''uzun zaman önce, xu ailesinin ataları sadece bir tavuk beslerdi. o tavuk büyüyünce kaz oldu, kaz kuzuya döndü ve o kuzu öküz oldu. ailemiz böyle zenginleşti." babamın sesi fısıltıya dönmüştü. bir kaç dakika sustu ve sonra tekrar devam etti: "sıra bana geldiğinde, xu ailesinin öküzü kuzuya döndü, sonra kuzu eridi kaza döndü. sıra sana geldiğinde, kaz tavuğa döndü ve şimdi bir tavuğumuz bile yok."

aynı dertten muzdarip olduğum için seni gayet iyi anlayabiliyorum sayın yazar. başak burcuysan gel bi sarılalım derim. perspektifi kısıtlı insanların cehaletine maruz kalıyoruz. hadi iq’su düşüklere bi nebze katlanılıyor, nitekim ben de aman aman zeki olduğumu iddia etmiyorum. at gözlüklülere aynı anlayışı gösteremiyorum diye bi takım ithamlar geliyor karşıdan ve yine bir kısır döngüde buluyoruz kendimizi. anlamazlar ama; yoksaymak en güzel cevaptır.

bir tercihtir. mesela ben, hobi olarak sözlüklere kaydolup çaylak olarak tanım giriyorum. aslında varmışsın gibi ama bir yandan da yokmuşsun gibi...

"bir burhan altıntop kolay yetişmiyi..."

ödemiyorum. karşılığını almak için beğenenler de beğenmesin bir zahmet.

"çünkü insanlık tarihi davetsiz misafirleri sevmezdi; kahramanlarını kendi seçer, ne kadar usandırıcı bir çabaya girerlerse girsinler hakkı olmayanları acımasızca geri çevirirdi; talihin ilerlemekte olan arabasından bir kez düşen kişi, arabaya bir daha yetişemezdi."

az önce bitirdiğim kitap olan "bir çöküşün öyküsü"*nün son sayfasından bir alıntı.

şair olmaktan ziyade bizzat şiirin kendisidir. kıymeti öldükten sonra anlaşılagelenlerdendir.

bir zamanlar kendimi
bulunmaz hint kumaşı sanmıştım.
kaç metredir benim yokluğum?
benden daha çok var sanmıştım.
benim yokluğumdan dünyaya
bir elbise çıkar sanmıştım.
dünyanın çıplaklığına bakmaya utanmadan
sonunda ben de alıştım.
ah...dedim sonra,
ah!

kendi geleneklerini, pisliklerini, sapıklıklarını tüm dünyaya din diye yutturdukları içindir. gönülden inanan insanları bile zıvanadan çıkarttılar. verdikleri her fetva yatak odalarıyla alakalı; kadına verdikleri değer hala sıfır. kendi dillerini bile öyle pazarladılar ki yerde arapça yazılı bir şey görse okuyup anlayamadığı için hemencecik alıp tövbe üstüne tövbe çekecek bir sürü insan var. bunlar yüzünden yıllarca kuran'ı türkçe okumadı kimse, herkes haram falan zannetti; bir akıllı da çıkıp ya biz ne yapıyoruz demedi. son bir iki yıldır ufak bir güruh çıktı da neyin nasıl olması gerektiğinin ayrımını yapmaya başladı. inanan da inanmayan da en azından kendince muhasebe yapıyor; bu böyle olmalı, ben böyle yapmalıyım, böyle yaparsam bunu değiştirebilirim diyor. insanların gözü açıldığında bunu arap düşmanlığı olarak adlandırmak biraz saçma.

t: muhalif veya din düşmanı olmakla alakası olmayandır.

çocuk pornosu sanki çok normal bir şeymiş gibi konuşan içişleri bakanı sözü. şu adamın o koltukta hala oturuyor olması inanılmaz.

zaglossus adıyla da bilinen, dikenli karıncayiyengiller familyasına ait, yeni gine'de bulunan endemik bir canlı. 4000 metre irtifada ki ormanlarda yaşarlar. ortalama olarak 44–76 cm uzunluğa ve 6-16 kilo ağırlığa ulaşabilirler.
dünya doğa ve doğal kaynakları koruma birliği tarafından soyu tükenme tehlikesi ile karşı karşıya olan türler listesine alınmıştır. lezzetli olan etinden dolayı yerliler tarafından aşırı şekilde avlanmaktadır.

