bence bırakmak. bazen öyle tutunuyoruz ki bazı şeylere, tutunduğumuzu bile farkında olmuyoruz.

caddeden gidip eşe dosta tanıdık birine denk gelirim düşüncesi ile ara sokaklari tercih edip uzatılan yoldur. eskiden sokak köpeklerinin çok olduğu sokaktan geçmez evin taa arka kısımlarından geçtiğim içinde yolum uzardı. kışın ise kar yağdığı zamanlar yokuş inmektense çıkmanın daha kolay ve güvenli olacağını düşünür, yokuş çıkarken mecburiyetten yolu uzatmış olurdum.

bu bayram da bitti kahveyle, filmle, diziyle
baklava yiyemedik yine tatile gidicez diye abidin çizilir mi mutluluğun resmi böyle?
karbonhidratsız bir dünya benim neyime.

iş çıkışı eve hızla gidip, duş alıp, üstüne cicileri giyip arkadaşlarla buluşmaya gitmek.
ve sabaha kadar müzik, sohbet, kahkahalar.
gözüme toz kaçtı, pardon.

şimdiye kadar hiç intihar etmeyi düşünmedim ama yıllarca ailecek maddi ve manevi zorlukları atlattık. defalarca ev değiştirdik, binlerce lira zarar sonucunda iflas ettik. hayatta affedemediğim çok fazla insan var ve bunlar hep en yakın akrabalarım. yazar arkadaş burayı okur mu bilmiyorum ama ona söylemek istediğim birkaç şey var. geçirdiğimiz zor yıllar hakkında konuşurken babamın hep anlattığı bir olay vardır. iflas ettiğimiz ortada ve etrafımızda bize destek olan tek bir kişi dahi yok. annem ve babam maddi sıkıntılar nedeniyle neredeyse her gün kavga ediyor hatta boşanma muhabbeti dönüyor. insan tabii ki çıkış yolu arıyor durmadan. bir gün babam kahvede otururken yanına bir adam geliyor ve cebinden bir tohum çıkarıyor. "bu tohumdan bir tane ekiyorsun iki bin lira alıyorsun." diyor. o tohum kenevir tohumu. babam ben öyle işler yapmam deyince de "e o zaman al silahı da vur kendini. senin başka çıkışın yok kardeş." diyor. sonra babam eve geliyor düşünmek için. ama vazgeçiyor. babama ne oldu da vazgeçtin diye sorduğumda dediği tek bir şey olur her zaman. "ne olursa olsun değmeyecekti çok düşündüm değmeyecekti."

intihar gibi bir şeyi kim düşünüyorsa değmeyeceğini de bilmeli. psikolojik bir buhranda olabilirsin, maddi sıkıntıların olabilir ama değmiyor. babam yine yaptığı en büyük salaklığın da o gün gece bu ihtimali düşünmek olduğunu söylüyor. çok klasik belki ama bir ölüme yok çare. burayı okuyan ve sıkıntılar yaşayan kişiler inanın her şey geçiyor. tüm içtenliğimle söylüyorum geçiyor.

toprak olduğumuzu öğrenince daha da ilgimi cekmis olan yazar..
iyi ki varsın..

abla biz acıktık. bunu duyduğum an içimden gecen tek şey; zeus sana geliyoruuum.
bazen düşünüyorum da, babamı ve kardeşlerimi doyurmak icin harcadığım enerjiyle neler yapardım?
mesela; keban barajı veya boğaziçi köprüsü yapardım. onları doyurmak icin harcadığım zamanı başka bir şeye aktarsam dünya barışı, yanında bonus olarak küresel kıtlığa çare bile bulurdum.

oturup çalışsam o kadar zaman 11 dili küfürleri dahil aksanlarıyla öğrenirdim. biri şu adamları doyursun ben bir şey deneyeceğim valla...
belli mi olur? belki insanlığın aradığı kurtarıcı benimdir.
son kez söylüyorum alın şu boz ayıyı* başımdan. resmen içimdeki potansiyelin katili, tutup bizi yemesin diye gece 01:30'da sahur hazırlar gibi işime ara verip ona sofra kuruyorum. çünkü her şeye rağmen yaşamak istiyorum.

manolyagiller familyasından yeşil ve yaprak döken odunsu bitki türleridir. bilimsel adı magnoliadır.

