günlük hayatımıza devam ederken içecekler müthiş figüranlar olarak boy gösterirler sahnemizde. ama düşündüğümüzden çok daha önemlidir bu içecekler. ve her içecek önümüze aşina olduğumuz bir sahne serer.

mesela bira. amerikan filmlerinde sanki su içer gibi lıkır lıkır içilir bira. biraz avam bir içecektir. genelde benim hatırıma gelen sahne şöyledir bira deyince: oduncu gömleği giymiş; uzun sakallı ve uzun saçlı bir adam bar tezgahına yaslanır ve bol dekolteli kadından soğuk bir bira ister ve içeceği gelene kadar omzunun üstünden içerideki diğer insanları izler.

ya da şarap. şarap biraz daha romantik bir içecektir. sahnemiz de şöyle olacak. jilet gibi takım elbisesi ile yakışıklı baş kahramanımız kırmızı elbise ile güzeller güzeli kadın kahramanımızla iki kişilik bir akşam yemeği buluşmasındadır. garson gelir ve şarabın bilmem kaç yılında bilmem nerde üretildiğini söyler ve adam da kadını daha çok etkilemek için saçma sapan açıklamalar yapar o bölge ve şarapları ile ilgili.

sonrasında viski var. viski zengin içeceğidir ve herkesin harcı değildir. sahnemizde şişman ve zengin bir abimiz çatallanmış sesiyle karşısında tir tir titreyen genç adama nükteli tehditler savurmakta ve bir yandan da buzlu viskisinden minik yudumlar almaktadır. kötü adam kahkahası ise sonradan gelecektir.

çay ise bizim başrol oyuncumuzdur. köy kahvesinin bahçesinde toplanmış ağaya borcunu nasıl ödeyeceğini düşünen köylüler birden “ herkese benden çay” nidası ile irkilir çünkü hiç beklemedikleri ve umursamadıkları bir genç bütün sorunların çözecek bir macera yaşamış ve köylünün borcunu ağaya ödemiştir. çaylar gelir, şakalar yapılır ve höpürdeyen çaylarla mutlu mesut yaşanır.

kahve bambaşkadır. son zamanlarda ortaya çıkan yeni nesil kahveciler işi biraz bozsa da biz nostaljik sahnemize bakalım. genç adam iki ayağını üst üste koyup heyecanla beklerken aşık olduğu genç kız tepside kahveleri getirir. anlık bir bakışma ve mahçup bir gülüş. herkes fark eder ama kimse oralı gibi davranmaz. isteme, el öpme, mutlu mesut yaşamaya devam etme...

son içeceğimiz de kola olsun. sahnemizde ergen bir genç basketbol sahası kenarında oturmakta bir yandan ayağıyla kaykayını sağa sola oynatırken bir yandan kolasını içmektedir. o sırada basketbol oynayanlar topu ondan tarafa kaçırırlar ve macera başlar. meğer çok aşırı yetenekliymiş hem kola içme hem basketbol oynama konusunda.

ben dünyayı aldı bardakla açıkladım. yazar daha iyisini yapmış, siz de okuyun ve kendi 6 bardağınızı bulun.

parfüm çiçeği (akşam serin olsun bi de amaan nasıl güzel kokar )
fesleğen
portakal çiçeği
lavanta

1945 şanlıurfa doğumlu türk halk bilimci, türk halk müziği yorumcusu, şef.
istanbul üniversitesi edebiyat fakültesinde türk dili ve edebiyatı öğrenimi gördü. "urfa türkülerinin dil ve anlatım özellikleri" adlı teziyle doktorasını tamamladı. trt kurumunda sanatçı, şube müdürü, şef, program yapımcısı olarak çalıştı. 1986 yılında kültür bakanlığı devlet halk halk müziği korosu'nu kurdu ve yönetti. 2007 yılında emekli oldu.

bakıyorsun sol tarafa. akışta bir tane sevişmeli başlık yok. hayırdır inşallah diyorsun. bir tedirginlik. bir soru işaretleri hali.

karşındaki insanı okumadan oylayan ,beğenen kişilerin düştüğü durum. ne yazık ki sözlükte keşfedilmemiş çok kıymetli yazarlar var. bu sebeple katılıyorum ve elimden geldiğince takip ediyorum.

namı diğer ölüm grubu. genelde kimse kimseyi sevmez ama niye grup kurarsınız anlamam.

bir çeşit, seni taktir ediyorum güzel insan mesajı vermektir.

hatların kontörlü olduğu dönemde çaldırıp kapatmaktır.

puan arttırmak için çırpınanlardan dolayı olabilir. yarışmada değiliz ki! ota atığa başlık açılıyor, bence bu duruma bir el atılması gerekiyor. yetkililer duyun sesimi.

