küçüklükten beri hastaneye tek başıma gidiyorum. diyeceklerim bu kadar.

yürümek. kesinlikle uzun uzun yürümektir. ana avrat küfrede küfrede yürümek. ayrıca süt bal tarçın bu üçüyle takılırsanız geceleri sakin bir hayat yaşarsınız.

bir haruki murakami kitabıdır.

haruki murakami ile aramızda yazar okur ilişkisinden fazlası var. hikayemizin başlangıç kitaplarından biri de yaban koyununun izinde. yazar okur ilişkisinden farkı şu ki ben haruki murakami’den nefret ediyorum. ama her kitabını okuyup hayran kalmaktan da kendimi alamıyorum. yazar olarak beğendiğim, insan olarak hayranlık duyduğum bu adamdan nefret etmemin ve fırsat olursa bir gün onu öldürecek olmamın bir nedeni olmalı. belki de bu neden üzerinde yıldız şeklinde bir iz olan koyunla ilgilidir. bilemiyorum altan.

kitap boyunca da bu koyunun izi sürülür ama elbette benim haruki murakami’yi arayışımdan daha gizemli, daha girift ve daha karmaşık bir şekilde. her haruki murakami hayranının tanıdığı fare yine karşımızda. aslında koyunla birlikte onu da arıyoruz başkahraman olan bir reklamcı, tuhaf ve gizemli bir patron, her şeyin içinde olan bir sekreter ve kulakları çok güzel olan bir kadının karmaşık koşturmacası eşliğinde.

yaban koyununu arayışım hala sürüyor, fareden haber yok ve haruki murakami hala hayatta. ve hala nobel edebiyat ödülü kazanamadı.

son zamanların en gözdesi.. pudra şekeri..

hani hayatta anlık mutluluk veren seyler vardır ya. şu bisküvinin kokusu, biten nöbet ve ojelerimin bozulmamış olması...çayın bulanıklıgına rağmen mutlu etti. dayan...

her konuya balıklama dalındığında verilecek en güzel cevaptır.

ispanyol yapımı hapishane filmi. türkçe manası "hücre 211" şeklindedir. atandığı yeni hapishanedeki ortamı görmek için göreve başlayacağı tarihten önce hapishaneyi ziyarete giden bir gardiyan, yeni mesai arkadaşları ile hapishaneyi gezip bilgi topladığı sırada mahkumlar isyan çıkarır ve o sırada da yaralanır. diğer gardiyanlar ona yardım etmeye kalksa, ortalığı yakıp yıkan mahkumlara yakalanacakları için onu hemen boş bir hücreye (211 numaralı hücre) bırakırlar ve kaçarlar. daha sonra da filmin başkahramanı olan arkadaşımız kendine gelmeye başlar ve mahkumların onun bulunduğu hücreye doğru geldiğini görünce üzerinde gardiyan olduğunu belli eden ne kadar şey varsa hepsini çıkarıp hücredeki klozete atar ve kendisini mahkum gibi göstermeye kalkar. mahkumlar onun bulunduğu hücreye ulaşınca da artık kendisini zorlu bir sınavın içinde bulur ve izleyici bir taraftan isyanın nasıl biteceğini merakla beklerken, diğer yandan da karısı hamile olan ve kendisini bir mahkum gibi gösterip isyan çıkaran mahkumların arasında onlardan biriymiş gibi rol yaparak hayatta kalmaya çalışan gardiyanın akıbetini merak eder.

not olarak şunu da belirteyim ki, filmde en dikkat çekici karakter ise, mahkumların başı, yani hapishanenin reisi olan "malamadre" karakteridir. adamda öyle bir görüntü ve ses var ki, sanki gerçekten de hapishane mahkumu gibi izlenim vermekte.

yuval noah harari adlı abinin kafayı yemiş gibi anlattığı insan türüdür.

aptalca bahanelerle hayatına son verilen kadınlardan yalnızca biri. hoş böyle bir durumun aptalca olmayan bir bahanesi de olamaz. cinayet cinayettir.

bir toplumda bu kadar fazla katil * olması bir tek bana garip gelmiyordur, değil mi? benim bildiğim tek tük olur bu tipler bunca insan içerisinde. bizde elini sallasan ruh hastasına çarpıyor.

bir frederic tuten kitabıdır.

herkesin bir edebi zevki vardır. kimi insan psikolojik çözümlemeler dolu kitaplardan başını kaldıramazken, kimi insan ucuz polisiyelerle huzur bulur. bazıları roman okumayı gereksiz bulurken, bazıları sadede roman okur. benim gibi edebiyat oburu bir insansanız her bulduğunuzu okursunuz. içinizdeki huzursuzluğu atmanın bir yoludur haksız bir rekabete karşı zaaf göstermek.

ama benim de diğerlerinden ayırdığım kitaplar var. en acı olayları bile ince bir mizahla yoğuran kitaplar baş tacımdır. bu da o kitaplardan biri.

frederic tuten 1934-1935 yılları arasında çin’de gerçekleşen uzun yürüyüşü kendine has muhteşem üslubu ile öyle bir anlatmış ki romanın belli sayfalarında kahkaha atmamak elde değil.

uzun yürüyüş, çin komünist partisinin koumintang güçlerinden kaçmak için yaptığı bir çekilmenin adıdır. büyük kayıplar verilen bu yürüyüş en sonunda mao zedung’un partinin başına geçmesi ve bildiğimiz çin halk cumhuriyetinin kurucu başkanı olması ile sonuçlanacaktı.

