cevap vereyim, laf dokundurayım, oradan çakayım, buradan sallayayım mantığı ile tanım girilince işte böyle oluyor. başlığı açan yazar arkadaş çok basit anlaşılır ve gayet olağan olan bir şeye dikkat çekmiş. söylediğinde riyakarlık yok. çelişki de yok, tespit var. bu ülkede yaşayan ateistler yine bu ülkenin kültürü ile yoğurularak büyüdüler. o yüzden söz ve cümle kalıpları doğal olarak, kişilerin bu lisanı kullanırken, kendilerini ifade etmek için başvurdukları birer araç. yani hemen duyar kasıp bunlara kutsiyet atfetmeyin.

misal toplumsal yaşamla ilgili bir örneğine şu iletimde değinmiştim; #458993 orada da söylediğim gibi ben o kandil simidini yerim. evime de kimseyi ayakkabı ile sokmam. bu artık bizim için kültürel bir davranış tarzı olmuş. bunun inanç ile öte beri ile alakası yok.

günlük diyaloglar için de aynısı geçerlidir. çok garibime giden bir olaya; ''hayret bir şey.'' ya da ''allah allah'' diye tepki veririm. biri benden bir şey gizlemeye çalışıyorsa ''allah'ın bildiğini kuldan mı saklıyorsun?'' derim. bunlar artık dilimize yerleşmiş gündelik kullanılan söz öbekleri, deyimler. ben bunları söylerim ve çevremdekiler de benim ateist olduğumu bilir. yani riyakarlık yoktur ortada. gayet basit bir olay aslında. tabi anlamak isteyene.

idrak edemediğiniz şey şu ki; bir insanın inanmıyor olması, yoğrulduğu kültürün tüm ögelerini reddettiği ve onların hiç birini kullanmayacağı anlamına gelmediğidir. ama amaç üzüm yemek değil ki, amaç bağcıyı dövmek. amaç linç kültürüne katkım bulunsun, yakaladığım yerden yapıştırayım diye mevzuya dalmak. allah akıl fikir versin size.* işte bunlar hep dile yerleşen kalıplar. ama siz kendi kalıplarınızda sıkıştığınız için bundan memnun olmak yerine, bunlara sallamayı tercih ediyorsunuz. garip tabi. allah sizi bildiği gibi yapsın. aaa yine kullandım. hay allah! bak sen şu allah'ın işine...

belkide milliyetçilere tarihlerini hatırlatmak istediği için kızılderili kıyafeti giymiştir.
amerikan bağımsızlık savaşı'nın başlama sebeplerinden en büyüğü gösterilen ağır vergileri protesto sırasında, bazı beyazlar mohawk kızılderili'si kılığına girmiş ve limandaki gemiler dolusu çay, denize dökülmüştür.
çay partisi denilen bu olaydan kısa süre sonra çatışmalar başlamıştır.

bu daha hiç bişey değil, daha kötü günler olacak demeye getiriyorlar.

kıştan sonra gelen baharda filizlenen otlar gibi filizlenerek yol kenarında belirecek teyzelerdir. turp otu, ebegümeci ve semiz otu gibi otları toplayıp salatasını, yemeğini yaparlar.

geberik kuşak olma sebebi acaba korkunç bir döneme doğma olabilir mi?

oyun masalarının en şanslısı olduğunu tahmin ettiğim kişilerdir.

lübnan'daki en büyük hıristiyan topluluk. maruni kilisesine bağlıdırlar ve anayasa gereği lübnan'da cumhurbaşkanı da maruniler 'den seçilmektedir.

sözlüğe atılan el, ayak, göz, kaş derken hepinizi yolda görsek tanıyacak kıvama geldik. tanıyamadıklarımız içinse bu bizim sözlükten değil der konuyu kapatırız.

etrafımızda gördüğümüz her şeyi oluşturan normal madde ile tamamen aynı özelliklere sahip olan ama mesela elektrik yükünün zıt işaretli olması ya da polarite durumu gibi bazı konularda normal maddeden ayrılan madde.

