başta karambol olmak üzere emeği geçen herkese teşekkür ederiz. umarım yazarlardaki aidiyet duygusunu arttırır ve yaşanan kavimler göçü çılgınlığı karşısında daha dik bir duruş sergilememize vesile olur. ayrıca ivanmilinskiye bir parantez açmak istiyorum; adam nefis yazmış, yalnız ne güzel yazmış, vallahi muazzam olmuş, yazıların çıktısını alıp kabuğuma raptiye ile tutturup gezeceğim * işin latifesi bir yana tüm yazar arkadaşların zihinlerine kalemlerine sağlık!

bundan sonrası içinde yolunuz açık olsun!

moda

bilgisizlik, cahillik, cehalet kelimelerini iyi kavramak gerekir.
çok ileri derecede olmasa da ingilizce bilen birisi olarak bu dili bilmeyenlerin cahil diye atfedilmelerini doğru bulmuyorum açıkçası. yani eğer ingizlice bilmeyen birine cahil diyeceksek bilen herkesin cahil olmadığını mı kanıtlamış olacağız ? tabii ki ingizlice gibi bir çok dili öğrenmek hem bilim dilini çözmek hem de kültürel anlamda yabancı kavramları anlamak açısından son derece önemli olsa da, nasıl ki iyi ingilizce bilen herkesin zeki, akıllı olduğu kabul edilemez ise bilmeyenin de büsbütün cahil kabul edilmesi son derece yanlış olur.

uludağ sözlük’te ernesto doqukan guevara takma adıyla takılmış ve troll tanımları ile silik yiyen bir yazar kişisi. hakkında açılan şu başlıktaki yaklaşık 12 sayfalık tanımlar incelenirse ne tür bir kafası olduğu rahatlıkla anlaşılabilir: www.uludagsozluk.com/k/erne...

ara ve sıra yaptığım eylemdir. ancak yaptığım eylem nedeniyle hiç pişman değilimdir.

sap’ların* bira içme hakkı engellenemez.

aaa, daha sabah buradaydı.
çok üzüldüm gitmesine umarım kısa zamanda geri döner.

abi ortalığı toplayacam diye kabloları sarmayın zarar görüyor, yeter...

konu ile alakalı ama kural dışı olan bir sitem coming;
ev kiraları falan böyle daha artarsa ancak sözlükteki kişi sayısıyla bir eve çıkar hale geleceğiz herhalde zaten.

komple eve mi girsek la, danaya girer gibi, sözleşme imzalarız herkesin olur ev, sırayla ev alırız hep birbirimize. *

(bkz: nick altın)

kedidir kediiii. ankara kedisi kar gibi beyaz ve uzun tüylü olur. kuyruğu gür ve uzun olur, göğsündeki tüyleri de gür olur. görünce aşık olursun, seni de allah yarattı beni de dersin, bu ne adaletsizlik dersin!

papatya.

basligi acan yazar kardesimizin profilini inceleyeyim dedim, bir baktim ki tanim yok ortada, yok yani.* bakin gereksiz tanim yok demiyorum, tanim yok diyorum. ayrica benim gozlemlerime gore bu stratejisi ile karma puan sisteminin bayagi ekmegini yemis bir yazar izlenimi birakti bende.

kendisi zaten son zamanlarda sozlukte adalet yok diye magduriyet yaratmaya calismakta ve cagrisinin yeterince dikkat cekmediginden dolayi bu tarz basliklar actigini dusunuyorum.

bu cagri ayni zamanda karma puanlarini hakkiyla yukseltmis yazarlara da bir haksizliktir.

