zülfü livaneli 'nin 1998 yılı nefesim nefesine albümünden gönlüme göre pek güzel şarkısı.

olamayacağım insan modelidir.
tercih ettiğim tutumlar değil ama hayata bu şekilde yaklaşabiliyorsa belki de biraz daha geç yıpranır ha?

her şeyin bir ilki vardır, darbenin de. çekirdeğimi kolamı alıp izleyeceğim. gerektiği yerde de darbe destekçilerinin tanımlarının aralarına don, atlet sıkıştırıp ilerlemelerini engellemeye çalışıp kıllık yapacağım. kaos benim karakterimdir.

vuslatın başka alem
sen bir ömre bedelsin.

gazetelerin kuponla ev eşyası, tabak çanak verdiği, margarin ve çamaşır suyu reklamlarının içimize fenalık getirdiği yıllarda, bu tür kampanyalar, reklamlar başta olmak üzere birçok konuyu alaylı şekilde ele alan şarkılarıyla içimizi ısıtan müzik grubu. ilk albümleri 1990'da çıkan bol vitamin'di ve 1,5 milyondan fazla satmışlardı bu albümle.

gökhan semiz'in, grubun kurulmasından 8 yıl sonra ölmesi sonrasında grup yoluna farklı bir kadro ile devam etse de, ilk zamanlar bizde bıraktığı etki bambaşkaydı.

özleyenler için full albüm:

genetik diye biliyorum. benim içi öyle en azından.

maalesef son günlerin problemidir. seks başlıkları bari açalım bu böyle olmayacak.

doğdum.

bu psikoloji, kişisel gelişim konuları beni bayağı sarıyor, hatta o kadar çok video izledim ki bir ara kafam çorba olmuştu ama sonuçta bir derdi olmayan durduk yere böyle videolar izlemezdi. benim de bir derdim vardı, bir türlü duygularımı yönetemiyordum. kimi zaman access consciousness (bilince erişim) araçlarıyla çalıştım, kimi zaman şemalarla baş etme kartları hazırladım, hatta onları ses kaydı yapıp dinledim, kimi zaman subliminal telkinlerle çekirdek inançlardan kurtulmaya çalıştım, kimi zaman olumlamalar yaptım. eğitimlerini aldığım nlp, eft, sedona, hooponono gibi araçlar kullandım. bilişsel terapi, nefes terapi, mindfulness derken işin özü, içinde bulunduğum döngüden çıkmak için denemediğim yol kalmadı. ama sanki hep başa dönüyordum, niye böyleydi? niye tüm duygularım yüzeye çıkmıştı ve beni rahatsız edip duruyorlardı? yine bir gün takip ettiğim bir uzman, "almadığım eğitim kalmadı, yine de dönüşemiyorum" diye bir video çekmiş. hah tamam dedim bu beni anlatıyor. "zamanında yüzleşmekten korktuğunuz duygular, şimdi yüzeye çıktı, çünkü artık güçlüsünüz, elinizde onlarla baş edecek araçlar var, onları kullanın, ilerleyin, belli bir süre böyle gidecek, başa dönmüyorsunuz böyle böyle o duygularla yüzleşerek ilerliyorsunuz" dedi. "tamam şimdi oldu" dedim, yolun neresinde olduğunu bilmek önemli.. en azından yaşadıklarımı anlamlandırmak açısından bu duyduklarım çok iyi geldi bana zira başa dönmeye niyetim yok.. aslında başa dönmek diye bir şey de yok, insan bir konuda farkındalık kazandığında zaten istese de hiçbir zaman eskisi gibi olamıyor, sadece o öğrendiklerini idrak edip davranışlara dönüşmesi zaman alıyor, bu süreçte sabırlı olmak en güzeli... artık kendimi yargılamıyorum, kendime karşı sabırlıyım zira çok uzun bir yoldan geldim, biraz dinlenip nasıl olsa yine devam ederim yoluma...

ikinci dünya savaşı sırasında japonya'ya karşı savaşa başlamış, sonra fransa ve amerika birleşik devletleri ile savaşmış lider. herhalde en az 30 yıl savaşmış adam.