en çok bilinen örneği elektronun antimaddesi olan pozitron. pozitron, değer olarak ölçüldüğünde elektronla bire bir aynı özelliklere sahip; kütle, elektrik yükü, spin gibi... ancak elektrik yükü elektronda negatif iken, pozitronda pozitif. yükün büyüklüğü ise ikisinde de eşit.



madde ve antimadde evrende her zaman çift olarak oluşur. madde ile onun antimaddesi karşılaştığında birbirini yok eder ve ortaya büyük bir enerji çıkar. ancak günümüzde evrende pek antimadde görmüyoruz ama big bang teorisi açısından düşündüğümüzde ortada bir gariplik olduğunu görüyoruz; eğer evren oluşurken eşit miktarda madde ve antimadde ortaya çıktıysa, bunlar nasıl olup da birbirini yok etmedi ve neden sadece normal madde sağlam kalıp galaksileri ve içindeki cisimleri oluşturdu? işte bu soru fizikçilerin aklını kurcalamaya devam ediyor ki onu da başka bir başlıkta anlatacağım çünkü ayrıca değerlendirilmesi gereken bir konu.

(bkz: baryogenez)

depresyona ve d vitamini eksikliğine birebir gelen, yarı tatlı fıstık türüdür.
daha çok güney afrika ve güney asya'da yetişmektedir.

güney afrika'da üreticilerin daha doğrusu kajuyu işleyip ithal pazarlara sunan firmaların, çalışanlara kaju yeme yasağı getirmiş olması ve uymayanları ise cezaya yönlendirmiş olması da garipsenmez çünkü buna sebep olarak; bu fıstığın alışkanlık yapıcı bir lezzette olması gösterilmiştir.
siz nasılsınız bilmiyorum ama ben hakikaten de, başladığımda bitene kadar kendimi durduramıyorum. aşığım bu lezzete...

neyin var beyfendi ? yaş mama alıyoruz burun kıvırıyorsun. gel sevecem diyoruz iki saat peşinde koşturuyorsun. oğlum manitandan mı ayrıldın, borsada paran mı battı bu tripler ne ? hayır öyle de bir hüzünlü bakıyor ki sanırsınız “bu ülke nereye gidiyor yaaa” diyen türk genci.

sözlükte imece usulü, donu, atleti,çorabı, sigarası toplanıp, mapusa gönderilip; arada da mektup yazılarak morali düzeltilecek yazardır.

zengin erkekleri,erkekler de sever diyerek genişleyen sorunsal.

benim ki tekke ve zaviyeler hamlesinden dolayı atatürk.

paranın, sevdiğinin, işinin, aşının olduğu her yaş.

yavaş yağan kar anlamına gelmektedir.

osmanlı zamanında cezayir eyaletini yönetenlere verilen ünvan.

halkalı koca gözleriyle serçe gibi kuşları ve avlarını teshir ederek avlar, kafasının iriliği, ağır ve temkinli hareketleri, hep bakan gözleri ile zeus’u, koca kafası, avlanırken gösterdiği mahareti akıllı, hünerli ve marifet dolu yapısıyla zeus’un koca kafasından doğmuş olan athena’yı ve karanlığı delici ışık saçan gözleriyle ve ıssızlığı delen sesiyle göktaşını temsil etmiştir.

atina’nın ilk sikkesini m.ö. vı. yüzyılın ortalarında kullanmaya başladığı, basım için gerekli olan gümüşün atina’nın laurion madenlerinden sağlanmaya başladığı, artan tahıl ihtiyacını etkin bir biçimde karşılayacak olan paranın önemli bir sermayeye dönüştüğü, yüzyılın sonlarına doğru sikkelerin bir yüzünde athena’nın başının, diğer yüzünde ise tanrıça için kuş olan baykuş figürünün bulunduğu ve bu tasarımın üç yüzyıl boyunca hiç değişmediği ifade edilmiştir.

tanrıça athena’nın atribü hayvanı olması nedeniyle onunla birlikte tasvir edildiği sikkeler kadar aynı zamanda farklı dönemlerdeki ressamların eserlerinde de birlikte konu olmuşlardır. eunice pınney’in (1770-1849) yaptığı ve troia savaşı’nda achille ile hektor’un mücadelesini anlatan “hector and achilles” adlı tablosunda athena gökyüzündeki bulutların arasından atribü hayvanı baykuş ile birlikte olayı izlemektedir.

