bu hafta grup olarak dostoyevski insancıklar kitabını seçtik ve beraber okuyup tartışacağımız kulüptür.
insanlar saygılı sevgili şekilde birbirlerine yaklaşıyorlar güzel bir ortam var.
heee bide pis zihinler mutlaka olacaktır onlar her insanı kendi zihinleri gibi görecekleri için aldırmamak gerek.
insanlar kitap muhabbeti yapıp okumaya motive oluyorlar güzel bir kulüp.

ilk etapta sarılmak aklıma bile gelmiyor. biri bana derdini anlattığında o insana dönüşüyorum, sorun her neyse benim başıma gelmiş gibi bir ruh haline bürünüyorum. duygular da devreye girmiyor hemen. beynim "çözüm bul!" alarmı veriyor.

işte cesaret, işte feraset, işte fazilet, işte fedakarlık, işte mertlik, işte adam gibi adamlık.

...
senin beni anlamandan geliyorum,
çok demek isterdim.
çok demek isterdim bir cümle kurdum sana doğru
yüzün parlayıverdi
uğrayıverdim birdenbire haylaz bir çocukluğa.
-çocukluktan gelmemişçesine duran yüzler gibi görünüyor dünya.-
çokça imha çokça işgal.
çokça kırılmıştır,
kalbimizi alıp içine koyduğumuz vazolar.
çokça kırılmışlıklardan gözyaşlarıyla bir tavan arasından,
koşar adım geliyorum.
...

dövizler pardon turistler virüs taşımadığı için devletimiz tarafından yasaklardan muaf tutuluyor, taksim ve eminönü'nde bunu apaçık bir şekilde görüyoruz.

buradan

ben: burnuna dokunurum.
çocuk: burnuma dokunma, o benim için çok özel.
ben: neden ki?
çocuk: nefes almama yardımcı oluyor çünkü.*

rick and morty
çift dediğimiz sadece aşıklar değildir. bir dede ile torun da bir çifttir. rick ne kadar azarlasa eziklesede morty'ye karşı beslediği büyük bir sevgi var. morty ise dedesine büyük bir hayranlık duyuyor. ne derse yapıyor, can kulağıyla dinliyor. beraber çok güzel eğleniyorlarda.
hey morty. hey mooorrty. ı'm pickle riiiiick!

#552712 numaralı başlıkta bilgi verilmiş duyuru.

up.

eğer 'geri zekalılık' değil de zaman kaybı gibi bir şey yazılmış olsaydı destek vereceğim bir etiket olurdu.

ben de oldukça saçma buluyorum bu tür programları ama izleyenlere geri zekalı damgası vurmak ne benim ne de başkalarının haddinedir.

ünlü düşünürün de dediği gibi herkesin hayatına kimse karışamaz.

üniversitede kendi evimi kurup misler gibi yalnızlığın tadını çıkarırken bir gün yine lastikli çarşaf değiştiriyorum, boy aynasında süngerle cebelleşen hâlimle karşılaşınca “kendi kendine lastikli çarşaf değiştiremeyen de gelip sana tatava yapmasın.” diye gazlamıştım kendimi.

lastikli çarşafı süngeri bir güzel bazadan ayırmadan takmaya çalışmayın arkadaşlar. çıkarın, sünger size uysun öyle daha kolay.

hihihihi bir gün bu başlığın açılacağını biliyordum.*

cadillac eldorado 1959'muş benimki, ben sadece cadillac'ını bilirim, sanki alacağım, modelini bilsem ne olacak.





sular sarardı
yüzün perde perde solmakta
güzel cadillacları seyret ki dibim düşmekte.

bilecik il emniyet müdürü olmak gibidir.

yönetmenliğini yunan yönetmen yorgos lanthimos ‘un yaptığı; nicole kidman, colin farrell,barry keoghan ‘ın oyunculuğunda değişik bir film. 2017 yapımı,2 saat 1 dk ile uzun sayılabilecek bir film. türüne de gizem diyebilirim.

bazı filmler vardır, kanlıdır, sürekli tempo halindedir , kalbiniz sürekli çarpar ama filmi izledikten bir süre sonra etkisi geçer ya; bu film ise tam aksini sunuyor size. tüm oyunculuklar robot gibi, durağan, fonda gerilim içeren bir müzik, vurdu kırdı yok ama tam da bu nedenle etkisinde kalıyorsunuz. bu türe en çok benzeyen film ‘funny games’ti. filmin kahramanlarının başlarına olağanüstü olaylar geliyor ama nedense hepsi kahvaltıda mısır gevreği yiyormuş gibi olağan bir havadalar.

filmin konusu şöyle: kardiyovasküler cerrah dr steven murphy, eşi oftalmolog anna ve biri kız biri erkek iki çocuklarıyla mutlu mesut yaşamaktadırlar. steven,martin adlı babasını kaybetmiş bir gençle arkadaşlık kurmaya başlar. ona hediyeler alır, arada buluşup yemek yerler. martin’i sonradan ailesiyle tanıştırmak için eve davet eder. ama bir süre sonra ilk olarak küçük çocuklarında, sonrasında kızlarında garip bir hastalık meydana gelir. doktorlar çaresizdir. onları birden hasta eden gizem nedir?

filmin atmosferi böyle puslu sonbahar gibi, fondaki müzik insanın kanını donduruyor. film o kadar sıkıcı ve monoton ilerliyor ki, ilk 50 dk gerçekten sıkılıyorsunuz. sonrasında martin’in aslında normal olmadığını anlayınca biraz hareketlenme başlasa da , filmin tüm yükünü son 15 dk üstleniyor.

yorumlara baktım, bazıları nicole kidman’ın oyunculuğunu beğenmemiş. o şekilde sabit oynaması aslında yönetmenin tercihi ve tamamen filmin havasıyla doğru orantılı. filmin genel oyunculuklarına bakarsak, aynı havanın hemen hemen tüm oyuncularda olduğunu görebilirsiniz. amaç bu zaten, izleyici ‘rahatsız’etmek.

filme puanım:10/6. gizem öğelerini sevenler için tercih olabilir.

ne anlam yüklemesi kardeşim altı üstü nickimizi solda görünce heyecandan sözlüğü kapatıp telefonu fırlatıyoruz o kadar.

faşizmin sebep olabileceği dehşetin ve de tiksindiriciliğin canlı kanıtı ve birebir örneğidir.

kedi ya da köpek yavrusuna halk arasında verilen isim. yolda, sokakta, kıyıda köşede rastlarız. öyle sevimli olurlar ki, alıp evimize, varsa bahçemize götürmek isteriz.

türkiye'yi başka birileri de yönetebiliyordu.

karanlık korkusu evrimseldir çünkü. aslında bilinmeyen korkusudur. etrafta ne olup bittiğini göremeyiz ve bu durum bizi gergin yapar.* hayal gücümüz boşluğu en kötü şeylerle doldurur. kaç yaşında insanım. hâlâ karanlık koridordan koşarak geçiyorum.*

edebiyatla ilgilenmek, bol bol kitap okumaktır. arkadaşlar bu öyle bir zehirdir ki, asla canınız sıkılmaz, farklı evrenlere gider gider gelirsiniz. bir de takip etmeye başladığınız zaman bu işleri, hayatınızda sizi mutlu edecek yepyeni bir sekme açmış olursunuz.