(bkz: güvenimi kırdın aysel)
(bkz: ben aslında yoğum)
(bkz: herkes birinin feyki)

" bu evin hali ne boyle, her yer her yerde..." su her yerin her yerde olmasi durumunu sorgulayip cozen bir filofoz cikmadi henuz, oylesine derin bir sozdur...

kıymetli ailem mi? ama ayıp artık bu kadarı. bizi de sahiplensin, bizi de ailesine alsın dediğim açıklamadır.

yazarların tecrübelerinden ve hayatı kolaylaştıracak pratik fikirlerinden yararlanacağımızı umduğum başlıktır.

- sigara içilen ortamda bir mum yakarsanız kısmen sinen sigara kokusundan kurtulursunuz.

- patates buzdolabına konmaz. soğukta, patatesin içindeki nişasta şekere dönüşür. bu da pişirirken kanserojen bazı maddelerin ortaya çıkmasına sebep olur.

- bir aynanın çift taraflı olup olmadığını anlamanın bir yolu var. aynaya parmağınızla dokunun. eğer parmağınızla yansıması arasında boşluk varsa normal aynadır. eğer boşluk yoksa o ayna büyük ihtimalle çift taraflıdır. eğer bir soyunma kabinindeyseniz bence soyunmayın.

- geçmeyen baş ağrılarınız için 5 dk boyunca gövdeniz düz olacak şekilde başınızı öne eğerek beyninize giden temiz kan akımını arttırabilirsiniz. bu baş ağrınıza iyi gelecektir. ya da uzun eşek oynayın.

- eğer elbisenize veya halıya mum damlarsa nemli bir tülbenti üstüne koyun ve ütüleyin. mum tülbente geçecektir.

- duvara çivi çakarken elinize vurmaya son. çiviyi mandalla tutun.

- vazodaki çiçeklerin daha uzun süre taze kalması için suyunun içine birer çay kaşığı votka ve toz şeker koyabilirsiniz.

- arı sokması başlığına yazmıştım. buraya da ekleyeyim. arının soktuğu yere küçük bir kesik atın. şişmesi ve ağrısından kurtulursunuz.

son zamanlarda çokça pot kırmaktalar. dillerine geliyor artık. resmen halkla dalga geçmek bu. fakirlikten intihar edilmez doğru, kuru ekmeğe şükretmeliler.

gözlerim doldu okurken... dokunmayın artık çocuklara, kadınlara, hayvanlara. yeter artık yeter.

vurmayın ortamın acemisi benim.

yakında görüşeceğiz. o güne kadar bekliyor olacağım.

mekanik center olsun.

ruh komşum, kardeşim olan yazar.

kalp yaraların aynıysa bir insanla ya da aynı acıları, özlemleri, hüznü yaşadıysan bir şekilde ruhların komşu oluyor.

o da eksik benim gibi. fakat yaşına rağmen çok çok güçlü. nasıl dik nasıl korunaklı. kendini çok güzel yetiştirmiş. ama içinde bir yerlerde hala ufak bir çocuk var görebiliyorum. koca kadın oldum hala bende bile var çünkü. ruhları yaralı insanlar çok erken büyüyorlar. daha çabuk adapte oluyorlar hayata. savunma mekanizmaları daha sistematik çalışıyor. fakat içlerinde bir yerde çocuk bir yan kalıyor. o bile güçlü olmak zorunda. işte benim ruh kardeşimde aynı böyle.

kendisini sevişim ve ona hayranlığım sadece bunlardan sebep değil tabi. bu yanını yazmaya adayışı. herkes yazar ama o içinden yazıyor. sanki kaleminden dökülenlere elinizle dokunabiliyorsunuz gibi. ya da dokunmak istiyorsunuz. ilginç bir enerji. kendinden, kendi ruhundan katıyor cümlelerine belkide bu yüzden çekiyor beni kendine.

canım kardeşim bir süredir profilleri ziyaret etmiyordum. bu ara başladım tekrardan ziyarete, okumaya ve üniversiteyi kazandığını okudum. inan çok sevindim. nasıl güzel bir haber bu. içim sıcacık oldu sabah sabah.

kalbin gibi tertemiz bir ömrün olsun. güzel bir eğitim hayatın ve harika bir kariyerin. yıllar sonra seninle oturup bunu kutlayalım.
ayağına taş değmesin cancağızım...

ben hatırlıyorum ; çağlar öncesinde denizli'de, deniz vardı.
hatta anfi tiyatronun az ötesinde rıhtım vardı.
pamukkaledeki travertenlerin üstünde oturup, şarap içer, deniz manzarası seyrederdik.
böyle güzel bir deniz başka yerde yok diye konuşurduk.
en güzel deniz burada diyerek için için böbürlenirdik.
bu sebeple bu ilin adını 'denizli' koyduk.
fakaaat...
gel zaman, git zaman alüvyonlarla ve fay hareketleriyle o güzelim deniz bize uzaklaştı.
biz ise hala o güzel günlerin anısına ithafen ; ilimize ; hala ; 'denizli' demeye devam ederiz.

kalan zamanlarda da belgesele bakan,
senede 1000 tane kitap okuyan yazarların işi.
her floraya beş on tane yeter.
kalanlar kakara kikiri takılsın.

