abi dediği adam tarafından hayatının darbesini yiyip sevdiği ona ihanet ediverince bunun intikamını almak için çıktığı yolda başka bir hain kadına aşık olup bedelini hayatıyla ödeyen haluk bilginer tarafından canlandırılan ezel karakteri.

pastirmalicorek ) duymasın.*

yazık oldu dağ gibi yiğide...*

kesinlikle katıldıgim başlıktir. mac olduğunda ekside gündemin tepesinde olan burada olmamasıdır futbolu sevmeme rağmen bende bu durumdan memnunum.

'çok sevilen bir şeyden ayrı kalmak' anlamına gelen sözcüktür.

''çince'' dendiğine aklımıza gelen dil. putonghua denen bir dilin pekin ağzından gelmektedirç. abd'de ve kanada'da, özellikle çinli diasporasının yaşadığı yerlerde, çinceye nadiren ''chinese'' denir (örn: 'i'm learning mandarin''). çin ve tayvan'ın resmî dili olup malezya'da, singapur'da, filipinler'de , tayland'da; ezcümle tüm güneydoğu asya yaygın bir şekilde konuşulur ve bu bölgelerin lingua franca'sıdır. abd'de, kanada'da ve arnavutluk'ta da konuşuru çoktur.

''çince'' dendiğinde akla gelen bir diğer dil ise kantonca'dır. ancak mandarin ile kantonca ingilizce ile almanca gibi, italyanca ile ispanyolca gibi farklı iki dildir ve birini konuşan diğeriyle anlaşamaz. zaten kantonca pek yaygın dil değil, yetmiş milyon civarında insan konuşuyor. hon kong'un anadili kantonca'dır.

ithaka kralı laertes'in oğlu olan ulysses, ilk önce güzel helena'yı eş olarak istedi ama ardından onu spartalı menelaos'a bıraktı ve sadık penelope ile evlendi.
ama helenayı korumaya yeminli olduğu için, paris onu troya'ya kaçırdıktan sonra, önce deli numarası yaptıysa da troya savaşında onu geri almak için mücadele etti.

ulysses, troya'nın yağmalanmasından sonra, minevra'nın yardımı ile evine doğru destansı bir yolculuk yaptı. ilk önce polyphemos'un kovan sürüsü güttüğü bir adaya geldi. bu tek gözlü canvar kiklop, neptün'ün oğluydu ve ulysses ile tayfasını bir mağaraya kapatıp onları yemeye başladı.
onlar da kaçabilmek için polyphemos'a sarhoş olana kadar şarap verip gözüne yanan bir kazık sapladılar ve ertesi gün canavar, koyunlarına sıkıca tutunarak onları serbest bıraktı.
ulysses, büyücü kirke'nin adasına geldiği zaman, adamlarının bazıları iksirinin tuzağına düştüler ve domuza dönüştüler.
kirke, ulysses'i et ve yıllanmış şarapla besleyeceği bir sene daha kalması için ikna etmesine rağmen, merkür'ün verdiği bir panzehirle güçlenen ulysses, onların eski hallerine gelmelerini sağladı.

ulysses, kaderini öğrenmek için ölülerin adasına giderken sirenler'in yakınından geçti. onların tatlı nağmeleri, gemicilerin kayalarda ölmelerine yol açıyordu. ulysses güvenli bir şekilde karaya çıktı ama aç olan tayfası onun emirlerine itaat etmedi ve helios'un sürüsünü öldürdü; ceza olarak jüpiter, ulysses'in adamlarını ve gemisini bir yıldırımla yok etti.
güzel denizkızı kallipso onu yedi yıl daha alıkoydu ve ulysses onu terk ettikten sonra deniz tanrıçası ino'nun yardımı ile bir deniz fırtınası atlattı. phaiakların adasına varan ulysses, prenses nausikaa tarafından bulundu.


bu arada, ulysses'in oğlu telemakhos, babasını aramak için muhafızı mentor kılığına giren minevra'nın korumasında yola çıktı.
ulysses nihayet evine dönerken, minevra onu eşi penelope'nin sanki kocası ölmüş gibi ona kur yapan taliplerin saldırısına uğradığı konusunda uyardı. penelopenin kocasının hayatta olup olmadığına dair hiçbir fikri yoktu ve kendini korumak için leartes için bir kaftan dokumayı bitirir bitirmez evlenmeyi kabul etti. oysa kendisi bu kaftanı gündüz dokuyup, gece ise sökerek taliplerini üç sene boyunca oyalamıştı...

ulysses, haklı konumunu tekrar elde etmeye kararlydı; bu yüzden bir dilenci kılığına girerek telemakhos ile bir plan tasarladı. büyük yayı ile silahlanan ulysses, penelope'nin ödül koyduğu bir okçuluk yarışmasına katıldı ve telemakhos'un yardımı ile bütün talipleri kılıtan geçirdi.

