konuşarak çağırmamalı.
dilinizi ısırınız.

en yakın arkadaşımı kaybettim. görseniz nasıl dinç, sağlıklı bir çocuktu. gençliğinin baharında, 20 yaşında öldü. 22 haziran 2019 gecesi 02.18 haberini aldım. o telefon konuşmasını, cenaze namazında annesinin nasıl sarılıp ağladığını, evde saçlarını yolup iğneyle uyutulduğunu unutamam. telefon numarasını hâlâ silemedim, ınstagram hesabı hâlâ duruyor. canım arkadaşım çok özledim. mükemmel bir insandı, kibar, dürüst aynı zamanda başarılıydı, tıp kazanmıştı. ınstagram hesabımı uzun bir süre önce dondurdum arada aklıma gelir bakardım fotoğraflara. zamansız ölüm daha çok yıkıyor herhalde insanı. evet, her ölüm zamansız ama bilemiyorum, belki de bu kadar yakın olduğum biri öldüğü için bu şekilde düşünüyorumdur. umarım huzur içinde uyuyordur.
(bkz: ölmüş insanların sosyal medya hesapları)

bu benim yeminle ama durumu açıklıyım objektif insanlar cevaplayabilir;

gittiğim kursta bir çocuk var, numaramı öğrenmiş, wp den ulaştı bana. ısrarla evimin adresini soruyor, şurada bir şey söylemiştin de, oralarda bir tanıdığım var, ona uğradığımda karşılaşma ihtimalimiz var, direkt buluşalım istersen dedi.

e ben geçen sene hırsızlığa uğradım, bugün didik didik adresim soruluyor tanımadan etmeden, rızam dışı numaram bulunarak. sen şüphelenmez misin? *

şems-i tebrîzî’ye ait olduğu düşünülen son dönemin en popüler “boşver kanka” mottosu. tamamı şöyle;

hakk'ın karşına çıkardığı değişimlere direnmek yerine, teslim ol. bırak hayat sana rağmen değil, seninle beraber aksın. "düzenim bozulur, hayatımın altı üstüne gelir" diye endişe etme. nereden biliyorsun hayatın altının üstünden daha iyi olmayacağını?

ve evet düşünülen. ya olduğun gibi görün ya göründüğün gibi ol da mevlana’ya ait değil mesela. şuradan alalım.

neyse efendim konu şu; ben baktım. değil. hayatımın üstünü rica ediyorum oradan tekrar.

oyna devam.

günümüz trendine rağmen metal müzik yapmaya çalışan türk grubu, bateristi tam bi manyak. tek sorun isminde. daha kolay unutulabilen bi isim olamaz heralde, koysana havalı bi isim alla alla...

halil ibrahim sofrası
eşkiya dünyaya hükümdar olmaz

ben bu pandemiden sonra çantamda cebimde bir maske taşıyacağım. kalabalık ortamlara girerken o maskeyi takacağım. çünkü maskenin koronavirüs'ün yayılımını bu kadar etkilemesine karşın normalde bize bukaşan çoğu hastalığın içinden geçer. hem bu sadece benim değil milyonlarca insanın uygulayacağı bir şey. buna yeni normal diyoruz. yani maske takmanın ayı olmaz. tehlikeli olan her yerde maske takın.

kamu spotunu da verdik elham.

edit: yemi normal yazmışız kimse de uyarmıyor rezil olduk.

büyük abdesti bozmak afedersin. ama öyle maalesef.

onu bunu stalklıyorum ne yazmışlar diye.

alevi bektaşi öğretilerinde '' yedi ulu ozan" olarak bilinirler. soldan sağa sırasıyla: pir sultan abdal, teslim abdal, virani, nesimi, hatayi(şah ismail), sıtkı baba, kul himmet ve en üstte erenler şahı, hünkar hacı bektaş veli.
çizim alican meydan'a aittir. ibrahim güldalı'nın yönetmenliğini yaptığı, reşad mamedov'un canlandırmalarını yaptığı trt müzik kanalı için hazırlanan "ulu ozanlar" belgeselinde ilk 7 bölüm için çizdiği karakterlerdir.

sözlüğe yeni bir renk getirecek mis gibi bir yazar.
alıp karşıma uzun uzun anlatasım,
sonra da uzun uzun dinleyesim var.
sanırım biraz cinsiyetçiyim. hele kendini ifade etmeye çalışan,
kendince ifade etmeye çalışan hemcinsime,
ayrı bir itibar ediyorum.
aramıza hoş geldin.
keyifli yazmaların, keyifli okumaların olsun.

