birkaç gündür aklıma hayli yatmış durumdur. kanada, her yıl 400 bine yakın göçmen kabul ediyormuş. öyle iltica gibi de değil. okul okununca vatandaşlık bile alınabiliyormuş.

ülkemiz, malum. yaşam şartları bir hayli zorlaştı. yarın başımıza ne gelir, onu bile bilmiyoruz. bu konuyla alakalı bilgisi olanların sözlük halkıyla paylaşmasını rica ederim.

pek çok eğlenen yazar.

nasıl eğleniyor nasıl aman sabahlar olmasın. cano sana maşallah aman aman allah bozmasın. dinimiz çok amin hahah.

'pek severim' yazarı. 'çok severim' yazarı. 'o bitanedir be' yazarı. cınım yaaa.

1950'lerde dr. curt richter tarafından gerçekleştirilen sert bir deneydir. bu deneyde bir grup farenin ne kadar sürede boğulacağı test edilmiştir. ilk deney grubunda, fareler bir kovadaki suya atılır. yaklaşık 15 dk sonra çoğu pes ederek yüzmeyi bırakır ve boğulurlar. ikinci deney grubunda yine bir grup fare suya atılır ancak bu kez fareler pes ettiği anda sudan çıkartılır, kuru ve güvenli bir yerde belli bir süre bekletilir. ardından bu sudan çıkarılan fareler tekrar suya atılır. deneyi yapan kişiler 15 dk'dan daha fazla mücadele edeceklerini öngörmüştür 20 dk-40 dk gibi. ancak fareler bu kez yaklaşık 60 saat yani iki günden fazla boğulmamak için çırpınır dururlar. sonuçlar epey şaşırtıcıdır. deneyi gerçekleştiren richter'ın vardığı sonuç: bir sıçanı boğulmaktan kurtarmak, o sıçana umut verdi olmuştur. bunu şu şekilde yorumlayabiliriz, insanlar farelerden oldukça farklı olsa da hayatta kalmaya çalışan canlılar olma kısmı ikisinde de ortaktır. yani hepimizin yüzmeye devam etmek için bir nedene ihtiyacı vardır. umut kimi zaman önemli bir amaca hizmet eder, hayatta kalmak ve mücadele etmek için bizlere tetikleyici görevi görür. kaynak

okuduğum kitaptaki olaylarla kendi yaşantımı karıştırıyorken bunu denemek cazip bile gelmiyor.

sözlükte queenler artıyor. hoşgeldin meslektaşım:)

neşeli bir yazar. pozitif enerjisi hoşuma gitti.

yunan mitolojisinde alınlarının ortasında tek gözleri bulunan devler. uranüs ve gaia'nın yani gök ve toprağın çocuklarıdır. onlar tanrılardan korkmayan, zalim, insan etiyle beslenen yaratıklardır.

edit: sayın armullah'ın uyarısı üzerine kaynak eklenmiştir.

kaynak

sağlık durumunuz nasıl diye doktoru tarafından sorulan soruya sol yumruğunu kaldırıp çivi gibiyim mayetinde esprili bir dille yanıt vermeye çalışırken yanlışlıkla sosyal medyada paylaştığı pozdur. *

kıyamam ya, canım livaneli madara oldu bütün sosyal medyaya. *

ayrıca ben komik olsa da bu yanlışlığın çok olağan olduğunu düşünüyorum. yaşlı bir yakınınız sosyal medya/akıllı telefon kullanmaya çalışıyorsa olabilecekleri hepiniz bilirsiniz sözlük.
annemden babamdan biliyorum çok şapşik hatalar yapabiliyorlar.
mesela annem bir kere yanlışlıkla bana atacağım derken çözdüğü edebiyat sorularını facebook'a yüklemişti. babacığım da bir kaç kere yanlışlıkla whatsapp'ta bana atacağı mesajı tüm rehbere atmıştı. *
ben livaneli'ye de aynı duyguyla güldüm. şapşik ya dedim geçtim.

başka mana yüklemeye gerek yok bence, mektupla haberleşen, radyo dinleyerek büyüyen, daktiloyla yazı yazan bir nesil öyle kolay alışamaz ki internet dünyasına. az buçuk sakarlıklar yapacaklar tabii ki.

son dönemlerde viral olmuş ve sosyal medyada sürekli karşıma çıkan, büyük bir merakla başladığım dizidir. cidden sarıyor.
para sıkıntısı çeken birtakım insanların para kazanmak için oynadıkları oyunları konu alıyor genel olarak. şu an yarısındayım dizinin. galiba az önce yanlışlıkla birazcık spoi okudum dizinin sezon sonuna dair.

görmezden gelmeye çalıştım, unutmaya çalışıyorum ama bir türlü çıkmıyor aklımdan.

edit: hemen de bitirdim diziyi. 24 saat olmadı daha.* bu arada telefonum kırılaydı da o spoileri okumasaydım. bir numarası kalmadı finalin.

efendim kendilerinin dötleri kocamandır, biraz aksidirler ama sırnaşık olanları da vardır. bu şişkoluk en çok tekirlere yakışır, kafaları da kocaman olursa tadından yenmez. (olsa da sevsek)

coelho ‘nun simyacı ‘ da da yapmayı başardığı ; insanı son sayfanın son satırına kadar okutan , kitap bittikten sonra bile düşündürten , şimdi veronika ne yapıyor diye sormayı başarabilen bir anlatıma sahip olan roman.

memleket bir ormansa akape rejimi bu memleketin başına bir şekilde gelmiş en büyük yangındır. sömüre sömüre, yozlaştıra yozlaştıra, hunharca, pervasızca memleketi harap etmiştir, etmektedir ve umarım daha fazla etmeyecektir.

