ismail yk şarkıları asla eskimez. dinlediğim anlar için pişman değilim ama bunu herkesin bilmesi şart değil tabii:)

5 dakika önce.

bahçede kocaman bir çam ağacı vardı. senelerdir bu evde olduğumuzdan elimizde büyüdü gibi bir şey. kökleri duvara zarar veriyormuş da bilmem neymiş... gitti canımın içi; yerinde çekilmiş bir yirmilik dişin oyuğu gibi kocaman bir boşluk kaldı.

kesileli birkaç gün oluyor aslında ama demin, bulunduğu yerdeki boşluğu akşam karanlığında görünce fena koydu bana bu iş. salya sümük oldum. hayvanlara da bitkilere de hiç kıyamıyorum.

insanlara gelince; gebersin p*ç kuruları! aldığımız her nefes dünyaya zarar resmen...

karşıdan gelen insanları cinayet haberlerindeki fotoğraflar gibi yüzü mozaikli şekilde görmek.

benim için harry potter serisi’dir.

ne zaman omuzlarımda ki yük taşıyamıycağım kıvama gelse, hayat koşturmasında boğulup, önümü göremesem, ciddi bi mesele’nin süregelen o uzun belirsizliğinde kaybolsam o haftayı hp haftası ilan ediyorum.
her akşam bir film, son akşam 2 film şeklinde.
gün boyunca bunalıp, kendimi sadece sigara-kahve-battaniye kombosuna kaptırıyorum üstte belirttiğim dönemlerde. bu sihirli dünya bünyeme iyi geliyo. belki bi kaçış yolu olarak varsaydığım içindir bilemiyorum tam.
baya seviyorum. öyle dakikası, dakikasına replik sayamam ama melodisi bile ruhuma iyi geliyo. nox diyip kapatın ışıkları ve yatın uyuyun, geç oldu. tüm potterhead’lere selam olsun.

vakti zamanında bir programda ata demirer ile konukken, ata demirer'in gaza gelerek "deniz dibine daldığımda tanrıyı görüyorum." demesine, "benden de selam söyle" diyerek gelişine çok güzel vuran kişidir.

şunu kesin düşünmüş olmaları;

-abi şimdi sen kırmızıyı kırmızı görüyorsun bende öyle ikimizde domatese kırmızı diyoruz ya

-evet

-yani ya sen domatesi sarı görüyorsan ve sarıyı kırmızı diye biliyorsan ve bende domatesi mavi görüyorsam ve bunu kırmızı diye biliyorsam ya böyle bişi varsa?

-senin kırmızınla benimki farklımıdır yani

-olamaz mı nasıl kanıtlayabiliriz ki renkleri aynı şekilde algıladığımızı?

-canım şimdi bunların dalga boyu falan var

-ya olsun abi kırmızı ikimize görede aynı şeydir ona amenna ama aynı şekilde mi algılıyoruz yoksa farklı mı bunu çözemiyorum.

-lsd mi kullandın sen?

-yok kafam temiz gayet sadece bi huylandım kendi içimde.

-ilginç, kanıtlayacak bir yol bulursan banada haber et mutlaka.

-elbette.

sözlüğün girizgahı kitapla yapıldı madem. böylesi bir başlığı da iliştirmemek olmazdı. herkes bir şeyler okuyor. neden biz de bilmeyelim?

ben başlayayım o zaman. şu aralar ferhan şensoy'dan kalemimin sapını gülle donattım okuyorum. keyifli, çok keyifli. spotify dan ustanın soru cevap podcast kayıtlarına da denk geldim. kitabı okurken samsun'a, istanbul'a, galatasaray lisesi'ne, ordan fransa'ya dolandım da dolandım. şunu anladım ki, öyle kolay kolay ferhan şensoy olunmuyor. (ona sorsak bi hassas.. tir çeker kesin) insanın istediğini yapmaktan geri durmamasına örnek bi hayat. yaptığında oluyor çünkü. gerisi ancak böyle geliyor.

çok güzel aşklar yaşamış usta. her fırsatta her dönemeçte bir aşk. hem de dibine kadar yaşamış aşkını öyle sıkılıp bırakma falan yok. şiirini yazmış, atmış zarfın içine, doğru postaneye. hiç usanmamış mektuplardan. aşk ve yazmak bir araya gelmiş ve sanırım yazma aşkı da buradan türemiş. ya da yazma aşkından, aşka yazmalar hiç son bulmamış. ne derseniz deyin. hepsi uyuyor çünkü.

her neyse, son sayfalar... bittiğinde araya başka birkaç kitap sıkıştırıp başkaldıran kurşun kalem ile devam edeceğim feranağbi'nin satırlarına. sanırım fransa dönüşü başlayacak orada da. çok beklemeyelim.

piyango günler!

üstün zekalı olarak tanı konulmuş bireylerin toplumla uyum sağlamakta zorlandıklarını, orta zekalılara göre her şey daha kolay geldiği için canlarının sıkılabildiğini söylemişti bir hocamız. aklın fazla gelmesinin de zorlukları vardır elbette.

gerektiği yerde vazgeçmesini bil.
vazgeçemeyeceğin tek şey hayallerin olsun.
unutma hiç kimse vazgeçilmez değildir. sana kendini değersiz hissettiren insanlardan uzak dur. bırak bazı şeyler inceldiği yerden kopsun.

düşününce aklıma ortaokuldaki hocamın söylediği geldi. bana " sen gökyüzündeki en parlak yıldızsın" demişti. en sevdiğim hocamdı.**

"saçlarını neden erkek saçı gibi kısa kestirdin? saçların neden kısa?" gibi soruları ne yazık ki sıklıkla duymaktayım. kısa saç seviyorum teyze rahat oluyorum diyorum, erkeklerin saçı kısa olur, bir daha kestirme böyle diyor. sanane teyze, sanane diye yüzüne söylemek istiyorum ama işte saygı sınırları var. neyse bıktım gerçekten bıktım arkadaşlar.

gece tost perileri geldiğinde sevgiyle bağrına basıp, dediklerini yapmak.

şüşkoyum şüşkosun şüşko

kahveye ihtiyacı olmayan insana bile kahve aldırtacak kokudur.

2030'larda insanoğlunun ayak basmayı hedeflediği gezegendir. halihazırda bu konuda nasa'ca ciddi çalışmalar yürütülmekte. özellikle insanlı uzay görevleri için ciddi bütçeler ayrılmış durumda ve bu alanda siyasetten tıp bilimine kadar birçok disiplin koordineli bir şekilde çalışıyor.

yapılan hesaplamalara göre, insanlı bir mars görevi gidiş 161 gün, mars yüzeyinde kalış 573 gün ve dönüş 154 gün olmak üzere yaklaşık 2 buçuk ila 3 yıl sürecek.

bakalım 3 yıllık bir uzay maruziyeti insanda ne gibi değişiklikler yaratacak? bekleyip görmekten başka bir çaremiz yok şimdilik.

bugüne özel müslüm gürses eserleri çalınmasını istiyorum.

güzel bir mesaj gelmesi.

kendi bestelediğim minik bir parçayı sizinle de paylaşmak istiyorum swh.
vocaroo.com/31WHMsDMNmy

kendi nickaltını açma guzum çarpılırsın ella.
tanım: fena da olmayan henüz çözme aşamasında olduğum yazar.

katıldığım durumdur. kimseyi aptal diye yaftalamak istemem ama bazı insanlar var ki varlıkları size zulümden başka bir şey değildir. benim tahammülüm yok artık böyle insanlara. yorma kardeşim ya hadi başka kapıya.