halil cibran kitabıdır. bir ermişin uzun yıllar esir kaldığı adadan ayrılmadan önce halka verdiği bilgilerden oluşur kitap. denemelerin hikayeleştirilmiş hali gibidir.

taşı toprağı altın olan şehir.
bir kaç ayda bir görmesem nevrim dönüyor.
kalan ömrümü geçirmek istediğim şehir.
bekle beni istanbul.
hatta,
bekle bizi istanbul

sesimi duyan var mı ? *

aşkı memnu beşir elçi.
yahu evin kızına aşık olunur mu? hadi gönül diyelim. yahu evin babası aldatılıyorsa niçin böylesine gönlün dağlandı senin? madem öyle gidip söylesen en başından olmuyor muydu? kendini denizlere atınca adnan beyciğin aldatılmadı mı? bir insanın kendine yaptığı kötülüğü kimse kimseye yapamazmış be beşir..

insan ilişkileri.. çok yoruldum

iki kişinin yaptığı "monolog" konuşmalara sohbet diyoruz... ne dinliyoruz ne de anlamaya çalışıyoruz. insanlar birbirlerine sadece zaman geçirmek için tahammül ediyor.

doyumsuz sohbetlerle sabahladığım günleri özledim...

perküsyon enstrümanıdır. çalan kişiye baterist denir.
türkiye' de bu aleti en iyi çalan kişi volkan öktem'dir. tarzı itibariyle en sevdigim baterist burak gurpınar'dır.

yurtdışında "meytal cohen" diye bi avrat var. aleti yiyor resmen. ızlemenizi tavsiye ederim.

buradan

nasıl değerlendireceğini bilen birinin gelişimi için yaratabileceği en büyük fırsatlardan biridir.

(bkz: lucifer) kendisini ateşli bir hanımefendi zannediyordum. şeytana uymak istiyorum diyordum. oteli ayarladık. şarabı ayarladık. jakuzi, köpük her şeyi ayarladık.
otele gittim. üzerimde bornoz ağzımda purom varken kapıdan heykel gibi bir herif girdi. yazıklar olsun böyle şeytana dedim.

tamamen siyah renkli endonezya menşeili nadir görülen bir tavuk ırkıdır. tüylerinin yanında eti ve kemiği de siyah renktedir.

bilimsel olarak da kanıtlanmıştır. aşağılık kompleksinin sonuçlarındandır.
salıverin küçük enişteyi
kendimin de içinde bulunduğum güruhtur.

cahil oldukları içindir. cahil olmasalar vatanları olurdu.

biraz önce eski arkadaşımla 6 ay önce yaptığımız tartışmanın yazılarını okudum da.olaylar yaşanırken hissedilen duygular gerçekten çok yoğun oluyor.bir süre geçtikten sonra şöyle bir olaylara bakınca saçma sapan ve basit gelebiliyor.bu olayda da yaştan ziyade o an hissedilen duyguların yanlışlığına odaklanmak lazım.yani her tartışma ,kavga ya da anlaşmazlık sonrasi biraz durup sakinleşebilmek şart. her duygunun geçici olduğunu unutmamamız gerekir.
1-dur 2-biraz bekle 3-uzaklaş 4-tekrar değerlendirme yap.
keske hepimiz yapabilsekte böyle saçma sapan haberleri hiç duymasak.

hava geç kararmaya başladıysa tamam işte, yaz geldi. hele bariz bir şekilde belli olduğu zaman bir keyifleniyorum. bir de evde tüm camları açıyosun ama asla soğuk esmiyor. yaz çok güzel ya. cidden. cıvıl cıvıl. rengârenk. bayılıyorum şu mevsime.

kalbi güzel, allah korkusu olan, yeterli mal varlığı bulunan ve cahil olmayan tipler, etrafımızda olması gereken tiplerdir.

en güzel şarkılarından birisi.

dune evreninde paul atreides için kullanılan terim. kelime kökeni olarak ibranice bir terim olan “kefitzat haderech” ten geldiği bilinmekte. yani; yolu zıplayan.
kitapta ise; aynı anda birden fazla yerde bulunan ve üstün insan manalarında kullanılır.
ilk kullanılışı bene gesserit rahibeleri arasındadır.

türkçe’ye değişik şekillerde çevirileri mevcuttur. bunun nedeni ise yayınlandığı seneler ve basımevlerinin genel tutumudur.

bilindiği üzere bene gesserit’ler, genetik hafızaya sahip olduklarından ötürü atalarının yaşamlarını da yaşarlar içlerinde. ama malumdur ki, kadınlar “xx” iken erkeklerin “xy” olmasından ötürü, erkek bir bene gesserit olası bir mesih gibi görülür. bu mesihe ise kwisatz haderach deniyor. ve bu kişi, bene gesserit’lerin kendi genetik hafızalarında bakmaya bile cesaret edemeyecekleri kadar derine inebilen, geleceğe dair öngörüleri olabilen biridir. aynı zamanda olası bir mentat ve lonca yönbulucu’dur. bu yüzdendir ki saygı ile beraber korku da bu mesih’in etrafında şekillenir.

