ayni yollardan gecmis tecrubeli birinin nasihati acı deneyimlerden her daim yeğdir sanki. hem keşke dedirtmez, hem soyut ve somut kayiplari onler. ama genellikle insanlarin bir seyleri ögrenebilmesi icin maalesef bir miktar aci tecrubeler de edinmesi gerekir. genelimizde durum budur. lakin, bazi tecrubelerin bedeli buyuk olur "keske dinleseydim" dedirtir. bazen de aksi olur "keske baskasinin aklina uymasaydim" denilir. demem o ki; karsilastirmanin en tercih edileni, icinde bulunulan duruma ve kaybedilecek olanin buyukluguyle degisecektir. kosullardan bagimsiz genelleyecek olursak da bir musibetin bin nasihatten daha öğretici oldugunu dile getirmek mumkundur.

dün pide almaya gittiğim fırında dönen lakırdı. hararetli bir şekilde evrim teorisini tartışıyordu vatandaşlar. ben pidemi aldım çıktım. ülkem adına umutlarımı koruduğum bir tartışmaya kulak misafiri olmanın tadı bambaşka be.

kaybolmayı seçmiş olmalıyım,
neden arayayım ki?

hangi medeniyet görmemiş hödük evinde misafir varken açar da televizyon izler asıl soru o.
onun dışında eve girerken evde birisi varsa kapı çalınır sonra anahtarla açılıp eve girilir. ev hali olduğu için önceden haber verilir.

kokunu duyuyorum her yerde
hiç koklamadım oysa
bir kere bile
kollarının verdiği sıcaklık aklımda
ruhum hissetmeye hasret
bedenim alevler içinde
deniz kabukları ismini fısıldıyor
hepsi aklımı çelmek derdinde
bir kapı zilinde
bir film karakterinde
bekliyorum seni
gizlerin benimle
bir camın kenarında
ben hala beklemede...

gerçek aromanın lezzetin peşinde olan insandır. esaslıdır bir kere. öyle antin kuntin şeylerle tatmin olmaz.
kahve içeceksen o eşsiz tadı sütle ya da şekerle bozmaya hakkın yok!
nitekim iyi demlenmiş bir çay da asla şekerli içilemez!
e gerçek kakao tadını da ancak bitter çikolata ile alabilirsiniz, kaldı ki ülkemizdeki bitter çikolatalar o kadar iyi değiller. en az yüzde seksen kakao oranı şart!
evet tarikatımıza hoş geldiniz!*

olmasını beklediğim mevzudur. intiharların ve bu umutsuz mutsuzluğun artması, şans eseri veya ayy yazık aşıktı unutacaktı belki denilecek bir durum değildir. yönetim belli ülke belli varoluş şekli belli. olması gereken her şey oluyor. buna seyirci kalan bizlerin ne yapacağına karar vermesi gereken bir zamandır bu!

kendisiyle ciddi düşünülen yazardır.

(bkz: sen beni artılayınca ben de gelinlik siparişi verdim)

gelecekse eğer tavuğun esirgenmemesi gereken hayvandır.

--- alıntı ---

kaz gelecek yerden tavuk esirgenmez.

--- alıntı ---

başlık aklıma şu klişe sözü getirdi: "müziğin sesini duymayanlar, dans edenleri deli sanırlar."
(bkz: friedrich nietzsche)

annemin ellerini hayal ederek uyuyacağım bu gece de. bazen içimdeki boşluk daha da büyüyor günlük. bazen o boşlukta bi basıma kalakalıyorum.

-annemin toprağına kar yağıyor günlük.

kokuşmuş dünyada hala umut olduğuna inandıran yazarlardır. var olsunlar hep.

'yapamaması'

"celladına aşık olmuşsa bir millet,
ister ezan ister çan dinlet.
itiraz etmiyorsa sürü gibi illet,
müstehaktır ona her türlü zillet."

bu dörtlük sanılanın aksine ömer hayyam'a ait değildir. söz yusuf şahin ceritli'ye aitmiş.
buradan

yaşanan anı daha önce beklememiş saymaktır. oysa birkaç yıl önce de bu günleri beklemiştik değil mi? hedeflenen ne varsa bir şekilde ulaşılmış, ulaşılmamışsa da bir düzene koyulmuştur ama beklenen mutluluğu vermemiştir. çünkü henüz mutlu olma fırsatı tanımadan gözümüzü ileriye, daha ileriye dikmiş yeni bir hedef belirlemişizdir.

bunun sonu yok. ulaştığımız yerlerde durup soluklanmayı bilmiyoruz. "buraya neden geldim? nasıl bir yol kat ettim?" diye sormuyoruz. hâlbuki sorsak, ah bir sorsak! durup etrafı seyredeceğiz belki.

gazeteci/yazar nizamettin nazif tepedelenlioğlu'nun 1933 tarihli bir millet uyanıyor eserinin sinema uyarlamalarıdır.
ilki muhsin ertuğrul'un, türkiye'de sesli çekilen ilk film özelliğine sahip filmi. ikinci uyarlaması ise 1966 yılında ertem eğilmez'in yönettiği filmdir.
filmde kartal tibet, turgay toksöz, münir özkul, ihsan yüce, erol taş, hayati hamzaoğlu, önder somer, danyal topatan gibi efsane oyuncular oynamaktadır.
konusuna gelecek olursak ;
birinci dünya savaşı sırasında çanakkale savaşı'na katılan 96. alay büyük yararlılıklar göstermiş, bu arada alayın mevcudundan çoğu şehit olmuştur. mütarekeden sonra da sağ kalanlar evlerine, köylerine giderler.
kurtuluş savaşı'nın hazırlıkları başlayınca alayın komutanı 96. alay'dan hayatta kalanları toplar ve bunların halkı bilinçlendirip yunan çeteciler ile savaşı anlatılır son mahkeme sahnesi ise bir efsanedir. hayati hamzaoğlu'nun dağa çıkan türk eşkiya rolü ve erol taş'ın eşinin kendisine fırlatıp sen tak bu yazmayı dediği sahne pek bir mükemmeldir. filmin içinden harika bir replik:

4. antalya film festivali'nde "en başarılı tarihi film" ödülünü almıştır ayrıca.

gürültü ve kavgayı tanımlamak için kullanılan kelime.

örnek verecek olursak: suriyelilerin maaş kuyruğunda arbede yaşandı!

açılır abi açılır, soruşturma da açılır.. yarın bakmışız ters kelepçe gözaltına da alınırlar.. bunlar bir tek bizde normal işler.
neden basbas bağırıyoruz, adalet, hukuk, yargı diye?
amiral dediğin adamdan tsk'da kaç tane var?
bu fahrettin altun denen kişi kime çıkıp parmak sallıyor?
askerde olsa, yan semtten amiral geçecekmiş dendiğini duysa altını pisleyecek adamlar twitter'dan atıp tutuyor. yazık ya şu askeriyeyi soktuğunuz duruma bakın...

allah o kıymığı bildiği gibi yapsın dediğimizdir. ufacık boyu var türlü türlü huyu vardır efendim kıymığın. iğne ve cımbızla çıkartılabilir. eğer uzun zaman geçerse cerrahi operasyon gerekebilir.

(bkz: kitap okuyan insan)