yaşam mottom olan çok güzel bir zeki müren şarkısı.
ömür çiçek kadar narin
bir gün kadar kısa
ağlama değmez hayat
bu gözyaşlarına.

' eve gitmek istiyorum ama evim neresi bilmiyorum.' dedi kadın.
burası ona ' ev ' olsun.
pervaza konan kuşlarda olsun ama...
kapısına da şey yazalım 'içeride kalp kırmak yasaktır!'
bence oldu.
çiçekli perdeleri asıp, çayı da demledik mi tamam...

deniz, kum, güneş.

insanların kalplerinin ve kulaklarının, kendi seçtikleri eylemler nedeniyle sonunda kapandığını anlatan ama bazı insanlar tarafından ısrarla yanlış anlaşılan ayet.

insan iyiyi ya da kötüyü seçmekte serbest bırakılır. kötüyü seçtiğinde, yolundan dönmesi için her zaman fırsatı vardır. fakat o fırsatı ve daha sonra önüne çıkacak tüm fırsatları reddeden ve kötü olmakta direten kişiler, başka bir deyişle iflah olmaya niyeti olmayanlar, kendi amelleri neticesinde mührü vurmuş olurlar hayatlarına.

firavun gibi son anına dek inkârı seçip, son nefesinde "iman ettim" demenin bir faydası yoktur. gözleri, kalpleri, kulakları mühürlü olanlar, son nefesine kadar bu şekilde gidip de en ufak bir pişmanlık belirtisi göstermeyenlerdir. buradan tutup da " allah kendisi mühürlemiş, kendisi cezalandırıyor" gibi bir anlam çıkarmak doğru değil. en doğrusunu o bilir ama konuya bu şekilde bakmanız daha mantıklı olur. zira başlarda inkâr ettiği halde sonradan müslüman olarak ölen insanlar var. allah bunların kalp gözünü kapatmış olsaydı, o şekilde ölüp giderlerdi. şu halde düşünülmesi gereken, iş işten geçmeden tövbe edenlerin bu kapsamda olmadığıdır.

ceylan şarkısıyla çıkış yapmış ve tanınmış bir gruptur. bence bu şarkının herkeste farklı bir yeri var. sağlam metalcilerin dahi bu şarkıya karşı bir sempati duyduğunu düşünüyorum.

yitik buruk bir çocuğum ben
koyma beni hasretine...

hdp'nin pkk ile ilişkili olduğunu düşünenlerden biriyim. fakat eline silah alıp gözünü kırpmadan adam vurmak ve siyaset yapmak birbirinden çok farklı şeyler.

ısmini hatırlayamadığım bir sosyal bilimcinin güzel bir araştırması vardır. savaş ve çatışmalarda görev alan pilotların psikolojik travma ve stres bozukluğu yaşama oranı karacılara göre çok çok azdır. çünkü karadaki piyade bizzat kan ve vahşeti yaşar. pilot içinse önündeki ekrana bakıp bombayı bırakmak adeta bir oyun gibidir.

siyasetçiler de biraz bu pilotlara benziyor. evet, hdp'li siyasetçilerin bir kısmı doğrudan pkk'dan talimat alıyor olabilir. kendi kitlesini kontrol etmek adına radikal söylemde bulunanlar olabilir. söylemlerinin sonuçlarını iyi analiz edemeyenler, kutuplaşma ve kavgaya körükle gidenler olabilir. siyasetçiler neden oldukları sorunların travmasını halka yaşatırlar, kendileri yaşamazlar.

ama unutmamak gerekir ki bu insanların hiçbiri bir gün eline silah almamıştır. dağlarda dolaşmamışlardır. çatışmaya girmemişlerdir. insan öldürmek ne demek bilmezler. işleri kelimelerledir.

iktidarın 'hdpkk' söylemleri vatandaş gözünde siyasetçi ve teröristi eşit hale getiriyor, bunun sandığımızdan daha büyük tehlikeleri olabilir.