yunan mitlerindeki baykuş efsanelerine baktığımızda toplum için uygun olmayan hallerden dolayı kahramanların ceza olarak baykuşa dönüştürüldükleri görülmektedir. örneğin, nyktimene lesbos kralı epopeus’un kızıdır. babası ona aşık olmuş veya her ikisi bu tutkuyu paylaşarak birlikte olmuşlardır. kız, utancından insanlar içinde dolaşamaz hale gelmiş ve bir ormana sığınmıştır. athena’da kıza acıdığından görünmesin diye ışıktan kaçan ancak geceleri ortaya çıkabilen baykuşa dönüştürmüştür.

çin mitolojisinde baykuş kötülüğü çağrıştırır ve ölümün simgesidir. antik çin inanışlarına göre genç baykuşların annelerini yediklerine inanılmıştır. baykuş sesi ise anlamsal olarak birinin mezarının kazılacağı inancına karşılık gelmektedir.

ortaçağ avrupa’sında baykuşun cadılık ve uğursuzlukla ilişkilendirildiği, iskoçların gündüz bir baykuşla karşılaştıklarında başlarına bir uğursuzluğun geleceğine inandıkları, galliler tarafından ise ya başlarına kötü bir iş geleceği ya da bir kızın bakireliğini yitireceği belirtilmiştir.

anadolu mitolojisinde baykuş uğursuz olarak kabul edilmekte ve pek sevilmemektedir. kimin evinin yakınında baykuş öterse o evde birinin öleceğine o evin başına büyük bir felaket geleceğine inanılmıştır. baykuş ocak yıkan, yıkılan ocaklarda yuva kuran bir kuştur. bundan dolayı bir ürküntü ve yıkım simgesidir.

baykuşun bu uğursuz anlamı osmanlı zamanında da bilinen bir durumdur. öyle ki fetihten önce bizans’ın başkenti olan konstantinopolis’te bulunan imparatorluk sarayı, bizans’ın zayıf düşmesi ve latin istilaları nedeniyle kötüleşmiştir. sarayın kötü durumunu fatih sultan mehmed, farisi şair sadi’ye ait bir şiirin “kayser’in kasrında örümcek perdedarlık ediyor / efrasiyab’ın sarayında baykuş nevbet çalıyor” dizelerini söyleyerek ifade etmiştir.

anadolu arkeolojisinde eski tunç çağı ııı’te batı anadolu’dan yayıldığı düşünülen bir idol grubuyla karşılaşılmıştır. troya tipi idol olarak adlandırılan bu grup mermer idollerin genel özelliği baş ve boyunları daha da belirginleştirilmiş, kaş, göz ve burun detayları yiv şeklinde sık sık belirtilmiştir. troia’yı kazan alman arkeolog schliemann bu tip özelliğe sahip idollere “baykuş yüzlü idoller” adını vermiştir.

meksika ve kızılderili mitolojilerinde bazı kabilelerde bilgelik simgesidir. başka kabilelere göre de tehlikelere karşı koruyucu ve uyarıcıdır, yaklaşan ölümü veya iyi haber getiricidir. ayrıca o güç kaynağı ve güç vericidir. bazense ölüm ve hastalıklara neden olan yıkıcı ve art niyetli bir hayvandır. bu nedenle bazı kabileler ondan korkar ve saygı duyar.

mısır inanışlarına göre de keskin görüşlü avcı bir kuş olarak bilinir. ölümün ve matemin kuşu olduğu söylenir. hiyeroglifler dışında mısır sanatında pek fazla tasvirine rastlanmaz. baykuşun hiyerogliflerdeki kullanımı latin alfabesindeki “m” harfinin karşılığıdır.

içimdekileri rahat rahat bir kağıda yazmaktan çekindiğim ve birisi okursa düşüncelerimi kötü hissederim diye yazamadığım, tutamadığım günlük.

insan olarak yatıp hamam böceği olarak kalkan gregor samsa'yı aklıma getiren başlıktır. ( dönüşüm romanı ) .