can sıkan, hoşlanılmayan şeyler ya da kimseler için sövgü sözü olarak kullanılır.

gösteriş konusunda abartının son noktalarından biri.
dubaili çift bunu 100 bin dolar verip en yüksek binanın ışıklandırmasıyla öğrenmişti yakın zamanda.
(bkz: parayı bulunca sapıtmak)

"keşke evlenmeden önce okusaydım, kendimi bu kadar çok yıpratmazdım." dediğim kitaptır.

kuvvetle muhtemel.

fikirlere gözü kapalı bir şekilde bağlanmak. fanatizm dediğimiz bu olay asla anlayamayacağım bir şey. dini konularda, siyasi konularda benden başka herkes haksız, herkes yanlış yolda düşüncesi maalesef toplumların en büyük sorunu hale geldi. kimse karşıdakini dinlemek istemiyor, onun fikri olması bile kişiyi rahatsız eder durumda. ayrıca doğuştan sahip olduğumuz şeylerden olan millet, ten rengi gibi özellikler üzerinden övünmek, dışlanmak da asla anlam veremeyeceğim şeylerden birisi. bununla övünmek, bununla başkalarını dışlamaya çalışmak, zulmetmek insanlık değildir.

bana komşu gelecek olan güzide yazar.
baya baya mutlu oldum.
ilk fırsatta anın fotoğrafı diye çaylı kahveli illa tatlılı resimler atabiliriz.
bekleyin bizi.
sözlüğü sanaldan çıkardım çok şükür onun sayesinde.
ben ses duyacam, karşılıklı çay içecem
öyle anonim anonim çekemem.
bir honkiciğimle başlayalım gün işine kalan kızlarda eklensin.
her gelen tabağını çatalını alsın
çayı da aşlarız
maksat gönüller bir olsun.
du, ben kısır için bulgur ıslayayım. *

kalan %24 ikna odalarına alınmalı.

öncelikle bir birey olduğunuzu unutun.
sizin istekleriniz olamaz, onların amaçlarından farklı amaçlarınız da olamaz.
unutmayın, onlar " anne" ve "baba" yani sizinle ilgili her şeyin en iyisini, en doğrusunu onlar bilirler.
kendinizden geçin, ne derlerse he diyin.
onlar ebeveyn olduğu için size her türlü hakareti edebilir.
ama siz asla onlara karşı çıktığınızı düşündürecek şeyler söylemeyin. sizin fikriniz yok unutmayın bunu.
onların "a" dediği bir şeyin aslında "b" olduğundan adınız kadar emin olsanız bile bundan söz etmeyin.
ne demiştik, onlar her şeyi bilirler çünkü onlar ebeveyn!

tebrikler, artık mutsuz ama hayırlı bir evlatsınız.

kendi isteklerimizle başkalarının bizden isteklerinin karışması durumunda ortaya çıkar.

ister istemez, çevremizin tabuları, idealleri, istekleri, hayat ile ilgili beklentilerinin etkisinde kalırız.

burada da başlıkları dönüyor ya… ideal kadın nasıl olmalı, ideal erkek nasıl olmalı diye. orada bazı yorumlarda bulunuruz. atıyorum; kadın eğitimli olmalı, hanım hanımcım olmalı, saygılı olmalı gibi. acaba gerçekten istediğiniz böyle bir kadın mı, yoksa çevrenizden kabul görecek kadını mı tasvir ediyorsunuz. böyle bir kadınla tanıştınız diyelim; gerçekten böyle birini hayal etmediğinizi farkedersiniz; o zaman da kendinize ‘ne istediğimi bilmiyorum’ dersiniz. belki siz deli dolu, uçuk, dobra bir kadın istiyordunuz ama ailenizin/çevrenizin etkisinde kaldınız ve onların idealize ettiği kadını , kendiniz için ideal kadın zannettiniz?

bu durum istediğiniz meslek için de başka faktörler için de geçeli olabilir. seçtiğiniz mesleği siz gerçekten istediğiniz için mi, yoksa çevrenizde saygı duyulacağını düşündüğünüz için mi seçtiniz?

