buzdağının sadece görünen kısmıdır.*

(bkz: kaos görmeyen masum liseli).

bir günün nasip bohçasında hepimiz için iyi-kötü, büyük-küçük mâceralar vardır. bu mâceralar, kimi kez bizi sevindirir, kimi kez üzer; kimi kez kalbimizi hayrete düşürürken bâzen de fikrimizi işletir. toplum hayatının nabzının attığı sokağa dar akşam üzeri çıkıp mahalle fırınına ağır ağır yürüyüşe azmettiğim bugün de pek çoğunuz için önemsiz; ancak benim için düşünmeye lâyık bu mâceralardan biri ile karşılaştım.

fırının önünde benim gibi sofraların alışılmış, aziz ve devamlı sâkini olan ekmeklerini almaya gelmiş insanların düz bir hat üzerinde sıra teşkil ettiklerini gördüm. bu sıranın ucuz ekmek sırası olmayıp, fırınımızda bu saatlerde taze ve dumanı üzerinde ekmekler çıktığından mütevellid bir sıra olduğunu söylemeliyim. neyse efendim, ben de selâmımı verip sıranın en ardına geçerek beklemeye koyuldum. ekmeğini alan seğirtir gibi hızlı ve kararlı adımlarla sıcak yuvaların huzurlu iklimine yöneliyordu. yaklaşık 10-15 dakika sonra sıra bana da gelmişti. fakat o da ne?! sıcak ekmek kokusunu ciğerlerime çekmeyi beklerken, gencin biri çeviklikle, fırının önünde hiç sıra yokmuş gibi davranarak ve kimseden müsâade isteme nezâketini sergilemeden içeri dalmasın mı! baktım, sırada bulunan insanlar arasında kafasını hoşnutsuz şekilde sallayanlar, ''saygısız çocuk!'' sözleriyle kısık seslerle söylenenler... herkes, delikanlının bu hoyrat davranışından rahatsız olmuştu. esâsen ben de bir miktar tehevvüre kapıldım. sonra, genç fırından çıkarken bir an göz göze geldik; sanki yaptığının yanlış olduğunu kabullenir bir anlam sezdim bakışlarından. ama, yine de bir güler yüz, bir incelikli kusur itirâfı olmalı değil miydi? bu önemsemediğimiz küçük hareketler, öyle kalpler kazandırırdı ki!... sırada bulunan herkesin en azından o davranış tarzı nedeniyle örselenmiş yüreklerine bir tas su serpmiş olurdu. ancak olmadı işte!... gün boyu türlü merhametsizliklere, kayıtsızlıklara, saygısızlıklara mâruz kalarak insanlık değerleri hakkında kim bilir ne kötümser duygular biriktirmiş, ekmek fırını önünde bekleyen bu insanların kalbine küçücük de olsa iyi bir duygu, bir düşünce yer etmesi imkânı o ân için artık elden çıkmıştı. işte sevgisizlik bizler farkına varmadan ahtapotun kollarının sarması gibi bireyi ve cemiyeti böyle ele geçiriyor dostlar. sözlük müdâvimlerinden sabırsız gençlerimizin ''sen ne anlatıyorsun beybaba?! anlattığın şey bir mâcera mı yâni? millet neler yaşıyor şu nankör dünyanın göbeğinde? derdin bu muydu? özür dilemedi, diye bunalıma mı girdin?'' gibi serzenişleri uzaktan uzağa kulağıma geliyor. siz de haklısınız, elbet...

bu resim dünyanın hiçbir yerinde kabul görmez. başkasına ait olanı sevebilirsin ama onun hayatına dahil olmak bu haksızlık.

petibörü çaya batırmak.. sıcak çayın etkisiyle çayın içine düşen petibör..petibörü yarı yolda kaybetmek..petibörü çay kaşığıyla kurtarma çabaları.. aşırı zevk alıyorum şu olaydan.