çocukluğumda annemin kapaklı telefonunda sık sık oynadığım, benim için (bkz: çocukluğumuzu yemiş oyunlar)dan biridir.

hatta bu oyuna özenip 3 metrelik bir yerden atlamıştım. her tarafım yara bere olmuştu. çocukluk işte. o günden sonra annem de oyunu sildi telefonundan ve o güzel oyunla bir daha karşılaşmadık.

özgüven sahibi olmak değildir itici olan, aşırı büyümüş bir ego, kendini beğenmişlik, ukala ve saygısız tavırlardır. yoksa özgüven faydalıdır, iyidir, severiz.

emile zola'nın 1867'de yayınlanan romanı. zola'nın üçüncü romanı olmasına rağmen zola'yı meşhur eden romandır. edebiyatta, naturalist akımın öncülerinden biridir.
üzerine söylenecek çok şey var ancak okuyalı uzun zaman olduğu için sadece tek bir konuya odaklanacağım: küçük burjuvazi. roman başlı başına, küçük burjuvazinin bir eleştirisidir. kitap boyunca, küçük burjuvazinin hayat biçiminin ne kadar sıkıcı, banal olduğu birçok farklı şekilde okuyucunun gözüne sokulur. hatta ve hatta thérèse raquin'in yasak sevgilisi ile birleşip kocasını öldürmesinin sorumlusu, thérèse tarafından bu yaşam biçimi olarak gösterilir. thérèse'in suçluluk duygusundan kaçmak için bir kurban aradığı gerçeği gözardı edilemez ancak bir bakıma haklıdır. küçük burjuvazi, ahlaki değerlere çok bağlıdır ve thérèse'in küçüklüğünden beri güdülerinin, hislerinin bu ahlak bekçisi toplum tarafından baskılandığı bir gerçektir. thérèse ve sevgilisi, cinayeti aşk için işlediklerini iddia eder en başta. halbuki, yukarıdaki tanımda gandalgillerden'in de belirttiği gibi, işledikleri cinayet sadece güdüsel ihtiyaçlarını karşılayabilmek içindir. thérèse, kendi fikri bile sorulmadan, çocukluk arkadaşı/ kuzeni camille'le evlendirilmiştir. cinsel ihtiyaçları sürekli bastırılmıştır.
kitap yayımlandığında aldığı eleştiriler de bunu kanıtlayacak nitelikte. roman, zola'nın naturalist betimlemelerinin gerçekçiliğinden olsa gerek, pornografi olarak görülmüş ve zola, bir sürü kritik tarafından ahlaksızlıkla suçlanmıştır.
her ne kadar daha açık bir toplum olsak dahi, zola'nın eserinden günümüz türkiye'si hakkında da ders çıkarmak mümkün. thérèse raquin'in hikayesi, toplumun, bireyin içgüdüsel ve temel ihtiyaçlarının, ahlak kisvesi altında baskılanmasının sıradan insanları bile ne tarz canavarlara dönüştürebildiğinin bir kanıtıdır.

olur bazen.

olmamıştır, 2 tarafın beklentileri, hayata bakış açıları farklıdır, onun hayatında şu an sizden çok daha fazla önem taşıyan insanlara yakın olup zaman geçirmesi gerekiyordur. iki tarafın da iyiliğini ister, iki tarafa da mutluluklar dilersiniz olur biter.

ha sevgi biter mi?
yoo, bitmiyor, bitmez.

ama şu an için en mantıklısı budur ve bazen duygusallık arka plana atılıp mantığa "hadi sıra sende oğlum" deme vaktidir.

trabzon'da restoran işletmeciliği yapan ve pandemi koşullarından dolayı batan bir esnaf kardeşimizdir.
haber kaynağı

mutsuzluk demeyelim de canım acayip sıkılıyor ya yapacak bir şey de yok.

çilek-muz ve portakal-ananas olarak iki çeşidini bildiğim şekerli sakız. kokusu bile insanı çiğnemeye teşvik ediyordu, sonuç olarak da çeneyi fena yoruyordu.

senaryo yazarı ve yönetmeni batur emin akyel olan 2013 yapımı filmdir. benim biraz geç fark ettiğim ancak nahif ve gerçekçi bir film olması nedeniyle beğendiğim bir yapımdır. imdb puanı 6.1

özellikle aziz rolüyle oyuncu münir canar tek başına filmi sırtlamış diyebiliriz. konusuna gelmeden, film içerisinde müthiş tiratların olduğunu belirteyim.


spoiler vermeden konusu;

gençlik yıllarında şöhretli bir oyuncu olan aziz, artık yaşlanmış ve o ünü kaybetmiştir. meddahlık yaparak geçimini sağlamaya çalışır. bir turne ile yolculuğa çıkar. bu aslında kendisiyle olan hesaplaşmasıdır. içinde bir baba ve kızın dramatik hikayesinin de anlatıldığı filmi izlemenizi öneririm.

tabi ki her film, o filmi izleyen açısından ne anlam taşıyorsa, ana fikri odur. benim bu filmi izlediğimde çıkardığım sonuç ise, “hayatta neye öncelik vermemiz gerekir sorusuna yanıttır” diyebilirim.

yitmekte olan bir tiyatro geleneğini tekrar hatırlatması açısından da önemlidir.

vizyona girdiği tarihte pek gündem olamamış bir film. sinemalarda gişe rekorları kıran filmleri düşünürsek, bu anlamıyla gerçekten yazık olmuş. filmi youtube’dan izleyebilirsiniz. ben kısa bir tiradı bırakayım.

iyi seyirler.

biraz amcaoğlu olmaktır.