yürümek, yürümek, yürümek
bilmediğin ıssız yollarda
uzun uzun iç geçirmek
savaşmak kendinle
insanlığın kullandığı en ilkel araçlarla
düşünmek bu olan biteni
ne kadar düşünsen de anlam verememek
unutmaya çalışmak ama unutamamak
dört bir yana savurduğun anıları
yine belleğinin dipsiz dehlizlerinde bulmak
hep o kurtuluş anını ummak
ümidim, gün doğmadan bu cenazelerden kurtulmak
yürekten, safiyane bir dua ile uykuya dalmak
dalıp da çıkamamak
gidip de bulamamak
kaçıp da saklanamamak
uzun lafın kısası
ne olmak, ne de olamamak
arafta sallanan sandalyede
düş uykusuna yatmak

başlık hadi ya olur mu öyle şey dedirtmiştir fakat profile bakınca gerçekten de hafiften mutlu eden bir durumla karşılaştım.

ben şahsen sürekli sözlükle ilgili başlık görmekten hiç hoşlanmıyorum, bir sürü moderatör var, ne zaman yazsam anında cevap veriyorlar, derdiniz ne ise halledebilirsiniz,

kendinizce "orjinal" başlıklar açmak tanımlar girmek için buradasınız, sözlükle ilgili sorunların yeri burası değil bence, varsa bir sorun hemen cevap veriyorlar zaten, eğer yapamayacakları bir şeyse bunu admine vs ye iletip değerlendireceğiz demişlerdi bana ve gerçekten de yaptılar, sözlüğün formatına da eklediler, ben birebir bunu yaşadım, sözlükle ilgili her şeye alkış tutan biri de değilim bu arada...

fakat çarşaf çarşaf bana böyle yapılması, şöyle olması bilmemne diye başlıklar açılması buranın tabiatına aykırı, diğer sözlüklerde de varmı inanın bilmiyorum, hatırlamıyorum da ama, güya yazı yazmak için bir oluşuma katılıp, insanları zan altında bırakacak başlıklar atmak, sözlüğün yapısını bozuyor, bana hiç iyi niyetli gelmiyor,

"heilebilmemnesözlük" nick i de hiç masum değil, komik de değil... bu yaratıcılık da değil... sonraki nick de çok itici, böyle nickleri olanların genelde sulu seviyesiz tanımları oluyor, hiç şaşmıyor, ön yargılı olmayım diyorum, girip okuyorum, ama hep bel altı.. hep kaba saba laflar.. bazen beğendiğim tanımları da oluyor ama çok nadir, ben yine oyumu veriyorum, okumaya da devam ediyorum,

konuyu bilmiyorum ama, belki de açıklanmaması daha iyi olmuştur kendisi için...

zihninizi okuması. sezgilerinin gücü. karşısında zihnen çıplak hissetmeniz. gözleri röntgen cihazı gibidir ve farklı biçimde düşünüp konuşurlar. özgüvenleri yüksektir. kimse karşısında ezik hissetmezler. zekalarından zevk aldıklarını gözlemleyebilirsiniz iletişime eğilimli iseler. gözleri taze balık gibi parlak, bakışları delicidir. kolay inanmazlar.

son derece sağlıksız, bir o kadar da lezzetli sokak yiyeceği. yerken martıların sesini içimde duyuyorum ama napalım?

ilişki zaten oldukça ciddi bir müessesedir sevgili yazarlar, o kişinin ciddiyetsizliğidir.

burada bazı herifler, kadın numarası yapıyor.

diggat edin.