düşünmenin delilik olduğu toplumda kitap almaya hastalık diyen başlıktır.

yaklaşık 10 yıl kadar öncesinde hollanda merkezli bir firmada bir yıl süre ile çalışma fırsatım olmuştu. bu aynı zamanda benim ilk yurt dışına çıkışımdı.
ilk başlarda anlam verememiştim bu olaya. insanalar ışıkta araba olmamasına rağmen bekliyorlardı. tabi bende bekliyordum onlarla beraber.
sonra geldik buraya, dedim artık avrupa görmüş adamsın ışıkta bekleyiver bir zahmet.
şimdi bizim buralarda bir ışık var yayaya sürekli kırmızı yanıyor. yıllardır böyle. medeni insan olsan sonsuza kadar bekle orada.
yani anlayacağınız medeniyet sadece toplumsal değil birazda altyapısal bana göre.

ayrıca başka bir medeniyet göstergesi olarak
(bkz: kaydıraktan kayarken arkadan kayılması)

mark twain kitabıdır.

mark twain, ruh halinize bağlı olmaksızın her an okunabilecek bir yazar. mark twain bambaşka bir adam. onu okumak her zaman büyük bir keyif. adını duyduğum zaman bile mutlu olduğum bir adam. o bir edebiyat kahramanı, hem de süperinden.

hadleyburg’ü yozlaştıran adam, “ lekesiz aklın sonsuz ışıltısına” bir örnek bence. mark twain’in pırıl pırıl dehasından damıtılmış bir öykü. dehasını gözümüze sokmak için uğraşmadan yazmış kitabı. gösteriş yapmadan yazmış. tevazu içinde yazmış.

kitaptaki hikaye beni çok derinden etkiledi. hadleyburg kenti namuslu, ahlaklı, dürüst olmakla övünen, önde gelen bazı ailelerin göz kamaştıran erdemleri ile ünlü bir kenttir. ve belki de sonsuza kadar öyle kalacaktır. ta ki günün birinden ordan geçen bir yolcuya yapılan bir haksızlığa, ve bu haksızlık sonrası o adam intikam almaya karar verene kadar. bu adamın intikamı kente kötülük yapmak şeklinde olmayacaktır. sadece içlerinde saklı gerçeği ortaya çıkarmakla yetinecektir intikam isteyen bu yabancı.

meraklısı için yazıyorum bu son paragrafı. herkes okumak zorunda değil elbette. bu öykü bana iki farklı yapıtı hatırlattı. bir tanesi, burgazadaya gittiğinizde adanın girişinde sizi karşılayan büyük yazar sait faik abasıyanık’ın “ sinağrit baba” öyküsü. bu öykü üniversite yıllarımda muazzam bir anıma da kaynaklık etmiştir. ( anıyı sizinle paylaşmayacağım. ) sanki iki öykü arasında derin paralellikler var gibi. ikincisi ise, ingiliz olmasına rağmen filmleriyle beni güldürebilen, dünyanın en büyük “ nerd”lerinden biri olan simon pegg’in “ hot fuzz” filmi. benzerlikler çok sevimli bence. okuyun, izleyin, keyif alacaksınız...

(bkz: devamke)

günaydın sözlük, günaydın diğerleri.

normalleşme çabaları hâlâ devam ediyor, türkanın derdi değil olan biten, çorba içtim iyi geldi, bir de lan yine sıcak bugün.

bak, aynı sahiplendiği adam gibi olan bana ne yaaa kedisi türkan.

neden?

dünya üzerinde fakat dünyadan kopuk/koparılmış insanlar.

toplu mail yazışmalarında kullanılması önerilen bir özelliktir.

asıl adı kadir kaydı olan türkiye’nin en büyük ve en sevilen şoförüdür.

bu konuda tanım yazmadan önce bunun aslında bir ukde olduğunu söylemeliyim. ama bu şahsi bir ukde ve domestic hıyar’a ait.
kendisi bu sözlükte olduğu için mutlu olduğum yazarlardan biridir ve bu ukdeyi doldurmak benim için büyük bir keyif olacak.

