yazdığı karalamadaki imgeleri karıştıran yazardan hallicedir.
tabii ki burada özel imgelerden bahsetmiyorum.
ama bazen işler karışabiliyor.
affedin imgecikler! *

piyasadaki tüm sitcomları izledim ve sitcomun babasına yeni başladım. şunu fark ettim; izlediğim her sitcom bu diziden bir şeyler kapmış. henüz 4.sezondayım ve çok keyifli. kramer diziyi alıp götürüyor..

zaten bütün kusurumuz saadet elimizdeyken kadrini bilmemekten başka nedir?


uzaktan-mehmet rauf.

aşık veysel şatıroğlu ve onun bakış açısını anladıktan sonra, beatles ve "rock'n'roll" temel kültürü ile beslenmiş, yıkanmış; "barış manço", "cem karaca", "erkin koray" vs gibi üyelere mensup kuşağın "öze dönüş"'ü seçenlerinden olmuş, fakat tamamen anadolu rock kulvarına geçmemeyi tercih etmiş sanatçı, müzisyen, şarkıcı.

sonraları yazdığı müzik ve sözlerde halk müziği etkileri hep sürmüştür.

(bkz: sakın gelme)
(bkz: sevda çiçeği)
(bkz: zaman zaman)
(bkz: değirmenler)

gerçekten hiç anlamadığım tiplerdir bunlar.

genellikle çoğu konuda bilgileri yoktur ya da kıttır. ancak her konuda bir söz hakları vardır ve bu hakkı da sonuna kadar kullanmakta beis görmezler. papa ile ilgili bir tutuklanma haberi için "korkunç iddialar. bir an önce gerekenin yapılmasını diliyorum" diye entry yazarlar mesela. demez ki: ben kimim abi, ben neyim ? iktidar sözcüsü müyüm, anamuhalefet lideri miyim, padişahın sol testisi miyim, kimim ben de "bir an önce gereğinin yapılmasını umuyoruz. tüm birimlerimizce takipçisi olacağız" şeklinde, demeç verir gibi bir tanım giriyorum, demez.

gerçekten bu sözlük olayı, bize şöyle insanları gösterdi: konu ne olursa olsun, ağzından çıkan her şey yazılmaya ve okunmaya değer insanlar. bunlar öyle garip adamlardır ki onların hisleri, anlık düşünceleri anında bize ulaşmalıdır. bir deprem olur ve şimşek hızıyla sözlüğe gelip "iyi salladı." "çok fena salladı." "tatlı tatlı salladı" "falanca yerden hissettik. gölcük depremini gören şahsımı çok korkutmuştur." haha, ya kardeşim "tatlı tatlı salladı" nedir ya. tamam tanım fetişizmi yapmaya lüzum yok ama burada yazılıp okunmaya değer şey nedir, anlatabilir misiniz ?

tamam, bir entrynin yazmaya da okunmaya da değer şeyler olduğunu belirleyen bir standart yok; yüzde doksan dokuz entrymiz gereksiz statüsüne rahatlıkla konulabilir. benim meselem bu adamlardaki yazma işinin beyinde nasıl br aşamadan geçip de sonuca ulaştığı. yani bir olay, bir düşünce akla gelmiştir, kafanda çevirirsin "evet, yazmaya değer şeyler" dersin ya da bir bilgi öğrenir "yazmaya değer" dersin ya da iyi bildiğin bir konuda başlık görmüşsündür "iki karalayalım herif, sıkıntımız gitsin" dersin; hepsini anlarız. ancak bunlarda muhtemelen süreç tamamen yazma eyleminin icrası üzerine ilerliyor. mevlana'nın "yaz, kim olursan ol yine yaz" düsturuyla hareket ediyorlar.

bakıyor rastgele, "hmm, kafasının üzerinde dönerek çay demleyen yanına da pişi yaparız sen de gelirken menemen getir diyen kadın" gibi bir başlık görüyor. yazmalı, mutaka yazmalı ama ne yazacak ? hiçbir kriter yok, bir analiz, bir bilgi, hiçbir şey olması gerekmiyor. "nerede olduğunu merak ettiğim kadın, bulursanız bana da haber verin" haha, hadi ya. demek nerede olduğunu çok merak ediyorsun ha, peki bulursak ilk yapacağımız şey hemen kafasözlüğe girip, senin nickini bulup, mesajla sana ulaşmak olacak. hiç merak etme sevgili dostum.

