net hatırlıyorum. herkes bize bakıyor bitse de gitsek demişti çaktırmadan. ben de senin tokattan gelen enişte nası kilitledi kapıyı odadan seni çıkartmayayım diye, bu devirde böyle adet mi kaldı, gitti 100 dolar demiştim içim acıyarak sahte gülüşlerle.
kamera çekiyo tabi bi yandan, zoomda yapıyormuş bizim yüzlere, düğünden sonra seyredenler diyo ki çok romantik adam, karısının gözlerine bakarken gözünden yaş gelmiş sevinçten. diyemedim kimseye 100 dolardan o diye

kendi hayatınızıda sorgulayacağınız, kader motifinin insanı nasıl terketmediğini göreceğiniz gülseren budayıcıoğlu kitabı. kenan baran’ın hikayesini konu alıyor. zaman zaman kenan’a kızarken bulacaksınız kendinizi. tüm kitapları gibi edebi yönü olmayan ancak psikolojik yönü ağır basan bir kitap.

sümüklü böceklerin fare zehri yemekten hoşlandığı ve fare zehrinin onlara şeker gibi gelip zehirlenmelerine neden olmaması.

potansiyelinin çok altında kaldığını düşündüğüm güzide kentimiz

yılın dört mevsimi şahane bir hava, antalya'ya kıyasla daha kabul edilebilir yaz sıcakları, sahili ayrı yaylası ayrı güzel, cennet cehenneminden yedi uyuyanlarına ne ararsan burada, ama yok işte. bir olmamışlık var bu şehirde. yok yok, olmamislik değil bozulmusluk diyelim aslında.

mersin'e ilk adım attığımda 14 yaşında idim, hayata ve insanlara dair algılarım bugünkünden çok daha kısıtlıydı, tanıştığım insanları şablonlara oturtarak tanıyabileceğimi sandığım zamanlar, çok kıymetli bir hocama adettendir ya "nerelisiniz?" diye sormustum, bir iç cekip mersin'de en az bulunan yerliyim, mersinliyim demişti, bunda bu kadar kederlenecek ne vardı, yıllar sonra anladım.

bir şehri güzel yapan sadece plajı, sahili, doğası degil, sayılabilecek diğer tüm özelliklerini oluşturan insanlarıdır bence

ve o güzel insanlar artık neredeyse azınlık haline geldiler

sebepleri tartışılabilir, ama şu bir gerçek ki gerek doğudan gerek suriye'den gelen göçler, mersin'in bambaşka bir çehreye bürünmesine sebep oldu ve mersinli olmayan ama kültürel olarak mersin'in bir parçası olabilecek insanların da ayağını mersin'den çekmesine sebep oldu

çocukluğumun tatil yeri, lise yıllarımdaki evim artık tatilimi geçirmek için bir seçenek olmaktan çıktı, bana ise rotayı egeye cevirip mersinin haline bakıp bakıp üzülmek kaldı

terminaldeyim. toros dağlarını görüyorum. yolum çok uzun. ağustos ayı olmasına ragmen sabah ayazı işlemiş iliklerime. elimi çay bardağı ile ısıtmaya çalışıyorum, kulağımda ezginin günlüğü çalıyor. yorulmuşum, ayaklarım ağrıyor, bilinmezliğin hüznü çökmüş içime..
yan masamda bir çift oturuyor. konuşmalarından ve kıyafetlerinden anladığım doğu kökenli..kendi aralarında konuşup gülüşüyorlar. yan gözle onları izliyorum. bi an göz göze geldik kadınla.gülümsedim,oda gülümsedi çekimser bir tavırla. otobüste yakın oturduğumuzu farkettik ve sohbet etmeye başladık.. mardin e kadar konuştuk..bütün korkularımı yenmeme, ön yargılarımı kırmama ve sayesinde o coğrafyaya aşık olmama neden oldu..
şimdi düşünüyorum da eğer o terminalde gülümsemeseydim, ön yargılarımın esareti altında gidecektim ve o güzel insanları tanıyamayacaktım.. din dil ırk köken algımı yerlebir eden güzel insan kürt kızı iyi ki gülümsedin bana..

rozet boyutları küçültülüp, profile birden fazla rozet ekleme özelliği de gelebilir mi acaba ?
sözlük halkına açık sergi yapmak istiyorum. menümü x lira farkla büyütmek yerine cocuk menusu istiyorum hem de yanında oyuncaklı.

t: kafa store rozetleri hakkında öneridir. profil kısmının daha estetik duracağını düşünüyorum. hem böylelikle kapak fotoğrafının da yarısını kaplamamış olur.

