"vücudumu sergilemeyi seviyorum" diyen insanın ruh halidir. pahalı ve dikkat çekici kıyafetleri giymeye eğilimli insanlardır. ekranda kendilerini izlemeyi, aynada kendilerine bakmayı severler. güneşi d vitamini kaynağı olarak değil bronzlaşma aracı olarak algılarlar.

ingilizce adı crab mentality olan; yengeçler bir kovaya hapsedildiklerinde gözlemlenen davranıştan modellenen bir sendromdur. kısaca açıklamak gerekirse herhangi bir yengeç kovadan çıkabilse bile diğer yengeç grubu, başarılı olabilecek yengeci aşağı çekmeye çalışır. başka bir deyişle grup yengecin başarılı olmasına izin vermez.

bir yengeç bilinçli olarak diğerini aşağıya çekmeye çalışmaz. bu davranışın nedeni yengeçlerin başkalarına tutunmanın hayatta kalmayı teşvik ettiği deniz kıyılarında evrimleşmesidir. yani sergiledikleri davranış doğal seçilimin olmasından dolayıdır.

"bana hissettirdiklerini seviyorum,
sanki her şey mümkünmüş gibi,
sanki, yaşamaya değermiş gibi."

"çocuklar nedir derdiniz, anlatın" diyen müdür gibi durmuş bence*.

karikatürlerine de tanımlarına da bayıldığım çok pozitif yazar. ne zaman profiline girsem içim açılıyor mutlu oluyorum bi. herkesi güldüren hoş biri. seviyorum seni böyle devam edersin umarım.*

emeği geçen herkese teşekkürler, çok güzel bir yayın. umarım daha güzel günlerde de birlikte oluruz. *

ama biri var ki ona en bi’ çok teşekkürler. sevgili kuzguncuktaki vişnem, canım, yüreğine sağlık. evet evet, kankacılık kazanacak işte, hıh.*

herkes aman uzak durun yazmış ancak narsistlerden uzak durmak zordur.
kimsenin alnında psikolojik durumu yazmıyor.
narsistler genelde etkileyici, karimatik, yakışıklı, güzel olurlar.
ilk başlarda hem dışı hem de içi güzel insan buldum diye sevinirsiniz. zamanla bu aşamada ayıkmayı öğreniyorsunuz. öyle her şeyi güzel insan olmaz. insanın doğasına aykırı bir kere.
hem dışı güzel hem de ilgili, alakalı içten birisi, ne güzel değil mi?
halbuki başlarda gösterdiği ilginin ve alakanın 10 katını sizden alacaktır.
konuşmalarınız ilerde şöyle olacak %90 narsist üzerine, %10 sizinle alakalı.
o, %10’da bile narsist ilgilisini size vermeyecektir.
narsistler genellikle “duygusal açıdan verici “olan karşı cinsi gözlerine kestirirler.
vampir gibi duygusal enerjisini emerler.
onları sinir etmek istiyorsanız, onu umursamadığınızı net bir şekilde kanıtlayın.
onun sözlerinin, ilgisizliğinin, yaptıklarının ya da yapmadıklarının sizin üzerinizde hiç bir etkisi olmadığını gösterirseniz, onu kendi oyununda yenersiniz.
tabi burada bahsettiğim gerçekten umursamama durumu, rol yapmak değil.

sevgili sillage ile başlattığım eylemdir.

diyeti spor ile kombinleyip hedefe ulaşmak için kurulan ilişki.

imza isteyen hayranları yüzünden sakladık biz onu. *
endişeye mahal yok. kendisi her an her yerde olma kabiliyetine sahiptir.

(bkz: eyluling bizi gizliden izliyor)

ha yandı ha yanacak gerilimi fena bir şeydir. bir anda bütün emeğin boşuna gitmesini istemez kimse.

