merhaba!

sözlüğümüzün olmazsa olmazı bilgi içerikli tanımlarıyla bizi büyülüyor, beğenileriyle yüzde tebessüm oluşturuyor.

evlenmeden çocuk sahibi olmaktır. veled-i zina değil efendim, tövbeee tövbeeee.
örnek teşkil ettiğiniz için hele bir de eğitim konusunda başarılıysanız, aileniz sürekli sizin yanınıza paslar.
bir küçük kardeşimi lisedeyken yolladır, okusun dediler. tabi ablası o sırada üniversitede probation durumlarında asla yeni ders alamıyor, ama aileye de hiç belli etmemeye çalışıyor.
dayanamadım, açık açık söyledim ama dinletemedim. her neyse efem, kardeşim şu an üniversite mezunu olacak, yaza inşallah, hiç uzatmadı*.
ben mi? hala okuyorum. arada diyorum, hadi oğlum ben seni okuttum, yemeğini yaptım, arkanı topladım, yemedim yedirdim, kız arkadaşlarına hediye aldım. artık sen çalış ve bana bak. çocuk ticaret yapmak için doğmuş. artık akp gençlik kollarına da üye olursa, gelsin hayat bildiği gibi.....
bir küçük kardeşim daha yolda, üniversite için ankara'yı istiyor.
belki cahil bir insanım fakat mükemmel bir ablayım*.

ciddili bir bilgi vereyim; ailede büyük çocuk olduğunuz zaman yaptığınız hataları kardeşleriniz yapmasın diye rehber oluyorsunuz.
büyüyorsunuz, saçma hareketlerinizi otomatik olarak yapmamaya başlıyorsunuz.
onlardan bir çok şey öğreniyorsunuz. öğretici siz gibi görünseniz de, nice hayat derslerini ve insan ilişkilerini yakından inceliyorsunuz.
en yakın arkadaşınız oluyor kardeşiniz. bence çok şanslıyız, biz büyük çocuklar.

efsanelerden.

hava durumu sunumuna; renk getiren, işve-cilve getiren hülya uğur söylemi.

''hayatta hiçbir şey uğrunda ölmek için istenmez. her şey yaşamamız için olmalıdır.''
sabahattin ali.

''bazı kimselerin ölümle savaşı daha yirmisinde başlar; birçokları da yağı bitmiş lambalar gibi, sessiz yavaş, ecelleriyle sönerler.''

kör baykuş

küfür eden kadındır.

adapazarı’nın tarak’lı bölgesine has olan bir deyim, eylem ve eğlence biçimidir. köylüler hep birlikte organize olarak belirledikleri bir konuda şaka yaparlar. bazen ağır, bazen yıllarca süren bir tiyatro oynar köylüler. örneğin; yeni atanan imama bütün köylülerin hristiyan olduğuna inandırmak ya da öğretmene okulun bundan sonra ahır olarak kullanacakları şakasını yaparak vs gibi. insanları eğlendirmek adına uydurulmuş ve (bkz: mübalağa)lı hikayelere de yalaza denir.
bir zamanlar da bir dizinin ismi olmuştur.

kayahan, sibel alaş, burak kut, mirkelam, mustafa sandal, sertab erener, tarkan, tayfun ve adını sayamadığım daha nice şarkıcımız...

lou bega, the cranberries, no doubt, ace of base ve ismini sayamadığım niceleri...

karum ve hafta sonlarında iğne atsan yere düşmeyecek kalabalığı ve çook şeker'in ilk açıldığı günler, torba dolusu şeker almalarımız...

atakule'deki dreamland adlı oyun salonu ve kafkas'tan çikolatalı kestane şekeri almalarımız...

tunalı'daki ertuğ pasajı'nda bulunan tadım pizza'nın harika domates çorbası ve açık büfe salataları... yine tunalı'daki golden cue adlı bilardo salonu ve kıtır'da kumpir yemek... daha aşağıdaki tivoli'de pizza yemek ve saatlerce oturmak... şimdi kapanmış olan kavaklıdere sineması...

atatürk bulvarı üzerinde, yine kapanmış olan akün sineması...

kızılay meydanı'da "saat 2'de gima'nın önünde" buluşmalarımız, gima'nın karşısındaki yeni kara mürsel binası...

o zamanlar, bahriye üçok ve uğur mumcu suikastlerinde patlayan bombaların sesini duyacak bir yerde yaşıyor olmak...

öğrenciler, hatta bazen okullar arası yumurta savaşı...

seğmenler parkı'nda ünlü sanatçıların gece konserleri ve her ne kadar artık zararını öğrenip karşı çıkıyor olsak da, o çocuk hallerimizle keyif aldığımız havai fişek gösterileri... bu 80'lerin sonlarından kalma da olabilir, net hatırlamıyorum.

özellikle şampiyonlar ligi'nde kazandığımız maçlardan sonra sokaklarda saatlerce kutlama yapıp, ertesi sabah ses kısık halde okula gitmeler...

***

daha çok şey sayarım 90'larla ilgili çünkü beni hayatımın en güzel dönemleriydi onlar. bir gün bir zaman makinesi yapabilecek olsaydım, kesinlikle gideceğim zaman 1990-1997 arası olurdu ve sürekli başa dönerek loop'a alırdım zamanı kendim için. gerçekten özlüyorum o yılları...

karşılıklı saygı ve özveri ile birbirlerini kırmamaya azami özen göstermek.
iletişim olabildiğince iyi seviyelerde tutmak.
iki tarafın da alttan almayı bilmesi.

eski güzel zamanlardan kalma, 2020 senesinde mutlu olduğum son zamanlara ait.

içinden olan bir insan olarak çok net diyebilirim ki asla sorgulanamaz otorite olarak kabul edilmemesi gerekendir. bugün çok duru sonuçlarla elde ettiğiniz bulgularınız herkes tarafından kabul ve takdir alırken, sonra yapılan bir çalışma her şeyi yerle yeksan edebiliyor. bunu klasik fizik ve kuantum fiziği bağlamından düşünebilirsiniz.

farklı bir bakış açısı olarak da bebeğim lars von trier bu konuyu (bkz: melancholia) adlı filminde de ele almıştı.

kardeşim kahverengi renk değil mi? niye dışlıyorsunuz bizi! ben de isterdim ela ela olayım ama değil işte.

yine de olsun yani görüyorum çok şükür diyip bitiriyorum.

bizim hocalar arabalarıyla okulun etrafında bahçede döne döne gezdiriyordu öğrencileri.bir de öğretmenimin kafasına top attım teneffüste özür dilemeye gittiğimde hatırlamıyorum ne zaman attın dedi.dakikalarca birbirimize baktık.

dizim bitti bitecek,
uykum geldi gelecek,
siz benden sonra çok atışmayın
aklım kalır sonra.

başı pare pare dumanlı dağlar
firgat ile aşıp giden ben oldum
eller göçün çekip gider yaylaya
göçün çekip sarpa düşen gene ben oldum...

mafyanın anavatanıdır. süleyman çakır'ın büyük dedesinin corleone kasabasına trabzon hurması ticareti için gidip, sokak mafyası olarak harmanlandığı söylenir.
adanın yerlileri arasında favorim elbette vito'nun oğlu michael corleone!

bir öğretmen över diğeri gömer veli eve gelir anlamadım ben bu işten der.özetle öğrencilik yıllarındaki veli toplantım.