babamın günü. arayayım birazdan kızmasın bana.

akademik olarak üzerinde oldukça az durulan ahlak ve etik konularında çalışmıştır kendileri. malesef genel tartışmalardan bile bihaber olduğumuz için-akademi bile bihaber- kuçuradi'nin bize 'yeni bi şeyler' söylediğini zannediyoruz. halbuki bahsettiği ahlak ve etik, 2. dünya savaşı sonrası batı'da konuşulanlardan farksızdır. kuçuradi'nin gündeminden düşmeyen 'rasyonel ve öğretilebilir' etik anlayışı çoktan dünyanın gündeminden düştü. literatür bilenler, literatür bilmeyenlere her zaman yeni bir şey söylerler tabi.

tabi ki ''gündemden düşen bi konuyu tekrar gündeme getirmek'' tenkit edilebilecek bi durum değildir. ancak bunu bilmeyen okuyucu tenkit edilebilir. eğitim ve öğretimin konusu olarak 'etik' ise başlı başına bi meseledir.

diktiği son fidan ve su vermesi gereken diğer fidanlardan başını kaldırıp değirmenlere doğru baktı. gün batımında rönesanstablosu gibi karışık ama güzel görünen bu manzaraya bakarken yarım bırakılan roman hüznü çöktü içine. düşüncelerinde geçmişe giderken "bir de zamanda yolculuk yapılamaz derler" dedi kendi kendine. yaş35'ti o zamanlar. henüz albaylığa terfi etmemişti tamer bayındır. o yaşlarda tanışmıştı florance ile. ne çok sevmişti onu!

rumeli türkülerini çok severdi. "gel bade doldur ver içeyim" diye geçirdi aklından. gelemezdi artık florance. yurt dışına gittikten sonra bir süre daha haber almayı başarmıştı ondan. en son patagonyalı bir adamla evlendiğini duymuştu. yoksa papua yeni gine miydi? "ne önemi var ki artık? hayırsız!" diye söylendi kendi kendine. onu suçlamak kolay geliyordu ama aslında biliyordu suçun kendisinde olduğunu, florance'ı kendisinden bilerek uzaklaştırdığını. kapılıp gitmişti elinde olmadan ama bir askerdi o. her an her şey gelebilirdi başına. kıza bu acıyı yaşatmaya, onu hayatı boyunca yüreği ağzında bekletmeye hakkın yok diye avutuyordu kendisini.

daldığı düşüncelerden silkinerek kendine geldi. güneş batmak üzereydi. o sırada gözüne ağaca çıkıp orada kalmış olan kara kedi takıldı. kediyi oradan indirmek istedi ama bunu nasıl yapacağını bir an akıl edemedi. "olmazsa bozuk para fırlatırım. korkarsa kendisi atlar" diye geçirdi aklından. kedi düşüncelerini okumuş gibi atlayıverdi ağaçtan. "kedilerefısıldayanadam" dedi kendi kendine gülerek, sanki kediyi fısıltısıyla ikna etmiş gibi.

albay olduktan sonra yakın çevresi adıyla soyadını kısaltarak albay tambay diye isim takmıştı ona. bu kafiyeli isme önceleri kızmıştı ama sonra onu da eğlendirmeye başlamıştı lakabı. yakın tarihte, emekli olduktan sonra evde ve bahçede geçirdiği zamanlardan geriye kalan boş vakitlerinde internete takılmaya başladı. çocuklaşmıştı sanki dünyanın öbür ucundan haber almanın bu kadar kolay olduğu bu ortamda bulunmaktan aldığı keyifle. "kafa sözlük diye bir yer varmış üye olucam lan" demiş, sözlük yazarlığına başlamıştı, arkadaşlarının deyimiyle "bu yaştan sonra" ama umurunda değildi yaşı falan. eğleniyordu sonuçta. eski günlerin anısına albay tambay adıyla üye olmuştu sözlüğe de.

son yıllarda fiziğe de merak sarmıştı. aşağıya atlayan kedinin yanından geçerken "belki de schrödingerinkedisi diye bir nick alsam daha iyi olurdu" diye düşündü. "pandemi bitince nick değiştireceğim" diye söylenerek kapıdan girdi ve akşamın alacası içerisinde gözden kayboldu.

biyolojik atıkların, sözlükte yazar olmaya başlamasının canlı kanıtı olan başlık.

akıllı ile deli arasındaki fark odur ki ; biri bildiğini söylemez diğeri söylediğini bilmez.
(bkz: mihmandar)

muhasebeci: 300, 300, 300, 100
kibar feyzo: kardeş benimki niye ötekilerden eskik?
muhasebeci: onlar sendikalı
kibar feyzo: ben de harranlıyam
muhasebeci: git ulan işine
kibar feyzo: bu da sendikalı heralde, hemşerisine kıyak geçiyyy

izmir katip çelebi üniversitesi'nde rektör yardımcısı, dekan ve öğretim görevlileri dahil 27 kişinin birbiriyle akraba çıkması. doğruysa eş, dost, akraba üniversitesi olmuş resmen.



edit: anladığım kadarıyla şu anki rektör akraba değilmiş. hatta şu anki rektör durumu görüp yök'e bildirmiş.

kaynak: www.sozcu.com.tr/2021/gunde...

kaynak: www.memurlar.net/haber/956320

dalgaların sesi.

