insanın sinirlerini yıpratan süreçtir.

yurt dışı ve yurt içi programlar bir arada düşünüldüğünde; en az 3-4 tane sınava girmek -ales, yds, toefl, ielts, gre; siz çoğaltın-, bunların her birinde başvurmayı planladığınız üniversitelerin şartlarını tutturmak, her üniversiteye ayrı motivasyon mektubu yazmak, her başvuru için utana sıkıla referans istemek, tonla belgeyi bir araya getirip istenilen formatta sunmak, mülakata girmek ve en acısı kimi başvuru için $100-200 para ödemek gibi birçok aşamadan oluşan uzun ve karmakarışık bir iştir. bunun haricinde kimi zaman çalışmak istediğiniz hoca tamam demiş üniversitede yeriniz bile hazırken burs peşinde koşturursunuz. başvuru süreci kimi zaman insana hayatın anlamını sorgulatır.

ben de şu anda bu süreçten geçmekteyim, aynı durumda olan kafacıları başlığa/sohbete bekliyorum efendim. henüz yalnızca birkaç üniversite/enstitüye başvuru yaptım. yakın gelecekte başvuru yaptığım yerlerden dönüş almaya başlayacağım. umuyorum bu tanımımı güzel bir haberle güncellerim.

edit: efenim güncellerim demişim ve unutmuşum. pek yakında boğaziçi üniversitesi'nde doktoraya başlıyorum.

kaş



hazar gölü

bende buradan yetkililere sesleniyorum; ey bizi yöneten kesim. bir balık türünün artması için başka bir balık türü'nün hunharca katladilmesini öneren bir zihniyet bu ülkenin başındaki en büyük sorundur. bence bu zihniyet kısır bırakılması gerekilen bir zihniyettir.
siz hiç uğraşmayınız, tıbbi işlemlerle devletin parasını iç ettirecek değiliz, bizlere teslim edin, kafa sözlük baytarlar derneği olarak biz kendilerini tepikleyerek kısırlaştırmayı teklif ediyoruz. bunu bir imza kampanyası haline getirip change'e taşıyacağım desteklerinizi bekliyorum.*

android işletim sistemi ve bilgisayarlarda gereksiz yer kaplayan, deli gibi bellek harcayan sonuçta hiçbir şeye yaramayan, saçma sapan yazılım veya uygulamalardır. bunların çoğunu kaldıramadığınız için maalesef yeni aldığınız cihazınızda tadınızı kaçırır. yok etmek için root dahil bazı hoş olmayan yollara başvurmakta sizi ayrıca uğraştıracaktır.

'kalbim bu acıya dayan
varsın ateşler dağlasın seni..'

birçok şiiri bestelenmiş trajedi barındıran şair.

bestelenmiş birkaç şiiri için

(bkz: kalbim) /sevinç eratalay / hasret gültekin
(bkz: pencere) sadık gürbüz

koskocaman metal müzik arşivim mevcut.
evde,arabamda hala dinlerim mozambikli black metal gruplarına dahi hakimimdir.
ömür boyu dinlenesidir efenim \m/

kafatası, maxillar, frontal, temporal kısımlar gibi kemik gruplarından oluşur. mandibula denilen, alt çene kemiği ise kafatasındaki oynar tek kemik kısımdır.

kendisini üç evetle ağırlamak gerekir.

20 dakikada bir dışkılama kapasitesine sahip şaşkın ve salak görünümlü tatlı hayvan. sahip oldukları renk çeşitliliği gerçekten inanılmaz. yalnızlığa bürünmüş home-office mesai saatlerimde bana eşlik etmesi için eşim tarafından alınan bu salak şey şimdilik ele gelmese de kafa ile yaklaştığınızda kaçmıyor. bakalım ilerleyen günlerde evcilleşme süresi nasıl gelişecek.

trabzon diyorum. öyle bir hoşgörü öyle bir kibarlık, öyle bir ileri görüşlülük. ellerine kimse su dökemez. karadenizin paris'i resmen!...

" katı olan her şey buharlaşıyor, kutsal olan her şey dünyevileşiyor ve en sonunda insanlar yaşamın gerçek koşullarıyla ve diğer insanlarla ilişkileriyle yüzleşmeye zorlanıyor." karl marx

ileride kafa sözlük için kurmayı temenni ettiğim söz. yalnız dikey mimarı kabul etmem, yatay olacak.

