kişinin basit olmasından dolayı karşısındakini de kendisi gibi sanmasında, karşısındakine "basit insan" yakıştırması yapabilecek kadar acizleşmesidir.

derler ki; kişi kendinden bilir işi.
yine derler ki; kişi kendisi ne ise karşısındakini de öyle bilirmiş.

birine bir konuda laf atarken, aslında attığı lafın niteliklerini taşıyor olduğunu unutmamalıdır.
karşısındakine basit diyorsa aslında kendisi basittir.
karşısındakine hakaret/küfür ediyorsa ettiği bütün hakaretleri/küfürlerin niteliklerini kendisi taşıyordur.

bunu da basit insanlar yapar, basit olmayan insan basit konularla ilgilenmez.

vieri,toldo,zanetti ve materazzi beğendi mi acaba?hiç sanmıyorum.sünnet çocuğu kıyafetine benzemiş.sen de mi inter.

tebrik edilesi, diş bakımına çok özen gösteren insanlardan sadece biri.

peki bu konuda olay sadece bakımda mıdır, o da tartışmalı konulardan biridir.

#1108838 15 mi? eğer doğruysa ben yazarlığa başladığımda suya bu diyen yazar. yaşlandığımı yüzüme adeta fışkırttı ya...ağlıçam ben.

çok korkmuştum, hayatımda hep bir saplantı olarak kalacaksın diye. ama en nihayetinde, sen de unutuluyorsun...

kaliteli müzik örnek vatandaş 'ta dinlenir.

söz konusu boğaz ise her türlü...

ilgili okuldaki çocukların can güvenliğinin bulunmadığını gösteren rezillik.

bir şekilde herhangi bir öğrencinin alevi veya muhalif falan olduğunu öğrenseler neler olur kim bilir...
muhtemelen o okulda gençlik kolları yapılanması da mevcuttur veya temellerinin atılmasına çalışılıyordur.

üstelik okul müdürü bir devlet memuru ve bildiğim kadarıyla devlet memurlarının siyasi oluşumlara üye olması ve aktif faaliyet göstermesi yasadışı.

huzur. gerisini, her şeyi becermekte üstüne olmayan kadın yapar.

majör depresyondan kurtuldum, ilaçları bıraktım, 2 senesi durduk yere ağlamakla geçti, çok acı çektim ama kendimi buldum, duygularımı düzenlemeyi öğrendim, çok sayıda eğitim aldım, kilo verdim, hayır demeyi öğrendim, etrafımda kimse kalmadı, çok yalnızlaştım ama kendim oldum, zordu ama başardım..

bir ay, karbonhidratsız, bakliyatsız, glutensiz, sütsüz, peynirsiz "yaşayabilip" unun ekmeğin şekerin tadını unutup, can sıkıntısından bir mozaik kek+çay kombinine teslim olmak, uyuyan devi uyandırmak...

o kadar param yok der çıkarım. kıvranmaya gerek yok.

hayatımın en berbat günlerinden birisinde, kavga etme sebebim olacaktı bu garson. neyse ki, yemek yemeyi kavga etmekten daha çok sevdiğim için, ben elindeki tabağı geri alıp yemeye devam etmiştim.

aldatıldığımla yüzleştiğim gündü. evde öfke, üzüntü, hırs üçgeni arasında debelenirken, arayan en yakın arkadaşım sesimi kötü duyunca, durumu söylemek zorunda kalmıştım. yoksa o gün kendi kendimi yer, ertesi gün arardım onu.
arkadaşım durumu öğrenince, evde kendini bunalıma sokma, gel çıkalım bir şeyler yiyip içelim, dışarıda kafan dağılır deyip, beni çok da zorlanmayarak dışarı çıkmaya ikna etmişti. ne yiyeceğimizi fazla düşünmeye gerek kalmadan, en çok sevdiğim olduğu için, iskender yemeye götürdü.
siparişler verildi, yemeye başlandı. arkadaşım moralimi bozmamak için konuya temkinli yaklaşıp, sormuyor pat diye fakat ufak ufak konu açıldı illa ki. ben de olayı anlatmaya başladım.

