her şeyden şikayet eden,asık yüzlü,otuz yaş üstü bekar teyze*.

bugün deneyimlediğim karanlıklar içerisinde bir çocuğun fener tutan adamlardan gizlenmesi ve kaçması oyunudur.
doğal sesleri insanı içine çekiyor. karanlıkta yürümeyle birlikte yağmur sesi vs.
geceyarısı ormanda sanki bir doğa yürüyüşü gibi geldi bana. tabi koştuk, kaçtık da.

düzenleme: ilerleyen bölümlerde sizi daha distopik hava ve hikayesini oyunculara bırakan oyun bekliyor.

alternatif son için ışıklı tüplerin kablolarını kesmelisiniz.

yahudi dinine, ırkına ve soyuna karşı duyulan düşmanlık anlamına gelir. nazi almanyası'nda bu düşmanlık, fikirlerle kalmamış icraat yapılarak holocostlarda sabun yapılmıştır.

üst edit: kitap seçme hakkını devretme seçeneği bulunmamaktadır.
merhabalar sevgili yazarlar, 2021 yılı ekim ayı ayın en çalışkan 10 yazarı belli olmuştur.
aşağıda isimleri yer alan yazarlarımızın sözlük kütüphanesinden isteyecekleri kitaplarla ilgili bana ulaşmalarını rica ediyorum.
kasım ayında yine bir liste ile görüşmek dileği ile sevgiler, saygılar, hürmetler efendim.
(bkz: kocaman alkış)
1) @meja
2) @mastor
3) (@epsilondelta)
4) @köylü yazardan ironiler
5) @the rise of darkness
6) @rahatsız
7) @the matrix isn't real
8) @vasıfsız
9) (@ıvanmılınskı)
10) @iorek byrnison

en spoilersız şekilde animeyi genel olarak tarif edeyim.
"bir dağa tırmandığınızı düşünün ve tepedeki gizemleri öğrenmek istiyorsunuz tabi ki de tırmanırken bazen tuttuğunuz kayalar kayıyor ve bir adım geriye düşüyorsunuz. ve tam tepeye vardığınızı düşünüyorsunuz ama aslında aşağıdan bakınca görülmeyen bir dağ daha çıkıyor. her seferinde kayan taşlar artıyor ve dağa tırmanmak zorlaşıyor fakat o dağa da tırmanınca bir dağa ile daha karşılaşıyorsunuz."

açıkçası başlamadan önce sadece devlerle savaşılan hiçbir derinliği olmayan basit mainstream bir anime sanıyordum. ama izlediğim, konusu en derin olan, hikayesi asla sıkmayan, bir süre sonra çok karışsa da mükemmel şekilde açıklanmış, dağın tepesindekini tırmanmadan asla göremeyeceğiniz bir anime. ilk sezonu ilk izlediğinizde zaten bağlanacaksınızdır fakat bütünü izledikten sonra ilk sezon aşırı basit gelecek o yüzden sadece ilk sezon hakkında değil bütün sezonları kapsayan bir şekilde anlatmak istedim zaten böyle bir animeyi ilk sezondan değerlendirmek aptallık olur.

kuzey amerika'da yaşayan, siouan dili konuşan bir kızılderili kabilesidir.
kendilerine hohe nakota diyorlardı ama ojibwe kabilesi tarafından onlara asiniibwaan, stone sioux denildiği için fransız'lar tarafından böyle kaydedilmiş ve adları öyle kalmıştır. önce fransız'larla sonra kanada ve a.b.d'li kürk tacirleri ile ticaret yaptılar. av alanları için yapılan savaşlarda, lakota ve dakota'ların yakın akrabaları olmalarına rağmen, cree ve ojibwe'larla birlik olup sioux'lara ve başka kabilelere karşı savaştılar. 1885'te cree'ler ve melezlerle birlikte kanada ordusuna karşı savaştılar. yenilgiden sonra paylaşılan toprakları değişik ülke ve eyaletlerde kalınca birçok değişik bölgede yaşamaya başladılar.
bugün kanada'nın manitoba, saskatchewan, alberta ve a.b.d'nin north dakota, montana eyaletlerindeki rezervasyonlarda yaşıyorlar.

almanya’nın her tarafını soykırım anıtlarıyla döşeyen almanya’yı soykırım üzerinden vurmaya çalışan bir ad hominemci “ayar”ıdır. hayır onların atalarının yapmış olması bugün senin bu asimilasyonu yapmanı meşrulaştırır mı olayını geçtim önce kendine baksınlar dediği dw hesabını takip etse onlarca yahudi soykırımı haberi görür zaten.
klasik devlet tarihçisi bunlar. gerçeklerden önce devletin kutsiyeti gelir. bide laf soktuğunu sanıyor. çocukken kullandığım argümanlar daha efektifti.

edit: evet arkadaşlar almanya’nın türkiye’deki
ermeni veya çin’deki uygur mevzusunu gündeme getirmesi tamamen kendi suçunu bastırmak istemesinde. kendi suçunu bastırmak isteyen adamlar ülkelerinin başkentine neden soykırım anıtı yaptılar diye sormayın. çünkü sizin mantıksız argümanlarınızla bunun cevabı yok.

valla umarım bana yakışır bir şey olur, ne beni çok fazla abartan, egomu şişiren bir sıfat olmalı ne de beni rencide etmeli. tadında bir şey istiyorum.

dindarların değil ama dincilerin kadın düşkünü olduğunu gösterir.

dindarlar din ile ilgilenir, dinciler ise dini kullanır. bu yüzden dinin etinden, sütünden her anlamda farklı yorumlayarak faydalanırlar, kendi çıkarlarına göre hareket ederler.

yıl 2021. hâlâ dini nikah, durumu gündem de. çağlar ilerliyor dünya insanları çağdaşlaşıyor ama bazı insanların kafaları ilerlemiyor, bir yere sabitleniş hâlâ o dönemi yaşıyor.