ülkemi çok seviyorum.
ülkeme ait her şeyi çok seviyorum.
başka yerde yaşamam.
siyasi görüşüm türkiyeci olmak.
kalan tüm görüşlere mesafem aşağı yukarı aynı.
bazen sol olabilecek kadar sağcılara kızsam da solcuların da matah bir şey olmadıklarını anlayıp vazgeçiyorum.

(bkz: dayı)

yaparsın yeğenim aslansın kaplansın yaparsın. sana güveniyorum.

kimseye faydasi olmayan bana gore anlamsiz bir eylem. bu eyleme ne zaman sahit olsam cogunlukla moderasyon ile bir fikir uyusmazligina giren yazarin 'vay efendim onun entarisin hakaret vardi bisey yapmadin benim entarimde argo var diye sildin bu mu adaletiniz?' ya da benzeri bi sekilde isyan edip kendisine destek arayisina girdigini goruyorum. cozum bu degil arkadaslar.

moderasyon ile bir sorun yasiyorsaniz baska bir mod ile konusmayi deneyin, o da olmuyorsa benjamin'in makamina cikin. bana gelmeyin ben teknik destek ve yazilimsal konular icin burayim, onun disinda sizler gibi arada bi acar okurum aklima geleni yazarim.

karsilikli sagduyu olmadan hic bir problemi cozemezsiniz. aranizda cozulecek bir konuyu once moderatore rencide edici mesajlar atip da sonra baslik acip melek rolune burunen arkadaslar, yapmayin etmeyin, baskalarinin huzurunu kacirmaktan baska bir getirisi yok bunun.

bunlari yetkili bir kisi olarak degil normal bir yazar olarak yaziyorum. o kadar isin gucun arasinda bana da bunu yazdirdiniz ya bravo!

son olarak, yarasi olan gocunsun.

sıkı bir kayahan hayranı olarak an itibarı ile mest olduğum program.muhteşem seçim.

hilal kaplan'ın geri zekâlı olduğunu kanıtlamasına gerek yok zaten, yürekten inanıyoruz pelikancının kafasında bir şey olmadığına.

bu her zaman olmuyor aslında. bazen ağlarsınız sonrasında ölecekmiş gibi hissedersiniz bazen de ağlarsınız ve evet sakinleşirsiniz. bu sakinlik aslında ruhun gözyaşlarıyla temizlenmesi gibi bana göre. böyle ruhum o karanlığın içinden gözyaşlarıyla yıkanmış gibi temizleniyor. benim sonrasında gelen sakinliğim de ruhumun temizliğinden geliyor.

eskiye özlem sadece sözlükte değil hayatın her anında var aga. bugün dünü özlüyorsun yarında bugünü özleyeceksin.

yazar alımını durdurmanın faydalı olacağını zannetmiyorum, arada ayrık otlar hep vardı her zamanda olacak. sen az ama öz olsun diyorsun mesela başkası da kalabalık olsun yeni yüzler görelim diyor.

herkesi aynı anda memnun etmek diye bir şey yok, çok bariz kötü niyetliler var tek tük onları ayıkla tam gaz devam bence.

bu entry ;
haksızlığa uğrayarak gezegenlikten çıkarılmış plüton'a adanmıştır. sevgili plüton, sen hala bizim gözümüzde en kral gezegensin. *

pers imparatoru mısır'ı almak için savaşa girer.istediğini yapmıştır ama daha fazla can yakmak ister.
otağda dururlarken pers kralı başlar planına.

ilk önce mısır prensesi sefil halde geçer otağ önünden. mısır kralı tepki vermez.

sonra veliaht prens gelir ve gözü önünde idam ederler.

sonra hizmetçisi gelir pers askerleri elinde.mısır kralı yerle bir olmuş,ağlar,dövünür.

pers kralı memnundur ama şaşırmıştır 'ordusunu,kızını,oğlunu kaybeden kral soğuk kanlılıkla dururken neden önemsiz bir kişinin,hizmetçisinin perişanlığını görünce böylesine yıkılır?'.
neden?
insan en değersiz şeyini kaybettiğinde her şeyi kaybettiğini anlar.



hangi türk aydınına sorarsanız 'toprak kaybettik' cevabını alırsınız. ama aynı soruya cemil meriç şu cevabı verir.

türkiye ruhunu kaybetti.toprak mı? en değersiz şeyimizdir belki de..belki de en değersiz şeyimizi kaybedince her şeyimizi kaybettiğimizi anladık.

ruhumuzu.

yahu yeni yazdım tanımı. ne ara artılıyorsun ne ara.

valla solculuk sizin gözünüzde nasıl bir şey bilmem lakin bu ülkenin anasını siyasal islamcılar 20 yıldır ağlattı ve halen ağlatıyor da…
bunun iyi farkındayım.

gündemde olan haberleri paylaşıyorum lan halen siz neyden bahsediyorsunuz???

bu ülkeyi atatürkçülük kurtaracak, medeniyet kurtaracak, ilericilik ve aydın yol kurtaracak. gerici yobazlar değil. o yüzden fazla boş yapmayın, algı operasyonlarınıza tükürürüm…

doğan cüceloğlu ve arkadaşları tarafından 1976 yılında ankara'da kurulan kamu yararına faaliyet gösteren dernek.