birinin gözünün içine baktığınızda şaşı görünüyorsunuz çünkü aynı anda iki göz bebeğine bakmak imkansızdır. bir göze odaklanırken, diğerini de yakalamaya çalışıyorsunuz. çok komik görünüyorsunuz. elbette biriyle konuşurken telefona bakmak veya havaya bakmak saygısızlıktık. mesela, karşınızdaki insanın alnına bakabilirsiniz ve eğer bir insan olursanız, siz de bir gün konuştuğunuz kişinin alnında kendi isminizin yazılı olduğunu görebilirsiniz. yaptıktan sonra denize attığınız iyilikler, sıcak havaların etkisiyle buharlaşıp, kaderinizde olan kişinin alnına fosforlu beyaz harflerle yazılacaktır.

türk sanat müziği (trt böyle adlandırmıştır. türk klasik müziği de denir, ancak bana göre iki isim de yanlıştır), bir dönem severek dinlediğimiz bir türdü ancak şöyle bir tespit yapalım ardından zeki müren’e bakalım.

tsm, rakı yanına meze olmaktan öte gidememiş, son yıllardaysa iyice tükenmiş bir müzik türüdür. çıkış noktası dini mevlevi ayinler olduğu bilinir ancak şekillendiği yer osmanlı sarayıdır. yani öyle halkın dinlediği, söylediği bir tür değildi. kaldı ki, osmanlı bir imparatorluktu ve halkın müzik çeşitliliği, etnik yapılara göre değişiyordu.

tsm, çok değil birkaç yüzyıl önce makam sayısı beşyüz kadarken, bugün 4 makam sayamazsınız. içinde arap melodi yapısı, hep kahreden sözleriyle, insanı duygu olarak yamultan, zamanla daha kötü versiyonu olan arabeske yenilen, bugün neredeyse esamesi okunmayan bir tür haline geldi. nedeni ise, çok tekrara düşen (söz ve melodi), büyük kitlelere konseri verilemeyen, rakının olmadığı ortamlarda etkisi neredeyse hiç olmayan bir müzik türü olmasıdır.

zeki müren ise bir istisna. vizyon sahibi, güzel diksiyonu, entellektüel kişiliği ile yaşadığı zamanın çok ilerisinde olan birisidir. yasladık sırtımızı 70 yıldır zeki müren’e ve bu şekilde bir süre daha tsm ayakta kaldı.

var mı yeni birileri? var mı yeni ve güzel tsm şarkıları? bu anlamıyla en son aldığım albüm tarkan “ahde vefa” dır ve albümde ki tüm eserler eskidir. kaldı ki tarkan bir tsm sanatçısı değildir. herif zaten her türü çok iyi okur. son zamanlarda başka bir albüm duydunuz mu? müzik evrenseldir. ancak tsm ile kapıkule’den dışarı çıkamazsınız. o ağdalı sözleri ve hicaz makamını kimse anlamaz.

çok sevdik, çok dinledik ama aslında müzikal anlamda değeri olmayan bir türün son temsilcisiydi zeki müren.

adettendir. yazıyı bir şarkı ile sonlandıralım. zeki müren, tüm kafa sözlük yazarları için söylüyor. etkiyi artırmak için rakıları hazırlayın.

buyrunuz;

"iyi adamlar yalnızlıktan ölüyor, iyi kadınlar kötü adamların balkonundan gökyüzüne bakarken."

dostoyevski/beyaz geceler

çok istememe rağmen 1500 olduğu için alamadığım behzat ç. rozeti yerine peşin fiyatına sadece ve sadece 500'e the matrix rozeti alarak kazıkladığım dükkan. şimdi cebimde 38 kuruşum kaldı.

