yetmiş üç yaşındasın, kızının ölümünü gördün. akıl hastanesine kapatıldın. hayatını unuttun, ailen hatırında. diğer kızınla görüşmüyorsun, ayda yılda bir konuşuyorsun ama görüşmeden saymıyorsun onları. kızını meme kanserinden kaybettin. korkuyorsun. kendin için korkacak bir nedenin varmış gibi görünmüyor artık. korkularının da beterini yaşadın. böyle olsun istemezdin, bir şilte üzerinde dert ortağı bellediğin birine bir çırpıda hayatını anlatmak istemezdin. gıpta ile bakılan bir yerden tepe taklak düştün yere.

eğer hala yaşıyorsan, yetmiş altı. bir hayat bir şilteye sığarmış. bütün gökler senin olsun, bütün sabah denizleri senin. kabul et, bu senin bir yabancı olarak bir yabancıya bıraktığın hayatının, başka yabancılara yolculuğu olsun. balıkçılar ağlarını atmadan bir yolculuk. gün doğmadan, kilometreler süren bir yolculuk. eskimiş çerçevelerden gülümseyen insanlara bir yolculuk. ne zaman görsek, şaşıracağız.

kilometreler süren bir yolculuğa çıktığımda, vardığım yerde fark ettim hiçbir yere gitmediğimi. bir şilte üstünde, bir ömür artık. korkuyorsun. korkuyorum.

kesinlikle utanç kaynağı bir durum. ortadoğu hariç bu uygulama terk edilmiş durumda. hatta isteyen çocuk, annesinin soyadını dahi alabiliyor avrupanın ve abd nin çoğu ülkesinde. bizim ülkemizde kadın kendi soyadının yanına kocasınınkini alıp, gılgamış destanı gibi isme sahip oluyor. ülkemizde de soyadı ile birlikte bu uygulamada son bulmalı. artık kadının bir birey olduğu kabul edilmeli!!!

bu başlığı her gördüğümde bir offf çekiyorum.istedigim nick eva idi,ama alınmış.o şahısı da ortada görmüyorum ayrı sinir bozucu,sonra bir arkadaşın taktığı ismi koydum.pişmanım hakim bey.
burada da dava açınca isim değişikliği oluyor mu?

deniz kokusu ve yasemin kokusudur.

tüm önerilerim gerçekleşti, çalışkan arılar gibi kadro mübarek. teşekkürler. *

gözle görülür kadrolaşma var evet, fakat yönetim ne yapabilir ki? ellerine mi vursunlar cetvelle dur gruplaştığın kişinin tanımını beğenmen yasak! mı desinler? n’apsın bu insanlar? he benim iletişimde olduğum insanlarla aranız bozuk diye, onları çekemeyip, yanındakileri de silelim kafası ile bana tavır alınması, yazdıklarımın artık daha az beğenilmesi beni incitmez, sığırlığınıza verir, yazmaya devam ederim. biraz gamsızım sanırım.

geçen gün nuit et brouillard belgeselini izlerken kafamda bi şimşek çaktı.

filmin sonlarına doğru elisabeth'in, alma'nın yataktaki çıldırışı sahnesinden önce baktığı bi fotoğraf vardı. daha önce dikkat etmediğim için ne kafa yordum ne de araştırdım elisabeth'in neden fotoğrafı bu kadar dikkatli incelediğini, ya da bergman'ın neden bu kadar üzerinde durduğunu. fotoğrafı belgeselde görünce şimşek çaktı. 2. dünya savaşına ait bi fotoğraf. sona eklerim.

elleri havada olan küçük yahudi çocuğu acaba kendisi olarak mı yoksa doğurmak istemeyip de doğurduğu çocuğu olarak mı düşündü? kamera silahını çocuğa doğrultan askere zoomlayınca anladım mevzuyu; çocuğu doğurmak istemediği ve doğurunca da ilgisiz bıraktığı için duyduğu suçluluk.. kendini askerin yerine koydu abla. ki prologta çocuk ölü gibi uzanır bi ara, özünde asker, çocuğu öldürmüş yani.

bergman'ın bi ara nazileri desteklediğini biliyoruz. film 1955, savaş mevzuları bitmiş ama enkazlar devam ediyor. o ara hala nazileri destekliyor muydu, bilmiyorum açıkçası. destekleseydi bu fotoğraf üzerinden anlatmazdı bu durumu bence.