peki bu meseleye neden eğildik, hangi lanet olası duygu bizi bu adamları eleştirmek için zaman ayırmaya itti ? gibi soruları cevaplayalım. öncelikle akışta bunlar yüzünden üzerine konuşulabilecek çok güzel tanımlarla açılmış başlıklar kayboluyor. başlıklar içerisinde de iyi entrylere gelene kadar insanın gözlerini yoruyorlar ve en kötüsü bulaşıcılar. bulaşıcı oldukları kadar da bulaşıyorlar. sanki çok matah işler yapıyorlarmış gibi birbirlerinin nickaltlarına girip "doğrusu sevgili dostum azkabantutsağı, seni okuduktan sonra hayatımda ciddi değişimler oldu; her daim var ol, kalemler ışığın olsun" falan yazıyorlar. haha, ulan ne akıl tutulmasıdır bu ya.

"baba rahat ol ya, bu kadar ne yazdın böyle, özet geç" diyenler şunu iyi bilmelidirler ki; hayatımızda etkisi olan meselelere etraflıca yaklaşmak önemlidir. burası yazmak üzerine kurulu bir platform ama bu insan tipinden yola çıkarak, gündelik yaşamınıza dahil olmuş olan ve olacak insalara karşı da bir hazırlığınız olur. buranın hayatta karşılıkları var, neler yaptıklarını da anlatırdım ama bir bu kadar daha entry çıkar, orasını da siz anlatın.

domates aslında sebze değil, meyvedir.

tüm kültürlerin bir arada olduğu, kültür ve dil çeşitliliğinin olduğu muazzam bir yer.

hiçbir birleşmiş milletler ülkesi tarafından tanınmayan, doğu avrupa ülkesi.
1990 tarihinde bağımsızlığını ilan etmiştir. kendi ordusu, yönetim biçimi, polisi, meclisi bulunmaktadır. abhazya, dağlık karabağ cumhuriyeti gibi tek taraflı ülkelerce tanınmaktadır. 500.000'i aşkın nüfusu olan bu ülkeyi vadim krasnoselski yönetmektedir. transdinyester rublesi kullanılan ülkenin büyüklüğü ise 4.163 km²'dir.

her şeyini retweet ederdim.

