osmanlı devleti’nde kurulan ilk ve son uzay gözlemevi istanbul uzay gözlemevi’dir. sadece 4 yıl çalışmıştır.. sonra bir gece de yok edilmiştir.. gözlemevi’nin kuruluşuna öncülük eden bilim adamı zamanın en ünlü matematikçi ve astronomi bilgini takiyüddin er-raşit’miş.. ııı.murat ile yakınlık kurmayı başaran takiyüddin hükümdarın hocası hoca sadettin efendi’nin desteği ile astronomi ve astrolojiye ilgi duyan padişahı rasathane konusunda ikna etmiş.. tophane sırtlarında 1577’de bir kısmı tamamlanan istanbul uzay gözlemevi’nde gözlemlerine başlamış.. takiyüddin o zamana göre oldukça ileri teknik ve hesaplamalar kullanarak bilgiler toplamış.. yavuz’un mısırdan getirdiği din adamları uzay gözlemevi’nin uğursuzluk getireceğini, o tarihlerde dünyanın çok yakınından geçen kuyruklu yıldız ve çıkan veba salgınının bir uyarı olduğu iddia etmiş.. dini bütün adamlarmış ama hak yolunda da geri zekalının önde gidenleriymiş.. ama osmanlıda din her şeyden üstünmüş.. şeyhülislam kadızade ahmet şemsettin efendi ııı. murat’a: bağ yiğidim annesinin gülü yıldızları gözlemen felaket getirir göklerin sırlarını örten perdeyi kaldırmak uğursuz bir haddini bilmezliktir.. hele ki meleklerin bacaklarını seyretmek tövbesi kabul edilmeyen günahtır demiş.. bunun üzerine gözlemevi’nin derhal yıkılması fetvası verilmiş.. padişah ııı. murat kaptan-ı derya kılıç ali paşa’dan istanbul uzay gözlemevi bir gecede yok etmesini istemiş.. verilen bu emir gereği 21 ocak 1580’de top atışları ile yıkılmış.. yerle bir edilmiş..
yıkılan sadece istanbul uzay gözlemevi değil dostlar bilimdi..
osmanlı’yı batı karşısında bilimde, teknikte, sanayide geri kalmasının sorumlusu şeyhülislamlar ve din adamlarıydı.. tarih bunu böyle yazar.. yani osmanlı nasıl yıkıldı diye bakmayın uzaklara.. bu ve bunun gibi din adına sperm israfı olanlar oldukça daha çok üçüncü sayfa haberlerine iç geçirir üzülürüz..

noluya kardeşim ne bu tantana
bıçaklar bilendi iki laf atana
çekemez olmuş kimse kimseyi
bitsin bu kavga herkes doğru yatağa

o zaman ben de yeni yazdığım bir parçamı bırakıyorum yani şiirimi.

havadis
yeni yaralar açıldı.
kimseye söylemedim.
mahalleli ölsün meraktan.
söylerler hep bir ağızdan,
"ne derdi var bunun?"
"ya aşık ya işsiz."
yakında çıkar havadis. 
tahminler de sıkılır.
konu değişir birazdan.

susmaya mecburen devam ettiğiniz vakit, ilişkinin akıbeti hususunda içinizin içini kemirdiği flörtünüzdür.

iyidir, hoştur belki ama bir şeyler paylaşmadıkça nasıl bir aşamaya evrilebilir bir ilişki? biliyorum, sözlük dert yanma yeri değil, zaten siz de güzin abla değilsiniz.

ancak, bunu aşamıyorum ve anlatmazsam daha da berbat olacağım: 2018'de, mezun senemde üniversitede tanıştıktan sonra ilgimi açıkladığım bu kızcağız, mezuniyet gelip geçtikten sonra kendi şehrine gitti. haliyle ben de kendi şehrime döndüm. bu ilişkiyi, uzaktan yürümeyeceğine inanan insanlar olduğumuz için hiç başlamadan, birbirimizi kırmadan rafa kaldırdık.