üzülünce de ağlarım bazen ama en çok ve muhakkak sinirlenince ağlarım. bu ne saçma ve zor bir özelliktir yaşayan bilir.

aldatıldığıma üzülüyorum tabii ama en çok sinirliyim.
anlattıkça ağlamaya başladım. bir yandan da iskenderimi yiyorum. çok senkronum ama. hem tadını çıkartarak yiyorum hem de ağlıyorum.
bir ara konu hararetlenince, yemeye birkaç saniyelik es verdim. çatal bıçağı sanki yemek bitmiş gibi, tabağın kenarına koydum. ağlamam coşmuş, sayıyorum bir şeyler.
muhtemelen, bizi izleyen garson birey, hızlı hızlı geldi tabağımı aldı. cümlemi yarım bıraktım, saniyede döndüm ve tabağı garsonun elinde yakaladım. yiyorum ben onuu diye, kıpkırmızı suratımla adamı durdurdum, aldım tabağımı. garson gülmeye başladı. tamam görüntü muhtemelen karşıdan bakınca komikti ama o kadar ağlarken bile iştahlı bir şekilde iskender yiyen birisinin, bitmemiş tabağı hangi akılla sormadan alınabilir?
garsonları bu konuda daha hassas olmaya davet ediyorum.

pinterest karilari gibisin. gerci iltifat mi ilk basta bi anlayamamistim*

ben yatarken onlar çalışıyordu...

haldun taner'in keşanlı ali destanı türk edebiyatı'nda epik-göstermeci tarzda yazılmış ilk yerli müzikli oyunudur.



oyun türk tiyatro tarihinin ilk epik oyunu olarak kabul edildiği için brecht'in epik oyunlarında kullandığı bir çok özellik de taner tarafından etkili bir biçimde kullanılmıştır. örneğin gestuskonusunda ali'nin ayağındaki aksaklık en ince ancak çok da önemli bir detay olmakla beraber ali'nin üzerine tam oturmayan, eğreti kalmış kahramanlığı ve toplumun aksak düzenin onun üzerindeki etkisi göstermekti.

üzerinden 22 yil geçmesine rağmen halen zevkle izlenebilen komedi tarzında suç filmi. tek kelime ile erkek filmi de diyebiliriz. filmde önemli rolde hiç kadın oyuncu yok. uzatilmis ve abartılmış dövüş ve kaçış sahneleri de yok. sahneler arası geçiş, doğru anda yavaşlama ve hızlanma,detayların absürt şekilde sunulması, birbirinden farklı karakterlerin bir şekilde olaya dahil olmasi ve birbirlerinden habersiz ortak noktada buluşması, dozunda aksiyon ile hiç sıkılmadan izlenilen süresi de gayet makul eglenmelik film. tuğla kafa rolündeki alan ford'un sahnelerinde daha eğlenceli ve zeki konuşmalar olsaydı daha eğlenceli bir film olabilirdi. filmi izleyince kumar tüm kötülüklerin anasıdır da diyebilirsiniz, beğenmeyip asagiladiginiz insanlar sizden çok daha kurnaz ve zeki çıkabilir de diyebilirsiniz ama ben köpekler her zaman yardımcıdır. hiç tanımadıkları insanlara bile... çıkarımını yapmayı tercih ettim. ayrıca bradd pitt'in bu filmde yer almak için yönetmene ulaşmış olması detayı da, kariyer planlamasında ne kadar başarılı olduğunu gösteriyor.

özlem – afşar timuçin.

herhangi bir kalabalık yerde tek otururken sandalyenin boş mu acaba deyip alınıp masada sadece benim oturduğum sandalye kalması.

hypnos ukdesi.

babadan babaya tepki değişir ama genelde ilk başta bir bruh moment mimiklerine sahip olurlar babalar. devamı onun da kahkaha atması ya da babalara gelmenizle sonuçlanabilir.*