öldürene zaten lafım yok. kimden talimat almıştır, kimin tetikçisidir, kimin tiyatrosunda figürandır bilemem. ama söylemleri ne olursa olsun, hayatında eline silah almamış insanların zalimce öldürülmesine sevinmek ahlaksızlıktır.

saldırının nedenlerine, hükümetin kutuplaştırıcı siyasetine, muhaliflerin tehdit edilmesine filan girmiyorum. bunlar aşağı yukarı belli mevzular. ama sırf hdp'li diye insanların öldürülmesine sevinmek, destek olmak toplumumuz adına sorunun başka bir boyutu.

"zihnim bu devirden, bu şehirden çok uzakta..."

yahya kemal beyatlı milli edebiyat döneminin bağımsız sanatçılarındandır. 'agah kemal' şiirlerinde kullandığı mahlasıdır. parnasizm ve sembolizmden etkilenmiştir. 'ok' şiiri dışında hep aruz ölçüsü kullanılmıştır. istanbul aşığı bir şairdir. ayrıca esersiz şairdir. biçimsel mükemmellikten dolayı hayattayken şiirlerini kitaplarda toplamamıştır.

başarılı yapım.

özellikle sela mı okunuyor kısmı ve abdulseyidbincabbar sahnelerinde epey güldürdü. herkes konu değiştirirken radyo mevzusuna takılıp kalması da güzeldi.

alıştırdın bizi, devamını da bekliyoruz artık sürekli. eline sağlık mellisho.

ayrılık sevdaya dahil

açılmış sarmaşık gülleri
kokularıyla baygın
en görkemli saatinde yıldız alacasının
gizli bir yılan gibi yuvalanmış
içimde keder
uzak bir telefonda ağlayan
yağmurlu genç kadın

rüzgâr
uzak karanlıklara sürmüş yıldızları
mor kıvılcımlar geçiyor
dağınık yalnızlığımdan
onu çok arıyorum onu çok arıyorum
heryerinde vücudumun
ağır yanık sızıları
bir yerlere yıldırım düşüyorum
ayrılığımızı hissettiğim an
demirler eriyor hırsımdan

ay ışığına batmış
karabiber ağaçları
gümüş tozu
gecenin ırmağında yüzüyor zambaklar
yaseminler unutulmuş
tedirgin gülümser
çünkü ayrılmanın da vahşi bir tadı var
çünkü ayrılık da sevdâya dahil
çünkü ayrılanlar hâlâ sevgili
hiç bir anı tek başına yaşayamazlar
her an ötekisiyle birlikte
herşey onunla ilgili

telaşlı karanlıkta yumuşak yarasalar
gittikçe genişleyen
yakılmış ot kokusu
yıldızlar inanılmayacak bir irilikte
yansımalar tutmuş bütün sâhili
çünkü ayrılmanın da vahşi bir tadı var
öyle vahşi bir tad ki dayanılır gibi değil
çünkü ayrılık da sevdâya dahil
çünkü ayrılanlar hâlâ sevgili

yalnızlık
hızla alçalan bulutlar
karanlık bir ağırlık
hava ağır toprak ağır yaprak ağır
su tozları yağıyor üstümüze
özgürlüğümüz yoksa yalnızlığımız mıdır
eflatuna çalar puslu lacivert
bir sis kuşattı ormanı
karanlık çöktü denize
yalnızlık
çakmak taşı gibi sert
elmas gibi keskin
ne yanına dönsen bir yerin kesilir
fena kan kaybedersin
kapını bir çalan olmadı mı hele
elini bir tutan
bilekleri bembeyaz kuğu boynu
parmakları uzun ve ince
sımsıcak bakışları suç ortağı
kaçamak gülüşleri gizlice
yalnızların en büyük sorunu
tek başına özgürlük ne işe yarayacak
bir türlü çözemedikleri bu
ölü bir gezegenin
soğuk tenhalığına
benzemesin diye
özgürlük mutlaka paylaşılacak
suç ortağı bir sevgiliyle

sanmıştık ki ikimiz
yeryüzünde ancak
birbirimiz için varız
ikimiz sanmıştık ki
tek kişilik bir yalnızlığa bile
rahatça sığarız
hiç yanılmamışız
her an düşüp düşüp
kristal bir bardak gibi
tuz parça kırılsak da
hâlâ içimizde o yanardağ ağzı
hâlâ kıpkızıl gülümseyen
-sanki ateşten bir tebessüm-
zehir zemberek aşkımız