(bkz: hoşlanılan yazarın nick'ini mouse ile okşamak) eyleminin bir tık ötesi. ağır vaka.
#profilfotoğrafıkoymakkaldırılsın
çarpık zihniyetli insanlara burada yer yok.

teknoloji bu kadar gelişmemişken ortaya çıkmış; zeka, hareket ve kabiliyet gerektiren oyunlardır. bana göre en güzel özelliği çocukları bir teknolojik alete bağımlı kılmaksızın yaşıtlarıyla eğlenmeye sevk etmesidir.
kendi mesleğimden de gözlemlediğim kadarıyla, bana göre geleneksel çocuk oyunları çocukların keyifle oynadığı, yaşıtlarıyla sosyalleşebildiği ve eğlenirken öğrendiği en güzel oyunlardır diyebilirim.
geleneksel çocuk oyunlarını genel olarak şu şekilde sıralayabiliriz;
-saklambaç
-seksek
-ip atlama
-isim şehir hayvan bitki
-istop
-yakan top
-el kızartmaca
-aç kapıyı bezirgan başı
-körebe
-yağ satarım bal satarım
-mendil kapmaca
-köşe kapmaca
-çelik çomak
-boom oyunu
-hımbıl
-kurt baba
-üç taş
-beş taş
-dokuz taş
-eski minder
-yedi kiremit
-sekiz kuyulu taş
-yerden yüksek
-elim sende
yukarıda aklıma gelen ve yazmış olduğum oyunların tamamı (el kızartmaca hariç)* güvenilir ve güvenlik açısından hiçbir sakıncası olmayan oyunlardır.
kısa bir şekilde bu oyunların faydalarını şu şekilde sıralayabilirim:
-çocukların yaşıtlarıyla sosyalleşmelerini sağlar.
-iletişim becerilerini geliştirir.
-kaliteli ve verimli zaman geçirmelerine yardımcı olur.
-motor becerilerini artırır.
-el-göz koordinasyonu konusunda destekler.
-sözel, bilişsel, duyuşsal alanlarda gelişimlerine katkıda bulunur.
ara ara bu başlığa gelip yukarıda yazdığım oyunların nasıl oynandığını görsellerini ekleyerek yazmayı, benden başka yazılan tanımları okuyarak da yeni oyunlar öğrenmeyi umuyorum.*

"bahçe düzenlemesi ve bakım işlerini yapan kişi" anlamına gelen bahçıvan farsça’dan dilimize önce bağçeban olarak girmiş, sonra bağçevan olarak çeşitli eserlerde yer almıştır.
anadolu halkı bahçevan olarak söylemeyi doğru bulurken; tdk “bahçıvan” olarak kullanımının doğru olduğunu açıklamıştır.
alttaki videoda 1963 yılında zeki müren’in oynadığı bahçevan filminde
sanat güneşimize "kızı öpüş tarzından görüleceği gibi" biraz zampara rolü vermişler.



bahçevan şarkısı...
elmayı alan bilir
şeftaliyi satan bilir
güzel kızın kıymetini
kimsesiz yatan bilir
deh deh düldül
deh deh düldül
sen düldülsün ben bülbül
ayvalarım sarardı oyy oyy
deli gönlüm karardı oyy oyy
yarime nar yolladım oyy oyy
içinde kalbim vardı oyy oyy
bahçevan geldi
bahçevan geldi
deh deh düldül
deh deh düldül
sen düldülsün ben bülbül
şu dağlar bizim olsa oyy oyy
yaprağı üzüm olsa oyy oyy
yarim uykusu gelmiş oyy oyy
yastığı dizim olsa oyy oyy
bahçevan geldi
bahçevan geldi
deh deh düldül
deh deh düldül
sen düldülsün ben bülbül
şu dağlar olmasaydı oyy oyy
çiçeği solmasaydı oyy oyy
ölüm allahın emri oyy oyy
ayrılık olmasaydı oyy oyy
bahçevan geldi
bahçevan geldi
deh deh düldül
deh deh düldül
sen düldülsün ben bülbül.

“insanları sevmek çok güzel. ama riyasız sevmek... yalandan dolandan uzak, şımarmadan sevmek... şımarmadan yaşamak... kundakla doğduk kefenle öleceğiz noktasından yürüyüp din, ırk ve renk ayrımı yapmadan tüm insanları sevmek... böylesi güzel bence” - zeki müren.

anadolu efes'in şerefine içiyordur ondan susmuştur. tebrikler*.