(bkz: ursula k. le guin)
(bkz: virginia woolf)
(bkz: louisa may alcott)
(bkz: harper lee)
(bkz: jane austen)
(bkz: elizabeth strout)
(bkz: charlotte brontë)
(bkz: emily brontë)
(bkz: margaret atwood)
(bkz: geraldine brooks)
(bkz: toni morrison)
(bkz: george eliot)
(bkz: j.k. rowling)
(bkz: gertrude stein)
(bkz: donna tartt)
(bkz: edith wharton)
(bkz: alice munro)
(bkz: annie proulx)
(bkz: joyce carol oates)
(bkz: anne tyler)
(bkz: judy blume)
(bkz: alice walker)
(bkz: octavia butler)
(bkz: harriet beecher stowe)
(bkz: willa cather)
(bkz: marilynne robinson)
(bkz: georgette heyer)
(bkz: pd james)
(bkz: mary shelley)
(bkz: zadie smith)
(bkz: doris lessing)

yukarıdaki yazarların yarısı pulitzer ödüllüdür.

ıstiklal caddesinde bir sokak

soğuk biriyim diyemem. ama herkesle samimi olmayı sevmem. herkesle aramda her zaman bir mesafe vardır. sadece çok yakınlarıma ve cok sevdiğim kişilere karşı o mesafeleri kapatırim. burada birçok dostum var hepsini de ayrı ayrı çok seviyorum fakat gerçek hayatta beni aynı şekilde karşılarlar miydi? pek sanmıyorum. ben bu nicki boşuna almadım dostlar. kalabalık ortamlarda beni gülerken göremezsiniz.*

(bkz: ne başvurucam ulan, siz bulun bendeki cevheri)

dinazorların mersin balıklarından sonraki akrabası olarak yeryüzündeki temsilcisi olan bu tür, nev-i şahsına münhasır tavır ve el kol uyuşmazlıkları ile toplumda dikkati çekerler.

bu soru kalıbına bilmiyorum değil; evet biliyorum diyin. sudan çıkmış balık gibi suyuna geri dönmeye çalışacaktır.

çoğunlukla anoxia sonucu ex olurlar.

22: 59 dan önce ne yapıyorsam onu yapıyorum. yalnız her saatte yalnızdır. saatin ne önemi var?

kendine zarar vermiştir. taştan korkan adam mı olur? heykel onarılır ama bu zihniyet onarılmaz.

erkin koray'dan 'fesuphanallah' ile cevap vereyim efenim.
"böyle gelmiş böyle gidecek korkarım vallah."

dibe vurmak iyidir, güzeldir, muhteşemdir. şayet gerçekten de içinde bulunduğunuz şu hayatta üzülmeye değecek bir şeyler yaşıyorsanız eğer adam gibi dibe vurmalısınız yalnızca bir defa da olsa. hem de sağlam bir şekilde vurup en dibe batmanızın hissindeki mükemmellik tarif edilemez. dibe vurmanın ivmesiyle yükselmek kolaylaşır, bu sayede dibe vurmak halen düşüyor olmaktan kat be kat daha iyi bir duygudur. oradan çıkmak için çok çaba sarf etmenize de gerek yoktur. zira bir gün gelecek ve size hiç kimsenin bir şey yapamadığını göreceksiniz. işte o zaman acıların da bir kaldırma kuvveti olduğunu fark edeceksiniz.

bir şehir efsanesi.

yıllardır her yeni yıla aynı şekilde girer oldum. hiçte aynı geçmedi yıllarım. biri bir şey kazandırdı, biri kaybettirdi. yazılan yaşanıyor buna inanıyorum; yıla giriş hiçbir şeyi değiştirmiyor malesef. *

tarih
büyüyünce ilber ortaylı olucam.

neden meydana geldiğini anlayamadığım değişiklik. 23 nisan sebebiyle neşe dolmamız için yapıldığını düşünüyorum. tabii bedave ekstra kurucu alırım bir dal!(bkz: sısısısı)