yani aslında ne istediğini bilememek gibi bir durum yok. içinizdeki siz, kendini duyurmak için çırpınır ama siz çevrenin de etkisinde kalmışsınızdır. derin nefes alıp kulağınızı tıkayın ve çırpınan iç sesinize kulak verin.

gırlaya gırlaya üstünüzde gezer, sonra miniş patileriyle üstünüzde bilumum yerlerinize masaj yaparlar. biraz gezindikten sonra vücudunuzun en verimli yerini bulur ve oraya kıvrılıp uyur. ve siz kıpırdamadan rahatsız olmasın diye saçma sapan şekillerde sabahı etmeye çalışırsınız. *

grand theft auto san andreas oyunundaki radyolardan klasik rock yayını yapan k-dst'nin dj'i tommy "the nightmare" smith'i seslendirmiştir. gerçek hayatta mensubu olduğu guns n roses'in şarkıları ise tommy'nin düşmanı olduğu radio x'te çalar*

öncelikle bir psikiyatrist'e gidin. kendisini dikkat eksikliği ve hiperaktivite bozukluğunuz olduğuna ikna etmeniz gerekecektir. hastalığı iyice ezberleyin, gerçekten yaşayan kişiler bulun ve dertleşin. doktor ikna olursa ya concerta ya ritalin yazar. raporuda aldınız mı iş tamam. bir daha odaklanma problemi yaşamazsınız. fakat daha farklı bir sorun zamanla gelişebilir. ilaç bağımlılığından nasıl kurtulurum? sorusunun cevabını yine burada arayabilirsiniz.

koronavirüs pandemisi sürecinde dünya çapında salgından daha hızlı yayılan görüntülü iletişim programı

"yolculuk, yolculuk.." dedim o kadar.
al işte ne oldu? hiçbir şey.
çok uykusuz ve yorgunum. ki bu daha başlangıç. ben galiba evimi özledim. evde olmak vardı şimdi..*

bırakın şu yasak kültürünü, herkes rahatça fikirlerini paylaşsın. önemli olan herkesin birbirine saygılı olması. tüm kuşakların birbirinden öğrenecek çok şeyi var.

en bi güzel gün!

'çay içelim mi beraber?' dedi bana dedi.
trabzon'da yaşıyor olması dışında bir problem yoktu.

çayımızı çorbamızı içip yola koyulduk!
günümü güzelleştirenlerim...
canım kankım daha sonra tekrar deneyiniz

hoş geldin.
hoş gidiyoruz hoşça gidiyoruz.
bekle bizi istanbul sokakları biz geliyoruz hatta geldik. *

bulutlu bir gökyüzü. hafif hafif çiseleyen yağmur. çıplak ayaklarımda hissettiğim dal parçaları. dev ağaçlar... yaprakları düşen yağmur damlalarıyla titreşir. bir rüzgar eser hafifçe ve bana yaşadığımı hissettirir. yeri incitmekten korkarcasına attığım adımlar. ey tanrı derim, beni sever misin? evet diye bir cevap gelir içeriden. diğer insanlar robot gibi değil mi, gerçek olan benim sadece. evet der gene bir ses belli belirsiz. inanırım, o ses nereden bilmem cevap ta mantıklı gelmez ama inanırım. diğer insanlarla bile paylaşamam o'nu. bir zırh belirdi üzerimde. bütün bedenimi kaplar. gümüş rengi metalden. elimde dev bir kılıç tutuyorum ne ola ki bu? artık adım attıkça o metalik sesi duyarım. elimdeki dev kılıcı iki elimle güçlükle taşırım. ona rağmen ben yürürken ucu toprakta derin bir çizgi oluşturur. ilerideki oyuktan bir el çıktı birden oyuğun etrafına tutundu bedenini yavaşça dışarı taşıdı. benim iki katım büyüklüğünde dev bir yaratık. gözleri yok, zırhlı benim gibi. korku kaplıyor bedenimi ne yapmalı. tanrı ne yapmalıyım? ses gelmez. üstüme atılır kendimi çalıların arasına atarım. ezecek misin beni dev yaratık? kaçmaya başlarım arkama bile bakmıyorum. ayak seslerini duyuyorum. kaslarım acırken durmuyorum hiç. durmak ölüm demek korkuyorum. zırhlar yavaşlatır beni neyse ki o da zırhlı. yorulmuyor ki hiç? nefesini hissetmeye başlarken arkama döndüğüm gibi bir yumruk gelir yüzüme uzağa doğru savrulurum. sersemlerim. bana bakıyor durmuş. öfkeleniyorum. kanım kaynıyor. kaçmıyorum artık. boyutun bile beni korkutmuyor. iki elle zor kaldırdığım kılıç hafifledi adeta, bir anda yerimden fırladığım gibi zıplıyor ve kılıcı yaratığın boynuna sokuyorum. kan fışkırıyor üzerime. ardından yok oluyor.

