niye utanacak aslanım? o çok gömdüğün köylülerin tarlasındaki mahsülü tüketiyorsun evinde anasını satıyım. işte böyle böbürlenen, sosyal medyada ahkam kesen tipler cidden eğitilmez. o köylülere kurban olun siz be…

demek ki yıllarca abuk subuk sebeplerden paşaları içeri attıklarında göz bebekleri ve manevi değer taşımıyormuş ordumuzun kendi bakış açılarında. ay g.tüm.

anlam veremediğim durumdur. tamam ülke iyi durumda değil yurtdışı çok mantıklı ama çoğu kendini geliştirmeye zaman ayırmıyor. en azından dil bilmeleri gerekirken hiç bir vasfı olmadığı halde yurtdışına gitmek istiyor. arkadaşlar haberiniz olsun yurtdışında asgari ücretle öyle anlatıldığı gibi yaşayamazsınız. önceliğiniz ülkeden gitmek değil kendinizi geliştirmek olsun.

not: "imkanlar kendimi geliştirmeme uygun değil" diyecekler için youtube da dünya kadar içerik var. wikipedia da istediğiniz kadar bilgi var. yeter ki siz isteyin.

sanıldığı gibi sadece müslümanlarca değil üç hakiki dince de kutsal sayılan kudüs'ün en değerli simgesidir...

onu zeytin tepesinden seyrederken:

yıkılasın israil enkazını göreyim
sana devlet diyenin
yüzüne tüküreyim!..

dizeleri, dilinizden dökülüverir...

hem düşmanı hem de milletin makus talihini yenen mustafa kemal paşa'nın, samsun'da bağımsızlık meşalesi yaktığı gündür.
hem samsun'dan doğan güneş, hem de izmir'in dağlarında açan çiçeklere selam olsun.

t: yabancı korkusu ve düşmanlığı anlamına gelen bir fobidir.
içerisinde zenofobik bireyler barındırmayan toplum yoktur herhalde. kişiler doğal olarak alıştıkları çevreye uyum sağlarlar yıllarca, dışarıdan gelen bir kimseyi tehdit olarak algılarlar bu yüzden. somutlaştırırsak, örneğin, günümüzde türkiye'de suriyeli, zamanında greklerin barbar düşmanlığını ve macarların anti mülteci tavırlarını söyleyebiliriz.

kitaplıktan tüm aile bireylerine geçer o kitaplar..
ben küçükken bir ansiklopedi serisi vardı kitaplıkta. okuldan geldiğimde ödev yapmayı değil a dan z ye kadar sıralanmış olan bu ansiklopedileri karıştırmayı tercih ederdim. belki o an bana gereksizmiş gibi görünen tüm renkli sayfaları gözden geçirirdim hızlıca..
önce renkli sayfalar sonra içinde ki bilgiler dikkatini çekmeye başlar, bu işler de böyle işte. evde hangi kitap varsa onları karıştırarak başlarsın bu bir kitap da olabilir. dönüp dolaşıp o kitaba sararsın. aile bireylerinin dinlediği müziği şimdi de anımsarsın. bilgi böyle daha çekici gelir çünkü yanındakileri o yaşta kopyalarsın. durum budur. okumak diğer şeylerde de olduğu gibi önce taklit ile başlar sonra derinler de istediğin gibi kaybolursun...

son yıllarda gelemeyen huzur.

eskiden çok severdim kar yağışını ve kar yağarken yaşanan sessizliği ama artık doğal gaz faturaları nedeniyle rahat rahat ısınamıyor olmak, sokaktaki canlıların ne durumda olduğunu düşünme bilincine erişmiş olmak gibi durumlar nedeniyle kıştan da kardan da nefret ediyorum.

çok doğru.

geçen hafta önce tekrar içine düştüğüm bataklık şarkıdır. ya benim kedim bile yok. "kediimi çaldılar, kutuuuya koydular." diye dolaşıyorum tüm gün.

teşekkürler murat akay.

edit: imla

1 kızım 1 de yeğenim var* şu hayatta onlar kadar huzur veren başka hiçbir şey yok benim için hani başlık açıyorlar ya evcilinizi mi kurtarırsınız şunu mu bunu mu diye ,o kadar mantıksız geliyor ki bana.
ben kızım diyorum yeğenim diyorum sevgimi daha nasıl anlatırım bilemiyorum ailem dışında hiçbir canlıyla da kıyaslayamam.