şimdilerde tekrar konuşmaya başladık. benim işim gereği onun şehrine taşınma ihtimalim ikimizi de umutlandırdı. henüz bir gelişme yok üç ay falan oldu tekrar konuşmaya başlayalı. yine de çok konuşmuyoruz öyle. konuşmaya fırsat olduğunda da aklıma hiçbir şey gelmiyor hem. belaltı konular açsam soğur mu, sevgimi dillendirsem sıkılır mı bilemiyorum. ama sanki 2018'deki ruhu hiç öldürmemiş gibiyiz. "keşke yanımda olsan" dedi bana. bunu demek, seni seviyorum demekten daha güzeldir. ben öyle düşünüyorum.

dediğim gibi, gün içinde öyle çok konuşamıyoruz zaten, belki iki üç kez mesajlaşıyoruz. haftasa bir araşıyoruz, genelde o arıyor. ben aradığımda bakamıyor pek, e tabi işinde gücünde... hem ayrıca normalinde de telefonu eline alamadığını söylüyor. o da benim gibi vıcık vıcık sevgili tribi sevmiyor. iyi niyetine güvendiğim için sözlerine inanmaktan başka çare gelmiyor elimden.

bazen böyle dipsiz fikirlere düştüğümde boşa evham mı yapıyorum diye düşünüyorum, bazense bu kızcağızın benden daha büyük bir adım beklediğini veya onu oyalıyormuş gibi hissettirdiğimi düşünüyorum.

ne yapacağımı bilmiyorum. tek bildiğim, hayatımda olmasını istediğim...

6 nisan 2021 tarihli edit: bu ilişkinin seyri hakkında bana mesajla soru sorulduğu için editliyorum. diyaloğumuz aylar öncesi onun bir mesajıyla bitti. "olmuyor" dedi. iyi, hoş. olmasın zaten. bana ister ayran gönüllü ister şıpsevdi deyin... ben bu sözlükten bir hanımla tanıştım. aynı liseden mezun olduğumuzu, yakın oturduğumuzu, ufacık bir yaş farkımız olduğunu öğrendim. bunu da geçtim; öylesine güzel öylesine iyi niyetli biri ki sanki bu dünyadan değil benim fındığım. şimdi çok tatlı bir ilişkimiz var. sevildiğimi hissettiriyor bana. çocuk gibi şımarıyorum onunla konuşurken. var olsun güzel sevgilim... arkadaşlar hiçbir şey dünyanın sonu değil. hiçbir vaka karşısında derbeder olmamak lazım. bana inanın, canınızdan çok sevdiğiniz sevgilinizi kafa sözlük'te bile bulabilirsiniz. **

bazen savaşmak, bazen teslim olmak ama bazen de barışmak gerekir. sanırım hangi durumda hangisini seçebileceğini bilmek bilgeliktir.

bazı gruplar vardır grupta kötü diyebileceğiz grup elemanı yoktur, hepsi birbirinden değerlidir. bu sabatçı arkadaşlarda böyledir benim için. başka bir örnek vermek gerekirse led zeppelin , ama metallica diyemiyoruz çünkü orada önce lars ulrich sonra kirk hammet var)

önce grubun en çok bilinen iki kadrosuna bakalım, arada ki fark frontman değişikliğidir.

vokalde: john michael "ozzy" osbourne (sonradan ronald james padavona veya sahne adıyla ronnie james dio, daha sonraki frontmanleri saymıyorum)

lead gitar: anthony frank "tony" iommi

bass gitar: terence michael joseph butler = geezer butler,

bateri: william thomas ward = bill ward.

