öyle düşünme lütfen sayın cerci. ben senin yaşındayken bırak sözlüğü, sağımı solumu bilmiyordum. bak bu yaşta bu bilinçdesin. *

hezar gıpta o devr-i kadim efendisine ne kendi kimseye benzer, ne kimse kendisine...
yahya kemal / süleyman nazif

nice bu hasret-i dildar ile giryan olayım
yanayım ateş-i aşkın ile büryan olayım.

eşkıya filminde kazancı bedih ne güzel okur…. of of!

görmedim gül yüzünü,
ahu figan etmedeyim
akıtıp göz yaşımı, dert ile n'olayım.

gazele gider

öyle işte.

yolda yürürken sigara içmek. olan arkada yürüyenlere oluyor :( bari durun bir kenarda öyle için.
avustralya'da sokakta sigara içmek yasakmış mesela... keşke diyebiliyorum sadece.

(bkz: demokrasi kültürü)
(bkz: hukuki kurumların her şeyden üstün tutulması)
(bkz: tek adam zihniyetinin olmaması)
(bkz: sivil toplum örgütlerinin gelişmişliği)
(bkz: haklarını bilen vatandaşların bu haklara sahip çıkması)

hava durumuyla ilgili meteoroloji'den yapılan son tahminlere göre akdeniz'in batısı, ege ve trakya'da sağanak yağış etkili olacak. yağışların özellikle çanakkale, balıkesir, izmir ve aydın'da kuvvetli olması beklenirken; vatandaşların sel ve su baskınına karşı dikkatli olması istendi. haber linki

öğrenciyken başıma gelen olaydır. tabi dayak yiyen de atan da ben değildim. gazi üniversitesinde bir masada oturan reis elindeki kibrit kutusunu öpüşen çiftin dudaklarının arasından geçirmişti. akabinde çıkan kavgada öpüşen erkeğin burnunu kırmışlardı. bu eylemi yapan kişiyi bir konserde öpüşürken yakaladığımı da söylemem gerekir.

kız düşürme amaçlı olduğunu sanmadığım eylem. zaten şiirle ilgilenen insan sayısı çok azaldı. geçenlerde evde hanım yine trip atıyor. gönlünü alayım diye yaş 35 şiirini okudum ki sadece o şiiri ezbere biliyorum, bu sefer de tek ayağın çukurda mı senin diye ağlamaya başladı. gerçi yanlış şiir seçimiyle alakalı bir durum oldu. şu an boş yaptığımı farkettim. kaçtım ben.

henüz yenilerde tanıştığım kıymetli meslektaşım. hep iyi olması temennisiyle.

up.

militarizmin en genel tanımlarından birini avrupa tarihçisi michael howard yapmıştır: “askeri altkültüre ait değerlerin toplumun egemen değerleri olarak algılanması.” bu ifade biraz daha genişletilerek militarizm, askeri değer ve pratiklerin yüceltilmesi ve sivil alanı şekillendirmesi olarak tanımlanabilir. ancak bu şekillendirmeyi tek taraflı, öznesi belli bir ilişkiyle sınırlı görmek yanlış olacaktır. askeri darbelerde olduğu gibi bazı durumlarda ordu veya askeri kesim militaristleşme süreçlerinde doğrudan etkin bir rol oynarken birçok başka durumda militarizm, öznesi/özneleri belli olmayan, sivillerin aktif katılımı ve rızasını içeren süreçlerle yaygınlaşır. bu tespitlerden yola çıkan araştırmacılar, son yıllarda militarizmi incelerken savaşlar ve askerler kadar ‘barış’ dönemleri ve ‘sivil’ pratikleri de ciddiye almaya başlamışlardır.

herkesin kendi seçimiyle belirleyeceği kıyafetlerdir. ben canlı çiçeklerden dikilmiş bir elbise isterdim. hatta çiçekler de üzerimdeyken büyüsün. omuz kısmında da canlı kuşlar olsun ve benimle konuşabilsinler. ayakkabılarım pofuduk ve ortopedik olsun ama dışarıdan bakınca topuklu ayakkabı gibi görünsün.

baklava ile ayran içen kişinin bu ikiliyi ilk kez mevlütte tatmış olasılığı %92 dir.

tamu, cehennem.
od, ateş.
kelimelerin estetikliği değil bu kez.
sanırım bilinçaltım bir mesaj da veriyor. inkar tek başına bir çözüm değil. zamanın izi silinmiyor insanın korkularından.

kafa dengi arkadaş bulmak kadar, kafa dengi olan arkadaşla aynı samimiyeti sürdürmek bile zorlaştı maalesef. lise, üniversite ve meslek yaşamında edindiğim iyi dostluklar zamana, hayat şartlarına ya da politik ayrışmalara kurban gitti. insan yaşamında yol ayrımları kaçınılmaz: kimi iş/eğitim gibi sosyal ve ekonomik sebeplere; kimi de ciddi ilişki/evlilik gibi kişisel sebeplere dayanıyor. hatta 6 aylığına askere gidersiniz, döndüğünüzde diğerlerinden farklılaşmış hisseder, ayrı düşersiniz. politik ayrışmadan kastım ise sadece a partisi b partisi muhabbetinden ibaret değil. türkiye'de hemen her gün yeni bir gündem patlak veriyor ve derhal yakın çevre ile münazarası yapılıyor. ülkeye dair temel değerlerde uzlaşılsa bile bu sefer (misal söylüyorum) futbol, nükleer santral, baraj, restorasyon, aşı/pcr gibi konularda ayrışma yaşanıyor. şu devirde her birimizi tek tek klonlasalar kopyamızla bile ters düştüğümüz bir konu mutlaka olacaktır. işin en acı tarafı, çok değil 5-10 sene önce -moda deyimle- ayrı mahallelerin mensubu arkadaşlarla orta yolu bulabilirken günümüzde şiddetli bir münakaşaya tutuşmak kaçınılmaz. bu durumun asıl kaynağı hepimizin malumu, fazla irdelemeye lüzum yok.

sanırım en iyisi kendi kendinin kafa dengi olabilmek. başkalarından kaçmak, yalnız kalmak mümkün. fakat insanın kendisiyle didişmesi, geçimsizlik yaşaması korkunç bir durum.

kutlu olsun! nice bayramlara *

karadenizli olmamdan mütevellit soruya soruyla cevap vermek isterim:
bugün sözlük için ne yapabilirim ?