yedi yaşındayım kabartma tozunun arkasındaki tarif ile üzümlü kek yapmayı kafaya koydum. annem komşuya gidince fırsat bu fırsat deyip keki yapmak icin mutfaga seğirttim.
tarifte cimrilikten bir su bardagi üzüm yazmışlar. 'cimriliğin alemi yok' deyip üç şu bardağı üzümu kekime koydum. ardindan fırına verdim. o ara babam geldi. nasil gururluyum anlatamam.
kek görünürde pişti ve fırından çıkardı babam. mis gibi de kokuyor. yanina çay da demledi. keki bir kesti ki altı trileçe, üstü kek.
meğer cömertlik o kadar da iyi bir şey değilmiş. asıl sorun üzümler kuru üzüm olmalıymış. ben yaş üzüm koymuştum, onlarda pistikce şişmişler ve keke sularını salmışlar.
yine de babam yemişti o keki.*

bir zamanlar her evde mutlaka bulunan, kadınların yardımcısı ev aletiydi. zetina marka, siyah renkli, pedallı ve yandan elle çevirmeli olanı en favoriydi. kullanılmadığı zamanlarda üstünde bir örtü olurdu. çocuklar tarafından araba ya da uzay aracı olarak oyuncak muamelesi görürdü. çok amaçlı bir ev aletiydi yani.

orijinal ismi psychologie des foules olan ve 1895 yılında yayımlanan eser. fransız sosyolog gustave le bon'a aittir. kişinin kendi düşüncelerinden sıyrılıp, nasıl saman alevi gibi hızla yayılan fikirlerin birer savunucusuna dönüştüğünü aktarıyor özünde. tam olarak katılmamakla birlikte üzerine düşünüldüğü zaman toplumun birey üzerindeki etkisi hakkında güzel çıkarımlara sahip olduğunu düşünmekteyim. çevirileri pek tatmin edici değildir bundan ötürü yazıldığı dilde okunması anlaşılırlığı açısından önem arz ediyor.

--- alıntı ---

les idées n'étant accessibles aux foules qu'après avoir revêtu une forme très simple, doivent, pour devenir populaires, subir souvent les plus complètes transformations. c'est surtout quand il s'agit d'idées philosophiques ou scientifiques un peu élevées, qu'on peut constater la profondeur des modifications qui leur sont nécessaires pour descendre de couche en couche jusqu'au niveau des foules.

--- alıntı ---

programı izlemeyi bıraktığım doğrudur.

dinlenen şarkıya rahatça eşlik etmek.

bugün beni bir kere daha şaşırtan moderasyon ekibi.
#1211821 numaralı tanımımda sözlüklerde aramaya inanmanın önemini göstermek amacıyla aynı minvalde seyreden 3 başlığa bakınız verdim. gönder butonuna basmam ve ilgili başlıkların bir araya toplanması için aksiyon alınması arasında 1 dakika geçmedi.


evet görevleri bu, evet online listesindeki olay yöneticisi bunun için online; biliyorum. ama bu demek değil ki bu sözlük için kendi zamanlarından feragat ederek daha iyi bi ortam sağlamak adına çalışan bu ekibe teşekkür etmeyelim. şimdiye kadar pek çok kez her ne konuda ne dersem deyim hep ilgiyle dinleyip elinden geleni yapan, gerektiğinde oturup ciddi konular konuştuğum gerektiğinde hem sözlükte hem radyoda goygoyun dibine vurduğum bu harika ekibe pek bi teşekkürler. seviyoruz sizi gençler*.

sosyal medya linç kültürüne kurban gitmemek için ekleme: amacım moderasyon ekibine yalakalık yapmak ya da yağ çekmek değil. çıkarım ya da ihtiyacım yok ki yapayım. sadece insanların verdiği uğraş ve emek hoşuma gitti, naçizane teşekkür etmek istedim. lafı başka yerinden anlayacaklar varsa benden ötede oynamalarını temenni ediyorum. herkese keyifli sözlükler.

sık sık maraş olarak söylenir ve yazılır ama bu yanlıştır.

bu kahraman ilimizin adı 'kahramanmaraş'tır.

fakat müzeyyen bu derin bir tutku.
entry'lerini inceleyip göreceksiniz ki, passat'ın türkiye temsilcisi sanarsınız onu, o derece.

montaigne, şöyle bir aforizma ile aslında çok güzel tanımlıyor ölümü:

''ölümden niye korkacağım ki? ben varken o yoktur, o gelince de ben zaten olmayacağım...''

ne kadar yaşıyoruz?
ne kadar yaşadık?
yeterince yaşadık mı ki, ölümü düşünüyoruz, konuşuyoruz?
ölüm, hepimizin her zaman cebinde taşıdığı, ama varlığını asla hatırlamadığı, o çakmak cebindeki 5-10 kuruş, hepsi bu... günü gelince harcayacağız... 5-10 kuruşa bugün sakız bile alamıyorsunuz dostlar, müdahale edip değiştiremeyeceğiniz şeylerin üstüne kafa yormayı bırakın. hayatı kaçırmayın...