kendinizi kendinizden soyutlayıp bakmanızı istiyorum şimdi. fazla iplemeyen birine mesaj atıp duruyorsunuz. o anki hissiniz hırs. 'ben atmam' diyenler ise deli gibi 'acaba neden atmıyor' diye evin içinde dört dönüyor. altındaki asıl sebep, sen bu kadar ölüp biterken, onun o kadar da sallamamasını kendine yakıştıramıyorsun. baktığında mesaj atılanla ilgili bir durum yok. sorun aslında kendinsin.

istiyorsun ki ben öliyim, o bitsin. yanımdakini de çukura çekeyim. ama karşındaki bittiği andan itibaren sen ölen olmuyorsun. koşsun diyorsun. bunlar aslında hep insanın kendiyle olan sorunları. sevilenle bir alakası yok. şekliyle alakası var aslında. şimdi bu deyşik ne diyo diyenler baştan tekrar okusun.

ya da size kendini beğendirmek için şekilden şekle giren insanlar. gerçekliklerinden sapıp, kendini unutanlar. sırf sen seviyorsun diye bir şeyi yapanlar. samimiyetsizler. sen sev diye kendinden verenler. sonunun çıktığı yer, sonunda onu elde edebilmek. sonra kendine dönmeye başlamak ve karşındakini üzmek. bunların hepsi bencilce.

osman hamdi bey’in 1880 yılında yaptığı kur'an okuyan kız tablosu 6.3 milyon sterline satılmıştır ve türkiye'nin en pahalı tablosu olmuştur. fakat en bilinen tablosu kaplumbağa terbiyecisidir. geçen sene kpss'de genel kültür kısmında 6.3 milyona satılan kur'an okuyan kız tablosunu sordu ösym. maalesef osman hamdi'yi gören herkes kaplumbağa terbiyecisine atladı.

simülasyonun tam ortasındayız, baksana gelen geçen bize çarpıyor, vuruyor, saplanıyor.

başlık düzenleme ve taşıma moderasyon tarafından yapılıyor olsa da, en azından yazım hatasıyla açılabilecek olası başlıklar için başlığı açan kişiye bir çeşit düzenleme yetkisi verilebilir diye düşünüyorum.

bilmiyorum, belki benim gibi ağır derecede görme problemi olan başka yazarlar da vardır sözlükte. gerçi hatalı açılan pek çok başlık görüyorum ve bu gibi durumlarda yukarıda bahsettiğim şekilde bir düzenleme biraz daha pratik olabilir gibi.

edit: bir de aklıma gelmişken, mesaj alımını açıp kapatmak için olan bölümde sadece takip ettiğimiz yazarlarla mesajlaşabilmemizi sağlayacak bir seçenek olması iyi olabilirdi.

aldığım en güzel hediyeydi bir şiir kitabı. çok sevdiğim bir dostum almıştı bana. şiir kitaplarına zaafım var. ama az kalsın ben hediye edemeyecektim ona. korkuttu beni. neyse ki zamanımız var, hep de olacak.

bir haftadır köydeyim. bir haftadır, her öğleden sonra yağmur yağıyordu. bu gün, sabahtan bu saate kadar hiç durmadan yağdı. halen de yağıyor.
köyün ırmağı kocaman oldu.
ne kadar taş, kaya varsa yola taşıdı. hava durumu çarşambaya kadar yağış gösteriyor.
bu yaşıma kadar, bildiğim 3 sel var. üçünde de yolumuzu almıştı. dilerim bu yağmurlar bereket getirir, sel getirmez.
öncelerden, köyde araç kullanmaya tırsardım. yol, yer yer dar olur ve karşıdan gelen araca yol vermek düşüncesi çok keyifli olmaz. yolun bir tarafı uçurumdur çünkü. babamın arabası ile yoldan uçmuşluğumuz, çocukluk anılarımda mevcuttur.
biraz yaşımın verdiği rahatlık, biraz da işim gereği, farkında olmadan baya baya olmuşum. köy yolu, dar yol demiyorum, her yola giriyorum. kaldı geriye yayla yolu tecrübe etmek. hava az açsa, onu da deneyimleyeceğim.
bizim memleket, babannemin tabiri ile fırsatsız bir memlekettir. para olur zaman olmaz, zaman olur hava olmaz, hava olur başka işler öncelenir.
yol akmazsa, hava az açarsa, annem de bize uyarsa bir de yayla yapabiliriz inşallah.
gayri ihtiyari, her sel haberi ile hem üzülüyorum hem ürküyorum. neyse, bu kadar kasvet yeter. yarın bu günden daha güzel olsun inşallah.

tamamen gö*z korkusu...*

efendim dönüyorum geliyorum birşeyler yazayım diyorum ne yazsam bu yazara az diyorum siliyorum gidiyorum işte böyle bir yazar sığmıyor kelimelere tanımları .

en uzak durulması gereken erkektir.

kafa dengi bulabilsem de, bol bol sohbet etsem.
ama yaşımdan dolayı zor gözüküyor.