s2şmakinesi isimli yazar bu serefe nail olmus. talihsiz bir tesaduf olmus trollun birine gidecegine bana geleydi ya.

kafasozluk.com/author/1000

yazar ironi yapmış. fakat ne yazık ki bu görüşte çok insan var. onun bir memur olduğunu hatta bizim vekilimiz olduğunu algılayamayan tebaa ruhlular yüzünden bu haldeyiz.

sanat eseri midir bilemem ama manidar bir çizimim.*

her ne olursa olsun en sevdiğim yayınevlerinin biridir.

1981 yılında çok sevdiğim, okumaktan büyük keyif aldığım ve gülünün solduğu akşam kitabıyla beni derinden etkilemiş olan erdal öz tarafından kurulmuş olan yayınevi yanlış bilmiyorsam eğer şu sıralar erdal öz’ün oğlu olan ve yayınevine adını veren can öz tarafından yönetilmektedir.

yıllarca beyaz kapaklı kitaplar basan ve en çok satan yayınevlerinden biri olan can yayınları türk okurları için bir alışkanlıktı. can yayınları tarafından basılan bir kitap hemen diğerlerinden ayırt edilebilirdi. ideolojik bir kavgası da vardı bir zamanlar yayınevinin.

daha sonra siyah beyaz yayından renkli televizyon yıllarına geçişimiz gibi can yayınlarının kapakları da renklendi. aynen televizyon aleminde olduğu gibi nicelik arttıkça nitelik de darbe almaya başladı. seçenekler çoğaldı ama can yayınları erdal öz’ün bıraktığı halini aratır oldu.

yine de hala ilk paragrafta da söylediğim gibi her ne olursa olsun en sevdiğim yayınevlerinden biridir. hala kütüphanemde en çok kitap can yayınlarına aittir ve her kitap alışverişlerimde mutlaka can yayınlarına uğrar bir iki kitap alırım.

kaynak

buradan

gizlenen, gösterilmeyen, hissettirilmeyen sevginin zerre değeri kıymeti yok gözümde. bu duvar da beni çok seviyor olabilir, bilemem. turgut uyar

çok güzel olmuş güzel günlerde eskitiniz. seri üretim düşünmüyoruz şerhini koymasaydınız kabuğum için bir tane özel tasarım isteyecektim lakin kısmet değilmiş.

durumlar değişir seri üretime geçilirse haber veriniz zira önümüzdeki yıl kış sert geçecek diyorlar ek olarak atkı ve bere de talep edebilirim. şöyle rahat bir kış uykusu çekeyim diyorum.

bilmiyorum kaç ayın öncesi, bilmem kaç kelimenin kaçışı, oluru olmazı, sevinci, üzüntüsü, desteği, kavgası, hüznü, yazdığı, yazamadığı, hep iyi olsunu, ölene kadar ayrı bir yerde duracak olanı, şimdilerde arada hatır soranı, ara ara hatır sorulanı, hep güzel yazanı,hep güzel ve güzeli yazacak olan yazar, dost, arkadaş, belki, keşke.

sabah uyanın fırçalanması gerekiyor. hatta sonrasında birşey yiyip içmeden önce su içiyorum. kahvaltı sonrası ve gece yarmadan önce tekrar fırçalıyorum.

binlerce insanın ölümüne sebep olacak depremdir.ibb’nin sayfasında olası bir deprem durumunda ilçe ilçe,sokak sokak hangi binaların çökeceği gece olursa kaç kişinin vefat edeceği,gündüz olursa kaç kişinin vefat edeceği yazıyor. asıl acı olan ise hepsinin biliniyor olmasına rağmen hiçbir şey yapılmaması.

arkadaşlarımızla winx oynardık, genelde hep kavgalar çıkardı, yok bloom benim, yok flora, stella benim diye...
gerçi her zaman en sevdiğim peri muisa olmuştur benim*.

