(bkz: orwell’in bile kıskandığı bir ülke yaratmak)
(bkz: zaytung’un yönetimi ele geçirmesi)

'sen yanmazsan ben yanmazsam biz yanmazsak nasıl çıkar karanlıklar aydınlığa ' demiş nazım.

haa, kimse yanmasın, insanlık olması gerektiği gibi kardeşce yaşasın, ama bu çoğu kez mümkün olmuyor maalesef.

birileri düşünmeli ve konuşmalı arkadaşlar, ama bu birileri hep başkaları oluyor nedense.
peki normal mi bu durum , o konuşan, haksızlık karşısında, yanlış karşısında cesurca fikrini söyleyen kişinin hayatı, sorumlulukları, geleceği, sizinkinden daha mı değersiz ?

ya da şöyle bakarsak yanlış mı olur ,
bana göre herşeyi göze alıp, iyilik güzellik eşitlik özgürlük için fikrini açıkça söyleyen kişi, 'silivri soğuktur ' esprisini şiar edinmiş kişiye 10 basar.
ınandığı doğrunun peşinde mücadele eden kişidir o, diğeri gibi oturup ne ayranım dökülsün muhabbetini gütmeyen kişidir.
sizce hangisi daha anlamlı ve kıymetli ?
hakaret etmeden, yalan yanlış bilgi vermeden, önemli haber ve gelişmelerde kaynak vererek yazmak konuşmak çok da zor değil, hatta toplumsal bir gelişim, daha iyi, daha güzel, daha özgür, daha insanca yaşama sahip olmak için, demokratik rejimlerde durum değerlendirmesi yapıp , bunu seni yönetme görevine talip olmuş siyasi erge göstermek, duyurmak, hissettirmek de bana göre sadece benim senin değil, bu topraklarda insanca yaşam isteyen her vatandaşın görevi.
sen konuşmaz, ben konuşmazsam, değerli yöneticilerimiz nasıl görecek anlayacak yanlışlarını ?

haa, burada bilerek bir silah verdim okuyana , 'demokratik rejimlerde' dedim yukarıda,

bunu okuyan bazı yazarlar,
' ülkede demokrasi mi kaldı ' diye düşünüyor olabilirler,

demokrasi, kağıt üzerinde dökümü yapılmış bir yönetim anlayışıdır.
ancak önemli olan kâğıtta ne yazdığı değil, bireyin gerçekte ne yaşadığıdır.
bunun da sağlanması bazen ve genellikle toplumun gösterdiği tepkide gizlidir. yönetimler bu tepkilere göre izledikleri yolu dizayn ederler.
bu açıdan konuşmak, fikrini uygun zemin ve şekilde ortaya koymak aslında her vatandaşın bir görevidir.

acilen yok olması gereken bir sistem

1 milyon dolar için hepinizi, sevdiğim kız için dünyayı yakarım.

aryasından arabeskine hoşuma gidiyorsa dinlerim.

tanım:ben

şahsiyet dizisinde dendiği gibi hınçla sevilmez hınçla özlenmez.

o yüzden kötü bir durumdur.

sözlükteki kankiciliğin vardığı nokta. tanınmış ve kurabiye gibi oy dağıtıyorsan ne yazarsan yaz oyluyorlar yav. ulan ben muhteşem espriler yapıyorum zero zero null null. hhoooağğğk tuuuu.

türkiye de genç olmak gerçekten çok zor. ne çocukluğunu yaşayabilirsin ne gençliğini. hayatının en verimli dönemlerini dershane, okul, sınav üçlemesiyle geçiyor. ne bir hobi, ne kafa dağıtacak bir şey yok. okul bitti üniversiteye geldin kendi kendine zar zor yetiyorsun. çoğu kişi hem okuyup hem çalışarak para kazanmaya çalışıyor.
üniversite bitiyor işsizlik bu sefer. yani yine kurtuluş yok. mutlu olamıyorsun, her şey üst üste geliyor kısacası gençliğimiz harcanıyor

genellikle senarist, yönetmen ve yapımcı olarak tanınmakla birlikte, şair, fotoğrafçı, ressam, çizer ve grafik tasarımcı olarak da bir çok işe imza attı.
filmlerinde şiirsel diyaloglar ve politik & felsefi konularla ilgili sembolik hikaye tarzını kullanır. en belirgin özelliği sabit kamera kullanımı olduğu söylenir. iran sinemasını bir üst sınıfa taşımayı başarmıştır. 2016 yılında hayata gözlerini yumdu.