özgür.. tam demokratik.. refah seviyesi yüksek bir türkiye de doğmak..
hayal gibi..

the rings of akhaten bölümü ile aklıma kazınan çok sevdiğim dizi. çok eğlenceli olduğunu düşünürüm halen de. belki yaşlandım biraz ama halen izleyebilirim rastlasam. işte o bölümden bir sahne: *

yandaş olması en büyük etken.

atatürk'ten sonra gelen birçok zevatın dile ve ülkeye ismi adı altında zarar verdiği görüş.

türkçenin sırları eserinde nihad sami banarlı da baya değinir konuya bilhassa yanlış çağdaşlaşma ve yenilik örnekleriyle.

küfüre izin verilmemesi durumunda bir noktadan sonra düze oturacak sözlüktür.
makul ölçüler içerisinde izin verilmesi gereken durumdur.

ilk gün ''hay gününü s^^^yim'' demiştim bir başlıkta ve bir arkadaş beni uyarmış düzeltmiştim.

takipteyiz kafa sözlük.

ülkenin yarısının açlık sınırın altında yaşadığı türkiye'de bir bakan çıkar da her şey yolunda, insanlar refah içerisinde yaşıyor derse ben de ona daly^^ak demek istiyorum ya da ne diyor lan bu at kafası.

küfür etmek hastalık değildir. asıl hastalık sizin gibi düşünmeyen insanları ''hasta'' olarak nitelendirmenizdir.

yüksek nüfus yoğunluğuna rağmen ormanlarını koruyan japonya, ülkenin %65-67'sinin ormanlarla kaplı olmasına olanak sağlamıştır. japonya'nın toplam orman varlığının %60'ı da hokkaido adası’nda bulunur.

yolda gördüğüm ağaçların veyahut gittiğim parklarda ki ağaçlardan bir kaç tane tohum alıp evde çimlendiriyorum ve biraz büyüyünce bir yerlere dikiyorum. hem mutlu oluyorum hem de herkese faydalı bir şey yapmış oluyorum. bazen bunu yaptığımı öğrenen insanlar garip karşılıyor ama siz de yapın yaptırın.

çok bilinmese bile kitap çevirileri de yapmış olan türk şair ve yazar. bazı mısraları , bana daima kendimi hatırlatmıştır .

--- alıntı ---


" yahudi değilsem bile
bende yahudalık da mı yok-
kimi öptüm de kurtuldu çarmıha çakılmaktan? "

ismet özel , of not being a jew


"ölüm
her yerde uyanıktır
alestadır korkunun yardakçıları
tez kızaran güllerden kendini sakın
sevgiler ürkütsün seni, aşk ayrı-
aşktır diye geri geldin o çekiç seslerine
bıraktın vazgeçilmez ırmakları
gönlüne kar yağdırıyorsa çocuk sesleri yetsin
dikkat et hiçbir şey ıslatmasın namluları."

ismet özel ,mazot



--- alıntı ---

cemal süreya'nın genel sanılanın aksine babası hayattayken yazdığı infial barındıran şiiri.

amma velakin babası sağ olana dahi yaşatır ızdırabı.

ne yaparsak yapalım dolar kuru kadar hızlı yükselmeyecek puan.

büyük ihtimalle daha önceden aldatılmış veya terk edilmiş, sevgi kavramı yozlaşmıştır. ona "seni seviyorum" demeniz yetmez. inandırılması güç insan modelidir. sadece gerçekten sevenler ve sabır taşı olanlar dayanabilir.