gerilmeyi bilmem de telefonla konuşurken boş boş evin içinde dolaşmak diye bir şey var .

kendimi hiç gibi hissediyorum.

illa ki klişe istiyorsanız

-insanlar laik olmaz, devletler olur.

çok komik olmasına rağmen çokmu komik demek ahh bunu çok yaşadım.

kuveyt’in modern tarihi, 16. yüzyılda, merkezi arabistan’da nejd’de yaşayan el enize kabilesinden birkaç klanın burada açlıktan kırıldıkları için iran körfezi’nin güney kıyılarına göç ettikleri zaman başlamıştır.

ülkenin günümüzdeki yöneticileri de, çoğunluğu tüccar olan sabah ailesinin torunlarıdır.

evvela yazarların istek ve önerilerini dikkate alarak, sözlüğü her geçen gün geliştirebilmek adına verdiğiniz emeklerden ötürü hepinize teşekkür ederiz. iko'yu ziyadesiyle yoruyoruz, o da hakkını helal etsin.

gelelim ana meseleye; mellisho ve una nocte'nin söylediği gibi başucu eserlerine bir buton marifeti ile ulaşsak çok güzel olur. yani aslında ben bunu buraya yazmıyorum. sadece tuşlu düşünüyorum. zira ben bunu buraya yazsam siz haklı olarak, emek verdik, hazır hale getirdik, önlerine koyduk hemen yeni öneri ile kapımıza dayanıyorlar diyebilirsiniz. siz böyle demeyiniz diye, bende bunu dile getirmiyorum farkındaysanız. yani bir buton olsaydı ve söz konusu butona tıklanarak oralara yelken açılsaydı güzel olurdu. benimki temenni sadece, içimden söyleniyorum. dile getirsem zaten açıkça yazardım. yazmadığıma göre rahat olabilirsiniz. ama bizim yöneticilerin altıncı hisleri kuvvetliymiş gibi geliyor bana, belki hissederler. hatta hissettikleri konusunda içimde enteresan bir hissiyat var.

ikinci olarak; yine tuşlu düşünme minvalinde acaba sayı 25 olsa nasıl olurdu diyorum. sadece klavye jimnastiği yapıyorum, sabır çekmenize gerek yok. yani sanki öyle fena durmazmış gibi geldi bana. gelmemişte olabilir. şükür ki, şu düşüncelerimi direkt olarak dile getirmiyorum. maazallah dile getirsem iko'ya inme falan iner ki, ben bunu hiç istemem. zaten sırf o yüzden çenemi kapalı tutuyorum. aksi taktirde senin dizine, gözüne, kabuğuna dursun! yeter arkadaş! diye üzerime atlayacakmış gibi geliyor. yoldaş zaten imana geldi gelecek. o yüzden onlara bu kötülüğü yapmamak adına, uzun uzun susuyorum ve sadece teşekkür ediyorum. tuşlu düşünmek gibisi yok vallahi...

restless.

feminizm arttı diye kimse babasını tacizle suçlamaz. yaşananların tek sebebi vardır.
o da toplumumuzda her türlü ahlaksızlığın, hırsızlığın, yalanın, zulmün, iftiranın, adamına göre meşru hatta övünülecek hale gelmiş olmasıdır.

içindekileri söyleyip karşısındakini kırmamak adına kendi ruhuna işkence etmeyi göze alan insan modeli. erken yaşlanırlar. güzel insanlardır.

patinaj yapan ülke.

benim jenerasyonun zeynası.
idolümdü.

bon jovi'nin 2000 yılında çıkardığı crush albümünden bir şarkısının ismi. introsu ve gitar solosu tatlı ve hoştur.

evrendeki düzen.

işte bu bakış açısının bir benzeri de israillilerde var. bir filistinli öldürürsem cennetlik olurum diyorlar. bu durumda fark?

kordon'da yürümek.

(bkz: izmir)

“dünyada her sene satılan kitap sayısı yüzde on iki azalıyor. üç nesil sonra dostoyevski’yi, tanpınar’ı hiç duymamış hayatı twitter’dan dizi takip etmek olan gençler sokakları dolduracak. canlı bombalar bile daha az tehlikeli.”

şu günlerde ülkemizin sözde tek dostu olan ülkedir.

güvenmemek lazımdır.

biraz ırkçı bir söz olacak ama "domuzdan post, araptan dost olmaz" demiştir atalarımız.

benim en çok dikkatimi çeken şey, saçma sapan başlıkların günlerdir gündem sekmesinde olması.
(bkz: bir kedinin öğrenmesi gereken şeyler)
küfretsem ayıp olacağı için kendimi zor tutuyorum. bu konunun bu kadar uzatılacak nesi var? sözlük diyoruz biyografik tanım bırakıyoruz altı boş kalıyor, bir bilim dalında tanım yaptım yine altı boş. (bkz: cacığı bir üst noktaya taşıyan detaylar)gibi bir başlık vardı. bu bile baya gündem oldu. ya sözlüğün yaş ortalaması düşük, yada zeka seviyesi yerlerde.

kimselerin bilmediği şair
şiir dünyasına gökten zembille indiği söylenen şair 1988 yılında ateş hırsızları söylencesi adlı kitabını yayımladıktan sonra yirmi yıl boyunca gözlerden uzak durdu
daha sonra ne bir edebiyat dergileri ne herhangi bir şiir mecrasında şiir yayımladı.

tam bir fanzinci kişilikte olduğunu düşündüğüm şair 1958 de istanbul'da doğdu. ilköğrenimini beykoz çubuklu ilkokulu'nda ortaöğrenimini galatasaray lisesi'nde tamamladı. istanbul devlet mimarlık mühendislik akademisi mimarlık fakültesinde yüksek öğrenimini sürdürürken 1980 yılı başlarında gözaltına alındı 1986 yılına kadar istanbul'un çeşitli askeri ve sivil cezaevlerinde tutuklu kaldı.

ateş hırsızları söylencesinden yirmi küsür yıl sonra 2009 da myndos geçişi adlı ikinci şiir kitabını okurla paylaştı. 20 yıllık yokluğunda çevirmenlikle uğraştı.

ülkemizin gözden ırak kalmış mücevherleri içinde en değerlilerinden olan bu adamın adını şiir ve edebiyat kitaplarına altın harflerle yazmalıyız. türk şiirinde devrim niteliğinde şiir yazabilen, yenilik getiren ve bunu yaparken popüler kültür içinde eriyip gitmeyen sayılı insanlarımız içinde.

*

ilk ateş hırsızı'ndan, promete'den bu yana "uz" varmak istediğimiz yerdir: ikarus'tur, ahi evran'dır, spartacus'tur, demirci kawa'dır, bedreddin'dir, pir sultan abdal'dır, derviş yunus'tur, nesimi'dir, che'dir, karagül'dür, çiğdem'dir; gerçekleşeceğine inandığımız, bir mümkün ütopyadır.
emirhan oğuz "uz"a doğru giden yolda kendi deyişiyle "zor olan"ı "yazı"yı seçmiştir.
yazı'nın da şair'in de "göyneği ateşten"dir*