ben pastaların ustasıyım
sen gibi çaylakların kalfasıyım
varsın sana gezegen insanı desinler
ben laf sokmaların hastasıyım

hoşçakal dostum. güle güle git, güle güle gel. kalbimiz seninle.

hayatını anlık dahi olsa tatlandırmak istemiş olabilir,biz acıya alışkınlar şekersiz içeriz.*

umut belki de gelecek sayfadadır. kapatma kitabı.

bir çeşit isteksizlik halidir. hiçbir şeyden keyif almadan zorunluluk dahilinde bir şeyler yapmaktır.

ayıptır söylemesi şu anda keyifle yudumladığım tarçın aromalı sudur.

kilo falan verdirmez inanmayın o şehir efsanelerine ancak şeker isteğinizi yüksek oranda bastırır, özellikle de soğutulmuş olanı, denendi ve onaylandı.

benim tarifim şöyle:

malzemeler:

3/4 adet tarçın kabuğu

1 demlik su

yapılışı:

öncelikle tarçın kabuklarımızı demliğin içine koyuyoruz ve suyu üstüne boşaltıyoruz. burası çok önemli: ilk önce kabuklar konulacak, üstüne su eklenecek.

ardından bu karışımı kaynatıyoruz.

kaynamaya başladıktan sonra 5 dakika daha kaynamasına izin veriyoruz.

bu işlemler bittikten sonra demliğimizin üstünü kapatıyoruz (bir tabakla veya demliğin kendi kapağıyla) ve sabaha kadar bekletiyoruz.

sabah olunca ılımış olan tarçınlı suyumuzu bir sürahiye boşaltıyoruz.

daha sonra bu sürahiyi buzdolabına koyuyoruz ve iyice soğuyana kadar bekletiyoruz (bence akşama kadar dursun, ben öyle yapıyorum çünkü).

ardından afiyetle içiyoruz.

afiyet olsun.


uzun bir süre sonra edit:


spora başladığım için ve şekeri uzun bir süredir hayatımdan çıkardığım için bu tarçınlı su tarifini de uzun zamandır kullanmıyorum.

evet zamanında inanılmaz derecede şeker bağımlılığım vardı ve bunu sağlıklı bir şekilde bastırmam gerekiyordu, neyse ki bu tarçınlı su dediğimiz mükemmel içecek imdadıma yetişti.

gerçekten inanılmaz derecede işe yarıyor. ilk birkaç haftada o yapay şekerleri arıyorsunuz ama inanın ki hiç gerek yok, tarçınlı su yeterli geliyor.

size de tavsiyem o yapay şekerli ürünleri bırakın, yanından bile geçmeyin. bunu çok fazla söyledim ama bu tarçınlı su, özellikle de soğutulmuş olanı, şeker ihtiyacını inanılmaz derecede bastırıyor.

distopyanın gerçek olması sorunsalı
george orwell

erkeklerin, hem suçlu hem güçlü olduğunda, haksız olduğunda, sanki konuyu kapatma, açma.. hakkı,
karar verme hakkı onlardaymış gibi...
istedikleri zaman, sonn derece yalandan, özür dilerim diyince, her konuyu kapatmak için kullandığı, cümle kalıbıdır...
bir şey soruyosun, bu konuyu kapatalım...
oldu..
niye kapatıyoruz?
niye şimdi kapatıyoruz?
niye sen karar veriyorsun?
niye kesiyorsun, benim bu konuyla ilgili konuşmamı?

yalanını ortaya çıkarıyorsun,
ya kendimi ifade edemedim ben öyle demek istemedim sen yanlış anlamışsın..
sen gerginsin, "o zaman" özür dileyim...
"o zaman"
sen niye gerilmiyosun acaba, niye utanmıyosun acaba...

bir şeyi bir insana üç kere anlatmaktan nefret ettiğimi söylediğim kişi, başka bir şeyi bana 4 kere anlattırdı....

sadece benmi insanları ciddiye alıp inanıyorum ya...
benim konuştuğum herkesmi yalancı ya gerçekten aklım almıyor...

kendi söyeyeceğini söylüyor, ben konuşurken, konu kapatılmış...
o kadar iyi ki beyimiz, tartışmak istemiyormuş, uzatmak istemiyormuş...
ama konunun nasıl kapanacağını o beyan ediyor, ne zaman kapanacağına o karar veriyor, bütün bunlara karar verme hakkını da kendine o veriyor,

benim söylediklerimi de dinlememe hakkı var, benim söylediklerimin "uzatmak" olduğuna" da o karar veriyor..
ne güzel hayat ya,

çift kişilik ama bir kişi karar veriyor herşeye, herşeye kimin karar vereceğine bile...

salak olmanın yararları diye okuyup tıkladığım başlık...

