mantının felsefesini yaparım.

gençlikteki muhabbetlerini anımsadığı andır.

benim için bir kaç sene önceye tekabül eder.

avrupa ve asya'nın en güzide otellerinden birinde çalışıyorum... otelin personel kantinine hiç uğramadığımı farkettim. "ne yoz adammış" demesinler diye gençlerin oturduğu masaya oturdum. ooo abi hoşgeldin, beş gittin muhabbetinden sonra gençler, sohbetlerine kaldıkları yerden devam etmeye başladılar. hani diyorum "sorular bildiğim yerden gelse de ben de muhabbet etsem" . ama sorular hep bilmediğim yerlerden geliyor. "fenomen olmak, takipçi kasmak, organik fallower"... herhalde 45 dakika oturdum ama muhabbete hiç katılamadım. iki çaylarını içip ortamdan uzaklaştım. bilmediğim bir dil konuşuluyordu. hepsi de pırıl pırıl, zeki, güzel, seçmece çocuklar.

dimdik yürüyen benim, başım önüme düştü.

ırahmetli babaannem, anneannem, dedemle yaptığım muhabbetler aklıma geldi. atatürk'ün öldüğü gün nasıl ağlaştıklarını, dedemin savaş anılarını dinleyişimi anımsadım. hepsinin kemiği çoktan toz olmuştu.

lisede, üniversitede yaşıtlarımla yaptığım sohbetleri hatırladım. ne internet vardı o zamanlar ne facebook. inanır mısınız; lisedeyken fikirleri, felsefeyi tartışır, uzayan konular için birimizin evinde açık oturum tarzı toplantılar düzenlerdik. koministi, liberali, muhafazakarı saygıyla söz sırası beklerdik. "la gomünist, hooop mürteci, kafatasçı! eyyy liboş" gibi kelimelerle birbirimizi ünlesek bile kimsenin kalbi kırılmazdı. mine urgan, didem madak, ipek ongun okuyan kızlarla dalga geçerdik.*

okumak öyle mutat bir şeydi ki o zamanlar internet olsa bile o konudan bahsedilmez, kitap fotoğrafı çekilmezdi. (kitabın fotoğrafını çekmek istesek bile 24lük veya 36lık pozun dolmasını ve tab edilmesini beklemek lazımdı.

yaşım 140 falan değil gençler. 39-40 yaşındayım. aramızda çok fark yok. eskiden yüzyıllar süren kuşak farkı artık bir kaç yıla indi. tuvaletteki sifonu lüks olarak gören ben, bugün elimde akıllı telefonla entry giriyorum.

ama kabul ediyorum... (gbkz: yaşlandım)

kesin sadece kürtçe mevlüt okuduğu için hapse atılmıştır. zaten kürtçe konuşan kimi görseler hemen hapse tıkıyorlar. terorist zırvalaması başlıktır.

köylü kültürünü çocuğuna aşılamak, onu yeniliklere küstürüp kendi yoz kültürüne düşkün biri olarak yetiştirmek.

“durun! siz evlenemezsiniz, çünkü kardeşsiniz!”

dostlar açın bir roman havası, söyle bir kurtlarinizi dökün hiçbir şeyiniz kalmaz. favorim pau-bonzai , silivri'ye gitmeme dilegiyle.

sabahın altısında odaya girip kalksana saat 10:00 oldu diye yataktan kaldırırdı.
niyeti geç kalmamı önlemekti ama aksiyona ne gerek vardı be anacım.

enjoy, ı'm vaccinated.

(bkz: hristiyanismail)

gitdün ammâ kodun hasret ile cânı bile
istemem sensiz olan sohbet-i yârânı bile
neşâti

mini bilgilendirme zamanı. suya attığınızda tortu bırakmayan her türlü kahve zararlıdır. (bkz: granül kahve) çünkü bunun için çokça işlemden geçiyor. ama türk kahvesi ya da filtre kahve gibi pişirdiğinizde ya da demlediğinizde telvesini bırakan kahveleri günde 3-4 fincana kadar içmekte sakınca yoktur. * tabi kişisel sağlık problemleriyle bağlantılı olarak günlük olarak kahve tüketmek ya da 3'e 4'e çıkmak çarpıntıyı, tansiyonun yükselmesini, vücutta sıvı kaybını, migreni ve bilumum şeyleri tetikleyebilir.

ben sorumluluk almamak için balık bile sahiplenmiyorum. insanı nasıl sahipleneyim yahu?

hasta olunca anladım,o zamana kadar tarzan gibi giyinmeye devam ettim tabi.

bir kızın iki şeyi de yapabileceği fikri hiç mi aklınızdan geçmiyor? üstüne sarma da sarar belki.

dışarı çıkınca hemen eve gelmek istiyorum.

son derece faydalı bir farkındalıktır.
gelişim öyle başlar çünkü.

ilgi çekmek için şekilden şekile girenler.

kocaman yüreğini biliyorum. minicik ellerini bilemeyeceğim sevgi dolu yazar.

panikle bir sorunumu çözmek amacıyla yazdığım sevgili moderatördür. kendisi çok ama çok yardımsever ve tatlıdır tersini düşünen insan değildir net.

yani buna "doğal seleksiyon" denmezse, ben neye denir bilemiyorum. adam zaten bu zekayla bu yaşa kadar fazla bile yaşamış.