geçmişte bir adet düğün kıyafetleri ile anı olarak çekilen fotoğraftan başlayarak düğünlerde fotoğraf çekmesi ile yaygınlaşmış, günümüzde dış mekan çekimler, hikaye, kurgusal çekimler ve stüdyo çekimlerini de kapsayan bir fotoğrafçılık dalıdır. ticari amaçla ürün elde etmek amacıyla yapılan bu fotoğrafçılık türünde püf noktalar, yaratıcılık ( hikaye, konsept ve çekim), mekan zenginliği ve güçlü sunumlar ile başarıyı yakalamak kalıcı olarak sektörde var olmak için gerekli argümanlardır. özellikle dış mekan çekimlerinde çiftleri rahatlatmak, gerginliğin karelere yansımasını engellemek, aynı anda 3 ekipman ile ( geniş açı, zoom, tak gez lens ile donatılmış) farklı açılardan bol kareler elde etmek, kendine has mekanlara sahip olarak herkesten farklı mekansal kareler üretmek, teknoloji yanında albenisi olan lüks araba vb. detaylar kullanmak, son ürünleri çarpıcı olarak hazırlayarak ışıklı odanın tüm zenginliklerini kullanmak önemli detaylardır. her kamerayı eline alanın fotoğraftan para kazanmak amacıyla girdiği veya girmeye çalıştığı bu sektörde son kullanıcı için bazı ürünler hayal kırıklığı olabilmektedir. öncelikle bu sektöre girmeden birilerinin yanında zanaatkar olarak çalışmak en doğru yollardan biridir. yurtışında olan ülkemize de geleceği şüphesiz bir üst seviyesi ile balayı fotoğrafçılığı dır.

yüce tanrı pan, the great god pan, galler'li -wales'li- yazar arthur machen'ın 1894 tarihinde yayınlanan bir kitabıdır. ülkesindeki pagan tapınaklarını gezerken ilham alan yazar kitapta mitolojide insanlara korku salan tanrı pan'ı on dokuzuncu yüzyıla taşımaktadır. bir doktorun ruhani dünyaya erişmek için yaptığı ''yüce tanrı pan'ı görmek'' adlı deneyden sonra şehirde art arda vuku bulan gizemli olayları anlatan kitap bir korku klasiği olarak geçmektedir. kitap ilk çıktığı zamanlarda içeriği sebebiyle yazarın ününü zedelese de zaman içinde kabul görmüş ve kültleşmiştir. roman: howard phillips lovecraft, bram stoker, stephen king gibi yazarları etkilemiş; sinema sahnesine de taşınmıştır. pan'ın labirent'i filmine esin kaynağı olmuştur.

buradan sonrası kişisel fikirlerimi içeriyor ama okumadan önce bilmemeniz gereken bir şeyleri söylemeyeceğim. gönül rahatlığıyla okuyabilirsiniz. kitapta toplam karakter sayısı az, kitabın sayfa sayısının da az olduğunu düşünürsek bir çırpıda kolayca anlaşılabilecek bir kitap. fakat ben çevirisinden pek hoşlanmadım (itahki yayınları). kime hitap edildiği, kimin hitap ettiği özellikle son sayfalarda karışıyor. bazı cümleler devrik ve bazı cümlelerde -belki de yazarın cümleyi uzun tutmasından dolayı- bağlaçlar sıfatlar birbirine giriyor.

gelelim korku edebiyatı meselesi. okuduğum ilk ''korku'' romanı olduğu için bir karşılaştırma yapamayacağım fakat gizem öğesi kesinlikle okuduğunuz her satırda hissediliyor. bir polisiye romanı havasında geçmemesi de ayrı bir noktası. sürekli yeni bir bilgi sayesinde farklı sonuçlara ulaşmıyorsunuz. kitap başından sonuna sizi tek bir konuda diken üstüne tutuyor. olaylar yaşanırken değil yaşandıktan sonra anlatılıyor kitapta. sanıyorum kısa olmasının sebebi bu. geçmiş zaman ile, karakterler olayları yaşadıktan sonra anlatıyorlar; olayı yaşayan karakterler anlatılmıyor. konuşmalarla, hikayelerle, olaylarla ve iç seslerle geçen kitap -tekrar söylüyorum- başından sonuna kadar sizi bu gizemin içinde tutuyor.

daha uzun olmasını dileyeceğim ama ne yazık ki çabucak biten bir kitap olarak da sonlanıyor. istenirse birkaç yüz sayfaya yayılabilecek bir konu yüzüncü sayfaya bile gelmeden bitiyor. gizemli, doğaüstü, sürükleyici roman okumayı sevenlerin seveceğini düşünüyorum bu kitabı. okurken, atmosferin içinde hissetmek isteyenler için de kesinlikle başarılı bir kitap olduğunu söyleyebilirim. belki karakterlerle birlikte nefesiniz kesilmeyecek ama o gri havada, evlerin arasında ve odalarda karakterle birlikte gezeceksiniz gibi geliyor bana.

