keyifle takip ettiğim, heh işte güçlü bir kadın daha dediğim yazar kendileri. hep yazsın biz okuyalım, kalemi daim olsun.. *

olağanüstü durumlar ve baskınlar için özel taktik ve silahlar kullanan, merkezi teşkilattan bağımsız olarak görev yapan bir birimidir.
üyelerin tamamı kedilerden oluşur. kedi özel harekat hemen her yerde bulunabilir ve daima göreve hazırdır.

iyisiyle kötüsüyle bir yayınımızı geride bıraktık. dinleyen herkese teşekkürler. eleştirilerinizi dikkate alacağız. olumsuz yorum yapanlar da var olsun, dinlemeye devam edin her şey güzel olacak. yanlış bir lügat kullandıysak affola. sözlük radyomuz ve programımız sizlerle var. katılımlarınız gayet iyiydi. keyifli bir yayın yaptık. hepinizin huzurunda sevgili daddy ve yayın ortağım thekirpikse teşekkür ederim. ayrıca arka planda her an bizimle olup destek veren , yardımcı olan gomercan ve uykusuzkahve'ye de sevgiler.

herkese günaydınlarr! dizi film kulübümüze üye olmayan sevgili üyeler buraya tıklayarak üye olabilir. 250 karma puan altı arkadaşlarımı alamıyoruz onun dışında herkesi bekliyoruzz.

ve etkinliklerimizi unutmayın efenimm, bu hafta midnight in paris i izleyip perşembe günü 21.30 da değerlendirme toplantımızı kaçırmayın derim. herkese güzel haftasonları diliyorum, sevgiyle kalın. *

26 saat yolculuk yapmıştım otobüste. 2 gece yaşadım o otobüste! bir daha mı? asla! siz siz olun bayram zamanı otobüsle bir yere gitmeyin helak olursunuz. bunun ideali 10 saattir. 10 saatten sonra benim bünye baygınlık geçiriyor uyuyamıyorum.

bu kitabın ününü çok duydum. her sorduğumda tavsiye edilen bir kitaptı. ama kalın olduğu için cesaret edememiş, kitaplıkta aylarca bekletmiştim. şimdi anlıyorum neden ısrarla tavsiye ettiklerini.

kelimeler özenle seçilmiş, cümleler inci gibi dizilmiş, sayfalar ilmek ilmek dokunmuş. kitabın edebiyatımızdaki yerini ve öneminin herkes biliyor. reşat nuri güntekin'e yakışır bir kitap. aşk, ihanet, özlem, üzüntü, sevgi tek bir kitapta ve tek bir insanın duyguları. bu kadar duyguyu üst üste kaldirabilmek zor, bunlarla birlikte yıllarca yaşayabilmek daha zor. bunların üstüne bir de geçim sıkıntısı yüklendimi feride'nin omuzlarına...

çalıkuşu'na açılan bu kitapta bizi feride'nin günlükleri karşılıyor. onun mutlulukları, onun hayal kırıklıkları.. yeri geldi feride'yle sevdim, çalıkuşu'yla daldan dala atladım, gülbeşeker'le kaçtım. nerden bakarsam bakayım kamran'ı suçlu buldum, kitabı okumadım hissettim.

tek suçu ölesiye sevmek olan, naifliğiyle gönlümüzde taht kurmuş bir ipekböceği'ydi o. nasıl kıydılar ona, insan acıtırım diyerek parmaklarının ucuyla okşarken saçlarını, kamran nasıl ihanet etti? nasıl üzmeyi başardı?

feride'nin neredeyse bütün hayatı kaçmakla geçiyor; kendisinden, kamran'dan, geçmişinden. ama kaderinden kaçmayı başaramıyor "aynı duayı birbirinden habersiz eden iki insan er ya da geç kavuşurmuş" birbirlerinin kaderi olurlarmış. evet, feride sarı çiçek romanından sonra kamran'dan nefret etti. ama vazgeçemedi, içinde bir yerlerde onu yaşatmaya devam etti.

her sayfasında kendimden bir parça bulduğum bu kitabı herkese tavsiye ederim.

ben bile okudum üfledim o derece yani. sözlük içinde olan sözlük içinde kalır. limonları sıktığımıza göre artık huzurla birbirimize girebiliriz.

bu arada karma puanlarını çekmek için store'a koşturan yazarlar gözümden kaçmadı.

liberallerin dünyanın kurtuluşu olarak gördüğü hiç sevmesekte tamamen içinde yüzüğümüz ve kullanmamız gereken ideolojidir

yıllardır en yakın arkadaşım, dostum, kardeşim olarak hayatımın bir köşesinde yer edinen birinin aslında o kadar da yakın olmadıgını fark etmiştim ben de. bunu öyle kavgadan gürültüden degil, yalnızca öncelikler ve incelikler yüzünden sessizce anlamıştım. bu durum beni başlarda üzse de sonra etrafımda beni kendine dost gören ne kadar çok kişi oldugunu gördüm. hayatımızda bir şeyler degiştiginde durup kalmamak lazımmış, bunu bir kez daha ögrendim.
buradaki yazar arkadaşları üzenlere seslenmek istiyorum: canınızdan malınızdan vermeyeceksiniz, sadece arkadaş olacaksınız onu da becerin lütfen.

