bir insanın kalitesini, onunla bağları koparınca anlarsınız.

hep güzel kahkasıyla aklımda kalan değerli bir sanatçı.

insan, hayatın birçok noktada anlamsız olduğunu fark ettiğinde ölmek için erken, yaşamak içinse çok geçmiş gibi hisseder.

chuck palahniuk’in de dediği gibi:

“biz televizyon izleyerek milyonerler, sinema tanrıları, rock yıldızları olacağımıza inanarak büyüdük ama olamayacağız. hepimiz heba oluyoruz. bütün bir nesil benzin pompalıyor, garsonluk yapıyor ya da beyaz yakalı köle olmuş. reklamlar yüzünden araba ve kıyafet peşindeyiz. nefret ettiğimiz işlerde çalışıyor, gereksiz şeyler alıyoruz. bizler tarihin ortanca çocuklarıyız. bir amacımız yok; ne büyük bir savaş ne de büyük bir buhran yaşadık. bizim savaşımız ruhani savaş ve bunalımımız kendi hayatlarımız.”

önce fiyatı: 2,5 litresi 14 lira olmuş.
tat konusunda hassasım ve bildiğimiz klasik coca cola yani şekerli olanı en iyisi.
bir de light ve zero var. tatlandırıcılı olanlar.
light'ı pek sevemedim ama zero güzel bir alternatif her ne kadar orijinalinin yerini tutmasa da.

bugün de klasik coca cola içeceğimi düşünerek kolamı yudumladım ama burada koca bir ama var.
her zaman içtiğim kolanın tadı değişebilir mi?
böyle bir şey olabilir mi allah aşkına?
yani olabilir ama neden?
evet içtiğim kolanın tadı farklıydı çünkü alırken içine kalorisini azaltmak için sukraloz yani tatlandırıcı eklendiğini bilemezdim.
bunu ancak içindekiler kısmına bakınca anladım.
slogan da şu: orijinal tat daha az kalori. sloganınız batsın allahsızlar.
amblajın kenarından bana pis pis bakıyor slogan.

anlamadığım şey şu ben kola hastası biri değilim. ona rağmen bu tat değişikliklerini fark edebiliyorum.
kaç yıllık şirket bunu öngöremiyor mu?
zaten kalorisiz versiyonlar var. orijinalini de kalorili için arkadaş. millet kalori manyağı olmuş. zannedersin herkes fitim fitim fitiliyor.

neyse efendim siz de benim gibi orjinal kola meraklısıysanız dikkat edin alırken.

başlıkla, üstteki çaylağımızın tanımı bir olunca aklıma didem madak'ın "artık bütün üzgün oluşlarımın adı: anne" sözü geldi. enkaz kaldırma çalışmaları adlı şiirinin sonundaydı yanılmıyorsam. her insanın vardır böyle bir insanı, içerlerden hortlayıp sadece biraz hüzünlü olduğu anları katlanılmaz anlara dönüştüren. turgut uyar'ın "herkesin bir gideni vardır, içinden bir türlü uğurlayamadığı" dizesinde bahsettiği gibi.

ilgi manyaklarinin yapmayi çok sevdikleri şey.

yapay iris ya da lazer yöntemlerinden biriyle yapılan ameliyat.

gözümüze rengini veren pigmentler arttıkça göz rengimiz de koyulaşır. lazer uygulaması ile kahverengi ve siyah gözlerde bol miktarda bulunan pigmentleri, bulundukları tabakadan temizlemek mümkündür. göze yapay iris yerleştirildiğinde de aynı sonuç elde edilir.

her ne kadar birçok insanı sevindiren bir gelişme olsa da, oldukça riskli ameliyatlardan biri bu. biliyorsunuz ki gözlerimiz ıslak organlar. sürekli olarak temizlenen havuzlar gibi bir sirkülasyon sistemleri var. göz içerisinde bulunan sıvı, belirli yollardan gözden tahliye edilir, sürekli orada kalmaz. lazerle işe yaramaz hale gelen pigmentler, göz içerisinde birikebilir ve bu sistemin tıkanmasına neden olabilir. böyle bir şey gerçekleşirse gözden tahliye edilemeyen sıvı orada birikir ve gözdeki sağlıklı hücreleri sıkıştırarak onların da ölmesine neden olur. bunun sonucu da ne yazık ki kalıcı körlük.

