ınsan psikolojisinin temelini oluşturan dönem. çocuklukta yaşanan iyi kötü her şey kişinin gelecekteki tüm yaşantısına yansıyor.

yarın olmayacakmış gibi harcama yapıyorlar. kendileri de biliyor. benden sonra kim gelirse ona girsin borçlar diyorlar.umurlarında bu ülke değil kendi makam hırsları. içlerinde göz boyayalım da çalışıyoruz görünelim düşüncesi var.bunların ki hizmet değil, dış mihraklara borçlu bir gelecek bırakmak.

bir zamanlar ankara'da çok binerdim, üst katta en ön boş olsun diye umardım, en öne geçip ayaklarımı da öndeki demire dayayıp ankara'yı izleye izleye okula giderdim ulan ne güzel zamanlardı. başka şehirlerde de var mıydı bilmiyorum. ama güzeldi yau.

çizgilere basmadan yürümeye çalışmak.. yapınca gülüyorlar

william shakespeare'ın en ünlü oyunudur.

bu ülkede cinsel yönelimleri yüzünden kaç insan öldü. keşke böyle günlere gerek kalmasa herkesin özgürce yaşadığı bir yer olsaydı. gününüzü kutlarım.

türkiye'de kendine müslüman diyenlerin çoğu islamiyet hakkındaki bilgileri sağdan soldan, kulaktan duyarak yaşamaya çalışıyor. kuranı sadece evinin duvarına asar, içine bile bakmaz ama sorsanız en müslüman ve en inançlıdır. 3-5 kulaktan duyma bilgilerle de kendi cahilliklerine bakmadan ateistlere cahil diyorlar, keşke ateistler kadar bilgi olsalardı da, haklı çıksalardı ama maalesef değiller, bu da su götürmez bir gerçektir. kimse bunu inkar edemez, sadece kendilerini kandırırlar. bu ülkenin ateistleri, sözde müslümanlardan daha kültürlü ve bilgilidirler. sokaklara çıkın, anket yapın, bu gerçeği istatistiksel olarak bile göreceksinizdir.

fazla ....... vermek.

(bkz: değer)
(bkz: sevgi)
(bkz: iyi niyet)

mutluluk hakkında söylenen çok güzel bir hikaye vardır;

--! spoiler !--
bir gün tanrılar kendi aralarında mutluluğun ne kadar güzel, ne kadar parıltılı bir duygu olduğu hakkında konuşuyorlardı. herkes ondan övgüyle bahsediyor, mutluluk ışıltıyla parlıyordu. sonra onu saklamaya karar verdiler, böyle bir güzelliğe herkes ulaşamamalıydı. nereye saklayacaklarına dair konuşmaya başladılar.

poseidon dedi ki; "denizin en dibine gömelim, kimse erişemez."
ardından güneş tanrısı helios dedi ki; güneş'e saklayalım, ulaşılmasın ona."

en güzel karar tanrılar kralı zeus'tan geldi. "mutluluğu," dedi "insanların içine saklayalım. nasıl olsa oraya bakmak akıllarına gelmez."
--! spoiler !--

böylece mutluluk kalplerimizde kalan, aklımıza gelmeyen bir duygu olarak kaldı.

edit: imla.

ingilizce'de no mobile phone sözcüklerinin kısaltmasından oluşan bu hastalıkta sosyal medya kullanıcısı telefon ve tablet gibi erişim cihazlarının olmaması durumunda kaygı yaşıyor.

5-6 yaşlarımdayken babam ritim bozukluğundan dolayı işten bir süre ayrılmıştı. o dönem paramız yoktu. babaannem 20 tl vermişti ve onunla bir ay kadar idare etmeye çalışmıştı annem. buzdolabı bomboştu ve acıktığım zaman annem kuru ekmeğin üzerine salça sürüp yedirmişti. yokluğu o dönem iliklerime kadar yaşadım. asla unutmuyorum o günleri. o görüntüler hâlâ gözümün önünde. bu günüme şükrediyorum her aklıma geldiğinde.. bu da böyle bir anımdır. o yüzden yokluğu iyi bilirim.

