hoşgeldin diyeceğim, içimden gelmiyor.

umarım yine o acayip fantazileri ile gelmemiştir.

cemal süreya'nın yayımlanan ilk şiir kitabı.
üvercinka'nın anlamı için söylediği sözler: "üvercinka anılması güvercinle karışık bir ad. bir kadın adı. barışa, aşka, dayatmaya dönük bir kavram: kitaba ad olarak seçmeme gelince bunun iki nedeni var: birisi belli: günümüz şiiri ve bu arada benim şiirim kelimeyi zorlayan bir şiir. o adla şiirimi özetlemiş ya da bir parça belirtmiş oluyorum galiba. işin ikinci nedeni son derece özel, salt günlük yaşamama ilişkin bir şey."

bir yunus emre şiiri. bu şiiri dorian pek güzel şekilde rock müziğe adapte etmiştir. bakınız;
dorian-gel gör beni

iş bu entry epey uzun nitelikte olup yunus emre ve başka bir şarkı da yer alan bir sözlerdeki kadın-erkek metaforunu inceleyecektir. neden erkek sürekli bir kadını kovalar, arar? bu erkek ve kadın ile asıl anlatılmak istenen nedir? kadın neden böyle bir arayış içine girmez bu irdelenecektir. çok çok uzun bir entry olacak olup, okuması vakit alacaktır. bilgilerinize.

yunus emren'nin şiiri şu şekildedir;


aynı zamanda metropolis'in de bir şarkısıdır.
metropolis - gel gör beni
melis danişmend - gel gör beni (metropolis)



yunus emre şiirinden farklı sözlere sahip ancak; o bağlamda düşünürseniz bu şarkıyı da benzer anlamlar çıkarmak mümkün. metropolis şarkısında da yunus emre şiirinde şu özellik dikkatimi çeker. yunus diyor ki;

mecnun oluban yürürüm
ol yâri düşte görürüm

metropolis ise;
ben bir seferi adam
sen o vazgeçilmez kadın

bu iki kısımda da görürürüz ki bir erkek bir yari, vazgeçilmez bir kadını aramaktadır. tasavvufta bu arayış pek sık karşımıza çıkar. peki ama hiç düşündük mü neden hep bir erkek bir kadını, bir aşkı arar, kovalar durur? neden kadın kişi ya da şair bu aşkın peşine düşmez?

(bkz: gönül tekin) hocamızın simurg'un kanadı isimli kitabını okuyorum bir süredir. gönül hocamızın divan edebiyatı, tasavvuf edebiyatı ve çağatay edebiyatı ile sümer mitleri arasındaki bağlantıyı inceleyen makalelerinden oluşan bir kitapta şöyle bir makalesi mevcut; feyzi çelebi'nin şem ü pervanesi. 17. yüzyıl'da feyzi çelebi'nin yazdığı bu mesneviyi incelerken; feyzi'nin bu mesnevide kullandığı sanatların, mitlerin daha önce yaşamış tasavvuf alimlerindeki izini süren gönül hocamız şöyle ilginç şeyler anlatır bize. 1200'lü yıllarda mevlana ile çağdaş sayılabilecek yıllarda yaşayan, kübrevi tarikatı mensubu necmeddin-i daye'nin yazdığı mirsadü'l ibad mine'l-mebde ile l-mead isimli eserini inceler önce gönül hocamız. onun inceleme notlarında bu kadın-erkek olayı ile ilgili bölümlerin bir kısmını aynen yazıyorum. copy paste değil, alın teri. bu arada makale 100 küsür sayfalık bir makale, tamamını okumak isteyen kitabı satın alıp makaleye erişebilir.



bu kısımdan sonra gönül hocamız, daye'ye göre batini bize gösterecek bu beş organı anlatır. derecelerini, işlevlerini vs anlatır uzun uzun. fakat yukarıdaki paragrafta anladığımız üzere;
marifetin yani allah'ı bilmenin ve onunla bir olabilmenin yolu ruh ve bedenin uyumlu bir şekilde bir olması, ikisinin de birbirini eğitmesi, dizginlemesi gerekir. ve bu ikisi birbirini doğru bir şekilde bulmayı arzuladığı, aradığı aşikar. tıpkı yunus'un aradığı gibi. peki neden erkek-kadın metaforu var sürekli. bakalım necmeddin-i daye nasıl açıklamış bunu. bu arada şunu da söylemeden geçemem; gönül hoca hem feyzi'nin eserini hem de necmeddin'in eserini paragraf paragraf orijinal metininden inceler bu kitapta. dipnotlar da konu ile ilgili yazılmış başka makaleleri, başka tasavvuf alimlerinin eserlerini ve yorumlarını da bize kaynak olarak verir. neyse geçelim, eril-dişil olayına.