ozzy osbourne dede:
tüm ozan isimlilere ozi denmesinin sebebidir.hetfield ona şuradaki gibi "aaaaaazii" der o başka, bazen sırf adamın aaaaaazii demesini dinlemek için youtube da o kısmı açıyorum. bence sesinden çok karizması ve yorumu ile işi götürür. heavy - metal tarihinin büyükbabasıdır. dio ile kıyaslarsam kendisinden 1-2 puanını kırıyorum kusura bakmasın. dio gelmiş geçmiş en iyi heavy metal frontmanidir.

ronnie james dio:
heavy-metal de frontman deyince benim number one ımdır, dokunulmazımdır, tartışmaya bile girmem, metalci işareti olan devil's horn'un mucidi olarak bilinir. kısacık boyundan o ses nasıl çıkar akıl sır ermez.diğer en iyi frontmanlerim hetfield ve dickinson, tüm zamanların en iyisi ise freddie mercury, onun tarzı farklı.

geezer butler:
lead guitara talip olmuş ama önünde iommi olunca bası eline almış, başlarım böyle işe diyerek, isyanım dağlara tarzında bass gitarı o zamana kadar kimsenin çalmadığı gibi çalmaya başlamıştır. bass gitarı seviyorsanız kulağınız şarkıyı dinlerken hep onda olur, onu takip edersiniz.efsane ritmleri vardır, n.i.b şarkısında olduğu gibi. buradan dinleyebilirsiniz.

bill ward:
genel olarak davul tekniği ritim sağlamaktan ziyade, gitar ve bas riflerini desteklemek, onları güçlendirmek gibidir. kendisinden sonra gelen birçok davulcuya ilham kaynağı olmuştur. futbolda bir laf vardır atanında tutanında iyi olacak diye,müzikte de aynı ,burada atanın frontmanin tutanın ise ritim tarafın yani hem bass hemde davul. bunlar güçlü olacak ki şarkı gümbür gümbür gitsin ,mesela led zeppelin john paul jones ve bonzo, megadeth david ellefson ve nick menza gibi, gene metallica diyemedik çünkü teneke trampet lars ulrich var, allah seni bildiği gibi yapsın lars, frantic ne lan ,tik, tik diye)

en iyiyi en sona sakla demişler, mahsus tony iommi yi en sona sakladım, benim için sabbath demek iommi nin soundu demek, onun yerine kimi koyarsanız koyun black sabbath bu kadar iyi olamazdı. parmak uçları kaza sonucu koptuğu için mecburen uçlarına o hortum parçalarını takmak zorunda kalmış, tonunu da düşürmüş ve o eşşiz soundu yakalamıştır

son not:
metallica'yı herşeye rağmen çok severim, çoğu yerde hetfield profil fotoğrafımdır. türkiyede'ki 5 konserinden 4 üne gittim, sadece 2010 dakine gidemedim.hatta 1993 te ilk konserlerinde stada giren ilk kişilerdendim. sahne önü ikinci sıradaydık. hetfield ve rahmetli cliff burtonı çok severim ,cliff yaşasaydı hayatta st.anger gibi bir rezillik yaşatmazdı bize,

sıkıntıdan kendilerine yeni korkular bulmaya çalışıyorlar. bir uçak bileti kadar yakınız. korku, adrenalin, heyecan ne ararsan burada. koşun gelin.

bir zamanlar; ' mis kokulu sümbülüm, alaca gülüm, mor menekşem, ceylan gözlüm, ak güvercinim' derdi.
şimdilerde dinden çıktığım* ve istedikleri kişilerden biriyle ile evlenmediğim için* adımla hitap ediyor.
demek ki samimi değilmiş, yapaylığından kurtuldum. salak gibi ona fazla önem atfeder vur dese vuracak, öl dese ölecek kafadaydım. sayesinde geçti bitti gitti o sevgi.

boş bir hayaldi neyseki son buldu.

