öğle yemeği yemeyip resim ödevini yapmıştım, beğenmemişti.

len tam kahve içiyordum… başlık akışa düştü. takip mi ediyon ü’len sözlük?

ben telefonumun kamerasına bant çekeyim. kokpitten çıkayım.

özelimiz kalmadı arkadaş.

21.00 da 'korku'larımızı ve hayatımıza etkilerini konuşacağımız yayınımızda aykut ve seçtiği şarkılarla sizlerle olmayı planlıyoruz.
bekleriz anacığım.

44 takipçime sevgilerimle..



blog.normalsozluk.com/
www.instagram.com/sozlukrad...
twitter.com/RadyoSozluk

seni hiç sevmedim dede. bu kafayla bu devirde iyi tutunuyorsun. iğrenç üslubuna dayanamayıp bastım engeli, kendime not olsun diye yazıyorum burayı. neyse ki dinazorlar gibi sende bir gün ...

aslında aniden gelmemiştir. o zamana kadar birikenler; insanın zihnini dolduran kalbini yoran nedenler vardır. bir süre sonra bulunduğu yere sığamaz olur ve işte o an gelir o gitme isteği.
aklıma cemal süreya'nın sözlerini getirdi bu başlık;
“ne zaman bu şehirden kaçıp gitme isteği gelse, bir köşeye oturup geçmesini bekliyorum. gidersem dönmem çünkü, biliyorum.”

nickaltının bugün patlamış olması sebebiyle doğum günüsü olduğunu öğrendiğim, muhterem bir yazar...
kutlu olsun, yeni yaşınız size huzur sağlık ve mutluluk getirsin efenim...
acaba diyorum, doğum günün şerefine, bir zeibekiko mu salsan şuralara da, şenlense ortalık?

ikinci yeninin önemli şairlerinden ülkü tamer’e ait olan şiir. etkileyici ve çok güzeldir. çeşitli sanatçılar tarafından pek çok kere bestelenip söylenmiştir.

bir ormanda tutup onu
bağladılar ağaca
yumdu sanki uyur gibi
gözlerini usulca

bir soğuk yel eser
üşür ölüm bile
anlatır akan kanı
beyaz sesiyle

diz çöktüler karşısında
sonra ateş ettiler
parçalanan yüreğine
yuva kurdu mermiler

bir soğuk yel eser
üşür ölüm bile
anlatır akan kanı
beyaz sesiyle

gelip kondu bir güvercin
ellerine o gece
kırmızı bir çelenk oldu
bileğinde kelepçe

bir soğuk yel eser
üşür ölüm bile
anlatır akan kanı
beyaz sesiyle.

yüzlerce kadın birbirine 'dikkat et' mesajı atıyor ve buna kara mizah yaptılar yeaa deniyor öyle mi ? - tamam.

finn adında bir çocuk ile jake isimli sihirli köpek olan üvey kardeşinin anlatıldığı, fantastik, her yaştan insanın izlemesi gerektiğini düşündüğüm, baldan tatlı hayat dersleri içeren cartoon network çizgi dizisidir.

insanın ruhunu yücelten acı, ucuz bir mutluluktan daha değerlidir.
dostoyevski

geçen yıldan yaşlı, gelecek yıldan genç.

fiyatlar genel düzeyinde sürekli ve hissedilir artış olmasına denir. tam tersi ise; deflasyondur.

suçlama değil gerçektir, hem aile hem öğretmenlerin, çocuklarla ilgili yaptıkları neredeyse her yorumun gerçekleşen kehanetler olduğunu gösteren, kanıtlayan o kadar çok araştırma varki, herşeyin sebebi bu çocukluğa çıkıyor maalesef,

sürekli çektiklerini, yaptıklarını, yorgunluklarını anlatan, kardeş olsun diye, çeşit olsun, renk olsun diye doğurup, çocuklarının yüzüne bakmayan, dinlemeyen, hayat için birşeyler öğretmeye, yüreklendirmeye vakti olmayan anne babalar suçlu da değildir, sorumludur, başarıdan yada başarısızlıktan.

çoluğunun çocuğunun rızkı olan karma puanını bir gecede sözlükte bitirecek olan sözlük yazarları için pek iyi olmayacak senaryo.

italyanlar'ın stilleri bakımından farklılık gösteren klasik golcü santrfor tipi futbolculara verdikleri isim.

ben yandım siz de yanın.* susmuyor beynimin içi susmuyor!

