rezalet bir açıklamadır. zaten nitelikli okul sınav sistemi de bir rezalettir. yüz kişiden doksanını hayal kırıklığına uğratan sistemin nesi iyi olabilir ki?

canlı türü bakımından dünyanın en zengin ormanları olmasına rağmen toprak özelliği zayıftır. öyle yoğun ağaç örtüsü vardır ki güneşin girmesini engeller.

atsız fanlarının kötülediği ve 25 şubat 1907 yılında eğridere’de doğan yazar, şair, öğretmendir. bir zamanlar tercümanlık da yapmıştır. ilk şiir denemelerine balıkesir’de başlamış ve edebiyat öğretmeninin desteğiyle de bazı dergilerde şiirlerini yayımlamış. sabahattin ali gerçekten yetenekli yazarlarımızdan birisidir. türkiye’de kısa bir süre öğretmenlik yapsa da türk devleti tarafından almanya’ya dil eğitimi için gönderilmiş. türkiye’ye geldikten sonra da almanca öğretmenliği görevine başlasa da komünizm propagandası yaptığı gerekçesiyle tutuklanmış.

zaten türkiye’de böylesine kaliteli insanlar geçmişte mutlaka ya tutuklanır ya da öcü gösterilmek amacıyla da kötülenip dururlar. sonrasında atatürk hakkında yazdığı şiir nedeniyle de tekrar devlet kurumlarında görevlendirilmiş. sabahattin ali kendisine sosyalist gibi gösterilmesinden ötürü sıkılmıştır, bunun için esirler adlı oyununu kaleme almış.

hayatının son zamanlarını da sözde faşist milliyetçilerle tartışarak sürdürmüş. zaten nihal atsız ile çok kez kavga etmiş, ırkçılık turancılık davasının da bir parçası olmuş. keşke onlarla uğraşmasaydı, hayatını faşizme karşı çıkarak karartmasaydı zira şu anda bu durum halen devam ediyor pek bir değişiklik yok yani. sonrasında aziz nesin’le birlikte bir dergi çıkarmış, o dergide de siyasileri eleştirmesi yüzünden birçok dava ile uğraşmış ardından türkiye’yi terk etme kararı almış. terk etme sırasında da faşist biri tarafından öldürülmüş.

bu şahane insanın bir sürü kaliteli eserleri vardır. bunlardan bazıları şunlardır; kürk mantolu madonna, içimizdeki şeytan, melankoli, değirmen gibi gibi. bunlar favorim olan sabahattin ali eserleridir.

ister sevin kendisini ister sevmeyin ama türk edebiyatına iz bırakmış bir isimdir sabahattin ali. ışıklar içinde uyusun. sevgi ve saygıyla…

bilmiyorum şimdi bu yazdıklarımı kendini ne sanıyor diye okuyacak birileri vardır belki ama çok erken büyüdüm ben yaşadıklarımızla. hiçbir zaman çok fazla yaşıtlarımdan arkadaşım olmadı. annem babam yaşında insanlarla sohbet beni daha çok eğlendirirdi.
o yüzden ben de ruhumun o zamanlara ait olduğunu düşünüyorum. şarkıların daha bi yoğun,aşkların daha bi heyecanlı,ailelerin daha bi sıcak olduğu yıllarmış bence. keşke o zamanlar bu dünyayı görme, birine aşık olup şarkılarıyla hayallere dalma imkanım olsaydı .

altın rengi tozları kilin üstüne nasıl geçirebileceğimi anlamaya çalışırken ortaya çıkan bir tabloydu. fotoğrafını çekmeden duramamıştım.* yakın zamanda da wallpaper unvanını yakıştırmaya başladım. çizerler için güzel bir seçenek olabilir belki*.

