her sene eylül aynında hollanda'da düzenlenen orjinal adı bloemencorso zundert olan çiçek geçit törenidir.
ilki 1936 yılında yapılmıştır.
dünyanın en büyük çiçek geçit törenidir.
malum olduğu üzere çiçek yetiştiriciliği ile dünyada nam salmış olan hollanda'nın bu alanda böyle bir törene sahip olmasına hiç şaşmadım.
bir gün hollanda'ya gideceklere bunu eylül ayında yapmalarını tavsiye ederim.
www.ntv.com.tr/amp/galeri/y...

nickaltı girilmesi. kahve. aşk. sözlüye kaldırılmak...!

hoş güzel koku

biz neciyiz burda ayıp ayıpp! dediğim serzeniş.

vietnam’ın ulusal giysisi. çok da cici kıyafet olup, anlamı uzun gömlek demektir. ben geyşa kıyafetine çok benzettim bu kıyafeti; zaten çin’den geçtiği de söylenenler arasında.

kıyafeti şöyle tarif edeyim; uzun tunik var, altına da pantolon giyiliyor. kadınlar için geleneksel rengin beyaz olduğu, genç kızlarca da beyaz olanın tercih edildiği ve okullarda da forma olarak giyildiği okuduğum kitapta belirtilmiş. yazar zaten vietnamlı, yalan söyleyecek hali yok herhalde*. kıyafetin de fotoğrafını koyayım ki, gözümüzde daha iyi canlansın.


fotoğraf buradan: pixabay.com/tr/photos/g%C3%...

kıyafetin tarihine gelirsek, önceleri vietnamlıların geleneksel kıyafetleri tunik,altında etek ve iç çamaşırı şeklindeymiş. ming hanedanı vietnam’ı işgal ettiğinde, kadınları çinli kadınların giydiği pantolonu giymeye zorlamışlar.o zaman çinli kadınlar nasıl giyinirdi bilmem ama vietnamlılara ‘pantolon giyceksiniz’ denilince, ‘eee bunun üstüne ne giycez?’demişler. fikir birliği de olmayınca, amann üstü kalsın altına da pantolonu çekiveririm demişler. işte böylece bu geleneksel kıyafet ortaya çıkmış.

sonrasında bu kıyafet, kuzey ve güney vietnam olarak bölününce, ayırt edici kıyafet olarak uugulanmaya başlandı. sanki farklı okulların, farklı formaları olması gibi, kuzey ve güney birbirinden ayrı giyinmeye başladı. güney vietnam’da hem erkekler hem de kadınlar uzun düğmeli bir gömlek giyecek ve altlarına pantolon geçireceklerdi.

bu kıyafet, forma olarak ilk kez vietnam’da bir kız lisesinde kullanıldı. o kadar beğenildi ki, paris’te defileye bile çıktı bu kıyafet. avrupalılarca da çok beğenildi ve hala da tüm dünyada alıcısı olan ve sevilen bir kıyafet oldu.

kaynak ve daha fazlası: en.m.wikipedia.org/wiki/%C3...

yapman guzum, yanarız.*

1984 yılında yayınlanmaya başlayan bir çizgi dizidir. yönetmeni john kimball olan çizgi dizi bir süre türkiye’de de yayınlandı.

biraz transformers ve knight rider karışımı bir hikaye olan turbo teen brett mathews’un yaşadığı talihsiz bir kaza sonucu başına gelen tuhaf bir olay ile başlıyor.



brett kırmızı spor arabası ile - yanlış hatırlamıyorsam bir pontiac - amerikalı tavırlarla takılırken bir yıldırım fırtınasına yakalanır ve bir ışıma sonucu ısındığı her an kendi arabasına dönüşmeye başlar.

elbette ki bu tür güçler kazanan her amerikalının yapacağı gibi o da bu gücünü iyilik için harcayan bir kahramana dönüşür.



benim aklımda kalan sahne de şöyle dizi ile ilgili. brett, arabaya dönüşebilmek için ya üzerine sıcak bir şey döker, ya da çok sinirlenmesi gerekir. bir bölümde bu ikisi de olmayınca hollywood sarışını tipli kız arkadaşı brett’i öper ve kızın ateşine yanan brett arabaya dönüşüp önce düz duvara tırmanır sonra da kötüleri yakalar. kolej bebesi olan brett sonraki ve önceki hikayelerde her bölüm ateşlenmek için başka bir yöntem kullanır. dizinin en heyecan verici anı brett’in bu sefer arabaya nasıl dönüşeceğini beklemekti.



çok iyi bir çizgi dizi değildi belki ama benim için önemliydi o zamanlar.

bu kitabın ününü çok duydum. her sorduğumda tavsiye edilen bir kitaptı. ama kalın olduğu için cesaret edememiş, kitaplıkta aylarca bekletmiştim. şimdi anlıyorum neden ısrarla tavsiye ettiklerini.

kelimeler özenle seçilmiş, cümleler inci gibi dizilmiş, sayfalar ilmek ilmek dokunmuş. kitabın edebiyatımızdaki yerini ve öneminin herkes biliyor. reşat nuri güntekin'e yakışır bir kitap. aşk, ihanet, özlem, üzüntü, sevgi tek bir kitapta ve tek bir insanın duyguları. bu kadar duyguyu üst üste kaldirabilmek zor, bunlarla birlikte yıllarca yaşayabilmek daha zor. bunların üstüne bir de geçim sıkıntısı yüklendimi feride'nin omuzlarına...

