hastanede sıra beklerken karşılaştığım isim.

benim için çocukluğumu anlatan türküdür. çocukluğumun geçtiği evde pencerenin önünde duran bir divanimiz vardı. annem perdeyi açar, güneşe sırtını verir, siyah etamin üzerine kanaviçe islerdi. ben de yanına oturur küçük renkli yumaklar ile oynardım. annem o sırada bu türküyü söyler sonunda da mutlaka ela gözlerinden bir iki damlayi o işlediği renkli güllerin üzerine bırakırdı ki solmasinlar... hayatının 25 yılıni (anne babasindan uzakta, ablasının ve babasının cenazesine yetişemeden) gurbette hergun ölüm haberi gelecek sinirli bir eşin peşinde kuzu gibi meleyerek geçirmiş ve bu sürede hayattan tüm hıncını sinirini elişlerinden alan bir kadın için oldukça anlamlı bir türküdür. biz de belkıs akkale ve arif sağ ile olanı bırakalım çünkü 80'li yıllar trt demek, trt demek belkıs akkale demekti.
buradan

bu yazarın yazılarını seviyorum. bazen tam o anki ruh halime karşılık gelen bir şiir paylaşıyor sonra beni kendime getiriyor. yazmaya devam ediniz efenimm. keyifli sözlükleerrr.*

maya moda

anneannem.*hayatta olmasa da benim için köy o demek. onun vefatından sonra köye hiç gidemedim. anneannemi orada yaşıyor bilmek ve öyle özlemek işime geliyor. mabel matiz'in sarmaşık şarkısı beni onunla geçen zamanlara götürüyor. seneye memlekete temelli göçeceğim, orada beni bekleyen 5 yıl öncesinden bir yas var. *

kuş uçmaz kervan geçmez kerbela
sana kolay gitmek, kalmak güçbela
yırtıldık kağıt gibi ortadan
satırlar sende, ben beyaz boşluklar"

arazi aracı ve suv üreten, fiat chrysler automobiles (fca) bünyesinde bulunan şirket.

günaydın sözlük.
mutlu mu yoksa sinirli mi olduğumu anlayamadığım bir güne 'merhaba' dedim. haremlik selamlik diye karate kursuna kaydettiren babama ne desem kifayetsiz.
bari aikidoya kaydımı yaptırsaydın. aikido 2. seviye kahverengi kuşağım vardı. *
bu kursu tavsiye eden de bayburtlu bir komşumuz. kızları çarşaflı falan...
'baba onlar ninja kategorisinden direkt girmişlerdir' deyince; yarıla yarıla güldü bir de...

bu oyunu bile fake gps'le bilgisayar başında oynuyodum ben.

balıklar evcil hayvan değil mi kardeşim! hayret bişey! (bkz: swh)

çok övmeyin başımıza çıkmasın dediğim kişi.

bergen ablamızın döktürdüğü şarkıdır.

doğru olan önermedir.fakat sahaflık da bir hayır kurumu değil neticede.kirası,calışanı,mezatı var.taş mı yesin adamlar.

istanbul'da hatrı sayılır bir sahaf dükkânında uzun süre mesaim oldu.dolayısıyla bahsi geçen çakallıklara bizzat şahit ve dahil olmuşluğum var.mağdur olma ihtimalinizi minimize etmek için tavsiyem nadir kitap.

nadirkitap.com türkiye genelindeki sahafların satış yaptığı online bir platform.eski ve baskısı tükenmiş kitapları,dergileri sahaf sahaf gezmeden inceleyip detaylı arama(baskı yılı,yayınevi,çevirmen vs.) yapabilir,yüzlerce sahaf içinde en uygun fiyatlı olanı bulabilirsiniz.piyasayi çok takmayan,kitap soruldukça etiketi güncellemeyen sahaflar da mevcut.şikayet sistemi efektif çalıştığı için çakallığa pek meyledilmiyor.buranın tek eksisi kargo maliyeti olabilir.toplu siparişlerinizi tek bir sahaftan vermeye dikkat ederseniz onu da halledersiniz.zaman zaman kampanyaları oluyor.

(bkz: struma karanlıkta bir ninni)
(bkz: hakan akdoğan)

sizce hangisi haklı çıktı?

"- benim bu hayatta rolüm ne?
- sen bir annesin.
- peki anne ne yapar?
-evlat yetiştirir ve sonra ölür."


karantinada yaşadığımız süreç aklıma geldi.bir rüzgarın esişi,güneşin insanı ısıtan sıcaklığı doğal, her zamanki gibi ama harika olan şeyler ve bunlara 'alıştığımız' için o anın güzelliğini önemsememeye başlıyoruz. bir yandan değerli olan bu küçük güzelliklerden uzaklaşmış oluyoruz. bu süreçte tek düze bir yaşam içinde bilgisayar oyunundaymış gibi yaşıyoruz. öte yandan da günümüzün aile,yetişkin,çocuk hayatı maalesef böyle. "yuva" kavramı adı altında çoğu şeyi soğuk,hissiz,sentetik yapmışız. doğal ve harika şeylere duyduğumuz hisleri kaybetmişiz. önemsiz detaylar olarak sınıflandırmışız. sonuçta "aile" dediğimiz kavram böyle olduğu sürece gökyüzündeki tüm bulutlar tıpkı filmdeki gibi sadece bulut şeklinde olacak.

bilmeyene anlatılmaz, bilmeyenle tartışılmaz sherlock.

gitmek bireysel bir eylem gibi gözükse de kalanların birer parçasını ebediyen eksilmesine neden olan ve sonuçları sevgi kurumunda yaşayan her ferdi ilgilendiren bir eylemdir.

aslan.

erken kalkmak gerekmesi halinde uyuyamamak

tahtaya yazılan "konuşanlar" yazısına, başkan ve başkan yardımcıları tarafında acımadan çarpı atılması ve bu çarpı sayılarının gürültüyü çıkarana göre uzayıp gitmesi.
(fatma xxxxxxx
ahmet xx. )