babasıyla ilişkisine göre cevaplanacak sorunsal.*. mesela babadan yeterli ilgi alaka guven aidiyat duygularını alamamış kızlar depresif,sorunlu bireyler olmakla kalmayıp at hırsızı dedigimiz kekovari tiplerde bu eksiklerini karşılamak eğilimindedirler.*.gerekli ilgi ve desteği görmüş kız da genellikle babasına benzer adamı seçiyor. *
sonuç olarak bir kadının babasıyla ilişkisinin nasıl olduğunu söyleyin ben de nasıl tiplerden hoşlandığını söyleyeyim*

delik kovaya su doldurmak ile aynı olan çabadır.

birlikte ortak kupon yapmak istiyorsa...

benim normalde de yok alışkınım

derune-enderune *

öncelikle border = sınır
borderline kişilik bozukluğu; uçlarla kendini gösteren bir kişilik bozukluğudur. en temel anlamıyla benlik algısında, duygulanımında, kişilerle olan ilişkilerinde tutarsızlık vardır. benlik algısında şöyle bir şey olur. kişi bir anda kendisini çok güvende hissederken bir anda (1 dk içerisinde) çok güvensiz hissedebilir. bir anda kendisini çok güzel bulurken bir anda çok çirkin bulabilir. bir anda çok başarılı bulurken bir anda çok başarısız, işe yaramaz bulabilir.

aynı şey duygulanım için de geçerlidir. bir anda çok mutlu hissederken, mutlu bir an yaşıyorken 1-2 dk içerisinde hoşuna gitmeyen bir şeyden dolayı aniden ciddi anlamda bir çöküş yaşayıp mutsuz hissedebilir. çok sevgi doluyken aniden nefret duygusu besleyebilir.

kişisel ilişkilerinde de karşısındaki kişiyi bir an göklere çıkarırken başka bir an yerin dibine sokabilir. karşısındaki kişi en sevdiği kişiyken bir davranış sonucunda en nefret ettiği kişiye dönebilir. genel olarak şöyle bir şey var: ya hep ya hiç. güzel-çirkin, iyi-kötü, başarılı-başarısız. bunlar arasında çok çok hızlı geçişler yaşanıyor. ortası yok.

ps: tanımda çok fazla bir anda kalıbını kullanmış olabilirim. mazur görün.*)

birini yapıp diğerini aksatırsanız çekeceğiniz vicdan azabı da bir o kadar artar. ertelememek en güzel yöntemdir. biraz plan program ile her şey düzene koyulabilir.

bu düşen bir toplumun hikayesi.. düşerken kendini rahatlatmak için sürekli şunu tekrar edermiş: buraya kadar her şey yolunda. buraya kadar her şey yolunda. buraya kadar her şey yolunda. önemli olan düşüş değil, yere çarpıştır

la haine

etimolojik olarak arapça ˁny kökünden gelen ˁināyat عناية "birini düşünme, ilgi ve ihtimam gösterme, hastaya bakma" sözcüğünden alıntı kelimedir. arapça sözcük arapça ˁany عنى "kasdetme, anlam ifade etme" sözcüğü ile eş kökenlidir.

ne günlük konuşmada ne de yazılı dilde neredeyse hiç karşılaşmadığım, yeni öğrenmiş olduğum bir kelimedir. kendisinin yerine eş anlamlısı olan ihsan, iyilik, lütuf ve yardım kelimeleri çok daha fazla kullanılmaktadır.