sağlıklı bir ilişki için olması gerekendir. eskiden kendinden tamamen farklı biriyle olmanın birbirinin tamamlayıcısı olduğunu düşünürdüm. (bkz: dikotomi) fakat benzer ideolojiye sahip olmadan aynı yol üzerinde ilerlemenin zor olduğunun farkına vardım. neticede o yolda birliktesiniz ve aynı pencereden bak(a)madığınızdan karşınıza en ufak bir engel çıktığında bile ortak bir noktada buluşamayıp düşüp kalmanız olası.

“yıkılasın israil! enkazını göreyim
sana ülke diyenin yüzüne tüküreyim”
n. fazıl kısakürek
her ramazan ayı aynı şiddet, aynı görüntüler...

cips, çukuleta fln yasak değilse sorun yok.

edit: böyle saçma bi olay görmedim. birkaç saate iptal ederler.

sonbahar ve yağmurlu havadan hoşlandığını düşündüğüm, düşüncelerini nahif bir şekilde ifade etmekte zorluk çekmeyen yazarımız.
nickaltı açılmadığı için şaşırdım fakat orenda zaten olağanüstü görünmez güç demek, şimdi daha iyi anlıyorum yazarımızın kendi halinde sözlükte tanımlarını paylaşmasını.
keyifli sözlükler dilerim sevgili orenda_diye_birisi.

küfür yiyeni bilmem ama edenin ezik olduğuna kalıbımı basarım.

2.yi izlemeye başladığım ve bu yerli yapımların arasında iyi diyebileceğim kadar başarılı bir yapım.

tabi ki bir sanat sineması değil ya da bazılarınızın sözde çok profesyonel bakış açısıyla filmi berbat bulmuş olabilir.
türkiye'de bir kürt meselesi varken bunun mizahi bir açıdan da olsa anlatılmaya çalışılması ki bu rahatsız edici bir üslup değildi benim hoşuma gitti ve çoğu sahnesi beni güldürdü.
yo çok kolay kahkahalar atan biri değilim bu arada.

özellikle sermiyan midyat'ın karısı çok başarılı bir güldürü öğesiydi. uzun lafın kısası ben sevdim bir şans verin derim.

80'li yıllar yabancı müzikleri deyince akla ilk gelen alman ikili. 1983 yılında kurulmuş ve 1987 yılında dağılana kadar büyük yankı uyandırmıştı. ikili 1998 'de tekrar bir araya gelmiş ve bu birliktelik 2003 yılında sona ermişti.

kıyıcısınız böyle düşünenler.

dediğiniz şey şundan ibaret: vae victis! – altta kalanın canı çıksın!

kör olasın demiyorum, kör olma da gör beni.

iki haftadır gözümde büyüyen yaz sonu temizliğimi yapmam.
an itibariyle, keyfim gıcır, ağzım kulaklarımda, evim mis gibi, iki gündür bangır bangır müzik dinledim, kimse sesini çıkaramadı. evde terör estirdim, kimse bana uymadı, arada gücendim herkes suyuma gitti.
evin her odasınım kapısını açıp bakıyorum eserime, içim açılıyor resmen.
aferim diyorum kendime.
bu mutluluk bana iki hafta yeter.

artı çay.

küfür, burada yasak olduğu için içimden, dolu dolu küfrettiğim haber. acılar içinde kıvranmalarını diliyorum. kolay bir ölüm kurtuluş olur bu yaratıklar için. adalet var ülkemizde!!! tabi canım yersen.

şarkılarının sözlük radyosunda an itibariyle yeniden çaldığı korodur.
fikir annesi olan mikoya ve seslendiren herkese pek pek teşekkürler. iyi ki varsınız.

kimseye ama kimseye sorgusuz sualsiz güvenmemek lazım. en yakınında gördüğün bile çok uzak düşüncelere sahip olabiliyor.

