toprak bilimidir.

toprağın yapısını ve oluşumunu inceler.

ayrıca (bkz: jeomorfoloji) biliminin alt dallarından biridir.

bu bilim ile ilgilenen ve çalışmalar yapan insanlara (bkz: pedolog) denir.

meyra-nurtopu

en kötü insani ozelliklerden biridir kibir. hatta adaletsiz dunya duzeninin temelini, bu duygu durumunun neden oldugunu dile getirmek cok abes olmaz sanki. sahi savaslarin en temel merkezindeki dusunce degil midir? ya irkciligin? hatta diger ötekilestirmelerin?.. sozde inanc, dil, ten, statu ustunluklerinin temel sebebi kibir kaynakli degil midir? birinin kendini, degerlerini, sahip oldugu ozellikleri baskasindan ustun gormesi aslinda ne buyuk acizlik. otekilestirdigi de kisinin kendisi. bu dusunceyle sahsini soyutlayip, yalnizlastiran ama bunun farkina varmayacak kadar gozunu kor eden garip karakteristlik bir ozellik iste ... bu arada konuyla alakali cok sevdigim bir ayet-i kerimeyi suraya ilistireyim. kibrin esassinda ne kadar bos oldugunu o kadar guzel dile getiriyor ki bu ayet, ustune soylenecek bir soz kalmiyor...

tehlikeli sayılmam artık
kalbimi kalın bir kitabın arasında kuruttum
dizlerinin sahibi.

ablası da (bkz: pazartesi diyete başlayacağım)dır.

güvendiklerinden sağlam kazıklar yiyen insandır.

gece 22 sularında fırının önünde heyecanla pişmesini beklediğim efi badem kurabiyem,nasıl seviyorum onu anlatamam,böyle bir ısırık alıp hemen ardından bir yudum çay içiyorum ya mest oluyorum mest.

inanın ki şu ana kadar hiç bir tanıma bu kadın mı erkek mi diye bakmadım. çok cinsiyetçi bir söylem değilse eğer farketmek de çok zor zaten.

nazan öncel-gitme kal bu şehirde

ezginin günlüğünün 1998 tarihinde aşk yüzünden albümüyle yayınladığı şarkının adı. şiir mevlana'ya aittir.
"işte sana konuşan biri
dilsiz ve dudaksız
durmadan koşan biri
elsiz, ayaksız
böyle koşup durmak
senin neyine gerek
boşlukta ayaksız yürümek
gökteki ay gibi
ben bir denizim, ben bir denizim
kendi içinde taşan
ben bir denizim uçsuz bucaksız
kıyısız, hür bir deniz"
ezginin günlüğü

goethe diyor ki; "insan kalbinde ne taşırsa dünyayı da öyle görür." ismet özel bunu; "neyi bastırdıysan göğsüne, göğsünü soludukça büyüyen odur." diye anlatmış. bu böyledir. göğsünüzde beslediğiniz şeye dikkat edin.

13.

tarçının arkadaşları nurçin gülçin ve yalçın'ı
ister misin tanımayı kakuleyi tarçını.
elmır onlara gelince çocuklar sevinince
tarçın sana gülümser ne bilmek istersin der
bir tohum filizlenir serpilir çiçek açar
sırlar açığa çıkar ve meraklanır çocuklar
çın çın çın çın çın çık ortaya tarçın

neden anlamaya çalışıldığını anlamadığım durum.

165 milyon dolarlık bütçesiyle 657 milyon dolar hasılat elde eden, imdb puanı 7,8 olan don hall ve chris williams tarafından yönetilen en iyi animasyon film oscarı'nı kazanan animasyon film.

dizisi de var, dizisinin imdb puanı ise 7,2.

filmin afişi:


filmin fragmanı:

levent yüksel'in 1993 yılında çıkan albümü medcezir'de yer alan hareketli şarkısı...
espirili sözleri ve levent yüksel' in harika yorumuyla eskimez şarkılardan.
sözleri orhan veli kanık ve özkan samioğlu imzasını taşıyan şarkının bestesi sezen aksu'ya, düzenlemesi uzay heparı'ya aittir.