işverenine bağımsızlığını ilan edip, derin ufuklara doğru yolculuğa çıkmış bir cips reyonu. takdir ettim doğrusu. bunca yıl asgari ücretle çalıştım ben yapamadım, helal.*

fransız elektronik müzik ikilisi. neredeyse tüm çalışmaları etkileyici olan grubun çalışmalarından favoriler: canopée, zoom zoom ve nanã.

bir tarihi eserin başına gelebilecek kötü şeylerden biridir. o kadar zenginiz ki bu konuda nereyi kazsak bir medeniyet çıkıyor neredeyse. çok eski ve bir o kadar muhteşem değerlere sahip topraklarımız. fakat hem halk olarak biz, hem de yöneticilerimiz, olağanüstü duyarsızız bu değerlere karşı.*

geçen gün şehrimdeki birkaç tarihi mekanı gezmek için dışarı çıktım. kapalı çarşımızda, küçük cami diye geçen, tarihi 1370 yılına dayanan bir camiye gidecektim. önceleri çok geçmişim önünden fakat hiç dikkatimi çekmemişti. daha sonra araştırınca böyle bir yerin varlığını öğrenmiş bulundum. neyse oraları boşverin. ben gittim kapalı çarşıya arıyorum arıyorum cami yok. navigasyon da burayı gösteriyor koca cami nereye gitti derken oradaki amcalara sordum. aha burda gızım, dediler bana. meğer bir esnaf amca oralara asmış sattıklarını.*kamufle etmiş koca camiyi. üzülerek güldüm halimize.
güzel projelerim var aslında bu değerler için. imkanım da olsa keşke.

demem o ki türkiye'de yaşamak zor fakat tarihi eser olmak daha zor.

1 temmuz 1936-10 eylul 1996 arasında yaşamış türk sanat müziği bestekarı ve yorumcusu. müziğe karşı yeteceği küçük yaşlarda annesi ve babası tarafından fark edilmiş. temel eğitimini de annesi ve babasından almıştır. babası hafız hüseyin efendi, annesi feride hanım'dır. 1943 yılında kocamustafapaşa’da hekimoğlu ali paşa ilkokuluna başlayan bekir sıtkı sezgin babasını etkisiyle 7 yaşına da tüm makamları ayırt edebilecek şekilde bir müzik eğitimine başlamıştır . 1952’de istanbul’da pertevniyal lisesi’nden mezun oldu. babasının etkisi ile başarılı bir sınavdan sonra istanbul belediye konservatuvarı’na girdi ve buradan mezun oldu.istanbul belediye konservatuvarı’ndaki eğitimi sırasında aralarında mesut cemil tel, şefik gürmeriç, ferdi şatatzer, münir nurettin selçuk, nevzad atlığ, sadettin kaynak gibi isimlerin bulunduğu ustalardan eğitim almış bu onun kendi tarzını bulmasında önemli bir rol oynamıştır.
izmir’de bulunan teyzesinin yanına gittiği zamanlarda buradaki hisar camii’nde ünlü bestekar rakım elkutlu ile tanıştı ve bu onun hayatında önemli bir dönüm noktası oldu.
1959’da girdiği izmir radyosu’nda iki yıl sonra solist ses sanatçısı oldu. bu görevini türkiye radyo ve televizyon kurumu (trt) bünyesinde devam ettirdi. 1965’te birinci sınıf ses sanatçısı oldu. iki yıl sonra izmir radyosu’nda sanatçı adaylarına repertuvar ve üslûp hocalığı yaptı. 1974’te izmir radyosu klasik koro şefliğine getirildi.
1975-1976 ders yılında istanbul’da öğrenime açılan türk musikisi devlet konservatuvarı’nın şan bölümünde repertuvar hocalığına tayin edildi. bu görevi sebebiyle izmir'den istanbul'a taşındı.
1978’de istanbul radyosu’ndaki vazifesine "küçük koro" ve "kadınlar topluluğu" şefliğiyle "repertuvar kurulu" üyeliği, ayrıca türkiye radyo ve televizyon kurumu merkez denetleme kurulu üyeliği ilâve edildi. 1981 yılı sonunda türkiye radyo ve televizyon kurumu’ndan emekli oldu.
1982’de istanbul teknik üniversitesi’ne bağlanan türk musikisi devlet konservatuvarı’ndaki görevi ölümüne kadar devam etti.
bekir sıtkı sezgin, 10 eylül 1996'da hayata gözlerini yumdu.

alaeddin yavaşça bekir sıtkı'ya ithafen yazdığı hüzzam bir şarkıda şöyle tanımlamıştır kendisini:
"üslûbu güzeldi şakıyan bir başkaca sesti, sezgin bir lûtf u ilahi özge nefesti, feryatlarının afakı tutan nağmelerinde, rüzgâr gibi cümle makamat sonsuzluğa esti"

türkiyede ilk tasavvufi konseri kendisi vermiştir.

"canımdan ve malımdan kıymetli olan" demektir.

özel bir sıfat değildir. allah (cc) için kullanılacağı gibi, herhangi sevdiğiniz biri için de kullanılabilir.

yazarların hayretle niye yahu diye tepkisine neden olan başlıktır.