"karı gibi dedikodu yapıyor"
"adam ol"
"işini adam gibi yap"
"bir de erkek olacaksın, kız gibi ağlıyorsun"
"sen kadınsın sus otur"
"kezban"
"kadın dediğin yemek yapar, çocuk bakar..."
"erkek dediğin ütü yapmaz..."
gibi birçok örnekle çoğaltılabilir. hepsi de hergün defalarca karşılaştığımız söylemler. okurken bile ne kadar itici geliyor. dili nasıl kullandığımız düşüncelerimizi etkiler. maalesef bunun etkilerini toplumumuzda çok bariz görüyoruz.

''biliyor musunuz? ben bu çağdan nefret ettim. etimle, kemiğimle nefret ettim!'' dizeleriyle bizlerin duygularına tercüman olan zarif şair.

sevgili gençler, biz de zamanında girdik bu sınavlara. hatta tam olarak 2014 yılında girdim. bundan 7 yıl önce. şu an dönüp baktığımda ygs'den bir soru bile hatırlamıyorum, keza lys de öyle. 40k bir sıralama yapmıştım. yani sonrasında dönüp, ehehehe bile demiyorsunuz. sadece olup geçip gidiyor. o yüzden, üzülmeyin. yapabildiğinizi yapın, yapamadığınız kalsın öyle.

matrix’de miyiz gençler? *

hem garip bir genelleme yapan hem de "ee böyleyse ne olmuş?" denilecek başlıktır.

günler vızır vızır geçiyor ve geri alamıyorum onları bu da beni üzüyor. takvim her baktığımda daha da ilerlemiş oluyor ve ona ayak uyduramıyorum artık . eskisi gibi motive olamıyorum hiçbir şeye ve düşünceye . içimde derin mülahazalar oluyor ve çoğunlukla kaybeden ben oluyorum . bir kişi kendisine sunabileceği değişimi yine kendisi sunabilir ve bunun yegane kaynağı da motivasyon bence . kaybettiğim ama eski dostumu, bir şeyi arıyorum ve içimde yeniden ortaya çıkmayı bekliyor. insanın biraz kendini dinlemesi lazım çünkü kendini yeniden motive edebilmek için gerekli. sevdiğim bir dostoyevski sözü şöyle der;aşkla yapılmış ölesiye bir çalışma, işte gerçek mutluluk. gerçek mutluluk içimizde ama mutsuzlukta sadece seçim bizim.

sosyal ağlar sayesinde fark ettiğimiz bir gerçektir.

iyi geceler sözlük!

burda anonim takılan,
bu gün a yarın b sonra c olup devam eden yazarın, orijinal olmaması, copyci pastci olması.*
bana ırak hal. ben oldum bittim ben takılmayı severim.
kelime başlıkları hariç, girdiğim tanımlar yüzde yüz benden.
başkasının anlattığı şeyi de onu da anarak bahsetmesi bana daha anlatılır geliyor. ilber ortaylı demiş ki demesi hoş, sanki benimle sohbet ederken demiş gibi. *

her günü cahiliye dönemi simülasyonu içindeymiş gibi yaşadığımızdan olsa gerek.

friedensreich hundertwasser ( friedrich stowasser). 1928 doğumlu viyanalı ressam, mimar, çevreci. on bir yaşındaki annesi tarafından hitler’in gençlik kollarına yazdırılan ikinci dünya savaşı'ndan kıl payı kurtulmuş bir yarı yahudi.

“insanlar bana, bir ressam olarak, mimari konulara neden burnumu soktuğumu sorup duruyorlar. ancak, ressamdan önce, ben bir insanım. bir sandalyeye oturmadan önce, eğer kirliyse mendilinizi çıkarıp temizlersiniz. kirli mimarinin olduğu bir yere gidersem de önce onu temizlemem gerekir. üstelik, mimarlık ne kadar kokuşmuşsa, onunla o kadar savaşmak, uğraşmak gerekir.”

"simetri bizi tanrıdan uzaklaştırır."

“düz çizgi yaratıcılıktan uzak ve tanrısızdır. düz köşeli cetvellerle vicdan azabı çeken kişiler tarafından yaratılmıştır”

"renk dolu bir dünya cennet ile eşanlamlıdır."

“eğer mimarlar insanı yüceltmek istiyorlarsa, eşit olmayan zeminler tasarlamalılar ki insanoğlu dengesini tekrar bulabilsin”.

“cennet yanlızca kendi ellerimizle yapılabilir, doğanın özgün yaratıcılığı ve kendi yaratıcılığımızın ahenkli çalışmasıyla”


tüm yaklaşımı cümlelerinde gizli hunderwasser'in; rengarenk, asimetrik, farklı cepheler ve onlara yerleştirilmiş birbirinden farklı pencerelerle bezenmiş, doğanın içinde kamufle olmuş yapılar.