(bkz: ekonomi çok iyi diyen kafa sözlük yazarı)

yanlış. ergen kaynıyor burası.

yani.

tamam aklı başında olan her insanın aşı yapması gerektiğine ben de katılıyorum ama aşımı yaptım pandemi bitti hadi çeşme alıçatı gibi bir durum da yok. pandemi herkes için bir sorun. hele ki yeni varyantlar varken ve biontech'in bu varyantlarda daha az etkili olduğu konuşulurken ve ülke yerli yabancı turist kaynarken aşı yapanları da görevi bitenler gibi lanse etmek bence doğru değil.

yeni biriyle tanışınca stefan zweig’in olağanüstü bir gece adlı kitabındaki “bir kez kendini bulmuş olan kişinin bu yeryüzünde yitirecek bir şeyi yoktur artık. ve bir kez kendi içindeki insanı anlamış olan bütün insanları anlar” sözleri kulaklarımızda yankılanır.
insanları anlamak ve kültür düzeyimizi artırmak için yabancı dil öğrenmek gibisi yoktur. insanların konuştukları birçok dilin kökeni ise latince'dir.
una nocte…latince anlamı "bir gece". sözlükteki una nocte nickli yazar ise tanımlarını okumak vazgeçilmez bir alışkanlık haline gelen bir kütüphane.
#348003 gibi tanımların ile bilgi noksanlığımızı gideriyoruz takip edilesi yazar una nocte. senin gibi değerli yazarların kafa sözlük’ün tarlasına diktiği "kültür fidanları bir gün ağaç olunca" bütün insanları anlamak da kolaylaşacak.

bayram merasimlerinden dolayı dün capsleri bitiremedim. bu sebepten bugün paylaşım yapıyorum. hepinize iyi bir bayram diliyorum.

saçma sapan başlık gördüğümde ben:


olumsuz bir eleştiri içerdiğinden dolayı tanımların silinmesini rica edip kendi çaplarında moderasyonculuk oynayan yazarlar:


sırf artı oy için kaliteyi arka plana atan ve buna ses çıkarmayan yazarlar:

duydum ki spawn kaos istermiş
sabah sabah çıkarmış başına iş
bilemedim kibirden mi
yoksa sendrom mudur, sanki tükenmiş.

ağzına sağlık çok güzel demiş. leman sam kadın gibi kadınsın yemin ediyorum, benden yana hep destek tam destek. *

yetmez ama evet ulan!!!

kadın filozof yok değil vardır fakat kadınlara yüklenen misyon bunun görülmesini engellemiştir. bu başlık 'neden az sayıda kadın filozof var' olsa daha doğru olacaktır.
bunun da sebebi kadınların yüzyıllardır köle vasfında görülmesidir. hiyerarşik bir düzen içinde en alt tabakada olduğunuza inandırılmanızdır. düşünün ki ortadoğuda kadın olduğunuz için bile hayata tutunamazken, yaşayamazken nasıl olur da oturup yaşam üzerine düşünebilirsiniz. yahut yine yalnızca erkek bireyin varlığıyla anlam kazanacağına inandırırsanız, refah vermezseniz, sürekli iş üstüne iş yüklerseniz nasıl olur da kadın düşünür, sorgular. zaten ona verilmiş hayat bile yüce kişilerce(!) bağışlanmış hayattır.

-yor ekiyle biten her kelimeye -e eki getirilmesi.
(bkz: yapıyore)
(bkz: ediyore)

önemli olan aynı hatayı tekrar tekrar yapmamaktır. farklı hataları yapacağız ki öğrenelim bir daha aynısını yapmayalım.

hem ne demiş ünlü şair " hep hata yaptın, yanıldın. olsun bi daha yap yine yanıl. üşeniyorsan yarın yaparsın."

yaşamı sevdiriyorsun ordum

30 yaşına gelmiş ve herhangi enstrüman çalamayan bireyin bir enstrümanı çalmayı öğrenmeye başlamasıdır. ayrıca bugün başladığım eylemdir.
başarabilecek miyim bilmiyorum açıkcası. bana imkansız gibi gelirdi hep, 25 yaşından sonra sanat icra edecek bir yetenek geliştirmek, enstrüman çalmayı öğrenmek.
bu konuda cesaret kazanmamı sağlayan yagami light oldu. kendisinin icra ettiği sanata kendi çabalarıyla ve geç yaşta başladığını, vincent van gogh’un da resim yapmaya 28 yaşında başladığını ifade etti.
bakalım n’olacak. hedeflediğim noktaya gelir, hala burada olur ve unutmazsam burayı editlerim.

