tam olarak şunu demek istediğim yazar.

zevk almamak değil de hayat aynı ya. sabah kalk işe git, işten gel bir şeyler ye sonra yat tekrar işe git bu böyle devam edip gidiyor. bir de ülkenin durumu malum, onun da etkisi oluyor tabi. vallahi ne yapalım hayat mücadelesine devam, pes etmemek için çokça nedenim var. o yüzden durmak yok yola devam diyoruz gençler karamsar olmayı bırakalım derim.

hollanda amsterdam

bütün sırrı bozan thedansözkiller buradan tişkürlerimi yolluyorum. şaka maka güleç insanlarız yahu. azıcık daha gülelim diye minnak* süprizimiz var zatiinn. keyifli dinlemeler a dostlar!

“dondurma baş ağrısı” ve “beynin donması” olarak bilinen durum soğuk yiyecek ve içecekleri hızlı tükettiğimizde ortaya çıkar. çok hızlı başlayan (birkaç saniyede ortaya çıkar) ve çabuk geçen bir baş ağrısı türüdür.
çok soğuk bir denize girdiğimde bu şey başıma gelmişti. kısa bir süre resmen beynim felç olmuştu acıdan.

letgoda satış yaptığım zamanlar birisi satış gününü değiştirmek istemişti.kabul edince bana iki sayfalık kendi yazdığı bir şiiri gönderdi.tavlama yok gerçi.

eski adı "kuzey rodezya" olan ülkedir.
başkenti lusaka, yüzölçümü 752.618 km²'dir.

tanık koruma programına alınmak gibi insanın farklı bir kimliğe bürünmesidir.

farklı farklı sebeplerle böyle bir karar alınmış olsa da artık hiçbir şey eskisi gibi değildir. yeni bir düzen yeni bir başlangıçtır.hayırlısı olsundur.


*

hapşırma, boğaz kaşıntısı, burun akıntısı, göz yanması, zamanlarım.
ha gayret destmont zamamlarım.
bir köylü için çiçek tozuna alerjik tepki vermek de bünyemin bana ironisi.

bunlardan biri de benim. ara vermeye çalıştım ama olmuyor. mıknatıs gibi burası.

hiç olmak imkansız bir şeydir zira hiçbir şey yoktan var olamaz ya da tamamen yok olamaz. toprakta bir filiz olarak ya da portakalda vitamin olarak parçalarımız var olacak. dini olarak da eğer ölümden sonraki yaşama inanılıyorsa ruhun ebedi olarak yaşayacak ve şu an yaptıklarının bedelini ödeyecek ya da sefasını sürecek.

tam da değerini iyi bilmem gereken yaşlardayım. ben napıyorum altmış sekiz gün kala sabah akşam ders... sözlükte olmasa yaşadığımı hissetmeyeceğim sanırım. ha bir de romanlarım var.

nilgün marmara bende neyi tetikliyor bilmiyorum fakat adını duyduğum, yazdıklarını okuduğum anda yüreğime hüzün çöküyor, parçalanıyorum sanki.
depresif bir dönemimde okuduğumdan mıdır bilmem fakat sahiden adını duymak bile içimi sızlatıyor. yazdıklarına bakıyorum mesela, günlük gibi yaşadıklarını anlatmış yazısında, sebepsizce hüzünleniyorum.
intihar mektubunun bir yerinde şöyle diyor:
“... suç yok yalnızca ırmağın akışına bir müdahale söz konusu!
her anın niyetini sorgulayan bir varlığın saygısızlığını yok etmek için kararlaştırılmış bir eylem bu!
...”

ırmağın akışına bir müdahale.
ırmağın akışı.

tuncel kurtiz sayesinde eşsiz bir yorumla dinlediğimiz oscar wilde şiiridir efendim. haliniz ahvaliniz el vermiyorsa lütfen okumayın/dinlemeyin. aşırı br huzursuzluk hissi veriyor.

sevdiğin birinin üstünü örtersin.
ama aşık olduğun biri için kendini ateş niyetine yakarsın.
o ısınsın diye.

hayvana şiddet yasası çıkmayacak diye yorumladım.

çocukken sık yaptığım eylem.
evet zengindik, babam beni pastırma ile dövüyordu.

tam benimdir. hatta eziğin önde gidenidir diyecektim ama 4 kişi nerden pörtledi şimdi ya? kimsiniz siiiz? teşkilat mısınııığğzzz?

edit: 5 oldu. ama ayıptır günahtır ben onu görecek karmaya sahip olacak kadarlık yazar değilim. lütfen.*