"insanlar yavaş yavaş inanmamayı, güvenmemeyi, sevmemeyi ve kronik şüpheci olmayı öğrenir. bu gerçekleştiğinde artık ne yazık ki çok geçtir. insanların “tecrübe” dediği şey budur. kalbiyle bağlantısını kesmiş bir insana “tecrübeli” denir."

buradan

1918 - 1946 yılları arasındaki sovyet sosyalist cumhuriyetler birliği'nin silahlı kuvvetleri. rus iç savaşı'nda bolşeviklerin silahlı kuvvetleriydi ve 1922 yılında sovyetler birliği'nin resmi ordusu oldu.rus iç savaşında kazandığı başarılarla beraber ıı.dünya savaşında nazilerin 6. ordusunu tamamen yok etmiş ve savaşın gidişatını tam tersine çevirmişlerdir

troçki'nin, "kızıl ordunun kurucusu" olduğu yönünde ciddi bir spekülasyon bulunmaktadır (troçki 1918 yılında askeri komite başkanlığına atanmış, yapmış olduğu hatalar nedeniyle defalarca uyarılıp eleştirilmiş ve sonunda 1924'te bu görevinden alınmıştır). kızıl ordu ile ilgili yapılan ve türkçeye çevrilmiş olan çeşitli yapıtlarda, kızıl ordunun "troçki" değil, parti tarafından kurulduğu, kuruluşunda ise krlienko ve frunze gibi askerlik sanatında çok daha yetenekli olan isimlerin ön plana çıktığı görülmektedir.

cengiz aytmatov'un 1963 tarihli mükemmel romanı. ayrıca aytmatov bu romanı ile lenin ödülü almıştır.

cengiz aytmatov kelimelerin efendisi. eserinde öyle güzel, öyle içten anlatmış ki hem acıyı hem de sevinci hayran olmamak elde değil. okuduğunuz anda, saf ve akıcı üslubu sizi daha çok içine çekiyor.

kısaca konusuna değineyim.
romanımız ikinci dünya savaşı yıllarında, bir kırgız köyünde geçmekte. kocası ve 3 oğlunu cepheye yollayan tolgonay ana özelinde tüm savaş mağdurlarının acılarını, çektiği eziyetleri, sıkıntıları anlatılmakta. savaşın ne denli yıkıcı olduğunu cepheye gitmeden, geride kalanlar üzerinden göstermekte. belki de en acı kısmı burası, geride kalanların yaşadığı hasret, özlem, acı ve belirsizlik.
okurken gözyaşlarınıza engel olamayacaksınız. etkisinden de öyle kolay kolay çıkamayacaksınız. hâlâ okumadıysanız bu tanım sizin için bir işaret olabilir. okumanız önemle tavsiye edilir.

son olarak kitaptan bir alıntı bırakayım.

sosyal ikilem

geleneklere bağlı ve gerici bir toplumda öldürülme riski barındırır.

ders aşaması boyunca değerli hocalarınızın ileride yapacakları şahsi çalışmaları için 25-50'şer sayfalık, spesifik konular üzerine özetler yazarsınız saatlerce. 2 sene sonra bir aferin ile uğurlarlar seni. tebrikler artık lisans mezunu bir işsiz değil yüksek lisans mezunu bir işsizsindir.

az önce (bkz: kadir şeker) başlığında denk geldiğim nicki damarlarına işlemiş kendini bilmezin tanımıyla karşılaştım.
arkadaş böyleleri kim olabiliyor. kendi kuşağımdan umudum yokken halen z kuşağından umudu olanlar adına üzülüyorum..
edit: üslubu ile ilgili mesajıma ''sevgilisi misin?'' diyerek yanıt vermiş .hey allahım..

o zaman sen düzgün başlık up'layıp entry gir. her şeyi devletten beklememek lazım.

insanların inandığı şeylerin tutarsız yönleri ortaya çıktığında, inançlarına daha fazla sahip çıkmaları durumuna denir. duydukları veya gördükleri şey onları inançlarına daha fazla bağlamaktadır.

düşünmeden, sorgulamadan inanma fikrinden türemiştir. skolastik düşünce biçiminin benzeridir.