yapılmaması gerekendir. sizleri “eski” yapan sorun ne ise önünüze tekrar çıkacaktır. ben bu sorunları aşarım diyorsanız. neden ayrıldınız lan o zaman diye sorarlar? aşk bu! bitireceksen buna değmeli. sağlam durun! bir süre sonra yüzünü unutursunuz. ama yüzsüzlügünü asla! hayatınıza yeni biri girecektir. ve dokunacaktır sizin yaralarınıza. iyileştirecektir. siz de gerçek aşk buymuş diyeceksiniz. eski sevgili ise arada bir aklınıza gelecek bir “tanıdık” ya da “tanıyamadık” olacaktır.

erkek ya da kadın fark etmez;
“kaşarların peşinden koşan, fareden başka nedir ki?”

beyne format atın. hayatı kaçırmayın.

malum şaire göre yolun yarısı
eski kimi uygarlıklarda yaşamın sonları
bir kaplumbağa veya kargaya göre pek ileri yaş değil

nazım'ı da es geçmeyelim görecelik gibi oldu tema ama:


'...ona sorarsanız: "bütün bir hayat."
bana sorarsanız : "adam sen de, bir iki hafta'

müzik ile ilgili anca "az fikir sahibi" olanın varabileceği yargı.

yoksa geri kalan ihtimallerle olacak iş değil.

maalesef günümüzün en büyük problemlerinden biri. işte, sokakta, heryerdeler. genellikle cümleye "sen benim kim olduğumu.." şeklinde başlarlar. kendi bir baltaya sap olamasa da, eşinden, babasından, amcasından güç alırlar. kendi başlarına hiçtirler.

bir daha bu yolları aynı hevesle yürür müyüm?

çağımızın kanseridir.

vietnamlılar bu tüneller sayesinde amerikalıların tabiri caizse aklını almıştır. amerikalılar her haltı denemişler ama bir türlü sonuç alamamışlardır. tünellerin içine göz yaşartıcı bombalar, gaz bombaları, el bombalarından oluşan nezih (!) kokteyller yollamışlar ama yine de viet kong'ları sahaya çekememişlerdir. hal böyle olunca yetti gari bizde tünellere girelim madem diyerek kolları sıvamışlar, ''tünel fareleri'' adını verdikleri birlikler oluşturarak tünellerde arzı endam etmeyi amaçlamışlardır. lakin bu iş de tutmamıştır. çünkü tüneller vietnamlıların anatomisine uygun olarak kazılmıştır. amerikalı askerler girişlerde ve ilerleyişlerde bu yüzden çok zorlanmış ve bu sebeple çok sayıda ''tünel faresi'' kapandaki peyniri yutarak, hakkın rahmetine kavuşmuştur. artı tünellerin şeklini ve şemalını da tam olarak bilmedikleri için viet konglar tarafından kolayca püskürtülmüşlerdir. eee ne demişler her fare kendi tünelindeki peyniri yer.

ayrıca bu tünel faresi operasyonları esnasında da vietnamlılar ilginç taktikler uygulamışlar. misal ayakkabılarını araba lastiğinden yapmışlar abiler. böylece farelere daha sessiz yaklaşma imkanı bulup, kolayca kapana sıkıştırmışlar. artı şeytana da pabucunu ters giydirmişler resmen. bilinçli olarak ayakkabılarını ters giyip, askerlerini, tünellerde o şekilde ilerleterek amerikalıları iz sürme konusunda da tufaya getirmişler ve ters köşe yaparak başarılı sonuçlar almışlardır. eh arkalarından ho amca da ''ho ho ho'' diye gülerek, fareleri geldikleri yere doğru uğurlamıştır.

