günler haftaları, haftalar ayları, aylar yılları derler ya yeşilçam filmlerinde, ben de ömrü kovalıyorum sanki. sanki normalden daha çabuk bitsin diye elimden geleni yapıyorum gibi geliyor. kader bu kadar mı sevmez bir insanı, bu kadar mı acımasız davranır ?
keşke cevaplarını bulabileceğim sorularım olsaydı ama maalesef vaziyet bunu gösteriyor.

ben insanlarla yakın olmaya çalıştıkça sanki bir güç yalnızlığımı olanca gücüyle besliyor, büyütüyor. ben bunları hak edecek ne yaptım diye sorduğumda ise cevap verecek bir nefes bile yok etrafımda.

çok şey istiyorum demek ki. bir el olsa da saçımı okşasa, bir çift göz gözlerime baksa, bir omuz, bir diz olsa. ama sadece boş hayaller ile hiç bir şey düzelmiyor maalesef. ne kadar hayal, ne kadar rüya, o kadar acı olarak geri dönüyor bana.
bu dünyada gülmeyi sadece ağzımla yapabildiğim bir durumdayım. ne mutlu gönülleri gülenlere...

türkçe'de oldukça yaygın kullanılan bir nitelemedir. insanlar genellikle hoşuna gitmeyen ve karşı oldukları ideoloji, siyasi düşünce, eyleme karşı kullanırlar bu sözcüğü. böyle aşırı, gereksiz, bağlamından uzak kullanılması bu kez de sözcüğün gerçek anlamını yitirmesine ve içinin boşalmasına sebep olur. her şeye ya da önüne gelene faşist diyenler bu kez de hakiki bir faşiste rastladıkları zaman onu ayırt edemez duruma gelirler.

bir eylem.

fakat ben onunla bırakmam işi. dayanamam; kaşını, gözünü, kulağını öperim. uyumaktan dolayı, fırından yeni çıkmış poğaça gibi sıcacık olmuş bir kediye asla hayır diyemem.

sistem bir tanesine hata verir diye düşünmekle birlikte aynı anda aynı şeyi düşünmenin hazzını yaşatan bir durumdur.

aniden gelmiyor genelde her zaman içimde bulunan bir his. çaresi olmayan bir hastalık gibi. tuhaf...

kız istemedir. herkes için geçerli olmasa da temelinde sanki kadın alınacak verilecek bir eşyaymış, sahibi de babasıymış gibi bir sahipten başka sahibe veriliyormuşcasına yapılan eylemdir. hatta bazı yörelerde kadına maddi bir değer de biçilir ki satın alan kişi kadının sahibi oymuşcasına eş değil de evine eşya almış gibi davranır. temelinde kadının değerini sadece çocuk doğuracak bir bebek makinesi, ev işi yapacak bir hizmetçiye indirgeyen her türlü gelenek yok edilmelidir. o gelenekler bu zamanlara kadar gelmiş ama daha da gitmesin.

kimine göre uzun, kimine göre kısa süreli sayılabilecek bir kafa izninden sonra aramıza dönmüş yazar. neden gitti? niye gitti? nasıl gitti? ne zaman gitti? hasılı gitti. ama geldi.
geldi mi? geldi.
kedianası. ünvanını hakediyor olacak ki kedili girdileri pek bir okunası. bazen üzüyor, bazen sevindiriyor, bazen de sevindirirken üzüyor. öylesine garip.
kendisi son zamanlarda filmli ve dizili girdileri ile de gözüme girdi. takdir ettim, aferin verdim, üç evetle yolladım. kargo şirketi yolda kaybetmiş…

neyse efendim, umarım yazmaya devam eder de kafa izni almaz tekrar. hem ne izni bu günlerde. sıcak var sıcak! biraz bekle, havalar soğuyunca çıkarsın *

(bkz: agatha christie) ben sanırım biraz da o dönemi seviyorum. tereyağlı kızarmış ekmek. insanların birbirine yatılı misafir olması. günümüz çok yalnız ve çok yavan geliyor bana.

her kesin bildiği bu halk türküsünün kanaatimce en güzel yorumudur. özü itibariyle çok da protest bir türküdür.

aydınlanma felsefesinin temelini oluşturan ve hatta aydınlanmanın sloganı olarak anılan latince deyiş* fakat bariz bir hatayı da beraberinde getiriyor. beantwortung der frage: was ist aufklärung? denemesinden dolayı bu söz sıkça immanuel kant ile bağdaştırılır ve hatta ilk onun ortaya attığı düşünülür fakat esasında ilk olarak quintus horatius flaccus'un epistulae*'sinde geçmektedir. çevirisi genelde bilmeye cesaret et olarak yapılıyor fakat cesaret yerine cüret etmek daha uygun bir çeviri olacaktır şüphesiz. başka kullanımları da var ki en sık karşımıza çıkan başka kullanımları akıllı olmaya cesaret et ve bilge olmaya cüret et gibi çevirilerdir. epistularum liber primus'da cümle karşımıza şu şekilde çıkıyor:

