''her'' niceleyicisine evrensel niceleyici denir.

''''tüm'' anlamına gelir.

ne ayıp.
öyle mi denir?
az empati lütfen.
sınavlara çalışmam gerekmese, yemek yapmam gerekmese, ev işi yapmam gerekmese, kız kardeşlerimle günlük telefon muhabbeti etmem gerekmese, arkadaşlarla yazışmam gerekmese, konu komşu muhabbeti gerekmese, deneme yazmam gerekmese, benimde okuyup beğendiğim kitaplara, izlediğim güzel filmlere tematik başlık açasım var.
ama işte kem ve küm.
allahtan bir ara yaptım diye mutlu oluyorum.
hem yaptım, hemde ilgililere sundum tanımlarımı.
onlarda bir kısmını madalyalık gördü.
nasip kısmet işi bunlar.
çok da şey etmemek lazım.

en basit tanımıyla gözlemlenebilir evrenin sınırı.

normalde ufuk dediğimiz yer, görüş açımızın sınırıdır. burada da aynı tanım geçerli. evrende herhangi bir yöne doğru baktığımızda, belirli bir mesafenin ötesini göremiyoruz. o mesafeyi belirleyen şey de evrenin genişleme oranı ve ışık hızı.

evren sürekli genişleme halinde. ışığın hızı ise sonlu bir değere sahip. yani çok uzaktaki bir cisimden çıkan ışığın bize kadar ulaşması için bir süre gerekiyor. genişlemeyle birlikte uzaklıklar da arttığı için, gereken bu süre gittikçe uzuyor. bu durum, bir noktadan sonra artık bazı cisimlerin ışığının bize ulaşmasının mümkün olmadığı, yani onları göremeyeceğimiz anlamına geliyor ki işte kozmik ufuk dediğimiz yer de cisimleri görememeye başladığımız o noktaları ifade ediyor.

türkçeye gerekircilik olarak da çevrilen düşünce biçimi. bu düşünceye göre evrenin tüm bilgisini elde edip işleyebilirsek gelecekte ne olacağını hesaplayabiliriz.

yazın ortasının ortasında olduğumuz için olabilir mi acaba?*

demek ki otuz kankası olan yazarlardır.

bir öğrencimin yazdığı
(yaş sekiz buçuk)

hfdgjgfh

para harcamadan hazineye ulaşmak.

yanlışın boyutuna göre değişen durumdur.

birinin kötü ve iyi günlerinde yanında olmuşsunuzdur ama bir gün öyle bir hata yaparsınız ki affedilecek gibi değildir. benim için bu güvenimin suistimal edilmesidir; başkaları için başka konudur. her insanın affetme eşiği farklıdır diye düşünüyorum.

ben de yapıyorsam böyle bir hata, derim ki, hakettim. susarım da. cevap vermeye ve kendimi savunmaya bile hakkım olmadığını düşünürüm.

ayrıca şu da var ki, ikili ilişkilerde, arkadaşlık ilişkilerinde ‘ben sürekli doğru olanı yaptım’ demek bana şunu ifade ediyor: ‘doğru yaptım ve hata yapmaya hakkım var’. zaten siz doğru davrandığınız için o kişiyle ilişki içinde olmadınız mı? başta hep yanlış yapsaydınız, o kişiyle ilişkiniz başlar mıydı, başlasaydı da devam eder miydi? zaten doğru davranmamız gerekirken, bunu lütuf olarak düşündüren nedir?

yani kısacası; onca doğru yapmak size ‘affedilmez görünen’ bir hata yapma hakkı vermez.

farklı dillerde rakamları öğretmeyi amaçlayan yazar. sol frame almanca ve ispanyolca rakamlarla doldu. umarım 800 tanım hedefi için yapmıyordur.

çekişmeli bi maç olacağa benziyor. üst biter. kg var.

(bkz: amel defterini kaybeden melek süresiz olarak görevden uzaklaştırıldı)

evet kulüpler birliğinin gelmesiyle kurduğum kulüptür. canın mı sıkılıyor, tatilin mi bitti banane alümimyum! şaka şaka at kendini kulübümüze zaman olsun sana akan su! kulübümüzde seviyesiz muhabbetler yasak olup, insanlıktan nasibini almak zaruridir.

kanal linki için link başvurusu turuncumda! gıybeti neden sevdiğinize dair bir cümleyle başvurabilirsiniz! (bkz: swh)

tüy toplama rulosu diye düşünüyorum..

benim gibi 9 tane kedi besleyen biriyseniz eğer sizin içinde en mantıklı icat bu olabilirdi.

benim vazgeçilmezim, hem kedilerimi seviyorum hem kıyafetlerimi.

gelirken büfeye uğra sigara al gel diyenini duyduğum ancak çöp arttıranını hiç duymadığım olay.
biraz garipmiş.

benimdir. o kadar kendim olamıyorum ki günlük hayatta. burada az çok kendimi yansıtabiliyorum. birileri beğenince de tamam molik bu kadar kendin olma beğenenler de kaçacak diyorum. evet odak noktam beğenilmeme üzerine. tersi aksedince * böyle oluyorum.

ortada hiç de enteresan bir durum yok. beni rahatsız edeni, görmek istemediğimi engellerim. bu da en büyük hakkım. kimse kimseye tahammül etmek zorunda değil.

aşk, bir arada olunca güzel kokan, dağılınca baharatlar gibi toz olup savrulmak gibidir.

vaaaay ne laf ettim ama.

osmanlı devletinin gerileme döneminde gerilemesini daha da hızlandırmış ve hazineyi de epey zarara uğratmış bir uygulama. şöyle ki: bir alimin çocuğu olduğu zaman nasılsa alimin çocuğu da alim olur mantığı ile ulema ilan edilip maaş bağlanır. çocuk büyüdüğünde görevi hazırdır. babadan oğula geçen ulemalıktır. liyakat gerektirmez.

“haberin yok ölüyorum” dedirtir.