermeli ve geleceğimizin sağlıklı bireyleri olmaları için katkı sunmalıyız.

bir yazar tanesi çocuklara yönelik bu tarz etkinliklerin daha anlamlı olmasından bahsetmiş. kesinlikle öyle. aydınlık bir geleceğin mimarları çocuklar. böylesine güzel bir etkinliği planlayanların emeğine sağlık.