güzel etkinlik ben de varım.

yakında aralarına katılmayı umduğum insan grubu.

oyunlar... bayılırım oyun oynamaya! zamanlı zamansız hem de... sınavlara hazırlandığım dönemlerde yarım saat ders çalışsam 1 saat oyun oynardım. şimdi de oyun kodlamak için kolları sıvadım. olur da kafamdaki kadar büyük işler gerçekleştirebilirsem ve kapağı uzay çalışmaları da yapan bir ülkeye atarsam, tekrar kendi işime geri dönerim belki.

dua edin benim için.

bilinçaltında nasıl kodlanmış olduğuna bağlı olarak değişir. en zor anınızda yalnızlığınızı paylaştığınız bir dost, arkadaş olarak kodlandıysa, kendinizi her dertli, yalnız, çaresiz hissettiğinizde bir sigara yakarsınız, ilk kez bir arkadaş ortamında içtiyseniz, arkadaş çevrenizde kabul görmenizi sağlayan bir nesne olarak kodlanmış olabilir. böyle kodlamaları olan birine "sigara zararlıdır, sakın içme" demenin hiçbir faydası yoktur *. öncelikle bilinçaltında sigarayı nasıl kodladığını çözmek ve bu kodlamayı değiştirmekle * ve yerine daha sağlıklı bir alışkanlık edinerek * sigarayı kalıcı olarak bırakmak mümkün olabilir.

geçen sabah tuvalete girdim tam yüzümü yıkayacağım baktım aynaya aaa karşımda osman abi. abi dedim ne yapıyorsun orada. senin dükkanda olman gerekmiyor mu? doğru ya dedi. ne işim var benim burada. sen de yüzünü yıka hadi gel dükkana dedi. peki abi dedim ve yüzümü yıkadım.

“la oğlum fazla düşünme, oluyormuş gibi davran yeter. “ felsefesi.

mutluluklar dilediğimiz başlıktır.

ben olandır efendim.

yazdığım tanımların dikkate alınıp, üstüne beğenilmesi beni çok motive ediyor.

(bkz: ilgi manyağı)

bir pazar günü öğleden sonra beşte kahvaltı yapmak için domates, salata ve ekmek aldığım marketten çıkarken kasiyerin “iyi akşamlar” demesi olarak örnekleyebileceğim olaylardır.* eve gidince hayatımı sorgulamıştım.

birkaç kez araç alıp sattım. son sattığım aracımın şeceresini noktası virgülüne telefonda anlattıktan sonra araca bakmaya geldi üç kişi. hızlı bir selamlaşmanın ardından aracı incelemeye başladılar ama ne inceleme. sanırsınız narkotikten ekipler gelmiş uyuşturucu arıyor araçta. bir köpek eksik yanlarında. derken içlerinden biri bagaj kapağını suratı ekşimiş vaziyette bir çarptı sormayın. nerden bu araca bulaştım dedim içimden. böyle bu adamlar çok acımasızlar. aracınızı bir an evvel elimden çıkarayım düşüncesine sevk ederler araç sahibini.

çikolata yedikten sonra üzerine su içmek. haz veriyor.

ilgili başlıkta -sıkça sorulan sorular- ilgili bölümde yazılanlara dikkat edilerek yapıldığında daha etkili olacak hiledir.

normaldir. insanın görünüşüyle değil de zekasıyla, bilgisiyle ya da yorumuyla beğeni toplaması her zaman için daha tatmin edicidir.

en son okuduğum kitaplardan birindeki bilgiye göre insan beyni yaşanan kötü olayları çok kolay hatırlar ve unutmazken ,yaşanılan iyi olayları unutma eğilimindeymiş. yani çoğumuz geceleri uyutmayan, bir şarkı, bir kokuyla yaşanan tüm kötü olayları hemen hatırlayıveririz. bunun nedeni de şuymuş: düşünün evi temizliyorsunuz, ama tüm pislikleri halının altına süpürüyorsunuz. görünürde ev temiz, ta ki halı kaldırılana kadar. beyin çözülemeyen olayları bir türlü arşivleyemiyormuş. yani olay çözümlenmediği için, çözülene kadar önünüze pişirilip pişirilip geliyormuş. yöntemi de yüzleşmekmiş. çoğumuz yaşanılan kötü olayları hatırlamak yerine , aklımıza geldiği anda panikler hemen silmeye çalışırız. işte bu yanlışmış. diyelim travma yaşatan veya ona da gerek yok, sizi rahatsız eden olayı tekrar canlandırın kafanızda ve tüm yaşanılanları tek tek hatırlayıp, eğer kişiyse söylemek istediklerinizi söyleyip affetmek, olay ise bu olayın yaşandığını kabullenip kendinizi affetmek gerekiyormuş. yoksa o olaylar çözülene kadar temcit pilavı gibi karşınıza çıkıyormuş.

