" insan 16 yaşında dünyayı değiştireceğini düşünür.
18 olduğunda düşünceleri sert bir kayaya çarpar. 20 yaşına geldiğinde hiç bir şeyi değiştiremeyeceğini anlar. 25 yaşına geldiğinde ise dünyanın onu değiştirdiğini fark eder ve insan 25 yaşında ölür 75 yaşında gömülür. "


ve değişmeyen tek şey değişimin ta kendisidir .

hadii istek atın oynayalım milenaca

(bkz: kendi nick altını hortlatan yazar)*

evet başlıyorum. ben etsiz yaşayamam kardeşim. tofu falan da yiyemem yani. etobur bir insanım.

1) ali şir nevayi:

çağatay edebiyatının yetiştirdiği en büyük şairdir.

horasan sultanı hüseyin baykara’nın okul arkadaşıdır, onun sarayında çeşitli görevler almıştır.

bilinçli bir türk dili milliyetçisidir.

türkçe şiirlerinde ‘’nevayi’’, farsça şiirlerinde ‘’fani’’ mahlaslarını kullanmıştır.

türk edebiyatında hamse (beş mesnevi) sahibi olan ilk şairdir.

‘’mecalisü’n nefais’’ isimli eseri , türk edebiyatının ilk şairler tezkiresidir (biyografi).
‘’muhakemetü’l lugateyn’’ isimli eserinde türkçenin birçok yönden farsçadan daha üstün olduğunu kanıtlamaya çalışmıştır.

‘’mizanü’l evzan (vezinlerin ölçüsü)’’ isimli eserinde ‘’türkü’’ sözcüğü ilk kez geçmiştir.


2) süleyman çelebi:

bir dönem bursa’daki ulucami’de imamlık yapmıştır.

‘’vesiletü’n necat (kurtuluş sebebi)’’ isimli eseri yazarak ‘’mevlit’’ yazma geleneğini başlatmıştır. bu eseri bir ‘’sehlimümteni’’ örneğidir.

3) şeyhi:

divan edebiyatının ilk büyük şairlerindendir.

asıl mesleği göz doktorluğu olduğu için ‘’hekim sinan’’ olarak da bilinmektedir.

hacı bayram veli’ye bağlandıktan sonra ‘’şeyhi’’ mahlasını almıştır.

‘’harname’’ isimli eleştiri türk edebiyatındaki ilk fabl örneğidir. bu eser aynı zamanda edebiyatımızdaki hiciv türünün en güzel örneklerinden biri olarak kabul edilmektedir.

nizami’den çevirdiği ‘’hüsrev ü şirin’’ isimli eseri, edebiyatımızdaki en güzel hüsrev ü şirin mesnevisi olarak bilinir.

4) ahmet paşa:

kendi döneminde ‘’sultanu’ş şuara’’ olarak bilinir.

‘’kerem’’ ve ‘’güneş’’ isimli redifli kasideleri önemli eserlerindendir.
2. beyazıt’a (yıldırım) sunduğu ‘’ab kasidesi’’ ve cem sultan’a sunduğu ‘’benefşe’’ kasideleri de şairin önemli eserlerindenir.

tarih düşürmeyi ve nazireciliği gelenek haline getirmiştir.

5) necati bey:

döneminde ‘’hüsrev-i rum’’ ve ‘’melikü’ş şuara’’ olarak da anılmıştır.

mahallileşme akımının ilk temsilcilerinden biridir.

türk edebiyatında, divanında ön söz (dibace) yazan ilk şairdir.

‘’döne döne’’ redifli gazeliyle ünlenmiştir.


6) hamdullah hamdi:

anadolu’da hamse (beş mesnevi) sahibi olan ilk şairdir.

‘’kıyafetname’’ isimli eserinde insanın fiziksel yapısından karakter analizi yapmıştır. bu özelliğiyle kıyafetname, bu konuda yazılmış ilk manzum eserdir.

‘’hamdi çelebi’’ olarak da bilinmektedir.

7) yazıcıoğlu mehmet:

devrinin en önemli din bilginlerinden biridir.

‘’muhammediye’’ adlı eseri ile tanınmaktadır. bu eserde şair, hz. muhammed’in hayatını anlatmıştır.


tanım: 15. yüzyıl divan şairleri hakkında yükseköğretim kurumları sınavı'na yönelik bilgi içeren başlıktır.

kaynak: edebiyat notlarım.

linkedin'de 10.000 başvuruluk bir pozisyonda buyrun kendinizi ispatlamaya çalışın.

bir (bkz: şöyle koyayım böyle koyayım) başlığı daha.

ben yoga taytını tercih ederim. şöyle yırtıc... öhöm neyse o zaman ben diğer sözlüğe geçip geliyom hemen.

aşkı, aklıyla duyan insanın kalbi ve ruhu köreldi. ve yine sadece kalbiyle duyanın aklı ve ruhu körelecek... bu körelme, aşk’ı zayıf, çirkin ve hastalıklı bir bağımlılığa dönüştürüyor. oysa aşk; akıl, kalp ve ruhun ortak sesi ve insanın kendisidir.
sevdiğiniz için güzel, sevdiğiniz için değerli kılma hakkınız yok sevgiliyi. güzel, değerli olduğu için sevme hakkınız, var. sevginiz kalbinizden sunulmuş bir "fedakârlık" değildir. zira bu sadece kendinizi değerli göstermenin gizil bir yoludur. bir matematiği olmamalı sevginin. alınan ve verilen bir nesne değildir o. tanrı’ya aitliğini hatırlayan, güzeldir. bu güzelliği gören göz de güzeldir.


