kabaca "itaat et" manasına gelen latin kökenli kelime.

bunun bir ara (yaklaşık 3 yıl kadar önce) şapkası vardı. hızlı abilerimiz/ablalarımız bayılırlardı kendisine. mesela üstte bu, altta kısa kol tişört-tayt ikilisiyle tamamlardı kızlar. şapka güzeldi, hoştu fakat takan kitlenin kalite ortalaması yüzünden değeri hayli düştü. bende de var, bir kez taktım; edebiyat hocamız dalga geçti, o gün bu gündür daha çıkarmadım rafından. öylece kaldı gitti. sonra ne oldu bilinmez, tek seferde indirdiler tahttan.

ikinci dünya savaşı sonunda danimarka'da geçen, çocuk yaşta alman esirlere kumsala döşenmiş mayınların temizletildiği film. savaşın acımasız yüzü, kara mayını gibi sinsi bir tuzağın gölgesinde aktarılmış. hikâye boyunca karakterlerle bağ kurmaktan çekiniyoruz zira her an yaşanması olası bir patlama alıp götürebilir onları. işin belki de en acıklı yanı, filmde anlatılanların gerçek olaylardan kurgulanmış olması. alman genelkurmayı -cennet parçası- sahillere mayın döşetiyor, ceremesini ise emir kulu garibanlar çekiyor.

james bacque'nin ikinci dünya savaşı sonunda müttefiklere tutsak düşen alman askerlerinin akıbetini anlattığı diğer kayıplar* kitabı vardır. bacque söz konusu kitapta alman ordusu için kısa ve net bir tanım yapar: "1940-41'lerin küstah ve kalpsiz wehrmacht'ı rus steplerinde yok olmuştu. geriye kalanlar ya çocuk yaştakiler ya da ihtiyarlardı." işte bu film, tanıma uygun düşecek şekilde 1930'ların ortasından 1945'e kadar dünyayı sarsan wehrmacht'ın hesap verdiği günlere odaklanıyor.

bazı ruh hastaları filmi izleyip "oh olsun nazilere, içimin yağları eridi" tarzında ifrazat saçıyor. gerekçe olarak da "ee nazilere %90 oy vermeselermiş (onu da yanlış biliyorlar da neyse) başlarına geleni hak ettiler," diyorlar. oysa savaşta ön saflarda görev alan 1920-30 doğumlu almanlar nsdap'ye istese de oy veremezdi, yaşları yetmiyordu. dönemin almanyasında yapılan son (demokratik/gerçek/özgür) seçim 1933'te gerçekleşti. o seçimde de nsdap maksimum %44 aldı. daha sonra iktidarı nasıl ele geçirdiklerini, nasıl diktatörlük kurduklarını tarih kitapları anlatıyor. nitekim milyonlarca kişilik orduda herkes fanatik nazi değildi. canları pahasına hitler'e defalarca suikast düzenleyen yüksek ve alt rütbeli subaylar vardı. ayrıca er-erbaş düzeyinde hans scholl, wolfgang borchert ve nice isimsiz muhalif mevcuttu. "hayat siyah ve beyazdan ibaret değil" diyerek bitireyim yazımı.

izleyince bana teşekkür edersiniz. iyi seyirler şimdiden.

kambersiz düğün mü olurmuş
buralara hep çaylaklar doluşmuş
kenara çekilin şöyle bir
nizanimi gören mum gibi olmuş

ben olsa olsa divânü lugât'it-türk ile aynı yaşta olabilirim.

erkin baba'nın çöpçüler ve şaşkın ile birlikte altına sağlam imzasını attığı şarkısı.

erkek değildir,insan da olmayan bir kimsedir.

çünkü eşsizlikleri ile ayakta kalırlar.

ya arkadaslar, romalilar, guzularim! *

online gozukmuyorum diye yahut cok tanim girmiyorum diye sozluk'te olmadigimi dusunmeniz beni bir miktar uzdu....

yoldaş benjamin franklin sag olsun bir an bizi bos birakmadigi icin hate ile gizliden isler hallediyoruz, bu aramizda kalsin ama*.

bilen bilir; japon yapistiricisi ile sozluge yapisigim, gizliden bile olsa gozum hep uzerinizde*.

bot olmadigim bilgisini tekrar vererek hepinize keyifli sozlukler diliyorum efenim, bir mesaj uzaginizdayim kipss!

diğer yazar arkadaşların yazdıklarını teker teker okuyayım önce dedim ancak ama uzun sürecek anlaşılan, birazcık bir şeyler karalayıp okumaya devam edeyim bari.

herkese katılıyorum, ha kafa sözlük, ha x sözlük, ha y sözlük. ad fark etmez, önemli olan ortamı, yazarları, başındaki insanların dünya görüşü vesaire vesaire. komunist sözlük falan olmadığı sürece ben burada zaman buldukça iç dökerim ve diğer yazar arkadaşlarım da aynı kafada. * ne mutlu yoldaş’a!

