her sabah sınıfta dinlediğimiz şarkının ismidir. buradan

yahudiler bütün yıl işledikleri günahları bir keçiye yükler ve onu çölde tek başına ölüme terkederlerdi ve ya uçurumdan atarlardı.
işte günah keçisi terimi buradan gelir, günahları üstlenen ve günahlar yakıştırılan keçi şeytan olarak yansıtıldı, lakin asıl bu günahları işleyen yahudilerden başkası değildir.

kilise tarafından aforoz edilen tapınak şovalyeleri
kendi tanrılarını yaptılar ve ona biat ettiler.
bu heykel baphomettir, kiliseye göre dinsiz ve günahkar kişilerin tanrısı olan baphomet zamanla şeytan olarak anılmaya başlamıştır.

pandemi bahanesiyle müzik ve eğlence sektörünü istedikleri gibi dizayn ediyorlar bir yıldan fazladır. şimdi yasaklar kalkıyor ama müzik 24'ten sonra yasak. bahane pandemi değil bu sefer, "kimsenin kimseyi rahatsız etmeye hakkı yok"muş. bundan önceki yıllarda müzik dinlemek istemediğimde ya da müzikli bir mekana gitmediğimde, hiç sokak ortasında müzik duymadım. yani rahatsız olmadım. ben evimde otururken bir yerde müzik varsa ben bunu duymadım. siz de duymadınız di mi? ama yok bizi çok düşünen, partili cumhurbaşkanı bizler evimizde otururken olur da bir müzik sesi gelir de rahatsız oluruz diye, 24'ten sonra müzik sektörünü kapatıyor.

insanların kendi tercihiyle dinlediği, dinleyeceği müziğe de karışmayın yahu.

altın serisi muhteşem olan, sarıya çalan rengiyle ağzımızda harika bir tat bırakan içimi hafif olan, anason içeren %45 alkol oranına sahip içecektir.

size çocukluğumun, beni sihir ve büyü dünyası ile tanıştıran ve sevdiren dizisini tanıtmak isterim.

üç cadımız var:

shannen doherty - prue halliwell/büyük abla
holly marie combs - piper halliwell/ortanca kardeş
alyssa milano - phoebe halliwell/küçük kardeş

ve türlü aksiyonlar dönerken ille de her gelişmeyi akıla/mantığa sığdıracağım, gizemli olayları açıklığa kavuşturacağım, sinir bozucu olacağım, kendimden öyle soğutacağım ki, bana denk geldiğiniz de gözlerinizi devirecek, burun deliklerinizi şişirerek izleyeceksiniz ekranı diyen polislerimiz var.

t. w. king - andy trudeau.
dorian gregory - darryl morris.

ve tabi ki cadılarımızın her bölüm hakkından gelmesi gereken cinler, sihirbazlar/seherbazlar, yaratıklar, başka cadılar, büyülü kitabımızı ele geçirmek isteyen zehir, zıkkım hırsız niteliğinde şeytanlar var.

sezon bir:


kaynak
- - -
dizimiz 1998 yılında yayınlandı, anlayacağın epey eski. olur da gözünü karartıp izlemeye niyetlenirsen 240p kalitesinde fragmanlar ile karşılaşacaksın, tırsma. internette kalite arayışında uzun uğraşlar gerekebiliyor bazen, bu dizi o emeğinin karşılığını boş bırakmayacak ve keyifli zaman geçirtecek sana. ben büyülü, gizemli, gerçekdışı "vakaları" sevmem diye mırın kırıtsan da, ekrana sırf olay örgüsünden, giyim/kuşamdan, müziklerinden ve dahi introsundan dolayı kitleneceğini garantilerim.

ben kaliteden anlarım, bana güvenebilirsin.

maalesef ki küçüğüm diye almanca dublaja maruz kaldım, ona rağmen sevdim diziyi. beni tanıyan bilir; herhangi bir yapımın altyazılısı mevcutsa eserleri orjinal dilinde izlemeyi yeğlerim her zaman. *

dizi hakkında: “something wicca this way comes” bölümü ile 7.7 milyon tarafından izlenerek yayımlanan dizilerin ilk bölümleri arasında rekor kırmış. ben de şimdi gördüm, wiki'nin yalancısıyım.

eh o kadar çene çaldım, ballandıra ballandıra anlattığım dizinin hiç bir zaman atlatmaya kıyamadığım introsunu koymasam ayıp olur.

bir abdürrahim karakoç şiiri. unutursun mihribanım şaheserinde yaptığı yetmiyor gibi sevginin ne kadar emek istediğini yüzümüze yüzümüze çarpar. bestelenmiş hali de ayrı bir hüzün katar esere. mutlu aşk yoktur'u hatırlatır, kabullendirir.

