benimdir o insan. açsın türkçesini okusun benim gibi. anlamını bilmediği bir şeyi okumanın bir manası yok. '' oku'' şeklinde başlayan kutsal kitabı, bilmediği ve aşina olmadığı bir dilde okumanın bir değer katacağını düşünmüyorum. okumaktan kasıt, oku ve anla demek bana göre. anlamadıktan sonra 183837373 kere hatim etmenin ne anlamı var?

konu başlığıyla ilgili bir anımı anlatmak isterim. 8 ya da 9 yaşındayım. yaz tatilini büyükdede ve büyükbabaanne memleketinde geçirmeye gitmişimdir. köy falan değil, büyük şehirlerimizden birinin, büyük bir ilçesi burası. konu komşu çocukları her gün kur'an kursuna gidiyor. heveslendim, nineme söyledim. hemen camiye götürdü beni. cami hocasını da yakınen tanıyor. 2 veya 3 hafta gittim. bir akşam kapı çaldı. ninem kapıyı açtı. cami hocası bana göz dikmiş. oğluna alacakmış (!). oğlu da olsun 10 11 yaşında. sözleşcekmişiz, az buçuk büyüyünce evlenecekmişiz(!). ninem 1.40 boyuyla, 1.80+lik cami hocasının yakasından tutup, kapıdan nasıl kovaladı dün gibi hatırlıyorum.

bu gibi olaylara şahit olmamak, yaşamamak adına göndermeyeceğim. çok öğrenme sevdalısı olursa, anneannesinin de ömrü olursa ondan öğrenir deyip konuyu kapatıyorum.

can sıkıntısından, normalde pek fazla arkadaş edinemediğim için ortaokulda yazmaya başlamıştım. insanları ve çevreyi fazla gözlemlememin de bir faydası oldu tabii yazmamamda. yeni karakterler ve tiplemeler yaratıp onları istediğim olay çevrçevesine göre şekillendirmek dışarı çıkıp gezmekten daha çok keyif veriyor bana. kafam rahatlıyor. bir şekilde her şeyi kafasına takan biri için herhangi bir konuda veya edebi olarak bir metin yazmak en büyük nimet. ama benim için bir öykü ya da deneme metini yazmak ne kadar kolay ve keyifliyse şiir yazmakta bir o kadar zor. belki biraz daha yaşım ilerleyince bunu da başarırım. iyi yazıyor muyum bilmiyorum fakat okuyan çoğu kişi beğeniyor da yazdıklarımı. umarım bırakmam.

hemen hemen her platformda, başkalarını çekemeyen deli gibi kıskanan ve hep çamur atmaya çalışan insanlar olması. eğer bu insanlardan etrafta çok fazla görüyorsanız, orası fazlası ile taş devrinde kalmış bir ülkedir denilebilir.

(bkz: pocahontas)

yönetmenliğini ve baş rölünü barış atay'ın yaptığı 2015 yapımı festival, drama filmi.
oldukça başarılı.

seni çılgın mazoşist senii!

ufak bir transfer süreci yaşayıp yolu buralara düşmüş yazar. fakat sözlüğün küfürsüz olmasına bir nebze sitemli. keşke kendisine küfürsüz sözlüğün aslında daha mantıklı olduğunu söyleyen yazarlar uyanık olsaydı. tek başıma yetemiyorum işte imdat! hele az yardımlayın.

kendini her hali ile güzel hisseden kadındır. sabahları yarım saat fazla uyur. makyaj piyasası ve zamlardan habersiz mutlu bir hayat sürdürür. gece uyumadan önce yüzünü makyaj temizleme ürünleri ile silmesine gerek yoktur. yüz havlularında siyah rimel lekeleri oluşmaz. sahane bir kadındır. ben değilim.

para verip, isteğimiz hizmeti alamadığımız ve üstüne bir de dert sahibi eden şeyler.

(bkz: türk telekom aboneliği)

bir alfabedeki harfleri veya fonetik sesleri başka bir alfabeye uyarlamak olarak tanımlanabilir. yabancı yazıların, okunuşları dikkate alınmadan harf harf çevirisidir.

bizim dilimizde olan ğ nedeniyle yabancı dile çevirilerde epey sorun yaşanır. yoghurt gibi mesela. aynı zamanda asya dillerinin yapısından dolayı aynı zorluklarıda yaşatır. bu dillerde genelde iki veya üç harf birleşerek bir sesi oluşturur. tse mesela çe olarak okunur.

peki zaten bulmuş olanların akıbeti ne olacak? aşk yerine başka bir şey bulabilirler mi?

t: 2022’de aşka kavuşacak olan burçların öngörüsü.

"acaba iyi bir şey olacak mı?
hayır! dedim kendi kendime.
iyi şeyler birdenbire olur; bu kadar bekletmez insanı."

edebiyattır.

her cinnet anında el emeği, göz nuru kocaman kütüphaneme girip okuyup yazıyorum. edebi cinnetler bilinen tüm cinnetlerin ötesine geçiyor.

black metal tabi aga sonra da kuzey ışıkları. ve o ülkenin fantastik güzelliği. aşırı derecede muhteşem bir ülke. türkiye’den ileride gitmeye kalksam muhakkak gideceğim ülke norveç olur. o black metal konserlerine gitmek en büyük hayalim yemin olsun ki.

portakallısının tadını bilen yazarlara hitap eden dernektir.

bıçak çektiği kadının ismi senanur damgacı.
kendisini ile bir defa aynı ortamda bulunmuşluğum var.

videodaki gibi cesur ve sözünü asla sakınmayan bir tip.
iha röportaj da yapmış kendisi ile bugün, buradan görebilirsiniz.

hayat bazen çok “keşke”.
insan sıralasa keşkelerini destan yazar ama en kıza telaffuzu yukarıda ki olurdu sanırım.

pandeminin başladığı zamanda cumhurbaşkanı recep tayyip erdoğan öncülüğünde başlatılan kampanyadır. o zorlu dönemde zaten parası olmayan vatandaştan ,üst düzey yöneticilerin para istemesi vatandaşı korkutmuştur aynı zamanda şaşırtmıştır. (bkz: korkunç iban).

deli eder insanı bu dünya;
bu gece, bu yıldızlar, bu koku,
bu tepeden tırnağa çiçek açmış ağaç.