bu diziyle ilgili hatırladığım tek şey, bediş'in kullandığı şeffaf içi görünen telefon. ne kadar imrendiysem artık beynime kazımışım.

gün içinde sevgili yazarlarımızı mutlu eden olayların kaleme döküldüğü başlık.
bety'nin veteriner günüydü bugün.
veteriner teyzemiz gidişatının iyi olduğunu söyledi bizi aldı bir mutluluk.

gününüz güzel geçsin.*

ne yazık ki, afrika'daki bazı siyahların kullanmayı sevdikleri kesici alet. ateşli silahı olsa bile, yakaladıkları birini bununla öldürüyorlar.

kimilerine göre yazı devrimidir. bir gecede cahil bırakıldık yalanına inanan azımsanmayacak kadar çok insan var. sanki devrim öncesi çok okunup yazılıyormuş gibi.

(bkz: osmanlı türkçesi)

kadınların da olduģu yerde küfür olmamalı klişesine girmeyeceğim başlıktır efendim. kadınlar da küfür edebilir. ama küfür bir hastalık, kendini ifade edememenin dışa vurumudur. küfür etmek yerine iyi bir psikologla görüşmek daha faydalı olacaktır. saygılar efendim.

kuzey kıbrıs türk cumhuriyeti'nin kuzey kıyısında beşparmak dağları eteklerinde bulunan, yaklaşık 65.000 nüfuslu, ekonomisi turizm ve ticarete dayalı sahil kenti.

evrim ağacı'nın kurucusu olan türk evrimsel biyolog çağrı mert bakırcı'nın ''kamyoncular uzun yoldan geliyorlarsa şimdiki uzun yollar neden kamyoncu olmuyor?'' gibi halk arasındaki evrim karşıtı sorulara cevap verdiği bir kitap.

sahura gadar burdaayıkk boğöön.

öz annesini kanserden kaybettikten sonra, üvey annesi de kanserden öldü. kadın eridi gözlerimizin önünde. her anında destek oldum. 3 kardeşi daha vardı, biri down sendromlu. bakarım dedim korkma , sen yeter ki mutlu ol. okuyamam , edemem, yapamam diye düşünme dedim. ne eksikse tamamlarım dedim. yüzü gülsün diye her istediğini yaptım.
annemi kaybetme düşüncesi bile korkunçtu. o kaybetti hemde iki sefer. kendim için hiç ağlamadım. annesini hastanede görünce çocuk gibi ağladım. kaderine, başına gelenlere ağladım. ölmeye, öldürmeye bile hazırdım onun için. 3 yıldır sevgiliydik, annesinin mezarını ziyarete gittiginde öğrendim, kuzeniyle aldatıyormuş beni...

hani bazı camlar olur ya çok sağlam ama bir noktasına vurunca paramparça oluyor. aynı öyle tek zayıf noktamdan vurdu hayat beni. çok ufak hayallerim vardı. sen, ben ve kızımız alışverişe gidecektik.


"rastgele yürürken birden aklına geleyim sızlasın için. boğazın düğüm düğüm olsun. ama ağlama, ağlayamayacak kadar yansın için."


kalp kırmayın.

ayrılınca velayetin kime verileceği tartışmalı sorunsal.
(bkz: anlam verilemeyen insan davranışları)

kendini bu pis şeye bağımlı etmek istemiyordur.

söyle.

edvard munch'ın çığlık tablosu ve ilya repin'in korkunç ivan oğlunu öldürüyor tablosu. ikisi de hem hikayesi hem görünümüyle oldukça etkileyici.

sigarayı bırakmak için 2021 i bekledim.saat başlarınıda beklediğim doğrudur.türk hastalığıda diyebiliriz

marilyn monroe ve kraliçe elizabeth aynı yıl doğdu. * monroe 36 yaşındayken hayata veda etti. elizabeth ise şu anda 95 yaşında.

aşağıdaki fotoğrafta ikisi de 30 yaşında. the battle of the river plate galasına monroe eşiyle birlikte katılmış ve kraliçenin elini sıkıyor.


görselin kaynağı

dinlerin şekil alması konusunda önemli rol oynamıştır.

devletlerin kendisinden daha güçsüz, daha geri kalmış devletleri ya da ulusları siyasi,ekonomik ve sosyal olarak egemenlik altına alıp etki alanlarını genişletmesidir.

sömürgecilik, çok eski tarihlerden beri var olsa da avrupa devletlerinin coğrafi keşiflerle beraber dünyanın büyük bir kısmını eğemenliği altına alması ile doruğa ulaşarak 19. yüzyılda bir sömürge biçimi olan emperyalizme evrilmiştir.

ne yazık ki avrupada da olmayan kültürdür. geçen çocuklarımla dondurma sırasında bekliyorum, ikisi iki yandan çekiştiriyorlar hadi artık alıyorsan al almıyorsan gidelim şeklinde. eh corona var diye 2 metre uzak önümdeki insanların dondurmasını alıp çekilmesini bekliyorum. sonra ne mi oluyor? tahmin et n’oldu? iki modern yaşlı nenem ve dedem geldi, benim koyduğum mesafenin arasına girdi. benim çocuklar agresifleşti, önümdeki yaşlı çift ise pişkinliklerinden utanmayıp, gülüyorlar. halime gülüyorlar diye düşünmedim. yaptıklarının farkında bile olmadıklarından emindim. ses etmedim. dondurmaları alırken de etrafımıza gırla insan üşüştü. yani bırak 1-2 metre sosyal mesafeyi, kişisel alan bile kalmadı. kol kola gireceğiz nerdeyse. üstelik bu insanlar yabancı uyruklu da değil. buranın vatandaşları. az çok tiplerinden anlıyorsun. insanı dışarı çıktığına pişman ettiriyorlar.