zaman, öldürmeye gelmeyen acımasız biri.
kendi kendime bir karar verip, kısa vadeli bir zorluğu göğüslemeyi göze aldıktan sonra ilk tümsekte tökezleyince kolum bacağım ayrılıp kopmuş gibi davrandım bu sabah.
o biri de çıkıp
-tüm bunları düşündün, yaşayacağın zorluğu öngördüğünde tam da bu cümlelerle anlattın kendine tane tane. ve aynaya bakıp "şikayet etmeyeceğim" demedin mi?
hayırdır, şimdi hiç beklenmedik şeyler oluyor gibi şaşkın, tutunacak dal arıyorsun kendine? n'oldu? ölmedin, farkındasın dimi? düştün ve zaman öldürüyorsun sadece.
beni beni bihterini!
gülme, cezalısın! espriyi sana değil kendime yaptım. sen zaman öldürürken o her şeyle dalga geçer, sen gülemezsin. kendine kimin zamanı bu ölen diye sormak yerine sadece acıyorsun.
sen düşkün değilsin!
yayılmak rahat geldiyse kalk yerine yat cicim öl bi' zahmet!
yok rahatsızsan, canın çıkmamış acıyorsa düştüğün için değil o, hatırla ve kaldır kıçını artık!
yaşa!
yakın geçmişte düşkün gündemlerini elinin tersiyle iteleyebildiğini gördüğünde hissettin o ilk ateşlenmeyi unutma. şimdi o ateşi harlamak yerine aval aval dansını izliyorsun.
harlasana ateşi! ne duruyorsun? ver yansın! ufak tefek alevleri izlemek tatlı geliyorsa burda böyle yattığın yerde başka hiçbir şey yapmadan sadece sıcaktan şikayet edip ter atmaya devam edeceksin. ama her şeyi yakmak istiyorsan önce yeterince büyük bir yangın çıkarmalısın. hem kendini yakmaktan korkup hem de ateşin başından ayrılmayarak sadece ter atar başka hiçbir şey yapamazsın.
kalk, yak ve git bir tepeden izle alevleri.
kaldır kıçını!- dedi.

müstehzi ve şeytani bir gülümseme yayıldı yüzüne.
neler saklıydı bu gülüşte?
kelimeler bir dökülseydi.
ama ortalık yerde de söylenmezdi ki.
doğru bakan bir çift göz bakışlarını kaçırdı sonra.

bak sen şu şeytana, insana neler yaptırıyor.
sonra bir bakmışsın seni yalnız bırakmış günahkarların arasında.

eleman sayıları doğal sayı ile ifade edilemeyen, sonsuz sayıda elemanı olan kümelerdir.

diş randevusu için mhrs'ye girdiğimde istediğim doktorun boş olduğunu görmüştüm. çocuklar gibi sevindim, allahtan bir kanal yaptıracağım adam gibi yaptıracağım diye. bir dönem bir arkadaşımın dişinin içinde pamuk unutmuştu doktorun biri, o günden beri berberime yaptığım muameleyi diş doktoruma aynen yapıyorum.

35 yaşım bitti
son 1 senem inanılmaz çalkantılı geçti.
yolun yarısında insan dönüp geriye bir bakıyor ve her şeyi sorguluyormuş
ilk baktığımda gördüğüm şey toz ve dumandı. tozu dumana katmış 35 yılı bitirmiştim, bir an durup düşünmeden...

eşimi sorguladım
işimi sorguladım
seks hayatım daha iyi olabilir mi dedim
çocuk ne mana diye düşündüm
ne koparırsam kar bu hayatta kafasına girdim sayın kafa sözlük
1 yılda 10 yıl yaşlandım anlayacağınız
toz yavas yavaş dağıldı şimdilerde
elde olan ne güzeli idi
şükretmek mutluluk,
hep daha iyisini aramak dipsiz bir kuyuydu
olgunluk bu sorgulamanın ardından geliyor galiba, umarım...
sögüt gibi eğilmeyi ve iç huzurumu bulmayı umuyorum bir söğüdün altında

ülkece allahın belamızı verdiğini düşündürten vahşet haberi.

samuray kılıcı demen şeyin ateşli silahlardaki karşılığı roketatardır; öyle manyak bir şey.

saç tellerini kesebilecek kadar hassas dev bir ustura gibi. sivillerin elinde serbest dolaşımı mümkün olmamalı.

bunları geçecek olursak bununla bir insana saldırmak için ya akıl hastası olmak gerekir ya da buraya yazarsam sözlükten şutlanacağım türde bir yaratık.

psikolojik danışman - boşanma avukatı
aile terapisinde çözemediğim sorunlar eşime, boşanmakta kararlı olmayan çiftler bana. süper ikili.

