hukuk fakültesi bitiren kimselerin, avukat olabilmek için ilk altı ay adliyede ve altı ay da hukuki danışmanlık bürosunda bir avukatın yanında staj görmesi sonucu aldığı ünvandır. bu kişiler genelde maaş alamaz ve bir yıl boyunca sefalet içinde o adliye senin bu noter benim koşuştururlar. bir nevi bölüm sonu canavarı görme durumudur.

özellikle gecenin bu saatinde yaptınız. umarım bu kararı verenler bu sözleşmeye muhtaç kalır, umarım başınızı duvarlara vura vura parçalarsınız. ok size dönmeyecek sanıyorsunuz ama verdiğiniz kararların en büyük acısını siz çekeceksiniz. bugün olmazsa yarın, yarın olmazsa bir gün ama o gün gelecek ve zerre vicdan duymayacağım hiçbirinize.

geçen gün bir kitabın kokusu tarafından öldürülmeye çalışıldım. adını vermek istemediğim kitaptan bir yere bakmam gerekti, bakmaz olaydım. ya rabbi bu nasıl bir kokudur. eski de değil, bir iki senelik. rahat bi' beş dakika kitaba yaklaşamadım. öksürük tuttu. baktım, mantar cart curt toz moz hiçbir şey yok. suikaste uğradım. ragıp hulusi başlığına tanım girmek için bakmıştım, entry uğruna canımızdan oluyorduk az kalsın.

camus'nün yarattığı meursault karakteri ile aynı olduğumu düşündüren kitap.


meursault toplumun kendinden beklentilerini yapmadığı için hayret ile karşılanır. camus'de toplum içinde yabancılaşan bu adamı anlatır bize.

ben geldim. her şeyi bırakarak geldim. tüm hatalarımın farkına vararak geldim. bıraktığım yerde olmadığını bilerek, o köprünün altından çok sular aktığını bilerek, senin artık o insan olmadığını bilerek geldim. egomu bir tarafa bırakarak geldim. seni paramparça ettiğimi bilerek, suisyimal ettiğimi bilerek ama yine de seni tekrar sevmek isteyerek, dönüştüğün insanı
ve dönüştüğüm insanı kabul ederek, eskisinden daha çok çaba sarf etmem gerektiğini bilerek ve en önemlisi, ne yaparsam yapayım bana güvenmeyeceğini bilerek buna rağmen sonuna dek seni terk etmemeye kararlı olarak geldim.

geçmişte sana yaptıklarımdan pişman olarak, bunları yalnızca vicdan azabından dolayı değil, içimdeki sevgiyi yıllardır söküp atamadığımdan telafi etmek isteyerek geldim. dönüştüm. acı çektim. beni ne kadar çok sevdiğini görmek ne kadar büyük bir özenle sevdiğini anlamak için başka ilişkilerden geçtim. kimse senin gibi üzerime titreyerek sevmedi beni. ancak senin kadar incitildiğimde anladım seni ne kadar incittiğimi.

kendi kafa dengine göre birini bulamadığı içindir. asıl anormal olanı ise sevgilisinden ayrılır ayrılmaz yeni birini bulan insandır. bu bir hastalık çeşididir de aslında. tek başına kalamama, illa birine bağlanmak isteme vs.
bunları normal bulanlar, hiç sevgilisi olmamış insana anormal derler. ve bunlara da kimse bakmadığı için yalnız kalmıştır derler. halbuki kişisel zevkler için ilişki yaşamak yerine gerçek sevgiyi, gerçek güveni ve kaliteli bir ilişkiyi arıyorlardır.

çocukken gırtlağımızı yırtarcasına gururla okuduğumuz and.

dönemin millî eğitim bakanı reşit galip tarafından hazırlanmış ve 1933 yılında uygulamaya konulmuştur, daha sonra 1972 ve 1997 de bazı kelimeler değiştirilmiştir.

içinde geçen türk kelimesi birilerini rahatsız ettiği için daha sonra yasaklanmıştır. aradan seneler geçmesine rağmen benim senelerce okuduğum 1972 versiyonunu ezberden yazabiliyorum, demek ki temelimiz sağlammış önce ailem, sonra öğretmenlerim sayesinde, en çokta ne mutlu türküm diyene demeyi seviyorum, hani birilerini rahatsız eden o kısmı:

türk'üm, doğruyum, çalışkanım. yasam, küçüklerimi korumak,
büyüklerimi saymak,
yurdumu, milletimi özümden çok sevmektir.
ülküm yükselmek, ileri gitmektir.
varlığım türk varlığına armağan olsun.
ey bu günümüzü sağlayan, ulu atatürk:
açtığın yolda,
kurduğun ülküde,
gösterdiğin amaçta,
hiç durmadan yürüyeceğime ant içerim.
ne mutlu türk'üm diyene.

devletin aldığı kararlar en cok halkı rahatlatması gerekirken yabancılara pozitif ayrımcılık yapılması insanı gerçekten çok üzüyor. o adama ceza kesilmesinin tek nedeni milletinin ülkesinin vatandaşlığını taşıması. (bkz: racisim)

estetiksiz olduğuna inanamadığım bir burun. çok güzel.

