bir işle meşgul olan kızdır. veya sizden haz etmiyor o yüzden geç yazıyordur.

osman öztunç- ak alın kara yazgı.

yaşlanmaktır.

birkaç hafta önceye kadar yoğun bir şekilde intiharı düşünen biri olarak söylüyorum; intihar düşüncesini çıkarın kafanızdan.

zaten sonuçta mutlaka öleceğiz, acele etmeye gerek yok. kalıp sonuna kadar mücadele etmek en iyisi.

amerika menşeili dünyanın en büyük müzik şirketlerinden biri. 2000li yılların başında türkiye ayağı büyük skandallarla faaliyetlerini durdurmuş, zamanında çok büyük paralar ve prodüksiyonlar vadederek bünyesine kattığı sanatçıları ciddi mağduriyete uğratmıştı. arkasında büyük borçlar, alacaklılar, davalar bırakarak bir ara resmen ülkeden kaçmak zorunda kalan firma 2010lu yıllarda türkiye pazarına geri döndü. hala da faaliyetlerini sürdürüyor.

skandalların yaşandığı dönemde patronlardan biri olan süha yavuz'un, şebnem ferah ve ebru gündeş ile yaşadığı aşk üçgeni bir ara medyanın diline hayli dolanmıştı. hatırlayanlar bilir; süha bey universal music türkiye sanatçılarından biri olan şebnem ferah ile dolu dizgin bir aşk yaşarken onu yine şirketin sanatçılarından biri olan ebru gündeş ile aldatmış, ihaneti televizyondan öğrenen şebnem hazırlıkları bitmiş albümünü çöpe atarak alıp başını hindistan'a inzivaya falan gitmiş ve türk müzik camiasının bir bütün olarak en intikam kokan, sizin ipliğinizi pazara çıkarıcam oğlum, bana bulaşmıcaktınız albümlerinden birini; kelimeler yetse'yi hazırlayarak geri dönmüştü. şarkıların şok edici etkisi henüz geçmemişken ebru gündeş de süha'yı terk edip eski sevgilisi ve universal music türkiye'nin de avukatlığını yapan ömer durak ile evlenince bu beyefendi kafasını hangi duvarlara vurdu ciddi merak konusu.
içine girdiğin küçük kaygan delik yeni ve büyük bir dünya mıydı, hı söyle, öyle miydi?!

kafa sözlük magazin servisi sundu.

bakalım
(bkz: hz. muhammed)
(bkz: hz. ali)
(bkz: hz. osman)
(bkz: hz. ebu bekir)
(bkz: hz. ömer)

artık sorunsal değildir.

mark manson
ustalık gerektiren gerektiren kafaya takmama sanatı kitabı, kişisel gelişim ve aynı zamanda kendi kendine terapi özelliği taşıyan bir kitaptır. mativasyon konusunda kendini sınırlarını aşma konusunda yetersiz kalan insanlar için yazmış olduğu kitaplardandır.
bulunduğu ülkede büyük yankı uyandırdığı gerçeğini 13 milyondan fazla satması kitaplarının birkaç kez baskı görmesinden ve aynı zamanda new york şehrinin elit ve entelektüel insanları tarafından "best teller" listesinde yer alması batı hayranlığı artan batılı yazarlara olan ilgiyi amerika'lı yazara birlikte getirmiştir.
eleştirmenler tarafından pozitif bir yaklaşım gördüğü gerçeği mark manson'un, negatif duyguları inkar etmenin daha derin negatif duygulara ve duygusal bozukluklara neden olduğunu vurgulaması. insan etrafında yaşanan kötü durumlar, kötü olayları bir bütün olarak ele alıp başa çıkması gerekliliğini savunur.
asıl olan konu bizlerin gündelik yaşamlarında değişik olaylar karşısında bir hayat felsefesi de olan "her negatif etki kendinde pozitifi doğurur."
mantığı ile kişilerin girmiş ve istemeden girilmiş olduğu gündelik yaşam ve yaşanmışlık buhranlıklarına dinsel anlamda
" her şerde bir hayır vardır"mantığıyla tezat oluşturmadığını gözler önüne seriyor
sevgili genç yazar.
uluslararası bağlamda pek çok trend kitap okuyucusun elinde gördüğümüz kitap, okunabilitesi olan ve herkesin hayatına birgün konu olabilecek fikir ve düşünce paylaşımınlarındaki süreçlerinde bağdaşıp muhakeme yetiniz ve yeteneğinizi geliştireceğinden kuşkunuz olmasın.
farklı dijital ortamlardan çevirilerden pdf olarak yükleyebilir, sesli olarak dinleyebilmek şansınada nail olabilirsiniz.
umutsuzluğa kapılan zor günler geçiren okur dostlarımızın yinede kitaplığında yerini alması gerekliliğinin önemsenmesini diliyor. alternatif bir bakışa sahip olan kişisel ataletlerinizi savuşturan bir savaşçılar ve yıpranmışlıklarınızı onaran tedavi eden doktorlar olmanız dileklerimi yine kitaptan alıntıyla sunuyor ve iyi okumalar diliyorum.
"daha iyi bir yaşamın anahtarı daha fazlasına sahip olmaya çabalamak değildir, daha aza önem vermektir , gerçekten doğru ve o anda önemli olana aldırmaktır ."

