sigarayı bıraktıktan sonra evimi aldım arabamı aldım... klişesi bir yana, sigarayı bırakınca nefes almaya başladım gerçekten.
o pis koku yok artık, içerken farkında olmuyorsunuz o kokunun çünkü içiniz dahil bütün vücudunuz kokuyor leş gibi. sigarayı bırakınca sigara içenlerden kaçar oldum o kokuyu almamak için, nefesimi kesiyor çünkü.
uykularım bile daha sağlıklı hale geldi, uykumu alarak kalkmaya başladım sabahları ve ilginçtir uyku sürem azaldı.
dişlerimi kurtardım artık daha sağlıklı görünüyorlar. sigara sarartıyor çünkü sigaranın yanında çay da içiyordum ve dişlerin en büyük düşmanı bu ikili. bayır çıkarken, ya da koşarken, halı sahada hemen nefesim kesilmiyor artık. daha sağlam ve derin nefesler alabiliyorum.

evi arabayı gerçekten aldım.

edit: ufak bir ayrıntıyı atlamışım. 20 sene sigara içtim, 2 sene önce bıraktım.

görerek, dokunarak ve inceleyerek almayı seven, online alışverişlerde başına bir şey gelmesini istemeyen insandır.

önce eşeğini kaybedip sonra bulma durumu.

canım telefonuma kavuşmam.
o yoksa ben hiçim o yoksa benim varlığım anlamsız. *

gezi direnişi esnasında yazdığım bir tivite “ şeytanla berabersin “ yazmış olan anayasa hukukçusudur.

yakın zamanda hayatını kaybetmiş olsan burhan kuzu’yla böyle bir etkileşim yaşamış olmak beni ne kadar şaşırtmıştı anlatamam ama anlatmaya çalışacağım.

o dönemler yaşadığım şehirde gezi direnişi sadece sosyal medya üzerinden yapıldığı için ben de bu yolla destek veriyordum. gezide direnen arkadaşlara destek amaçlı içinde ne hakaret, ne küfür, ne de provokatif ifadeler bulunan bir paylaşım yapıp evden çıktım.

saatler sonra eve geldiğimde etkileşimden göz gözü görmüyordu. önce bir hata olduğunu düşündüm. çünkü bu kadar etkileşimi hesabı açtığımdan beri toplamda almamıştım.

sonra ne olduğunu anlamaya çalıştım ve benim paylaşımının altına burhan kuzunun yukarıda söylediğim cümleyi yazdığını gördüm.

olay tamamıyla saçma bir olay. nerden baksan tutarsızlık. koca profesörün benim bir roman kahramanı adıyla açılmış hesaptan yaptığım paylaşıma cevap vermesine mi yanayım, yoksa insanların yeni che’ye kavuşmuş gibi beni desteklemek için tivit üstüne tivit atmalarına mı yanayım?

benim için hala gizemini koruyan bir olaydır. burhan kuzu artık hayatta olmadığı için de çözülemeyen gizemler dükkanında yerin almıştır.

en iyi mobil bankacılık uygulaması olmayan ama oldukça güzel bir uygulama olan sistemdir.

en iyisi kesinlikle enpara.com mobil bankacılık uygulamasıdır.

ismi değil cismi önemli. kimlere, nasıl nüfuz ediyordun bu önemliydi. tüm ekip bunu layıkıylâ yaptığına göre üzülmemeni temenni ederim yoldaş. ismi kafa ya da başka bir şey olduğunda hiçbir şey değişmeyecek. mühim olan senin ne yaptığın. ilk günden şu ana kadar eline, yüreğine, emeğine sağlık. çok güzel işler yapacağına inanıyorum ekibinle. o zaman küllerimizden doğuyoruz diyebilir miyiz? bence deriz.. *

aramayarak.

yeter artık yok dediğiniz an karşınıza çıkar.

(bkz: adaletin bu mu dünya)

evden ziyade lise sınıfı gibi görüyorum. çok çalışkan öğrenciler, tembeller, haylazlar, sürekli espri yapanlar, etliye sütlüye karışmayıp, kendi halinde takılanlar ve kavgacıların olduğu klasik bir lise sınıfı. öğretmenlerimiz de var, müdürümüz de hatta müdür yardimcımız da var. ve artık nicklere baya baya aşina olduğumuz için garip bir kaynaşma, bununla birlikte sahiplenme var.
alt sınıflar bile var.

neye inandığını bilmeden takip etmek. düşünmemek. oysaki kuran'da bile hiç düşünmez misiniz yazar.

ben sana alıştım*.

başlığı açan arkadaş bir süredir trollüklere doyamıyor.

aga alıştığınız platformlara gitseniz mi artık ya? hayır burada sökmez çünkü.**

çok iyi anladığımı belirtmek istiyorum. gün içinde artık sürekli kadınlara ilişkin can sıkıcı başlıklar görünce bu düşüncedeki yazarları ve başlıklarını engelledim. mesela bugün sözlükte oldukça çok vakit geçirmeme rağmen hiç böyle bir başlığa denk gelmedim. demek ki doğru kişileri engellemişim. bu yazarların özellikle psikolojik savaşa girdiğini düşünüyorum. laf anlatsak anlayacak insan öyle şeyler yazmaz zaten. bizim güzel beyinlerimiz bilimsel araştırmalar, sanatsal çalışmalar, faydalı işler için yorulacağına, neden bu gereksiz yazarlar yüzünden yorulsun ki. attığımız ileriye dönük her adım onlara gereken cevabı verecektir.

yalnız kalmak.

bilmek için. anlayabilmek için. eğer okumuyor, düşünmüyor ve sorgulamıyorsam ben neden varım?

eski fotoğraflarda gözlerimin içi gülüyormuş hep,ne zaman baksam şuanki halime üzülüyorum.

kamus diye okunmayan yazar. camus da değil. kamış da değil. camış da değil.

(bkz: alber kamü)

kafa sözlükte küfüre izin verilmediği için bu başlık altına bir şey yazmam yasaklanmıştır.

ilkokuldayım... o zamanlarda herkesin annesi pazar günleri çoluğu çocuğu banyoya sokar bir güzel çitiler, ertesi gün de okula gönderir. yazılı olmayan kuraldır bu. günlerden yine böyle bir gün. klasik ritüelimizi tamamlamışız kolumdan hiç çıkarmadığım saatimi de takmışım banyodan sonra ve işlem tamam. yattım gitti.

neyse ben uyandım bir baktım saat yedi. giyindim kuşandım, annem de kalktı beni yolcu etti falan her şey normal. sokağa çıktım ama fırın kapalı. hayırdır neden kapalı diyorum içimden tabii. neyse yola devam. ileriden bir sarhoş geliyor şarkı söyleye söyleye. neler oluyor ya diyorum her yer kapalı, karanlık. peşime polis düştü sonra. beni yakalamasın mı?

polis: nereye gidiyorsun evladım?
ben: okulaaaaa
polis: ne okulu saat daha gecenin biri!

arkamı bir döndüm annem sabahlıklarla fırlamış kadıncağız. beni yolladıktan sonra farkediyor ki saat bir.

meğer ben saatimi ters takmışım. saat bir ama ters takınca yedi oluyor tabii.

binmemek değil de en azından binebilir miyiz diyorum.
çok korkuyorum lan bir gün manyağın tekine denk gelirimde yalandan yaygara yapıp beni linç ettirir diye.

anne tavşanı öldürürseniz yavrular yuvadan çıkamaz ve onlarıda öldürmüş olursunuz