atatürk hakkında karalayıcı yazanların entrylerini görmek istemeyen yazarların katılması gereken kampanya.

mutfak camında çay içiyorum. ay lav chaiiiiii.

biraz da şurama doğru pozitif ayrımcılık.
onu yap bunu kazan, şunu yap şu gelsin, iki takla at da görelim diyen idris naim şahin gibi hey allahım*. gelsin sidik yarışı, hadi bakalım.

#256938

iddianı kanıtla sözlüğü üstüne yapacam.

önizle butonuna bastığında metin sunucuya gider hiç bir yere kaydedilmeden html şeklinde biçimlendirilir ve geri gönderilir. bunun dışında göndere basana kadar sunucuya veri transferi olmaz, herhangi bir şekilde kayıt işlemi de gerçekleşmez.

antik çağ'ın ilk sağlık merkezini kuran ve (bkz: parşömen) kağıdını icat eden krallıktır.

bergama kütüphanesi de bu krallık tarafından kurulmuştur.

konser esnasında, konser sahibi sanatçının aniden susarak, şarkıyı seyircinin söylemesini beklemesi durumudur. yıllardır bu duruma gıcık olmuşumdur; hiçbir anında da söylememişimdir.

ben o konsere gitmek için deli gibi para ödeyeyim, trafik, park yeri gibi bir sürü şeye katlanayım, sırf canlı dinlemek için; ama şarkıyı da ben söyleyeyim. ben şarkı söylemek için para vermiyorum ki, seni dinlemek için veriyorum. sinirlendim şu an yine.

kulaklarını gün aşırı çınlatanlar kaç milyon kişi acaba?

ben her saat başı, alarm kurmuş gibi sinkaflı kelimeler ile yad ediyorum kendilerini.

buna araklamak denir mi bilmiyorum ama eğer öyleyse çok doğru kişiden araklamış. ben daha çok esinlendiğini düşünüyorum.

bkz:



üstteki yazarla aynı filmleri düşünmüşüz. kalplerimiz bir*

ferhat göçer eniştemin dayısı tarafı, ünlü olan emre'lerden biriyle soyadım aynı, şebnem ferah yanağıma öpücük kondurmuştu, kenan doğulu'yla birkaç dakika okumak istediğim bölüm hakkında konuştuk, mahmut tuncer, ferhat göçer, müslüm gürses ve bahadır sağlam ile hemşehriyim.

ayrıca iko entrymi beğendi, yoldaş favladı, helios değerli olduğumu söyledi. birkaç mod nickaltıma yazdı.
allam, egomu tutabilene aşk olsun. *

bazı yazarların profiline bakıyorum normal bir şekilde tanımlarını girerken birden yazmayı bırakıyor ve uzun süre yazmıyor. bazılarının işleri yoğun olabilir , sıkılmış olabilir veya merhum bile olmuş olabilir bir sürü sebep var.

bence bırakmak. bazen öyle tutunuyoruz ki bazı şeylere, tutunduğumuzu bile farkında olmuyoruz.

chuck palahniuk tarafından rahatsız edilmek için yazıldığı halde sadece can sıkıntısı veren bir kitap demek yerinde olacaktır. ben palahniuk'un yazım tarzını pek sevmem, bir şeyler eksik ve çiğ gelir daima ama hiçbir kitabını da vasat altı olarak görmemiştim hatta lullaby dahil. yani kitap nereden tutsak elde kalır türden, aşırı zorlama. okuyucuyu çarpsın hatta rahatsız etsin diye yazıldığı halde benim uykum geldi. kitap tamamen porno endistürisine ışık tutar cinsten, güzel göndermeler ve hatta eleştiriler de yok değil ama bir yerden sonra kitap yavaş yavaş boğmaya başlıyor. farklı karakterlerin ağzından okumak ilk başlarda keyifli fakat bir süre sonra -okuyucu konudan koptuğunda- bu durum külfete dönüşmeye başlıyor. ayrıca muhtemelen kafasını duvara sertçe geçirmek istenilecek -en azından dört sene önceki ben bunu istedi- numara 72 gibi bir karakteri de barındırıyor içinde. kitabı bu kadar gömsem bile hakkını da yemek istemiyorum, bazı şeyleri tüm çıplaklığı ile anlatmak oldukça zor bir iş. palahniuk kendini tüm bu düşünce sansüründen arındırıp, süzgeçten geçirmeden sert bir biçimde yazıyor ki normalde çoğu kitabında da oldukça etkileyici duruyor ama burada biraz fazla zorlama görünüyor.

totalde bütün dinleri reddetmesi gerekirken durup durup islam'a sataşan tiptir. abicim hristiyanlık var, musevilik var hinduizm var... biraz da git onları oku araştır vizyonunu genişlet. sonra yine reddedersin.
not: gerçek ateistlik bu değil.

izlediğiniz süre zarfı boyunca başrol oyuncusu audrey tautou'nun gülümsemesini taklit etmekten başka bir şey yapamadığınız, sevimlilik abidesi film. olay örgüsü, karakterlerin seçimi, oyuncuların başarılı performansları... hepsi birer sebeptir bu gülümsemeye.
en büyük etkenlerden biri de, soundtrackleri olsa gerek.

(bkz: yann tiersen)

bu kadarı da fazla artık. ülke iyice bok yerine döndü. acun kim ki kalkıp yeni bi bölüm açacak yetki veriliyor. acun'un vasfı ne ki sırf onun şirketinde çalışabilmek için millet senelerce okuyacak. evet büyük bi işsizlik sorunu var, gençler için istihdam sağladığı düşünülebilir ki neredeyse herkes acun'un şirketinde çalışmak ister. ülkemizde zaten haddinden fazla üniversite, fakülte mevcut. ama buralarda okuyanlar acun medyaya kabul edilmek için yeterli değil anlaşılan. saçmalık ötesi bi durum. sırf parası var diye bu kadar yetki, vasıf verilmemeli kimseye.

yine kulaklığımı takıp sokaklara düştüm. neyi arıyorum bu sokaklarda? gençliğimi, en güzel, en masum yıllarımı. onları arıyorum koşar adım. bulunca alıp sıkı sıkı sarılacağım, göğsümde uyutacağım. kimseye feda etmeyeceğim. ah benim en güzel yaşlarında ziyan olan kızım, nerde yılların? ah bir bulsam o yılları.. canını yakan kim varsa dünyayı dar edeceğim. canına okuyacağım. en beter işkenceyi çektireceğim. gökyüzünü çaldılar benim masum kızımdan. ne istediniz ulan kalleşler? her akşam aynı sokaklarda dolanıyorum dakikalarca. nefesim kesilene kadar o yılları arıyorum. bulamıyorum. oysa o hep bu sokaklarda gezerdi canı yanınca. şimdilerde alımlı genç bir kadın olup tüm yaşadıklarına alışmış. ne güçlü ve güzel bir kadınmış.. büyüdükçe içi daha da güzel olmuş. burada olması lazımdı. benim cüdâlık çeken kızım nerdesin? hâlâ yürüyorum. bulamıyorum. kızımın masum yıllarını geri ver, ödeteceği çok hesap var. ama bu sefer yanında korkusuz ablası var.

matematiğin sohbetten ayrılmak istediği önermedir.

aborjin bireylerin hiçbirinde çıkmayan diş. evrimsel olarak acısını bizim çektiğimiz ömür törpüsü. atalarınız olarak bu illetten çok çektik sevgili sapiens, demek istediğim başlık.