erkek olmamaları.. gerçekten ağzım açık kalıyo bu olaya..

bu tür cümleleri kuranların neden sosyal medyayı kullandıklarını merak ediyorum. bu platformların amacı bu kardeşim. sen de ayşe,fatma,mehmet ne yapıyor diye merak ettiğin için orada takılıyorsun. beğenmiyorsan sosyal medyada takılma.

bir a.b.d eyaleti. 1845 yılında eyalet olmuştur. başkenti austin, yüzölçümü 695.662 km²'dir. houston, dallas şehirleri bu eyalettedir.

bu ülkede milyonlarca işsiz vatandaş varken, ne olduğu belirsiz ülkelerden işsiz sayısından bile fazla kaçak vahabbiyi getirip "onlar ekonomimizi ayakta tutuyor" diyenlerin ciddiye dahi almayacağı, yürek burkan haber.

bir de intiharın çok eskiden beri devam eden evrensel bir olgu olduğu gibi bir şeye değinilmiş... öncelikle şu var; şayet siz medeni bir toplum olduğunuz iddiasında iseniz toplumunuzu oluşturan bireyler için bu tehlikeyi yaratabilecek tüm faktörlere karşı mücadele edip gereken önlemleri almak vazifenizdir. mesele intihar etmek isteyenin mutlaka bir bahane bulacağı falan değil burada. hepimiz biliyoruz ki, intihar vakalarının önemli bir bölümünde toplumsal ve çevresel faktörler belirleyici rol oynuyor. bir insan bu aşamaya geliyorsa eğer, kararı ne kadar bireysel gibi görünse de, hem bireyi söz konusu kararı almaya iten süreç hem de ortaya çıkan sonuç o bireyin yaşadığı toplumun ve o toplumun sistemlerinin başarısızlığını gösteriyor bize aslında.

umarım gelecekte türkiye, hiçbir vatandaşının böyle kahredici bir sebepten dolayı yaşamına son vermeyi düşünmeyeceği bir ülke olur... diyeceğim ama hiç umudum yok ne yazık ki.

gecenin şu mevhum saatlerinde perperişan olmuş zihnime zerk olan, aklımın ve havsalamın idrak ve izanda muvaffak olamadığı bir sorunsal. nereye gidiyo bu boşluk?

gençler beğenmiş, birbirlerini favorilemiş, mesajlaşmıştırlar. bizlere hayırlı olsun demek düşer.

13 sene önce ilk antipsikotik ilaçlar içtiğim zamanlarda yaşadığım kafaydı.
ilk aylarda her ilaç sonrası 16 saat uyuyor, uyandığımda ise zombi modunda yaşıyordum.
böyle bir kafa işte.

1935 istanbul doğumlu türkan saylan doktor, akademisyen, eğitimci, yazar ve çağdaş yaşamı destekleme derneği 'nin eski başkanıdır. 18 mayıs 2009 tarihinde istanbul' da vefat etmiştir.

çayımı içerek takip ettiğim savaşlardır. lütfen biraz daha savaşır mısınız. canım çok sıkılıyo.. bayağı..
küfür etmeyin ama, küfür yasak bak.

geceden itibaren yoğun kar yağışının başlamasıyla birçok köy ve mahalle yolu ulaşıma kapanmış ve belediye ekipleri karla mücadele çalışmalarını anadolu ajansı/ selami küçükoğlu' nun haberine göre başlatmış.
buradan
mart kapıdan baktırır kazma kürek yaktırır

kara delik , yıldızların veya gezegenlerin vb. cisimlerin kütlelerinden dolayı olan çöküntüler diyebiliriz.

çöküntüden dolayı yanından geçen herhangi birşeyi kendi çöküntüsüne yuvarlayarak bir nevi dansa davet eder.
yani bir nevi çarşaf örneği doğrudur .
3 boyutlu dünyada yaşadığımız için 2 boyutta tasvir etmek doğrudur.

hatta aşağıya çok güzel anlatan bir video bırakıyorum.