artık yorgun bir savaşçıyım. savaşçıyım ama neydi ki savaştığım? hatırlayamam. ıslık sesine benzer bir ses duyarken hızla bir ok gelir zırhı deldiği gibi göğüs kafesime saplanır. nefesim kesilir bir anda. dizlerimin üstüne çökerim.güçlükle alıp verdiğim birkaç nefesin ardından içten bir haykırış koparırım. bütün ormanı inletir. yağmur durur rüzgar hızlanır. hayvanlar toplanır etrafımda gözlerim kararırken. birkaç ceylan, birkaç kapibara ve antilop. avlanan hayvanlar hepsi de. nerede avcılar diye düşünürüm, yırtıcılar? bana bakarlar gözlerini dikerek. nefes alışım güçleşirken etrafımda halka oluştururlar. kafamı güçlükle oynatır ve her birine teker teker bakarım. fazla zamanım yok diye fısıldarım. irice olan antilop konuşur ne yapacaksın? cevap veremem bir an. ne yapacağım? sonra ilhamı alırım, bilirim ne olacağını artık. ben sizin efendinizim derim. ve öldüğümde... bu ormanın koruyucu ruhu olacağım... bir iye. antilop hafifçe kafa sallar. titrer bedenim artık mecalim yoktur ne konuşacak ne de hareket edecek. aniden bir hissiyat doğar içime dalga dalga büyüyor. sıçrayıveririm havaya. zırh parçalanırken, bedenim küle dönüşüp rüzgara karışırken, ruhumu görürüm. dev gibi gri renkte. aniden ruh ben olurum, bütün göğü kaplarım. yukarıdan bakarım hayvanlara gözüm yoktur, onların kalp atışlarını duyarım kulağım yoktur. ardından ormanın her yanına dağılıveririm yerden göğe kadar. ağaçların yapraklarından, kayaların oyuklarına kadar. artık ben ormanımdır, orman ise ben.

uykusuz kaldığım bir gün yalnız yaşarken yüzümü yıkamaya gidince aynada kendimi gördüğüm kendime bu kim ya demiştim ..

öğrencilik; çay,sigara.

ekşi'de olduğu gibi burada da ak troll denen kirli zihniyetin algı kasmak için çırpındığı videodur.

taklacı güvercine döndüler takla atacağız derken. sanırsam etekler öyle bir tutuşmuş ki, ellerine verilen metinleri direk kopyala yapıştır yapıyorlar. argümanlar şunlar "muhalefet medet umuyor, video boş, bir şey anlatmadı, hikaye" diye kıvranıyorlar.

bir de "akp'ye bir şey olmaz, seçmen umursamaz" diye umutsuzluk pompalıyorlar. bu yüzden mi ak troll denen kirlik oluşum tüm sosyal mecrada algı kasmak için çırpınıyor.

iddialar ürkütücü ama şaşırtıcı değil. ve halen çıkıp " ya bir şey çıkmadı " diyen var. valla pes. akp çıkıp itiraf etse, buna bile "ya pek bir şey yok" derler. çünkü amaçları gerçekleri duymamak, gerçekleri çarpıtmak.