tepkisizlik olarak gördüğüm olaydır.
oy vermemek başka bir şey siyasi görüş bildirmemek başka bir şeydir.
biri alet olmamak diğeri tepki vermemek olarak yorumlabilir.

zaman zaman rastladığım kişilerde gördüğüm birey tutumudur.
bahsi geçen şey bir hollandalı' nın hollanda' yı, bir finli' nin finlandiya' yı sevmesi kadar doğal ve olağan bir durumdur..
bir insanın ülkesini, kültürünü, tarihini ve milli değerlerini sevmesi kadar doğal bir şeye yakıştırma yapmak nasıl açıklanır anlam veremediğim bir olgudur.

insan türü yani homo sapiens in kuzeni, şu anda yaşamakta olan insanların genlerinde %2 ve 4 arasında neandertal geni bulunmaktadır, yalnızca afrika kökenli insanlarda bulunmamaktadır çünkü neandertaller hiçbir zaman afrikaya ayak basmamıştır, metopotamya da insanlarla ilk kez karşılaşmışlardır ve insanlarla iç içe yaşamışlar, hatta çiftleşmişlerdir bile zaten genimizde bu yüzden neandertal kalıntısı vardır, biz insanlardan daha güçlü fakat daha sosyal olmayan insan türüdür, biz daha sosyal ve zekasını daha iyi kullanan bir türk olarak sanırım neandertallerin sonunu getirdik, umarım ilerde bu konu hakkında daha çok bilgiler öğrenebiliriz.

100. takipçisine doblo alacak olan yazar.*

kafada kurmaları, sinirli olmaları, takıntılı olmaları,

aklıma düşmüş sorunsaldır. iyi kötü bir süredir bu mecrada kendi halimde takılmaktayım. tanımları okurken dikkatimi çeken husus şu: beğeni ve favoriler çok ama çok az. öyle güzel tanımlar var ki bilgi dolu, fikir dolu aldığı beğeni anca 15. beğenmek tabii ki gerekmiyor ama altına aynı şey niçin yazılıyor onu anlamıyorum. mesela bir tanım altında farklı kelimelerle aynı tanım. ee tabii fikrini söyle de o arada da aynı şeyi düşünene destek ver. bu da bilmediğim bir fiyatlandırma mı mevcut sorusunu gündeme getirdi. bu işin şakası. burada hep birlikte vakit geçiriyoruz ortalama online’ı 400 kişi olan yerde niye tanımlar 4-5 oyla kupalı tanım olsun ki?

astroerk ismi ile discord kanalına katıldım, birçok güzel fikir geldi, neredeyse hepsine "vaaay çok iyi olur ha" dedim, özellikle oyunlar ile ilgili kısım sözlükte çok eksik, bu eksiği tamamlayacağıdan kuşkum yok.

sesim hakkında sevgili yazarların söyledikleri çok mutlu etti, ama "kitap okusa dinlerim" diyen yazara teessüf ederim, zamanında gaza gelip poe hikayeleri okudum. o zamanlar hayatımda olan kız arkadaşım dışında hiç kimse dinlemedi bile, ahahaha.

unutmadan, antik dönem heykellerini, rönesansın ustalarının tablolarını ve dedikodularını yapacağım bir program olacak, shoegaze - dream pop müzik ile uğraştığım için shoegaze - dream pop keşif kısmı da istiyorum, kenarda köşede kalan müzik gruplarını ortaya çıkarmalık.

bu konuda bana yardımcı olacak herhangi bir ortak var ise *ki bir arkadaş psikoloji kısmından bahsetmişti, misal rüyalar hakkında önce psikanalizden başlayıp sonra antik dönem mitlerini konu edebilir, rüyalar hakkında şarkılar çalabiliriz* bana mesaj gönderimesini çok isterim, çalışmalara başlayabiliriz.

ismet inönü'dür. 2.dünya savaşında yanlış hatırlamıyorsam ıran'da churchill ile yaptığı ufacık diyalog'da bile görünebilir. iö - wc

iö- burayı nasıl koruyorsunuz(bulunduğu yeri kastederek)
wc- korkmanıza gerek yok, 20 uçakla koruyoruz.
iö - yani bize sadece burayı koruyacak kadar bile uçak vermeden almanya ile savaşa girmemizi istiyorsunuz.

yaman adammışsın ismet inönü, büyük adammışsın. saygıyla

incir ağacının altına baktın mı?

tabi siz anneleri tarafından size emanet edilen z kuşağının, her bakımdan yetersiz gördüğünüz yine bir z kuşağının sözlükte yazarlık etmesine şiddetle karşısınız ama diyeceğim olaydır.

en güzeli 61 olandır.