bakın, ne diyor v. hugo:

''herkes ölür, ama herkes (gerçekten) yaşamaz...''

ters ilişki olarak da bilinir. akıllara erman toroğlu'nun beşiktaş seyircisine olan haklı isyanını getirir; lütfen şenolun annesini normal yollardan götürün,ters yollara girmeyin. buyrun buradan;

varsayalım ismail'im.

bu ego falan da değil artık bildiğin psikolojik rahatsızlıktır.

geçmişte yaşanılan hayalkırıklıkları ve kötü tecrübelerden dolayı insanlara karşı güven duymaktan korkmak olarak tanımlanır. yaşanan kötü tecrübeler güven duygusundan baskın çıkıyor ve sonuç olarak birbirine güvensiz insanlar meydana geliyor. bu da yalnızlaşmaya neden oluyor.

ben burdaki sürekli çalışan at'a çok üzülüyorum, tam bir emekçi gardaşım benim ne derse yapıyordu, bak dertlendim yine, birde merak ettiğim konu yoldaşların başındaki domuz olmasaydı değişen bir şey olurmuydu?

her yaz gitmeye çalıştığım şehirdir. bir kere gezip görünce fazlasıyla özlüyorsunuz. çok fazla gezilip görülecek yerleri var. kaz dağları yazın ayrı kışın ayrı güzel. tekne gezileri türkiye'nin diğer sahil yerlerine oranla daha uygundur. tekneler güzel koylara demirler bu sayede cam gibi ışıl ışıl deniz ve karşınızda harika bir manzara ile yüzme imkanınız olur. sarımsaklı plajı meşhurdur. kumuna altın kum denir. denizden çıkınca öyle yapışıp çamur gibi olan kumlardan değildir. fakat bu yaz gittiğimde her sahilde olduğu gibi sarımsaklı sahilinde de işletmeciler tarafından şezlonglarla doldurulduğunu, şezlonga her gün para veremicek olan yazlıkçılar için çok az alan bırakıldığını gördüm . bu duruma belediyenin el atması gerektiğini düşünüyorum. cunda kısmına giderseniz de mutlaka şef mehmet'in. balık evinde bir akşam yemeği yemelisiniz. çok samimi çalışan ve işletmecisine ve çok hoş bir dekorasyona sahiptir. bir de pazarlarını ziyaret etmeye çalışın. zeytinyağlarını mutlaka tatmalısınız. senelerdir zeytinyağımızı balıkesirden getirtiriz. çok güzel zeytinleri vardır çerez gibi yedirir insana kendini. dönerken valizinize poşet poşet baharat stoklamayı da unutmayın derim.

napolyon şiddetli basurdan muzdaripti. hatta sonunu getiren waterloo savaşını şiddetli ağrılardan ötürü yönetemediği ve bu yüzden kaybettiği savunulur.

1998 - 2001 yıllarında ümmü burhan, samim değer, ömür atay yönetmenliğinde gani müjde, fatih solmaz kalemiyle yazılmış ve çekilmiş kanal d'de yayımlanmış fantastik, komedi aile dizisidir.

ruhsar (hande ataizi) ve mahsar'ın (cem davran) hiç bir şeye hatta ölüme bile yenilmeyen aşklarını konu alır.

mahsar ve ruhsar henüz yeni evliyken ruhsar hastalanır ve ölür. mahsar yıkılır ne yapacağını bilemez. asıl aşkları bu hadiseden sonra dahada güçlenir.

ruhsar, ölmüş dünyada iyi bir insan olduğundan cennete gider ve büyük aşklarından dolayı sadece yağmur yağdığı zamanlarda mahsar'ın görme ödülü kazanır. onu sadece mahsar görebilir ve aşkları böylece katlanarak devam eder.

çeşitli komik olaylar yaşarlar ve bir çok sıkıntılı süreçleri atlatmaya çalışırlar. mahsar'ın annesi menkibe hanım'da (göksel kortay) bunlardan biridir. mahsar'ın sürekli evlendirmeye çalışır. bu kişilerden biri de reyhan'dır. reyhan (ebru karanfilci) saf, değişik ve mahsar'a aşıktır.

mahsar'ın kız kardeşi firdevs (mihrace yerken) ve arkadaşı müfit'te (hakan gerçek) birbirlerine aşıktır ve bunu gizleyebilmek için türlü türlü oyunlar oynarlar. tabi evlenmeleri mazhar'ın evlenmesine de bağlıdır. işler karıştıkça karışır karıştıkça eğlendirir.

öteki taraftaki gözüm abla (tuluğ çizgen) ve diğerleri de diziye farklı bir hava katar. değişik ama eğlenceli bir dizidir. 5 sezon devam etmiş. 2007'de çekilmiş hayal ve gerçek dizisine ilham olmuştur.

anlayamazsınız.