üniversite bittikten sonra içime çöken ve yılardır kurtulamadığım his. kendimi yaşıtlarım ile kıyaslamadan duramıyorum. keşke arada sırada kendimi daha iyi durumda hissedebilsem.

hakkınızda açtığı soruşturmayı derinleştirmiş yazardır.

bunun bir seviye ilerisi artık neyi oylayıp neye fav attığındır iş bu noktaya geldiyse kendinize dikkat edin sözlüğün karanlık kuytu köşelerinde dolaşmayın anlamına gelir.

para somut olarak herşeyi satın alabilir gibi gözükse de soyut olanları satın alamayacak güçtür bana göre. para ancak mutluluğu biraz daha artırabilecek maddi değerler için bir araç olabilir yalnızca. hatta eskilerden kalan bir reklam aklıma geldi. "paranın satın alamayacağı şeyler vardır ve geri kalan herşey için *** card.". paranız olmadığında da mutlu olabilirsiniz ancak paranızla her mutluluğu satın alamazsınız. mesela bir çocuğun yüzündeki tebessümü, sevdiğinizin kollarındaki huzuru, bir şeyler başarmanın hazzını, bir manzara karşısındaki o güzelliği, kavuşmanın verdiği heyecanı, en kıymetlilerinizin gözlerindeki ışıltıyı, bir "özledim" mesajındaki o kalp atışlarınızı ve buna verebileceğim insanı gerçekten mutlu edecek hiçbir örneği satın alamazsınız. duyguları satın alamazsınız kısaca parayla. o yüzden mutluluk dediğiniz kavram sizin için neyse neye sığdırdıysanız ya da ne ile gösterebiliyorsanız, parayla satın alamayacağınız bu güzel duyguyu yaşamaya çalışın. hayat gerçekten çok kısa. mutlu olun ve mutlu etmeye bakın efenim.

an arkadaşım an, ayıracaksın bu kadar.
şu an, bu an, bir an.
anbean

walter tevis tarafından yazılan, ithaki bilimkurgu’dan çıkan kitaptır.

dünya dışı varlıklara inanır mısınız bilmiyorum ama ben inanıyorum. bu evrende bizden daha gelişmiş bir yaşam formunun olması gerekir, yani lütfen olsun. çünkü eğer yoksa çok manasız bir hayat sürüyor olabiliriz.

en büyük isteklerimden biridir dünya dışı varlıkların dünyaya gelmesi ve onlarla karşılaşmak. bu pek mümkün görünmüyor tabii ki. çünkü onlar hep amerika’ya inerler ve oradakilere sohbet eder ya da oradakilerle savaşırlar. ben göremeyecek olsam da umarım dünya dışı varlıklar madagaskar’a inerler. bu hem amerikalılar içim bir yıkım hem de dünya dışı varlıklar için bir şaşkınlık sebebi olur.

her neyse, yine bir türlü konuya girip kitabı anlatamadım. dünya düşen adam, t.j. newton ismini alan bir anthealının hikayesi. newton’un amacı nükleer bir yıkımla yerle bir olan gezegeninde kalan soydaşlarını kurtarmak için bir gemi inşa etmek. bunu yapmak için de dünyada çok zengin bir adam olmak niyetinde. dünyalılardan daha derin olan bilgi birikimi ile bunu yapması da zor değil.

zor olan ise dünyaya ayak uydurmak. fiziksel olarak bu oldukça zor bir şey zaten onun için ama daha zor olan insanlaşmamak için mücadele etmek zorunda kalmak. bir yandan kendi gezegenini kurtarmak için uğraşan newton bir yandan dünyayı kurtarma amacına da soyunur. öte yandansa git gide dünyalı olmaktadır.

dünya zor bir gezegen, her uzaylının harcı değil dünyada yaşamak. newton gelmeden önce keşke ford prefect’e bir danışsa idi.

nasıl özlemişim tarifi yok ya...