bazı çeşitlerinin her mevsim yeşil kalabilme gibi bir özelliği var. bazıları ise kışın çoğu bitki gibi tüm yapraklarını döker. en güzel zamanlarını mayıs- ağustos arasında yaşayan bu güzel bitki mor, sarı, beyaz ve kırmızı renk çiçekler açabilir.

manolya çiçeği aşkın ne kadar asil olduğunu belirtmek anlamını taşır*.

manolya bitkisiyle ilgili bir çok rivayet var. bunlardan birine göre manolya ağacını diken kişi kısa süre sonra aşkı bulurmuş.* bu yüzden uğur getiren bir çiçek olduğuna inanılır.

halk arasında manolya çiçeğini koklarsanız solar gibi bir söylenti var. manolya gibi hassas çiçekler için bu söylenti doğrudur.
manolya kokusunu vermek istemiyorsa istemiyor!
insanoğlu bunu bilmesine rağmen, koklayarak onu öldürüyor!

zeki müren manolyam isimli parçasında "koklamaya kıyamam, benim güzel manolyam" diyor.

sevdiğinizi benzetebileceğiniz en güzel çiçeklerdendir manolya. hatta bana göre en nahif çiçeklerdendir.
keşke manolyalar hiç ölmese, keşke manolyaları hiç öldürmeseler. sizden ricam her çiçeğe olduğu gibi manolyalara da özen göstermeniz.
son olarak manolyaların hiç ölmemesi dileğiyle..*

"özür dilemek, sizin haksız olduğunuz manasına gelmez. karşınızdaki insana verdiğiniz değerin; egonuzdan yüksek olduğunu gösterir."
t. sigmund babanın sözlerinin arşivlendği başlık.

80'li yıllarda ortaya çıkan ve ortalığı kasıp kavuran dans türü.

şöyle bir şeydi:

hemen hemen her kategoriye ait başlıklarda görebileceğiniz, nickinden anlaşılacağı üzere alçak gönüllü olmaya çalışıp ucundan dönen yazarımız.

gizliden takip ettiğimiz bazı yazarlar vardır ya; heh işte benim için o yazarlardan biridir. *

bırakmayanları saysak daha kısa sürerdi diye düşünüyorum.

net olarak yarasa.

suan su saniye caldigi sarkiyla (cem adrian sen benim şarkılarımsın) beni gonlumden vurmus yazarimizdir. gomercan icimi mi okudun ne yaptin? tesekkurler ...

sözlük formatını aşıp sözlüğü forum sitesine çeviren entryler/başlıklara denk gelindiğinde verilen bkz.

ayrıca (bkz: dağıttın formatı eyledin viran) da alternatif olarak kullanılabilir.

yunanca kökenli kelimedir. bizi üzen acıtan ve mutsuzluk veren durumlarla ilgili hayal kurmak anlamına gelmektedir. rahatsız edici hayal gücüne sahip olma durumu.

kendisini ziyarete gelen mısırlı bir kadına gül toplarken eline batan diken. geçmeyen ve artan bir ağrı. kan kanseri olduğunu öğrenmesi ve iki ay içindeki ölümü. rilke’yi öldüren gül diyor güven adıgüzel.
mezar taşına kendi isteğiyle kazınan dizeler:
gül, ey saf çelişki
nice göz kapağının altında
hiç kimsenin uykusu olmamanın sevinci

hangi kilonun takibi a canım. 50 kilodan 65 kiloya kadar olabilecek pantolon mevcut*
aaa kilo verdim sanki dur bakayım. 60 lık pantolonu dene.. aha boll! bugün de zayıfsın salataaa... yine mi fitiz yine mi zayıf bee.. yaşıyoruz bu hayatı.

hiç tanım girmediği için değil efenim. çaylağa düştüğüm anda 8 tanımımım 2 başlığım vardı. sözlük yetkililerine yetememişiz demek ki.

ayrıca ölü de değildim. yalnızca buralar da ekşi sözlük gibi b..tan bir yer olmasın diye forum gibi kullanmak istemedim buraları. yoksa ben de bilmez miydim önüme geçen yere yazıp durmayı. hayır deli gibi protesto etmek istiyorum ama başlık açamıyorum. yediremedim bu durumu sevgili 1. nesil dostlar.

(bkz: ne bu tantana)