kapalı alan fobisi olanlari ve nefessiz kalma fobisi olanlari kalp krizinden götürebilecek olay.

gari çalacağı aklıma hiç gelmemişti yalan söylemeyeyim. kalkın oynayalım *
iyi yayınlar olsun, bol neşe dolsun içimiz.

göztepe şehir hastanesi, minibüs caddesi

ben profesyonelim, isme takılmam, yazacağıma bakarım*.
şaka bir yana, alışmışım her gün en az beş tanım girmeye, hiç küsüp gidemem.
işin yoksa yeni bir sözlük bul, orda ordaki yazarlarla muhabbet et, beğeni almaya çalış, puan topla, derece yapmaya çalış.
hiç uğraşamam.
sevdiğim yazarlar var onları da bırakamam.
formata biat eden yazarlar, bi zahmet formatı yazana da bu seferlik biat etsinler.
ezcümle, olmuş olmuş, yazmaya devam.

12 mart darbesinin ardından radyo ve televizyonlardan halka yapılan çağrının başlangıç kısmıdır.

aslında muhbirlik müessesi bu döneme özgü bir şey değildi türkiye’de de dünyanın herhangi başka bir yerinde de her zaman var olagelmiş bir kavramdır muhbirlik. ancak bu darbenin ardından türkiye’de beklenmedik bir saygınlık kazanmıştır.

muhbir vatandaşlar isimlerinin önüne eklenen sayın sözcüğü ile bir anda statü sahibi olduklarını zannederek üzerlerindeki eziklik ve vicdani baskıdan kurtulup kendilerini varolmanın dayanılmaz hafifliğine bırakmışlardır.

herkesin elinde kolunda tabakhaneye zamanında ulaşması gereken bir ürün varmış gibi koştur koştur birbirini ihbar ettiği bu dönem ister istemez bizi george orwell isimli kahinin yazdığı 1984 kitabına götürüyor.

kazandıkları sahte saygınlıkları ile koltukları kabaran muhbir vatandaşlar onu bunu yerli yersiz ihbar ederek sırtlarının sıvazlanmasından büyük memnuniyet duymaya başladılar.

15 temmuzda ülkede yaşananlardan sonra yine gün yüzüne çıktı muhbir vatandaşlar ama aziz nesin’in bile yazamayacağı kadar komik durumlar meydana geldi bu esnada. benim dinlediğim hikayelerden birinde eğitimci olmak için yeterince eğitilememiş iki okul müdürünün aynı gün birer dilekçe ile birbirlerini fetöcü olmakla suçladıklarını öğrendim. sebebi ise nitelikli okullardan birine müdür olmak için bir yarış içinde olmaları.

muhbirlik müessesesine saygı duymamakla birlikte bu kadar çetrefil bir işin altına girecek kadar vatansever (!) olmalarını da takdir etmiyor değilim.

"siz para ezmeye ukrayna'ya gidersiniz ama cenazenize mahalle p.zevengi gelir." dedirtmiş veresiye defteridir.

bazen kuş ötüşü, bazen araba kornası... bazense malum şahsın sesidir. en çok da o işte. hâlâ konuşuyor...

çok iyi üretilmiş kitle kontrol mekanizmasi.

beylerbeyidir.
zengini de fakiri de barındırır.
sahili vardır.
bir geçmişi, kültürü vardır.
boğaz içi köprüsünün ayağındadır, ulaşımı kolaydır.

bilgi için söylüyorum: türkiye'nin yüzölçümü 783.562 km²'dir. yani bill gates ülkemizden daha geniş topraklara sahiptir. bu yüzden bilo ağa değil de "sultan 1. bilo" desek daha iyi olur gibi... *

edit: haberde dönüşüm yanlış yapılmış galiba. suya düştü senin padişahlık hayalleri billy...

taa daa

üstada sormuşlar; “her şeyi kaybettik ne yapacağız?"
üstat cevap vermiş; "çay koy, yeniden başlayacağız!"

berat albayrak isimli vasıfsız eski bakan'ın kaçmasına sebep olan mektuptur.

bedeli ise 18 milyar euro.. vergileriniz nereye gidiyor görün işte, ak koyunlar.

acımdan ölmemek için otoban kenarlarında adını bildiğim otları toplarım.
ya da köyüme gider orada ot toplarım.
sonuçta o da ot, bu da ot.*

adama kök söktürürler.

her gün whiskes whiskes nereye kadar be kardeşim. koy adam gibi tava ciğeri de havamızı bulalım.

ne güzel sözlük keşke benim olsa*

ps5 dahi alamayan aylak öğrencilerin anında 5 bini seçeceği versus.

oysa hayat öyle bir şey değil. bir yerini kaldır iki iş birden yap o halde derler adama.

aylaklığa ve rap müziğe övgü bitsin artık. salonda anneciğinin hazırladığı kahvaltıya eşlik ederken 5 bin kafi diyen çocuklara tavım hafız.

ev ekonomisi 101.