jose mauro de vasconcelos - güneşi uyandıralım

jose mauro de vasconcelos'in hayatını anlattığı şeker portakalı, güneşi uyandıralım ve delifişek üçlemesinin ikinci kitabı.

benim annem bizi kendi ailesi olarak da görmezdi, kendi ailesi için harcama yapardı, onları severdi. bencil olması bir yana babama ve onun ailesine karşı hissettiği aşağılık kompleksi ile hep bir kıskançlık hissederdim onda. iki yüzlüydü, bir tarafta köy çocuklarına acırken bir tarafta hiç durmadan insanlara tepeden bakar, fiziksel görünüşlerine çekinmeden saygısızlık eder beni de sadece başarısız olduğumda fark ederdi. başarılı olup kürsüde olduğumda hiç yanımda olmamış biri başarısız anlarımda bir anda ensemde belirirdi. doğrusu şimdi bu başlıktan sonra biraz daha iyi fark ettim.

hayatın bize gülmesine gerek kalmayınca gülecek.

yav kardeşim geçti artık gülmene gerek yok diyeceğiz o zaman gülecek işte. zevzek hayat.

severek aldırdığı ama hiç giymenin nasip olmadığı bir kot mont, kırmızı tüylü bir toka, bir iki kez taktığı halka küpeler, hiçbir anısını yazmadığı hatıra defteri ve içinde mürekkebi kurumuş bir tükenmez kalem, ara ara kokladığım ve burnumun direğini sızlatan bir tişört, bolca anı bolca hayal ve bolca yaşanmamışlık...

girince dizi film kitap okumak gibi aktiviteleri pek yapamıyorsun vaktinin çoğu burada geçiyor demek istediğim başlıktır.

savcı esra (bkz: behzat ç.)

ölüm ile ne zaman tanıştı ilk insan.
uyuduğunu sanığı arkadaşı bir daha uyanmadığında mı.
yoksa yüksekten düşen bir arkadaşı bir daha ayağa kalkmadığında mı. gerçekten bilebilir miyiz bunu.
peki ya ölüm korkusu ile ne zaman tanıştı. bunu bilebilir miyiz.
evet, tabi ki biliriz.
ölüm korkusu bizim yaradılış gereği beynimize işlenmiştir. hayatta kalma güdüsünün bir parçasıdır bu.
beden hayatta kalmaya programlıdır ve tehlikeli durumlarda kontrolü sürüngen beyin devralır. adrenalin salgılanmaya başlanır.
bazı vahşi hayvanlara verdiğimiz, bazı doğal afet durumlarına verdiğimiz refleks benzeri tepkiler bunun kanıtıdır.
insanoğlu varoluş gereği bir şekilde yaşamını sürdürmek ister ve istemsiz de olsa ölümden korkar.
peki bu kadar tutku ile bağlı olduğumuz yaşamdan, yaşamaktan ne zaman korkar olduk.
bu bizim doğamızın dışında bir davranıştır.
insan hayatta kalmak için avlanır, eker biçer, koşar, göç eder, savaşır ve sevişir.
günümüzde ki insan ise similasyona doğmuştur. kendi balonunun içinde yaşamaktadır. çünkü orası rahattır, güvenlidir.
balonun dışarısındaki dünya ise büyük ve korkutucudur.
normalde korku durumunda salgılanması gereken adrenalin alışılmışın dışına çıkıldığında da salğılanmaya başlar. heyecanlanır, panikler, önce avuç içleri sonra bütün vücudu terlemeye başlar, kaygılanmaya başlar. "ya huzurum kaçarsa", " ya terk ederse", "ya düzenim bozulursa", "ya benim kadar sevmezse", " ya başarısız olursam", "ya balonum patlarsa".
bir an önce o ufacık, sıcacık balonuna dönmek ister.
ve bu onun suçu değildir aslında. toplum mühendisleri ve pazarlamacıların emeğidir bu post modernist yapı.
yaşamaktan işte bunun için korkar insan. kendisi için oluşturulmuş balonun dışarısına çıkar ise başına kötü şeylerin gelebilme olasılığıdır aslında korkusunun sebebi.
kısacası yine hayatta kalma dürtüsüdür, ölüm korkusudur insanın yaşamaktan korkmasının sebebi.
yaşamak risk alanların işi.

resimag.com/p1/88995cce500f.jpeg

"i can do it" kıvamında, pandemi devam ederken kullanılabilecek sloganlardan birisidir.

pnömonultramikroskopik silikovolkonyoz olarak türkçeye çevrilir. muhtemelen hastalığın tanısı, hastalığın adını söylerken nefesin yetip yetmemesine göre konuyor.

sözlük yetmez samanyolu galaksisinde ambargo getirin z kuşağına da siz de rahata erin biz de erelim. efendi efendi gönderilerimizi girip çıkıyoruz, beğendiğimiz olursa beğenip geçiyoruz. zararımızın dokunduğunu düşünmüyorum. saygıdeğer büyüklerim şunu unutuyor ki akıl yaşta değil baştadır. hadi reelde açmıyorsunuz sözlükte bari önlerini açın şu yeni kuşağın. vallahi zararlı bir şey yapmıyoruz ya.