onun dışında bu çizgi filmle ilgili farkettiğim bir şey var;
- genelde, küçükken bloom olan kızlar şuan lider, başarılı ve sorumlu
- stella olan kızlar ise sorumsuz, ders çalışmıyor
- flora olanlar fazla duygusal, varoluşsal sancılar çekiyor
- muisa olanlar ise sessiz, kendi halinde

yani en azından çevremden gozledigim kadarıyla böyle.*

belki gelmem gelemem

sen istinyede bekle ben burdayım
içimde köpek gibi havlayan yalnızlığım
çünkü ben buradayım karanlıktayım
belki gelmem gelemem beş dakika bekle git
çünkü elimi kestim beni kan tutuyor
şarabım bütün ekşi suyum soğuk
yanımda olmadın mı seni daha bir çok seviyorum
belki gelmem gelemem beş dakika bekle git

yüzünü ıslatmadan ağlayabilir misin
yarı geceden sonra telefon ettin mi hiç
karanlık adamlar hüvviyetini sordu mu
ben senin olmadığını arıyorum
belki gelmem gelemem beş dakika bekle git
belki gelmem gelemem beş dakika bekle git
bana ait ne varsa hepsi seni korkutuyor sana ait ne varsa
hiçbiri benim değil
belki ölmek hakkımı kullanıyorum
belki gelmem gelemem 5 dakika bekle git
belki gelmem gelemem 5 dakika bekle git

ataol behramoğlu ve özdemir ince'nin rusya'dan brezilya'ya kadar uzanan, pek çok şair'in şiirlerini derlediği iki ciltlik dünya şiir antolojisinin ilk cildinde yer alan başyapıt. alman şair ve müzisyen karl wolf biermann'ın birbirini tamamlayan 3 kısa şiirinin yer aldığı vietnam taşlamaları'nın orijinal metinlerini bulabilirsem tanıma edit geçeceğim ama çevirileri ilk cildin* 141. sayfasında yer alıyor. general ky'nin her sabah söylediği, general ky'nin düşü ve saldırının sınırlı etkisi isimli üç şiir de yüksel pazarkaya tarafından dilimize kazandırılmıştır. özellikle general ky'nin düşü isimli şiir guerra sucia zamanlarında baskıcı yönetimin politikalarını o kadar anımsatır cinstendir ki ne zaman okusam sevimsiz bir gülümseme beliriyor suratımda. farklı zamanlar, farklı isimler ve farklı ülkeler... hiç önemli değil. diktatörler savaşı körüklerken şairler kalemlerinin en keskin ucu ile bu çığırtkanlığı eleştirmeye devam ettiler. wolf biermann'a ilk defa rudi dutschke hakkında okurken rastlamış daha sonra bertolt brecht' e saygı duruşu niteliğinde yazılmış olan realismus bei brecht'ini okuma fırsatı bulmuştum ama bana kalırsa en etkileyici işlerinden birini bu şiirlerinde çıkarmış biermann. düşünülerek okunursa vietnam taşlamalarında çıkarılacak pek çok ders var.

sadece ben mi yaşıyorum bu duyguyu bilmiyorum. pencere kenarında saatlerce kar yağışını izlemek ruhumu dinlendiriyor, güzel düşüncelere kapılıyorum. sanırım kar yağdığında oluşan sessizlik ve huzur ortamının sebebi, kar kristallerinin sesi yutması.

(bkz: hiç etik değil) (bkz: tanrım valla bu p** güldürdü).

yabancı ile yarattığı ahlaki sorgulama mükemmeldir. kürsü de bir süre sonra cinayetten değil annesinin ölümüne üzülmediği için hem toplum hem de mahkemece yargılanmaya başlar.

28. her takip bildiriminde ayrı heyecanlanıyorum, ayrı mutlu oluyorum. beni mutlu eden herkese teşekkürler buradan. herkes önceden kaç takipçisi olduğunu söylemiş, ben yazar olalı bir ay geçti mi geçmedi mi ondan bile emin değilim ondan bilemiyorum, minik minik arttı takipçilerim. *

robot köpekler olan bir bölüm vardı. çaresizliği çok iyi işlediklerini düşünüyorum. genel olarak tüm bölümleri muazzam ve favorim olan bu bölüm değil. umutların tükendiği bir bölüm.

#188954 eskişehir yazmaya gelmişken kendi tanımımla karşılaşmam..
eskişehir'dir efenim. *

doğru zaman geldiğinde hissedilen o ince sızı size kimi hatırlatıyorsa o doğru kişidir.