"demek çok da hard rockçu değil" ifadesiyle güldürmüş haber.

daha hangi şekillere bürüneceklerini merak ediyorum. rüzgar nereden eserse oraya gitmek de zor olsa gerek.
gerçi bana ne?!

aklıma gelmişken şunu da ekleyeyim:
(bkz: bu herifi de hiç sevmem)

akli dengesi yerinde değil diyorsa, büyük ihtimal yakında çıkar bir başka garibanı öldürür.
eskiden böyle bir komşumuz vardı, birilerine sataşırdı. polisi aramanın faydasıda pek yok, polis geliyor alıyor ama sonra bırakıyor ve adam daha beter saldırıyor.
deliyse akıl hastanesine yatırın, değilse hapishaneye yatırın demenin faydası yok.

bakınız sözlükte yazıp çizmek ve bir şeylere tepki vermek sadece vicdan rahatlatıcı bir eylemdir. yeri gelir yazarsınız içinizdekileri dökersiniz, yeri gelir yine mi bir ebleh çıkıp ortalığı karıştırmış der, içinizden sin kaf çeker başlıktan çıkar gidersiniz.

zaten bu tarz mecraların temel mantığı budur. bu mecralara özellikle siyasal anlamda olduğundan fazla anlam yüklerseniz hayal kırıklığı yaşamanız kaçınılmaz olur.

kıyasa gittiğiniz mecrada yazanlardan kaç tanesi bu adamı protesto edeceğiz denildiğinde o rahat koltuklarından kalkıp yola düşecek? siz ona bakın derim. sloganlar, süslü kelâmlar ve insanların içindekileri kusup vicdanlarını rahatlatmaları eylemselliğin önündeki en büyük engeldir.

oh bugünde görevimizi yaptık ülkeyi kurtardık daha ne yapalım kafasındaki adamları övüp, kafa sözlüğe yüklenmek haksızlık olur. sözlüğe yüklenilecek mevzular var lakin bu onlardan birisi değil.

örgütlü toplum olmaktan anladığı malum sözlüğe üye olmak olan insanların tepkilerini burada övmenin inanın hikmeti harbiyesi yok.

bakın size bir sır vereyim ülkeyi o malum sözlük kurtarmayacak.

siyaseti ve hak mücadelesini böyle yapılara indirgerseniz gerçeklikle bağınız kopsar. herkes rahat koltuklarında ülke kurtarırken ezilen kitleler daha çok ezilmeye devam edecek. hakkını arayanlar işin gerçeklik tarafında haksızlığa uğramaya devam edecek. yani devran olduğu gibi dönmeye devam edecek.

bu durumların karşısında demokratik ilkeler çerçevesinde, etiniz ile tırnağınız ile fikriyatınız ile durduğunuzda ancak mücadele edebilme kapasitesine sahip olursunuz. klavye ile ancak içinizdekileri döker ertesi günķü ülke kurtarma ritüeline kadar rahat bir uyku çekersiniz o kadar...

umarım ileride söyleyebileceğim bir cümle olur.

kendine ve altindaki arabaya fazla guvenmek.

yüreği kocaman olan bir yazar tanesi. güneşi tek başına ellerine alıp tüm dünyayı aydınlatıp ısıtır. tüm hayallerinin gerçek olması ve buraları bırakmaması dileğiyle...

rahmetli babam bir gün erkek evladın babası ölünce birden 10 yaş büyür demişti. kulağımda çınlıyor sözleri. o kadar haklıymış ki.

türkiye'de de umarım böyle şeyler görürüz dediğim haberdir. bizde bu tür yasalar hala hayvanı ''mal'' kategorisine sokuyor ve yalnızca sahipli hayvanlar için uygulanıyor ne yazık ki..

buradan

günler haftaları, haftalar ayları, aylar yılları derler ya yeşilçam filmlerinde, ben de ömrü kovalıyorum sanki. sanki normalden daha çabuk bitsin diye elimden geleni yapıyorum gibi geliyor. kader bu kadar mı sevmez bir insanı, bu kadar mı acımasız davranır ?
keşke cevaplarını bulabileceğim sorularım olsaydı ama maalesef vaziyet bunu gösteriyor.

ben insanlarla yakın olmaya çalıştıkça sanki bir güç yalnızlığımı olanca gücüyle besliyor, büyütüyor. ben bunları hak edecek ne yaptım diye sorduğumda ise cevap verecek bir nefes bile yok etrafımda.

çok şey istiyorum demek ki. bir el olsa da saçımı okşasa, bir çift göz gözlerime baksa, bir omuz, bir diz olsa. ama sadece boş hayaller ile hiç bir şey düzelmiyor maalesef. ne kadar hayal, ne kadar rüya, o kadar acı olarak geri dönüyor bana.
bu dünyada gülmeyi sadece ağzımla yapabildiğim bir durumdayım. ne mutlu gönülleri gülenlere...