özelde konuşup halledilmesi gereken meseleleri sözlük içinde ulu orta herkesin içinde yazdıktan sonra tarafların incinmesi durumu.

hiç girmem bu işlere. problemim varsa yazarım özelden gayet düzgün bir biçimde. bir olaydan hoşnut değilsem hoşnut olmadığım kişileri engellerim.

kimin kiminle ne problemi olduğunu da bilmek zorunda değilim. kafa dağıtmak için girdiğimiz sözlükte dert tasa sahibi olup çıkıyoruz. doğru düzgün akışta tanım yazacak başlık yok be.
neyse başlığı görünce aklıma şu replik geldi.

(bkz: bir de bayıl istersen feriha)

siz bilmiyor musunuz bizde domuz eti yenmez. haram para yenir, kul hakki yenir, yetimin mali yenir, faizden gelen para yenir ama domuz eti yenmez, o haram...

namı diğer alman panzeri. beşiktaş'ta bir sezon oynamış olsa da, beşiktaşlıların unutamadığı futbolcular arasında yer alır. hele ki, dolmabahçeyi inletircesine kulakları sağır eden o muhteşem ''kuntz kuntz kuntz'' tezahüratı unutulmaz. şaka maka acayip bir ambiyans oluşturuyordu. tabi bizim çocukluk zamanlarımıza denk geldiği için mahalle aralarında çok sayıda kuntz'un top koşturduğuna şahitlik etmişliğimiz var. benim odamda da posteri vardı. o dönem yolu beşiktaş'a nasıl düştü? cidden hayreti mucip bir durum. zaten sezon sonu avrupa şampiyonasında gayet iyi top oynadı. yarı finalde ingilizleri avladı. milli takımla birlikte avrupa şampiyonu oldu ve bundesliga'nın yolunu tuttu. anımsadığım kadarıyla ceza sahası içerisinde tilki gibiydi. birde yoğun yağmur altında oynadığımız bir maç vardı. hangi maçtı hatırlayamıyorum ama kuntz'un o görüntüsü aklımdan çıkmaz. adam sırılsıklam olmuştu ama o çamur deryasında ayakta kalan tek adam oymuş gibi bir görüntü veriyordu. sonuç olarak 2 kere almanya gol kralı olmuş sağlam bir golcüden bahsediyoruz ve bu adam beşiktaş'ta oynadı. o dönemler böyle yıldızlar türkiye'ye pek uğramazdı. rüzgar gibi geldi geçti.

şuraya euro 96 çıkartma kitabındaki fotoğrafını iliştireyim;

bizim vizyonsuz basın umarım adamı biraz rahat bırakır ve milli takımla başarılı olma şansı elde eder. milli başına buyrukların biraz disipline ihtiyacı var. en azından fatih, şenol, mustafa, lucescu dörtlüsünden kurtulduk. ne zaman sıkışsak kutsal kitap hükmüymüş gibi hemen bu hocalara sarılıyordu kulüplerimiz ve milli takım. zinciri kırdık. bu bile gelişmedir.

corona hayatımıza girmeden önce...

nurettin rencber-eski yara

galatasaray'ın bitirmeye yaklaştığı yerli yıldız. fatih terim stadın da başakşehir yetkilileri ile yapılan görüşme olumlu geçmiş irfan galatasaray'a yakın gibi duruyor. şimdi kaldı geriye iyi bir regista.

körpeliği kalmamış olan demektir.

kart zampara bana hep komik gelmiştir.

bir orhan seyfi orhon şiiridir.

hani, o bırakıp giderken seni
bu öksüz tavrını takmayacaktın?
alnına koyarken vedâ busemi,
yüzüme bu türlü bakmayacaktın?

hani, ey gözlerim bu son vedâda,
yolunu kaybeden yolcunun dağda,
birini çağırmak için imdada
yaktığı ateşi yakmayacaktın?

gelse de en acı sözler dilime,
uçacak sanırım birkaç kelime...
bir alev halinde düştün elime,
hani, ey gözyaşım akmayacaktın?


açıkçası ilk defa dün tanıştım bu şiirle, edebiyat kitabım sağ olsun. gerçekten çok hoşuma gitti ama.