"herkesin kamburu içindedir" dedi, toprağa henüz atılmış bir tohum.

kafa sözlük yönetiminin domestic hıyar'ı yatağına göndermesi diye bir başlık gelecek şimdi sol akışa.
bu yönetim fena, yapar mı yapar; benden demesi.*

kız arkadaşımla şöminenin karşısında sallanan sandalyelerimize oturup birbirimize sırayla şiir okuyoruz. o sırada kitaplıktan üvercinka'yı açıp rastgele bir sayfa çevirdim ve elimdeki white russian kadehini yere düşürerek "olamaz!" dedim. kız arkadaşım bana dönerek "oğulcan noluyor!!" dedi ve beni sandalyeye boylu boyunca oturtarak gömleğimin düğmelerini çözüverdi.

nasıl olurdu bu? nasıl?

bilmiyorum daha önce bahsettim mi. ben askerliğimi 97/4 dönem kıbrıs jandarma komutanlığında yaptım. orada neredeyse her gün patates soyardık. tertibim muzaffer sürekli "gardaççım sana bizim buranın müziklerini dinleteceyim" diyerek gider gırnata müzik açardı, kıvırta kıvırta patates soyardık anasını satim. her gün ama her gün patates soyup gırnata çalıyorduk istisnasız. bir keresinde selami çavuş girmişti de rezil olmuştuk. bak manzarayı anlatıyorum sana. muzaffer denilen bu herifçioğlunun patatesleri tek parça olarak soyabilme gibi gereksiz bir yeteneği vardı. haliyle patatesin kabuğu upuzun oluyordu. heh, işte bu manyak herif o patates kabuklarını birleştirip kendisine bir peruk takmış saçlarını savura savura gırnata oynuyor. çavuş da tam o anda içeri girdi aliminyum. bir de o sırada hıyarın birisi yangın alarmına mı ne basmış artık nasıl becerdiyse, bütün garnizon dışarı fırladık. çavuş önde ben arkada, atletli ve patates kabuğu peruklu bir şekilde muzaffer arkada gittik. bu manyak herif hala farkında değil. nasıl bir görüntü olduğunu hala hatırlar hatırlar gülerim. öyle böyle sağlam dayak yemedik ama.

neyse ne diyordum. vikinglerin hiçbirinin patates soymamış olduğundan bahsediyordum. gittim wikipedia'dan araştırdım bunlar savaşçı millettir. her viking asker doğar diye.. ama adamların kültüründe kışla mutfağında patates soymak yok lan. vallahi yok billahi yok. sabah gazetesinden 50 kupona aldığımız britania ansiklopedisine baktım orada da yok. yale üniversitesinde nordik tarihi üzerine doktora yapan bir arkadaşıma sordum o da bilmiyor. en son ülkemizin ulusal değeri, yaşayan efsanesi ilber ortaylı hoca'ya mail olarak attım. bakın hocam yanlışımız olmasın askerde nasıl patates soyulmaz diye dipnot düştüm. muhtemelen dönmeyecek ama olsun.

whatsapp'tan muzaffer'e yazdım.

"hacı öncelikle selamunalekyüm barça-celta maçı kg var." diyerek konuya girdim, ondan sonra konuyu uzun uzun anlattım. herif hakikaten de şaşırdı, "harbi gardaççım bunlar da gendilerine asgerlik yabdım sanır vallah doru diyon" dedi.

inanılacak gibi değil ya. esra da şimdi bana süt hazırlıyor mutfakta. canım benim ya. süt gaz yapar mı diye sordum, yok süd zehiri alır diyor. ben bu kıza aşığım ya aşık.

(bkz: merdümgiriz)

insanlardan çabuk sıkılan, kalabalık ortamlardan pek hoşlanmayıp yalnızlık isteyen kişi.

hiç ayakta işemeye çalıştın mı?

napolyon kompleksi, boyunun kısa olmasından dolayı aşırı agresif ve otoriter davranışlar sergileyen insanlar için kullanılır.

burada mültecilerin artık bir sorun olduğunu belirttiğimizde "onlar bizim kardeşimiz, faşistsiniz, islam batıdan gelse islamcı olursunuz, üstat necip fazıl vs." tarzı söylemlerde bulunan aveller ne düşünüyor acaba?

buharlı gemilerin revaçta olduğu dönemlerde fransızcada ki "buhar" manasına gelen "vapeur" sözcüğünden dilimize geçmiştir,

"aklımdasın diyen balıklar, ömrümsün diyen kelebekler gördüm."

ayy ben eczaneden istemeye utanırım dediğim hap. kız arkadaşıma aldırtırım artık.