"aşk” diyoruz, hani nedir?
boyu nedir, eni nedir?
denenmiş kaç bin senedir
sevgi yetmiyor, yetmiyor.

senin dediğin olsun o yoldan git
benim izim yok iznim var tarafımdan
ama bilseydim sulamazdım çiçekleri
çayın altını kapatıp saklanırdım
ışıkları açmazdım hiç geceleri
rüyalarında yatardım yıldızlarda
bahçe duvarımı iki kat yüksek
içimi iki kat daha katı örerdim
bilseydin beni inan ki iyi bilirdin
ben seni senden çok severdim

öyle görünüyor ki yarın sabahın ilk düşünceleri, ursula k. le guin’ in bu cümleleriyle soslanacak.
“akıntılarla taşınan, dalgaların elinde oradan oraya savrulan, okyanusun olanca gücüyle akıllara durgunluk veren mesafelere çekilmiş denizanası, gelgitin dipsiz kuyusunda sürüklenir… her şeyiyle denizin sürüklenmesinden olma bu yaratık, gün ışığının kupkuru kumlarında ne yapar? ya akıl ne yapar her sabah uyandığında? “

" bizim oralarda seni seviyorum denmez, kurban olurum denir. "
- neşet ertaş
gözlerine bakarken istemsiz tebessüm etmek.

yanında çikolata yemek için sebep oluşturan eylemdir.

müziği bana ilkbahar yağmurlarını anımsatan italyan müzisyen.

yangınlar söndükten sonra da gündemde kalması ve kendine vatansever diyen herkesin yüklenerek birinci sıraya taşıması gereken tag.

(bkz: yavuz hırsız ev sahibini bastırır)

deneyimle kazanılır. kazık yiye yiye, aldıtıla aldatıla, zarar göre göre öğrenirsiniz. çoğu malda olduğu gibi insanın kıymetini takdir etme noktasında esnaflar daha isabetli olurlar. her esnaf değil tabii. çok sayıda ve çeşitte insanla muhatap olup, çıkar ilişkisi kurarken edindiği deneyimleri analiz edip anlamlandıran kişi, değer biçme konusunda da başarılı olur*.

bireye şekil veren esas oluşumun toplum olduğunu düşünüyorum. birey ne kadar ak olursa olsun kara bir yerde beyazlığını koruyamaz. iyi bir toplum yapısı iyi bireyler yetiştirir. elbette bazı istisnalar hariç. yani suç dahil bir çok değerde etkili olan toplumdur.

mavi saçlı bir tanrı gibi severdim burdur gölü'nü
o göl şimdi içimde kocaman bir anne ölüsü.
vişne bahçeleriyle dolu,
neşeli bir şehre benzerdi senin sesin.
bazen ölmek istiyorum
beni yeniden doğurman için
iri, ekşi bir vişne tanesi gibi.

böyle, yeni gelişen bir platformda önemli olanın; çok yazılmasından ziyade kaliteli içerik üretilmesi olduğu için, olmayan sorunsaldır.

hükümet gibi yazar. kamusal alanları değerli, kural defteri her daim dolu.

sözlüğe ilk geldiğimde, kim kimdir kimin nesidir bilmediğim o karanlık dönemde yolumu aydınlatan ilk kafadaşım.

bunca zaman neden nickaltı yazmadığımın sebebiyse de tamamen şahsımın hanzoluğudur, böyle biline.

peki ya siz neye hizmet ediyorsunuz? insanları hedef göstermek ne demek? başlarına bir şey gelse hiç mi suçlu hissetmeyeceksiniz? üstelik yazdığınız açıklamalar da şahane! ne hakla yaa? siz kimsiniz? yeter artık gerçekten yeter. şu zor günlerde bile insanı insana kırdırmak için yarışıyorsunuz. ahlak, vicdan yoksunları.

neden olmasın. isim, ailenin uygun bulup koyduğudur. kimse kendi ismini seçemez. abdullah ismini koyan aile gelenekseldir. aile geleneksel diye çocuk da öyle olmak zorunda değil. hangimiz ailemizin bizi yetiştirdiği şekilde kalıyoruz. ben, ateist cihat tanıyorum mesela. isim, kişinin ailesi ile ilgili fikir verir, sonrasında kendi kişiliğiyle o ismi doldurur.