çok güzel bir sanattır.

çok emek ister. ben de yapabilmek isterdim ama hiç yeteneğim yok.

eşe, dosta, anneye, babaya hem güzel hem de uygun fiyatlı bir hediye almak istiyorsanız idealdir.

sonbahar. soğuk hava yakışıyor bu şehre.

her şey olabilir büyütülmemesi gereken durumdur. "olursa bir hayır, olmazsa bin hayır ara. "

beğenmeme durumu “hiç” ise başlamaması gereken bir ilişkidir, dışını beğenmediğinin içini de merak etmiyor insan . mutlu olmak bir yana ilişki bile sürdürülemez.

köydeki hatice ninenin, kahvedeki hasan amcanın oyuyla dönüyor diye devran hep hatice nineyi, hasan amcayi memnun etmek zorunda kalan türkiye siyasetinin çaresizliğidir bu.
koskoca bilim, teknoloji, değişen dünya değerleri hatice nineyle,hasan amcanın karanlığında yok oluyor.
osmanlıya matbaanın geç gelmesinin sebebi hattat hikayesi değil halkın böyle bir talebinin olmamasıdır. tarih yine yeniden kaçıncı kez tekerrür ediyor.
ortadoğu bizi kendi karanlığına mahkum ediyor.

daha çok varmış. 49 günde her şey olur. belki turistler için sınavı bile erteleyebilirler.

böyle düşünme sen yanlış anlıyorsundur. o öyle bir şey yapmaz.

şimdi biraz uyu sonra kalkar ders yaparsın.

o üçlü ne güzel üçlü, bu üçlüyü sofraya koyan kadın ne mübârek kadındır. bir erkeğin kalbini fetheden yoldur, bir nesli peşinden sürükleyen üçlüdür bu.

bundan 5-6 yıl önce bir merak sarıp denemeye yazmaya çalıştığım defterimden bir tane paylaşayım dedim.*)

bir bahar rüzgarı esiyordu gülümseyerek
ağaçlar yitirmeden hediye ediyordu yapraklarını saçlarına
rica ediyordu güneş tüm sıcaklığıyla
ay gülümseyecekti her gece sonsuza dek.

ben kız kulesine bakıyordum o bana
gizlice
yine bir dilek feneri havaya süzülmüştü istemeyerek
olmayacak,gerçekleşmeyecek o dilek anlasana diye haykırıyordu
altındaki ateşin söneceği ana dek.

şimdi sokaktaki insanlarla çarpışıyorum
istemsizce
alışmış içimdeki ruh bu duruma
bir senle çarpışamıyorum şu koca istanbulda
isteyerek.
*)

tarihin başından beri ne erkekler kadınları anlayabilmiştir ne de kadınlar erkekleri. fakat zamanla bazı coğrafyalarda kadın-erkek ilişkileri gelişim göstermiştir. insanlar birbirlerine fırsat vermeye tanımaya başlamıştır.

bazı coğrafyalarda bu olmuştur, bizimkinde de bir nebze olmuştur belki ama genel anlamda bizdeki kadın-erkek ilişkilerinde bir gerginlik, bir tutarsızlık, bir rahatsızlık olduğu aşikar.

bunun bir çok nedeni var tabi. bakıldığında kadınlar erkekleri bir çok konuda suçluyorlar, genelleme yapıyorlar. erkekler kadınları bir çok konuda suçluyorlar ve genelleme yapıyorlar.

genelleme yapılmasını yanlış buluyorum tabi her iki durumda da.

bir cem karaca şarkısı:

doğarken ağladı insan
bu son olsun bu son

kafa sözlük fen bilimleri bölüm başkanlığına ciddi adaydır. sözlüğe hoş gelmiş, elementleri de pek sever.

yanıltıcı içeriğe sahip bir başlık değildir zira ilk tanımda "kanada'da" diye belirtilmemektedir. kanada'daki terör saldırısıyla karşılaştırıldığı için o şekilde başlamaktadır.
bu çirkin saldırı, kutuplaşmanın toplumda ne derece ilerlediğini gösteriyor. artık orta halli kimse yok, yalnızca iki kutup var. ve bu kutuplar son günlerde birbirlerine sıkça saldırmaya başladı. insanların sakinleşip ne yaptıklarını bir düşünmeleri gerekiyor. gerçi kafası biraz çalışsa türbanlı olmanın araştırma görevlisi olmaya engel olamayacağını ve zottirik bir kişilik olarak birini bir yerde isteyip istememe hakkının olmadığını görürdü. neyse.

okumamla birlikte tebessüm ettiğim başlıktır. dünyanın en saf , en kaygısız , en sevgi dolu gülüşüdür. gülerken gözüken o dişsiz damaklar daha bir kabartır iştahınızı, kokusunu içinize çeke çeke öpersiniz gülerken şişen tombul yanaklarını.(bkz: siz yine de yapmayın öyle şeyler, corona var)
(bkz: durduk yere mutlu eden şeyler)

genellikle youtube yorumları işgal eden insan grubudur.

engellenmesi gerekir.

oha, uçuyorum lan!

eski halk otobüslerin yanlar da birer sıra koltuk ile ortası rezidans dairenin salonu kadar geniştir.
bi-gün 93t ile taksime gidiyorum, topkapı da bir adam bindi, üzerinde siyah takım elbise ayağında kösele kundura gözünde güneş gözlüğü. bir eli cebinde diğer elle bileti atıp ileri doğru yürürken kösele kunduranın takunya terlikleri gibi ses çıkarması, tüm gözleri üzerine çevirdi.
bilen bilir topkapı durağı taksim yönü giderken hafif yokuşulu, şöför gaza basması ile adamın yanımdan fişek gibi geçip arka cama sinek gibi yapışması bir oldu, adam kendini nasıl hissettiyse artık taksim meydanına varana kadar arkasını dönmemişti.

bir kaç gramdan sonra jüpitere bile gidebilirler.dünden hazır adamlar.

caravaggio, da vinci, raffaello diyerek gittiğim ve umduğumu bulamadığım, daha çok türk-islam sentezi neticesiyle türk ve islam sanatı ile bunaldığım çok sevgili eski bölümüm...

ne yazık ki bu güzel bölüm, birçok üniversite *içerisinde mezun olduğum üniversite başını çekebilir* siyasetin de getirisi ile avrupa sanatına ilgi duyan insanları bölümden soğutmaya yemin etmiş, avrupa sanatı kısmını oldukça yüzeysel anlatmış ve mezun olan birçok insanın 3 rönesans ressamı, 2 gotik dönem mimarı sayamayacak kadar bilgi birikiminden uzak insanları mezun vermişlerdir.

şunu da ne yazık ki söylemeden edemeyeceğim, oldukça düşük sıralama-puan ile girilebilen bu güzel bölüm, üniversiteyi bir yüksek öğrenim olarak görmekten çok uzak insanların da içinde bulunması ile yozlaşmış ve üzücü bir şekilde sadece öğrencilerin değil, öğretmenlerin de artık eğitim vermekten ziyade, "şu itleri mezun edelim de ne halleri varsa görsün..." moduna girmelerine neden olmuştur bana kalırsa...