vatanını en çok seven, görevini en iyi yapandır.

soğanlı menemen vs soğansız menemen

selam dostlar. biraz sitemkar bir başlık ama o kadar sitemkar değilim.

kafa sözlüğe geldiğimden beri onlarca giri girip, gerek yorum yapıp gerek tanım girdim.

bir kaç yazarın yazdığına göre modlar yeni gelenlere hoşgeldin diyorlarmış, bana diyen olmadı.

giriler sonrasında sadece beğeni bildirimi gelmekte. turunculandıran sadece 1 kişi oldu.

tanımlamak gerekirse kafası atmış bir yazarın internet ortamında ruhunu dokunduracak bir olayın olmaması serzenişidir.

edit: biraz ilgi gördüm pohpohlandım tişikkürler kafa sözlük

dedim;
dayan yüreğim dayan
mademki bu çocuklar türkan
mademki bu çocuklar saylan
gelecek onlarındır
gerisi yalan
değişir bu düzen
döner bu devran.

- zülfü livaneli

kendisine engel atmadım ve mesajlarım da kapali değil ama ben kimseye nedense mesaj atamıyorum. bişey oldu benim sözlüğe galiba.

edit : kapalıymış ben açtım :d kusura bakma

aksiliklere rağmen, hayır diyebilen birilerini görmek, umut vaat ediyor.
emeğinize sağlık.
ayrıca evernevergreen'in sesini duymamak da üzdü.

#875872

(bkz: biz bunları hep tanımlarımızda yazdık)

bugün güncel durumu takip ederken aklımı kurcalayan durum.
evet ağaçlar ciğerlerimiz. evet ağaçlar, ormanlık alanlar eski haline gelsin çok isteriz ama bağış yaparken, ufak büyük elinden ne gelirse verilen paralar öncelikle o alanlarda ciddi maddi kayıp yaşayan insanlara ve hayvanlara harcansa, onların yaraları sarılsa daha iyi olmaz mı düşüncesi beni içine çekti.
evet bu görev öncelikle yönetimin ilgili kuruluşlarının ama belli ki onlardan pek bir hayır yok. yani vatandaşa yardım için o bölgelerin belediyelerine direkt bağış yapılsa diyorum da ona da hükümetten engel gelir muhakkak. yaşandı daha önce.
of bilemiyorum. keşke hepsine bir çözüm olabilsek.

mum gibi olmak demektir. etrafı aydınlatıp biten yine sen olursun.

--- alıntı ---
abd'liler bu süreci deneyimledi zaten.
(bkz: donald trump)
--- alıntı ---

bu yoruma aşırı katıldığımı söylemek istiyorum. *
•
ve olucak diye bir kelime türkçede bulunmamaktadır.

yalnızlığı tercih etmek ya da mesafeli olmak başka çaresi gerçekten yok.

aklıma direkt bu replik gelir..

yayıncısının, yayın başlığını çiçek bahçesine çeviren yazarlara minnettar olduğu radyo programı.
sözü benden alıp ses kaydı isteyen mi dersiniz, başlığı animasyon filmine dönüştüren mi yoksa içimi kıpır kıpır eden tanımlar mı? yazılan tanımlara sarılıp uyuyasım geliyor, bu nasıl bir duygu anlat deseniz anlatamam ama sayenizde şirinleri gördüğümü söyleyebilirim.*
hazır elime fırsat geçmişken küçük bir duyuru yapayım. bildiğiniz gibi ses kaydı göndermede yarın son gün. şimdiye kadar gelen anonslardan yola çıkarak sizlerle yine çok eğlenceli bir gece geçireceğimizi söyleyebilirim. herkes mi harika şarkı seçer ama ayıp değil mi?*
birkaç yazar arkadaşımız "seçtiğimiz şarkıyı kendimiz söyleyebilir miyiz?" diye sormuştu, aklımda başka bir fikir olduğu için ertelemiştim ancak onlara da bu tanım vesilesi ile "evet, elbette gönderin neden olmasın? aklımdaki fikri daha sonra yaparım." demek istiyorum.
yarın ses kaydı gönderen yazarlarımızın listesi ile yayın günü öncesi son duyurumu paylaşır, bir eksiklik var mı diye kontrol ederiz her hafta olduğu gibi.
şimdilik sevgiler ve kalpler efendim.*

sır tek kişiliktir. bu sebeple kimse ile sırrınızı paylaşamayınız dediğim başlıktır.