çocukken elime aldığım her şeyi araba yapardım. halı kenarında hınn hınnn diye araba sürmek en büyük keyfimdi. sonra büyüdüm ve bu huyumdan vazgeçtim. ama mercedes kadir benim gibi değildi. o büyümemeyi seçti. o aslında bir peter pan’di.

hakkında okuduğum haberlerde hep sevecen bir yaklaşım olsa da kadire karşı, akıl sağlığının yerinde olmadığı için elinden düşürmediği sopasını araba sandığını yazıyordu. mercedes’i ile yayalara yol veren, ışıklarda bekleyen, kullanmadığı zaman arabasını usulünce park eden kadir herkes tarafından sevilen bir adamdı.

soy ismine takılmayın, o sağlam frenleri olan arabası ile her yere giderdi ve herhangi bir kazaya da karışmadı. aracın hasar kaydı yok. isteyen gidip kadir’in malatya’daki mezarının yanında duran araca bakabilir.

benim asıl itirazım şu noktada hakkında yapılan haberlerle ilgili. belki de biz kadir’i anlamadık. belki de biz kadir’in mercedes’ini sopa sandık. belki gerçeği sadece kadir gördü.

biz büyüdükçe gerçeklik algımız herkesinki gibi oldu ve sıradanlaştık. mercedes kadir kendi gerçeklik algısı ile iyi bir insan olmayı başardı. ne diyelim o zaman? gidişine yollar, duruşuna alem hasta!

bu akşam habertürk kanalında fetöcü, hdp'li, akp'li.. yani kısaca bukalemun gibi her renge bürünen nagehan ve yancılarına ders vermiştir ama onların utanması olmadığı için bir şey anlamayacaklar veya işlerine gelmeyecektir.

habertürk'te nagehan alçı, stüdyoda konuğu olan kendisine "demogaji yapıyorsunuz" deyince "sizin gibi, fetö'cüler varken fetö ağzıyla, başkası olunca onun ağzıya konuşamıyorum. sizin gibi ağzım ve fikirlerim değişmiyor." cevabını aldı.

suriyeli veya afgan konusunda ise yaptıklarını yüzde yüz doğru buluyorum. türk'ün hakkını aslanlar gibi savunuyor.

twitter

1920 - istanbul hükümeti, millî mücadele'yi yürüten kuvayi milliye'ye karşı, kuvayi inzibatiye'yi kurdu. bu kuvvetler, adapazarı dolaylarında çıkarılan isyanı destekledi ancak ankara hükümeti'nin düzenli birliklerine yenildi.
1936 - izmit kağıt fabrikası'nda ilk kâğıt imal edildi.
1946 - milletler cemiyeti dağıldı.
1951 - paris antlaşması imzalanarak günümüzün avrupa birliği temellerini oluşturacak olan ilk adım avrupa kömür ve çelik topluluğu kurulmuştur.
1960 - chp'yi ve basını soruşturmak üzere tbmm'de tahkikat komisyonu kuruldu. inönü, "bu demokratik rejim istikametinden ayrılıp onu baskı rejimi haline götürmek tehlikeli bir şeydir. bu yolda devam ederseniz ben de sizi kurtaramam" dedi.
1977 - veli ballı, boston maratonu'nda ikinci oldu.
1986 - kırıkkale'nin yahşihan beldesinde askeri mühimmat depolarında yangın çıktı. kasaba boşaltıldı.
1989 - türkiye'de ilk tüp bebek, izmir'de ege üniversitesi tüp bebek merkezi'nde dünyaya geldi.
1996 - israil birlikleri lübnan'daki bir bm yerleşim birimini bombaladı: 106 sivil öldü.
1999 - türkiye'de erken genel seçimler yapıldı: dsp birinci parti oldu.
kaynak