istanbul semalarında gerçekleştirilecek bir helikopter turuna hayır diyemeyeceğim uçurma kampanyasıdır.

lafı dolandırmadan tek bir konu vardır o da yaşam yaşamaya değer mi yoksa hemen intihar mı etmeli diyerek dürüstçe konunun özüne inen düşünürdür. yok efendim epistemolojik yaklaşımmış bilgiye ulaşabilmekmiş mantıkmış zart zurt adam hepsini bir kaya metaforunda toplayıp onu taşımaya çalışan bahtsız sapiensi de sisifosa benzeterek kendi magnum opusunu yalın halde ortaya koymuştur. iyidir. pek çok alengirli düşünür aforizmasından çok daha iyidir. nettir.

ığrenç başlık. bir insan çeşitli nedenlerden bu duruma düşebilir asla yargılamam ama böyle bir başlık açmak büyük bir sorundur bana göre.

cama çizdiğim küçük bir şey

koçtaş'ın bahçe bölümünde tek başıma dolanıyorum. canlı çiçek alıcam lakin bi sorun var, çiçek bakımından anlamıyorum pek. az buçuk fikrim varsa da yani bi kamer genç değilim en nihayetinde. ilk girdiğimde bölümde birkaç kişi varken, bi süre sonra tek kalıyorum. arkada da beyaz kıyafetli bir kadın çalışan var, biyerleri falan düzeltiyor çiçeklere bakıyor. normalde bahçe bölümüyle turuncu tulumlu abiler ilgileniyor, çiçek bakımı toprak bilmem ne her nevi soruyu yanıtlıyorlar. onlar yok herhalde diyorum kendi kendime, ya da onların görev tanımının yanında bi de bu ablanın yaptığı iş var.

biraz bakındıktan sonra bi çiçeği gözüme kestirdim. güzel de duruyor, adını da google'ladım bakımı çok zor gibi değil ama yine de emin olmak için görevliye sormak istedim. göz ucuyla baktım, beyaz kıyafetli bir kadın arkalarda biyerlerde dolanıyor. tamam.

- çok afedersiniz bişi sorucaktım, bakabilir misiniz.
+ buyrun?
- bunların bakımı hakkında bilginiz var mı nasıldır yani, kolay mıdır sizce?

şöylece bi gösterdiğim saksıya doğru bakar.
+ üzgünüm, bilmiyorum.
- nı. nı. nasıl?
+ nı. nı. n. nasıl?
- n.n.n. ...
+ ...

iki kişilik karşılıklı mavi ekran öncesi ben kadını çalışan, kadın beni koçtaş'tan hatun düşürmek için muhabbet kovalayan adam sanmıştır. ama bu bilgi açığa çıkmadan önce hanımefendinin beynini biraz daha yakmam gerekmektedir.

- peki bilen bir arkadaşınız var mı?
+ ...?
- -_^

benimki epey köşeliyse de, neyse ki onun jetonu sonunda düşer de mevzu anlaşılır. özürler mözürlerle çiçeği alıp yere bakarak kasaya giderim.

2 ayda soldu o çiçek.

kullanmadığınız muhabbet kuşu varsa alabilirim

richard savoie- karlı akşam ( 1959)

benim aylardır iş aradığım ve zor durumda olduğum dönemde, sadece aldığı zammı ve ikramiyeyi ballandıra ballandıra anlatmak için aradığı an. swh

eline geçen totali söyleyip telefonu kapatmıştır canım arkadaşım. ben de kendisini canı gönülden hayırlı ederken ne mal olduğunu anlamış oldum. (bkz: görgüsüzlük)

bir kesimin yaldır yaldır sözlüğe akın etmesine neden olmaktadır:

hayırlı sahurlar.
ramazan'ın 19. günü kaldı geriye 11 gün.
ahan da bitiyor yakında.
rabbim tuttuğumuz oruçları kabul eylesin inşallah.
amin
ecmain.

hanımefendi için çok sevindim yalnız bir noktaya parmak basmam gerek, sınavda 200 puan alan tipler bile ''üniversite kazandım, bak mühendis oldum'' veya ''öğretmen oldum'' diye gezebiliyor. yapmayın.

