orkideler kadar masum ve şarkılarıyla sinsi bir ok kadar yavaş bir şekilde beyninize ele geçiren sanaçtı.

tanım fazla mı oldu efendim? e o zaman buyrun buradan yakın.

şener şen''li bir gece.
kaç zamandır görmek istediğim oyun,(bkz: zengin mutfağı).

sorun yaratmayı bilen tipdir.

meryem'in pipisiz hamile kalmasının faturasını zekeriya peygambere kesen israiloğulları gibi sorguladığım, kankacılık lobisinin gizli kahramanı olan sözlük fasilitesi. eksi oy kullanma hakkın zaten yok*, artı oy kullandığında ise karşı tarafa afişeli bildirim gidiyor. üstüne bir de istediğin entry'e kim oy vermiş kim favlamış hepsini görebiliyorsun. hal böyle olunca içi boş olan beyinler multitasking çalışmaya başlıyor, kim kimi favlamış o entryi benim artı oyumdan önce mi girmiş sonra mı girmiş ne kadar kompleksli bi serüven yaw. yetmiyor, bukalemun gibi nickin rengini değiştirip listede daha dikkat çekici olmanın salgıladığı serotoninle* sözlüğü kucaklayan tuhaf bi ağ çıkıyor ortaya. üçerli beşerli grupların sürekli birbirine köpüklü şükela banyosu yapması tabii ki şahsımı* bi noktaya kadar rahatsız etmiyor. lakin sözlüğün daha iyi bi yer olacağına inanan necip neferlerin bu yönde radikal değişiklikler yapması şart gibi görünüyor. zira bu entry'de olduğu gibi tez olunca antitez de doğuyor, çöp kutusuna isabet etmemiş, pis bi şekilde duvara yapışmış sallama çay gibi kirletiyoruz sözlüğü. oy verenin kimliği gizlense sözlük cennet bahçesine dönüşmez ama en azından fahişe meryem gibi hedef gösterilen kankaların da, bizim de başımız ağrımaz. voilà!

hipertimezi hastalığı, tıpta nadir rastlanan rahatsızlıklardan biridir. hipertimezi olan kişiler hiçbir şeyi unutmaması ile bilinirler. kimi insanlara göre mükemmel bir şey olarak görülse de belleğin her şeyi hatırlaması nörolojik bir rahatsızlıktır. hastalar olayları en ince detaylarına kadar hatırlarlar (örneğin: 9 mart 2013 tarihinde ne yaptığını soracak olursanız size bütün bir gününü sanki bugün yaşamışçasına anlatacaktır.)

kendileri ve kendi hayatları hakkındaki bilgileri en ufak ayrıntısına kadar anlatabilirler (bebeklik dönemi hariç). anıları hatırlamak konusunda başarılı olsalar da genelde ezber konusunda zorluk yaşayabilirler ayrıca sürekli geçmişe bağlı olarak yaşayan bu insanlar gelecek hakkında zorluk yaşayabilirler çünkü geçmişte olan anılarına saplantılı olarak kalmışlardır.

hipertimezi rahatsızlığını yaşayan kişilere teşhis koymak için mr çekilmesi gerekir ve mr sonucunda beynin hafıza bölümü incelenir -emin değilim ama normal insanlara oranla bir tık daha büyük olduğu görülebilir-.

aklım.

ben 14 yaşindayken annemle bindiğim minibüste parayı uzatacak öz güveni yeni yeni kazanıyordum , ne sevişmesi allaasen ? saçmalık .

bakalım bunun suçlusu kimmiş / yine bizmişiz

dünyada urartuca okuyabilen 12 kişiden biri, yazabilen ise son kişi.

genç yaşlarında van'daki kazı çalışmalarına katılmış. kazı çalışmalarında çıkan urartular'a ait kitabeleri okuyabilen kimse olmayınca urartuca öğrenmek istemiş. kendisi ilkokul mezunu, ilk başta "yapamazsın, öğrenemezsin" denilince azmetmiş, 3 yılda urartu alfabesini öğrenmeyi başarmış. şu anda 750 adet urartuca kelime biliyor.

kendisi urartuca'yı yaşatmak için gerekli makamlardan gönüllü olarak öğretmek için öğrenci istemesine rağmen gerekli ilgi ve özeni maalesef görememiş.*

abd'den ailesiyle abd'ye yerleşip urartuca öğretmesi için teklif almış, ailesi istemediği için yerleşememiş.

kendisi bir hazine ama bu hazineden yararlanmayı bilmiyoruz. tek istediği öğretmek ve bunu gönüllü olarak yapmak istediği halde nasıl göz ardı edebiliyorlar böyle bir insanı aklım almıyor.

dw türkçe ile yaptığı röportaj:

disko disko partizani....