- görmedim maymunu
- duymadım maymunu
- söylemedim maynunu

ülkemde çoğunlukla dinleyenlerine satanist gözüyle bakılmaktadır, en azından bir kere "satanist misin?" sorusunu duymuştur dinleyicisi. ya da çoğunlukla hor görülmeye çalışılan bir müzik türüdür. " kapat şunu." lafına en çok maruz kalan güzeller güzeli müzik türü benim için. "seveni çok sever, sevmeyeni hiç sevmez." denilen şeylerden biridir. istisnalar var tabi arada eserse dinleyen ama kaideyi bozmaz. bana kalırsa sevilip sevilmeyeceği genelde ilk dinleyişte ortaya çıkar. aradığını bulmuş gibi hissettiriyorsa bayılırsın, ruhunda vardır yoksa eğer sende bir süre sonra kafa sürekli götürmüyorculardan olacaksındır. birde yarısına kadar bile tahammül edemeyenler vardır onlar genelde sevmeyeni hiç sevmez grubuna dahil oluyor. bu grubun genelde biraz ön yargıyla yaklaştığını düşünüyorum çünkü metal müzik zibilyon tane alt dalı olan bir müzik ve elbette hoşlarına gidecek şeyler vardır içerisinde ancak kişi çok uzak hissederse genelde aramak istemez. haklı da olabilir tarzına uymadığını düşünüyorsa neden tutup da diğer alt dallardan zorla uyanı bulayım, gider sevdiğim türü dinlerim diyebilir. sevmeyeni seveni, seveni sevmeyeni anlamıyor bu türün. yine de şahsım adına sevilmez mi be diyeceğimdir.
özellikle death... huzur veriyor bana... direkt ruhuma hitap ediyor. hissettirdikleri çok uç şeyler. sanılanın aksine anlamsız sözleri de yok neyi dinleyeceğini bilen için düşünürseniz çok güzel anlamlara çıkabiliyor o sözler. kendini kontrol edebilmeyi sağlıyor bence. "kendinle" ilgili bir müzik türü. kendini anlamlandırırsın, kendini ararsın, kendini-gücünü hissedersin, kendinle kavga edersin, kendine sahip çıkar kendini kontrol edersin.
metal müziğin derdi kendisidir yani. neden ergenlikte bu türe yöneldiğiniz de açıktır aslında. hepimizin derdi kendimiz değil midir o yıllarda? hah işte, bu sebeptendir kendisiyle problemi olan daha doğrusu problem kendisi olan ergenin yöneldiği türdür. hani dönüp bakınca "nasıl dinlemişim bu zımbırtıları?" diyorsanız eğer.
demek ki sizde o yıllarda bu hisleri hissetmişsiniz ancak şimdilerde unutmuşsunuz. birde unutamayanlar var...
metalde ruhundan parçalar bulanlar, onların kendisiyle olan hırçın dertler dönemi bitmiyor işte. kimsenin şahsıyla olan derdi bitmiyor bu aşikar ancak bazılarının ki yumrukların havada uçuştuğu minvalde devam ediyor. metalin sertliğini yaş kaç olursa olsun kabul ediyor bünye. yoksa öyle dedikleri gibi herkes için dönemlik olsaydı metal şimdi bu kadar metal dinleyeni bulamazdık çünkü kafaları götürmese canavarlar gibi bu müziğe hayat veren adamların kafa götürmezdi. götürecek olan her türlü götürüyor metali. ulan...çok güzel ama!

japonlar'ın bahçe kültürü oldukça etkileyici. ruhun huzura ermesini amaç edinerek tabiatın küçük bir minyatürü olarak tasarladıkları bahçeler, istanbul, konya, eskişehir gibi vilayetlerde bulunmaktadır.

kutlu olsun.* *

toplum dayatmaları: selamun aleyküm kardeşim
toplumun ferdi: aleyküm selam abi gel buyur, başım gözüm üstüne tarzında bir yorgos lanthimos filmi.

benim anladığım kısa ve öz olarak nereye kaçarsan kaç toplum ensendedir teması. zeus razı olsun kimse bu filmdeki gibi kimse evlilik zart zurt diye dayatmıyor şahsıma ama uff çok korkunç düşman başına. bi de bozuk bi ilişki üzerine "size çocuk tahsis edelim, genelde işe yarıyor" repliği kendimi tokatlamama neden olacaktı. dur dedim lahmacun, alt tarafı bi film..



güzeldi, sardı. yorgos abi bunu 1 bucuk saatte de anlatırdı laaaaakin uzatmış biraz gereksizce.
gibi geldi şahsıma.

10/7..

nickaltı açılışı..

açılması geç oldu kusura bakılmasın.. dünden beri kafam sola yatık şekilde resme baktığımdan mütevelli geçirdiğim boyun fıtığı yüzündendir. çözemedim, hala çözemiyorum..

gerçek olması şaibeli, bir o kadar da gerçek gibi ki, bilemiyorum.

kendi kasımpatımı, kendim alırım isimli çalışmam.
çok güzellerrr, mis gibi kokuyorlar.
sarı ve turuncuda da aklım kaldı ama yapacak bir şey yok. her güzeli ben alamam.
başka güzellere kalsın o güzeller.

putin aşı mız , kalaşnikof'muz kadar etkili diyor, adam malına güveniyor demekki.

saygı duymayı öğrenin. sizin yaptığınız, yapacağınız her şeyi bizimde yapabildiğimizi unutmayın.. kadın araba kullanmaz demeyin diyenin ağzına kürekle vurasım geliyor.
son bir tavsiye vereyim ayrıca,sizin o cool görünme çabalarınız, bi ilgilenmem ben böyleyim kızım tavırlarınız, badboy halleriniz inanılmaz komik görünüyor. çok gülüyoruz arkanızdan yapmayın