gördüğümüz üzere nefis hem düşmanımız hem de sırra, marifete vakıf olmamız için vazgeçilmez bir unsur.



necmeddin-i daye ve gönül hocamız daha sonra nefsin terbiyesini inceler. ardından feyzi'nin eseri ve sümerdeki karşılıkları incelenir detaylı olarak.

fakat anlayacağımız üzere; mecnun'un, yunus'un, nice tasavvuf ehlinin aradığı o çok güzel, mükemmel ve "vazgeçilmez" kadın nefstir. onsuz sırra, marifete, allah'ı bilmeye ulaşılamaz. çünkü hem çok güzeldir hem de yaşamımızı devam ettirmemize yarayan bütün özellikleri ihtiva eder. insanın varoluş amacı da o marifeti ve allah'ı bilmek olduğu için de bu nefsi bir şekilde dizginleyip var ederek o sırra vakıf olmaya çalışmadır. nefsin annesi olan beden, ruhtan sonra topraktan yaratıldığı için daha aşağıda ve kötülüklerle dolu iken. babası olan ruh; allah'ın nefesinin bir tezahürü olup daha önce yaratıldığı için herrhangi bir kötülük barındırmaz. çünkü allah mutlak olarak iyidir.

bu hikaye adem ve havva'nın hikayesine de benzemekte. adem de önce yaratılmıştır ve herhangi bir kötülük barındırmaz. ne zamanki sonra yaratılan kadın gelir; günah başlar.

erasure’ın 1991 çıkışlı şarkısı. kulağınızın pasını silmek hem de geçmişe ışınlanmak için bire bir .ne zamandır sizi geçmişe ışınlamıyordum, hadi buyrun.

kezbanlıktır.

kız istemiyorsa damadın kahvesine tuz katar ve damada ağzının tadını bozma, başka kapıya bak sinyali verilir.

istiyorsa da şeker koyar, iç yiğidim daha çok kahve içeriz sinyali verilir.

öyle hahara hihiri beni seviyosa içsin, katlansın falan filan kezbanlıktır. kendi merasimimde de katılmamıştır. aklından bile geçirme, rezillik çıkarırım tehdidi işe yaramıştır. zaten demesem de yapmazdı sevdiceğim, ben uyarıyım dedim. olur komşu kızına uyar, şu bu. memlekette kezban çok
edit: imla

sahibini tanıdığım bir mekanda konser veren, ancak biletlerin tamamının satılamaması üzerine peşin aldıkları paranın yarısını mekan sahibine iade eden güzel yürekli insanların oluşturduğu müzik grubu.

her ayın son cumartesi gününde soframı kurar türkü gecesi yaparım. onlarda kulaklarıma misafir olur.

gafil, gezme şaşkın!

hiç takipçisi olmayan yazardır...

(bkz: sen ciddi olamazsın bir dakika nasıl doğru olabilir bu)

edit : bunlardan biri de benim, bugün bana ağlamak düşer...

edit 2 : 1 olmuş oha

edit 3 : 3 oldu bir anda

bugün doğum günüsü olan yazar!
iyi ki doğmuş, doğal seleksiyondan sıyrılıp kafa sözlüğe gelmiş, yazmaya devam etmekte!!!

ekmek almaya gitmek de gitmek,
seni bekleyen birisine gitmek de...
hatta ölmek de gitmek, hem de en büyük, en dönüşsüz olanı!

biz bu gece hüzün candır ile gitmek üzerine konuşacağız efendim.

peki sizce nedir gitmek?
siz nerelerden gittiniz, nerelere gittiniz ya da nereye gitmek istediniz de gidemediniz?

ama kafamız nasıl güzel saat 23’te sözlük radyoda!

bekliyoruz sizleri de sohbetimize...

2021 sony dünya fotoğraf ödülünü kazanan fotoğraftır. myanmarlı fotoğraf sanatçısı min min zaw tarafından çekilen the fishing with family isimli fotoğraf gerçekten aldığı ödülü sonuna kadar hak etmiştir bence.

ben balık tutmayı sevmem ancak böyle bir balık tutma eylemi içinde olmayı çok isterdim. zaten benim içinde yaşamak istediğim dünya kesinlikle siyah beyaz ve sisli bir dünyadır. sanki öyle bir dünyada yaşasam çok daha mutlu olurdum ama çok da emin değilim.

fotoğrafın hikayesi ise şöyle;

kimseye balık vermeyen ama balık tutmayı da öğretmeyen bir adam bir gün çocuğunu da alır ve balık tutmaya gider. çocuk çok istekli değildir ama adam ilk defa birine balık tutmayı öğretmeye karar vermiş olmanın heyecanı üzerindedir. adamın heyecanı doğaya da yansımıştır sanki. doğa kendini suyun üzerinde ikileyerek daha derin bir anlam katmıştır bu balık tutma anına.