1938 mudanya doğumlu gazeteci, yazar, tekke musikisi icracısı. galatasaray lisesi'nden mezun olmuştur. tekke ve zaviyelerin kapatılmasından sonra evlerde devam eden tekke musikisi icralarına iştirak etmiş ve altın değerinde kayıtlar yapmıştır. cumhuriyet dönemi istanbul dinî hayatını en iyi bilenlerdendir. yönetim şekli değişmiştir fakat insanlar aynı benlikleriyle hayatını sürdürmüşlerdir ve özellikle istanbul için söylersek şahsî meclisler devam edegelmiştir. işte buralarda çokça bulunmuş bir kişi olması sebebiyle o muhiti derinlemesine tahlil etme şansına sahip olmuştur. kendi deyimiyle osmanlı -bakiyelerinin vefat etmesiyle- 1980de gerçekten bitmiştir. bugün, kemal tahir romanlarından fırlamış köylü dindarlığın ortalığı talan ettiği memlekette şehirli dindarlığın ne idüğünü kendisinin konuşmalarına, kayıtlarına bakarak anlayabiliriz. ayrıca bektaşi nefeslerini seslendirdiği kayıtları nefistir.
bunların yanında yine bir mecliste tesadüfen tanıştığı işgal dönemi ingiliz yüzbaşısı benneth ile ilgili bir kitap yazmıştır. bu benneth de epey ilgi çekici bir kişidir. işgal yıllarında galata mevlevihanesinde sema icralarına katılmış, orada gürciyev ile tanışmış, onun öğrencisi olmuş, mistikliğe meyletmiş hatta amerikada kendi ekolünü dahi oluşturmuştur. (ne kadar tuhaf hayatlar var.)
nezih uzel, 2012 yılında rah-ı hakka güzeran olmuştur, hak rahmet eyliye.

çekiç ağırlığı yaklaşık 7 kg fakat çalışan işçiyi asla yormayan çok daha uzun süre verimli çalışmasını sağlayan bir mekanizma..
1880lerden kalma bir sistem..
işin acı tarafı bir çok şehirde bir çok sıcak demirci var ve halen çekiçle sıcak demiri döverek çeşitli tarım aletleri vs. yapıyorlar..
sene 2021 ve halen böyle bir sistemi düşünüp yapıp kullanan bir usta yok..
modern sistemler fabrikasyon üretimler elbette var ama sıcak demircilik mesleği halen devam ettiğine göre demek ki ürettikleri şeylere halen talep var demektir..
şimdi biraz düşünelim..
sene 1880 yapılan basit ama işlevsel alet ortada bizim demircilerinde çalışma şekli halen ortada..
bu aletin veya buna benzer aletlerin ülkesine kattığı nedir diye soracak olursanız cevaplıyayım.
1)dünyanın en prestijli madencilik ve metarujli (metal malzeme bilimi) üniversitelerinden biri bu aletin yapıldığı şehirde..
2) şu anda kullandığımız hızlı yada normal tren rayları bu şehirden geliyor.2015 ithalatımız 5 milyar dolar..
3) şu anda savunma sanayimizin güç grupları ( motor) teknolojisi bu ülkeden geliyor.
4) 2023 aya gitme projesindeki roket motor teknolojisi bu ülkeden geliyor.
yukarıdaki 4 örnek sadece bildiğim okuduğum duyduğum bilgiler bilmediğim daha neler var bilmiyorum..
anlatmak istediğim teknolojik gelişim bir basamaklar meselesi kaybettiğimiz yüzlerce yılı geri getirme şansımız yok.
yeniden örs ve çekiç yapmamıza gerekte yok.
ama bu günkü bilimsel gelişmeler ışığında orijinal fikirlere orijinal düşünceye çok ihtiyacımız var..

"başınız sağ olsun" cümlesindeki baş kelimesi insanın kafası anlamında değildir. eski türkçe'de (anadolu türkçesi) baş "yara" demektir. yani yaranız sağlığına kavuşsun gibi bir anlamı var bu cümlenin. ölen kişi yakınlarında yara bırakır, başınız sağ olsun diyerek bu yaranın çabuk iyileşmesi için temennide bulunmuş oluruz.