çok sağlam bir mühendis olsan zaten orası seni mühendis olarak işe alırdı veya burda aç kalmazdın.

sırf mayın tarlası seçimiyle mest oldum diye her hafta dinleyeceğim. ama kim bu erol egemen ulan diye bağırmazsanız hatrım kalır.

bir insanı tanımak için kitaplarına bakın, kitaplarındaki altı çizili cümlelere. insanların altı çizili cümlelerini görmeye yarayan harika bir uygulama.
benim okuduğum bir kitapta benim dikkat etmediğim cümleleri başkalarından okuyup kitabı anımsamak çok keyifli.

pasif içiciliği ponçik bünyem kaldıramıyor,nefes almakta zorlanırım, gözlerim yanar,midem kötü olur falan ama ben içersem sıkıntı yok.o yüzden yaşasın aktif içicilik!

sultanbeyli'nin ve esenler'in fikri alınmamışsa gerçekliği şüpheli kalacak önerme.
not: üstteki yazarım bakınıza küçük bir ekleme:
(bkz: şahsım, saray tebaası ve diğerleri)

genelde benimdir.
giyinişe göre gizem de katabilir ancak o bende yok.
genelde "hiç kimsesi yok herhalde ya zavallı" izlenimi veriyorum.

yavuz özkan'ın yönetmiş olduğu 1992 yapımı film. dram içerikli yerli bir sinema. başrollerde zuhal olcay, haluk bilginer, serap aksoy oynuyorlar. filmin hem senarist, hem de yönetmeni olan yavuz özkan, bu filmde de isimleri olmayan üç karaktere kamerasını çevirmiş.

film, seks işçisi bir kadın ( zuhal olcay) ile randevu ayarlayıp sonrasında çıkan kavga sonucu kadına kendi isteği dışında cinsel tacizde bulunan bir bakan ( haluk bilginer), sonra da kadının bakana dava açması ve bakanın karısı ( serap aksoy) ile kadının sonradan başlayan dost olma hikayesini konu ediniyor.

filmdeki oyunculuklar olağanüstü derecede başarılı. zuhal olcay bu filmde de klasını ispatlamış. haluk bilginer, şimdiye kadar ki en antipatik, güç sahibi, kibirli, kaçamağı, aldatmayı, tecavüzü kendinde hak gören bir karakteri canlandırsa da hakkını teslim etmek gerek, rolünde epey başarılıydı.

filmde, cinsiyet ayrımcılığı üzerine vurgu yapılmış. erkeklerin yasak ilişkilerinin hoş görülüp, kadınların yasak ilişkileri sonucu ise kendilerine fahişe yaftası yapıştırılmasına eleştiri getiren bir film olmuş. film, birden fazla da ödül kazanmıştır. deli gibi yağan yağmur, göl ve orman manzaralı ev ( bolu'da çekilmiş), kadın ile bakanın vicdan ve sağduyu sahibi karısının dostluğu, olumsuz sahneler dışında filmdeki iç açıcı sahnelerden olmuştur. yönetmeninin aynı kişi olmasından dolayı da bir sonbahar hikayesi filmiyle benzer bir atmosfere ve tarza sahiptir.

yani giymek isterse giyme demem ama... koca adam yani bu yaşına kadar giymemiş, iskoç kökenli falan da değil ama tabii netice itibariyle tamamen kendi kararı..

o kadar üzüldüm ki ya, anlatamam o kadar üzüldüm ki. yarım saat bile tahammül edemedim, en sevdiğim ve komple ezberimde olan 3 oyundan biriydi, yeri çok farklıydı bende. ecem erkek kötü bir oyuncu değil ama evimizin gül’ü, aynı zamanda seren’i olamamış maalesef. bitiremedim de zaten. aniden lise hayatına geçildi. nerede o “e vallahi izzet hala ben karışmak istemedim ama annem haklı, babam ticaretten hiç anlamıyor. bu devirde iğdeye para yatırılır mı kim ne yapsın iğdeyi? bugüne kadar iğdeden para kazanan olmuş mu ki babam kazansın? bu gidişle elde avuçta ne varsa batıracaklar, kendilerini düşünmüyorlarsa bari benim istikbalimi düşünsünler!” şeklindeki upuzun ilk cümlen, nerede o şebnem sönmez’in “dedi!”si... baktım ağlak mualla’yı da “recaiii, kaçtı bakayım senin numaran, recai recai recai” şeklinde ağlatmadı, dedim hatıralarım daha fazla üzülmesin. kapattım.

çok üzgünüm gerçekten. inat gibi de 1999 yapımı olan o güzelim oyun hiçbir yerde yok. bende dvd’si vardı kaybetmişim oradan oraya taşın derken. bana bir şeyhler oluyor kaldı bir, bari onu bize bırakın artık. daha önce de belirtmiştim, #558531 ne nazif’i be, şaban etmez bu yapım.

2008 yılında ilk teşhisim konuldu bir akıl hastanesinde. 2010 2011 yıllarında 2 aya yakın psikyatri kliniklerinde yattım.
yani ben tecrübeliyim arkadaşlar. ama hiç de öyle eğlenceli vakit geçirmedim.
allah kimseyi düşürmesin.