cem yılmaz’ın hem arog hem de hokkabaz filmlerinde kullandığı repliktir.

genelde cem yılmaz bir filminde kullandığı bir cümleyi başka filmlerinde de kullanma işini çok yapar. mesela herkes komutan logar mı onun ben… diye başlayıp sözlük formatına takılan cümlesinin hem gora’da hem de yahşi batı’da geçtiğini bilir. ya da tahta tabii zoruna mı gitti sözü de hem gora’da hem arog’da geçer.

babam mı sözü ise önce hokkabaz filminde iskender ile maradona, iskender’in babası ile birlikte karavanı da alarak çanakkale’ye doğru giderlerken emekli üsteğmen olan babasının paraşüt ile karavandan atlamasının ardından söylenir. babasının ölüp ölmediğine emin olamayan iskender maradona’ya sorar bu soruyu iki kere.

daha sonra arog filminden arif ışık kaya’nın babasını almak için kuleye çıkıp indiğinde kimin kuleden indiğine bakmak için herkes toplanır. bu sahnede de kaya, karga’ya sorar aynı soruyu, aynı tonlama ile ve yine iki kere.

bu sadece benim aklımda mı kaldı bilmiyorum ama daha önce kimse yazmamış sanırım. bu tanımı kim yazdı, babam mı?

"lebiderya"yı farsçadan almışız. bu dilde "lab" kelimesi "dudak", "darya" da "deniz" demek olduğundan, "denizin dudağı" demek oluyor "leb-i derya".
aslında evin deniz görmesi de yetmiyor, denizin kıyısında, dudağında olması lazım. fakat günümüz emlak piyasasında ucundan kenarından kazara bir su birikintisi gören konutlar da hemen "lebiderya" oluverya.

şaka gibi ama türkiyeden biraz büyük yüzölçümü olan nijeryanın nüfusu neredeyse 200 milyon, rusyadan çok nüfusları var. doğurmuşlarda doğurmuşlar. petrol çıkan bir ülke ama sadece belli bir grup lüks içinde yaşıyor. eskiden solculuk modaydı o yüzden fakirler sol örgütler kurup savaşıyordu. şimdi kimileri din adına savaşıyoruz diyor, kimileride çeteler kurmuş, gemi basıyor, adam kaçırıyor, her türlü illegal işi yapıyorlar.

almanların dünyanın geri kalanına karşı yapmış oldukları savaştır.

"mutlu olabilirim sanmıştı.."

malum son zamanlarda sözlüğe yeni üyeler katılıyor. yığınla anket ve gündem başlığı sol tarafta çatışma halinde. hal böyleyken aramıza yeni katılan arkadaşların, pek çok değerli yazarı es geçmesi, fark etmemesi ve onların kaliteli yazılarını görmemesi olası. bu sebeple 10pele'nin adının altını kalınca çizmekte fayda var. okuyacak düzgün içerik arayan arkadaşlar biraz profilinde gezinirlerse oradan gülümseyerek çıkacaklardır diye düşünüyorum.

canım, cicim, kuzum değil tanım canavarıdır kendisi.

bir idam mahkumunun son günü - silivri’de son gün

huawei freebuds 3'ü tavsiye edebilirim, dışarıdan gelen sesleri engelleme özelliğine sahip ilk bluetooth kulaklık olması da bir artı özelliği. dışında silikon olmamasına rağmen başarılı bir gürültü engelleme özelliğine sahip.
ortalama tek kulaklık 4 saat gitmekle beraber kutusuyla bir günü hiç sorun yaşamadan götürebilirsiniz.

geç kalınmışlık ya da imkansızlık benim karakterim değildir ve sanırım olmayacaktır yaşı.

24'ünü yarılamış birisi olarak sanırım hiçbir dönem yaşımın insanı olamadım. 21 yaşımda, artık hayatın katlanılamaz bir gerçek olduğunu düşündüğüm yaşta, intihar etmeyi de her şeyi bırakıp toz olmayı da düşünmüş birisi olarak 24 yaşı daha az depresif buluyorum. ama tüm bunlara rağmen, 22 yaşımda tüm hayatımı değiştirebilme cesaretini gösterebildim. sadece bir çocukluk hayalime tutunup o hayalin peşinden gitmeye çalışıyorum ve yapıyorum da.

5 sene boyunca türkiye gerçeklerinin peşimi bırakmadığını iliklerime kadar hissettiğim, hiçbir derde derman olmayacak bir üniversitenin maliye bölümünü bitirdim. çocukluk hayalim ise bu ülkenin bir savcısı olmak. mümkün mü? evet, ama zor. ama ben de vazgeçecek birisi değilim. 5 senede de hukuk eğitimimi bitirsem, 28-29 yaşımda mesleğe atılıyorum. geç mi kaldım? hiç sanmıyorum.

varım dediğim başlıktır.

söylediğine tepki alamayan bu nedenle amaç belirtme ihtiyacı hisseden mağrur kişinin ifadesi. diyalogda böyle açık olan kişilere hastayım.

(bkz: element uydurmayın)

makro market, zaten bizim gibi fakirlere hitap etmiyor, en azından üst tabaka ne yiyor ne içiyor görüp öğreniyoruz.
ne yapıyoruz ??? cahil kalmıyoruz.

ben telefon rehberinden silemiyorum isimlerini. listede isimlerini her gördüğümde "hani kazara elim çarpsa ve arasam, seslerini hala hatırlayabiliyor olma düşüncesi" tuhaf, buruk bir mutluluk veriyor bana.

kapuska.

kendi kedilerimi örnek göstererek bütün kuğular beyazdır yargısı gibi rahatlıkla yanlışlayabileceğim önermedir. hayvanlar can sıkıntısından gecenin bir yarısında tüm doğa uykudayken sağdan soldan buldukları oyuncaklarını bana getirip, yüzümü de ''hadi bilader uyan'' der gibi patileyip uyandırıyorlar onları oynatmam için.

birisi adımı, yaşımı falan sorup "bu fotoğraftaki kız mı bu yaşta?" dedikten sonra "evet" cevabını alınca ana avrat dümdüz sövmüştü. artık kafasında nasıl oturtamadıysa bu bilgileri bir arada bir yere...

köleleştirmek için işkence etmek mânâsına geldiğini düşündüğüm kelime.