bayramın ikinci günüydü. bir sebepten eşimle tartıstık. öfke oranınin fazla olduğu bir tartismaydi. cocuklari alip evden çıktım.once biraz parkta oturduk. kafamın içinde ayağa kalktığım anda gideceğim karakoldan, imzalayacağız tutanaktan başlayarak önümdeki beş yıla kadar başımdan gececekleri tahayyül ettim. biraz sonra moralleri düzelsin diye çocuklara marketten dondurma almayı teklif ettim. beni üzmemek için tamam dediler. marketin biraz ilerisinde gölge bir bank bulup oturduk. gözümde güneş gözlüğü ağzımda maske yüzümde hiç bir yerim görünmüyor. yavas yavaş gözyaşlarım akmaya basladi. maske takmanın tek güzel yönü bu sanirim.
küçük oğlum duygularini gevezelikle bastırmaya calisir. büyük oğlum ağladığımi anlayıp sessiz olması için kardeşinin uyardı. sessizce dondurmalarini yemeye calisiyorlar ama boğazlarından gecmiyor farkindayim. eminim hayatlarında daha acı bir dondurma yememislerdir. biraz sonra karşıdan bir çift belirdi. el ele tutmuşlar. kadın hamile, bir eli göbeğinde, eşine bir şeyler anlatıyor. adam da ilgi ile dinliyor. bazen adam kadını kendine doğru çekiyor. kadın da adama sanki bir şarkıya eşlik ediyormus gibi ritim tutarak bir şeyler söylüyor. aheste bir şekilde yanımıza kadar gelip önümüzden geçtiler ve uzaklaştılar. onları izledim. kendi geçmişimi izler gibi. bizi düşündüm, aynı yolda aynı neşe ile yürüyerek evimize dondugumuz bir günü hatirladim. hani ölmek üzere olanların hayatları bir film şeridi gibi gözlerinin önünden geçermiş ya, benim de öyle tüm evliliğim gözümün önünden geçti.
onlar köşeyi dönerken maşallah dedim hemen. allah kucağına almayı nasip etsin ve yüzün hiç asılmasin.benim halimin nazarı değecek diye korktum.
yanımda oturan iki çocuğumla göz göze geldim.

sonra içimden bir şarkı mirildandim.

zamanın eli değdi bize
çoktan değişti her şey
aynı değiliz ikimiz de
zaaflarına bir gece
hatalarına bir nilüfer
sevgisizliğine bir kalp verdim
artık geri ver
geri veremezsin aldıklarını
artık geri ver
geri verilmez hiçbir yanılgı
yokluğuma emanet et
sende benden kalanları...



hikayenin sonunu merak edenler için; uzun bir müddet daha bankta oturdum. . çocuklar dondurmadan sonra yanımda yoremde koşturmaya gülüşüp oynaşmaya başladı. uzun uzun düşündüm. yaşadığım olayı anneme, en yakın arkadaşıma ve beni her an gören allah'a tekrar anlattım.icimden eşimle konuştum olayı bir de ondan dinledim. hayatımın gelecekteki beş yılını bir de farklı bir senaryo ile tahayyül ettim. daha gerçekçi ve daha az aksiyon ve maceranın olduğu şekilde. yapmayı çok isteyip hiç yapamadığım, zekamın yeterli gelmediği planları (muhtemelen yine basarisizla sonuclanacak olmasına rağmen) belirledim.
gözyaşlarımı silip evime geri döndüm. anahtarla kapıyı açarken şarkı değişti.
buradan

bir kadının en güzel makyajı "gülüşü" dür.
bu gülüşte tüm samimiyeti, sıcaklığı hissedebilirsiniz. hissettirene ne mutlu! güldürene ne mutlu!
onca yüze sürülen boya ile bile yarışamaz. o gülüşte ne güzellikler vardır... kadınlarımızın gülüşünü alanları, içindeki çocuğu öldürenlere yazık...
hayata inat gülelim, gülümseyelim...

bugün bir sene oldu babamı kaybedeli. babamsız geçen koskoca bir sene.. babamı bir senedir hiç görmedim. sarılamadım, öpemedim. babam 46 senelik ömrüne çok şey sığdırdı ama eksik kalan yarım kalan çok şey var. acısı hiç bitmedi sadece bu acıyla yaşamayı öğreniyorum. içimde oluşan boşluk hissi de öyle hiç azalmadı hatta gittikçe büyüyor. babamdan geriye ömür boyunca hissedeceğim koskocaman bir boşluk hissi kaldı. içimdeki boşluğu doldurmaya hiçbir şey yetmiyor. o boşluk o kadar fazla ki tamamen yüzleşmekten korkuyorum. inanır mısınız bir senedir babam dışında hiçbir şeye ağlamadım. ağladığım her şey babamla ilgiliydi. görsen baba bir senede o kadar çok büyüdüm ki. senin gibi hayat dolu, enerjik, neşeli bir insanın toprağın altında yatıyor olması çok zoruma gidiyor. yapacağımız, birlikte göreceğimiz daha çok şey vardı. seni çok özledim

-eee oğlumuz ne iş yapar?