sicilya'nın doğu kıyısında yer alan, avrupa kıtasındaki en yüksek yanardağdır. en son iletilen yüksekliği 3.326 m olmakla beraber zirvedeki püskürmelerle bu yükseklik zaman zaman değişmektedir.

ara ara aktif duruma geçip lav püskürten yanardağ dün itibariyle (13.12.2020) tekrar hareketlenmeye başlamıştır. görüntüler için buradan

edit: tamam bir gün ölücez de bu patlamaları bari yakından görebilseydim.

rhetorical question, türkçede ''retorik soru'' olarak bilinir.

aslında cevabı belli olan ya da cevap almak için sorulmayan sorulardır.

en popüler örneği, ''geldin mi?'' sorusu olabilir.

takipçilerimin kimler olduğunu görebilmek adına sürekli artı almaya çalışıyorum. yetmiyor sürekli herkesi artılıyorum. bu durum bana çok eskilerde olan bir durumu hatırlatıyor: beğen duvarındayım.

midem bulandı gerçekten. bu kitaplar basılmadan önce denetlenmiyor mu ya? nasıl böyle bir kitap piyasaya sürülebilir, yayınevi nasıl bu kitabı basmayı kabul etmiş? nasıl bir ülke olduk biz? pes doğrusu.

sana ve ilişkiye zarar veren bir kişiyle olmaktansa huzurlu bir yalnızlık en doğru olanıdır. kötü bir ilişki zaten devamında bitmek bilmeyen tartışmalar ve ardından muhtemel ayrılık aşamalarını getirecektir. bu yüzden kendinizi yalnız hissettiğiniz bu ilişkiden çıkıp kendi huzurunuzda yalnızlığınızı yaşamanız sizin için en doğru olanıdır. lakin ince ve önemli bir çizgi var ki kişi kendini yalnızlığa alıştırıp gelecek ilişkilere kendini soyutlamamalıdır.

cüneyt özdemir'in "son seçimlerde 130 bin oy aldınız, moraliniz bozulmadı mı?" sorusuna "benim ne moralim bozulucak halkımızın morali bozhulsun hah hah hah hah hah" diyerek cevap veren; dobralığı, girdiği her seçimi kaybetmesine sebep olmuş, lafı dolandırmayan liberal demokrat parti eski genel başkanı ve iş adamı. gülüşü evlere şenliktir.

yürümek

aynen öyle diliyorum ama olan yine bana olur. ben öldüğümle, yarım kaldığımla kalırım. diğerleri hayatlarına devam eder. bir varmışım aslında yokmuşum.

başrolünde javier bardem olan inarritu filmi. benim için bu söz bir filmden beklentimi maksimuma çıkarıyor.
oyunculuklarıyla çekim tekniğiyle her şeyiyle tam bir başyapıt. insanın kalbini paramparça ediyor. izleyeli yıllar oldu ama etkisinden çıkabilmem hiç mümkün olmadı. çaresizlik o kadar net anlatılıyor ki çok rahatsız edici bir film çok karanlık çok gerçek çok acı. baştan sona insanın ruhuna işliyor her sahne her detay çok özel olarak hazırlanmış. inarritu filmleri zaten böyle olur da bu dram yönünden diğerlerinden daha etkileyici bence. roman gibi bir film.

seven sevdiğiyle sevişmeli.

zulme rıza zulümdür.

(bkz: haksızlık karşısında susmak)

"insanın büyüdükçe mi artıyor dertleri , yoksa insan büyüdükçe mi anlıyor gerçekleri?"
"bakarken kıyamamak mı yoksa baktıkça doyamamak mıdır aşk?" sözlerinin sahibi naif şairimiz.

bu başlıkta herkesin bildiği kült kitaplar yerine (simyacı dönüşüm şeker portakalı vsvs) daha az ön planda olan kitaplar önerilmelidir kanımca.
benden bir öneri gelsin madem. bu başlıkta daha çok kitap önereceğime inanıyorum zaten.
(bkz: siyah damar)
(bkz: golem ve cin)

birileri için 'delilik' olarak görülse de ruh için en iyi terapi. çünkü insan, kendi haricinde kimseyle tamamıyla açık olamaz.

'dünyaya gelip gelmemeyi istemek' tercih değil giydirilmiş bir kimlik olduğundandır.aynen din,renk,ırk,aidiyet,cinsiyet,dünyaya gelinen yer,anne baba gibi tercihsiz ve gurur duyulup şımartılmaması gereken kavramlar. şöyle demiş cesar mendoza :
...........
"tanrı’nın hayal gücünü beğenmiyorum.
ben tanrı olsam;peygamberler göndermez direkt konuşurdum insanlarla.ben tanrı olsam;hitler’i iyi kalpli bir yahudi olmakla cezalandırırdım,yahut yetenekli bir yazar yapardım onu.içindeki kötülüğü insanlara değil,tuvallere boşaltırdı.. ben tanrı olsam,devletler yok olur,gül kokulu bireyler var olurdu sadece,atlar çılgın zamanlar koşardı.ben tanrı olsam,düşünce gücüyle herkesin,istediği karakter olmasını sağlardım,dünya bir şiirin,yaratılım sürecine dönüşürdü böylece.ben tanrı olsam intihar ederdim,insanlarla birlikte acı çekmeyi öğrenemediğim için."

ben önce başlığı aratıyorum bulamayınca başlığı açıyorum. iki dakika sonra aradığım başlığı buluyorum. ama utanmıyorum. asla utanmam.

tatlı hayat dizisinde, fevkaladenin fevki bir şekilde ihsan yıldırım karakterini canlandıran ve aklıma hep o karakterde yer edecek oyuncudur.

zamanında çok oynardık.

1-holding sahibi zengin, şımarık, baba parası yiyen, çapkın ya da hiçbir kıza bakmayan, mütevazi, hep nasihat aldığı yaşlı bir amcası olan 23lerinde erkek karakter
2-köpek gibi fakir ama iki katlı ahşapımsı evde yaşayan çok güzel kıyafetleri ve telefonu son model olan gururlu kadın
3-baş karakter erkekten hoşlanan ara bozucu zengin kadın(hep olmadık zamanda öpüşürler) ve baş karakter kadından hoşlanan öbür zengin erkek(genelde baş karakter erkekle yakın bi ilişkileri vardır)
4-dakikada 50 kereye çıkabilen bakışmalar, asla bitmezler... arada bakışlar dudaklara kayar ama tesadüf eseri aniden odaya başka biri gelir ya da biri öksürüp geri çekilir

fi tarihte bir "sarıyer" maçında defans oyuncusuna; "çık tepesine oğlum, çıksana lan!" diye çileden çıkmışçasına bağrımış, sonra adama sarı kart yedirerek tribünü komple yarmış, sempatik ve de futbolu resmen tutku halinde yaşayan teknik adam.