dışarda deli gibi yağmur yağıyor. buraya da sel gelecek diye korkmuyor değilim. doğanın insana verebileceği korku ne müthiş..
öte yandan bu kadar şiddetli de olsa, yağmurun sesinin ve görüntüsünün ayrı bir huzuru var. sanki o kara kara bulutlar aklıyor dünyayı biraz olsun.
bertuğ cemil'in şarkısındaki gibi:
yağmur,yağmur,yağmur,yağmur
geri verecek buharlaşan sevgimizi.
yağmur,yağmur,yağmur,yağmur
sessizce silecek kibirimizi..

şaka maka çok eğlenceli olabilecek hede.

düşünsenize zoomdan filan isim şehir oynadığımızı.
büyük ihtimalle şu ana kadar oynanmış en kalabalık isim şehir hayvan olurdu.

(bkz: bak şerefsiz evladıyım ağlamamak için kendimi zor tutuyorum)

(bkz: 12 ocak 2021 brezilya'nın açıkladığı çin aşısı etkinlik değeri) evet çok beklersiniz. maske çıkacak derken daha da girecek gibi hissediyorum ben.

anasınıfında arkadaşlarımızla kaynaşmamız için öğretmenımızin bulduğu eğlenceli bi aktivite gibi

seksenlerin ikinci yarısında ülkemizde salgın haline gelen power ve trash metal akımlarının etkisiyle ortaya çıkan ve emsalleri arasında en azimli ve en önde giden müzik topluluğu.

800'dür o. 800 bin olsa duramazsın.

kimi zaman huzur veren, kimi zaman hüzünlendiren kimi zaman ise insanı geçmişe götüren bir eylem.

güzeller güzeli bir yeni türkü şarkısı. deniz tekin'in söylediği versiyonu her zaman kalbime dokunmuştur.


sözlerini de bırakayım.

olay hala 50 lira değil sen hala anlamadın mı ? denilesi yazar.

fena mı olur keyifle okunacak bir sözlük olsa sanki.

her şeyin ne kadar kişi tarafından takip edildiğiniz ile ölçüldüğü sanal bir dünyada* 0 olan yazardır. evet koca bir 0. bu hayatta dahil olmadığım nadir loser gruplarından olduğundan kendimde bu yazarlarla güçlü bir dalga geçme arzusu duyuyorum. evet sizi biri takip edene kadar başlıkta yazıldığı gibi koca bir 0'sınız. entrimi bu yazarlar için şu bakınızı bırakarak sonlandırmak istiyorum:

(bkz: kafacıların favori kötü adam gülüşleri)

hiçbir şey için olmasa da sırf birkaç sevgisiz sevinmesin diye bitmemesi gereken yayındır. sözüm de sözsüzlüğümden de meclisten içeri. malum kafa sözlük formatı ve kuralları.

güzelcim kendimi hasretten dağa taşa falan vurmamı istemezsin. telefon çekmez, merak edersin. haydi. yetti. özledik.

ingilizce bilen eleman * arıyorlarmış.

deneme sınavında iyi yapıp çözmem için tekrar deneme kitapçığı hediye etmişlerdi.

günaydın gençler! halkımızın kendini dışarı atıp kuduracağı, helak olacağı ilk cumartesiden sevgiler. dün iş dönüşü bir iki pub önünden geçtim, sanırsın bira dün icat edilmiş kucak kucağa bira içecez diye bir savaş manzarasıyla karşılaştım. siz büle yapmayın tamam mı beaa! kendinize dikkat edin. ben mi ?ben gene çalışıyorum alüminyum!*

böyle bir kıyas olmaz, ikisidir de. biri olmadan diğeri kupkurudur.

yazdıklarımız okunmayacaksa, birilerine dokunmayacaksa nereden temelleneceğiz ki ? hangi motivasyonla yazacağız ? yazmak için yazarsanız, söylemiş olmak için söylemiş olabilirsiniz. gereksizdir, laf kalabalığıdır. hayatın bir yönüne ışık tutmayan sözü kim ne yapsındır ki ? okunmaya değer bir şeyler karalarız ve geri dönüş alırız ki bu hem motivasyon sağlar hem yazdıklarımızı, kendimizi gözden geçiririz hem de hayatta tam olarak nerelerde konumlandığımızı biliriz. bu motivasyondan eksik bir yazma eylemi "benim gibi kasları olmayan kendine erkeğim demesin" seviyesine iner.

bukowski, fante'yi okudu ve "işte, işte budur anasını satayım. tam olarak böyle bir adam olmalıyım" dedi. sonra o da birilerine ön ayak oldu. schopenhauer, çoğunun önderi oldu. yalnızca yazmak için yazmış olsalar, birilerine dokunamazlardı. yazma eyleminden, özellikle nitelikli bir yazma eyleminden bahsediyorsak mutlaka okuyucusuyla buluşturmalıyız.

zaten yazma işini hakkıyla yapanların eğildiği meseleler, akademik olmadığı sürece genellikle insanlığa ya da bir kısmına hitap eder. ona anlatır: "bak, böyleyken böyle" der. kelimeleriyle kilometrelerce uzağa uzanır, oradan bir eli tutar, birini kucaklar. onda bir şeyleri canlandırır. belki çok yorgun birisi vardır, ona enerji verir. belki ateşi çok yüksek biri vardır, birileri yanacaktır. onun ateşini düşürür, yanacakları kurtarırsınız.

yazmak, hakkını vermeye gayret ederseniz çok güzel ve kutsal bir eylem. kolektif bir çaba, yaşamı en masrafsız deneyimleme yöntemi. ben bazı yazarlar sayesinde yörüngemi buldum. yaşamı okumayı 1800, 1900'lerde yaşayıp ölen abilerimden öğrendim. colorado'da bir kar küreyicisinin oğlu öğretti bana. los angeles'te gezinen bir süt hırsızından öğrendim insanlığı, sefaleti, aşkı, yoksulluğu. tom joad'dan öğrendim, hiçbir şeyden habersizken bir yıkımı doz doz hissetmeyi. rozaşarn'dan öğrendim, mutlu olmak isteyen bir garip kızın çilesini. şımarıklığa izin vermeyen yaşamın zulmünü onlarda gördüm.

hem yazmak, hem okunmak için yazarım. belki birilerine dokunurum diye. kendimi mutlu edemedim, belki birinin mutluluğuna sebep olurum ya da hüznüne engel olurum diye yazarım.

poğaça yanaklı olmanın ilk adımı.




(bkz: yanakson)

farkında olmadığımız ve yavaş yavaş gerçekleşen eylemdir. birkaç yıl öncesine gittim. şimdi kim var, kim kaldı? hiç kimse. bir süre sonra belki de farklı bir şehirde yaşayacağım ve çevremdeki insanlar yine azalacak, eksilecek. ama şu söze inanırım hep: ölene dek sorumlusun, gönül bağı kurduğun her şeyden.

hücreyi saran ve onu dış ortamdan koruyan, bazı maddelerin geçişine izin verirken bazılarına vermeyen zar. hem hayvan hem bitki hücrelerinde bulunur.

kuşak farkı...