dün şapşalın birinden aldığım tariftir. tabii ben yapacağımı yapıp ekstra bir malzeme de ekledim ama olsun. bence tadı gayet güzeldi. "ağız tadına s*çym" diye lafı da yiyince daha bir güzel oldu tabii. *

öncelikle efendim istediğiniz sayıdaki yumurtayı bir kaba kırıyorsunuz. içine birkaç damla sütle birlikte, istediğiniz baharatlardan ekleyip pofuduk pofuduk bir yapıya gelene kadar çırpıştırıyorsunuz.

o esnada önceden tavaya attığınız- atmadınız mı? e aferin onu da mı ben söyleyeceğim? şaka şaka, gülün diye. *
işte neyse, tavaya bir küp tereyağı atıyorsunuz, erimeye bırakıyorsunuz yumurta bulutumsu olurken. şimdi geldik benim mükemmel ötesi malzememe; yoğurt! evet, yoğurt! iki çay kaşığı yoğurt ekledim ben bu tarife, gayet de güzeldi. dilerseniz siz de ekleyebilirsiniz.

sonrası zaten pişirmek ve gömmek. yanına limonlu, zeytinyağlı baharatlı bir domates şeysi de önerildi de o yorucu. boş verin onu.
mars'la keyifli saatler'in sonuna geldik. yayında ve yapımında emeği geçen herkese teşekkürler, galp.

yaşam akıp giderken insan sürüklenip gidiyor işte. aklımız da içimiz de yaşadığımız hayatta dinginliğin olmadığı zamanlar yaşıyoruz. bazen en çok ihtiyaç duyulan basit şeyleri bile olmadığı olduramadığımız gerçeğiyle yüzleşiyoruz. insanlar , ilişkiler o kadar yapay ve güvenden samimiyetten uzak ki . herkes birbiriyle bu konuda yarış halinde sanki. sessizliğe gömülüp ölmek bile lüks artık evet . insanların yüzleri , yüzlerinin ardından ki maskeleri bizi onlardan kendimizi korumak için zırhlar giydiriveriyor işte. güvenilmez bağlarla birbirine bağlı hayatlardan ibaret yaşamlar. kıstaslar, önyargılar, korkular, kendimize dahi itiraf edemediğimiz geçmiş yaşamdan kalma anılar. en çok da bunlar yormuyor mu bizi? güvenememek hasarlı bir ruhun mu zihnin mi desem onarılmaz yarası haline geliyor ve artık o eşik aşıldığında şüphe nüfuz ediyor tercihlerine. arkadaşlık, dostluk, sevgili olmak hepsi bittikten sonra ardından birer acı ders olarak olarak kalıyor. kendi olarak yaşayan insanı yaşamaktan alıkoymakdık mı hepimiz. belki farkında bile olmak istemedik/istemediniz. kangrene dönünce de kendi olmayı kesip atıp insanların , toplumun normları altında ezilip yok olmadı mı gerçek varlığı bir çok insanın. bilmiyorum aklımın düşündürdüğü belki yanlış belki doğru şeylerden bir kaçı bunlar.

donanımlı , bilgili, kültürlü vs gibi etiketlerle donanmış bir insan olduğumu hiç iddia etmemişimdir, değilim çünkü. aklıma gelenleri yazıyorum yazarken anlamlı bütünlüğünü koruyan cümleleri bir araya getirip bir kompozisyon halinde ortaya çıkaramıyorum belki. kendimle konuşuyor gibi yazmak istedim şunları ama yazamadım. ne olduğunu bilemediğim bir umudum var halen hayata dair . zihinimi hafızamı zaman çürütmeden birşeyler yazmak istedim belki de bilmiyorum. iyi bir insan olamadığımı biliyorum . iyi bir insan olmanın başlangıç noktası da kendine iyi davranmaktan geçmiyor muydu sahi? kendine iyi bakamayan kimseye de iyi bakamaz belki de bilmiyorum.

neyse.
ben bir şarkı kahve sigara eşliğinde biraz daha zamanımı eskiteyim.

akdeniz'de 189 bin km,
karadeniz'de 172 bin km,
ege denizi'nde 89 km,
marmara denizi'nde 12 bin km.
toplam da 462 bin km'lik alanı kapsamaktadır.

türkiye cumhuriyeti'nin karadeniz, marmara, ege ve akdeniz'deki deniz yetki alanlarını (karasuları, kıtasahanlığı, münhasır ekonomik bölge) şekillendiren bir doktrindir. mavi vatan, 2015 sonrası türkiye'nin deniz alanlarındaki aktif ve askeri güce dayalı stratejisinin temelini oluşturmuştur.

ne zaman duysam aklıma gezi zamanlarında genç yaşında öldürülmüş ali ismail korkmaz'ı getiren şarkı. bu ülke, sesini yükseltmekten korkmayan gençlere mezar olmamalıydı.