okunmadan ve gelişigüzel verilen seri oyları benimsemem. fakat beni bilen yazarlar bilirler, yavaş yavaş ve sırayla oy veren ( seri oy ile karıştırılmasın) ve aynı şekilde oy alan bir yazar olarak iyi olmayan tarafları da var.
mesela benim yazdıklarımı başka bir yazar gelip oylayacak. sayfamı inceleyecek, belki de sayfadan ayrılamayacak, yazılanlar takdirini kazanacak ve beğeni butonlarını yeşillendirecek. şimdi üç oydan sonra bundan sonra oy veremiyorum deyip sayfadan ayrılacak. beş dakika kadar bekleyip tekrar oylayacak ama yine üçer üçer oylayacak, belki de bu sebeple yazar, sayfaya dönüş yapmayacak.
oy veren yazar arkadaşlar var sağ olsun, daim olsunlar. aralarında belli saatlerde sözlüğe girip oylayanlar oluyordu. şimdi bu değişiklikten sonra sayfadan çıkıp geri dönmeyecekler belki ve yeni yeni tanımlar okunmadan araya kaynayacak.
bu seri olmayan, okuyarak ve yavaş puanlama sayesinde karşıdaki yazar hakkında iyi kötü bir fikir sahibi oluyorduk, karşıdaki yazar ancak böyle tanınabilir.

not : tanıma başlamadan önce sayın köylü yazardan ironiler rumuzlu yazarımızı ne güzel de okuyup oylayacaktım ki karşıma başlıktaki yazı çıktı. allah var, yazarın tanımları bir ışık ve huzur saçıyor. klavye takımları zeval görmesin.

her yerde olduğu kadardır.

dışarıya çıkın, herhangi bir topluluğun yanında fikirlerinizi söyleyin. neyi savunduğunuzdan bağımsız olarak çok büyük ihtimalle sonunda kavga çıkacaktır. sokak röportajlarını biliyorsunuz. orada fikren karşı karşıya gelen insanların yarım saat daha karşılıklı konuşmasına izin verseniz çoğu saç saça baş başa girer birbirine. bu toplum böyle.

burada da değişen bir şey yok. sokakta denk gelebileceğiniz insanlarız hepimiz. tıpkı onlar gibi bambaşka düşüncelere sahibiz. durum böyle olunca, aykırı fikirleri geçtim * ülkenin kurucu liderini bile savunsanız küfür duyabiliyorsunuz bazılarından.

ha bir de ceza yasaları var tabii ki! "fikrimi söylüyorum. kimseyi ilgilendirmez" diyenlerin uzaydan bir yerden geldiğini varsayıyorum. zira bizi belki bir noktadan sonra ilgilendirmese bile "yasaları her daim ilgilendiren fikirler" var. biraz dikkatli olmakta fayda var o yüzden. her şey her yerde söylenmeyeceği gibi herhangi bir şeyi söylemenin yolu yordamı var.

son olarak; arkadaşlarınızla, ailenizle, eşinizle dostunuzla siyaset tartışmayın. size bir abla nasihatı olsun bu. siyasiler bugün var, yarın yok. bazı dengeler bugün kurulur, yarın ortadan kalkar. insanları kırdığınız ve kırıldığınızla kalırsınız. bazı kayıpları yerine koymanın imkânı olmayabilir. bir görüşünüz, duruşunuz mutlaka olsun, vatandaşlık görevlerinizi düzgünce yapın ama bunu yaparken gerek fikri anlamda gerek eylemsel anlamda telafisi olmayan hareketlerde bulunmayın. sonunda pişman olan siz olursunuz.

özlemek, özlemek. güzeldir aslında kavusacagını bilerek, hiç gormedigin birini özlemek. bir gün kavusacagini düşünerek yaşarsın çünkü, o özlem umut ile sımsıkı tutunur birbirine. o otogarlardaki kavuşmalar, kocaman sarılmalar ne masumdur aslında. peki ya hiç kavusamayacaģın birini özlemek? bir daha sonsuza kadar görmeyecegin birini özlemek? bu dünyadaki cehennemin başka bir çeşididir dostlar. her geçen gün katlanarak daha fazla yakar insanın yüreğini. kavurur durur da kalbini; ses çıkaramaz dilin, nefesin, sesin. günden güne eritir içindeki umut tanelerini. ta ki tamamen bitene kadar dostlar. ta ki bitene kadar...

hikaye okumayı seven kişiler, edebiyatımıza çağdaş hikayecilik konusunda büyük katkıları olan doğa aşığı sait faik abasıyanık'ı en iyi yazar olarak görebilirler.
nahif bakış açısı ve anlatımıyla toplumsal sorunları dile getirmekten çekinmeyen romantik yazar sabahattin ali için de ''en iyi yazar'' diyecekler vardır.
hababam sınıfı aşıkları, stepne takma adıyla eserlerini yazıya döken sınıf şairi rıfat ılgaz'ı öne sürecektir.