1900'lerin başlarından günümüze kadar uzanan kinetik sanat akımı, eserlerde hareketi yakalamayı, zamana ve mekana yayılıp belki de bunlardan üstün bir eser yaratmayı amaçlar.
bazı kaynaklar ilk kinetik eserleri seurat gibi post-izlenimcilerin verdiğini söylese de, modern anlamda ilk kinetik sanat eseri olarak marcel duchamp'ın bicycle wheel adlı eseri kabul edilir.
kinetik sanatın temelleri bu kadar erken atılmış olsa da 1955'e kadar tam anlamıyla bir akım olarak tanınmadı. 1955'te paris'teki denise rené galerisi'nde bir grup sergisi düzenlenmişti. bu sergideki odak noktası manifeste jaune* yayınıyla macar sanatçı victor vasarely olmuştu. bu manifesto le movement sergisi için özel olarak yayınlanmıştı ve günümüzde kinetik sanat akımının başlangıcı olarak görülür.

sanat eserine bakanı etkilemek için hareketin sunumuna dayanan resimler ve heykeller yaratırken, kinetik sanat akımı, hem zamana hem de mekana yayılan sanat eserleri sunan ilk hareketti. kinetik sanatçılar devrimci bir akımın öncüsü olmuştu. sadece sanatseverlerin yaşadığı deneyime tamamen yeni bir boyut kattığı için değil, aynı zamanda 1930'lardan bu yana modern entelektüel kültürü tanımlayan zaman ve mekânın ilişkisine duyulan yeni hayranlığı çok etkili bir şekilde ifade ettiği için de devrimciydi.



kinetic construction (standing wave) by naum gabo


vega iii by victor vasarely



cysp 1 by nicolas schöffer

herkese benden istediği renkte mahlas, kartela kafastore'da seçin durun. herkesin bir hakkı var heee!

birkaç gün önce tekrar başlayan ve bu son birkaç gündür yakamı bırakmayan iğrenç ötesi rahatsızlık.

o kadar kötü hissediyorum ki, sanki ölsem kurtulacakmışım gibi geliyor. sürekli çok kötü bir şeylerin olacağı hissi var.

mantıklı tarafımla anksiyete atakları beynimin içersinde savaş halinde şuan.
takıntılar da eşlik edince durum çok daha berbat bir hâl alıyor. halihazırda takıntılarla tetiklenen anksiyete atakları geçiriyorum. geçmişte olan saçma sapan bir şeyin (ne olduğunu bile bilmiyorum) geleceğim üzerinde çok kötü bir etkisinin olacağı kaygısı var.

edit: arkadaşlar, bu durumu fark ettiğiniz anda bir saniye bile düşünmeden gidip profesyonel destek alın. koşarak gidin. yatırım tavsiyesidir. tünelin ucu çok pis yerlere çıktı; oradan biliyorum.

büdüt: enteresan bir şekilde, çok ileri boyutlara ulaştığında şizofreni ya da başka bir paranoid bozukluğa dönüşüp dönüşemeyeceğini merak ettiğim rahatsızlık.

gün içerisinde düzenli olarak sorduğum içimdeki benle istişareler ettiğim bir sorunsal diyelim. sonunda işsizlik felsefesi diye bir şey buldum. bana bir yararı yok zararı da. şimdilik ilerliyoruz bu kulvarda.en son birine sormuştum nasıl iş buldun diye. çok basit ya çok kolay falan filan dedi. kendimden soğudum bir an. biri için kolay olan diğerine kolay olmuyor her zaman.
hadi üstüne bir de mani yazalım:

kaç yaz geçti senden habersiz
en son çıktığımdan beri hayat pek bir düzensiz
kafamda sorular yerli yersiz
sahi nasıl iş bulunuruz biz.

entrylerle birlikte hesabı silme özelliği.

konya'da bir vatandaşın büyükşehir başkanına "sular akmıyor cenabet geziyorum" söylemidir.
izlerken bir anlık gülümseme yerini derin düşüncelere bırakıyor.
cenabet geziyorum

hayatımdaki en yakın arkadaşımdan yani sözlükte bilinen adıyla kıvırcık ateş topu * doğum günü hediyesi olarak çok güzel ve çok tatlı bi kolye almıştım*. hem de papatya desenli ve o kadar güzel kii hep takıyorum ayrılamıyoruz resmen*.

(bkz: dövüşmen guzum güzel güzel yazın)

kendiminki dışında herkesinkinin dolu olduğunu gördüğüm kısımdır bgv.

yeraltı dünyasının kralı.
mitolojide ve pek çok kaynakta kötü adam olarak tasvir edilmesine rağmen, bana ölüler içinde yalnız kalmış bir adam düşüncesi uyandırmakta.

pek çok romanda bu yönüyle de vurgulanmıştır.

araftakiyalnizdusakabin*))

illiyet ile zilyet..