duzgun bir elestiri olsa muhtemelen desteklerdim ama benimle degilsiniz yani.*

en başta dizinin müziğidir. hala da müzik listem de durur.
komşu kızı

bora akkaş hayranlığım yüzünden sevdiceğine "davşanım" diye hitap etmesi, zuhal topal'la olan bölümlerin daha keyifli olduğunu düşünüyorum (ilk sezon) . koyu bilal ile cevahir atışmaları, cevahir, ulvi diyalogları, o dönem kekeme olarak rol yapan ilker ayrık (mürsel) oyunculuğu, bana göre geniş aile dizisinin unutulmazları arasındadır.
çift taraflı montu ters giyen ulvi
site güvenliğine hayırlı tezkereler diyen ulvi!
ehliyet sınavından sonra ilk sıraya tıp yazan ulvi
nikah şahidi olunca çiftin evine yerleşen ulvi
cenazeyi göz yakmayan şampuanla yıkayan ulvi

okumazsiniz olur biter. aslında her yazarın bunu anlatma biçimi farklıdır. ne de olsa aynı isimle anılan duygular farklı ruhlarda ya da bedenlerde farklı şekillerde tezahür ediyor. bana göre orhan veli oldukça melankolik bir şairdir. ama dili.o kadar basit kullanır ki bunu itici bulmazsiniz. bir de üzerine o siirleri müşfik kenter okursa zaten ruhunuz parcalanir. ya da sait faik. bana göre inanılmaz ironik bir insandır. sabahattin ali dramı dibine vurmuştur. bakın bunlar hep bana göre. hepsini ayrı severim. ama hiçbiri gereksiz değil. sadece belki size göre değil.

60 yaşındaki bir insan annesini kaybettiğinde olaya metanetli bir şekilde yaklasabilirken 17 yaşındaki bir çocuk darma duman oluyor değil mi? ya da tam tersi.

özetle her duyguyu, her şeyi anlamlandırmak ve buna yönelik eleştiri getirmek zorunda değiliz. tercih etmeyebiliriz, hakkımız. komik bulabiliriz. ya da hüzünlü. ama işin özünde kimin ne yaşadığını nasıl yaşadığını bilemeyiz. çok komik bir şey var bunu anlatayım öyle gideyim.

benim bir kuzenim var. ikimiz aynı yastayiz. farklı hayatlarımız var. ben kendi hayatımı mental açıdan zor kabul ederdim. özellikle 21 yaşındayken filan. neyse o yastayken kuzenimle memlekette bir araya geldik. babamlar hadi mezarlığa gidelim dediler. beş dakika önce goygoy yaptığım kuzenimle mezarlığa gittik. aile mezarlığı. yan yana yatanlar; anneannem, dayim, yengem, dedem, hemen bir alt sırada kuzenimin kendisi 10 lu yaslardayken doğup bir kaç yıl içinde ölen kardeşi. dayım ve yengem kuzenimin annesi ve babası. dayım kuzenim ekmek almaya gitmek istemediği için ekmek almaya gittiğinde bayılıp başını kaldırım taşına çarptı diye vefat etti. yengem şeker hastası dayanamadı gitti. 4 kardeş her biri bir yere dağıldı. işte kuzenimde 21 yaşında mezarlarina su dokup dua ediyor.

evet o an dedim ki derdimi sikeyim, sonra kuzene baktım yine de benden daha sağlıklı görünüyor. dedim ki yine, herkesin olaylarla başa çıkma kapasitesi çok farklı. bazen tutar yazar şair olursunuz, bazen de sıradan bir insan. çok bu konulara kafa yormayın açıkçası. hayat sıradan.

