kafam çok karışık son günlerde sözlük. iyi desem iyi değilim kötü desem kötü de değilim. aslında çok değişkenim. sabahları çok kötüyüm öğlenleri biraz daha iyi akşama doğru bir düzeliş derken gece en kötüsü. yani hayat anlamını yitirdi gibi. her şey yolunda gibi aslında kötü bir şey yok ama ben yolunda değilim. bir şey yapmak istemiyorum. yani hevesim de kalmadı. çok saçma ama bazen 'ya tam da şuan tık diye ölsem ne olur acaba' dersiniz ya aynı öyle bir andayım. canım sıkkın, ama gülüyorum. moralim yok, konuşasım yok ama daha da çok konuşuyorum. her şey iyiymiş gibi yapıyorum. insanın başkalarını kandırması kolaymış da kendisini kandırması zormuş. ben de kendimi kandıramıyorum. içime döndüm bu aralar. huysuz bir insan oldum. şimdi böyle deyince aklıma oğuz atay'ın sözleri geldi:

"ben iç dünyama dönüyorum. orada hayal kırıklığına yer yok."

evet ben kendi iç dünyama kaçıyorum. bu bazen değişse de bir süre böyle olacak gibi. bu mutsuz durumdan yarı memnunum. ama neyse biraz da böyle olalım. hep mutlu olacak değiliz ya.

geçtiğimiz ekim ayında bir sokak röportajında vatandaşa sorulan "dolar neden yükseliyor sizce?" sorusuna verdiği yanıt.
alakasız bir yanıt vermiş insanlar da taşlamışlar ne diyo bu yaa ahahah demişler.
tek kişiyi linçlemek kolay da böyle düşünen insanların sayısı az değil.
buradan

kuzey avrupa rönesansının öncülerinden flaman ressam.
en ilginç özelliklerinden biri tablolarına imza atan ilk ressamlardan biri olması. o zamana kadar ressamlık herhangi bir zanaatkarlık gibi görülüyordu bu yüzden de ressamlar eserlerini pek imzalamazdı.
glasis tekniğini kullanarak kimsede görülmemiş resimler yaptı.
gerçekçi portreler yapmasıyla da zamanının devrimcisi olmuştur.
portrait of a man ismiyle yaptığı şu portrenin otoportre olduğu düşünülüyor.
zamanına uygun olarak gerçekçi ve sembolist tarzları birbirine karıştırarak kullanmıştır. sembolizm ve ikonografiyi genellikle arkaplanda kullanmıştır.

the arnolfini wedding

the lucca madonna

37 yaşındayım ve hala oyun oynarım. 4 senedir fifa oyunlarına bağımlılığım var. hatta şu an bile konsolun başına geçeceğim anın hayallerini kuruyorum.

''köprünün kenarına yaslanarak hareketsiz sulara baktım. yeni başlayan hafif bir yağmur, suyun tüylerini diken diken ediyordu. ta ileride büyük ve motorlu bir mavna, rıhtımdaki arabalara meyve ve sebze boşaltıyordu. kenarlardaki ağaçlardan tek tük düşen yapraklar havada kıvrıntılar yaparak aşağıya süzülüyorlardı. bu karanlık ve sıkıntılı manzara ne kadar güzeldi ! içime çektiğim bu ıslak hava ne kadar tazeydi ! yaşamak, tabiatın en küçük kımıldanışlarını sezerek, hayatın sarsılmaz bir mantık ile akıp gidişini seyrederek yaşamak; herkesten daha çok, daha kuvvetli yaşadığını, bir âna bir ömür kadar çok hayat doldurduğunu bilerek yaşamak... ve bilhassa bütün bunları anlatacak bir insanın mevcut olduğunu düşünerek, onu bekleyerek yaşamak... dünyada bundan daha ferah verici bir şey olabilir miydi ?'' (kürk mantolu madonna - sabahattin ali)

son derece haklı bir tespittir.

düzgün bir şekilde, kimseye zarar verilmeden yapılan protestoların içine sızarlar; ortalığı karıştırır, polise taş atarlar. provokasyon yapmayı iyi bilirler.

bir audi marka arabam vardı. babam bana, hemen hemen her kız çocuğuna alındığı gibi oyuncak bir bebek almıştı. oysa ben vitrinde o arabayı görmüştüm ve bebek istemediğimi, onu istediğimi söylemiştim. her istediğimi yapan adam, ne hikmetse inat etmiş, almamıştı onu.

