99 depreminden sonra bünyeye yerleşen korkum. cam açılıp kapansa '' acaba ? '' diyorum. yatakta dönerken bile 40 defa düşünüyorum. maalesef zor geçer bu his.

yorulmuş ve insan doğasının tekdüzeliğinin farkına varmış insandır. konuşmak, hareket etmek faydasız ve anlamsızdır artık. inandığı, hissettiği, düşündüğü artık sadece kendisine yaraşır.

tam olarak şu şekilde dinleyeceğim radyo yayını;



süt ısıtayım bari *

büyük sioux rezervasyonuna çok fazla toprak bıraktıklarını düşünen beyaz adamlar, kızılderililerle yeniden toplantılar yaparlar ve yeni bir antlaşma yapıp, topraklarının bir kısmını daha bırakmalarını isterler.
bütün sioux reisleri oradaydı ama sadece herkesin saygı duyduğu oturan boğa, "zaten ülkelerinin çoğunu beyazların aldığını, artık verecek bir çakıl taşı dahi olmadığını" söyledi ve kalkıp gitti. oturan boğa'nın toplantıyı terketmesi üzerine bütün reisler onu takip etti.
beyazlar farkına vardı ki, kızılderililerin oturan boğaya olan saygısı devam ettikçe, tek vücut gibi hareket edecekler ve toprak satışı olmayacaktı. tek tek reislere gidilerek, kendilerinin bir birey olduğu, kendi seçimlerini yapabilecekleri, bir başkasının sözüyle hareket etmemeleri gazı verildi. oturan boğa'nın ön planda olmasını, herkesin ona saygı duymasını kıskanan reisler, bunu fırsat bildiler. bütün bunlara rağmen hâla gaza gelmeyenler, sürgünle, ölümle... tehdit edildiler.
sonunda toplantı günü gelmişti. oturan boğa geçen seferki gibi verilecek toprakları olmadığını sert bir şekilde söyledi ve toplantıyı terkedecekken, eskiden beri oturan boğayı kıskandığı bilinen bir reis, ben satışa razıyım dedi. oturan boğa şaşkın ve kızgındı, o reisin kıskançlığını biliyordu ama gözünün önünde bütün reisler toprak verilmesini kabul ediyordu. beyazların planı tutmuştu, büyük sioux toprakları daha da küçülecekti.
bir gazeteci, oturan boğa'ya "topraklarının satılması hakkında kızılderililer ne düşünüyor" diye sordu. oturan boğa dediki, "ne kızılderilisi ? buradaki tek kızılderili benim."

yeni bilimsel gelişmeleri takip etmek isteyenler için en iyi popüler bilim dergilerinden biridir.

kazıktır efenim. ne ben yemeye doydum ne de onlar atmaya..

başlık açmak, tanım girmek, formatı bilmemek, kuralları bilmemek, bakınız, gizli bakınız, yıldızlı bakınız vermeyi bilmemek, alıntı, spoiler, link butonlarını kullanmayı bilmemek ya da bir sürü ıvır zıvır kısıtlamadan habersiz olmak vs. acemilikten sayılabilir. ancak imla hatası yapmanın sözlükte acemi olmakla nasıl bir alakası var? orasını henüz çözemedim. *

spor oyunu dışında bir strateji oyunu. dört bandın içinde matematik var, fizik var, psikoloji var. sadece topların çarpışması değil, iki beynin de çarpışması oyunu.

ulusal medya ve sanal medya sayesinde kötü bir davranış gibi lanse edilen sözcük.


bunlardan biriyim ama fobi kelimesi genelde korkulan şeyler için kullanılır ve ben bunlardan korkmuyorum sadece sevmiyorum ve saçma geliyor bana o kadar.

islamcı feminizm kuramını ortaya atan kadındır. nakşinbendi bağlarını koparttıktan sonra kur'an ın erkek egemen yorumu ile mücadele etmeye başlamıştı. kur'an ın dümdüz yorumlanması sureti ile ataerkil bir araç olarak kullanılmasına karşı çıkıp, başörtüsünğn islam öncesi örfi bir adet olduğunu söylüyor (burada not düşelim osmanlı da şeriat hukuku bir süre sonra kullanılmamaya başladı cezalar geridönülmez olduğu için yanlış kararlarda sıkıntı oluyordu, örfi hukuka döndü bir ara orayı da yazarım.) kadınların erkeklerle beraber namaz kılabileceklerini, bayram ve cuma namazlarına katılabileceklerini söyleyecek kadar cesur ve sorgulayan bir kadındı.

konca kuriş' in bu ve benzeri sonra sosyalist, kemalist vesaire feministler de başörtüsünü (haklı olarak) bir baskı aracı olarak görmelerine rağmen islamcı feministleri kazanma yoluna gittiler ha becerebildiler mi? okuduğum hiçbir kaynakta bunun net bir tanımı yok bu yüzden ne desem yalan söylemiş olurum o yüzden de devam edelim.

ve gene kendine yakın tayfa yani islamcı kadın hareketin' in kurişi ve islamcı feministleri dümdüz ortada bıraktığını ve bazılarının abartıp "tağut" dediğini de eklersek konca kuriş'in islami kesimde nasıl bir etki bıraktığını da anlayabiliriz.

ortaya attığı fikirler 1990'dan itibaren literatüre girmeye başladı, yetmediği gibi 2005 ten itibaren uluslararası kongreler bile düzenlendi bir kesim bunları "şeriat hukukunda tartışılması gerekli" diye hor görse de bir kesim' de "baskıcı kültürler de işe yarayacağını ve müslüman kadınlara ulaşabilmenin /anlatabilmenin bir yolu olarak" onayladı.

