bu kahveyi içince tüm sinir, stres bende püff oluyor. o kadar çok iyi geliyor ki sinirlendim mi hemen içmek istiyorum ve ohh diyorum şu an süperim.
bağımlı değilim ama kendilerine bağlıyım nescafenin en güzel ürünlerinden, vazgeçemediğim.

katıldığı tv programında bizzat iç işleri bakanı süleyman soylu tarafından dile getirilen durumdur.
peki kim yaptı o zaman?

sözlük aleminin mutlu eden ayrıntılarından biridir.
aga biz niye böyleyiz ya golden cinsi köpek gibi en ufak güzel bir harekete maruz kalsak hemen yumuşuyor şapşik bir şey oluyoruz.
nasıl hasret kaldıysak artık üzüldüm bak şimdi.

2 yıl evvel kütüphanede elimi bir kitaba attığımda önsözünde şu yazıyordu'' nar' ın babası''...
hayret etmiştim, 65 yıllık ömrünü yazmak yerine yalnızca ama yalnızca kendisini nar' ın babası olarak gören bir adama, babaya... nar' ın babası olmanın her şeye bedel olduğunu...
kendisini o zamandan beri ilgiyle takip eder, kaleminden kağıda akan her ne varsa okumaya çalışırım bu 14 ekim 1956 doğumlu türk şairi...


yarın gece gideceğim bu kentten
bir ırmağa yolcuyum sular çekiyor beni
yüreğimden başka taşıyacak yüküm yok
sayılmazsa göğsümden düşen kuş ölüleri

sözüm yok işte yüzüm işte akşam
sesimde anıların sessizliği
içimde acıyla yürüyorum yolları
çoktandır yolumu ayırdığım bu kentten

yorulsam da bir daha binmem o trenlere
kimse karşılamasın istasyonlarda beni
kuşsuz bir kent gizli uzayan saçlarımda
aşktan ve anılardan bir avuç külüm şimdi

ardımda usulca akan küçücük sular
bir onlar uğurluyor varacağım ırmağa
sözüm yok işte yüzüm işte akşam
sesimde anıların sessizliği

sonunda bir soru gibi kaldım yine kendimle
kentin kırık aynasında eksildikçe düşlerim
söyle benim ömrüm bu kente uğradı mı
sahi ben hiç ömrümü kendime yaşadım mı?

mutaf & gülay-hüküm

76 sayfalık şiir kitabı yazmak

son* 2 entryi* hiç anlamadığım başlıktır.

ön not: bu yazı #1392601 nolu roger vadim yazısının bir devamı olarak okunmalıdır. ya da bu yazıdan sonra roger vadim yazısına geçilebilir. her nasıl okunursa her iki yazı da 1960'lar fransız sineması özelinde dünya sineması tarihine ilişkindir.

et dieu... créa la femme (ikinci kez yazmamın nedeni, fransızcada accent aigu -aksan tegü gibi bir okunuşu var- yani 'e' harfinin üzerinde eğik çizgi var ama sözlüğün kuralları bunu başlıkta kabul etmiyor, bunu belirtmek içindi.)
and god created woman
ve tanrı kadını yarattı.
1956 tarihli bu film, dünyaya sunduğu gelmiş geçmiş en ünlü seks sembollerinden biriyle özdeşleşmiştir: brigitte bardot. yönetmenliğini fransız yeni dalga sinemasının parlak yönetmeni roger vadim'in yaptığı filmin senaryosu da, roger vadim tarafından yazılmıştır. 22 yaşındaki bardot, vadim'in karısıdır o yıllarda. film, b. bardot nedeniyle öylesine ünlü olur ki, bugün ikibinlerin birinci çeyreği bitmek üzereyken bile, erotik film dendiğinde ilk akla gelen filmlerdendir, hatta, bb'nin (brigitte bardot için dünyada kabul edilmiş kısaltma, 1960'larda (gbkz: bb) kısaltmasıyla dünyanın anladığı şey brigitte bardot'ydu. çıplak ayaklarıyla bir barda dans ettiği sahne, birçok eleştirmen tarafından sinema tarihinin en erotik sahnelerinden biri kabul edilir.

filmin geçtiği fransız sahil kasabası st. tropez, bu filmden sonra dünya jet sosyetesinin de gözde mekanlarından biridir artık.

film, o yıllarda içerdiği erotik sahneler yüzünden birçok ülkede yasaklanır. örneğin amerika birleşik devletleri'nde o yıllarda geçerli olan sinema sansür yasası ((gbkz: hays code)-->hays yasası/yasaları) nedeniyle pek çok sahnesi kırpılır ve film yeniden düzenlenerek bu sansür yasasına uygun hale getirilir.

bu filmle 'femme fatale' kavramına yeni bir soluk getiren bb'nin sinema hayatı hep benzer filmlerle doludur. onu, o yıllar fransa'sının zengin sinema içeriğinde göremeyiz, çevirdiği elliden fazla filmin içinde dişe dokunur bir tane film bulunmaz.