ismini dahi anmak istemediğiniz, geçmiş dönemde içinde bulunduğunuz sözlük için kullanılan laf.
genellikle ex sözlükten, ex sözlük yazarları olarak kendi aramızda konuşurken bahsederiz.
gene de, ''ex sözlük yazarları''nı tanımama vesile olduğundan, ex sözlükten daha ağır bir laf edemiyorum...

toplum olarak o kadar eften püften şeyleri büyütmeye meraklıyız ki bazen görüyorum troll başlığa ciddi entry yazılıyor okuyunca beni bi' gülme alıyor. ciddiye alınacak şeylere göz ucuyla bakıp, en olmayacak şeyleri büyütüp sonra da birbirimize girmeye öyle alışmışız ki. cımbızla seçiyoruz resmen bazı sözleri, tavırları. şurada bilmem kaç yazar var, kimileri hayatıyla ilgili yazıyor, kimileri sözlükle ilgili bir durum oluyor ona istinaden yazıyor, kimileri bilmem neye yazıyor okuyanlar hoop her şeyi kendi üstüne alınıyor sonra da başlasın taarruz. yahu bi' durun, bi' sakin olun, bi' tiye alın, dalgaya vurun allasen ne bu yahu. kendinize zarar verirsiniz benden söylemesi.

harika bir şarkı. hakkı yenilmiştir. lena'nın çukulata reklamı için yapılmış gibi olan şarkısını ezer geçer.
ayrıca kendisi telefon zil sesimdir. her biri aradığında "biz nasıl kazanamadık ulan" deyip söverim.

az önce bitirdiğim filmdir. bol bol güldüm ve bol bol ağladım hatta bir ara ağlarken güldüm bile. duygusal olmamın etkisi bir yana gerçekten güzel bir filmdi. bazı yerlerinde anlayanlar için çok güzel göndermeler de vardı. öyle çok film izleyen biri değilimdir ama ne bileyim beni etkiledi gerçekten. çok beğendim ben, bu tür filmleri seviyorsanız kesin izleyin derim. filmden bir sözü de paylaşayım hemen:
"lambalar sadece ışık verir ama ateşböcekleri aydınlatır"

italya venedik
buradan

kaynak

kahvehaneler.

beklenen gün gelecekse çekilen çile kutsaldır.
illaki çilesiz hayat olmaz.
daha önce bir çok enrty de yazdığım gibi varoluşun kendisi başlı başına bir çiledir.
kimi insan daha az çeker, kimisi ise bir ömür.
zaten hayat da böyledir işte.
biraz güleceğiz, biraz ağlayacağız, biraz da yaşacağız.

yoruldu.

dışına çıkılmazsa, dünyanın en güzel şehri hissi uyandırır.

son zamanlarda çevremin bana karşı olumsuz hareketleri sonucu kendimi hunharca kitaba verdim. kitaplar benim istediğim beyinsiz yaşama, ya da beynini başkasının kontrol etmesine izin verme hususlarında baya iyiler. üzülmem ya da üzerine düşünmem gereken konularda okumakta olduğum kitaplardan birini açıp dünyadan soyutluyorum kendimi.
şans bu ya ınstagram'da gezerken de kafa sözlük yazarlarına kitap dağıtıyor diye bir reklam gördüm. sorun şu ki ben bir sözlükte yazmayı bir karşılık beklemeden yapmak isterim ama şu yazarlara kitap hediye edilmesi çok naif değil mi ya? ortamı çok güzel. şu küfürlerin %51'i sansürlenecek kısmı daha güzel.

velhasıl efendim; sözlük bayağı güzel. galiba sonunda aradığım kitleyi, aradığım sözlüğü buldum. elveda diğerleri!

gates'in ameriga'da torpak ağası olmasına neden olmuş olay. adını da bilo olarak değiştirirse tam torpak ağası olur.

--- alıntı ---

bill gates, toplamı 1 milyon kilometrekareye yaklaşan tarım arazileriyle birlikte abd'deki en büyük tarım arazisi sahibi oldu.

bloomberg ht’nin aktardığına göre, gates’in portföyünde 242 bin dönüm (979 bin kilometrekare) tarım arazisi ve 27 bin dönüm civarında diğer kullanım arazileri yer alıyor.

gates’in holdingine ait en büyük araziler louisiana ve arkansas’ta bulunuyor. gates’in washington’daki 16 bin dönüm büyüklüğündeki arazisinin değeriyse 171 milyon dolar civarında.

--- alıntı ---

kaynak: tr.sputniknews.com/ekonomi/...