başka yüzlere de zoomlanıyor ama bu fotoğraf mevzsunun filmdeki temelinde yukarıda bahsettiğim şeyin yattığını düşünüyorum. belki de savaş eleştirisidir..


görsel kaynağı

psikiyatrist değil tüccardır. toplumsal bir bilinç oluşturmak istiyorsa bunu daha farklı yollardan da yapabilirdi ama bunu tercih etmiyor, çünkü para tatlı. şu an televizyon da yayınlanan 4 tane dizisi varmış, düşünün ne biçim para kazanıyor. parasında değilim, allah bin bereket versin, takıldığım nokta insanların hayatlarını bu şekilde ifşa etmesi. düşünsene bu kadının kliniğine gidiyorsun, aradan bi kaç sene geçiyor televizyondasın. korkunç!

çok güzel bir e-kitap arşivi hazırladım saldım sözlüğümüze hadi yine iyisiniz sayın yazarlar.

yazmadım ama yazsam adı kesin "bi kulağımızın arkası kaldı" olurdu..

anne - babam beni 2 gün dayımlara bırakmıştı, 3 yaşlarında falanım. sabah kahvaltısında tarhana çorbası içmiştik, bana çok tuhaf gelmiş olacak ki annem geldiğinde koşarak ilk bunu söylemiştim ve çok gülmüşlerdi. şimdiyse rakı gecesinin peşine sabaha karşı ara sıra yaptığımız eylem *

haberin başlığında bile 10 tane vahim durum olan hüzünlü haberdir.

çocuk gelin üstelik hamile.
dini nikahlı.
eşi tarafından öldürülüyor kendisi çocuk üstelik.
kadın cinayeti.

hangi birine üzüleceğine şaşırıyor insan.
hangi ara bu kadar kötü kalpli oldu insanlar aklım almıyor.

kaliteli şarkıları olan, yıllar geçse de eskimeyecek bir grup.

resim yazarlık ve dans.

en son yasak gelmişti.

herkes hak ettiğini yaşar. sel felaketi yaşamışlar ama millet çay kapma yarışına girmiş. değişik kafalar.

kaynak

kafa sözlük tanrılığı

bidik yegenin, kaybolan kedisiyle olan fotografi wp durumu yapip kizim evine don notunu da ilistirmesi. kedi dondu sonra.

edit. arkadaslar bu benim basimdan gecmemis ki niye uyarmiyosunuz?

elektrik alanı ile manyetik alanın birleşmesinden meydana gelen, elektrik yüklü parçacıkların hareketi sonucu ortaya çıkan etki alanı.

bu bir hestia ukdesidir.
türkçe de, ‘dramaturgi’ , ‘dramaturji olarak ifade edilen, dramaturgie, almancada ''yazar'' anlamına geliyor.

dramaturgi, metinlerin sahnelenmesiyle ilgili bir şey. edebiyat ve onun gösterilmesi, hatta müzikleriyle ilgili bir kavram bu.
bir edebiyat eserinin, etkili bir biçimde sahneye aktarılmasını sağlamak amacıyla, ''hangi müzik etkili olur?'', ''hangi dekor daha çarpıcı olur?'', sorularıyla birlikte edebiyat ürününün yeniden oluşturulmasıdır. psikoloji ve sosyoloji kullanarak tabi.
bütün bunlar, edebiyat eserinin politik olarak nerede duracağını, seyirci ile ilişkisini belirleyeceği, estetik olarak nasıl bir oyun olacağını belirleyeceği için önemlidir.
bir edebiyat ürünün sahnede yorumlanmasıdır.
sinemada ''yönetmenin'' önemli olmasının nedeni yönetmenin hikayeyi nasıl yorumladığı ile ilgilidir. bu ve tabi senaryo büyük ölçüde senaryoya dayanır. öyküye bağlı olan, senaryo filmin odağıdır. yönetmen senaryoya göz atmadan senaryo bitmiş olmaz.
ve dramaturgi çözümlemeleri ile birlikte film çarpıcı bir evreye taşınmış olur.

işte bu bu yorumlama edebiyat eserini sahnelerken de gerçekleşebilir.
bir şiiri herkesin farklı bir biçimde okluması yada aynı edebi eserlerin örneğin; carmen'in farklı bir şekilde önümüze gelmesinin nedenidir.
kısaca efem; dramaturgi, metne bakış ve yorum yöntemidir.