yakın bir zamana ait sandığım ama üzerinden 6-7 yıl geçmiş olduğunu öğrendiğim brianna şarkısıdır. başlık direkt bu şarkıyı hatırlattı bana.

insan dediğin üç beş damla kan ve yüz binlerce endişedir.

ya benim canım modlarım. aşklarım bir tanelerim. ben başlığı uplamak istiyorum ve ara sıra bir başlığa 1'den bir sürü daha fazla entry girmek durumunda kalabiliyoruz. lütfen kaldırılsın bu madde.

bu bir ifade özgürlüğüdür.

çerkeslerin katliam ve sürgün travmalarını dillendiren sözlerden biri.
bu o kadar derin bir travma ki birçok çerkes hala daha karadeniz’den çıkan balığı yemez.

1800’lerde çarlık rusya’nın çerkes ulusuna karşı işlediği soykırım, 19. yüzyılın en büyük soykırımıdır. sürgün edilenlerin sayısı bazı çerkes kaynaklarına göre dört milyon iken rus kaynaklarında da 300 bin civarındadır.

karadeniz’in kuzeyindeki anavatanlarını geride bırakıp göçenlerin hepsi ulaşamadı denizin güneyindeki osmanlı topraklarına. sürgün sırasında çerkeslerin üçte biri hayatını kaybetti; bir kısmı henüz deniz üzerindeyken bir kısmı da kıyıya ulaştıktan sonra açlıktan ya da tifo ve su çiçeği gibi bulaşıcı hastalıklardan.
tam da bu yüzden çerkeslere göre atalarına mezar olan karadeniz en çok onlara karadır.

hazır değinmişken, mayıs ayı çerkesler için yas ayıdır. hem anavatanlarından sürüldükleri hem de sığındıkları osmanlı imparatorluğu toprakları içinde yıllar sonra tekrar zorla göç ettirildikleri aydır.

"erdoğan, yasama organı meclis’in kendi kontrolüne sokulduğu, denge, denetim ve fren sistemi olmayan, tek adam diktatörlüğü, tahtsız ve taçsız sultanlık peşinde koşmaktadır"

"recep tayyip erdoğan tipi başkanlık sistemi türkiye'nin bölünme reçetesidir"

"milliyetçiliği ayaklar altına alan inkarcıdan cumhurbaşkanı olmayacaktır"

"bizi en çok rahatsız eden ise erdoğan'ın yeminin sayısız çiğnemesidir. tekrar hatırlatıyorum. tbmm'de yaptığı tarafsızlık yeminini namus ve şerefi üzerine etmişti. şu sorunun cevabını bilen söylesin. namus ve şeref üzerine yemin ederken namus ve şereften ne anlamaktadır? şeref gibi derdi olmayanın türkiye'nin şerefini savunması beyhudedir."

"bugün adaletsiz, ahlaksız ve maneviyatsız yönetim işsizliği çözmek için en ufak çaba göstermemektedir. başbakan için varsın türk gençliği kahvehaneleri doldursun. bunlar önemsizdir. önemli olan bakan çocuklarının çalıntı paralarla geleceklerinin garantiye alınmasıdır. bilal'in karun kadar zenginleşmesi, soygunlarla küpünü taşırması ve bilo ağa seviyesine terfi etmesidir"

bahçeli bunların hepsini cumhurbaşkanı'na söylemiştir zamanında. şimdilerde cumhurbaşkanı'nın neresine gireceğini şaşırmış durumda. eğer bahçeli tutarlıysa, ben de amerika başkanıyım.

erkeğin yeterli parası şekli yoktur,iyi bir arkadaş olabilir kadın kişisinin gözünde..

bir türlü kötü entry'sine denk gelemediğim bugün bu sefer ne yazdı diye merakıma ipotek koyan,bal porsuğundan çok sincabı hatırlatan, naif, dost canlısı yazar.

