oh be buldum kendimi! benim bu ben. hele ki yaz aylarında. diyorum gez kızım, kitap oku aynı sırada da dizilerini izle sabahlara kadar. aynı zamanda da oyun da oyna mis gibi ailenle de vakit geçir, dostlarla buluş sevgiliyle buluş. sonuç tüm gün yatakta yatış oluyor.

duvara, direğe, refüje veya bir arabaya mutlaka girersin. mutsuz sonlu biter.

cahil kalmış insan beyanı.

ciddi anlamda büyüyememiş, kadın doğasından bir haber bir şekilde öylece ilerleyen muhtemelen eşiyle de bu yüzden sorunlar yaşayacak erkektir. erkeklerin ve kadınların birbirinin doğasına saygı gösterip anlamaya çalışması gerektiğini düşünüyorum. nasıl erkeklerin sürekli seks düşünmesi iğrenç değil ve doğası gereği istemsiz yaşanan bir durumsa kadının da regl olması buna bağlı olarak değişik duygular yaşaması ve ağrılarından dolayı birazcık ilgi ve sevgi beklemesi doğası gereğidir. saçma sapan şekilde bir cinse doğası gereği sallamak da düpedüz saçmalıktır.

benim için en basit yöntem, kavanozu ters çevirip tezgaha tak tak hızlıca vurmak.. öyle ağzına yüzüne dalar gibi vurmuyoruz yalnız, kontrollü bir sertlik ve hızda olacak.
böylece bir kaç saniyede kapağı açılmış kavanozunuz hazır ve nazır.
bıçakla açma yöntemi bana çok zor geliyor. hem beceremem, deşiveririm parmacıklarımı.

tayland belgesellerinde sıkça görülen durumdur.

ama işin aslı şöyle ki o pazarlarda satılan böcekler sadece göstermelikmiş ve yerel halk pek böcek yemezmiş amaç turist çekmekmiş.

akla zarar.

gerçekleşmeden önce, üniversite harici alanlara yönelecek insanlara yönelik olarak halihazırdaki eğitim ve istihdam koşullarının düzeltilmesi ve geliştirilmesi gereken taleptir.

duineser elegien ve die sonette an orpheus'u zihnime kazınmış büyük şair. hangi dilde okunursa okunsun muazzam bir tat alıyor insan. yaşamın ölgün telaşesinde, yanımızdan usulca akıp giden bir nehri andırıyor dizeleri. şu sıralar içimi kemirip duran güzel bir şiirini buraya not düşüyorum.

--- alıntı ---

sen kollarıma asla gelmemiş sevgili,
sen yitirilmiş olan daha başından,
senin hangi şarkılar gider hoşuna
ben artık, geleceğin dalgası kabarırken,
görmeye çalışmam seni. bendeki en büyük
görüntüler, denenmiş uzak manzara,
kentler ve kuleler ve köprüler
ve beklenmedik dönemeçleri yolun
ve bir zamanlar tanrılarla
örülmüş toprakların gücü:
yükselirler içimde anlatmak için
hep kaçınan seni..

ah, bahçelersin sen,
ah, böylesi bir umutla
seyrettim onları. kır evinde
bir açık pencere,- ve sen neredeyse attın adımını
bana doğru dalgın. sokaklar buldum, -
daha yeni yürümüştün onlarda sen;
bazen de esnaf dükkânlarındaki aynaların
senden başları dönerdi hâlâ ve irkilip geri verirlerdi
apansız görüntümü. kim bilir, aynı kuş muydu
ikimizin içinde öten, ayrı ayrı
dün akşam?