çocuk ise yakalanan balıkları bir torba içinde tutmak için beklemektedir ama çok da oralı değildir aslında. sisin ardına gizlenip bambaşka bir hayat hayal etmektedir. ancak kafasını başka bir yere çevirmeye de cesaret edemez. adamsa bu tarihi ana uygun tiyatral bir hava içinde tutmaktadır balığı.

kendinden geçmiş bir ağacın tam altında balık tutarak hem yaptığı işi daha önemli göstermeye çalışır adam hem de çocuğu biraz ürkütmek ister işi daha da ciddiye alsın diye. çocuksa ara ara karşıdaki dağa bakar, belki de barbarları beklemektedir.

hikaye nasıl bitti bilmiyorum, aslında hikayenin bu olduğundan da emin değilim. ama emin olduğum şey şu ki bu fotoğraf harika bir fotoğraftır.

benim için oruçlu oruçlu pastaneye/markete girdigim andır. gözüme güzel görünen yiyeceklere bakarken beynim direkt offline oluyor.

bazı konularda insanın kendisine hatırlatması gereken kelime öbeğidir. aynı zamanda no land adlı grubun şarkısıdır.

gülümseyince "anime karakteri" falan diyorlar. vakti zamanında dedelerin, nenelerin koskoca orta asya'dan kalksın buralara göç eylesin, sonra sen "anime" falan. huh yani.

sözlükten gönderilen arkadaşların profilinde görebileceğimiz turuncu yazı.

hristiyanismail'in profilinde de yazdığını şimdi sizden öğrendim. en son meta sözlük başlığının akışta görünmemesi ile ilgili bir şey yazmıştı ama o yazı tek başına uçurulmaya yetecek bir şey değildi. başka şeyler yazdı da ben mi görmedim, isyan bayrağını açıp yönetime "uçurun beni" dedi de biz mi bilmiyoruz... her şey olabilir. yine de konunun bir şekilde bu meta sözlük olayıyla ilgili olduğunu düşünmeye başladım.

sözlük yazarlarının şu bu sesleri dışındaki trollük konulu başlıkları bence en edepli troll başlıklardandı. yani sözlük ve trollük adına düşünürsek pek de iyi olmamış bu olay. fakat tam olarak ne olduğunu bilmediğim için de fazla yorum yapamıyorum. bazen hiç ummadığımız şeyler çıkıyor bazı olayların altından.

hayırlısı, ne diyeyim...

tamer karadagli, nihal yalcin diye bir oyuncuya odul verecekmis galiba ama tesekkur konusmasi uzayinca tamer bey arkada tuhaf hareketler yapmis. o konusuluyor galiba bugun. ulkede baska dert kalmamis cunku. neyse.

odul torenlerinde kabul konusmalarinin suresi bellidir. en azindan oscar icin bellidir, golden globe'da yoktur oyle bir sinirlama ama kimse bokunu cikarmaz. zaten uzattikca sacmalarsin. oscar'da uzatrirsan arkadan hafif bir muzik yukselr, sen de toparlar ve gidersin. burada da oyle bir sey yapmalari lazimdi.

kadin odul alacak ama bildigin fizan'dan yurumus sahneye. cikana kadar butun temposu dusuyor torenin. arkada s*k gibi isiklandirma yuzunden zorlukla gorunen bir ekranda filmden sahneler vardi galiba, tam da secilmiyor. o gosterilmeye calisilirken kadin sahneye yuruyor. elbise de uygun degil tabii, toren elbisesi. yuru babam yuru, sahneye gelemiyor. sunucu kadin da boslugu kapatmak icin bir alkis daha istiyor filan. buyuk rezalet.

tamamen organizasyon fecaati. once odul alinir, sonra tesekkur edilir. sana odulu verecek kisiyi arkada on dakika dikmeye hakkin yok. ilk kez altin portakal aldigi icin bu ablamiz heyecanli olabilr, anlarim. ama arkada elinde odulle bekleyen bir adam, bir oyuncu meslektasin var. o kadar gorgun, birikimin olsun bir zahmet ve kisa kes konusmayi, degil mi? hayir.