sonra ben birkaç saat boyunca ağlayınca (lanet bir çocuktum, kabul ediyorum) zırıltıma dayanamayıp arabayı almıştı bana. nereye gitsem yanımda götürürdüm. hele o açılan kapılarına, kaportasına, bagajına aşıktım.

kazık kadar olduğumda bile senelerce durdu o araba bende. sonra ne oldu da verdim birilerine hatırlamıyorum ama, geçen yine özledim "keşke vermeseydim" dedim.

kahverengiydi. tam hatırlamıyorum ama şuna benziyordu, eski bir modeldi:

(görsel, hobbylandbg. com'dan alıntı)

içinde bulunduğum durumu en iyi anlatan:

çok şımarık ve yaramaz bir bebeksin. resmen evin kraliçesi yaa. iyi ki varsın güzel kızım ama biraz söz dinle be.

bu sayfayı açıp, bu yazımı görüp ve hala bu yazıyı okuyorsan bil ki aynı yollardan geçtik. hayatımdan eksikiğini asla hayal bile edemeyeceğim kendimden çok sevdiğim birinin beni doğum günü hediyesi olarak terk ettiği bir dönemden geçtim yakın zamanda. kimseye anlatamadım açamadım içimi çünkü o vardı sadece benim için. ilk gün hayatımda ağlamanın tanımını yeniden keşfettim doğrusu. ilk hafta hayatım artık sanki bobmoş gibi hissettim. ayrılık evrelerini yaşayacaksın. için parçalansın ama kendine asla zarar verme. fotoğraflarını bile silmedim uzun süre. sonra yedekledim hepsini bir daha açmamak üzere. ve onları kaldırırken artık ona karşı olan duygusallığımı yitirdiğimi fark ettim. hayatıma güzel şeyler kattı ama geçmiş yaşandı ve bitti. tezcümle ayrılığı yaşa acını yaşa. yaşamazsan uzun süre sonra o acı seni kovalar yaşaman için. yaşamadan bırakmayacak çünkü biliyorum. özsaygını asla kaybetme. kendine yapacağın en güzel iyilik kendini sevmektir bunu unutma. hayat gibi bu da geçecek...

bana da hep siz diyorlar.
bunlar hep yanlış nick seçiminden.

yalom’u ünlü yapan kitabı. kitaptaki kişiler gerçektir. yazar romanı yazarken iyi araştırma yapmış ve nietzsche’yi iyi analiz etmiş. tüm kitaplarını okumuş ve bazı alıntıları kitabın bazı yerlerine serpiştirmiş.
nietzsche ile ilgili analizi şu: yalnız olan ama yalnız olmak istemeyen; sevilmeye muhtaç ama bu muhtaçlığını itiraf etmeyecek kadar gururlu.

iyi kitaptı, okumayanlara ve psikolojiyi sevenler için iyi bir tercih.

sultan ibrahimin tahttan indirildiği 1648 yılında başlayıp, valide kösem sultan'ın öldürüldüğü 1651 yılları arasında geçen 3 yıllık döneme verilen isimdir. ağalar saltanatı tabiri gerçekten bu dönemi çok iyi anlatır. bu dönemde kösem sultan saltanat naibesi olarak görünür fakat bütün idare yeniçeri ağaları'nın elindedir.

kesinlikle bir düzenin olmadığı, osmanlı tarihinin en anarşik devresidir. bu dönem gücü elinde bulunduran yaklaşık 50 kişi devlet hazinesini ciddi bir zarara uğratmışlar ve birçok isyana sebep olmuşlardır.

ama en nihayetinde kösem sultan padişahı öldürtmeye kalkmış fakat emelini gerçekleştiremeden 1651 yılında boğdurulmuş ve ağalar saltanatı son bulmuştur. o dönem kösem sultan'a sırtını dayamış olan ne kadar ağa varsa hepsi yakalanıp idam edilmiş ve bütün servetleri hazineye aktarılmıştır.

fotoğrafı az bir şey kırparak engel olduğum durum. ben kendi çözümümü böyle buldum, daha iyisi ikonun bulacağı çözüme.

sadece çok çok ama çok yakınlarıma hitap ederken kullanıyorum. sırf dalgasına, aşırı hoşuma gidiyor. hep sokaktan öğrendim bunlari.