çin mutfağında statü ve zenginlik sembolü olan, köpekbalığı yüzgecinin jöle kıvamına getirdiği fakat tadını diğer malzemelerden alan, tavuk ve domuz eti suyu ile yapılan çorbadır. geleneksel çin tıbbında kan dolaşımını hızlandırdığı, yaşam enerjisi verdiği düşünülür.

avlanan köpekbalıkları yüzgeçleri kesildikten sonra tekrar denize bırakılıyor, yüzgeçsiz kalan köpekbalığı ise kısıtlı hareket ve kan kaybı ile zamanla hayatını kaybediyor.





izlediğimiz jaws tarzı filmlerle, medyanın korku pompalaması ile köpekbalıklarını birer canavar olarak görmekteyiz. gerçekte ise insanlara tüm dünyada yüz civarı köpekbalığı saldırısı olmaktadır. bunların da sadece yüzde on kadarı kötü sonuçlanmaktadır. insanlar ise yılda 73 milyon köpekbalığını zenginliğini tatmin etmek ve inandıkları sapkın alternatif tıp öğretileri için öldürmektir.

sizce hangimiz daha canavarız?

benimdir. çok ağır durum olmadığı sürece içmem.

ancak diş ağrısı gibi durumlarda içerim.

sevmek yorgunu gönlüm bu aralar,
bir karabasan gibi,
dönmeye çalıştığım bir yolda voltalar atıyor ruhum.
sürekli oradayım, çabalıyor ama gidemiyorum,
kalmak da bir şey ifade etmiyor,
teki kaybolmuş ama çok da giyilmediği için aranmayan;
bir yerlerden eşi çıkar diye de bekletilip atılmayan bir çorap gibiyim sanki,
eşi olmadan anlamı olmayan...
yokluğum da varlığım da bir yere ilişmiyor,
bense bir çatlak bulup sızmaya çalışırken senin ruhuna,
duvar diplerinde ağlarken buluyorum kendimi,
kız çocukları gibi...
dayanıksız ruhum, kırılgan,
senin küçücük bir nefesinle buralarda fırtınalar kopuyor bilmiyorsun,
tutunmaya çalıştığım o incecik dalları yıkıp geçiyorsun,
sonra yine sana dönüyorum yüzümü,
ve bilmiyorsun her gün ölüyorum...

şanssız mücadeleci

hayatta en çok korktuğum şey. kim bilir bunun ardından nasıl bir felaket gelecek diye düşünürüm hep. bilmem neredeki bir katliamın sorumlusu olmakla suclanmaktan korkarım. meğer parasını ödediğim bir şeyi unutmuşum kasada. hay aksi. yapmayın ya şunu.

bu ülkeye kötü bir şey yapılacaksa en başta söylenilen şey "istihdam yaratacak" lafıdır.
bu öyle bir kılıftır ki insanlara çeşitli hayal kurdurup işin pis yanlarını örtmede üstüne yoktur.
köylünün arazisine çöplük yapılır ama istihdam yaratacak,çöp toplayarak maddi sıkıntılarınız sona erecek, denir.
termik santral yapılır kanser olacaksınız ama işiniz olacak, denir.
ve bunun gibi onlarca örnek...
her dönem siyasetçinin ve bu siyasetçileri destekleyenlerin gözde lafıdır.
şu beklenen istihdam bir türlü sağlanamadı yahu?

1937 yazında bütün çiftliklerini hazine'ye devretti. ancak eylül'de bu çiftliklerden birini gezip halini beğenmeyince sofrada başbakan inönü ve ilgili bakanları suçladı.

ikisinde de 17 yıldır omuz omuza süren bir mesainin yorgunluğu vardı. en yakın dostları terk ettiğinde bile inönü, sağduyulu bir ses olarak hep onun yanında durmuş, öfkesi kabardığında bir dalgakıran gibi ilk imdada çağrılan isim olmuştu. ama o da sabaha karşı alınan kararlarla işine karışılmasından şikayetçiydi. tartışma sırasında "sofradan emirler alıyoruz" deyiverdi; atatürk sofrayı terk etti.
ertesi gün istanbul'a tarih kongresi'ne aynı trenle gittiler.

trende atatürk, "bir süre ara verelim" dedi.

başbakanlığa bayar'ı düşündüğünü söyledi.

kongre'nin yapılacağı dolmabahçe sarayı'na birlikte geldiler. ikisinin yüzünde de dargınlığın burukluğu vardı. locada otururlarken ismet paşa bir kağıda "akşama benimle gelebilecek misin?" diye yazıp uzattı.

atatürk olumlu cevap verince bu kez aynı kağıda "demek bana çok dargın değilsin" diye yazdı.

gelen notu ömür boyu sakladı:

"hayır... her şeyi unuttum. bildiğin gibi arkadaşım ve kardeşimsin."

biz ekşiden kaçıyoruz, ekşi bizi bırakmıyor sağolsun yazarlar sayesinde dediğim başlık.

bu yayında olmadığım için kudurdum! * ama bir sonraki yayında kulaklarınızda yer etmek için müsaade isteyeceğim.. a'dan z'ye herkesin sesine, yüreğine sağlıııık!!
güzelciğimiz yine on numara beş yıldız bir yayın yaptı, yapıyor... *