(bkz: istanbul trafiği)
(bkz: kırmızı oda)
(bkz: masumlar apartmanı)
(bkz: instagram)
(bkz: facebook)
cahillerle sohbet etme, kibirlilerle hemhal olma, yobazlarla din muhabbeti, partizanlarla siyaset, eş ile inatlaşma. bunlar insanın ömrünü yer yiyip bitirir.

prenses veya prens gibi yetişmiş her istediğinin olacağını sanan varlıklar.

kaşındı kaşındı sonunda şutlandı. ama yarın bir gün çaylak olarak geri döner, bu tipleri ne kadar fırlatsan o kadar geri dönüyorlar maalesef. direkt olarak asitte eritmek lazım böylelerini.

kuzey koreyi ziyaret ettiğimde kim jong-un ile tanıştırıldım.

sivri sinek gibi sinsi değildir.
dobradır, neyse odur.

artos dağı etekleri - gevaş / van

bir yerde görüp cizmistim özgün değil ama

hayatımın şu anki evresinde içinde bulunduğum ilginç durum. metal müzik dinlemem gereken ergenlik yıllarımda türkü filan dinliyordum. bildiğin neşet ertaş filan takılıyordum. en marjinal müzik tarzım teoman ve şebnem ferah idi. metal müziğe filan haram gözüyle bakıyordum. metallica dinleyen arkadaşlarıma filan ''yahu örf ve ananelerimize uygun şarkılar dinlemek daha münasip olmaz mı?'' diye buyurduğumda ''ananemi karıştırma lan'' diye çıkışıyorlardı.

derken hayatımın şimdiki merhalesinde içimde tutamadığım bir enerji var. bu enerjiyi bir şekilde atmanın yollarını ararken sözlük'te tanıştığım ismini vermek istemeyen (cidden sordum, gerek yok dedi) bir yazar arkadaşımız exodus'un strike of the beast parçasını dinlememi önerdi. şarkı bittiğinde (tabii ne ana kaldı ne bacı, bir kulak arkamız kaldı) ''sen bu zamana kadar nerdeydin deli?'' diyecek noktaya kadar geldim. ardından oturdum pentagram'ın 2007'deki 1 saatlik konserinin kaydını çizgi film izler gibi izledim. kafası iyi geldi.

evet şu an bu satırları headbang yaparak yazıyorum...

bu duyulanı, duyulmayan yüzlercesi var. insanın sağlığı için gittiği yerde böyle bir durumun yaşanması hoş değil. orası insanlara açık ortamlardır. bir de steril olması gereken bir ortamda yapılması hiç hoş olmayan bir durumdur.

ev harici bir yerde elimi yüzümü yıkadıktan sonra elim titreye titreye kullanmak zorunda kaldığım havlunun, 'en temiz yeridir ya' diye yüzümü sildiğim en ücra köşesi, "ya herkesin aynı düşünceyle yüzünü sildiği yerse?" düşüncesi beynimi kemiriyor. evet, başak'ım.

millette hanımefendi var.
bende de 8 kiloluk deve.
mahalleyi kesiyor kerata

peluş bi fare böyle ayıcık gibi ama fare,
pek şirin yumuş yumuş değil. belki çirkin bile denilebilir. kim almıştı ne zamandır var hatırlamıyorum ama hep var kendimi bildim bileli benimle. bazen gözlerinin içine bakıp konuşunca aniden canlanıcak gibi hissediyorum ya da sanki beni anlıyormuş gibi. biliyorum çocukça hatta biraz da delice ama burnu nası güzel.

pandemi döneminde türkiye’nin ruh sağlığı %61 bozulmuş. o kadar çok etken var ki ruh sağlığını kaybetmek için pandemi bunlardan sadece bir tanesi.
hobiler falan akıl sağlığını korumamıza yardımcı olur diyecek oluyorum ama bu da aslında ekonomik durumla da alakalı. insanlar eve ekmek götüremeyecek hale geldi. hobilere ayıracak para da yok. ne yapmak gerek bilemiyorum. herkese akıl ve beden sağlığı dilerim.

türkiye'de de umarım böyle şeyler görürüz dediğim haberdir. bizde bu tür yasalar hala hayvanı ''mal'' kategorisine sokuyor ve yalnızca sahipli hayvanlar için uygulanıyor ne yazık ki..

buradan

bence yazar alımı devam etsin / etmesin bilemem ama açılan başlıklara ve açan kişilere göre kişinin sözlükten atılması gerektiğini düşünüyorum.

antalya'nın kaş ilçesindeki yüksek kesimlerde kar yağışının etkili olduğu köyde çobanlık yapan bir vatandaş tarafından görüntülendi. haziran ortası ve de antalya. mevsimler iyice dengesini şaştı

buradan

bir insana teşekkür ederim derseniz, bir kaç saniye sistemine virüs girmiş gibi donup kalıyor. bazılarında güçlü antivirüsler var, onlara işlemiyor, karşılığını alıyorsunuz.

duygular ve eğilimler, ahlaki kararlarda temel olamayacağını vurgulamıştır.

(bkz: baban hariç de lan.)(bkz: swh)