--- alıntı ---

değer verdiğim biri bana bağırıp kızmaya başlayınca en önemli bir toplantı ortasında bile olsam ağlamaya başlıyorum. sanki ufak bir çocuğum ve azarlaninca çok kırılıyorum, hemen gözyaşlarım dökülüyor.
bunu engellemek için hiç bir şey yapamıyorum.
sevdiğim insanların bana kizmasina, bağırmasına dayanamıyorum. psikolojik temelinde ne yatıyor acaba..

evlenmeden çocuk sahibi olmaktır. veled-i zina değil efendim, tövbeee tövbeeee.
örnek teşkil ettiğiniz için hele bir de eğitim konusunda başarılıysanız, aileniz sürekli sizin yanınıza paslar.
bir küçük kardeşimi lisedeyken yolladır, okusun dediler. tabi ablası o sırada üniversitede probation durumlarında asla yeni ders alamıyor, ama aileye de hiç belli etmemeye çalışıyor.
dayanamadım, açık açık söyledim ama dinletemedim. her neyse efem, kardeşim şu an üniversite mezunu olacak, yaza inşallah, hiç uzatmadı*.
ben mi? hala okuyorum. arada diyorum, hadi oğlum ben seni okuttum, yemeğini yaptım, arkanı topladım, yemedim yedirdim, kız arkadaşlarına hediye aldım. artık sen çalış ve bana bak. çocuk ticaret yapmak için doğmuş. artık akp gençlik kollarına da üye olursa, gelsin hayat bildiği gibi.....
bir küçük kardeşim daha yolda, üniversite için ankara'yı istiyor.
belki cahil bir insanım fakat mükemmel bir ablayım*.

ciddili bir bilgi vereyim; ailede büyük çocuk olduğunuz zaman yaptığınız hataları kardeşleriniz yapmasın diye rehber oluyorsunuz.
büyüyorsunuz, saçma hareketlerinizi otomatik olarak yapmamaya başlıyorsunuz.
onlardan bir çok şey öğreniyorsunuz. öğretici siz gibi görünseniz de, nice hayat derslerini ve insan ilişkilerini yakından inceliyorsunuz.
en yakın arkadaşınız oluyor kardeşiniz. bence çok şanslıyız, biz büyük çocuklar.

görmezden gelmenin, sizi görünce de "aaa pardon ya görmedim" demenin etkili bir yolu. sizi henüz görmemişse, hemen telefon çıkarılır ve holding patronu taklidi yapılır. yanından geçilip tehlike atlatıldığında da telefon bırakılır.

tam bulaşıkları makineye yerleştirecekken makinenin temiz bulaşıkla dolu olması. bakın bu bir dramdır.

yedi düvel öncem unutmuş beni
öyle bir gecenin sabahı bu
çok fena dayak yemişim, öyle bil
kimse sarmaz yaram acısı.

(bkz: derdini seveyim butonu)

bana fazlasıyla eril bir uyarı gibi geldi.
biraz soluklan sayın yazar
biraz soluklan kıymetli yazar
biraz soluklan değerli yazar
şeklinde olursa daha evrensel olabilir.

(bkz: ne salak salak başlıklar bunlar ya)

nasıl insanlara denk geldiniz şimdiye dek gerçekten şaşırıyorum ben.
40 yaşına geldim, hayatım boyunca konuştuğum kimsenin dinini sormadım ya da neye inanıp inanmadığını, çünkü bu beni ilgilendirmiyor. ben insanlığına bakıyorum. vicdanlı mı, dürüst mü, kaypak mı, yalancı mı? ailemde de kimseyi dinine göre ya da inançsızlığına göre yaftalayan bir konuşmaya denk gelmedim.
hatta çok yakın arkadaşım vardı alevi olduklarını yıllar sonra öğrendim ve üzüldüm saklama gereği duydu mu acaba diye. çünkü saklamasına gerek yoktu, çünkü hiç önemli değildi.... belki hatta o da önemsemediği için söylemedi bilmiyorum, üzerine hiç konuşmadık çünkü.
yukarıda bir yazar arkadaşım uçlu kaleme tap istersen demiş gerçekten neye inandığınız ya da inanmadığınız bu kadar insanların umurunda mı zannediyorsunuz? ayrıca size gerçekten saygı duymadığına inanıyorsanız insanların neden onlardan saygı görmeye çalışmaktaki bu ısrarınız?

tavlada beni yeneceğini iddia eden yazahhhahahahahhahahahaahhahaha.... bi saniye, baştan alıyorum özür dilerim...

tavlada beni yeneceğiahahhahahahahahhhahahaha

yok valla olmuyor, beceremedim.

ama iyi yazar.

(bkz: oksimoron)
(bkz: paradoks)