iş var da biz çalışmıyoruz. prensip meselesi!

detayları muhteşem olan bu eserle iyi geceler dünya demek isterim.
august malmström - dancing fairies (1866)
kaynak: wikimedia

dostoyevski diyor ya; "kimse seni sen olduğun için sevmeyecek;herkes seni,
seni sevmenin
onlara ne kadar yakışacağını düşündüğü için,yani kendileri için sevecek. bunu asla unutma

ısırma, ısırma, ısırma.. allah kahretmesin emi. nasıl insan içine çıkacağız şimdi.

kaliteli olabilmek için an itibariyle sözlüğü bırakıyorum o zaman.

normalde bu görseli koyup uzun uzun bir şeyler yazacaktım. sonra hem üşendiğimden hem de uykum geldiğinden dolayı bu onurlu görevi (bkz: afillibirbey)e bırakmaya karar verdim. kuru bir günaydınla görevi teslim edip gidiyorum.

günaydın dostlarım, günaydın şiirler, günaydın şarkılar, günaydın deliler.*

her insan ilk doğduğu andan itibaren kendi dünyasını inşa ediyor. ben kendi dünyamda otururken ne kadar görebilir ne kadar işitebilirsem karşımdakini o kadar anlayabilirim.

karşımdakini tam olarak anlayabilmem için onun dünyasını inşa ederken yaşadığı her anı bilmem gerekir ki yine de bunu kendi öğrendiklerimle yorumlayabilirim.

ve bunu gördüğüm tanıdığım her insan için her an yapmam mümkün değil zira her anı yoğun emek isteyen bir süreç.

fakat sevilen, değer verilen insanlar için bu emeğin karşılıklı olarak verilmesi gerekir. herkes kendi dünyasında oturup anlamayı değil de sadece anlaşılmayı istediğinde sonuç ne yazık ki kimsenin birbirini hiç bir zaman anlamadigi kopuk, yalnız bir yaşama dönüşüyor.

sonuç olarak diğerlerinin dünyasını anlamaya çalıştığımızda dahi sezgisel bir anlayış söz konusu olduğundan aslında hepimiz yalnızız.

bu kimseyi boşluğa itmemeli... halil cibran'ın bir sözü var.

güzelliğin şarkısını söylersen, çölün ortasında tek başına olsan bile bir dinleyicin olacaktır.

başlığı görüp buraya gelmemi sağlayan başlık. bir şans vermek istedim. bir de öpücük.

çocuğu çağırıp çocuk efendim dedikten sonra bir şey dememek.

bazen acı bazen tatlı olsa da insan bir kere aşık oldu mu vazgeçmiyor vazgeçemiyor. gerçekten de dünya birinin sizi sevdiğini bildiğinizde daha da bir güzelleşiyor. mutlu olduğunuzda, üzgün ya da en umutsuz olduğunuzda birinin hep orada olduğunu ve sizinle olduğunu bilmek insanı rahatlatıyor. bir kere iki ayrı bedende tek olmak aynı zamanda. birini hep kalbinizde taşımak. nereye giderseniz gidin onun da sizinle gelmesi aslında. böyle filmlerde, kitaplarda görürdüm de hep merak ederdim o gerçek aşkı ve gerçekten birine aşık olmayı. şimdi anlıyorum aşık olmak öyle bir şey ki sabah güneşinin sizi ısıtması gibi. bir treni kaçıracakken son anda yetişmek gibi. en çok da seviyoruz ve yaşıyoruz çok şükür der gibi...

mezopotamya'dan hindistan'a kadar çeşitli mitolojilerde, farklı isimlerle, farklı hikayelerle yüzyıllardan bu yana günümüze gelmiş ve altı yılan üstü kadın şeklinde tasvir edilmiş olan yılanların şahı.

”bir adam kadın vücudunun güzelliğini gördüğünde onu şehvetle fethetme arayışına girmemeli. bunun yerine onun güzelliğinin, gerçek güzelliğin bir sureti olduğunu anlamalı. insan, hayvani doğasının en alçak yerlerine bir kez daldığında güzelliğin asıl özü üzerine düşünemez, kendi körlüğünde ve hades’in aldatıcı gölgeleri içinde yaşamak zorunda kalır.”

bu kadar yıkıklık olmaz ki canım diye beni derin düşüncelere gark eden başlık, aklıma tam olarak şu görseli getirdi.*

(bkz: yeniçeri ocağı rezaleti)

kalemi güçlü,karmasını eksik etmeyen sevdiğim yazarlardan.geç mi katıldı bilmiyorum ama iyi ki var.

bir şampiyonluk kutlamasından;



fotoğraf olarak harika değil belki ama anı olarak güzeldi.

her cümlesine başlık açılan yayın. herkes dinliyor demek ki.

sakin ol, aynaları kullan, gözünü ve kulaklarını aç.
gerisi zaten basit.

insan ezik oluşuyla gurur duyar mıydı
duydum işteeeeeee