edebiyatımızın çınarları bizler için önemlidir diye düşünenler, ülkemizde nobel edebiyat ödülü’ne ilk aday gösterilen koca çınar yaşar kemal'i bu başlık için örnek gösterecektir. nobel demişken, bu ödülü ilk kazanan yazarımız orhan pamuk'u yazmazsam beni eleştirenler olacaktır.

benim gibi tiyatro oyunu okumayı sevenler bu başlığı gördüklerinde kesinlikle haldun taner ve aziz nesin'i akıllarından geçirecektir. ee oğuzum atayım'dan bahsetmeyecek misin diye soranlar elbet çıkacaktır, hakan günday'ın az kitabındaki derda'nın çok özel bir sevgi beslediği oğuz atay'ı yazmamak haksızlık olacaktır.

oğuz atay nedendir bilinmez, aklıma edebiyatımızın gamlı prensesi tezer özlü'yü getiriyor. bir kitabın tam manasıyla kalbe dokunması çok zordur fakat tezer özlü çok genç yaşta yaşama veda etse de bu zorlu olayı gerçekleştirmeyi başarmıştır.

edebiyatımızın 3 kemal'ini de atlamamak gerek. yaşar kemal'i zaten söylemiştik, sırada orhan kemal ve kemal tahir var.

nazım hikmet ran, attila ilhan, orhan veli kanık gibi şairlerimize hiç gelmeyeyim, yoksa sabaha kadar yazmak durumunda kalırım. hem ne demişler; şiir edebiyat dünyasının hükümdarıdır. gerisi hikaye ve romandır.

halide edib adıvar, ömer seyfettin, reşat nuri güntekin, peyami safa, mehmet akif ersoy, nurullah ataç, yusuf atılgan, adalet ağaoğlu ve buraya yazmadığım daha birçok önemli yazarımız başlık altında isminin bulunmasını hak ediyor. sadece bir kişiyi yazmak, diğer yazarlara haksızlık olur gibi geliyor bana. hepsinin o kadar büyük katkıları var ki edebiyatımıza. istesem de tek isim yazamam ve ''en iyi''sini belirleyemem.

türk sinema tarihine gülüşü ile gönüllere taht kuran kemal sunal ın hep en sevilen filmlerde imzası vardır. 7den 70 e herkesin severek izlediği sinema ve tiyatro oyuncusudur. uzun yıllar geçmesine rağmen hala izlenilebilen, inek şaban, tosun paşa, kibar feyzo, davaro, sosyete şaban vb filmleri ile ne kadar değerli bir oyuncu olduğu görülmektedir.

ihtiyaçtır,kelimeleri dile dökmeye gerek kalmaz.vefat etmiş bir sevdiğinize rüyanızda sarılıyorsanız inanılmaz mutlu olursunuz.uyanıp rüyaymış deseniz de o sıcaklık ve huzur içinizde kalır.

a song of ice and fire serisi. 2. kitabı bitirmek üzereyim, bu kitaplar inanılmaz sürükleyici öyle böyle değil

roma imparatorluğunda düzenli askeri birliklere verilen isimdir.

bu birlikler ücretli yaya askerlerden oluşurlardı.

bir özdemir asaf şiiridir. kendi sesinden dinlemek için...

eskisi kadar özlemiyorum seni,
ve ağlamıyorum olduk olmadık zamanlarda..
adının geçtiği cümlelerde, gözlerim dolmuyor..
yokluğunun takvimini tutmuyorum artık.
biraz yorgunum..
biraz kırgın..
biraz da kirletti sensizlik beni!
nasıl iyi olunur henüz öğrenemedim ama
“iyiyimler” yamaladım dilime.
tedirginim aslında, seni unutuyor olmak,
hafızamı milyon kez zorlamama rağmen yüzünü hatırlayamamak korkutuyor beni..
gel diye beklemiyorum artık,
hatta istemiyorum gelmeni..
nasıl olduğun konusunda ufacık bir merak yok içimde.
arasıra geliyorsun aklıma, banane diyorum
benim derdim yeter bana banane!
alıştım mı yokluğuna?
vaz mı geçiyorum, varlığından?
tedirginim aslında,
ya başkasını seversem?
inan o zaman seni hayatım boyunca affetmem..