böylece tekrar penelope ile birleşti...

seni merak ettim.

benim canım yavrum ne kadarda misafirperver.


annecim azcık sevebilir miyim? azcık öpüp koklayabilir miyim? minicik ısırabilir miyim? biraz yutsam azıcık küçücük lütfen.


ev kalabalık. bety ve casper ara ara görünüp genelde saklanıyorlar. kuşları görmediler bile. biraz tedirgin biraz meraklılar.

cokcok hep dibimizde. o da sevsin beni bu da sevsin beni modunda. ara ara kuşlara miyuvv atıyor. hayır annecim yemek değil o o kardeş diyorum. kabul ediyor gibi görünüyor ama yok inatla havayı kokluyor, koşturuyor belki bana verirler mi acaba diye hevesleniyor. ikna edeceğiz sanırım.

yazarlarımızın isteği doğrultusunda kafa sözlük çoraplarının gece modu tasarımını da bitirmiş bulunmaktayım:

ilk kez bir mesajda görmüştüm ve harflerin bir şifre olduğunu düşünmüştüm. zannedersem 10 dakika boyunca neyin kısaltması bu yahuuu diye kağıda yazmıştım. tabi o sıralar erol mütercimler'in komplo teorileri kitabını okuyordum, her şeyden bir mana çıkarma gibi çabalar....bir anlam çıkaramayınca pes edip, arkadaşa sormuştum; dljdkslfjgjdks ne demek?, neyin kısaltması, bu bir şifre mi?. cevap olarak bir daha aynı random gülmeyi alınca, hahahaha'a alternatif olduğunu anladım.
bunun neden gülmek olduğunu asla anlayamadım. kendimce seslendirmeye çalıştıkça sesli harflerin olmaması çenemi hep ağrıttı. böyle bir gülme şekli imkansız arkadaşlar. bu harfler kombinasyonunu ''o kadar saçma bir espri yaptın ki sana gülmeyi bile çok görüyorum'' şeklinde okuyorum.

sulu gözlü yazarlardır.
çok güldüğümde bile gözümden ağlıyormuşum gibi yaşlar aktığından benim de içinde bulunduğum yazarlardır. sürekli "aa ağlıyor musun?" sorusuna muhatap oluyoruz. "hayır, benim gözlerim biraz sulu ondan kikiki" cevabını veriyorum.

amerika birleşik devletleri ile meksika arasındaki 3169 metrelik sınırdır. amerika’nın açgözlülüğü ile teksas’ı ilhakından sonra nihai haline erişmiş olan bu hat, bir sınır olmaktan fazlasıdır.



hollywood sinemasının insanlığa armağanı olan bir kaçış planıdır meksika sınırı. dertlerimizin tasalarımızın son bulduğu cennet bahçesidir. günahlarımızdan, suçlarımızdan arındığımız bir kurtuluş güzergahıdır. gökkuşağının altındaki altın dolu küptür.



bu kurtuluş asla tek taraflı değildir. meksika sınırının ne tarafında iseniz diğer tarafı size çekici gelir. çoğu amerikan filminde amerika’dan meksika’ya doğru bir suçtan kurtulma kaçışı varken tam tersi istikamette özgürlüğe kaçış çabası vardır. minik arkadaşına merhaba dediğimiz tony montana’yı unutmayalım.



meksika sınırı şu dönemler amerika’nın örmeye başladığı duvarla gündeme geleme başladı. özgürlükler ve farklılıklar ülkesi modernin moderni amerika bir duvar örüyor meksika sınırına ve kimse bu salaklığa ses çıkarmıyor nedense.



meksika sınırı birçok yerde olduğu gibi türkiye’de neden olduğu metaforlar sayesinde popüler olmaya devam etmektedir. hatta bir dönem ülke tv’de yayınlanan meksika sınırı adında bir program bile vardı. tarık tufan, selahattin yusuf ve ismail kılıçarslan’ın sunduğu program edebiyat konuşulan nadir programlardan biri olarak televizyonda insanlara bir kaçış planı sunuyordu.



bu yazıyı üst paragrafta bahsettiğim ve programa adını verirken kendi adını meksika sınırından alan bir mehmet efe şiiri ile bitireyim:

karma puanımın yeterli olmasına rağmen, aktive etmedim. çok yeri değil ama bu ve sözlük gidişatı hakkında şunları belirtmeyi bir sorumluluk görüyorum.

