her parıldayanı altın sanma.*

al yanına.

istifcilerin hepsi bilir ki; biletler, festival bileklikleri, kartlar, fisler falan devede kulak.

sakladigim en garip sey; kalemin yazip yazmadigi denenen pecete parcasi. islanmisti, kurutup kaldirdim ustelik. iflah olmaz bir takintiliyim.

var mıdır, yok mudur bilinmez ama herşeyi islamiyete göre yorumlamak en büyük yanlışlardan biri bana göre. hele ki şu haberi okuduktan sonra reenkarnasyona olan bakış açınızın değişeceğini düşünüyorum, şahsen benim değişti.
buradan

bir ahmet kaya şarkısı.
depremler oluyor beynimde.

akademik kariyerin başlangıcıdır kendileri. genellikle ders aşaması halledilir ama tez aşamasına gelinince öğrenciler teker teker okulu bırakmaya başlar. tez aşamasını da başarı ile tamamlayanlar bir daha eğitim öğretim hayatına devam etmeyeceğine dair yeminler ettikten sonraaaa "kendime geldim yahu ben doktorayı da yapayım" demeye başlar. kendimden biliyorum..

gözüne baka baka atıp kırdığımdan, benim için hiç var olmamış süreç. terör estiriyordum evde.

evet, berbat bir çocuktum.

ona ölmeden bir gün önce açmıştım sosyal medya hesabını. tam bir gün önce yan yana oturup koyacağı profil fotoğrafını seçmeye çalışmıştık. nasıl kullanacağını gösteriyordum, ilk iletisini paylaşmıştık. hayatımda ilk defa onunla bu kadar konuşmuş ve hayatımda ilk defa onunla birlikte bir eylem gerçekleştiriyordum ve o da sosyal medya hesabı açmaktı.
bir gün sonra ölmek isteyeceğini bilmiyordum. sosyal medya hesabını o günden sonra hiç kullanmadı. huzur içindesindir umarım.

örümcek korkusu. spesifik fobilerde üçüncü sırada (1 karanlık, 2 yükseklik) yer alır. hayatında örümcek görmemiş çocukların, örümcekle karşılaştığı anki refleksi, diğer hayvanlara verdiği tepkiye oranla daha şiddetli gerçekleştiğinden, fobinin evrimsel kaynaklı olduğu düşünülür. hâlâ öyle mi bilmem; korkunun giderilmesi için örümcekle temas önerilirdi eskiden. temas edeceğime, fobimle yaşamaya devam ediyorum mutlu mesut..

chris van allsburg’a ait kitap ve robin williams’ın oynadığı 95 yapımı film.

öncelikle sadece filmini izlediğimi belirteyim. kitap uyarlaması olduğunu da bugün öğrendim. sonra yazarın kitaplarına baktığımda, filmlerini izlediğim zathura ve polar express filmlerinin de yazarın kitaplarından uyarlama olduğunu öğrendim. okunacaklar arasında yerini aldı; umarım filmleri kadar kitapları da harikadır.

filme gelirsek , film zathura’ya çok benziyor. mekan farklı olsa da , zathura’da da bir oyun var ve 2 çocuk bu oyunla başlarını derde sokuyorlar. zathura uzay versiyonu, jumanji orman versiyonu desem yanlış olmaz.

zavallı robin, kız arkadaşının oyundan korkup kaçması üzerine oyunda hapsoluyor. robin dediğim, robin williams. karakterlerin isimlerini hatırlamakta zorlandığımdan, robin deyip geçeceğim.

oyunun avustralya’sında kaybolan jr robin, hayatta kalma mücadesi veriyor; ta ki artık kocaman adam olup, oyundan tekrar çıkana kadar. oyun bitene kadar başlarına bin türlü bela geliyor. onlar için zor olsa da biz izlerken eğleniyoruz tabi. özellikle maymunlar tam bir çete*.

2.si de varmış ama izlemedim açıkçası. aynı tadı verir mi bilmiyorum. bu tür hayal gücünü zorlayan ve şaşırtan filmleri sevdiğim için, severek izledim. izleyecek olana iyi seyirler.

evet efendim o günleri gördük. diğer yazarlar detaylı anlatmışlar konuyu zaten.

biraz saçı uzun olan gençler, siyah giyenler, marjinal görünenler hemen gammazlanırdı. sonra evleri didik edilir, şeytandır şudur budur bir şeyler aranırdı.

o dönem yurttayken de bir kızı arkadaşları ihbar etmiş, dolabı didik didik edilmişti. sonra ne bulduysalar artık, kızı yurttan kovmuşlardı.uzaktan uzağa bilirdim kızı, sessiz sakin bir kızdı halbuki.

neyse ki bitti o karanlık geçmiş. yoksa uzun saçlı erkeklerimiz, siyah giyinenlerimiz hemen yaftalanırdı.

sözlük'ümüzün değerli büyüklerinden biri* olan yazarımız. bakmayın büyük dediğime, kastım yaş değil. çok geniş yelpazede kitap ve film ve şarkı arşivi-bilgisi var. tanımlarından gördüğüm kadarıyla fantastik edebiyatla da oldukça ilgili.
aynı zamanda biricik radyomuz, sözlük radyosu'nda da cuma gecelerinde saatler gece yarısının yarısı* olduğunda birbirinden güzel şarkı seçkileriyle bize yayın yapıyor. daha ne yapsın*?

dilerim ki, sözlük ona, o sözlük'e hep iyi gelir; tecrübelerini, fikirlerini hep paylaşır. amaterasu'nun da dediği gibi, sağ olsun, var olsun.

antik kent, tarih boyunca işgal ve yıkımlara maruz kalmasına rağmen stratejik bir noktada bulunduğu için, tarih sahnesinden silinmemiş. kentle ilgili en olumsuz şey ise, almanya'ya götürülen athena ve zeus sunakları. bu sunaklar şimdi berlin pergamon müzesi'nde sergileniyor.

dimi?

don mesela şimdi kadın donu mu erkek donu mu?

serin ve yağmurlu bir istanbul sabahından günaydın sözlük.
haftanın son iş gününde ( benim gibi ameleler hariç ) hava sıcaklığı 24 derece trafik yer yer yoğun.
ben dj immortel, mutlu ve bereketli bir gün dilerim.

ben güne hazırım. vira bismillah.

bi çay olsada içsek.

"kendinden hiç hoşlanmayan pek çok insan gördüm; bunlar önce başkalarının kendileri hakkında iyi düşünmelerini sağlamaya çalışırlar. bunu başarınca da, bu sefer kendileri de kendileri hakkında iyi düşünmeye başlarlar. ama bu, sahte bir çözümdür; bu, başkalarının otoritesi altına girmeyi kabullenmektir. size düşen ödev, kendinizi kabullenmenizdir, benim sizi kabullenmemin yollarını aramak değil…"

(bkz: nietzsche ağladığında)
(bkz: ırvin d. yalom)

yav he he diyorum ve bu başlığı terk ediyorum.*