tahtayı kullanırken yaşanan zorluk dışında pek bir zorluğu yok gibi.

sigaranin zararli olduguna inanilmayan donemi akla getiren cumle.

sigaranin zararsiz hatta az icilirse yararli oldugu yalanlari sigara sirketlerinin cabalari ile uzun yillar boyunca dunyanin buyuk kesimine yutturuldu. sigaranin zararli olduguna inanmiyorum diyen kisilerin bir kismi sigaraya bagli hastaliklardan oldu.

abartildigini dusunebilrsiniz ama toptan inkar baska bir sey.
umarim inanmak icin yakinlarinizdan birini kaybetmek zorunda kalmazsiniz.

her grubun nefretini nasıl kazanıyorsunuz dedirtendir. ülkenin belki de en apolitik üniversitelerden birini bu hale getirmek takdir-i şayandır.

şaşırmadığım öngörüdür. 2:47'ye dikkat edelim.

muhakkak. her kadın genellikle vajinası olduğu için tecavüz edilene, dayak yiyene, öldürülene kadar belli bir müddet tanrıça muamelesi görür. kesinlikle katılıyorum.

bu hadsizliği yapacaksanız, sende kendimi görüyorum diyebilirsiniz.

şeker portakalı
zeze’yi çoğumuz tanıyoruz zaten. onun çektiği acıları,yumuşacık yüreğinden gelen sözleri unutmak ne mümkün.

portakal kız
kanser babanın gelecekte yetişkin olacak oğluna yazdığı mektupla, annesini ve tanışmalarını anlatırken felsefi göndermeler de yapması üzerine yazılmış bir roman.bir seçme şansımız olsaydı kısacık bir hayatımız olduğunu bile bile yine de gelir miydik dünyaya, sorusunu sorar.

narenciye üzüyor beni, sesli sesli ağlatıyor hem de.siz siz olun kitabını okumayın gözyaşı istemiyorsanız.

ayrılık sevdaya dahil

açılmış sarmaşık gülleri
kokularıyla baygın
en görkemli saatinde yıldız alacasının
gizli bir yılan gibi yuvalanmış
içimde keder
uzak bir telefonda ağlayan
yağmurlu genç kadın

rüzgâr
uzak karanlıklara sürmüş yıldızları
mor kıvılcımlar geçiyor
dağınık yalnızlığımdan
onu çok arıyorum onu çok arıyorum
heryerinde vücudumun
ağır yanık sızıları
bir yerlere yıldırım düşüyorum
ayrılığımızı hissettiğim an
demirler eriyor hırsımdan

ay ışığına batmış
karabiber ağaçları
gümüş tozu
gecenin ırmağında yüzüyor zambaklar
yaseminler unutulmuş
tedirgin gülümser
çünkü ayrılmanın da vahşi bir tadı var
çünkü ayrılık da sevdâya dahil
çünkü ayrılanlar hâlâ sevgili
hiç bir anı tek başına yaşayamazlar
her an ötekisiyle birlikte
herşey onunla ilgili

telaşlı karanlıkta yumuşak yarasalar
gittikçe genişleyen
yakılmış ot kokusu
yıldızlar inanılmayacak bir irilikte
yansımalar tutmuş bütün sâhili
çünkü ayrılmanın da vahşi bir tadı var
öyle vahşi bir tad ki dayanılır gibi değil
çünkü ayrılık da sevdâya dahil
çünkü ayrılanlar hâlâ sevgili

yalnızlık
hızla alçalan bulutlar
karanlık bir ağırlık
hava ağır toprak ağır yaprak ağır
su tozları yağıyor üstümüze
özgürlüğümüz yoksa yalnızlığımız mıdır
eflatuna çalar puslu lacivert
bir sis kuşattı ormanı
karanlık çöktü denize
yalnızlık
çakmak taşı gibi sert
elmas gibi keskin
ne yanına dönsen bir yerin kesilir
fena kan kaybedersin
kapını bir çalan olmadı mı hele
elini bir tutan
bilekleri bembeyaz kuğu boynu
parmakları uzun ve ince
sımsıcak bakışları suç ortağı
kaçamak gülüşleri gizlice
yalnızların en büyük sorunu
tek başına özgürlük ne işe yarayacak
bir türlü çözemedikleri bu
ölü bir gezegenin
soğuk tenhalığına
benzemesin diye
özgürlük mutlaka paylaşılacak
suç ortağı bir sevgiliyle

sanmıştık ki ikimiz
yeryüzünde ancak
birbirimiz için varız
ikimiz sanmıştık ki
tek kişilik bir yalnızlığa bile
rahatça sığarız
hiç yanılmamışız
her an düşüp düşüp
kristal bir bardak gibi
tuz parça kırılsak da
hâlâ içimizde o yanardağ ağzı
hâlâ kıpkızıl gülümseyen
-sanki ateşten bir tebessüm-
zehir zemberek aşkımız

ateş anlamına gelen ot/od sözcüğünden türemedir. tam olarak oda kelimesinin arkaik biçimidir. odak ve ocak kelimeleri de bu kelimenin evrilmiş hâlidir. tüm bu sözcüklerin tüketilmesindeki temel mantık ise eski türklerin yurtlarının (yurt=çadır) odağında (merkezinde) tüten ve yurda hayat veren ocağın odudur.