''bayramınızı enişten duygularımla kutlarım.''

olağan bir oran. verimliliğini düşüreceğimize inanan bir kitlenin üyesi olan birey, kendine sahip çıkmak senin elinde.

anladığım kadarıyla yoldaş ve birkaç arkadaşı, malum sözlükte para ile hesap satın almaların, trollük yapmaların, cinsiyetçiliğin, küfrün, saygısızlığın ve reklam bombardımanının aşırı artması sebebiyle kurmuş kafa sözlüğü. iyi de yapmışlar pandemide çok iyi geldi gerçekten, evde asosyallikten ölecek idik yoksa. teşekkürü borç bilirim.

müthiş enerjik bile olsan enerji solduran, kan ve gözyaşı akıtan, yürüdüğün yolu yeniden yürüten belalı olay...
(bkz: maskeyi evde unutmak)
(bkz: kulaklığı evde unutmak)

soru: sedat peker'in akp ile ilişkisini açıklar mısınız?

sülü : biz zorlu yollardan geçtik. 20 yılda ülkeye çok kazanımlar yaptık.

soru: efendim sedat peker?

sülü: doğu akdeniz'de biz de varız.

adeta sınav kağıdı dolu gözüksün diye karalamalardan ibaret.

yeterli, yetecek ölçüde olmak anlamına gelir. bardağına bir içecek doldurduğunuz kişinin söylediği, daha bardak dolmadan aniden durmanızı sebep olan sözcüktür. ince "a" ile telafuz edilmediğinde anlamını yitirir. kağıt derken kullandığımız "â" ile kullanmalısınız. sanırım bu kadar açıklama kâfi.

orijinal adı galactic pot healer olan, philip k. dick'in yazdığı ve türkçeye murat karlıdağ'ın çevirdiği, hayatın anlamı soslu şahane bir bilimkurgu kitabı. kitabın arka kapağındaki soru ne tarz bir eser olduğu hakkında ipucu veriyor: "...bu roman, derin bir felsefi soruşturma mı bir deli saçması mı? yoksa gerçeği arayanlar için ikisinin bir karışımı mı?"

kitapta çok fazla soru soruluyor; hem dini, hem felsefi, hem politik, hem ahlaki... sor babam sor, ama cevaplamıyor pkd efendi. ki böyle olması benim daha çok hoşuma gitti, o sorular ve gösterdiği yollar üzerine akıl yürütmek, kafatasımın içindeki kıvrımlı minik organı zorlamak keyifliydi. okurken bir yandan da kendi varoluşumu, hayatta ne yapmak istediğimi ve o an ne yapıyor olduğumu da ana karakter joe ile beraber gözden geçirdim; benim için önemli bir deneyim oldu.

--! spoiler !--

"güç. varlığın gücü. karşıtı da var olmamanın huzuru, diye düşündü. hangisi daha iyiydi? güç, eninde sonunda daima tükenirdi. belki de cevap buydu ve daha fazlasına gerek yoktu. güç, yani var olmak geçici bir şeydi. huzur, yani var olmamak sonsuzdu; doğumundan önce de vardı ve ölümünden sonra da devam edecekti. aradaki güçlülük ikisinin arasındaki bir dönemdi yalnızca, ödünç alınmış kasların kısa süreli esnemesiydi - gerçek sahibine iade edilmesi gereken bir bedendi."

--! spoiler !--

bilhassa sözel zeka için faydalı olup bağımlılık yapabilen ender oyunlardan kanımca.

bota karşı oynanan versiyonu kelimelik solo'yu zorlaştırmak için biraz saçmalamışlar gerçi ama yine de iyidir.

dostlarım günaydınnnnnnn. uzun zaman sonra ilk defa bu saatte uyumuyorum, uyaniyorum. bi garip geldi, bünye alışık değil tabi. çünkü normalde benim bu saatte yeni uyuyor falan olmam lazımdi amaaa beni bekleyen işlerimden dolayi 4 saatlik bir uykunun ardından buradayım. hepinize güzel günler dilerimmmm.

tahminleri doğru çıkan insandır. hayat bir mutsuzluk resitalidir.