çok iyi yazan arkadaşlar var. okumaktan keyif aldığım. ancak üzülerek sol frame’in bayalığı, açılan cinsiyetçi başlıklar, mizahtan uzak güldürmeyen yazılar artık bıktırmak üzere. bu konuda başka yazar arkadaşlar da aynı düşünceyi paylaşıyorlar.
elbette kimse akıl vermek değil derdimiz. ancak yazar arkadaşların, sözlüğün kalitesini artırmak için sorumluluk taşımaları gerekir.
ve bu noktada yönetime şu sitemi yollamak isterim.
karma puan, 800 entry gir, etkileşimde kal gibi uygulamalar acaba sözlüğe kalitemi katıyor, yoksa “yazmak” gibi önemli bir uğraşı ucuzlatıyor mu?

ne karma puan umrumda, ne girilen entry sayısı. ama kalite umrumda.

istifa etmek istediğim kulüp.

ben de artık ponçik olmak istiyorum. seri beğeni atmak istiyorum, favorilerim ile milleti coşturmak istiyorum, şiir yazmak okumak istiyorum, okumadığım kitaptan bir bölüm alıntılayıp kitabın fotoğrafı ile beraber anın fotoğraf'ına atmak istiyorum. deniz kenarında gezer iken çekmiş olduğum fotoğrafların altına özlü sözler yazıp paylaşmak istiyorum, ağacın gökyüzü ile birleşen dallarının fotoğraflarını çekip altına şiirler yazmak istiyorum. her gün günaydın başlığına yazmak istiyorum. hayatta negatif bir şey yokmuş ve hayat sadece buradan ibaretmiş gibi yaşamak istiyorum. burada alacağım her beğeni&favori'nin hayatımı değiştireceğine inanmak istiyorum. polyanna'nın olamayacağı kadar pozitif olup etrafa neşe saçmak istiyorum.

nerede bulacağım bu ponçiklerin başkanını bilen mesaj yazsın. başvuruyu nereye yapıyoruz?

babası arseny tarkovsky tarafından henüz 10 yaşındayken terk edilen yönetmenin bu en kişisel çalışmasının altında, terk edilişe dair hatıralar ve babasının geri döneceğine olan sonsuz umut ve bekleyiş yatmaktadır. yönetmenin babası ünlü bir şairdir ve aşağıdaki linkteki şiiri yönetmenin babası filmde kendisi seslendirmiştir.



olabildiğince şairin kelimelerine sadık kalarak, elimden geldiğince sizler için bir çevirisini yaptım. tam anlamıyla içime sinmese de takdir sizin.

-ilk buluşmalar-

her anını buluştuğumuz
kutlardık bir yortu gibi,
sadece biz bütün dünyada yalnız.
daha cesurdun ve bir kuşun kanadından hafifçe,
merdivenlerde, baş döndürürce,
götürdün, koşarak aşağıya basamaklardan
kendi diyarına, ıslak leylakların arasından
aynalı camın ötesine.

gece çökünce, bir lütuf bahşedildi,
sunak kapıları genişçe açıldı,
karanlıkta parıldadı,
ve çıplaklık yavaşça eğildi
dedim, "tanrı seni kutsasın" uyanınca,
ki anladım minnettarlığım küstahça
uyurdun, ve gök mavisiyle dokunmak için gözlerine,
masadan bükülürdü leylaklar üzerine,
maviyle okşanmış gözlerin,
huzurluydu, ve sıcaktı ellerin

kristalde titreşti nehirler,
sislendi dağlar, ışıltılandı denizler,
tuttun kristal küreyi avuç içinde,
uyuyakaldın tahtında,
-aman tanrım!- benim oldun.

uyandın ve şekle büründün
günlük yaşam sözcüklerine,
sesin tüm güçle doldu boğazına,
ve sen kelimesi kavuştu,
artık "çar" - yeni anlamına.

dünyada her şey dönüştü,
hatta basit eşyalar - leğen, sürahi,
nöbetçi gibi, durduğunda aramızda,
katman katman ve kararlı su.

nereye bilmeden bizi sürükledi.
önümüzde kayboldular, serap gibi,
mucizevi şehirler.
kendiliğinden ayaklarımızın altına serildi naneler,
yol boyu eşlik etti kuşlar,
yukarı sıçradı nehirdeki balıklar,
gözlerimizin önünde genişledi gökyüzü...

peşimizden takip ederken kader,
elinde ustura çılgın bir derbeder.

uzun yıllar boyunca kalemden (klavye de olur) uzak kaldıktan sonrası. bir yandan ki dolu dolu yaşanmışlıklarla onca birikmek, biriktirmek sözünü... diğer yandan dem'lenme halidir.

burda arkadaş edinebiliyor muyduk ya.

sana zarar veren insanlara değer vermeyeceksin ve ayağa kalkacaksın, hayatta zarar görmemek imkansız ama ayağa kalkarsan istediklerini alamamış oluyorlar.*

o kontör kartlarını deli gibi özledim sözlük! hele ki jelatinini yırttığımdaki mutluluğumu.

hayır benim.

(bkz: fenomenoloji)