çevirmeli telefonumuz bile vardı. ben de tarihi eser olmuşum.

hoşgeldin sevgili yazar..

şu kaldırım taşları
ne çok tanıyorlar seni
gözyaşlarımla anlattım her şeyi
hiç var olmayan bizi...

%99.9 yalan olmadığını tahmin de etsek, yine de aklımıza geldiğinde cevabını veremediğimiz soru.

"1 oyu ikiniz verdiyseniz benim oyum nereye gitti?" sorusuna benzer biraz da. madem herkes "okumak için de olsa buradayım" diyor, bu soru "o halde oylamalarda bile neden hep aynı isimler var?" merakını uyandırır.

yazan da oylayan da 20 kişi falandır sanırım ortalama. hiçbirimiz geri kalan ortalama 280 kişinin ilgi alanına hitap etmiyoruz demek ki... yani tabi ki zorlamakla olacak iş değil ama yine de garip geliyor insana uzun vadede.

ya da 2. ve daha olası senaryo şu: gerçekten ilgi alanında yazan birkaç kişiyi bulan kişi, yeni yazar arayışına girmiyor ve onları takip etmekle yetiniyor. onların yazdıkları da genel olarak kitap, müzik, tematik gibi başlıklara girdiğinden, benim gibi daha çok akışı takip edenler, varlıklarından haberdar olmuyor. galiba bu daha mantıklı.

edit: arkadaşın biri nickaltıma "hem oy önemli değil diyor, hem çetelesini tutuyor, üzerinde düşünüyor. samimiyetsiz" yazmış. bunu bilmek için çetele tutmaya gerek yok; bildirimlerde görüyoruz aynı insanların oyladığını. başka yazarlar da aynı durumdan şikayetçi olmuş, ben de bunu dile getirdim. "niye bana oy vermiyorsunuz?" demedim. üzerinde uzun uzadıya düşünülecek bir şey de değil ayrıca. o an aklıma geleni yazdım. samimiyetimiz bununla ölçülecekse vay halimize!

öldürüyor beni bu tek taraflı düşünce yapınız...

telefondan veya tabletten youtube açıp çocuğun önüne sürmek.
her saniye ve her salise fotoğrafını çekip instagrama yüklemek.
çocuğun anne baba değil de babanne anneanne ve dede tarafından yetiştirilmesi.
gibi güzelliklerdir.

bir zamanlar çok sevdiğim kişi bir alkolikti. gündüz gecele fark etmezdi onun için yani her an kafası dumanlıydı...

veya ayık olduğu günlerse sadece kendi duyguları varmışcasına herkesi suçlayıp dururdu..
aslında şimdi anlıyorum ne kadar güçsüz bir adam olduğunu, tüm dertlerini unutmak için elindeki şişe ona yeterdi..
gerçi bunu başından beri biliyordum ama onu iyileştireceğimi düşünmek benim cahiliğimin isabet ettiği zamana denk gelmişti.
ben de yaralar bırakmaya yeminli olanlara güvenip bana en çok güvenenleri yaraladım bir dönemler.

hiçbir sorunu çözmeyecek olan komik oran. herkesin emekli maaşı vekillerinki kadar değil. en düşüğü 1500 dediler (emin değilim onun da doğruluğundan.) 1500 lira alan zamlı haliyle 1850 falan alacak desek... ne yapılabiliyor bu parayla bugün? koca bir hiç!

normalde bir arkadaşınız sizinle sürekli dalga geçse, sizi aşağılasa falan onunla görüşmeyi kesmek en doğal hakkınız ama her gün bizimle dalga geçenleri hayatımızdan uzaklaştıramamak can sıkıcı. ben çok ama çok sıkıldım benimle her gün alay edilmesinden artık.

ikibinli yıllar itibariyle yetişen neslin popüler tabiriyle z kuşağının handikapı. teknolojiyle yüklenirken dışarda olup bitene uzak kaldılar. tek yönlü düşün ve duygusal birikime yoğunlaştılar.
yaşam artık onların bir çoğu için sanal bir oyundan ibaret.

roborock s5 max. çalışan bir insan için bulunmaz nimet, sağolsun hem siliyor hem süpürüyor. bir kadın daha ne ister *

radyoya tıklayınca radyo sayfasından tekrar sözlüğe geri dönecek bir buton olabilir. bir tek bende mi böyle oluyor bilmiyorum. belki de ayrı bir sekmede açılırsa sorun çözülebilir.

şuraya bi vicdan azabı bırakayım, kendi imalatım hem. o anlar*