yolu açık, ömrü güzel olsun.

normal bir insandır. insanları tanımadan onları başka hangi özellikleriyle çekici bulabiliriz ki? alınlarında karakter özellikleri yazmıyor. ayrıca biri tarafından çekici bulunmak güzel bir şey değil mi yahu?

böyle bir anım bir anımı tutmaz oldu. bazı günler uyanıyorum çok mutlu ve umutlu oluyorum sonra içimden nedenini bilmediğim bir keder akıyor, ya sanki beş dakika önce mutlu olan insan ben değilmişim gibi bir anda boşluğa düşüyorum bazen gelecek kaygısı geliyor aklıma bir anda yüzümdeki gülümseme kayboluyor. bazen de bu hassaslığımı kaldıramıyorum gerçekten hassas olmak pek de iyi bir şey değil bunu çok iyi anladım. birileri yanımdayken gülüyorum eğleniyorum ama işte ne oluyorsa yalnız kalınca oluyor. çok saçma sapan kuruntular yapıyorum mesela ama anlamı yok, bunlardan hemen kurtuluyorum yoksa insanın içini yiyorlar. bu zamanlarda gidip aynada kendi kendime konuşuyorum arada inanın çok iyi geliyor. içimi dökmek için genelde kağıda yazı da yazarım o anki ruh halimle kime ne yazmak istiyorsam alırım kalemi kağıdı kimi zaman gözlerimde yaşlarla doldururum sayfaları. bu sefer de buraya yazdım inanın yazmanın çok büyük bir gücü var şimdiden daha iyi hissediyorum bile.

ölseler bile mi? anneler ölmemeli bence.

--- alıntı ---

metropoll'ün 2020 yılının aralık ayına ilişkin "türkiye'nin nabzı" başlıklı araştırması tamamlandı. olası cumhurbaşkanlığı seçiminde cumhurbaşkanı erdoğan ile ankara büyükşehir belediye başkanı mansur yavaş'ın yarışması halinde erdoğan yüzde 40.7 oy alırken, yavaş'ın oyu ise yüzde 43.9.

--- alıntı ---

buradan

pazar kahvaltısı denilince ilk akla gelen tabi ki kalabalık bir masadır. her manada tabi masanın üstü ve yanları kalabalık olacak. lakin uzun yıllardır nadir zamanlar dışında benim için bu durum söz konusu değil. ama yine de enerji emdiğini, mutluluk süpürdüğünü düşünmüyorum. insan kendiyle yaptığı bir kahvaltıdan neden böyle bahsetsin ki? hele de kendini seviyorsa. yani işin aslı kalabalık ya da yalnız olmakla bir problemim yok beden ve ruh sağlığımda sorun yoksa ben her türlü kendimle zaman geçirmekten keyif alırım. bu sabah kendime güzel bir sofra donattım, çay demledim terasımda manzaraya karşı harika bir kahvaltı yaptım.
kahvaltım serpmeydi ama siz yinede serperken dikkat edin. *

bu yaşa yeni girenler ikiye ayrılır: büyüdüğünü hissedenler ve bununla öz güven kazananlar, kendini çocuk hissedenler ve tecrübe kazanamadan hayatın ellerinden kayıp gideceğini düşünenler. genelde ortası olmaz. insanın içinde bulunduğu en garip yaştır, yirmili yaşlara geçmişsinizdir, biri sorarsa büyümüş olduğunuzu gösterircesine ''yirmi yaşındayım'' demek istersiniz ama daha dünkü çocuksunuzdur. üç sene önce bu yaşlar size çok büyük geliyormuştur ama artık siz de yirmi yaşındasınızdır. tuhaftır.

özel yeteneklere sahip olmasıdır. ruh haline göre sürekli değiştiren mega yazardır.

eurovision'a tekrardan katilmayacagimiz aciklandiktan sonra 11 yildir hala devam eden kanayan yaramiz tekrardan kanadi. sadece turk insanini degil, dunyayi da sarsan bir konudur manganin birinci olmasina izin verilmemesi. neredeyse her ay we could be the same acar, videoyu izler, altindaki turk yabanci yorumlari okurum. buyuk haksizlik. unutursak kalbimiz kurusun.