"sapere aude, incipe. vivendi qui recte prorogat horam, rusticus exspectat, dum defluat amnis; at ille labitur et labetur in omne volubilis aevum."
-aklını kullanmaya cesaret et. doğru bir şekilde yaşamayı geciktiren insanlar ırmağın akması dursun diye bekleyen çiftçilere* benzer.

cümle ne kadar kendisine ait olmasa bile onun bir slogana dönüşmesini sağlayan kişi kant ve kendinden sonraki düşünürlerin öyle ya da böyle yolunun muhakkak bir noktada kant ile kesiştiğini düşünürsek sapere aude'nin önemi daha net anlaşılacaktır.

malum kişilerin arkasından koşanların istediği yaşam şekli budur. asalım, keselim ve övülelim. bunların erkeği gibi kadını da kendileri gibidir, hepsinin kafası birdir. bunların kendisine faydası yok ki birilerine faydası olsun.

iskender doğan - kan ve gül.

dâimi bir sarhoşluktur (içkiden bağımsız). çünkü dünya ayıkken çekilecek yer değildir.

belâgat : iyi konuşma, sözle inandırma yeteneği

bugün yaşamın anlamı dediğin şey, yarın bir taş parçasından daha anlamsız olabiliyor. bu kadar ince bekleyişler gerekir mi acaba?

(bkz: leyla erbil)

burada tepki gösterilmesi ve kamuoyunda tepki çekmesi gereken "şiddet gösterilmiş olması" dır. insanların görebileceği platformlarda gelip de victim blaming yaparsanız, şiddet fiilini gerçekleştirme potansiyeli olan kişilerin "benimle olmayı o istedi,sonuçlarına katlanır." demesine sebep olursunuz. açıkça cesaret verirsiniz. dolaylı olarak kadının öldürülmesine sebep olabilir bu düşünce yapınız.

teknoloji ve yapay zeka gelişimleri sayesinde pek uzak olmayan bir gelecekte insanlar yerine teknolojinin üstleneceği mesleklerdir. şimdilerde bile buna tanık oluyoruz ve bunun altyapılarını hissediyoruz. bankacılık, market ve alışveriş gibi sektörlerde neredeyse her şeyi internet üzerinden halledip ihtiyacımızı giderebiliyoruz. yakın gelecekte daha birçok meslek yapay zeka tarafından üstlenecek.

benim ilk aklıma gelen, otonom sürüş teknolojisiyle kaybolacak meslek şoförlük .

bu başlık karşıma defalarca çıktı. tanım giren her bir yazar iyi kötü bir şeyler bulmuş sözlükte. ben bu başlık her karşıma çıktığında düşünüyorum, ancak bulamıyorum. sözlükte kendimden bir parça mı buluyorum? kendimden bir parçayı mı yazıyorum buraya? kimselere anlatamadıklarımı mı yazıyorum? yoksa sadece twitterı kapattıktan sonraki bende oluşan bir boşluğu mu kapatıyor burası? yeni dostlar mı edinmek istiyorum burada?

hepsinden biraz var tam olarak hiçbiri değil. benim gibi hissedenlerin laneti bence bu. neyi neden yapıyoruz, neyi neden hissediyoruz bunun açıklamasını net olarak yapamayan insanlar işte. söz gelimi bir insana niçin sevdalandığımızın yanıtını bir ömür veremiyoruz falan. velhasılı benim için henüz bulunamamış nedendir. bulursak editleriz. bulamazsak da nedenimiz yoktu yine de sevdik deriz. sevdik sözlüğü.

ülkenin genel profilini yansıtan yaşlı amca. yahu amcacım gelmişsin kaç yaşa biraz ar ve edep. neyse konumuza gelecek olursak eğer amcamız iyi ahlak ve normal olan davranış kavramlarını sadece görüntü kapsamında değerlendirerek içindeki ahlaksızlığı dışa yansıtmıştır. bu versiyonların gün geçtikçe artması da güzel ülkemiz için içler acısı. tacizin, tecavüzün ve şiddetin insan görünümü ile özdeşleştirilerek kişilere yönelik yapılan davranışların bu zihniyetler tarafından meşrulaştırılması durumuna da şahit olmak mümkündür. böyle göründüğün için başına gelenleri hak ediyorsun veya ikaz etmek benim hakkım gibi söylemleri sıkça duyabiliriz. yozlaşma sadece görüntü temelinde okunduğunda amaçsız, nereye gittiğini bilmeyen, sorgulamayan ve vicdani muhakemesini yapmayan bu tip sosyal şizofrenikler hayatımızın her evresinde karşımıza çıkmaya devam edecektir.

aynı veya farklı türden jeolojik mirasların topluca bulunduğu doğa koruma alanlarıdır.
yerkabuğunun geçmişine ait bilgilerin araştırılması ve öğrenilmesi açısından bilimsel değeri yüksek bölgelerdir. ekonomi, turizm, araştırma ve eğitim amacıyla kullanılabilecek doğal oluşumların toplandığı bölgelerdir.

kızılcahamam bazalt sütunları, çamlıdere jeoparkı - ankara;