şuan itibariyle kıskanmış olduğum insandır.
kötü alışkanlığımda var kahretsin.
bir başlığa da dahil ol be gözüm bu nedir sürekli öbürsüleştiriliyorsun.
neyse en azından boş yere yanmayacak olduğumu öğrendim. hee tamam tamam.

natalie portman'ın başrolünü oynadıgı dram-gerilim türünde bir film ama psikolojik alt yapısı oldukça iyi.hamile kaldığı için baleyi bırakmak zorunda kalan bir annenin kızına karşı içten içe olan öfkesi ve baskıcı,otoriter,mükemmelliyetçi bir annenin küçük tatlı kızının beyaz kuğudan siyah kuğuya evrilmesini anlatıyor.

ben sigara olmuşum sözlük.

bir max blecher kitabıdır.

bazı eserler muhteşem bir hale gelmek, artık değiştirilemeyecek o son ve eksiksiz duruma erişmek için belirli bir zamanı beklerler. edebiyat tarihi boyunca bu bahsettiğim zaman genellikler ya bir intihar öncesi ya da bir hastalık sonrası ortaya çıkmıştır. yani eserin yazarı ölümün nefesini teninde hissetmeye başladığı o korku dolu ve heyecan verici anda.

yaklaşan ölüm dokunduğu ya da kendisini hisseden her şeyi güzelleştiren bir tılsımdır sanki. uzaktan görünmesi bile yaratıcı bir işle uğraşan insanlarda kalıcı bir eser yaratma telaşına neden olur. can havliyle yazılan ya da yaratılan eserle çıkar ortaya ve bu eserler en saf, en yalansız ve en eksiksiz olan eserlerdir. bu da öyle bir kitap.

ölüm kapınızda bekliyorsa acele etmeniz gerekebilir ve eğer yatağa mahkumsanız acele edecek gücünüz sınırlı olabilir. o zaman kendi aciz bedeniniz dışında düşsel bir beden yaratıp dış dünyaya onu salmaktan başka yapacak bir şeyiniz kalmayacaktır.

maceraları sizin yerinize bu saydam gerçekliğe bulanmış beden yapacaktır. ve bu beden acele etmek zorundadır, gerçek beden kaybolmadan önce gerçekdışı bir savaşı vermek için. acilen okunması gereken bir kitap.

tanıklık ve hoşgörü dengesini kurabilirse başarabilendir ki bu denge benim için yüzde yetmiş beş tanıklık, yüzde yirmi beş hoşgörüdür. biraz hoşgörü lütfen.

burak aksak'ın yazdığı onur ünlü ve erkan tunç'un yönettiği yapımcılığını orkun ünlü ve funda alp' ın üstlendiği star tv'de yayınlanan absürt komedi, aile dizisi.

3 sezon yayınlanan leyla ile mecnun'un sebep gösterilmeden aniden yayından kaldırılması ardından ekibin düştüğü boşluğu anlatmaya çalıştığı dizidir. bir yandan tepki veremez bir yandanda duramazlar ince esprilerle tiye alırlar ama bence içleri yangın yeridir.

dizide leyla ile mecnun'un final halinide göstermişlerdir ve ben orda pıt olmuşumdur. hala o sahneler aklıma gelince bir üzülürüm. siz bana bakmayın ben her şeye üzülürüm, üzülme eşiğim düşük benim.

makus talih ekibin yakasını buradada bırakmamış ve 13. bölümde dizi bitmiştir.

mecnun kimlik çatışması yaşayan ali'ye geçiş yapmıştır yapmasına ama mecnun'luğunu bir türlü bırakamamıştır. serkan'ın içi ismail abidir. dışının ne olduğunu o da bilmez. osman belki yavuz kalmamıştır ama ekiptende kopamamıştır. evli ve çocuğu olmasına rağmen ekip ruhunu terk edip ailesinin yanına dönememiştir. ahmet kendini ekipten sıyırmaya çalışsada ekip onu baballıktan azat etmez. içten içe o da zaten bunu kabul edemez.

hep birlikte bir maceraya atılırlar. hayal dünyası mı desek masal alemi mi bilemedim. ve sonunda bu masalda böylece biter. herkes rolüne veda eder.