heyecanlı bir şey. yeni bir insan, yeni bir gülümseme, yeni bir üslup. cilası silinene dek insanı oyalıyor işte. temel motivasyon hep parlak kalacağı yönünde.
yeni biriyle tanışmaya ek olarak yeni tanışma yöntemleri olduğunu da fark ettim. bence onlar da çok ilginç. hatta cuma gecesi şahit olduğum şey beni benden aldı mir'im, kızıldeniz yarılmış gibi bakakaldım öyle. iç mekanda oturuyoruz. dış mekan, iç taraftan camla ayrılmış. yanımızdaki yuvarlak masa 35-45 arası 5 erkekten oluşuyor ve cam kenarındalar. camın diğer tarafında ise 25 yaş civarında 4 kadının oturduğu kare bir masa var. adamlar içe dönük kendi sohbetlerindeyken* içlerinden bir tanesi telefonunu açıp camın diğer tarafındaki hatuna bir barkod gösterdi. hatun da kendi telefonuna okuttu. her şey bir kaç saniye içinde olup bitti. anlamadım başta. sonra çözdüm. whatsappda ayarlara girdiğinizde kullanıcı adının yanında size özel bir barkod var. adam onu göstermiş ve kadın onu okutup adamı eklemiş. vay anasını,nasıl bir aydınlanma yaşadım ama. hiç bilmiyordum bunu. çok eskide kalmış peçeteye yazılıp tuvalete giderken avuç içine sıkıştırılan telefon numarası ve tuvalet kağıdı yoksa kullanılıp atılan o telefon numaralı peçete kağıdı. hala şaşkınım.

yine bir yerlerde benim türbanlı bacım mağdur olmuş dedirten olay. el alem güne kahvaltıyla başlar, biz türbanlı demogojisiyle. hiç bitmiyor mk.

üç üstteki yazar benden önce davranmış. bu ülkede kız çocuklarını okutmayanlar genellikle dindar denilen kesimdi. okuyacak da ne olacak, üniversiteye gitsin de komünist mi olsun, kötü kadın(küfür yasak anladınız siz) mı olsun fikirleriyle kızları okula göndermediler. tabi bir de nasılsa evlenip ele gidecek, yapılan masraf boşa yatırım fikri de vardı.

ayrıca hanımefendiye karşı tez olarak diyorum ki; bir ülkedeki kadınların yüzde 70'i başörtülü ise orada özgürlük yoktur.

olmayan sorunsaldır.

kimse cinsel içerikli başlıklardan nefret etmez. güzel kardeşim; cinsel konularda bilgi verilirse okunur, oylanır, o konuda bir şey öğrenilir. ama inanın bana, kimse sizin seks hayatınızı merak etmiyor. bazı yazarlar "şuraya nasıl seviştiğimi* yazayım da belki bir-iki kadın yazar düşürürüm" mentalitesinde. kimileri de cinsel ne kadar başlık varsa orayı kullanıyor, kendinin ne kadar sağlıklı olduğunu, cinsel konularda çok liberal olduğunu v.s. yazarak av peşinde koşuyor. yine söylüyorum: sevişip sevişmediğiniz kimsenin umrunda değil. yeter ki burayı kirletmeyin. amacınızın bilgi vermek olmadığını, burayı sexting yapacak bir mecra olarak gördüğünüzün farkındayız.

işin acı tarafı, sevişen insanlar böyle acınası durumlara düşmez, bilgi kaynağı olması gereken bir yeri ifsat etmeye çalışmaz. hiç mi cinsel hayatınız yok? var olduğu için böyle başlıklar açmıyoruz güzel kardeşim. mesela çok özür dilerim ama büyük abdestimizi de yapıyoruz ama gelip de nasıl yaptığımızı, bu konuda ne kadar başarılı olduğumuzu falan yazmıyoruz.* 50 iq'lu insana anlatır gibi anlatmaya çalıştım, umarım başarılı olmuşumdur.

böyle uyumaya devam edersen , sen uykudayken bu ülkede başına nahoş olaylar gelebilir, örneğin: trafoya kedi girebilir, başındaki hükümeti" her istediklerini yaptığı" halde kandırılmış olabilir, ayakkabı kutularin da , çikolata kutularında , rüşvetler gidip gelebilir, şam'da namaz kılmak isterken ,bakmışsın bataklığın ortasında kalmış olabilirsin, 128 milyar dolar gibi ufacık bir paranın buharlaşma ihtimali olabilir.
kısacası uyuyarak güzel günler gelmez , gözün açık o güzel günlerin gelmesi için mücadele etmen lazım, yorulmadan ,bıkmadan ,diğer uyuyanları uyandırmak için uğraşmak lazım.
uyuma, uyumayın, uyutmayin .

bir şeyi yapmayı üstlenme.