o zaman suraya senelerdir dinleyip eskitemedigim sarkimi birakayim.

bir zamanlar düz saç hayranıydım ki saçıma bu uğurda yapmadığım eziyet kalmamıştır. brezilya fönü mü desen düzleştirmekten saç uçlarını inceltmek mi desen hepsini denedim. savaş açtım saçlarıma onlar kıvrılıyor kabarıyor ben inatla düzleştiriyordum. bir gün hiç tanımadığım biri düz saçlarıyla salına salına ortama girerken bana laf attı, o an bende saçlarına hayran hayran bakarken;
-ne güzel saçlar lüle lüle çok isterdim benim de böyle olsun *.. içtenliğine ayrı şaşırmıştım saçlarımın beğenilmesine ayrı.. ne acayip ya insan kendinde olmayanı istiyor, sürekli tatmin olmuyor, bu durum değişmiyor. ve hep başkalarını beğeniyoruz dışardan nasıl göründüğümüzü bilmeden. sonradan bir aydınlanma mı oldu bilmem, bakım yağlarıyla kendi hâline bıraktım.artık bu şeklini seviyorum enteresan. aslında her hâlimizle güzeliz de bir rahat bırakmadık kendimizi.*
edit: saçlarımızı da rahat bırakalım lütfen..

afad gibi mevzuya giderken namaz molası vermeyeceklerse güzel bir oluşum.

meyhanelerin bulunduğu cadde/sokak isimleride değişsin, örneğin müzdelife caddesi/sokağı, mina noktası diye adlandırılsın.
gelen giden taşlasın, keşke 13. bölge, 51 bölge, sentinel adası poveglia adası, çernobil yasak bölge tarzında bir bölge kurulsada, sadece onlardan olmayan hemfikir olmayanların özgürce yaşanılabileceği bir yer olsa.

(bkz: hz. asrın lideri: ben diktatör olsam bana diktatör diyemezlerdi!)
çok haklı! diyemeyiz çünkü vombatlar'dan beter hale geldik, biri hapşursa korkudan altımıza kaçıracağız, kaldi ki sana diktatör demek! ne haddimize.

bazı yazarları tanımasam da tanıyorum hissi veren başlıktır.

rezerve aldım bekliyorum.
bana göre süreç başlagıcı şöyle;
demokrat parti'den joe biden başkan seçildi.
üzerine albayrak istifa etti ve faizler artırıldı.
seçim sonrası şahsım yönünü batıya çevirdi ve ekonomi ve hukukta reform dönemi yapacağız dedi ki bunun söylenmesi bile yapılan hataları kabul etmek demektir. o yüzden çark çevrildi.olumlu güzellemeler yapılmakta,destek beklenmekte.
geçen hafta kendi kanallarında yayınladıkları kıymasız köfte tarifi verdikleri öneri ile açık açık ekonomiyi,düşülen durumu özetler nitelikte.

"big bang'i ne tetikledi ?" " big bang'den önce ne vardı ? "
uzay ve zaman sonsuza doğru bükülüyordu. (bkz: singularity)

bilmediğin bir konuya açıklık getirmek için hakkında hiçbir şey bilmediğin varlıkları cevap olarak sunmak biraz anlamsız gibi. tıpkı bilimsel konular hakkında konuşurken, hiçbir kaynak göstermeden kendi anlamsız yorumlayış tarzını sunmaya benziyor.

link

lawrence krauss - hiç yoktan bir evren kitabı yine bu konular için güzel bir okuma önerisi olur diye düşünüyorum.

herhangi bir arama motoruna başöğretmen yazmasını ve çıkan ilk sonuçta yazan ismi okumasını önerdiğim başlık. örnek.

(bkz: aleyna yurtkölesi'nin katili cezaevinde kendisini asarak intihar etmesi)

--- alıntı ---

hayatta hiç bir zaman bir başkasına tüm benliğinle güvenme,
çünkü; hiç kimse sana tüm benliğiyle görünmez.
pablo neruda

--- alıntı ---

ama sen ablasın.

hepinizin ablasıyım sanki, yazarken bile sinirlendim gene.

''başkaları için yüzlerce kez ölmüştü. ilk kez kendisi için öldü.'' yazsalar fena olmaz.

çizimimi 2019 da kağıda döküp 2 sene sonra bilgisayara dökmen.. sanırım istediğim başarıyı elde ediyorum.

ani ölümlerde yaşanan acı durumdur. helallik istemeye , geçmiş hakkında konuşup acı bir tebessümle uzaklara dalmaya , hıçkıra hıçkıra ağlamaya fırsat bulamadan gidenler ; ardında kalanlardan çok şey götürür.

birincisini bilemem ama ikincisi taşlar ve sopalarla olacaktır.

neden olmasın?

gözum gordukce nasil degisebilecegimi filozof edasiyla düşündügüm baslik. ama bir gun bu basligin mantigini çozup degistirecegim, ant ictim. bugun degilse yarin...