bkz: tolga karaçelik) in mükemmel filmi. 2018 yapımı film absürd komedi türünde. bence türk sinemasında türünün en iyi örneklerinden biri. birbirinden kopmuş 3 kardeşin, babalarının birden bire hepsini köye çağırması ile kesişen yolları ve köy yolunda ve köyde başlarından geçen hikayeleri absürd bir şekilde sunuyor yönetmen. oyuncular arasında bartu küçükçağlayan, tuğçe altuğ, tolga tekin, serkan keskin, hakan karsak, ezgi mola, ercan kesal gibi usta isimler yer alıyor.
filmdeki absürdlkleri saymakla bitiremem. köy meydanında patlayan tavuklar mı dersiniz, atesit imam mı istersiniz, büyük ağabeyin astronot olması ve astronot kıyafetiyle cenazeye gelmesi, küçük kardeşin (bartu küçükçağlayan) köyde suratı kanlar içinde dolaşması, kız kardeşin pavyonda kavga çıkarması ve adamların suratına küfürler etmesi ve daha bir sürü şey.
tolga karaçelik daha önce sarmaşık filmiyle de bir çok ulusal ve uluslar arası ödül almıştı, bu filmiyle de yine hem ulusal hem uluslararası festivallerde ödül alarak artık türk sinemasında yerinin olduğunu seyirciye kanıtladı.
kelebekler'de aileye, ebeveynlere dair o kadar çok can yakıcı detay var ki. bir yandan bu kadar absürdlük ve kahkaha bombardımanı var diyorum ama bir yandan da acı ve hüzün var. ağladığım sahneleri bile oldu net.
türk sinemasının son yıllardaki en iyi filmlerinden bence. ve sinema adına umutlu olmamı sağlıyor yönetmen tolga karaçelik.

çizmedim ama boyadım...
çok da severek yapıyorum bunu...

bazı kumar oyunlarında olduğu gibi karşıdaki kişiye çay, oralet ne bileyim kahve falan yollayacağım sistem gelsin diye bekliyorum.

profilimdeki resmindeki gibi olduğu tanımlarından beğenilerinden belli olan pozitif bir yazar, daha önce bir şeyler yazmadığım için kendime kızdım, affetsin yaşıma versin. * seviliyorsunuz efendim.

gidip karşıdakinden özür dileyin ve eğer ayrılmak istiyorsa saygı duyun. bir saçmalık yaptınız bari arkasında durun.

kar yağmış.
doğduğum günün gazete manşeti kar yağısıyla ilgili. yok öyle büyük bir felaket de olmamış. çiğ düşmemiş. ya da kış yaşanmayan bir ülkede de doğmamışım. mevsim de zaten kış. “dondurucu soğuklar geliyor” da haberin devamı. hiç mi sorunu yokmuş ülkenin? bir acayip durum.

meme başı,areola,meme cildinin büyük bir kesimi, tüm meme dokusu ve pektoralis majör kasının fasyası çıkarılır.
diğer mastektomilerden farklı olarak aksiller diseksiyon yapılmaz.

halbuse bildirirken güldüren, eğlendirirken düşündüren tanımlar olsa ne kadar güzel olur ama olmayınca olmuyor. insanın canı çekmiyor.

madonna sendromundan muzdarip olan kişi beyanı. madonna sendromu veya bakire meryem - f*hişe kompleksi olan insanlar bu durumun farkında olmasalar bile kafalarında bariz bir kadın imajı çizmişlerdir . temiz , saf ve masum kadınlar evlenmek , sevmek ve içinizi ısıtmak içindir ama diğer kadınlar... onlar , tehlikeli sularda yüzmek gibidir . oldukça uç örnekleri görülmekle beraber ülkemizde çok yaygın olduğunu düşünmekteyim.

ağlayarak lattemi içiyorum.

ya evde yoksam?

yazmak istediğim başlıklara şöyle bir bakınca, tam da şuan bu başlığa yazmak istedim. evet, biraz da hüzünden bahsedelim.