çalıkuşu'na açılan bu kitapta bizi feride'nin günlükleri karşılıyor. onun mutlulukları, onun hayal kırıklıkları.. yeri geldi feride'yle sevdim, çalıkuşu'yla daldan dala atladım, gülbeşeker'le kaçtım. nerden bakarsam bakayım kamran'ı suçlu buldum, kitabı okumadım hissettim.

tek suçu ölesiye sevmek olan, naifliğiyle gönlümüzde taht kurmuş bir ipekböceği'ydi o. nasıl kıydılar ona, insan acıtırım diyerek parmaklarının ucuyla okşarken saçlarını, kamran nasıl ihanet etti? nasıl üzmeyi başardı?

feride'nin neredeyse bütün hayatı kaçmakla geçiyor; kendisinden, kamran'dan, geçmişinden. ama kaderinden kaçmayı başaramıyor "aynı duayı birbirinden habersiz eden iki insan er ya da geç kavuşurmuş" birbirlerinin kaderi olurlarmış. evet, feride sarı çiçek romanından sonra kamran'dan nefret etti. ama vazgeçemedi, içinde bir yerlerde onu yaşatmaya devam etti.

her sayfasında kendimden bir parça bulduğum bu kitabı herkese tavsiye ederim.

orijinal ismi recess olan ülkemizde disney'in teneffüs zili adıyla yayınlanan bir çizgi film.
çizgi filmde çete olarak takılan bir grup çocuğun teneffüste yaşadıkları anlatılırdı. anaokuluna giden vahşi çocuklar, kendini kral ilan etmiş çocuk, bıyıklı okul müdürü, asabi bayan finster ve diğer karakterleriyle efsane bir çizgi filmdi. türkçe dublaj ya da alt yazılı olarak hiç bir yerde bulunmadığından bir ara tekrar yayınlasınlar diye atv ye mail atmışlığım bile vardır.

düşmana verilen güzel bir gözdağı idi. atamızın dediği gibi düşman bozguna uğrayıp gitti. zafer türk milletinin oldu.

pentagram

insanları dinden soğutmak için uğraşan sapan,mide bulandırıcı zihniyete sahip imamlardan birinin ettiği söz.
siz sanıyor musunuz ki herkes bunun yanlış olduğunun farkına varsın.bunları dinleyen adamlar eve gidince sanki kendisi 5 vakit namazında içkiden kumardan uzak ve dört dörtlük bir müslümanmış gibi karısına kızına ahlaksız muammelesi yapıyorlar.ben ne kavgalar bilirim evde böyle sabaha karşı 5 gibi gelip bizi dövmeye kalkan babamın pişkin pişkin kendini haklı çıkarmalarını.yazık...

vazgeçmesi için oluşan gerekli şartlarla baş edememe sonucu, bu kararı alan insandır.
doğru yapan insandır. zaten kimse ve hiçbir şey için, gereğinden fazla taviz vermemek hayat kalitesini arttıran, en önemli olgulardandır.

günaydın.

uzun zamandır paylaşsam mı paylaşmasam mı diye düşündüm. bir cesaretle karşınızda paylaşımını yaptığım ilk şiir.

yazarım halk için

değil şiirlerim bireysel
yazarım halk için inan
umuttur dizelerimdeki can
derttir kederdir benim için ilham

elleri nasıl bağlamış halkım
sokmaz gavurun icadını memlekete
acımaz üç günlük dünyadaki kaderine
kader acıya münafık der umuda

halkım benim yollar vardır dersiniz
yolları yapan yolsuzdur
buna sevinen adam arabasız

hastane yaptı dersin
doktor sırasında beklersin
okul yaptı eğitimde yükseldik
ama geldi medrese ve yobazlık

dini sever kuran-ı öper
yozu alkışlar, dünyayı para için satar
kimdir bu adamlar?
bizden aldığını bize vermeyen

oturur saraylarda ve en lüks mekanlarda
ülkem için diye bağırır meydanlarda
ey benim halkım kapısından bakamadığın sarayın
arabanla geçemediğin yolun
doktoruna gidemediğin hastanen
bunlar senin için evet!

yolları okulları ve hastaneleri
garibana umut verir sanırsın
acınacak haline sevinirsin
müjdesidir bunlar karşıdaki cennetin
kader dersin allah dersin
şehit olam yoksul kalam
ne de olsa cennet müjdesidir

@rimbaud

vallahi duygulandık. billahi duygulandık.

seni bizler var ettik normal sözlük. sen de bizleri var ettin. sana kocaman sarılıyorum. ömrün uzun yazarın çok olsun.

şimdi gidip herkesin tanımını tek tek beğeneceğim çok duyguluyum.

"bu muydu sorunun?"

"hava kurşun gibi ağır,
bağır, bağır, bağır
bağırıyorum.
koşun!
kurşun eritmeye çağırıyorum.

o diyor ki bana,
sen kendi sesinle kül olursun ey,
kerem gibi,
yana yana...

dert çok,
hem dert yok.
yüreklerin kulakları sağır
hava kurşun gibi ağır.

ben diyorum ki ona,
kül olayım,
kerem gibi,
yana yana.
ben yanmasam
sen yanmasan
biz yanmasak
nasıl çıkar karanlıklar aydınlığa.

hava toprak gibi gebe,
hava kurşun gibi ağır,
bağır, bağır, bağır bağırıyorum
koşun!
kurşun eritmeye çağırıyorum. "
nazım hikmet ran

şu hissiyata kapılmama sebep olan durum.
sonra iki şarkı açıyorum geçiyor.
mesela,ısmail yk şaheseri olan şarkı.