uzun bir süredir üstünde kurmaylarımla çalışmalar yaptığım tamamen 'bilimsel' gözlemlere dayalı derin analizlerle elde edilen bu altın niteliğindeki listeyi, sitemizin evlenme hayalleri kuran genç kızlarımız adına bir kamu vazifesi olarak sunarım. foling lav hadiseleri var hocam.

bu siteden hiçbir genç kızımızın tercihlerden ötürü kafa karışıklığı ile, boynu bükük ayrılmasını istemiyorum. her şey onlara feda, mutlu gülümseyen bir sözlük kadını gibisi yok. kız mühim.

biz kataloğu oluşturduk hocam. liste halinde gözler önüne seriyoruz. karakter özelliği analizi isteyen katalogtan favori adayını belirtirse özel hizmet bedeline tabi tutularak dm yolu ile şahsınıza iletilecektir.

1-ivanmilinski

2-bir bilen

3-mellisho

4- domestic hıyar-spawn ikisi tek paket. sısısısıs

5-balkoninsanı

6- 4-3-3 oynatan aykut

7- cinci hoca

8-lennykereviz

9-başımıza icat çıkarma denilen çocuk

10-zippodan çıkan çınn sesi

evet. şimdilik ilk liste hazır, olmazsa halı sahaya gideriz hocam. kadro çakı gibi. bence olur.

başta farklı düşündüğüm için aşırı baskılara maruz kalsam da bana yaptıkları baskıları yüzlerine vurduğumda artık bir şey isteyecekleri zaman bile başkasından istiyorlar. mesudum. bugün ibadetlerimi yapmamamdan sokakta nasıl yürüdüğüme kadar her şey kendi kararım. kurbağayı tencerede ısıtır gibi ısıtmak lazım. küçük küçük de olsa kurbağa pişer.

azıcık hırs yapsan hayat daha güzel olacak. biraz istikrarrr... bak yolun sonu pişmanlık ben sana diyeyim.

buzulların erimesiyle beraber yavaş yavaş sonun yaklaşması.

güney amerika ülkesi venezuela'da en yüksek ikinci zirve olarak bilinen humboldt zirvesindeki son buzul kütlesi küresel ısınma nedeniyle hızla eriyor.

--- alıntı ---
el nacional internet sitesinin haberine göre, venezuelalı araştırmacılar, ülkenin kuzeybatısındaki sierra nevada de merida dağı'nın zirvesinde yer alan humboldt zirvesindeki son buzulun erimek üzere olduğunu bildirdi. araştırmacıların mayıs 2019 ila ekim 2020’de iklim değişikliğinin etkilerini belgelemek amacıyla topladıkları kayıtlara göre, humboldt zirvesindeki son buz kütlesinin tamamen erimesine çok az süre kaldı. bilim adamlarına göre, buzulun başlangıçtaki büyüklüğü 300 futbol sahası genişliğindeydi.
--- alıntı ---

(bkz: bilemiyorumaltanbilemiyorum)
bakamıyorum,çözümleyemiyorum hep bir korkak tarafım var benim.zaten ölüm kelimesini duyunca bir sessizlik bir kopuş olmuyor mu herkeste bende de öyle işte. derin bir sessizlik vardı biz doğmadan önce derin bir sessizlik olacak o zaman biz gidince diye düşünüyorum, düşünmekteyim de. kabus değil,şenlik de değil bir boşluk koca bir boşluk..
ölümü değil de önce hayatı anlamlandırmak gerekiyor bu karmaşıklığı çözünce o boşluktan korkmaman gerekecek belki de. ya da o karmaşıklık içinde bilip bilmeden boşluğa sürükleneceksin.yutacak seni bir şekilde amann neyse...

açtığı 10 başlıktan 9'unun yürümediğini, geri kalan 1 tanesinin de 9'unun arasından son sürat koşarak bitiş çizgisine yaklaştığını gördükten sonra başlık açmayı bıraktığım olaydır. olmuyorsa olmuyordur. çok zorlamamak lazım.

her kış geldiğinde ben kış insanıyım, her bahar geldiğinde de ben bahar insanıyım diyorum.
ama sanırım küçük bir farkla bahar insanıyım.

açık havada hafif hafif esen rüzgar ve rüzgar sayesinde ağaçların yapraklarından gelen o hışırtı, yerde mini mini küme papatyalar..
ölen bitkilerin yeniden doğuşu, ağaç yapraklarının çiçek açması..
elinde sıcak içeceğin, sırtında da şalınla dakikalarca hiçbir şey yapmadan sadece etrafa bakarak bile vakit geçirebilirsin.

en sevdiğim çiçek sanırım papatya, baharın habercisi.
sade, gösterişsiz ama sevimli.
fakat ne kadar toplamak istesem de bir iki taneden fazlasını koparmaya kıyamıyorum. allah'tan kuzenlerim toplamış vicdanım sızlamadan mini bir bukete sahip oldum.

oh papatya, yüzümün haline bak

et!

tüm evin projesini mimar çizdi de balkonu grafikere mi çizdirdiler diye düşündüren başlık. analıktan mı kardeşim balkon?tabi ki evin bir parçası.