biz insanoğlu da ne melun canlılarız! şu telifiyle, noteriyle, hak yenmesiyle ne kadar cani insan işi illet varsa şu kısa ömründe karşılaşmış bir insan olarak söylüyorum ki, gerçekten bıktım şu tip insanlardan. * tanrıya inanıyorlarsa tanrıdan, inanmıyorlarsa da doğanın başlarına yıkılmasından hiç mi korkmuyorlar? hiç mi edepten nasiplerini alamamışlar?

amaaaan. her neyse. bir ortadan kaybolsam olaylar molaylar oluyor, ayıp yahu. aktifliğimin zirvesindeyken olsaydı olacaklar bari, daha güzelcene destek çıkardım tanımlarımla siteye. olduğu kadar artık.

gezi direnişi sırasında eskişehirde polis ve faşist halk işbirliğiyle 19 yaşında katledilen bir genç.

mağosa limanı (uyan ali’m uyan) türküsünü çok sevmeme rağmen 7 yıldır dinleyemiyorum bu olay yüzünden. yine bir fenerbahçeli olarak ne zaman ali ismail korkmaz, fenerbahçe yıkılmaz tezahüratı yapılsa içim burulur. ah ali’m ah.

mezun olunca çok çektiğim hocanın suratına 'noldu lan mezun oldum işte' bakışı atabilecek miyim

kurumuş ama dalına sadık bir gül gibi, duruyor hatıralar..

hamile ya da emziren annelerin kullanabildiği, sayılı ağrı kesici ve ateş düşürücü ilaçlardandır.

yunanistanın atina kentinde yaşayan 30'lu yaşlarında olan mickey ve chloe , mickey'nin dj'lik yaptığı partide tanışır. bir hafta sonunu beraber geçirirler ama chloe'nin gitme zamanı yaklaşır. velakin kendilerini büyük bir aşkın içinde bulurlar.

baş rolleri sebastian stan ve denise gough paylaşan film bir kelime ile tanımlayacak olsam sakin olurdu .açıkçası filmi sebastian stan'nın oyunculuğunu beğendiğim için izledim. bu filmde de gerçekten iyi bir oyunculuk sergilemiş çok cesur sahneleri vardı deyim yerindeyse hiç sırıtmamış aynı şekilde denise gough için de söyleyebilirim. çok klasik bir konusu olan film çok büyük bir beklentiye girmeden boş bir kafa ile sadece zaman geçirmek için izlenebilir, izleseniz de izlemesiniz de bir şey kaybetmezsiniz. konuyu ele alış biçimleri dediğim gibi ne kadar klasik olursa olsun yönetmenin farkını ortaya koyduğunu düşünüyorum. önünüzde bir çiftin hayatını izliyorsunuz en açık şekilde ve şunu da eklemeden yapamayacağım filmde habire yemek yapıyorlar habire bir yemek olayı var bir süre sonra absürt bir durum oluyor açıkçası*

imdb 6/10
benim filme puanım da 4/10

bir yere gitmek icin haritadan bakiyorsun, 2-3 blok otesi, ama bloklar arasi o kadar genis ki, yuru yuru bitmiyor. ucuz sehir derler ama sadece restoranda yemekler ucuz, onun disinda hersey pahali. almanya icin en buyuk artisi her tur insana kucak acmasi ve almanca bilmeden de rahatca yasanabilir olmasi.

sürekli fark etmez diyen insanlar.

- şunu yapalım mı?
+ fark etmez.

- yemek yemeye nereye gidelim?
+ fark etmez.

- hadi biraz dışarı çıkalım mı?
+ fark etmez.

gibi gibi örnekler çoğaltılabilir.

komançi. kuzey amerika'da büyük ovalarda yaşayan, uto - aztek dili konuşan bir kızılderili kabilesidir. kendilerine numunuu derler ama düşmanları olan ute'ler onlara "düşman" anlamında kimmantsi dedikleri için böyle tanınmışlardır.
eskiden yakın akrabaları olan shoshone'larla wyoming bölgesinde yaşarken, daha sonra texas civarına yerleştiler. louisiana'dan gelen fransız'lar, meksika'dan gelen ispanyol'lar ve texas'a gelen amerika'lılarla savaşarak, apache'ler gibi "beyaz adam"la uzun yıllar savaşan birkaç kabileden biridir. amerikalılar, kızılderilileri aç bırakıp teslim olmalarını sağlamak için milyonlarca bizon öldürdüler.
comanche'ler, 1870'lerde kiowa, cheyenne ve arapaho kabileleri ile texas'ın son "bizon av alanları" için son kez savaştılar ama yoğun saldırılar karşısında teslim olup, rezervasyonda yaşamayı kabul ettiler.

en sinir olduğum insani özelliğim. ağlamasam, öyle güzel konuşup, kendimi savunucam ki, ama ağlayınca sinirlendiğim kişi bir de teselliye felan başlıyorya, kendimi imha edesim geliyor o an.

tıp biliminin babası hipokrat'a göre kalbe zarar veren iki şey vardır: gam ve keder.

gam uyku getirir; kaygı ise uyutmaz.