yapay iris olayı daha az riskli olsa da tamamen risksiz değil elbette. bunu, gözünüzün içerisine ameliyatla lens takılıyormuş gibi düşünebilirsiniz. *

göz renginden memnun olmayan ve kalıcı olarak renkli gözlü olmak isteyen varsa, bu tür yöntemlere başvurmadan önce riskleri de iyice düşünmeliler. zira lazer yönteminde risk oranı %25 civarında. söz konusu göz kadar önemli bir organsa bu sayı hiç de az değil.

ameliyat öncesi ve sonrası:

görselin kaynağı

tanimlara bak dünyanın en güzel hissi yazan mi dersin, içim kıpır kıpır oluyor yazan mi dersin, feriha'yı görünce içinde mahluk kelebeklerin uçtuğu halil gibi oluyorum diyen mi dersin... hazzı doruklarda,soluğu nickalti giren yazarın profilinde alıyorum yazan mi dersin , 1 saat aç kalmış somer şef gibi mutluluğun tadını damağımda hissediyorum diyen mi dersin, numarasını yazıp ayni nickaltini bir de sms'le yazar mısın diyen mi dersin... dersin de dersin.

öylesine içten yazmışsınız ki o mutluluğu ben bile hissettim şuan.

t: düşmanı olana korku, dostu olana mutluluk veren hadise.benim ise hiç yaşamadığım mutluluk. lan yoksa?

(bkz: saklambaç)
bir ebe ve saklanan oyuncular olmak üzere iki tarafı olan genelde açık havada oynanan bir oyundur.
oyun şu şekilde oynanır:
- tüm oyuncuların katıldığı bir sayışmada ebe belirlenir.
-bir duvar veya ağaca ebe olan oyuncu gözlerini kapayarak yüzünü dayar ve önceden belirlenen sayıya kadar saymaya başlar.
-bu sırada ebe olmayan oyuncular alanda çeşitli yerlere saklanırlar, maksat ebe onları görmeden ebenin sobeleme yerine koşup "sobelemek"tir.
- ebe, saymanın sonunda "önüm, arkam, sağım, solum sobe, saklanmayan ebe" diyerek saklananları bulmaya başlayacağını duyurur.
-sayma bitince ebe saklananları aramaya başlar, bulduğu kişilerin isimlerini söyleyerek duvar/ağaca koşup sobeler.
-eğer saklanan kişiler ebeden önce duvarı sobelerse ebe olmaktan kurtulur.
-bu oyunda tatlı bir detay vardır ki o da "çanak çömlek patladı"dır. eğer ebe ebelediği kişinin ismini yanlış söylerse ismi söylenen kişiler ritimli bir şekilde "çanak çömlek patladı" diyerek ortaya çıkarlar.
-sobelenmeyen son çocuğa kadar oyun devam eder.
-daha sonra ilk sobelenen çocuk ebe olacak şekilde oyun yeniden başlar.
ps: oyun çok geceye bırakılmamalıdır zira saklanan çocuklar saklandıkları yerde uyuyakalabilmekte veya orada unutulabilmektedir.*

fiziğin alt dallarından birisidir. kuvvet, hareket ve enerji ilişkilerini inceler. kinematik ve dinematik olmak üzere iki alt alana ayrılır.
(kaynak: fizik kitabım.)

her şeyi yapıyorum da gözlerimden ateş çıkartamıyorum.

--- alıntı ---

kaptan bizi sağda tükür.

--- alıntı ---

2017 yanılmıyorsam.
12 saatlik otobüs yolculuğunun 3 saatini tamamladık, aşti'deyiz. dışarıda bir erkek ve bir kız sarılıyor, ağlıyor. kız otobüse bindi, hemen önümdeki koltuğa oturdu. o sırada çocuğa bakıyorum, nasıl üzgün. elini kalbine götürüp gözünü kapatıyor falan bir değişik duygusallıklar. kız da ellerini cama koymuş ağlıyor. neyse otobüs hareket etti. bir süre sonra kız birine telefon etti. telefondakine "yine söyleyemedim ya, bir de üzülmüş gibi yaptım ama birazdan mesaj atıp bitireceğim" tarzı bir şeyler dedi güldü.
hâlâ o çocuğa ne olduğunu, nasıl atlattığını merak ediyorum.

bir tatlı huzur..

leğenden hallice banyolarımız artık her odada buyurun dostlar.

şuanlık kariyerime özlem tekin'in rastaları olarak devam ediyorum.

büyük resim görüldüğüne ve misyonum tamamlandığına göre kendimi imhaya gidiyorum.

tanım: bir gerçek.