hüzün biraz boşluktur diye düşünüyorum. yani bazen hüznü elinizden bir şey gelmeyince yaşarsınız. bazen çok inanırsınız da karşınızdakine, onun sizi salak yerine koyması ama sizin her şeyi biliyor olmanız çok acı verir. hüzün budur işte. elinizden bir şey gelmez. keşke gerçekten inanabilseydim ona, gerçeği bilmeseydim dersiniz ya da keşke doğruyu söylese...

hüzün, mutsuzluk gibi değildir. sanki hüzün, böyle bir yandan bile bile lades gibidir. yani bazı şeylerin sonuçlarını değiştiremezsiniz ya, o an hüzün gelir işte. böyle etrafınıza bir bakarsınız. içinizde bir boşluk... o, elinizden bir şey gelmeme boşluğu. o, sizin oturup sadece beklediğiniz boşluk.

hüzün bir yandan da buruktur. kalbiniz kırıktır mesela. ama böyle küçük bir çocuğun, minicik kalbidir o an sizin kalbiniz. o kadar buruk olur ki, her neden hüzünlüyse, ona... o kadar buruk olur ki. söyleyemez de. içinde kalır. öyle bir şey olsa da geçse diye bekler. dedim ya elinden bir şey gelmez çünkü...

hüzün o ilk gözyaşıdır. soldan akan. hani acıdan akan o ilk gözyaşı... insanın ağlamamak için o kendini tutuşu, yutkunuşu, gözlerini kapatışı boşunadır. çoktan hüzün gelmiştir. yerleşmiştir.

hüzün o şiirlerin en etkileyici yeridir. bazen bizim yazdıklarımızda hayat bulur, bazen de okuduklarımızda. bazen bir duvarda yazar, gördüğünüzde kalbiniz bir anlığına durur gibi olur ya. işte hüzün oradadır.

gözlerinizin duvara kilitlendiğini noktadadır sonra. bir türlü ayrılmaz gözleriniz o duvardan. saatlerce izlersiniz de bir an bile içinizdeki o hüzün hafiflemez.

ahh o hüzün, evde de bulur sizi, sokakta da. hatta kendi dünyanıza kaçsanız bile, koşar arkanızdan yakalar sizi, bırakmaz izi... bu gecemiz de hüzün dolu olsun. bu gece hüzün ile bir başka güzel...

bebeklik ve çocukluk döneminde vajinadan içeri mikrop, kaka, ot püsür kaçmasın diye vardır. belli bir yaştan sonra da işlevsizleşir. *

bunu genelde bir çok insana söylerim ve kalbini kırmamaya çalışırım. bir insan ile kötü olmak hiç bir zaman iyi hissettirmemiştir beni. eğer birini üzüyorsam ondan önce ben üzülüyorum çünkü. doğru bir davranış şekli midir bilmem ama bence olması gereken budur.

hep dizilerden,filmlerden görüyonuz bu saçmalıkları
doğru düzgün yıkan geç
su faturası diye bi şey var alooo !

2 kilo 700 gram ile oyuncak bebek kategorinden giriş yaptığım başlık. swh.

2 haftadır her gün bir kafenin önünden geçerken kapıda minik bir kedi görüyordum. aşırı tatlı ama çok ürkek bir kedi. alıp eve götüresim geliyordu ama şu an evcil hayvan sorumluluğu alamayacağım için sevip sonra da mamasını verip üzüle üzüle bırakıyordum. hep aynı yerde durup tüm gün uyuyordu ama soğuktan falan rahatsız olduğu da belliydi. bugün bir baktım ona minik bir ev yapmışlar içine de polar yastık koymuşlar içine girmiş uyuyor. önünde mama ve su kabı. keyfi acayip yerindeydi. kafenin sahibine gidip teşekkür edesim geldi. hala iyi insanların var olduğunu bilmek hayatın bana güzel bir jesti.