ekşi sözlüğün ne kadar kanser insanlarla dolu bir yer olduğunu anlamak için onu reddit ile kıyaslamanızı tavsiye ederim. ekşi sözlük, her yaştan ve her cinsten insan içeriyor ama ne hikmetse bu insanların hep en kanser olanlarını içeriyor. şöyle söyleyeyim, ekşi sözlük her açıdan bağnaz insanlarla doludur. kendisini modern gören insanlar bile aslında aşırı bağnazdır ama bağnazı oldukları değerler farklıdır sadece. ekşide insanlar diğerlerinin zevklerine saygı duymazlar, aksine diğerlerinin zevklerini kendileri için bir üste çıkma aracı olarak kullanırlar. mesela ezhel seviyor olun, ekşideki insanlar sizi aşağılarlar. ezhel dinlenir mi, ezhel kim a*k gibi triplerle kendilerince bir kast sistemi yaratmaya çalışırlar ve akıllarınca bu sistemde kendi zevklerine uymayan işler yapanları alt kastlara koyarlar. bu da kendilerinin bir çeşit ego şişirme yöntemidir. yani özetle, toksiklerdir. bakalım bu kafa sözlük denen yer de bir ekşi çakması mı çıkacak yoksa daha hoş ve anlayışlı insanlar mı göreceğiz?

sırf sen, beni seçesin diye kendime bir hikâye buldum. en uzak, en ağır hikâyeyi seçiyor ve ruhumu en iyi bildiğim yere, sokaklara gönderiyorum. bir şey kımıldıyor içimde. beni aşk kımıldatıyor. zaten bize de aşkla kımıldamak yaraşır. dalgınmışım. sözler birikmiş içimde. hepsini yarına bırakmışım. yarına… eskimeye.. şimdi baksam gözüme çarpar mı? baksam gözüme çarpar mı aşkı gösteren işaretler? ne çabuk dağılıyor benim düşüncelerim. ne kolay yıkılıyor inançlarım. ne kadar sık değişiyor benim kararlarım. ben her şeyi ne kadar çabuk unutuyorum. ben her şeye ne çabuk alışıyorum. *

bazı başlıklara "kesin bunu lucifer açmıştır" diye girmemi sağlayan yazar.

kendisini "tarabya'da bizim uşaklar etiler'de yumuşaklar" sözüyle hatırladığım bir döneme damgasını vurmuş türkücüdür. tabi bu sözünden sonra epey tepki görmüş, yamulmuyorsam onun da topuğuna vurmuşlardı.

en genel özellikleri......

ben bu konuyu hiç bilmiyorum ya.

"başarısızlık,daha akıllıca bir karar vermek için mükemmel bir fırsattır."
henry ford

yazıp yazıp siler dururum
kime ne yazacağımı bilmez dururum
atmayın artık nizanime tek bir laf
yoksa sizi kütür kütür bitirir yer dururum.

2015 yapımı bir sinema filmi versiyonu var heidi'nin. alain gsponer yönetmiş. bir kitap sinemaya nasıl uyarlanır sorusuna şahane bir örnek olmuş bu film. en küçük ayrıntısına dek ilmek ilmek işlenmiş, şahane oyunculukların izlendiği bir yapım olmuş. heidi rolündeki anuk steffen müthiş yetenekli bir genç oyuncu. bonus olarak bir de niki reiser tarafınfan bestelenen film müzikleri öyle güzel bir soundtrack albümü oluşturmuş ki, ne zaman dinlense insanı hem içten içe bir hüzne, hem de çocuksu bir neşeye sevkediyor.
film de albüm de en az birer kere mutlaka deneyimlenmeli...

çekilen her vesikalıkta da armut gibi olunmasına neden olur. bu sebeple her resmi belgede de bir armut olursunuz. ehliyetinizi, nüfus cüzdanınızı, öğrenci kimliğinizi başkalarına göstermeye çekinirsiniz.

görüldü atın, bu kadar kasmayın bence. *
ya da direkt söyleyin konuşmak istemediğinizi.

tuvalette sıkılmanızı önleyen durumdur.

fakat zamana dikkat etmek gerekir.

tuvalette fazla oturmak basura sebep olabilir.

haşlanmış yumurtanın kabuğunu santim santim soymak yerine yumurtayı bıçakla ortadan kesin daha sonra yemek kaşığıyla yumurtayı çıkarın. *

bir ara bilgisayarımdan şüphe duymama sebep olan yavaşlama. teknoloji katili olmama ramak kalmıştı ki sözlüğün yavaşladığını anladım.

önemli şahsiyettir aynı zamanda çipte taktırmayacaktır.

hele o küçük fotoğrafları hareket ettirip yaptıkları stop motion yok mu? çok sevdiğim bir şarkıdır. aşk acısı çekin beni dinleyin der, insana.

tertemiz sözlük,bundan iyisi şamda kayısı.

aralarında vakit geçirince kendimi kirlenmiş hissettiğim dişi topluluğu. benden uzak, coni sinslere yakın olsunlar.

ankara da sıhhiye de bulunan ve perşembe günleri olan sosyete pazarına okul çıkışı arkadaşlarımla birlikte gider, gezerdik. yine bir perşembe günü (2 sene önce kış aylarında) yanımda bir kız arkadaşımla şal satılan bir tezgahın önünde durduk. orda çalışan orta yaşlarda ,şapkalı bir adamdı, bana" hoşgeldin diyerek ismimi söyledi. "pardon tanışıyor muyuz ?" dedim. yüzüme baktı güldü. arkadaşımla birbirimize baktık birine benzetti herhalde dedik kendi aramızdaki, tezgahtaki şallara bakmaya devam ettik. o sırada bana " boşuna bakma istediğin renk yok senin burda" dedi yine güldü. "nasıl yani ?" diye sordum. "sen x rengini çok seviyorsun haftaya tekrar geleceksin buraya o zaman şal alacaksın" dedi yine güldü. sevdiğim rengi söyledikten sonra yanimdaki arkadaşıma baktım kızın rengi bembeyaz olmuştu. "gidelim artık ben korkuyorum" dedi arkadaşım. hiçbir şey almadan tezgahtan uzaklaştık. " görüşürüz diye arkamdan bağırdı ve arkami döndüğümde yine bana gülümsediğini gördüm. 1 hafta geçti yine perşembe günü bu kez başka arkadasimla yine ayni pazara aynı tezgaha gittik. koca pazarı tavaf ettik sağa sola sorduk nihayet adamı bulduk. " hoşgeldin" dedi ve yine ismimi söyledi. "benim sevdiğim renkteki şalı getirdin mi bu hafta? dedim. "evet ayırdım sana, geleceğini biliyordum" dedi. o gün getirdiği şalı aldım. tam gidecekken " nasil biliyorsun tüm bunlari dedim. " benim kalp gözüm açıktır adını, sevdigin rengi, bu hafta tekrar geleceğini bundan dolayı biliyorum dedi. çok güzel falda bakarım dedi, yine güldü. aradan zaman geçti ondan sonra tekrar gittim pazara ama kendisini bir daha hiç görmedim.

yahu he he ...

türkiye de olmayacak olan ayaklanmadır. covid'e gelene kadar neler yaşandı bu ülkede kimse çıt çıkarmadı.

elin avrupalısı tabi özgürlüğüne düşkün adamlar. eline para veriyorsun evinde dur diyorsun onu bile dinletemiyorsun.