ne yapiyor ablamiz. dunyanin en anlamsiz odul kabul konusmasini yapiyor. antalya belediye baskanini yikiyor yagliyor. ne alakasi var senin sanatinla? hele ki o sondaki 'istanbul sozlesmesi yasatir' sacmaligi. sen istedigin kadar bagir, akp iktidari oradayken o sozlesme ol-ma-ya-cak. dustuklerinde belki yeniden gireriz. hep bir sloganizm, her kesimde ama. yeter artik.

tamer karadagli burada ergence mi davranmis? hem evet hem hayir. kabul edin ya da etmeyin, bu adam turkiye'nin en cok izlenen dizisinin stariydi. sen o taninirliktaki adami arkanda dikemezsin kardesim kusura bakma da. kadin da olsan dikemezsin. dizi b*ktan da olsa dikemezin. onun da bir egosu var. sonunda patlamis herif. tamer karadagli o mimiklerle rahatsizligini belli etmeden biraz daha sikabilir miydi disini, evet. ama yapmak zorunda degil. ama bu nihal yalcin dedigin dunku cocuk, adamin yuzune bakmiyor ya. bu ayiptir. 'sus mu diyorsunuz?' diye laf sokuyor o acinacak zekasiyla. yazik.

tamamen organizasyon felaketi, gereksiz bir polemigin konusu olmus, ortalama bir kadin oyuncu kendisi. gulse birsel'in dizilerinde canlandirdigi karakterlerden pek de farki yokmus. totalde o da, tamer karadagli da dizideki karakterlerine uygun davranmislar. biri acilay olmus, biri haluk. buyutecek bir sey yok yani. oyna devam.

edit: ohooo, adam kendisine yuklenilmesini nihal yalcin'in pkk sempatizanlarinca savunulmasina baglamis. valla hakli oldugunu dusunse olayi politize etmezdi diye dusunuyorum. adami bosuna hakli gormusuz.
ad hominem yapan insanlarin alayi haksizdir aslinda.

“terbiyesizlik yapmadım. dönüp bana ‘sus mu diyorsun’ dedi. ben de hayır ödülünüzü alın onunla konuşun dedim. çünkü zafer konuşmaları ödülle yapılır. ben bu kadar ciddiye almadım olanları. ben hiçbir şey söylemedim, linç yemeye başladım. sonra ona sahip çıkmaya başladılar. demek ki ona sahip çıkanlar başka insanlar. oyunculuğuma laf edenleri ciddiye almıyorum. orada konuşma uzadığı için sıkılmış olabilirim. kendi meslektaşlarını aşağılaması benim hoşuma gitmedi. organize bir şekilde linç girişimi var.”

“ben nihal yalçın’ı sadece oyuncu kimliğiyle değerlendiriyorum. benim sevdiğim bir oyuncu. ‘kadınların konuşması bastırılıyor’ denildiğinde olayın içeriğine bakmaya başladım. yalçın’ın paylaşımlarına bakmaya başladım. ‘selahattin demirtaş’a özgürlük’ falan demiş. demirtaş ‘öcalan’ın heykelini dikeceğiz’ dedi hanımefendi bunu mu savunuyor? pelvin buldan falan da ona sahip çıkıyor. türk ordusuna silah doğrultan, ateş eden, polisini, öğretmenini öldüren terörist örgütün tümüyle karşısındayım. ben pkk’nın terör örgütü olduğuna inanan bir insanım. şimdi gidip onlara sormak lazım. siz pkk’nın terör örgütü olduğuna inanıyor musunuz? abdullah öcalan’ın bebek katili, terörist başı olduğunu söyleyebiliyor musunuz? lanetliyor musunuz?’ diye.”

binnur kaya'nın hayat verdiği avrupa yakası dizisinin zengin, şımarık, eril otoriteye muhtaç kurgusal karakteri.

sıradışı mizacı ile bana çok çekici gelen kadın.
erkek olsa mehmet günsür falan olurdu herhalde, doğuştan bir karizma mevcut.

ben de hacı yağı ve takunyalar zam yediğinde sevineyim madem, ne berbat insanlar var arkadaş; kendinize uğraşacak başka bir iş bulun, allahın işsizleri ya. evde oturup milletin içkisi, sigarasıyla kafayı bozuyorlar. (bkz: ruh hastası)

ömür törpüsüdürler. iki üç tanesi haricinde anlatmayı bilen yok. yani konuyu geceden çalışıp edineceğim yarım yamalak bilgimle sunum yapsam ben daha iyi anlatırım. konuyu bilmek yetmiyor, anlatmasını bilmek ayrı bir beceri.

beşiktaşlılığı ve bektaşiliği ile öne çıkan yazarımızın ilk nick altı tanımı bana kısmetmiş. şaka bir yana oldukça açıklayıcı tanımları vardır. okunması, bilinmesi gerekir. siftahı benden bereketi allah'tan .