tanım: küçükken ezberlediğimiz saçma şeyleri paylaştığımız başlık.

bana diyecek adam annesinden doğmadı çünkü çirkinim.*

bayadır takipte olduğum ama bir türlü fırsat bulup rahatsız edemediğim yazar. kısmet bu geceyeymiş diyorum. yazılarını okuyup oldukça da beğeniyorum. lakin profilindeki diyemedim yazısı inceden üzmedi, içimi sızlatmadı değil. neyse..diyemediklerin az, gülümsemen bol, yükün hafif olsun sayın yazar.

animasyonlar hariç altyazı.bazı dublajlar var ki özellikle televizyon için yapılanlar, rezalet demek abartı olmaz.filmin ruhunu yerle yeksan ediyor.
uzun süre önce star tv'de rastladığım er ryan'ı kurtarmak filmindeki tom hanks dublajı gibi.kahkaha atıp uzaklaşmıştım.

franz schubert-ave maria
dmitri schostakovich-the second waltz
johann sebastian bach-cello suit no.1 g major
georges bizet-carmen:habanera
carl orff-carmina burana:o fortuna
albinoni-adagio,g minor
ninni rosso-the silence(il silencio) -andre rieu
puccini-o mio babbino caro

şimdilik aklıma gelenlerdir.keyifli dinlemeler olsun.

ebu sufyan'ın karısı ve halife muaviye'nin annesi olan hind'e verilen isim. babası bedir savaşı'nda hamza tarafından öldürülen hind'in, uhut savaşı'nda hamza öldürülünce cesedini parçalayıp karaciğerini ısırdığı rivayet edilir. bundan dolayı ciğer yiyen kadın unvanını almıştır.

b.k çukurunda yaşamakla eş değerdir. aldığın her nefeste değersiz olduğunu hissettirir. yaşayıp gidersin tabi ona yaşamak denirse. kadının, hayvanın, ağacın, çocuğun, insan emeğinin, düşüncelerin, insan canının, bilimin, egitimin, adaletin çöp kadar değeri yoktur. her türlü pislik yapılır hem de ahlak bekçileri tarafından. bu kadar şeye rağmen akıl saglığını koruyanlar vardır ki onlara madalyon taksak azdır. hayatımın ziyan olmasını izliyorum. canım çok yanıyor. ama umudum var. bu ülkeden değil,hayattan umudum var. umudum olmak zorunda çünkü başka hiçbir şekilde böyle yasamaya devam edemem ben.

(bkz: kazılı kuyum)

ama karşımdaki beni görmüyor
ruhum alev aldı sönmüyor
ben dönüyorum, dünyam dönmüyor.

bir kere her şeyden önce sahiplenmek gerekir. ev sahibi olmaktan, satın almaktan bahsetmiyorum. yalnızca barınma ihtiyacı duymamak, evin bir ruhu olmasından bahsediyorum. duvarlarına tek bir resim, küçücük bir çerçeve asılmamış bir evi nasıl sevebiliriz? işte sahiplenmek böyle bir şey. bir iz bırakma isteği.

sonra bu evin kendine has bir sıcaklığı olmalı. mevsimlere göre değişmeyen, gözle görülen bir sıcaklık.

mesela sizin seçmediğiniz duvar rengini bile kabullenip sevmelisiniz. hatta belki de bu daha iyidir.

az ışık alıyor belki? olsun, tüm perdeleri açmak için bir fırsat! belki de balkonunuzda daha çok vakit geçirmenizi sağlayacaktır.

bir eve ne zaman maddi değil manevi bir değer biçmeye çalışırız, işte o zaman yuva olur.

arkadaşlar bu suriyeliler meselesinde dürüst olup, biraz öz eleştiri yapalım mı? hepimiz de çok iyi biliyoruz ki, ülkemizin cumhurbaşkanı recep tayyip erdoğan'ın suriye'nin iç işlerine karışmaması gerektiği halde karışıp, yanlış politikalar doğrultusunda, arap baharının devamı niteliğinde suriye'de çıkan savaş sonucu, can havli ile nereye kaçacaklarıni bilemeyen suriyelerin sınır kapısı açık hangi ülke varsa oraya sığındılar, bu ülkelerin en başında sınır komşusu olduğumuz için türkiye geliyor tabi, şu an neredeyse 8 yıl olacak bizim ülkemiz de mülteci olalı. kilis neredeyse suriyelilerin oldu gibi bir şey. velhasıl oturup düşünelim bunların sorumlusu kim? sebep olan kim? yoksa suriyelilere sayıp sövmek işin en kolayı. bu arada bu ırkçılık olarak algılanmasın ama umarım biran önce gerekli şartlar sağlanıp ülkelerine dönerler. çünkü bu kültür çatışması ne huzur bıraktı ne başka bir şey.

şu kuşun renkleri.