bir robert seethaler romanıdır.

daha sonra kendisi hakkında bir tanım yazmayan düşündüğüm için uzun uzun yazarı anlatmayacağım ama hızlı okunan ve etkileyiciliği üst düzey romanlar okumak istiyorsanız bence robert seethaler’in toprak, bütün bir ömür, tütüncü çırağı romanlarına bir göz atın.

bu kitap bir besteci ve orkestra şefi olan gustav mahler’in son seyahatini yani belki de son senfonisini anlatıyor. gustav mahler 14 kardeşinin sekizini çok küçük yaşta kaybedip ölümle erken tanışan, ilk konserini 14 yaşında veren, kendinden 20 yaş küçük eşinden olan kızlarından birini difteri yüzünden kaybeden bir müzisyen. ve yaşadığı bunca şeyi müzikle tedavi etmeye çalışan bir dahi.

kitap büyük müzik dahisinin son gemi seyahatini anlatırken geri dönüşlerle müzisyenin hayatına da derin bakışlar atıyor. gemide büyük saygı gören müzisyeni ise ara ara gemide çalışan ve onun hizmetine tahsis edilen bir çocuk ile sohbet ederken görüyoruz. bu bir tesadüf olmasa gerek.

mahler öldüğünde sadece elli yaşındaydı ama sanki yüzyıllar boyunca bu dünya üzerinde kalmış gibi yaşadı ve eserler bıraktı. nasıl bir müzik tutkusu olduğunu anlamak için hayatına bakmak yeterlidir belki ama ölmeden önce söylediği son sözler de bize bir ipucu verecektir:

“ mozart, mozart.”

(bkz: sevim koş)

ikisinide çok severim.

yazılarının altını doldurduğu, birikimli olduğu belli olan değerli yazarımızdır. yazdıklarına şöyle bir göz atayım dediğimde bile birikimi anlaşılıyor, yazarlık hayatında başarılar dilerim kendisine.

ah! işte gökyüzü belirmeye başladı; uzakta bir yıldız parıldıyor, ay ışığının aydınlattığı karaağaç ormanı geride kaldı artık; mavimsi bir sis ayaklarımın altında, bulutların içinden bir müzik çınlıyor; bir tarafta deniz, diğer tarafta italya; uzakta da rus fakirhaneleri. şurada görünen ailemin evi değil mi? pencerenin kenarında annem oturmuyor mu? anne, anneciğim, mutsuz oğlunu gelip kurtar! ağrıyan başına bir damla gözyaşı damlat! görüyor musun ona nasıl işkence ediyorlar? zavallı öksüzünü bağrına bas! ona bu dünyada alacak nefes kalmadı; onu her yerden kovalıyorlar.
anne, anneciğim, şu zavallı yavruna acı! bu arada cezayir beyinin burnunun altında bir ben olduğunu biliyor musunuz?

bazıları şansız doğar. bir çöpten diğerine bir yaşam.
dün çektim...

bahar gelmiş kesin emin oldum. az önce balkona çıktım, nasıl buram buram iğde kokusu geliyor anlatamam.
içime çektim, ohh misss, kokusunda cennet gizli heralde. sıkıntımı bir anda alıp götürdü.
hayatı sevdiren minicik bir andı. paylaşmak istedim.

(bkz: kalbimiz seninle su aygırı)

başka yerlerde hemcinslerimi haksız gördüğüm konularda eleştirdim diye defalarca linç yedim ama umrumda değil. gerçekten aklım almıyor bazen bazı kadınları. yapmayin ya. kadın her zaman haklı değil işte. ınsanlar seçimlerini yaşar. sen böyle birisinin yanında sadece para için bir kaç gün bulun, sonra dayak yedim vırt zırt diye ağla. o da öldürülmezsen tabii.
üzülmem işte sana. kimse üzülmez.
bunlar yüzünden kadın haklarının anlaminın içi boşalıyor. gerçekten haksız yere, sırf maddi manevi gücü yetmediği için öldürülen kadınların davasının içi boşalıyor.
bu kadar mı açsınız? ıki kiyafet, lüks bir kaç yemek için nasıl içiniz alıyor bu adamları?
yazık.

günaydın herkese

beni oldukça endişelendiren haberdir.
bundan 5.5 sene önce demokrat parti hilary clinton ile seçimi trump'a değil, elektronik oya kaybetmiştir.
rusya'nın bu seçimleri sabote ettiği, onlarca hackerı ile bazı eyaletlerdeki oyları değiştirttiği dedikodusu halen söyleniyor.

e bu dedikodunun halen üstü kapatılamamışken, amerika gibi bir ülkede dahi böyle söylentiler çıkarken, biz türkiye'de gücü ve limiti belli muhalifler olarak nasıl engel olacağız ?

elektronik oy deyip geçmeyin, ülkenin önümüzdeki 20 yılını etkileyen bir seçimde, tek unsur olacaktır.

boyum 1 10

takıla takıla buna mı takıldın diyeceğim başlıktır. efendim adam bize bal porsuğu dedi, ağzınızı yerim, öperim dedi. takıldığınız şeye bak. (bkz: terbiyesizlik yapma terbiyesiz adam)

çok para tutar uğraşamam.(bkz: swh)

problem iyilikte.. zor ulasiliyor..ne karakterler telef oldu..

çok iyi bir durum komedisi olmakla birlikte, şu ana kadar 6 bölüm yayınlanan ve arada 1-2 bölüm durgun geçse de genel olarak, şahsımı hayvan gibi güldüren dizi.

bir aile de iyi, sevgi dolu ve dinleyici bir babanın olması demek, annenin de mutlu olduğu , çocukların da mutlu olduğu huzurlu bir ev demektir.

en iyi ozetleyen sey bu olmus bence