sözlüğe girmemle sevgili yazarın hoş geldin mesajı bir oldu diyebilirim. çok nahif ve ince düşünceli bir yazar. ayrıca tanımlarını da severek okuyorum. siz hep yazın sevgili yazar, kaleminiz daim olsun.

yorgunluk.

chris barber ın 1952 yılında yorumladığı,
alternatif jazz türünde şarkıdır.
bakınız
ayrıca jill barber,
2013 yılında çıkarmış olduğu chansons albümünde tekrar seslendirerek günümüze özgü formlara getirmiştir.
bakınız

4 eylül 1920 doğumlu fernand bonifay harika eserin söz yazarıdır.

fransızca orjinal sözleri bu şekilde olup,
j'ai caché
mieux que partout ailleurs
au jardin de mon cœur
une petite fleur
cette fleur
plus jolie qu'un bouquet
elle garde en secret
tous mes rêves d'enfant
l'amour de mes parents
et tous ces clairs matins
faits d'heureux souvenirs lointains
quand la vie
par moment me trahit
tu restes mon bonheur
petite fleur
sur mes vingt ans
je m'arrête un moment
pour respirer
ce parfum que j'ai tant aimé
dans mon cœur
tu fleuriras toujours
au grand jardin d'amour
petite fleur
prends ce présent
que j'ai toujours gardé
même à vingt ans
je ne l'avais jamais donné
n'aies pas peur
cueillie au fond d'un cœur
une petite fleur
jamais ne meurt

türkçe çevirisi şöyledir;
küçük çiçek
herhangi bir yerden
daha iyi bir yerde sakladım
küçük bir çiçeği
kalbimin bahçesinde

bir buketten daha sevimli
bu çiçek
bütün çocukluk anılarımı
saklıyor içinde
ve anne babamın aşkını
ve bütün bu aydınlık sabahları
mutlu uzak anıların oluşturduğu

yaşam beni aldatsa da
bir an için
sen benim mutluluğumsun
küçük çiçek

bir an için geri çağırabilsem
yirmi yaşlarımı
o kadar sevdiğim bu parfümü
koklamak için

sen benim kalbimde
hep çiçek açacaksın
aşkın büyük bahçesinde
küçük çiçek

hep sakladığım
bu armağanı al
yirmi yaşımda bile
onu kimseye vermemiştim

korkma
bir kalbin derinlerinden koparılan
küçük bir çiçek
asla ölmez..

1860-1939 yılları arasında yaşamış art nouveau akımının temsilcilerinden, çek ressam, illüstratör ve grafik sanatçısı.
tam adıyla alphonse maria mucha, önce moravya ve viyana'da tiyatrolar için çeşitli resim çalışmaları yapmış, daha sonra münih'te ve paris'te sanat eğitimi almıştır.
1894'te paris'in ünlü aktrislerinden sarah bernhardt'ın bulunduğu ''gismonda'' isimli tiyatro için poster hazırlama fırsatı eline geçmiş ve bu poster sayesinde adını duyurmuştur.
poster for ’gismonda’ (1894) kaynak

kariyerinin yükselişiyle beraber özellikle aktris için posterler hazırlamaya devam etti. bunun yanında ''mucha tarzı'' yani art nouveau popüler olduğu için bir çok poster, resim ve illüstrasyonlar hazırlamış ve bunlar çikolata, bisküvi ve şampanya gibi bir çok ürün ambalajında kullanılmıştır.

eserlerinde çiçeklerin, çeşitli bitkilerin ve motiflerin arasında güzel kadınların bulunduğu büyüleyici kompozisyonları görüyoruz. eserleri, gördüğünüzde mucha tarafından yapıldığını anlayabileceğiniz kadar orijinal. bir kaç tane iliştiriyorum.
the precious stones (series) (1900) kaynak

f. champenois imprimeur-editeur (daydream) (1897) kaynak

kaynak
daha fazla eserini incelemek için buradan

genel olarak karşılaştığım durumdur. karşıma çıkan 5 erkekten 3’ünün kirpikleri benimkilerden daha güzel. özellikle erkek kişisi siyah/koyu kahve saçlı ve açık renk tenliyse kirpikleri maskara sürülmüş gibi gözüküyor. maşallah.