bir abdulrazak gurnah kitabıdır.

abdulrazak gurnah 2021 nobel edebiyat ödülünü kazanan ve benim de bu sayede tanıdığım ve bundan biraz mahcubiyet duyduğum büyük bir yazar. zanzibar doğumlu olan yazar hayatının büyük bir çoğunluğunu iltica ettiği ingiltere’de geçirmiş ancak sömürge döneminde yaşadıklarını asla içinden atamamış.

sürekli bir yabancılık hissi yaşadığı kitaplarından açıkça belli olan yazar, ne ingiltere’ye ne de anavatanına ait olduğunu hissedebilmiş, tıpkı sessizliğe hayranlık romanının kahramanı ingilizce öğretmeni gibi.

bu öğretmen daha çocukken ayrıldığı ülkesine hep uzaktan bakarken kızı ve eşiyle bile arasında hep bir duvar oluşur. kendine o kadar yabancı hisseder ki ingiltere’de bir ingiliz olan eşi ve bu kültürde büyümüş kızı ile farklılıkları bile rahatsız edici boyutlara ulaşır.

sonra ülkesine dönmek icap eder iki haftalığına. ancak bu iki hafta kendini tüm dünyaya yabancı hissetmesi için yeterli olur.

kendi ülkene yabancı olmaya başladığında başka hiçbir ülke seni avutamaz. zamanla her yerin ve herkesin yabancısı olmaya başlar insan. ve içinden derin bir iç çekiş gibi sessizliğe hayranlık başlar.

dünyaca bilinen adı epidermodysplasia verruciformis olan, kabuk benzeri büyümelere sahip olan son derece nadir bir cilt hastalığıdır. kalıtsal bir genetik bağışıklık bozukluğudur.

benim hoşuma gitmiyor. kardeşim burası insta değil ki fotilere beğeni alıp mutlu olalım. çatır çatır beğeniye basınca okumadığı için hiçbir anlamı olmuyor benim için. aksine bildirim yağmurundan sözlüğü kullanamıyoruz.

mahlas'ını ne zaman görsem istemsiz bir şekilde ekşi bir tad hissederim. akılda kalıcı zekice bir mahlas gerçekten.

uyuyamayacak kadar mutlu olmam. uzun zaman sonra, ilk defa...

yaşlı adam ve deniz, çanlar kimin için çalıyor, silahlara veda gibi eserleriyle tanınan ünlü amerikan yazardır.
kariyerine bir gazeteci olarak başlamış, sonrasında ise pek çok farklı kimliğe bürünmüştür. önemli bir edebiyatçı da olmuş, yetkisi olmadığı halde savaşta bir grup insana önderlik de etmiş, yakın arkadaşı james joyce ile birlikte sayısız kavgaya da karışmış, genetiği bozuk onlarca kediyle yaşayan huzurlu bir adama da dönüşmüştür.
hayatının son dönemlerinde ise tıpkı elvis presley gibi paranoya yapmaya başlamıştır. sürekli olarak takip edildiğini iddia etmiş ve yakınlarına yaşadığı tuhaf olayları anlatıp durmuştur. etrafındakiler hemingway’in fbı tarafından takip edildiği yönündeki düşüncelerini, ünlü yazarın aklını yitirmesine bağlamış, hatta onu bir psikiyatri kliniğine yatırmışlardır. yaşadığı zihinsel çöküş sırasında birkaç kez intihar girişiminde bulunmuştur. en sonunda kendi elleri ile hayatına son verip yaşama gözlerini yummuştur.

benimdir. gün daha bereketli oluyor, stres yapmadan bütün işlerimi hallediveriyorum erken kalkınca.

şu hayatta görüp göreceğim en saf insanın tanıştırdıgi şair.

göğsü daralan, o en dar anında bir derin nefes alabilsin diye kargo'yu yazmış. sağ olsun, yine dar gelen şu sabahta aklıma düşmüş oldu.

"sana buraya bazı şeyler koyuyorum. yol boyunca aklında olsun.
lazım olursa açar okursun. olmazsa da olsun, bir zararı yok
burada dursun.

şuraya bir cümle koydum. bırak, acımızı birileri duysun. hem
zaten şiir niye var? dünyanın acısını başkaları da duysun!

acı mıhlanıp bir kalpte durmasın. ortada dursun. olur ya biri
eline alır okşar, biri alnından öper. az unutursun.

buraya tabiatı koydum. ağaçları, suyu, ovayı, dağı. onlar bizim
kardeşimiz, çok canın sıkılırsa arada onlarla konuşursun.

buraya, küçük mutlu güneşler koydum. günlerimiz karanlık ve
çok soğuyor bazı akşamlar, ısınırsın.

buraya, bir inanç bir inat koydum. tut ki unuttun, tekrar bak,
o inat neyse sen osun.

buraya yolun yokuşunu koydum. bildiğim için yokuşu. zorlanırsa
nefesin, unutma, ciğer kendini en çabuk onaran organ, valla bak,
aklında bulunsun.

buraya umutlu günler koydum. şimdilik uzak gibi görünüyor,
ama kimbilir, birazdan uzanıp dokunursun.

.....

buraya bir silkintiotu koydum. kırk dert bir arada canına
yandığım, kırkına birden deva olsun."

orda bir yerde şu saat, şu dakika göğsü daralan biriniz daha varsa eğer, tam şimdi, şuan derin derin bi nefes alsin diye...

ben de zerresi bulunmayan sanat türüdür. buradan ileri gidemiyorum malesef.

leyla ile mecnun'daki ismail abi olduğunuzun göstergesidir.

erkek "adam" ev işi de yapar, yemek de yapar. evlenince dahi bunları yapınca karısına yardım etmiş olmaz, üstüne düşen görevi yapmış olur. sorunsal falan değil bu. hangi yıldayız ya? bunlar herkesin yapması gereken şeyler.

dizilerin filmlerin christmas bölümleri..deliriyorum izlerken..

başkent.

pasif içiciliği ponçik bünyem kaldıramıyor,nefes almakta zorlanırım, gözlerim yanar,midem kötü olur falan ama ben içersem sıkıntı yok.o yüzden yaşasın aktif içicilik!

mona lisa ve kaplumbağa terbiyecisi.

benim yaptığım şeyleri yapmayın yeter.
sigara içmeyin
kilo verin
sinir stresten uzak durun yeter dostlar.

fabrikatörden çay kaşığı ile asgari ücretli vatandaştan kepçeyle alınan şey.dunyada daha farklı daha adil bizde biraz daha hard core.

mal sahibi mülk sahibi, hani bunun ilk sahibi ile başlıyoruz. sonra da mal da yalan, mülk de yalan diye kendi kendimizi teselli etmeye çalışıyoruz.
dünya var olmaya başladığında tabiki de sahipsizdi. her karış toprağının bir sahibi oluşmaya başladı. sahiplik düzeni kuruldu. duvarla, telle, çitle çevrilmemiş binalar ve arsalara sahipli mallar gözüyle bakmışlar.