vergilerimizle aldığı pamuğu bize tıkayacaktı güya. kendi hesabına tıkadı.

yine söylüyorum, buradan da söylüyorum. tek kuruş param geçiyorsa haram zıkkım olsun.

bilgilendirici tanımlar yazan ve keyifle okuduğum sayılı yazarlardan biri. tanımlarında ciddi anlamda emek var. yazarlığı daim olsun kıymetli yazarımızın*.

2019 yılında elit bir platform diye umarak kaydolmam, ve kaydolmamın 5. dakikasında birinin bana fotoğrafını atıp seks yapmaya ne dersin demesi ve benim şoka uğramam... bunları geçiyorum. ekşide çok fazla hayvan ve kadın düşmanı var. entryleri okuyunca sinir krizi geçirmemek mümkün değil. okumaktan kaçınsamda o başlıkları görmek zorunda olmak başlı başına eziyetti. ayrıca çok fazla a*salak barındırıyo bünyesinde. en ufak bir cinsellik imalı entryinize en az 10 tane aç maymunlardan mesaj geliyor. orda isteyen istediğini yazıyor.
tüm kedi köpekler öldürülmeli diyen yazarlar var. atatürke söven yazarlar var. ve bunlara hiçbir ceza verilmiyor. böyle leş bir ortam. ordaki hesabımı kapattım. ve bir daha asla girmeyi düşünmüyorum.

umarım burası ekşiye dönmez. çünkü artık huzur istiyorum ve eğitimli insanları görmek istiyorum. aksi halde bir daha böyle platformlarda olmayacağım.

kişinin vicdani, dini, ahlaki veya politik görüşleriyle uyuşmaması nedeniyle askerlik yapmayı reddetmesi durumudur. askerliği bu sebeplerle reddeden kişiler vicdani retçi olarak adlandırılır. neredeyse bütün avrupa ülkelerinde vicdani retçilerin bu reddi gerçekleştirme ve askerlik süresi boyunca sivil alanlarda çalışma hakkı vardır.

kulaklıklar, telefonlar şarj edilsin;
her ihtimale karşı powerbank'ler hazır edilsin,
3 haftadır yorgun düşen rakı şişeleri raflara kalksın,
votkalar, schweppes'ler, sodalar, dolaplarda soğutulsun,
biracılar için patatesler, sosisler, cipsler hazır bulundurulsun,
''ay kız ben oynayamam, utanırım'' cılar bilhassa hazır olsun,
akşam komşulardan gürültü şikayetleri için peşinen özürler dilensin...

az insan, çok huzur.

kimseye ama kimseye sorgusuz sualsiz güvenmemek lazım. en yakınında gördüğün bile çok uzak düşüncelere sahip olabiliyor.

'' o zaman ikiydik, yani şimdi bir kalmam lazım. öyle olması lazım ama bir de kalamıyorum. yarım kalıyorum. niye yarım kaldım ben?''

kebapçıların öğretmenlerimize isyan etmesi sonucu oluşabilecek olan durumdur.

ben hiç şarkı söyleyemem. beni tanıyanlar bilir. sesim filan öyle kötü olduğundan değil. sadece hiçbir şarkı sözünü ezberleyemedigimden. ama bunun tek bir istisnası vardır.

o da pilli bebek ten kızım şarkısı.

kendi kızımi da uyuturken hala söylerim.

iskoç futbol adamıdır.

futbolculuk hayatını iskoçya, ingiltere ve amerika’da geçirmiş olan souness kariyerinin son senesini glasgow rangers takımında oyuncu antrenör olarak geçirmiştir.


aslında futbolcu olarak liverpool seviyesinde futbol oynayabilecek yeteneğe sahip olan souness’ın teknik direktörlüğü için aynı şeyi söylemek mümkün değildir. kariyerinde en uzun çalıştırdığı iki kulüp üçer sene ile glasgow rangers ile liverpool’dur.


graeme souness 1995-1996 sezonunda galatasaray’ın başında bir sene geçirmiş ve efsane olmayı başarmıştır. ancak bu başarı oynattığı muhteşem futbol ve üstün futbol zekası ile değil sadece anlık bir heyecanla yaptığı bir hareketle olmuştur.

5 nisan 1996 tarihinde fenerbahçe şükrü saraçoğlu stadında oynanan türkiye kupası finalinde iki takım aykut kocaman ve dean saunders’ın golleri ile berabere kalmasına rağmen ilk maçı yine dean saunders’ın golü ile kazanmış olan galatasaray kupayı kazanmıştır.

buraya kadar her şey normal ilerlerken bir an gaza gelen souness taraftarlardan kaptığı galatasaray bayrağını fenerbahçe stadının ortasına dikerek ortalığı birbirine katmıştır. bayrağın dikilmesi ile bir fenerbahçeli taraftarın bayrağı kapması arasında 5-10 saniyelik bir ara olsa da souness ulubatlı souness lakabını kazanacağı fotoğrafı vermiştir.


bu olaydan yıllar sonra yaptığı açıklamada bayrak dikmenin o an için mantıklı geldiğini ama bunun hayatında yaptığı en akıllıca şey olmadığını söylemiştir.