sanırım sözlüğün çoğu benimle kavgalı.

yaratıcının ‘unutma ben burdayım’ deme şeklidir.

benim de içlerinde bulunduğum yazar kitlesidir. uzun zamandır sadece okuyor ve içimden dua ediyorum, ekşinin ergenleri gelip burayı bozmasın diye.
temennim yeni sözlüğe sahip çıkıp bozmamalarıdır.

dostlar sakayi bir kenara bırakırsak merdumgiriz benim adım gibi bir şey artık. o kadar benimsedim ki. ne nickimi bırakırım ne de merdumgiriz olmayı.*

askerliğimi kar kalkmayan geniş arazili bir yerde yaptığımdan azıcık da olsa tecrübe ettim. açık alanda geçirdiğim zamandan sonra kapalı alana girdiğimde ilk başta görüşüm çok zayıf oluyor, zamanla normale dönüyordu. bir çok kişi vardı bunu söyleyen. ben güneş kırıcı gözlük takmaya başladım ne olur ne olmaz. hasar alan veya kör olan görmedim.

obliviate : hafıza silme büyüsü. favori büyümdür. kötü bir şey yaşadığımda keşke yapabilsem diyorum. bir de eski sevgilimi hatırladığım anlarda yapabilirsem işlerime daha iyi odaklanacağım. hermione lütfen yardım et.

(bkz: andrey platonov) romanıdır, muhteşemdir.

eylem kararlılığımızda herhangi bir eksilme yoktu aslında. çok devrimci çocuklardık yaşımıza göre. mahallede eşitsizliklere müsade etmeyen, kendi arasında bıçkın, yerine göre cesur, şartlar el verdiği müddetçe isyankar çocuklardık. kuyu her zaman yerinde durdurdu. yağmur sonrası günlerde ufak bir tadilat gerekse de çukur kendini korumayı bilirdi. cebimizde ışıl ışıl misketlerle çukura doğru dönüp oyuna başladığımız anda ruhumuzda kapitalizmin gümbürtülü adımlarını duymamamız tek hatamızdı belki de. çukurdaki misketleri bir “ kapital” olarak beklerken misketini çukura ilk sokan kazanırdı tüm varımızı yoğumuzu. o zamanlar hepimiz biraz kapitalist olurduk.

kimse gerçekten savaşmaya niyetli değildi aslında, komutanlar bile. biz marmara’da kendi halinde bir birlikte zaman geçirmeye gelmiş, mecburi turistlerdik. arada bir laf olsun diye geçmemiz gereken bir parkur vardı işte. o parkura ilk girdiğimde italyan çukuruna kadar her şey yolunda gibiydi. ama çukurun önüne geldiğimde eğer içeri girersem asla çıkamayacağımı anladım. kafamı uzatıp aşağıya baktığımda omuzlarında tıpkı benimki gibi domino taşı yüklenmiş bir halde ordulara hükmeden üç asker daha gördüm. biri çukura baş kaldırmaya niyetli bir şekilde tırmanmaya çalışıyordu. diğeri yenilgiyi kabul etmiş bir şekilde sigarasını tüttürüp ıslık çalıyor, sonuncusu ise isyankar küfürler mırıldanıp anın tadını çıkartıyordu. ben de cezayı göze alıp çukurun etrafından dolandım. çukurdaki herkes, çukurun etrafından dolananlar dahil, kendi devrimini yapıyordu ve dünya işte böyle bir yerdi.

“ bilerek mi yanına
almadın giderken
başının yastıkta
bıraktığı
çukuru
güveniyordum
oysa ben sevgimize
vapur iskelesi
ya da tren istasyonundaki
saatin doğruluğu kadar
beni senin gibi
bir de annem terketmişti
ki göbeğimde durur
onun yokluğundan
bana kalan
çukur “

türk şiirinin yaşayan en büyük şairlerinden biri olan(bkz: sunay akın) yazmış bu şiiri. bence insanın dünyada terk edilmişliğine uygun bir şiir olmuş tam anlamıyla. biz ne kadar mücadele edersek edelim önemsenmeyen bir saatin doğruluğuna güvenilecek kadar bile güvenilir değiliz ve bu yüzden acı vermiyor artık yalnız bırakılmışlığımız dünya üzerinde. mücadelemiz başarı getiremeyen bir deneme sadece, teslim olmayalım mı insanoğlunun muhteşem yalnızlığının getirdiği mağlubiyete?

platonov kapitalizme karşı kazılan bir çukuru anlatmış romanında. tabutlarda yaşayan tutunamayanları anlatmış. çukur yenilgimizin son sığınağı. herkes sığınaklara!

/ kime sorsam dönüşüm yok, nereye gitsem mavi
yelkenimde deli rüzgâr, her yanım tuz, deliyim /

şeytan demesek mi acaba. bir kaç kez yapmış olabilirim ehe.

kafa izninde olan kaliteli bir yazar. gelir diye bekledim ama iyice özletti kendini. gün içinde girip tanımlarını okurum sürekli. tekrar yazmaya başlaması lazım artıkkkkk. biraz daha devam edersem "geri dön tülay" moduna bağlayıp ağlayacağım.*

bütün ümidim gençliktir.