izlediğim en güzel türk filmlerinden biri olan ferhan şensoy üstadın yazıp mert baykal’ın yönettiği pardon filminde geçen bir sözdür.

bu filmi izledikten sonra dağarcığıma kattığım ve imkan oldukça kullandığım -takdir edersiniz ki her zaman böyle afili ifadeler kullanacak imkan olmuyor- bir kullanımdır.

sigara içenlerin en iyi bildiği şeylerden bir tanesi de sigaranın tüm o zararlarına rağmen vazgeçilmez olmasıdır. yemek sonrası keyif için yakılan sigaradan bahsetmiyorum. o tamamen konu dışı.

ben insanın kendini en kötü hissettiği zamanlar sarıldığı vefalı arkadaş olarak sigaradan bahsediyorum.

bazı dertler vardır ki onlar filtrelidir. yani o dertlerle baş edebilmek için paketin içinden nazikçe bir sigara çekmek, sigarayı önce parmaklarının arasında hissetmek, sonra büyük bir ihtimamla dudakların arasına yerleştirmek, tam yanacağı zamana kadar ucunu ateşlemek - ne daha az ne daha çok- sonra da ilk nefesi alıp uzaklara dalıp derin derin düşünmek gerekir.

daha sonra da o ilk dumanı içindeki derdi uzaklara gönderir gibi salmak icabet eder ciğerlerden.

umarım hiç kimse filtreli dertlere gark olmaz.

smoking kills everything inside. ıt may be good or evil depending on what you have deep in you.

(bkz: memur olmak isteyipte olamamış birinin serzenişleri)

ülkede ömür boyu gece hayatı yasaklandı. bu bahaneyle tekrardan, bunlara oy veren herkesin allah bin türlu belasını versin..

çeşme altınkum. yaz gelsin hadi artık

lucifer. dünyada arasan bulamazsın...

hasretinden prangalar eskittim - ahmet arif

seni kelimelerle anlatabilir miyim? bilmiyorum ama en azından deneyeceğim. *
varlığın mutluluk sebebim. öncelikle bunu bil.

seninle konuşmak o kadar güzel ki.. bu hissi anlatamıyorum. kelimelerin bittiği yerdesin benim için.
sinirliyken, mutsuzken, ağlamaklıyken nasıl oluyor da beni yaşam sevinciyle doldurabiliyorsun? ya da mutluluğumu seninle paylaşınca nasıl oluyor da mutluluğum ikiye katlanıyor? anlamış değilim.
anlamak da istemiyorum. çünkü bazen bazı şeyleri anlamamak daha güzel. bir şeyleri anlamadığımızda daha mutluyuz sanki..

biz seninle neleri konuşmadık ki, neleri paylaşmadık.. ve en ilginci ne biliyor musun? bu kadar çok şey konuşmuşken hâlâ konuşmadığımız milyonlarca şey var. daha çok şey paylaşacağız, daha çok şeye değineceğiz biz seninle. hissediyorum. *

seninle balkonda konuştuğumuz gecelerin birinde gözlerimin önünden bir yıldız kaydı. meteor taşları umrumda değil, ben onlara yıldız diyorum. bir dilek diledim, ne olduğunu söylemeyeceğim.* ama bil ki o kayan yıldızı sana hediye ettim. umarım gerçekleşir dileğim. *
ve sen umarım hayatın boyunca çok mutlu olursun. biliyorum mutluluk yanılsamaya benziyor ama dilerim gerçek mutluluk seni bulur.

bir kamyon dolusu laf ettim biliyorum. ama şuraya bir tanım koymasam yazar olarak büyük vicdan azapları çekerim.
t: canımın içi yazarı. *

nutkum tutuldu yemin ederim. bu nasıl bir vahşet böyle!? insanlıktan nasibini alamamış. yazacak, söyleyecek bir şey kalmamış. allah senin belanı versin, şeref yoksunu gulyabani.

nevin demirdöven - bekledim de gelmedin
bekledim de gelmedin
sevdiğimi bilmedin
gözyaşımı silmedin
hiç mi beni sevmedin