olduk olası kendimize ve etrafımızda olan bitene bir anlam bulmaya çalışmışız. merak ettikçe düşünmüş, düşündükçe hislenmiş, hislendikçe taşmışız. öyle ki içimizden türlü türlü parçalar kopar olmuş artık: bazen yazmışız, bazen de çizmişiz. kimimiz şarkılar söylemiş, kimimiz dans etmiş; kimimiz oynamış, kimimiz izlemiş... bu böyle sürmüş gitmiş.

günlerden bir gün, birimizin aklına göğe bakmak gelmiş, herhâlde sevinmek istemiş. ya da "bat dünya bat!" diye sitem etmiştir belki. orası meçhul.

artık her neyse, bütün bu meçhulatın içinde, bir şey görmüş yukarıda: kırmızı bir şey. adeta büyülenmiş. baktıkça bakmış, izledikçe izlemiş. gel zaman git zaman, vaktini onunla geçirir olmuş. en güzel dostu olmuş o. sanki yanındaymış çünkü, sanki "korkma, yalnız değilsin." dermiş gökyüzünden.

fakat bu keşfi pek de sır olarak kalmamış. diğerleri de keşfetmişler en sonunda; büyük, garip, kırmızı şeyi. ama kimse eski dostu gibi davranmamış. kimse anlamaya çalışmamış. herkes bakmış ama kimse görmemiş. o güzel kırmızısı kimsenin aklına güzel bir çiçeği ya da parlak bir elmayı getirmemiş mesela. kan görmüşler onda, savaş görmüşler: adına da mars demişler.

işte bugün, onca zaman ve onca insan sonra, bir mars daha varmış meğerse: son feci mars. içinden kopan türlü türlü parçayla keşfedilmeyi bekliyor ve alabildiğine parıldıyor. bize de iki seçenek bırakıyor: eski bir dost mu olacağız ona, yoksa "diğerleri" mi?

kim bilir, belki o da bize "korkma," der, "yalnız değilsin."

yazmak biraz da düşünmektir.
o yüzden önce kendin içindir.
en zevklisi ise kendin için ortaya koyduğun bir işin toplum tarafından beğenilmesidir.
yazmak bireysel bir meseledir.

dizelerinin sahibi 1963 kırklareli doğumlu kadın şair ve yazarımızdır.
istanbul üniversitesi sosyoloji alanını bitiren keskin ilk şiirini 1994 yılında yayımlanmıştır.
şiir dalında altın portakal ödülünün sahibi olan yazar; yirmi lak tablet, fakir kene, ba, soğuk kazı, kim bağışlayacak beni, istanbul panorama, birhan keskin and silk and love and flame ve y'ol kitaplarının da yazarıdır.

çeşitli yayın evleriyle çalışan keskin, şu an metis yayınları ile çalışmaktadır ve son kitabı olan fakir kene 2016 yılında yine metis'ten yayınlanmıştır. aynı kitap 2019 yılında,kitap yurdu tarafından da yayına hazırlanmıştır.

tebrik ederim. heyecanla yazamaman da ayrı güzel olmuş.
prusyadaki kral bizi diskoya götür!*

aynı gerçek hayat gibi olandır.
kimi ile şarkılarla ilgili yazışırsın,
kimi ile filmlerle ilgili yazışırsın,
kimi ile yemek muhabbeti ile yazışırsın,
vb.

her şeyden önce stres yapmayın. heyecan elbette olacaktır ama stres sadece hata yapma riskinizi arttırır. evet hayatınızın geri kalanı için çok önemli bir sınav ama dünyanın sonu değil. sınava seneye bir kez daha girme şansınız olur ama stresten yıpranan zihinleriniz bir ömür sizinle durur. sakin olun, kendinize güvenin. başarı haberleriniz beklenmekte..

yarayı derinlemesine deşen ilişki. pişmanlık ile sonuçlanması mümkün olabilir.

olmayan tavsiyelerdir.

dibe vuran insan tavsiye alan değil, tersine tavsiye veren insandır.