"az felsefe insanı ateizme götürür, felsefede derinleşmek ise tanrıya götürür"

sözü ile beni daha fazla merak etmeye ve daha fazla felsefe okumaya itmistir kendisi..

friedrich goltz (1834-1902) psikolog ve yazardır. kaynayan kurbağa (boiling frog) deneyi ile beyni çıkarılmış bir kurbağanın yavaşça ısınan suda kalacağını, ancak 25 ° c'ye ulaştığında normal bir kurbağanın sudan kaçmaya çalıştığını gösterdi.

kaynayan kurbağa hikayesi, genellikle, insanları istenmeyen sonuçlara maruz kalmaları için kademeli değişimin bile farkında olmaları konusunda uyaran bir metafor olarak sunulur.

boiling frog
(bkz: kurbağa deneyi)

kafa otağ kuruldu
ne güzeldir bu beşir

eller kollar yoruldu
burda yoktur tebeşir

yazar iken güzel yaz
yoksa paklar teneşir

*

kişinin herhangi bir isteği yerine geldiğinde yapacağını veya vereceğini söylediği ve tanrı'ya bu konuda söz verdiği durumdur.

mutlu olanların hepsi çoktan uyudular şimdi uyumayanlara selam olsun .

imansız ölmekten.
aksini ispat edemeyeceğim iftiradan.
kırdığım birini kaybetmekten.
yapayalnızlıktan.
ve daha bir sürü şey...

dönüşüm’e inceleme yazılamaz. çünkü ne yazsak yanlıştır, eksiktir, acizdir. onun size ne hissettirdiğini yazabilirsiniz ama. bu mümkündür, yine de ne kadar iyi yazarsanız yazın o duyguyu ne yaşayarak ne de yazarak bir daha deneyimleme şansınız olmayacaktır. dönüşüm’ü okursunuz ve olmadığınızı sandığınız birinden hiç olmayacağınızı sandığınız birine dönüşürsünüz.

ankaralı yıllarımda, daha önceki bir yazımda da bahsettiğim imge kitabevinde kafka ile tanışmamın ardından dönüşümü okumak için odama çekildim. hikaye büyüledi beni hemen. ama eksik bir şey daha vardı. tekrar okumaya başladım. ama bu sefer daha yavaş. çünkü hafiften bir dalgalanma oluşmuştu okurken zihnimde. yine bitirdim ve döndüm bir daha okudum. sonra balkonda birkaç sigara içtim. gidip bir kahve yaptım, odama döndüm bir kez daha okudum. bir hafta boyunca sadece geceleri ev ahalisi uyurken ya da onlar evde değilken ve sadece acil ihtiyaçlar için odamdan çıkarak okumaya devam ettim. onlarca sayfa not aldım, kolombiya’da bayram ilan edilmesine neden olacak kadar kahve içtim, her öksürüğümde ağzımdan sönmüş volkan dumanlarına benzeyen dumanlar salacak kadar sigara içtim ama durmadan okudum.

bir hafta sonunda odamdan bambaşka biri olarak çıktım. dönüşümü iliklerime kadar yaşayarak çıktım odamdan. dört kilo vermiş olarak ama çok mutlu ama düşünce yapısı olarak kendini çok güçlü hissederek çıktım odamdan.

dönüşüm okunamaz, o sadece damardan alınabilecek bir uyuşturucudur.

uzun uzun yazarım hislerimi kendi yarattığım dünya'nın duvarlarına.
cennetten kovulmuş bu ruhuma tek iyi gelen şey yasak dünyamın duvarlarına hiç dile getiremediğim sözlerimi döşemektir.

bir yazarın* önerisi üzerine izlediğim filmdir. dream girl sahnelerini hiç anlamadım sanırım keserken oraları unuttular, başka bir açıklaması yok. filmin sonunu daha etkili bekliyorsunuz fakat daha etkili olmaktan çıkıp ilk tahmininiz neyse o gerçekleşiyor, keşke daha güzel olsaydı dedirten bir sonla bitiyor. genel itibariyle izlenebilir bir film, övmeye de yermeye de gerek yok da "abi o sonu bi revize etsek?" demedi mi kimse ya? 10 üzerinden 6.