önce hissi gelir, sonra anlarsın sonra kavrarsın.

dünya dışı yaşam dendiğinde akıllara insan formu gibi evrimin son halkası hayal edilse de aslında ufacık minicik bir bakteri bile yeterlidir dünya dışı yaşamın ispatına.

stephen king’in 1977’de yayımlanmış korku romanı.

öncelikle ilk kez korku romanı okuduğumu ve hatta stephen king’in ilk kez romanını okuduğumu belirteyim. farklı bir tür deneyeyim dedim bu sefer. bu türe mesafeliyim aslında, nedeni de çok basit: korkuyorum çünkü*.

kitabı gerçekten beğendim. saniye saniye gerilimi hissettiriyor. korku filmi izlediğimde, korkutucu sahnelerde gözümü çevirsem de iş kitap olunca bunu yapamıyorsunuz . ayrıca kitapta her yeri, sahneleri siz canlandırıyorsunuz kafanızda; bu da gerilimin bir kaç kat artmasına neden oluyor. kitabın edebi boyutuna değinmeyeceğim; bu tür kitaplarda edebi bir yer aranmasını mantıksız buluyorum. sadece okuyup, heyecanı hissetttirip hissettirmemesi önem arz ediyor. kitap da bu konuda başarılı; benim için önemli faktör de bu.

oteli elimle çizeceğim kadar iyi betimledim kafamda. otelin önündeki şimşir hayvanları, otele gidiş yolunu, otelin manzarasını,odalarını, bakıcı odasını, mutfağını, balo salonunu ve hatta kat planları bile kafamda canlandı. karakterlerden nedense sadece danny gözümde çok net belirdi, diğerleri biraz daha silik kaldı.

kitabın filmi de çevrildi malumunuz. onu izlemedim ama izleyeceğim onu da. hatta kitaptan bağımsız devam filmi de çekilmiş; o filmin ilk filme göre daha başarılı olduğunu duydum ama izlemeden bilemem tabi.

konusu zaten belirtilmiş; kısaca üzerinden geçeyim tekrar. jack, eşi wendy ve oğlu danny ile birlikte yaşamaktadır. uzun yıllar süren alkolikliği ve öfke kontrolü olmamasından dolayı öğretmenlik işinden kovulmuştur. alkol aldığı dönem ,oğluna da şiddet uygulamış ve oğlunun kolunu kırmıştır. bu olay, sonradan bahsi geçmese de karı-koca arasında hep bir problem olarak kalmıştır. jack aslında babasının kaderini yaşamaktadır. babası da kendisi gibi alkol bağımlısıydı ve öfke sorunları yaşamaktaydı. wendy de annesinin kaderini yaşamaktaydı bir anlamda. annesi gibi kötü kalpli değil kesinlikle ama oğlu ile babasının ilişkilerini kıskanıyor. danny ise bir ‘ışıltı’ya sahip. olanları, olacakları görebiliyor ve hatta düşünceleri bile okuyabiliyor.

işsiz kalan jack, arkadaşı al’in desteğiyle, overlook hotel’inde bir iş bulur. iş de bütün personel ve müşteriler gittikten sonra eşi ve oğluyla tüm kış boyunca otelin bakıcılığını yapmaktır. ama otel eski bir oteldir ve her otelin bir hayaleti vardır ama overlookta daha fazla hayalet vardır.

arada farklı bir tür deneyeyim diyenler için iyi bir seçim olacaktır. ben beğendim ama dediğim gibi bu türden okuduğum ilk kitap. bu kitaplara aşina olan kişiler belki de beğenmeyecektir kitabı, bilemem. olayların işlenişi yönünden başarılı buldum. okuyacaklara tek önerim, gece yatmadan önce okumayın.

bir dakika ya, ne oluyor?

kıyafeti hakkında söz bile söyleyemez kaldı geçti bir anda kadına vuruyor. dağ başında mı yaşıyoruz, cidden bu tiplerin kendilerini ahlak bekçisi görüp kendi ahlaksızlıklarını bu tarz kapatmaya çalışmalarından bıkkınlık geldi.

o anki travmayla yanlış da hatırlayabilir hatta bence abarta da bilir. olay abartılması gereken bir olay zaten. birini öldürdüklerinde bile bu tipler ceza almıyor, kadın ne yapsaydı, zaten ortada şiddet var, cama kafasını vurup vurmaması o kadar önemli mi?
şunu giyme onu yapma hep aynı hikaye, aşağılık hislerinizi artık başkalarına yansıtmayı bıraksanız mı?