veya cesur yeni dünya isimli kitap, aldous huxley'nin yevgeni zamyatin'in biz adlı kitabından esinlenip yazdığı, 1930 yılında yayımlanan distopya tarzı kitaptır.

bununla birlikte bu kitabın george orwell'a 1984'ü yazmasında ilham kaynağı olduğu bilinir

kesinlike lapa pirinç pilavı olmayan yemektir. * bir italyan klasiğidir. italya'dan çıkmış zannımca en lezzetli ve komplike yemektir. evet pizza dahil.
risotto yapımı için birçok pirinç kullanılabiliyor. italya'da bölgelere göre bile kullanılan pirinç değişiyor. en yaygını arborio tabi ki. carnaroli ve bu diğer ikisine göre daha küçük olan vialone nano da sıklıkla kullanılan diğer risotto pirinçleri. daha bir çok risotto pirinci çeşidi var. risotto pirinçlerinin ortak özelliği nişasta oranlarının diğer pirinçlere göre çok daha yüksek olması. yemeğe kremamsı yapıyı veren de bu. italyan şeflerin ve dahi italyan mutfağının tatlılar hariç genel olarak malzeme listelerinde krema olmamasının sebebini ben buna bağlıyorum açıkçası. kabiliyetlerine güvenmeyen şeflerin yemeğe krema eklediğini falan düşünen italyan şefler var. ilginç ama anlıyorum dediğim gibi, sonuçta bu insanlar en çok tükettikleri yemeğe krema eklemeden kremamsı yapabilmeleri ile meşhurlar. adamışlar kendilerini krema karşıtlığına. hayırlısı.

mutfak bir kimya işi arkadaşlar. bir yemeği pişirmek için ne kadar çok şey bilmeniz gerekiyorsa o yemek o kadar komplike olmuş oluyor. risotto pirinçleri az öncede bahsettiğim gibi yüksek nişasta içeren pirinçler. yetiştiriciliğinden başlıyor işin tekniği. asla yıkanmaması gereken, direkt olarak yüksek ısı ile temas ettirdiğimiz, kullandığınız tencere yüzey çapının ve yapısının bile önem arz ettiği bir yemek risotto. iyi ısıtılmış çelik ve geniş tabanlı bir tencerede, zeytinyağında arpacık soğan ve sarımsağın iyice kavrulması gerekiyor. eklediğiniz pirinç ile birlikte pirinç tümünü olmasa da en azından gözünüzle görebileceğiniz kadar nişastasını salana kadar kavurmaya devam etmez ve suyu erken eklerseniz asla iyi bir sonuç alamazsınız. risotto pirinci son derece geç pişen bir pirinç. aynı yöne doğru karıştırılması, suyu eklemeden önce her bir pirinç tanesinin önce yağ ile kaplanıp çıtırlaşması sonra yüksek ısıya daha fazla dayanamayarak nişastasını içinden çıkarması gerekiyor. akabinde kullanacağınız sebze ya da et suyunu (stock) en az 4 defada ve yavaş yavaş pirince eklemeniz, sürekli karıştırmaya devam etmeniz ama pirinçleri ezmemeye, kırmamaya dikkat etmeniz lazım. risotto tabandan karıştırılır. her defasında suyu tamamen çekmesi beklenir ve yeni sıvı ekleme işlemine ancak bu olduğunda geçilir. son stock ekleme işlemi esnasında risottoyu neli yapmak istiyorsanız bu malzemeleri eklemeniz gerekiyor. deniz mahsulü, ciğer, mantar en yaygın olanları. yaklaşık 20-30 dk kadar kapağı açık, kısık ateşte malzemelerle birlikte pişmeli. bazı uygulamalar gördüm ben de, direkt olarak malzeme ile başlayanlar da var. ama ne demiştik: kimya. almak istediğimiz nişastanın son zerreciğine kadar almak istiyorsak sahaya yeni oyuncular sokmanın anlamı olmadığını düşünüyorum ben şahsen. gerekiyorsa başka bir tencerede malzemeleri pişirip, risottoyla son aşamada birleştiriyorum. tercih meselesi. en son, pişme işlemi tamamlandıktan sonra yani, tereyağ ve parmesanla bitiriyoruz. tereyağ miktarından korkmayın. ama parmesana dikkat etmenizi önemle tavsiye ediyorum. güzelim risottoyu bir erimiş parmesan yemeğine çevirmenin alemi yok.
karnım tok, canım çekti. üfff.