allah'a şükür bir pkk sempatizanı ile hiç bir özelliğim benzemiyor. şimdi çıkıp sanat evrenseldir, müzikleri çok güzel, bu ülke onun değerini bilmedi diyen sözüm ona romantik solcular çıkabilir. almanya konserinde "vallahi apo'yu özledik" dediği anda ahmet kaya benim için bitmiştir. vallahi diyerek özlediği apo emperyal oyuncakların kuklası rolünü oynayarak kaç masumun, kaç bebeğin canına kıymıştır. apo'yu özleyen biri ile hiç bir özelliğim aynı olamaz.

kimse kimseyi sevmek zorunda değil, evet, bunda hem fikiriz hepimiz zaten. senin yaşadığın devleti onca zorlukta kuran kişiyi bile sevmek zorunda değilsin, evet bu doğru. ancak başka insanlara birini sevdiği için karışamamalısın, hele bu kişi atatürk’se, bunu hiç yapmamalısın. kardeşim adam sana ne yaptı? icraatlerini beğenmiyor musun, boşver, düşünme atatürk hakkında. zaten kaç yıl önce ölmüş, gitmiş yok artık. bu nasıl bir nefret ya? atatürk heykelini baltalamak nedir? kamu malı o ya, yapamazsın öyle bir şey. yapmaya cesaret bulabilmesi bile korkunç. bugün heykel baltalayan, yarın heykeli yapılan insanı destekleyene saldırmaya çalışmaz mı? ülkem insanı iyi değil, yok hiç iyi değiliz biz. allah belamızı veriyor sanırım.

bilin bakalım sabah 8.30'da işe gidecek olmasına rağmen kim arkadaşıyla lak lak ediyor? evet bennn.
size iyi geceler dostlarım, beni bırakın siz devam edin...

arkadaşlar aynen ya.

dün de canına yandığımın biri çıktı beni takipten, kurbanı olayım gelsin nedenini söylesin. vallahi içim içimi yiyor "lan acaba naptık da küstürdük" diye düşünmekten. kan kusuyorum üzüntüden.

tam bir anadolu insanıdır.

"herkes aşkı ararken bense kaçmayı seçtim."

kadınların hakarete, psikolojik baskıya, fiziksel şiddete uğramadığı, ölümle tehdit edilmediği, öldürülmediği, anne-kız kardeş-eş-kız çocuğu kavramlarının altında ezilmediği, bu rollere mecbur edilmediği, iş hayatında sözlü veya başka herhangi bir şekilde tacize uğramadığı, imalarla incitilmediği, saçı uzun aklı kısa, eksik etek, sen bilmezsin beyin bilir, yemeğin salçalısı kadının kalçalısı, gömleği gösteren ütü kadını gösteren g..ü gibi iğrenç cümlelerle yaftalanmadığı, yerilmediği, hor görülmediği, ona sahip olunabilen, aciz bir varlıkmış gibi bakılmadığı bir dünyada çalışan, üreten, kendi kendine gayet yetebilen, bir erkeğe ihtiyaç duymadan kendi hayatını idame ettirebilen, isterse hayatında birini eşlik edecek kişi olarak seçebilen, kimseye değil sadece kendisine ait olan, özgürlük alanını kendisi belirleyen, istediği saatte dışarı çıkıp istediği gibi giyinebilen, canı isterse kahkaha atarak gülebilen, aynı zamanda hem iş kadını, hem anne, hem de isterse çocuk olabilen, mutlu olmayı hak eden, başına gelen kötülüklerden sorumlu tutulmadığı, hepsinden önce insan olduğunun unutulmadığı bir hayatta sapasağlam duran tüm kadınların, dünya emekçi kadınlar günü kutlu olsun.

13.375 ama alacağımı aldım ben. duruyor öylece kenarda.

titanic (film) )'in senaristi james cameron'u şaşırtan mezar taşıdır. çünkü senaryoyu yazarken jack dawson isimli birinin gerçek titanic kazasında öldüğünden bir haber olarak senaryoda bu hayali karakteri yazmıştı. evet titanic kazasında ölen gerçek bir jack dawson var ama bu filmden bildiğimiz jack değil.

işte gerçek jack dawson ve filmdeki jack dawson

'sinirlenerek herhangi bir eşyayı atabildiği en uzak noktaya atmak' anlamına gelen sözcük.

bir süredir yazılıp çiziliyor, konuyla ilgili konuşuluyor. bize de hergün soruyorlar "doğru mu değil mi?"
''değil' desek de inanmıyorlar,
"yok öyle bir şey'' desek de inanmıyorlar.
demek ki hissediyorlar. belki de haklılar. evet, doğru bu akşam yine 20.30'da.

haberlerde okuduğuma göre yangının termik santrale de ulaşabileceği önceden hep uyarılmış, bildirilmiş. gerekli önlemler neden alınmıyor. ülke göz göre göre yanıyor günlerce.
yetkili kişilerin veya yetkiyi verenin ülkeyi ne hale çevirmek istediğini anlayamıyorum.

konya
beyşehir
beyşehir gölü

(bkz: esaretin bedeli)

ana malzemesi kil olan, tarihi ateşin bulunuşuna kadar uzanan el sanatı.