güftesi:

kim söylemiş beni?
süheyla'ya vurulmuşum diye
kim görmüş ama kim?
elene'yi öptüğümü

yüksek kaldırımda güpegündüz
melahat'i almışım da sonra
alemdar'a gitmişim öyle mi?
onu sonra anlatırım fakat

kimin bacağını sıkmışım tramvayda?
güya galata'ya dadanmışız
kafaları çekip çekip
orada alıyormuşuz soluğu
onu da sonra anlatırım

ya o mualla'yı sandala atıp
ruhumda hicranın'ı
söyletme hikâyesi*

geç bunları
anam babam geç bunları
bir kalemde*
bilirim ben yaptığımı

geç bunları
anam babam geç bunları
bir kalemde
bilirim ben yaptığımı

kim söylemiş beni?
süheyla'ya vurulmuşum diye
kim görmüş ama kim?
elene'yi öptüğümü

yüksek kaldırımda güpegündüz
melahat'i almışım da sonra
alemdar'a gitmişim öyle mi?
onu sonra anlatırım fakat

kimin bacağını sıkmışım tramvayda?
güya galata'ya dadanmışız
kafaları çekip çekip
orada alıyormuşuz soluğu
onu da sonra anlatırım

ya o mualla'yı sandala atıp
ruhumda hicranın'ı
söyletme hikâyesi

geç bunları
anam babam geç bunları
bir kalemde
bilirim ben yaptığımı

geç bunları
anam babam geç bunları
bir kalemde
bilirim ben yaptığımı

geç bunları
anam babam geç bunları
bir kalemde
bilirim...

buradan dinleyebilirsiniz

çocukluğumdan beri hiç vaz geçmediğim en sevdiğim alışkanlığım. hiç bilmezdim bir adı sanı olduğunu ve hatta müzik, yürüyüş gibi ortaklaşan yan faktörlerden bahsedilecek düzeyde kalabalık olduğumuzu. yukarıda yazan birkaç arkadaşın bahsettiği gibi gerçek hayattan koparan ruhsal bir bozukluk değildir, açıp eli somer'in araştırmalarına biraz göz gezdirirlerse bunun aksini savunduğunu göreceklerdir. hala ruh sağlığı açısından olumlu ya da olumsuz yargı içeren tam bir tanı ve teşhisten bahsedilememekteyken, konunun uzmanı akademisyenlerce bile araştırmalar henüz çok erken dönem ham bulgular olarak değerlendirilirken, burada yazar arkadaşlar acaba nasıl ve neden ve dahi hangi akla hizmet tedavi tavsiyeleri veriyorlar acaba? arkadaşım bunun daha ruhsal bozukluk mu, değil mi, hastalık mı yoksa tamamen kolektif bilinç dışının bizlere bir armağanı mı bilinmiyorken niye yangın var söndürün diye bağırıyorsun? ya birimiz yersizce panik olsak senin yüzünden? kendimden biliyorum demiş bir de! neyi biliyorsun daha ilk cümlende falso veriyor bildiğin kendine yetmiyor. yapmayın arkadaşlar, tıbbi terim içeren başlık altlarına yargı dağıtırken biraz dikkatli olun rica ediyorum.

bir teşhis.
o çok oy atmıyormuş, yazarlar oy cimrisi olduğundan, olması gereken genel üzeri görünüyormuş.
kendisi diyor ben demiyorum.
selamı var.

kelime olarak ön deyiş anlamındadır. mukaddimenin kardeşidir.

antik yunan tiyatrosunda tragedyaların başında monolog olarak veya koro tarafından okunan tek soluklu bilgilendirme yazılarıdır.
yıkıma yakın bir noktada başlatılan öykünün, eylem ve zaman birliği çerçevesinde sonuçlanmasını sağlamak adına, sahnelenecek olayların öncesindeki zaman hakkında bilgi veren açılış bölümüdür.

çağdaş tiyatroda ise, oyunun anlamı ve amacı üzerine bilgiler veren giriş bölümüdür.

romeo ve juliet'in modern prolog metni;
hikayemizin geçtiği güzel verona şehrinde, iki aile arasında uzun süredir devam eden bir nefret yeni bir şiddete dönüşüyor ve vatandaşlar, vatandaşlarının kanıyla ellerini lekeliyor. bu düşman ailelerin iki şanssız çocuğu sevgili olur ve intihar eder. talihsiz ölümleri, ebeveynlerinin kan davasına son verir. önümüzdeki iki saat boyunca, çocukların ölümlerinden başka hiçbir şeyin durduramayacağı mahkum aşklarının ve ebeveynlerinin öfkesinin hikayesini izleyeceğiz.

ortada aile gerçeği olmasa şarkıcı ya da model olmak isterdim. ses ve boy yeteneklerini geliştirirsem, biraz eğitimle ikisini de yaparım gibime geliyor.. ama hayal işte.... lisede felsefe hocam çok ısrar etti avrupa’ya gidip manken olmam konusunda. yüzüm güzel değil ama fiziken uyuyorum. "hocam yapamam.." dedim sadece......