havuçlu soda'nın saçları uzamıştır. kafasının tepesinde kıl bitmeyen babasına döner ve sohbete başlar:

- baba, berbere gideyim diyorum da...
+ git tabi, papaz gibi oldun iyice.
- nasıl kestireyim peki?
+ nasıl kestirmek istiyorsun?
- senin gibi kestiririm diye düşündüm...
+ benim gibi nasıl oluyor?
- üstler boş, yanlar az.

babam o arada anneme dönerek:
+ büyüdü de dalga geçiyor p.zevenk!

hayatta en sevdiğim en iyilik dolu arkadaşım görme engelli ve onun için görseller hazırlamam gerekiyor çünkü o kadar enerjisi yüksek ki, kendini görsellerle ifade etmek ve bunları paylaşmak istiyor. hazırlanacak görsellerde bana güvenmesi hem çok iyi hissettiriyor, hem de nefesimi kesecek kadar büyük bir sorumluluk. bir görseli hikayeleştirmek ya da bir hikayeyi görselleştirmek gerekiyor bazen. ve işte bazen tüm bu düşsel iletişimimizin içinde şunu yapmam gerekiyor. renkleri anlatmak...
arkadaşlığımızın ilk aşamalarında empati yapmak için bazen evde gözlerimi kapatıp yürürdüm. fiziksel bir engele ilk yakınlaştığımda onu aradım. konuşmakta ve yürümekte zorlanıyordum ve beni arayan herkesin ne diyeceğini bilemeyen tavrı bir an önce bitsin diye konuşurken biraz manik davranıyordum.
o arkadaşım aradı ve işte sakindim, artık dram yoktu. bir sürü şeyden bahsetti, her kelimesi ışıklı her kelimesi hayat doluydu. en son dedi ki, başkası olsa söylemezdim ama sen bence tam da konuşmakta zorluk çekerken bi şarkı söyleyip kaydetmelisin, bu çok farklı bir deneyim olacak. bunu söylerken gerçekten heyecanlıydı.
görmesi için bir gözümü verirdim çünkü buna değer. hatta umutluyum bu aralar neuralink ile bu başarılabilir mi diye düşünüyorum. ama görmek önemli midir, gerçek midir bunu hiç bilemiyorum. gerçek olan tek şey arkadaşım bu hikayede.

asıl açıklanması gereken, neden aç insanın çaldığı ya da sömürülen adamın grev yaptığı değil, neden aç insanların çoğunun çalmadığı ve sömürülenlerin çoğunun greve gitmediğidir.
wilhelm reich *

şebnem ferah'a şebo diyor. kızım son şarkısı çok güzel hadi indirler sonuna kadar açıp dinlemeler hey hey taylor kimmiş be? yalnız şebnem'den kamuran akkor'ada direkt geçiş yapıyor. orasını anlamıyorum işte. e ama olsun o kadar değil mi baba o.*

pastanede parayı verirken vesikalığımı da içinde vermişim. bir de farketmedim gidiyordum, adam peşimden geldi vermek için. fotoğraf normal vesikalık da değil, sebebini hatırlamadığım bir biçimde sadece suratım gözükecek şekilde kesmişim. kendi kendime gülerek eve geldim. saçma sapan olay.

türklerin anadolu’da inşa ettikleri ilk ibadethane olan menuçehr camine ev sahipliği yapan antik kent.

hanımefendi için çok sevindim yalnız bir noktaya parmak basmam gerek, sınavda 200 puan alan tipler bile ''üniversite kazandım, bak mühendis oldum'' veya ''öğretmen oldum'' diye gezebiliyor. yapmayın.

çok sağlam bir mühendis olsan zaten orası seni mühendis olarak işe alırdı veya burda aç kalmazdın.

bana göre mavi güzel olan her şeyi temsil eder. umudun, özgürlüğün ve sonsuzluğun rengidir. hâlâ gökyüzünü ve denizi izlerken mutlu hissediyorsanız umudunuz bitmemiş demektir.

yok edilmesi gereken bir haftadır. vizeler olmamalı, finallere de lüzum yok. avrupai sistem örnek alınmalı ve dönem sonu bir sınav olmalı, eğer geçemezsen makeup exam dediğimiz bütünleme sınavı olmalı.

arada ise "academic paper/the scientific paper/wissenschaftliche hausarbeit" verilmedir.
yani öğrenciler akademik makale veya kompozisyon tarzında yazılar yazmayı öğrenmeli.

gereksiz troll yapıp dikkat çekmek için bir taraflarını yırtan yazarlardır. ilgiye açlardır. sallamak için dil din ırk ayırt etmeksizin her türlü insanı ve her türlü değeri hedef alabilirler. yazık dedirten bir düşünce tarzları vardır. asla had bilmezler

cidden ya bulmak da zor arkadaş olmak da, arkadaş olalım mı diye sorabilsek keşke