sene 1995, del*. * yazıp tüm dosyaları silmiştim. o gün bu gün bilgisayarla bir şey yaparken korkarım.*

görme engelliler için tasarlanmış sarı kabartmaları bulunan parke taşları. tasarlayan da geçtiğimiz aylarda hayatını kaybeden mimar cengiz bektaş. ilk olarak kızılay ile tandoğan arasında kullanılmış ve sonra yaşadığımız şehirlere yayılmış. tek kötü tarafı kar yağdığında kayganlaşması.

anne ve babanın yaşlandığı gerçeği.

bazen keyifsiz bir şekilde bankta oturursunuz sonra yanınıza bir kedi sokulur, bir köpek gelir başını okşatır ya da gelir birkaç kuş kırıntı atmanız için ayakkabılarınızı gagalar. hah işte o an.

2013 yapımı danimarka filmi..

ortağı öldürülmüş, eşinden boşanmış, uyumsuz, aksi bir polis olan kahramanımız, eski faili meçhul olayları istiflemek üzere pasif bir göreve getirilir. tabi ki burada da rahat durmaz, 5 sene önce intihar ettiği söylenen bir kadının akibetini araştırmak üzere, ortadoğulu ortağıyla beraber yollara düşer.

iskandinav, ispanyol veya fransız filmlerini izlememizin ve sevmemizin başlıca sebebi, hollywood 'un bize dayattığı klişelerden kurtulmalarıdır. farklı bakış açıları, farklı karakterler, farklı olay örgüleri, anlatımlar. bence bu filmin düştüğü en büyük tuzak bu, danimarka 'da amerikanvari bir film çekmenin bir anlamı yoktur, zaten o tip filmlerin alası amerika 'da çekiliyor.

fena olmayan (hatta iyi bile denebilir) senaryosuna rağmen, konuyla alakalı olmayan bazı diyalog ve olayların olması, karakterlerin (başroldeki polis kardeşimiz dahil) hep sığ karakterler olması, senaristlerin ve yönetmenin filmin sonunu bağlamakta biraz acele etmeleri sonucu vasat bir polisiye çıkmış ortaya.

tabi ki, elde ettiğiniz sonuç bazen beklentilerinizle alakalı olabiliyor, zira filmden beklentim çok yüksekti, o sebeple hayal kırıklığına uğradığımı ifade edeyim. ancak, yine de 1,5 saat boşluğunuz varsa izlenebilecek bir film gibi duruyor filmimiz, daha fazlası değil..

babamın öleceği günü tamı tamına bilmesi. "26 ağustos 2016'da öleceğim" dedi, o gün gelince de öldü. hayır intihar değil. hastalıktan öldü.

sarı saçlı, mavi gözlü, türk’ün çıkardığı son kahraman. asker olmasının yanı sıra önemli bir entelektüel, tarihçi, bilim adamı... saymakla bitmez ama soyadı onu en iyi tanımlayan.

insan bastırdığı duyguların esiri olur ve öyle bir an gelir ki hiç beklemediğiniz bir şekilde gün yüzüne çıkar.
tıpkı kirli çamaşır sepetine attığınız giysileri alta iteklemeniz ve bir zaman sonra sepetin kapağının kapanmaması gibi.

ifade edilmemiş duygular asla ölmez; sadece diri diri gömülür ve sonradan daha korkunç şekillerde tezahür ederler. - sigmund freud

benim için sıralama şöyledir :
peynirli-kıymalı-ıspanaklı börek.*

köyümün suyundan çay,
teyzemin elinden baklava,
yakında, 46 yıldır bakıyor olacağım manzaram.

çünkü köylü olmak, mütevazi zevklere sahip olmak demektir.

eski vokalistleri angela gossow artık grubun menajeridir. yerine alissa white gluz gelmiştir. ayrıca yine aynı dönemde jeff loomis gibi efsane bir transfer yapmışlardır ki belki de son on yılın en iyi kadrosu oluşmuştur. bu kadro ile 2014 yılında manowar'ın alt grubu olarak türkiye'de de bir konser verdiler. ancak o konserde harika performanslarına rağmen manowar'ın barzoluğu sebebiyle ciddi bir ses problemi yaşadılar. alissa ve jeff ne kadar doğru seçimler olduklarını ıspatlamıştı. mike ise belki de en verimli dönemindeydi.

daha önce angela gossow'un performansını da canlı dinlemiş biri olarak kıyaslama yapmak istemiyorum. ıki vokalist de oldukça başarılı. angela'nın sesi deforme olduğu için bırakmak zorunda kalmıştı.


michael amott − gitar, klavye, geri vokal

daniel erlandsson − bateri

sharlee d'angelo − bas gitar

alissa white-gluz − vokal

jeff loomis − gitar

yaşadığım semtte bolca var bu arkadaşlardan. fink atıyorlar adeta. yasak falan da etkilemiyor pek. gezin anam gezin benim yerime de gezin.

pastirmalicorek'in ağzının suyu aktı şuan. bi tanesini tenhada kıstırmayı düşünmüyorsa ben de salata değilim! *

çünkü onlar milyonlarca insanın içinden güvenmeyi seçtiğimizdi, en çok inandıklarımız, en çok sevdiklerimizdi.
ve yine en iyi onlar öğretti, hiç kimseye sonsuz güvenilmeyeceğini...
sağ olsunlar...

sanırım hissedilebilecek en güzel duygulardan,zaafı-kıyamadığı-önceliği sensin..baska biri degil sensin..allahım herkese nasip etsin..su duyguyu yasamadan olmeyelim ya.

siyasal islamın kadına bakışıdır. biatcı, yobaz, karanlık, cahil...

abiminkiler kadar güzel kirpik hiç görmedim. uzun, rimel sürmüş gibi kıvrımlı ve simsiyah. gözler de büyük olunca ortaya maşallahlık bir tablo çıkıyor. bazen şakasına kirpiklerimizi değiştirelim diyorum, tamam diyor. öyle işte.
t:kısmen katıldığım genelleme. istisnalar görülebilir.

huawei freebuds 3'ü tavsiye edebilirim, dışarıdan gelen sesleri engelleme özelliğine sahip ilk bluetooth kulaklık olması da bir artı özelliği. dışında silikon olmamasına rağmen başarılı bir gürültü engelleme özelliğine sahip.
ortalama tek kulaklık 4 saat gitmekle beraber kutusuyla bir günü hiç sorun yaşamadan götürebilirsiniz.

yunan mitolojisi'nde kadınların en güzelidir.zeus ve leda'nın kızıdır.

bir temizlik ve ayıklama yapılmadığı için ortaya çıkmış olması muhtemel durum. yani tabii öyle 100'e 200'e düşmez de temizlenirse, en azından arada çalı çırpı kalmaz.

bazı ukde başlıkları daha önce açılmış. artık yazılımdaki büyük/küçük harf olayından mı kaynaklı bilmiyorum ama aynı başlığı yeniden açabiliyorsunuz bazen. bunları ayırmak gerek listeden.

içerik olarak çok benzer başlıklara rağmen ukde olarak bekleyen bazı konular da var. onları da ayırmak gerek.

bir de yanlış yazılanlar var. mesela "kafa sözlük" başlığını ukde olarak bırakacakken eli klavyeye değmiş ve "kafa d sözlük" yazmış adam (örneği salladım). bunları da temizlemek gerek.

sonrası... bilemiyorum ne kadar azalır ama en azından kirlilik ortadan kalkmış olur.