üstünlük değildir o , farklılıktır.
sen bilinç altında nasıl tanımlarsan o şekilde görürsün karşındakini .

evet, farklıdır izmir ve izmirli , hayata oldukça farklı bir pencereden bakar.

anadolunun o köhne düşünce yapısı yoktur, tabularla yaşamaz, hiç bir şeyi de kendi düşüncesinin, aklının üzerine koymaz .
ama ezbere yapmaz bunu , izler, gözlem yapar , düşünür ve sorgular .
bodoslama gitmez hiçbir şeyin peşinden.
özgürlük en önde yer alır izmirlinin hayatında. kimseye karışmaz, kimseyi de karıştırmaz tercihlerine .
ali amca ne der , ayşe teyze ne düşünür derdine düşmez, yani başkası için değil, kendine ait olan kısacık hayatı, kendi için yaşar.

buna benzer başlıkları açanların da , altına eleştirel yorum yapanların da aslında yaşamayı arzu ettikleri bir modeldir izmir, ama herkese de nasip olmaz, kimilerine sadece tv'lerden gösterir o aydınlık yüzünü...

edit: son dönemde ülkenin genelinde yaşanan eğitimsizlikten, cahillikten , yozlaşmadan, izmir'de nasibini almıştır. bu inkar edilemez bir gerçek, kaldı ki , ülkede yaşanan iş aş kökenli göç sorununun çaresi olarak görülen yerlerin başındadır izmir .

böyle olunca elbette izmir için %100 aydınlıktır, moderndir , saftır temizdir denemez.
ancak her şeye rağmen, ülkede yaşanan bu yozlaşmadan, bu geriye gidişten nasibini en az alan yerlerden biridir izmir . bir anadolu şehriyle kıyaslanmayacak kadar korumuştur kendini bu manevi çöküşten.

sadeliğin dayanılmaz hafifliği - courtney carver

(bkz: horoz ölür gözü çöplükte kalır)
(bkz: azgın teke sendromu)
(bkz: teneşir paklar)

keşbiş olsun
mekanik center olsun
allah yardım cımbız olsun
bandıl (dumbell).

aksiliklere rağmen, hayır diyebilen birilerini görmek, umut vaat ediyor.
emeğinize sağlık.
ayrıca evernevergreen'in sesini duymamak da üzdü.

kafasözlüğün yanındaki büyük büyüteçe basıp akabinde açılan sekmenin sağındaki küçük büyüteçin yanında durup aşağı yönü gösteren işarete tıklayıp, kelime, yazar ve zaman filtreleriyle arama yapabileceğiniz zımbırtı.

bağlaç olan bir kelimedir. ayrımında olunmayan ve bilinmeyen bir durum için kullanılır.

sizler okuyasınız diye bütün bu yazdıklarım,
bu kelimeleri yan yana
satırları alt alta getirmem;
geçip karşısına sonra
ya kahrolmam, ya sevinmem,
sizler için bu didinmem...
sizler, garip şiirimi okuyanlar,
duyduklarımı duyanlar;
sözüm yok ölmüşlere ama...
gülecek benim gibi, benim gibi ağlayacaklar.
benden sonra da yaşayacaklar!
sizler için her şeye sırt çevirmem,
şu evim, işim, şu fakirliğim.
yok bileklerimde altın bileziğim,
ben para kazanmasını bilmem,
yalnız parmaklarımda bir kalem,
umutlu, umutsuz, kara haber, müjde,
inilti, çığlık, ne dersen de,
yavaş yavaş, azar azar,
gücümün yettiği, dilimin döndüğü kadar,
sizler için, ettiğim bütün lâflar…

ziya osman saba