"ağaç görmüş, yakmışlar
kanat görmüş, kırmışlar
şimdi de düşmüşler insan izine
nerede insan, nerede ışık, vurmuşlar."

diyerek sadece birkaç dizeyle dünya ahvalini anlatabilen şair.

ppd testi olarak da bilinir.
latent tüberküloz enfeksiyonunu tespit etmek için yapılır.
ülkemizde bcg(tüberküloz) aşısı yapılmış olanlarda test sonrası endürasyon çapı;
0-4 mm ise negatif
5-14 mm ise şüpheli
15 mm'den büyükse pozitif kabul edilir.

bunu eleştirenlerle, yolda hamile gördüğünde “vay be sevişiyor, hem de çıplak sevişiyor, demek çıplak olabiliyor ohş” diye aklına düştüğünden dolayı hamilelerin sokağa çıkmasını engellemeye çalışan güruh aynı kafadadır zannımca.
güruhdan örnek

hani seküler nerde? sabah sabah güldürmeyin ya!
sekülerim diyen radikaller,
sekülerim diyen muhafazakarlar,
neyi muhafaza ettiğini bilmeyen bağnazlar,
pardon da kimle kimi kıyaslayacağız biz?

bu ülkede muhafazakar olmayan özgür düşünebilen bir tane insan evladı var mı?
varsa da sesleri çıkmıyor...

dini hayatınızın dışına itince şıp diye özgür olmuyorsunuz.

özgür düşünemiyorsanız, potansiyel bir bağnazsınızdır.

nötr. korksak da korkmasak da her şekilde vakti geldiğinde göçüp gideceğiz bu dünyadan.

aklımdan çıkmıyor...aklım çıkıyor ama o çıkmıyor.(oğuz atay)

benim, her hangi bir şey yerken su içerim , başka birşey içmem, çayı yemeklerden yarım saat, bir saat sonra içiyorum, kahvaltı dahil.

sistemimiz ne kadar da balıktan uçmasını istese de moralinizi bozmayın çalışarak her şeyi başarabilirsiniz.
komşunun çocuğu ile başlayan cümle duyduğunuz an kulaklarınızı kapatın ve çalışmaya devam edin. ailenizin, çevrenizin size yakıştırdığı bölümleri değil, gerçekten kendi istediğiniz; kendinizi o alanda başarılı bulabileceğiniz bölüm için çalışın. yapamazsanız da kendinizi üzmeyin, bir daha hazırlanın. ne de olsa dünyanın sonu değil.

gençlik zamanları kafamızın karman çorman olduğu korkunç zamanlardır. hem günü birliği çözmeye çalışıp hem de beynimizin karanlık dehlizlerinden gelen uğultuyla baş etmek çok zordur.

gençler sadece gençtir. asla aptal değiller. zekaları hepimizi suya götürür susuz getirir esasında. özellikle bu zamanda bilgiye en çabuk ulaşabilen gençler. biz bir şey düşünürken onlar bir çok veriyi kafada işlemiş oluyor. çok başka bir evrenleri var. deli gibi onları anlamaya çalışıyorum. bunu yapmak güç değil. kendi hastalıklı eksik yanlarımızı onlar üzerinden kusup, masturbasyon yapmaktan çok daha kolay. ve iyileştirici bir şey.

ibni haldun der ki, "ortadoğu insanı anne babasını, eşini değil ezberlerini sever"
gençlerin bizden çok zeki olduğunu söyledim. bizim yaşlı kuyruksuz maymunlar olarak ebebeynlerimizden görüp, ezberleyip, yaşamı mavhettiğimiz her şeye haklı itirazları var. rose da bu insanlarımızdan biri. ben kendisini çok severek takip ediyorum.

kendisine ara sıra sorular soruyorum. buradaki maksadım gerçekten belki de benim göremediğim bir şeyler varsa öğrenmektir.
gençler, kendilerini ifadeden, insan tanımaya kadar tecrübesizliklerle dolu. fakat biz 30 yaş üzeri abileri, ablaları komplekslerle doluyuz. hangi kuşağın işi daha zor bilmiyorum. ama yaşamı birbirimize mutkaka kolaylaştırmalıyız. bunun en güzel yolu birbirimize decoder olmak. sorular sormak. tanımadığımız her şey bize düşman. bir de gençlerimizle düşmanlaşmamıza gerek yok.

kişi ile devlet organları arasında çıkan anlaşmazlıklarda arabulucuk yapan bağımsız bir kurumdur.

kendim. biraz malim ben, evet.

her istediğini verip, sorumluluk bilinci olmayan bir çocuk yetiştirmek.

yaş ilerledikçe azalan duygudur.

mesela ben de şimdiden hiç kalmadı.