ateist olduğumdan beri kendimi daha zeki hissediyorum itirafını yapmama sebep olan başlık.

çoğu insanımızın çaresizlik içerisinde gerçekleştirmek zorunda olduğu eylem.evet çaresizlik içerisinde dedim çünkü ne yapabilir başka?hele ki çocuk okutuyorsa birde kirada oturuyorsa bu insandan nusrete gidip kafes yemesini bekleyemeyiz.hayat pek tozpembe değil.

annenin paylaşımı biraz da mutluluk sarhoşluğu ile ilgili. ama şimdi bu bilgi internet kayıtlarına düştüğü için ileride kızının başını ağrıtabilir.

evet.

hoblayan robod yabmışlar.

seni hep seveceğim. daima ve asla (bkz: sin city)

baylar, bayanlar! merdivenden kayanlar! amman dikkat! kayarken düşerseniz ve bir yerlerinizi kırarsanız bir gün siz de istemeden konuğumuz olabilirsiniz. *

3. sayfa sizlerin de bildiği gibi genellikle iç açıcı olmayan haberlerle dolu olur. bugün de genel itibarıyla kan ve vahşet içerikli bir yayın ile karşınıda olacağız. yine de güleceğimiz anlar gelecektir. sınırı aşan tepkiler verirsek şimdiden affınıza sığınırız.

yayın ortağım coldboy ve ilk canlı yayınını gerçekleştirecek olan bendeniz otçul sizlerin de katılımı ile daha verimli bir yayın olacağını düşünmekteyiz. 18.30'da görüşmek dileği ile.

sonbahar mevsiminde trend olan hırka türüdür, bahar gelince raflardan kalkar.

temenni cümlesi için;
(bkz: bu ürün stokta bulunmamaktadır)!!!

"ben depresyon hırkasını
kendim giydim eynime
ar u batikon şisesini
taşa çaldım kime ne hey, tenturdiyot, tenturdiyot"*

profilinden gözlerini dikmiş pür dikkat bakıyor takipte olduklarına tetikte bekliyor eli hep beğeni butonunda.keşfetmeyenler için ne üzücü bir durum çünkü 01 den daha fazlası o.

moda

başlık sahibi telefonumu mu hackledi acaba diye düşündüren ikili.

kadir gecesi özel yapıyordum.

beş yıldır yaşadığım şehir.
deniz seven bir insan için, iyi yaşamışım diyorum.
ankara, seni bırakıp üç vakte kadar istanbul'a gidesim var. denizsizlik zor gülüm.

oldum olası karı çok severim. küçükken kar yağarken cama yapışırdım, gece bile uyuyamazdım.

neyse bir gece yine kar yağışı bekliyorum.
sene 1997 veya 1998. gece 2 gibi kar yağdı her yer bembeyaz oldu.

ben de o heyecanla, dışarı kaymaya çıktım.
ayağıma sabo terlikleri giyip fırladım. tabi sokak boyunca kayıyorum, çok mutluyum ama.

bir baktım 2 kişi yanıma geldi, koluma girdi beni girişe götürdü. bir baktım ruh ve sinir hastalıkları hastanesi'ndeyim.

üzerimde kimlik falan yok. beni içeri almaya çalışıyorlar. neyse yalvar yakar evin telefonunu arattırdım da abim geldi. beni aldı eve götürdü.

aşırı empati yapıyor oluşum. artık psikolojim falan bozuldu yeter diyorum. işin içine aşırı duygusallık da girince daha beter oluyor.

bir defaligina ölmek. ve insanların arkamdan verdiği tepkiyi görebilmek.

alkolik olma potansiyeli'nin yüksek olması.

erdoğan'ın bağıra bağıra söyleyemediğini söyleme görevi üstlendiğini düşündüğüm yaşam(??) formunun cüreti.

tüm küfürleri ettiğimi varsayın. hepsini ama. bu kadar utanmazlık aymazlık olamaz. tamam, zaten istanbul'un en müstesna, en güzel yapısını da camii ye çevirmeyi becerdiniz. hem de talan ederek. içine girince o büyülü atmosferinde kendimi kaybettiğim, saçım açık bir şekilde soluklanıp kendimi dinleyebildiğim, büyük mimarları isidoros ve anthemios un hem hatalarını, hem dehalarını gözümle takip edebildiğim bu güzelim yapının içine ettiniz. mozaiklerini perde ile kapatma terbiyesizliğini yaparak. yerlerine halı sermek gibi iğrenç bir hareket yaparak.

mübarek olsun. tüm dünyaya rezil ettiniz zaten bizi, alın şimdi mahvettiğiniz cağnım kültür mirasını nerenize isterseniz oranıza sokun. ama artık şu bok ağzınızı atatürk'e hakaret etmek için açmayın.

1974'te fenerbahçe marşını seslendirmiş değerli sanatçımızdır.

dünyanın en ünlü ve tarihi dış istihbarat servisleri arasında ilk sıralarda yer alan ingiliz haber alma teşkilatı. ingiltere'nin mı6 ajanları şimdiye kadar birçok filme konu oldu. bu filmlerin başında da kültleşmiş james bond serisi geliyor.

"üç ve yahut beş de olur, farketmez" dediğim başlıktır.