1970'lerin başında henüz kırklı yaşlarının başındayken de sinemadan kopar ve çok sevgili st. tropez'sindeki muhteşem villasında, villasına doldurduğu hayvanlarıyla bir hayvansever olarak yaşar, 92'de evlendiği ve neredeyse otuz yıldır birlikte yaşayıp yaşlandığı son kocasıyla birlikte.
tıpkı o ünlü filminin son sahnesinde, ne yaparsa yapsın onu seven ve affeden kocasıyla el ele evlerine girerken, yönetmenin seyirciye verdiği son mesaj gibi.
they lived happily ever after. the end.

hayırlı olsun. ilk olarak ben şarkı söyleyecekmişim. yoldaş öyle dedi.

-iyi geceler sayın dinleyen, sizinle daha önce kafa tokuşturmuş muyduk?


-evet, değerli kafa dinleyenleri, kafa radyo burası. bu akşam da programa her zaman olduğu gibi montana çetesi'ne, hayatı ve kadınları öğrendiğimiz- hala öğrenmekte olduğumuz- kadıköy sokaklarına ve şehrin bütün kötü çocuklarına adadık. burada sizinle sabaha kadar olmak isterdik ama taktir edersiniz ki sayın dinleyenler bizim de yazar/sözlük hayatımız var. iyi geceler sayın dinleyenler, eğer tabii böyle bir şey mümkünse.

fantastik kurgu ve kaçış edebiyatının doğru anlaşılmadığı başlık.

kaçış edebiyatına örnek yüzüklerin efendisi, game of thornes gibi iken,

kaçış edebiyatı mevcut gerçeklikten kaçış anlamındadır. japonların isekai serileri gibi. yani başka dünyalarda geçen o maceralar hep kaçış edebiyatı, fantastik kurgu değil.

fantastik kurguya örnek simyacı verilebilir.

fantastik kurgu adı üzerinde gerçek üzeri olayların vuku bulduğu hikayelerdir. olaylar farklı dünyalara kaydığı zaman tür kaçış edebiyatına geçiyor.
tabi gri noktalar mevut.

bir de büyülü gerçeklik var ki bu ikisinde de farklı. buna da örnek yüzyıllık yalnızlık verilebilir.
burada ise yine fantastik kurguda ki gibi gerçek üstü olaylar var fakat bu olaylar tamamen normal olarak görülüyor. örnek olarak bir insan aşık olduğunda başında kelebeklerin uçuşmaya başlaması ve kimsenin bunu garipsememesi gibi.

farklılık nedenlerini de az araştırın işte. öyle daha kalıcı olur. belli ki seviyorsunuz okumayı.

er kişi dindar bir hindu ise pek de problem olmayan eylem.

geçen gün arkadaşla birlikte, içeriğini bilmeden yanlışlıkla elli kelimelik mektuplar isimli garabeti sinemada izlemek suretiyle* bok varmış gibi* tekrar maruz kaldığımız, türkiye tarihindeki en gereksiz ve en büyük ajitasyona konu olmuş olay.

ki yine bu konuda duymuş olduğum en doğru söz bu rezalet filmin bir repliğiydi:

"siz bu ülkeyi ölü yıkayıcı yobazlara teslim ettiniz."

buyrun size her şeyi açıklayan en kısa söz.

yoğun mide bulantısı üzerine yapılan ikinci tanım: ülkeyi emperyalizmin aç köpeklerine ve onların artıklarıyla beslenen haysiyetsiz leşci* çakallara babasının malını devreder gibi teslim eden bir adet vatan haininin idam edilmesi hadisesi.

küfredemesek de dua edebiliriz herhalde. kadirmısıroğlu'nu rahmet ve minnetle ananları da tez zamanda yanına al da kurtar bizi yarabbi.

biriniz bile dememiş yagami
ah felek zalım felek bıraksana yakami*
korktunuz tabii sizi de anlıyorum
sakinleştirir sizi biraz origami

bugün matematik hocamdan duyup şaşırdığım sözdür. zaten en umursamayanın bile uykularını kaçıran bu sistem,benim gibi çalışkanları da paniğe sürüklüyor. bi şey sormak istiyorum:biz savaşta mıyız? 11 yıldır geleceğim için canımı dişime taktığım halde son bir sene üstelik yazın dahil 12 saat çalışamazsam istediğim yere gelemeyeceğim söyleniyor. keşke şimdiye kadar hiç çalışmayıp son bir senenin verdiği coşkuyla 12 saat çalışabilseydim ama yapamıyorum. eğer başarı yok bin soru yok on iki saat gibi kıstaslara bağlıysa ve başımı kaşıdığım an elimden kayacaksa ipi tutmayı reddediyorum,şimdiye dek kangren olsam da

hepsi uykusuzluktan, mutsuzluktan, işsizlikten, iş yerinde huzursuz olmaktan, çok içmekten, boşluktan, sıkışmışlıktan, çok vaktin olmasından, kendine hiç vakit ayıramamaktan, anlaşılmamaktan, sevgisizlikten... kurtulalım bu başıboş öfkelerden. hı yaaaaa.. ha gayrett!

"kulluğum, divâneliğimle ellerini, gözlerini öperim. öpüyorum ama doyamıyorum. mutluluk ya da cehennem bu galiba. sana doymak, korkunç ahmaklık olur."
leylim leylim / tarihsiz.

anlayamadığım başlık.

keşke başlığı açan yazarımız tweetlerin içeriğini de paylaşmış olsaydı da burada anlamlı bir yorum yapabilseydik.