nazım hikmet ran'ın güzel günler göreceğiz ismiyle de bilinen umut dolu şiiri.

güzel günler göreceğiz çocuklar,
güneşli günler
göre-
-ceğiz...
motorları maviliklere süreceğiz çocuklar
ışıklı maviliklere
süre-
-ceğiz...
açtık mıydı hele bir
son vitesi,
adedi devir.
motorun sesi.
uuuuuuuy! çocuklar kim bilir
ne harikuladedir
160 kilometre giderken öpüşmesi...


hani şimdi bize
cumaları, pazarları çiçekli bahçeler vardır,
yalnız cumaları
yalnız pazarları..
hani şimdi biz
bir peri masalı dinler gibi seyrederiz
ışıklı caddelerde mağazaları,
hani bunlar
77 katlı yekpare camdan mağazalardır.
hani şimdi biz haykırırız
cevap:
açılır kara kaplı kitap:
zindan...
kayış kapar kolumuzu
kırılan kemik
kan.
hani şimdi bizim soframıza
haftada bir et gelir
ve
çocuklarımız işten eve
sapsarı iskelet gelir..
hani şimdi biz...

inanın :
güzel günler göreceğiz çocuklar
güneşli günler
göre-
-ceğiz
motorları maviliklere süreceğiz çocuklar
ışıklı maviliklere
süre-
-ceğiz.

ayakkabılarım başucumda sabahı sabah edemezdim. uyanır uyanır kıyafetlerimi kontrol eder üzerimde nasıl duracaklarını hayal ederdim.

hele ki bayram kahvaltıları? o masumiyet, o samimiyet elini uzatsan sanki tutacaksın gibi ama kilometrelerce ötede şimdi...

ben mi büyüdüm, çocukluğum mu öldü? bilemedim.

hsla içinde o duyguları yaşayanlara ,yaşayabilenlere iyi bayramlar! benim için bayram hasret, bayram hüzün, bayram yalnızlığın en koyu yaşandığı bir kuyu...

bir bayram sabahı 7-8 yaşlarındayım. demir kapıda bir ileri bir geri sallanırken düşüp merdivenlerde kafamı yarmıştım hugolu takımım kan reva içinde kalmıştı. yarım saat sonra elimde bir kaç çikolata duvar tepesinde kahkahalar atıyordum yanımda can bildiğimle.

kafamda o iz hala duruyor. aklımda keyfini süremediğim hugolu takımım. kalbimde elimi uzatsam tutacakken dokunamadığımın yarası...

hepsi geçiyor unutuluyorda kalp acısı bıçak bıçak batıyor her nefes aldığında insana. şimdi gel de kutlu mutlu geçir bu bayramı! bu kadar yitikle, bu kadar özlemle, bu kadar anıyla... şimdi gel de iyi dilekler de bulun, emojili temenniler dağıt etrafa...

sizin bayramınız yine kutlu, mutlu olsun... benimki kırık, dökük...

yapılan çalışmalarda şu şekilde belirlenmiş olan dezavantajlardır.*

-sağduyu gerektiren durumlarda daha fazla saçma hatalar yaparlar.
-kendilerine gelecek eleştirilerden hoşlanmazlar.*
-hata yapmaya daha fazla açıklar.*

çalışmaların özeti için kaynağı buradan daha ayrıntılı okuyabilirsiniz.

pazar sabahi firindan yeni cikmis citir ekmek misali sozluge yeni gelen sekmemizdir.

(bkz: belediye calisiyor)

az önce daha öncesinde engellediğim birisinin başka bir hesaptan mesaj atmasıyla şoke oldum.tam ona yazacaktım istenmediğin yerde durmak canını yakmıyor mu diye,sonra kendimi de aynı duruma soktuğum geldi aklıma?sahi insan bunu niye yapıyor ki kendine? acı çekmeyi mi seviyoruz acaba? seveni sevmek olmuyor da ille de sevmeyeni kovalayacağız!?
bugün aklım karışık, sanırım hep ilişkiler üzerine yazacağım.
sevildiğin kişi ile bir ömür geçer mi?
sevmeyeni kovalamaya değer mi?
ağlasam bu yumru erir mi?
bu sorunu nasıl çözmeli.!?

hazır birçok ilimiz beyaza bürünmüş ve küresel ısınmadan dolayı azıcık bir kar yağışına bile gözlerimizi parlatarak bakıyorken geçmişte uygulanan bir yasak haberini paylaşmak istedim.

1935 yılında yoğun kar yağışı halkı gündelik faaliyetlerini bile yapamayacak bir noktaya getiriyor. okullara gidilmiyor, işlere gitmek zaten güç, hatta istanbul boğazı'nın donduğu kayıtlara geçiyor. hâl böyle olunca kar'ın keyfini çıkarmak çocuklara kalıyor diyeceğimi sanmayın, yetişkinler de nasibini alıyor. kar topu savaşından dolayı kişiler yaralanınca ve hastaneler de bu yaralılarla dolunca yasak getiriliyor ve para cezası uygulanıyor.
tatlı bir yasak doğrusu.

masada yemek yerken sandalyede bağdaş kuruyorum

bugün de yaşıyoruz, çok şükür.