güven... tamamıyla yok olmasından korkuyorum.

kuzenim o zamanlar 3-4 yaşlarında, leğene ip bağlatmış, içine de bebek, ayıcık ne varsa doldurmuş evin içinde gezdiriyor. yemek yapan teyzemin yanına gittiğinde aralarında şu diyalog geçiyor;

kuzenim: anneannesi biz geldik.
teyzem: (ses yok.)
k (bağırarak): anneannesi biz geldik.
t (arkasını döner): ay anaaam! pek çok çocuğun varmış ya senin!
k: n’apayım babaları istiyor.

bir süre sessizlik ve ardından kopan kahkaha.

arapça sarhoşluk anlamına gelen kelime.

küçük kütleli yıldızlarda gerçekleşen helyum yanması.
ilişkili olarak (bkz: hidrojen yanması)

önce bir ön bilgi iliştireyim şuraya;
bir yıldızın çekirdeğinde, normal şartlarda bol miktarda hidrojen bulunur. bu hidrojen nükleer füzyon tepkimeleriyle helyuma dönüştürülür. bir süre sonra çekirdekte artık hidrojen değil, helyum birikir. biriken bu helyumun çok büyük bir kısmı, normal helyumdan farklıdır ve buna dejenere madde deriz. dejenere helyumda durum normal gazlarda olduğu gibi değildir. az sonra anlatacağım bunun sonucunu.

gelelim sürecin kendisine...
kütlesi yeterince büyük olan bir yıldız, çekirdekteki hidrojeni bitirince, bu kez helyumu karbona dönüştürmeye ve buradan enerji elde etmeye başlar. fakat yıldızın kütlesi küçükse bu süreç bu şekilde işlemez. ağır ağır karbona dönüşmesi ve enerji üretmeye devam etmesi gereken helyum, bir anda "tutuşur". fakat artık çekirdekte, yukarıda bahsettiğim dejenere helyum bulunmaktadır. normal şartlarda, ani ve patlamalı bir enerji kaynağı olan bu tutuşma, normal bir gazın ısınıp genleşmesine ve soğumasına neden olur. fakat dejenere madde bunu yapmaz. sadece ısınır. genleşmediği için soğuyamaz. bunun sonucu, aşırı derecede ısınmış bir çekirdek ve bu yüzden de hızlanan nükleer füzyondur.

helyum parlamasının sonucunda, güneş'in yaklaşık 200 milyon yılda ürettiği enerji, sadece birkaç dakika içerisinde açığa çıkar ve helyum çekirdekteki malzemenin bir kısmı, deyim yerindeyse "buharlaşır". çekirdek kısa bir süreliğine normal gaza döner ve aniden genişleyerek soğur. tabii ki artık yıldızın başlangıçtaki hidrostatik dengesinden eser kalmamıştır ve kısa bir süreliğine helyum yanmaya devam etse de yıldız için bu olay sonun başlangıcıdır.

bu tarz komik olmayan liselilerin açtığı başlıklar engellenmez ise kafa sözlük uludağ sözlük gibi bir pislik yuvasına dönecektir. kalite mühim şey. trollük zeka gerektiren bir iştir. böyle olmaz.

lakapsız adı ahmet tanrıverdi olan, doğma büyüme büyükadalı, "prinkipo" adlı bir meyhaneyi aynı dede ve babalarımızın anlattığı tarzda işleten muhteşem insan.

ayrıca bu kültürü ve meze tariflerini anlattığı kitapları da mevcuttur.

sırılsıklam olmuş yastığı ters çevirip baş ağrısıyla uykuya dalmaya çalışmakla devam edecek sürecin başlangıcı.