9 adet kedimiz var;
1- menekşe
2-asteros
3-oburiks
4-şakir
5-pakize
6-nalan
7-tomas
8-ciklet
9-pekmez

bunun tarihten bu yana sümer, asur, helen, 12 hayvanlı, jülyen, miladi, hicri, gregoryen, rumi gibi çeşitli örnekleri vardır. medeniyet, toplum ve milletlerin takvimleri farklı olsa da, aslında hepsinin amacı ortak sayılır. zaman içinde belli bir akış ve döngüyü yakalamak. bu döngü suların ve mevsimlerin hareketleri, en fazla da ay ve güneştir.

sevmek, sevilmek, mutlu olmak bunlar güzel duygular. hele ki türkiyede yaşayan herkesin daha da ihtiyacını hissettiği bir istek.

yüzümüz hiç gülmüyorki, bunda gülsün, üzgün surat.

tarihten de dem vurur keza kültür ve sanattanda. sözlükte kaliteli tanımlarıyla keyifle okunan yazarlardandır. yeri gelir geyikte yapar. mahlasını ilk görünce bi çekindim aslında* esprili, sıcak kanlı güzel insan. hep yazsın, hiç yorulmasın, var olsun.

atatürk ünlü güreşçi kurtdereli'ye ödül olarak 1000 liralık bir çek verir. altını da kendi imzalar. pehlivan çeki bankaya götürür. parayı alır. ancak hala beklemektedir. sorarlar tabi ki. çeki beklediğini söyler. çek bizde kalacak derler. parayı iade eder, çeki alır.
- onda atatürk'ün imzası var...

nereden nereye...

savaşlar vardır çoğu zaman neden savaştığımızı bile bilmediğimiz, durmadan çabalayıp çırpındığımız ve sonunda bekleyenin ne olduğunu bilmediğimiz.
yıpratır bizleri bu sonu gelmeyen savaşlar, ama biz savaşmaya devam ederiz. biri ardına ötekisine koşarız. canımız çıkana kadar da devam ederiz.
bazıları krallıklarını kurar iken bazıları cesetlerin altına ezilir.

bir de teslim olmak vardır. bir düşmana değil belki ama hayatın kendisine. sadece hayatın akışına kapılmak ve sunulan her şeyi kabul etmek.

hayat denilen koasun içerinde, kendi ufak düzenini kurmak için çabalamak mı?
yoksa düzensizliğe teslim olmak mı?

karşımıza çıkan her tümsekte, her bir engelde, yorulmadan, yılmadan, yola devam etmek mi?
yoksa kendini hayatın akışına bırakıp sunulan her şeyi kabul etmek mi?

durmadan çabalamak mı hiç bir garantisi olmayan gelecek için yoksa akıntıya kapılıp kayıp olmak mı ?

savaşmalı mı insan yoksa teslim mi olmalı?

makinist ile son istasyon radyo yayınında kullanılacak başlıktır.
cumartesi saat 00:00 da sözlük radyosunda. radyo.kafasozluk.com/

aslında hiçbir şey yasadışı değildi, çünkü artık yasa diye bir şey yoktu.

george orwell

muhteşem. abinin soyadı da erkek'ti ilk duyduğumda mahalleli adamla dalga tutuyor sanıyordum ama adamın adı, soyadı gerçekten muhteşem erkek'miş. kaç yıl geçti hala şaşkınım.

sevdiğim sevmediğim hiçbir yazara yapmadığım şeydir. akışta görüp beğenmişsem oyumu veririm, dikkatimi çektiyse profiline girer yine beğendiklerime okuyarak oy veririm. ama sırf gelmiş beğenmiş diye gidip oy yağmuruna tutamam kimseyi. ay bana ne babamın kızı mısın.

sevmenin ve iyi bir kalbin modası hiç geçmiyor.

gelecekteki kendinize mail atabildiginiz bir uygulama. bir iki sene sonraya mail atmayı seçerseniz varlığını unuttuğunuz bir anda geliyor mail, daha güzel oluyor bence. genelde ya doğum günüme ya da hatirlamayacagim bir güne mail atıyorum, önemli önemsiz ne yazarsam yazayım okuması her zaman çok ilginç oluyor.
sitenin adı yazıyor gerçi ama olsun. buradan

bence insanların* tembelliklerine bulduğu kulptur. insan kendine tembelim diyemez, üşengecim der zira bu biraz daha yumuşatılmış bir kavramdır. insan kendini bir kere üşengecim dediğinde ise bu tembellik başka bir olgunun altında gizlendiği için giderek artıyor ve sadece beyni sahte mutluluklarka tatmin etmeyle geçen bir ömür oluşuyor.