şimdiki gençler hep böyle diyerek hemen yanındakilere dert yanmaya başlar.kendine ortak bulunca toplu bir şekilde linç edilme ortamınıda oluşturmuş olur.kaostan beslenirler.

ölüm

kaynamış sütün üzerindeki ince kaymak tabakası mahlaslı trakyalı arkadaşın kullanmayı sevdiği kelimelerden biri.

benim için anne. hayat meşgalesi, sıkıntılar derken çoğu zaman unutulan ama zor anlarında , onun hep orada olduğunu bildiğin, sığınılacak tek liman.

grigoriy petrov'un beyaz zambaklar ülkesi’nde adlı kitabıdır. kitap finlandiya’nın esaret altında bağımsızlığını nasıl kazandığını etkileyici bir dille anlatmaktadır. rus hatip, gazeteci, yazar grigoriy petrov’un en önemli eseridir. finlandiya’nın 6 aralık 1917’de rusya’ya karşı verilen bağımsızlık mücadelesinin anlatıldığı kitabı atatürk çok sevmiştir. kitap, kurtuluş savaşı’na da ilham kaynağı olmuştur. mustafa kemal, kitabı askeri okul müfredatında okutulmasını da emretmiştir.

eko sözcüğü ile aynı anlama gelir.

antik yunan mitolojisinden yer alan bir peri olan; echo sözcüğünden gelir. hikayeye göre olaylar şu şekilde gelişmektedir;
zeusun sevgililerin olan echonun karşı konulamaz bir hitabet yeteneği ve kadife gibi sesi vardır. hera, her ne kadar zeus ile echonun ilişkisinden işkillense bile echo ile girdiği dialoglar karşısında ikna oluyor ancak içinde ki ihanet ateşini söndüremeyerek bir açıklarını aramaya devam ediyordur. zeus ile echonun ilişkisini uzun bir süreç sonunda ortaya çıkaran hera, echoyu sonsuza kadar lanetler ve onu yalnızca kendini tekrar etmeye mahkum eder.

sevgilim olması gerektiğine inandığım elit kızdır.

biri silgimi sürekli çalıyordu. haftada 1 silgi tüketiyordum. çalan kişiyide buldum hocaya söyledim hoca beni haksız buldu!

istemek borç altına girmektir. borçlu olmayı tercih etmiyordur.

etmedim. zaten aklımdaydı ama ertelemiştik. babamla büyük bir kavga ettikten sonra özür mahiyetinde gidip bir yakınımızdan sahiplendik.
annemin çocukken kedisi varmış. babam hoşlanmaz kedilerden ama onunla ayrı yaşadığımız için sorun olmuyor.

ortadoğuda herhangi bir ülke. ortalık karışık malum...

hükümeti başarılı bulup desteklemeye devam ediyorlar.

alelade.
çok hoşuma giden bir kelimedir.
ama onun fevkaladesi neydi onun fevkaladesi aleladeydi.

her korku kaybetme korkusudur. olmekten korkan insan, hayatini kaybetmekten korkar; fakir kalmaktan korkan insan, sahip oldugu hayat kosullarini kaybetmekten korkar; yalniz kalmaktan korkan insan, etrafindaki insanlari kaybetmekten ve etrafindaki insanlarin ona sagladiklarini kaybetmekten korkar... bu durum insanin devamli korku icinde yasamasina neden olur. ne zaman ki insan, sahip oldugunu zannettigi hicbir seye aslinda sahip olmadigi ve her seyin gelip gecici oldugunu anladigi vakit, bu korkularindan kurtulur.

ancak, gunumuz dunyasinda, bu hic kolay degil cunku kapitalist toplumlarda, insan kim oldugu degil, sahip oldugu seylerle tanimlaniyor. insan, ne kadar cok seye sahipse kendini o kadar gercek hissediyor. bu sahip olma durumu insan iliskilerini bile enfekte etmis durumda. insan, arkadasina, sevgilisine sahibiymis gibi davraniyor. sanki, bir insan alip kaybedilebilecek bir esyaymis gibi. bundan mutevellit, modern insanin hayati korkmak ile geciyor. insan sadece ekonomik anlamda degil sosyal anlamda da kaybetmekten korkuyor. insan, hayatina giren her seyi sahip oldugu bir seymis gibi gormenin yani sira kaybedebilecegi bir sey olarak da goruyor. bu yuzden, insan bir taraftan kaybedebilecegi seyler icin korkarken, bir taraftan da kaybettigi seyler icin ofke duyuyor. bu da insanin, devamli korku ve ofke icinde yasayan bir varliga donusmesine yol aciyor.

hikayenin öncesi için : #1147314

bu sırada dışardan bir ses duyuldu..."efendim acil durum, hemen iletmeliyim"

"gel" dedi yoldaş ağzındaki kanı sildikten sonra. "ne istiyorsun aptal herif, görmüyormusun acil durum toplantısındayız!"

kekeledi az önce içeri giren adam "a - ama efendim" o anda gözleri boynuna gergedan hayası dolamış iko'ya takıldı gözleri. o ciddi ortamda gülmemek için kendini sıksa da birkaç "tıs" çıktı ağzından. gözlerini kapatıp en kötü anılarını, minik kedisini kaybettiği günü düşündü.

saniyeler süren bu kısa olayda kendine gelince devam edebildi. "lucifer" dedi sadece. ortamdaki tüm moderasyon konunun meme olduğunu hemen anlamıştı.

moderasyon sırayla söyleniyordu. "kaç tane istiyor yine", "verin su adamın memesini", "meme versen kolunu ister"...

iri adam tekrar konuştu "efendim bu kez biraz farklı, seksli beach party istiyor"

yoldaş ve iko göz göze geldiler, istek gayet makuldu. ama önce çözülmesi gereken edit olayı vardı. üstüne after party olarak bu fikri düşünceklerdi...

"cikabilirsin" dedi yoldaş aklından geçen şeytani fantezilerle...

-- to be continued --

genelde çok şiddetli yaşadığım,göz bebeklerimi bile zorlayan azap.bir iki kez kafamı duvara vurma noktasına gelmiştim.majezik olmasa dayanmak mümkün değil.

bir aralar güneş doğmadan ya da yeni doğduğunda uyanırdım ve sade bi kahveyle gökyüzünü izlerdim. benim kerata kedim de kucağıma yatar kendisini sevdirirdi.
o kadar güzel bir an ki o an, anlatmam mümkün değil. her insanın hayatında bir kere deneyimlemesi gerekiyor bence.
tanım: sabah vakti içilen kahve.

''nasıl yani, gerçekten de kız mısın?'' diye cevap verilesi erkektir.