bu aykırı kadını hizbullah denen cennete gitmek için dünyayı cehenneme çeviren yaratıklar vahşice öldürmüştür. mekanı cennet olsun, nur içinde yatsın.

kabinli traktörle geldiyse eğer iyi şekil yapabilir. markada önemli bir etken tabi bu arada. ama kabinsiz masseyle falan geldiyse birde arkasında kültüvator falan varsa o erkekten hayır gelmez.

depresyon ve bıkkınlığın, yıkıklığın elektronik bir vücut bulmuş hali olan douglas adams karakteri. aşağıdaki şiirin sahibidir kendileri;

eminim sen de üzülmüşsündür ama benim saçlarım ağardı.

fikrimin ince gülü.

başta çok iyi anlaşıyorlardı ama sonra küstüler, hanımeli öbürünün peşinden gitmedi ve kaybetti.
istanbul / 2017 / iç dış erenköy

https://i.ibb.co/svls4fb/ımg-20160605-204239.jpg

diğer adı confessional poetry olan tarzdır.
itiraf şiiridir.
şair şiirinde kendi hayatında itiraflarda bulunur bunu öyle anlatır öyle rahatlar. bir nevi anlatıcı anlatır ve kurtulur.
özellikle kadın şairler çok sık kullanmışlardır en ünlü kullanan şair ise sylvia plath ve maxine kumin dir.
ülkemizde örnek olarak didem madak, nilgün marmara gibi kadın şairler ve ece ayhan kullanmıştır.
anlatıcı şiirinde intihar, depresyon, travma, kurtuluş gibi kavramlar hakkında itirafta bulunur ve yaralarıyla okuyucuyu yaralar.
ayrıca iranlılar bu şiir türüne çok güzel bir isim vermişlerdir. şiir-i itirafi
gizdökümcü şiir olarak en sevdiğim ve en beğendiğim şiirler didem madak şiirleridir hayatındaki gizleri bize anlatmak için çaba gösteren çaba sarf eden büyük bir isimdir.
didem madak şöyle demiş şöyle anlatmıştır.

seni sevince pazara çıktım sevinçten
enginar aldım “süper enginarlar” diye bağıran adamdan
oturup ağladım sonra, şaşırdın.
bu “süper” oluşta canımı acıtan bir şeyler vardı.
canımın acısıydın.
ben bir tek o canı unutmamak için her şeyi hatırlamıştım.
sevişmiştik.
evde binlerce tespih böceğinin ayak izleri
sevişmiştik.
biri başımdan aşağı pırıltılarla dolu bir sözlüğü
boşaltmış gibi
seni sevince kıpırdayan her şiiri
kahverengi bir çaydanlıkta saklıyorum.

nilgün marmara ise böyle anlatmıştır böyle dökmüştür gizlerini.

çözüldü aşkın zarif ilmeği
bulandı aynalar duruluğu.
çok gizli bir doğru gecenin toyluğunda
bilmedik çekenin yanlış bir uzaklık
olduğunu...

yabancıların en yakınıydın sen! "

ey iki adımlık yerküre
senin bütün arka bahçelerini gördüm ben



ece ayhan böyle mest etmiştir okuyucuyu

ben ki son üç gecedir intihar etmedim hiç, bilemem
intihar karası bir faytonun ağışı göğe atlarıyla birlikte
cezayir menekşelerini seçip satın alışından olabilir mi ablamın.

balığa çağırılan arkadaşa ton balığı çıkarmak gibidir.

2005 eurovision'da yunanistan'ı my number one isimli şarkısıyla temsil ederek, birinci olmuş olan şarkıcıdır.

otobüs koltuğunda sakin sakin otururken, gözler beyne hareket etmediğimize dair sinyal gönderir. sonrasında içinde bulunduğumuz otobüs hangi yöne savruluyorsa biz de onunla beraber o yöne savruluruz. yol, sağ istikamette ise biz de sağa salınırız. sol istikamete dönüyorsa biz de sola döneriz. rampadan yukarı çıkıyorsa biz de çıkarız, rampa aşağı iniyorsa biz de ineriz.
iç kulağımızda bulunan yarım daire kanallarında bulunan sıvı, bu çalkalanmaya eşlik ederek beynimizin denge merkezine devamlı mesaj gönderir. " sağa döndü, şimdi tekrar sola döndü, şimdi de rampa aşağı iniyor, hop tekrar yukarı çıkıyor, şimdi tekrar sağa döndü, oradan da sola" derken, diğer taraftandan da gözlerimiz beynimizin denge bölgesine sakin ve efendi efendi yerinde oturuyor diye sinyal çekmektedir.
işte bu sinyal trafiği ve mesajlaşma kaosunun karşılığı sırayla baş dönmesi ve mide bulantısı ve arkasından böğürerek istifrağ etmek olur. sürekli seyahat halinde olanlar bu duruma alışıktır, bazı bünyeler doğuştan alışıktır, bazı hassas bünyelere de konuda geçtiği gibi tekirdağ - istanbul arası gibi kısa süreli yolculuk bile ıstıraplı gelir.

şu kirli dünyada çocuklar kadar masum kalmış bu kadar az şey olmasına rağmen onları da masum görmeme çabası beni şaşırttı biraz. çocuklar çok bilmiş ve yaramaz olsalar bile bu onların masumiyetlerine hiç yansımaz. hatta yaptıkları çoğu yaramazlığın sebebi bu masumiyetleridir. ben her insanın içindeki o masumiyeti bir zamanlar çocuk olmasına bağlarım. bence herkes çocukken masumdu. kimisi büyürken bu özelliğini yavaş yavaş yok etti, kimisi ise hiç kaybetmedi.

yani içimizdeki masumiyetin kaynağı çocukluğumuza dayanıyor. bu durumda kaynakta ürün yok diyebilir miyiz?