artık arkadaşım olmadığını anladığım olduu görüşürüz nidalarıyla uzaklaştığım ana ve ona derin pişmanlıklar yaşatacak daha nice anlara gebe, zigotsal bir andır.

dağ başında
rastladım ak sakallı birisine
bin yıllık bir halıya bin yıldan beri
bağdaş kurmuş bir çınar gibiydi

sordum ona
aşk ne ustam, hayatın sırrı ne?
tepeden tırnağa aşığım ben
koskoca bir hayat var önümde

(bkz: sevda kuşun kanadında)

standartlara uygun olarak üretildiğinde çocukların hayal gücüne katkı sağlayan eğlence malzemesi.

yalan söylemesi

gerek olmayan sebeplerdir.

istemezsiniz ve çocuk sahibi olmazsınız, bu kadar basit.

çocuk sahibi olmamak bencillik gibi görünüyor diyen olmuş. aslında tam tersine, çocuk yetiştirmek dünyanın en bencil eylemidir. özellikle de ebeveynlerin bir çoğunun çocuğunun inancı ve yaşam tarzı gibi şeyleri belirleme hakkını kendinde gördüğünü düşünecek olursak.

aile sistemiyle ilgili anlatımı oldukça basit olan kitaptır. birkaç sene önce öylesine denk gelmiştim ve tüm yaşama bakışımın değiştiği zamanlardı bazı sorularıma cevaplar da bulmuştum. ''ben'' olmayı fazla abartan ve koskoca insanlığı psikolojinizi düzelteceğiz diye ben merkezciliğe iten hastalıklı modern toplum psikolojisinin doğurduğu kişisel gelişim kitaplarından biri olduğunu düşünüp ön yargıyla yaklaştığım için de kızmıştım kendime. o zamandan beri denk gelen ve biraz olsun okuma isteği uyandıran her kitaba şans vermeyi öğrendim, nereden ne öğreneceğimiz hiç belli olmuyor ve hayat bize öğretmek istediğiyle ilgili ipuçlarını mutlaka sunuyor...

açıklayamadığınız ve döngü halini almış şeyler yaşıyorsanız bir göz atmanızda fayda olacağını düşündüğüm kitap.

güzellikleri/yakışıklılıkları.

durup tipinden bahseden insanlara yalnızca göz deviriyorum. bazı insanlar vardır tipi yoktur ama karakteri vardır, konuşması sarar, kültürlüdür... daha ne olsun? suyundan da eklesinler. *

portekizce bir sözcüktür. toplum, edebiyat ve sanat kurallarına uymayan, bulutlarda yürüyen; hayal gücünün ve rüyalarının bulutlarında yaşayan kişi mânâsına gelir.

ovv bir takım çılgınlıklar, sekülerlik, sisteme baş kaldırı, militarist ama bi o kadar da sınırsız özgürlükçü hareket falan.
övünecek hiç mi bir şeyiniz kalmadı arkadaşlar.

her zaman olduğu gibi buna da inanmayanlar, malum firmaya b*k attığımızı düşünenler çıkacaktır diye düşünüyorum, ki çıkmasa şaşırırdım zaten. ama inanmak istemeyen varsa kör gözlerini 5 dakikalığına açıp buradan okuyabilirler.

tek seferde anlamazsanız eğer ikinci seferide okuyun, torku firması'nın yaptığı insanların manevi ve milli duygularını sömürmektir ve bunuda malum yerlere mabadını dayayarak malum seçmenler sayesinde kolayca başarmıştır.

savaş olmasın ya. darbe girişimi gecesi bile o seslerin etkisinden, karışıklık olacağı korkusundan ne kadar etkilenmiştim. savaş ortamını düşünemiyorum bile. umarım öyle bir şey olmaz.