kitabı herhangi bir araştırma yapmadan okursanız da keyif alacaksınız elbette ama biraz araştırma ve dikkatle tuten’in bıraktığı ipuçlarını takip ederek başka büyük yazarları ve deforme edilmiş bazı paragrafların orijinalini bulup aldığınız keyif kat be kat arttırabilirsiniz.

düşünmeye cüret edin, harekete geçmeye cüret edin.

başlığı birazdan okuyacağım ama şunu eklemek isterim.

kafa sözlük trend yakaladığından beri, ekşi bütün çaylaklarını yazar yapmaya başladı.
ekşide yazar olmak istiyorsanız, aynı mahlasınızla kafa sözlük'te üyelik alıp yazmaya başlamanız yeterli.

yaşamayı seviyorum. gezmeyi eğlenmeyi nefes almayı seviyorum. birazda gamsız bir yapım var. hayatımı devam ettirmek için ekstra bir motivasyona gerek duymuyorum.

diğer yedi ren geyiğinin bu yıl hediye dağıtımını coşkusuz yapacağı durumdur.

geyik 1 :oğlum bizimkine kötü bi şey olmasın lan. geçen gördüm noel baba kocaman bi bıçağı bileyliyordu.
geyik 3 :ağzından yel alsın lan.
geyik 4 :yok be aga ne olacak, biraz üşütmüştür. baytar getiritir bi fitamin iğne miğne bi şey yapar, kalkar o.
geyik 5 :beyler muhabbetinizi bölmek istemezdim ama siz her yavaşladığınızda kırbacı biz yiyoruz. hatırlatayım dedim!!??!
geyik 7 :aynen beyler hediye bitsin konuşuruz, şimdi biraz tempolu gidelim
noel baba : bırrrrssssst!! durun hele ben bi şu bacaya atlayıverem.
geyik 2 : aman dikkat et babuş ya..
geyik 4 : sizce ne hediye verir dersiniz? şu koca paket mi?
geyik 5 : ben biraz yokladım o paketi. muhtemelen pleysteyşın var abi
geyik 4 : hep aynı şeyler.

eski insanlar ; "çok laf yalansız, çok mal haramsız olmaz" demişler. bu durumda ağzı çok laf edenlerin sıkça düştüğü durum.

meral okay'ın çiçek bar’ın sahibi arif keskiner’e ithaf olarak yazdığı, sezen aksu ve cihan okan’ın birlikte söylediği mis gibi şarkı.


kur masayı madam despina
kirli beyaz muşamba örtüleri ser
çek sediri asmanın altına
yanında bir ince müzeyyen abla
yine mi güzeliz yine mi çiçek
hamdolsun
taze mi bitti topik
canın sağ olsun
amanın
yine mi güzeliz yine mi çiçek
hamdolsun
altınbaş kadehe yağ gibi dolsun
gece çok genç arzular şelale
haber etsek o yare
gelse bomonti'den
şereflendirse bizi
olsak teyyare

putin'in hillary clinton'a anlattığı hikaye.
putin'in babası vladimir spiridonoviç putin, 2. dünya savaşı sırasında izinli olarak şehrine gelmiş, evinin caddesine girdiğinde, nazi saldırıları nedeniyle ölenlerin toplandığı bir yığın görmüş. o yığında bir ayakkabı dikkatini çekmiş ve yaklaşınca o ayakkabının karısının (maria ivanovna shelomova) ayakkabısı olduğunu fark etmiş. daha sonra karısını kendi gömmek istediği için yığından çıkarmış fakat çıkarınca karısının hala nefes aldığını fark etmiş. bir şekilde karısını hastaneye yetiştiren baba putin, kadının hayata tutunmasını sağlamış. bu olaydan sonra doğan çocuk, vladimir putin.
yine putin'in anlattığına göre, abisi de, farklı şekilde büyütülmek için naziler tarafından 1 yaşında ailesinden alınmış ve daha sonra difterinden öldüğü bildirilmiş.
#550069 şu tanımımdaki hikayenin de anlattığı gibi "we ain't know shit!".
yaptığımız şeylerin sonucunu bilmediğimizi ve asla bilemeyeceğizi kabullenmeliyiz.
hatta bu örnek üzerinden bir soru sorayım ortaya, elinizde olsa geçmişe gidip putin'in babasını durdurur musunuz? durdurursanız olayı anlamamışsınız demektir. babasının bir nevi putin'i kurtarması günümüz dünyasında bir çok belaya, soruna yol açmış olabilir. fakat bu belalar nedeniyle - sayesinde sonrasında neler olacağını bilemiyoruz. belki de bir nükleer savaş çıkacak ve insan ırkının büyük çoğunluğu yok olacak. insan ırkının yok olmasıyla gezegen hayatı yeniden doğal dengesine oturacak. yanlış anlaşılmasın, bir şey istediğimden, bildiğimden değil. çünkü bilmiyorum.
insan, bilmediğini; içtenlikle, samimiyetle kabul ettiği zaman aydınlanacak.

kaynak :

patates kızartması demek istediğim başlıktır.

ya ağız tadıyla kendimizi zehirleyemiyoruz bile.. bu nedir arkadaş ya! ya bir kahve-sigara keyfim var ona da dıj güçler tarafından hep müdahale ediliyor.. n'apsın bu kız mutlu olmasın mı hiç? hayret bir şey.. sinirlendim!