eğitimci olamamış kişidir. bir ogrenciye nasıl davranması gerektiğini bilmeyen birisi ne eğitim verebilir ne de öğretim. kimi öğretmen vardır böyle hatırlarsın kimi ogretmen vardir sevgiyle 50 yil sonra bile anlatirsin.

bir julio pot kısa animasyon filmidir.

julio pot filmin hem senaryosunu yazmış, hem filmi yönetmiş, hem müziklerini yapmış, yetmemiş müziklerde kullanılan piyanoyu da çalmıştır. sırf bunun için bile ayakta alkışlamaya değer bir filmdir.

yunan mitolojisine göre sanki kendisi çok matah bir varlıkmış gibi kendine tapınmakta ihmalkarlık yapan insanlara bir ceza vermek isteyen zeus paşamız aslında dört kollu, dört bacaklı yarattığı insanları nicer dicer’ın en iyi parçalarından biri olan keskin bıçağı ile ikiye bölüp onları farklı yerlere atmış. o yüzden insanoğlu öteki yarısını aramaya yazgılı kılınmış.

zeus’un terbiyesizliği olsa da bu hikaye aslında bize insan ilişkileri hakkında, özellikle de romantik ilişkiler hakkında bir yol gösterici olabilir. tıpkı bu kısa film gibi.

benim kendi hayatımdan yola çıkarak aldığım bazı dersler var ve bu filmi çeken yönetmen de sanırım benimle aynı fikirde. ilki, birine ait olmak ya da sahip olmak gibi kavramların çok saçma, çok yanlış olması. bir insana sahip olamazsınız. eğer sabahları mağaranızdan çıkıp aslan avlayıp taş yontmuyorsanız. birine ait de olamazsınız. eğer kendinizi son model bir yapay zeka robot olarak görmüyorsanız.

ikincisi ise; birini etkilemek, onunla birlikte olmak için üst üste fedakarlıklar yapmanıza gerek yok. çünkü bu sizi hiç istemediğiniz bir yöne doğru götürür. aslında doğru bir örnek olmayabilir ama transfer döneminde yıldız bir oyuncu transfer etmek için hak ettiğinden daha fazla transfer ücreti, imza parası, tonla maç başı primi, başarı primleri, gol primi, şampiyonluk primi ve başka bilmem ne primleri vermek gibi bir şey bu. sonra da futbolcunun merhametine kalmak gibi. *

peki ne yapmak gerekir? onu da filmin sonunda göreceksiniz.

the gift

çocuk büyür ve sokaktaki yaşlı yobaz amca çocuğa sorar;
- sen cami olan ayasofya mısın, yoksa kilise olan mı?
+ ...

üslup kisiyi vezir de yapar rezil de . üslûp yerine başka bir şey geliyordu ama unuttum .bu daha iyi oldu sanki.

lisedeyken ve hüzünlü bir kız iken, hüzünlü kızları çizmeyi severdim.

17 ağustos 1999 gölcük depremi sonrasıydı. depremzedelere yardım için, geliri depremzedelere bağışlanmak üzere yunan dark metal grubu rotting christ beyoğlunda (yanlış hatırlamıyorsam (gbkz: alt kemancı)'da) bir konser verdi. hatta kocaelinden üst düzey yetkililer teşekkür konuşması falan yaptı grup sahneye çıkmadan önce. konserde çeşitli medya kanallarından kameraları görünce akşam haberlerde "metalcilerin yardımseverliği" tarzında haberler bekledik tabi doğal olarak. ama bilin bakalım ne oldu? reha muhtar denen zat, show tv ana haber bülteninde aynen şu manşetle verdi haberi: "yunanistandan gelen çürüyen isa isimli satanist grup, türkiyedeki çok sayıda satanist ve metalcinin katıldığı bir konser verdi" evet aynen bu şekilde verdi. ne yardımdan bahsetti ne de depremden. ben iki arkadaşım ile en önden izlemiştim konseri. arkadaşlardan biri evlatlıktan reddedilme derecesine geldi neredeyse, babam biriktirdiğim bütün şebek heavy metal fanzin koleksiyonumu sobada yaktı... zor zamanlardı..