isterdim bir yağmurdan artakalan şu koku şarkıya sığsın
şimdi sana sigaramdan yüz bularak soruyorum, nasılsın ?

verilen karar film izlerken patlamış mısır yemek’tir ama genelde film başlamadan bitirilir o mısır.

şu anda fark ettiğim hede.
düşünsenize gün gelecek bayramda eli öpülmeye gelinilen kişi olacaksınız. çocuklarınız sizinle kavga edecek, hiçbir şeyden anlamayan bunak birisi olduğunuzu düşünecek. arkadaşlarınız ölmüş olacak ve yanlız kalacaksınız. çünkü jenerasyon değişmiş olacak. o günün teknolojisine ayak uyduramayacaksınız.
acaba 45 yaşına gelince kendimi mi assam?

ilk defa 1880 yılında, fransız nörolog jules cotard tarafından kapsamlı olarak tanımlanan, hastanın kendisini ölü olarak tabir ettiği bir psikolojik rahatsızlıktır. genellikle kaza veya büyük travmatik olaylardan sonra gelişir. hasta çürümüş olduğunu dahi düşünebilir.

cotard'a gelen ilk hasta orta yaşlı bir kadın olan matmazel x'ti. beyninin, organlarının olmadığına, kendisinin ölü olduğuna inanıyordu. doktor vakayı not etti ve cotard sendromu'nu tanımlayan vaka gözlemlenmiş oldu. en sonunda matmazel x açlıktan öldü. çünkü mide, ağız gibi yeme sistemlerinin çalışmadığına inanmıştı.

cotard bu durumu “delire de negation” yani "yok sayma hezeyanı" olarak adlandırmıştır. sendroma çok nadir rastlanır. aynı zamanda şiddetli depresyon, psikomotor gerilik, anksiyete belirtileri ile ilişkilidir. hasta halisülasyon görür, dünyayı yok kabul eder ve diğerlerinin onun ölü olduğuna inanması için intihara kalkışabilir.

(bkz: jules cotard)

estetik kaygılarla bıçak altına yatan insanların, -popüler- benzer estetik uygulamalar
nedeniyle aynı klon fabrikasının imalatı oldukları hissini uyandırmaları.

hastalık, kaza ya da doğuştan olup da kişinin özgüvenini ve toplum içindeki imajını zedeleyici durumlar dışında estetik ameliyatlara karşı bir insanım. her insan kendi yaradılışı ve doğallığıyla güzel.insanın doğal yaradılışının onun diğer insanlar tarafından algılanırken önemli olduğunu düşünüyorum. herkes birbirine benzediğinde ise insanları diğerlerinden ayıran tamamen karakteristik özelliklerin kaybolması oldukça üzücü. *

bir islam ülkesinde yaşamak

insanların dini rituelleri milatta yani isa'nın dogmasiyla başlamadı ki hep vardı. çokta şaşırmamak gerek dünya arkeolojisine ve mısır turizm bakanlığina hayırlı olsun

*sormaz ki bilsin,
sorsa bilirdi..
bilmez ki sorsun,
bilse sorardı.

ölüm meleği olarak da anılan dr. josef mengele'nin insanlık dışı deneylerine ev sahipliği yapmış olan ölüm kampı.

söz konusu zat, kampın sovyet ordusu tarafından kurtarılmasından kısa bir süre önce, içinde "çalışmalarından" elde ettiği bulguların yer aldığı bir çantayla birlikte kayıplara karışmıştır.
yıllar sonra arjantin'de olduğu saptanan mengele, 7 şubat 1979 günü, denizde yüzerken felç geçirmiş ve boğularak ölmüştür.

zorba
nikos kazancakis

"bu kadar mübalağanın arasındaki hakikat kırıntılarını hangi teleskopla görüp keşfedeceğiz? "

empati yapmak

miktarı ve hacmi sabit olan bir gazın, sıcaklığının artırılması ile basıncının da artacağını söyleyen kimya yasası.

karşı dik kenar komşu dik kenar ve hipotenüs

gizemlidir. her sayfasında farklı bir yanını keşfedersin . okudukça anladığını zannedersin hatta sonuna geldiğinde bu kadarmış deyip çözdüğünü de düşünebilirsin. sürpriz sonla karşılaşırsın çoğu zaman ve kitabın başına dönersin. okudukların çöp olur ve kendini bir sarmalın içinde buluverirsin.

isteyeceğim o kadar çok şey var ki..hangisini yazsam bilemedim..

evde kriz çıkartan insan türü.

hiç tahammülüm yok buna. bir keresinde başka şehirde yaşayan arkadaşlarımız yatılı olarak misafirliğe geldiler. üniversiteden çok yakın arkadaşım ve eşi. ilk gün oturduk, sohbet falan ettik. akşam yemeği şaraplar falan. sonra bunlara odalarını gösterdik, iyi geceler dedik uyuduk. bizim evde de tek banyo var. ben sabah erken kalkarım. gene kalktım girdim banyoya. ne göreyim, tam ortasından sıkılmış bir diş macunu. benim macunum değil ama olsun. benim şafak attı. aldım macunu elime çıktım koridora bas bas bağırıyorum. kim sıktı lan bu macunu böyle diye. tabi herkes uyandı, benim kanka çıktı ne bağırıyorsun diyor. eşi arkasında korkulu gözlerle bana bakıyor. hangi hayvan sıktı bunu dememle gözümün ortasına yumruğu yemem bir oldu. ben yerdeyim, benim kanka sen benim karıma nasıl hayvan dersin diye bağırıyor.

tabi yumruğu yeyince kendime geldim, özür falan diledim ama nafile. nitekim 15 yıllık dostluk da bu meseleden dolayı bitmiş oldu. hiç pişman değilim valla. diş macununu ortadan sıkan bir kızla evlenen biri zaten benim arkadaşım olamaz. bu olaydan az sonra benimki de boşanma davası açtı. neymiş çok takıntılı biriymişim. kendi kaybeder, yelloz nolucak!

abdest suyundan hallice olduğundan her defasında reddettiğim çay.

daima yaptığımdır. yaparken hiç gocunmuyorum üstelik. kendi kendimi eğlendirdiğim için daha çok mutlu oluyorum daha bir neşeli kahkaha atıyorum.