reis sözlükte takılıyor

kaliteli bir şarap.

karşılıklı olması elzem bir meseledir. insanların birbirini anlayamamasının temelinde sadece iletme çabası vardır. "iş" kısmının unutuyoruz çoğu zaman; çünkü hakikaten bir iş bu iş*.

iletişimin öğelerine bakalım ki neymiş takılı kaldığımız nokta herkes kendi için bir düşünsün:

kaynak: mesajı gönderen kişiyi* ifade eder. iletişimi başlatır. hepimizin tek yaptığı bu aslında :) şimdi ötesine bakmamız lazım.

alıcı: mesajı kime göndermek istiyorsanız o'dur.

mesaj: iletmek istediğimiz sözler, duygular, düşüncelerdir. mesaj oluşturma işi bir sanattır değerli yazarlar. sözlü ifadelerimizi her zaman beden dilimiz, jest ve mimiklerimiz destekler. sevdiğini söylerken size gülümsemeyen birinin verdiği mesaj şüphe yaratır. bazen sadece susmak bile ne kadar anlamlıdır değil mi? neler barındırır içinde, hangi fırtınalar kopar, hangi sevinci barındırır, hangi utancı saklar kimbilir...

kanal: mesaji gönderme biçimidir. mesajı gönderirken kullandığımız araçlardır. sesli öğeler, görsel yansımalar, telefon, televizyon, radyo...

bağlam: iletişimin gerçekleştiği ortamdır. ses, hava, ışık gibi fiziksel ortamlara ek olarak duygusal paylaşımların, yıkımların olduğu ortamı da düşünmeliyiz. gergin bir ortamda yapacağınız espri birinin gururuna dokunabilir, aman dikkat.

dönüt: alıcının mesajı aldığına dair verdiği ipucu yada cevaptır. bu direkt cevap olarak yapılabildiği gibi mavi tik olarak da yansıtılabilir.

pekala hepsini yapıyoruz, yaşıyoruz. peki iletişim kazasını nerede yaşıyoruz biz?
-------
öncelikle mesajlarımızı güzel hazırlamıyoruz. kullandığımız dil hep "sen" oluyor. suçlayıcı ve savunma haline getirecek cümleler kuruyoruz. sen yaptın, senin yüzünden diyoruz; ben bunu yapacak gücü kendimde bulamadim demek yerine.
bir de net cümleler kurun mesela. ben ima edeyim o anlasın demeyin, seviyorsanız söyleyin. bıraktığınız boşluklar keyfe göre doldurulmasın.
-------
bağlamı değerlendirmiyoruz. karşımızdaki başka duygularla savaşırken size gül atsın istiyorsunuz, bencillik yapıyorsunuz. her mesajin yeri ve zamanı vardır. öyle zaman yaşarız ki bir kelimemiz hiç beklenmedik tepkiye neden olur. halbuki her zaman yaptığın şey değil mi? ne oldu da bu kez ters tepti?
------
kanalları yönetemiyoruz. mesajı yazarken cümlenin sonuna koyacağımız bir emoji, yazının ve mesajın gücünü artırır. yani mümkün olduğu kadar etkili kullanmak lazım geliyor.
------
geribildirim hani nerede? bir mesaj geldiği vakit ona cevap vermek gerekir. geciktirmek de bir anlam ifade eder. cevapsız bırakmak ise şahsım adına saygısızlık barındırır. geribildirimi etkili kullanabilmek için mutlaka teyit etmemiz gerekir aldığımız mesajı. en çok yanlış anlaşılmalar hep bu yüzdendir. ben ne söyledim, o ne anladı dememek için hemen bir "did you mean...?*" geçin altyazıda :) doğru mu anladım, bunu mu demek istedin diye sormaktan çekinmeyin. kafanızda kurmaya çalıştığınız aslında iletilmek istenen olmayabilir.
------
yazarken epey yoruldum, uçuşan düşünceleri bir araya getirmek bir hayli zor oldu. laf lafı açar, asıl vermek istenen mesaj kaybolur gider. sonra oldu mu size iletişim kazası :) o sebepledir ki emniyetli davranmak gerek. kemerinizi takın efendim, kemer önemli.