düz falan değil kardeşim,öyle olsa kediler herşeyi aşağı atarlardı zaten.

sol akış'ın kurtuluşundan beri troll yazarlara sataşmayan yazardır.
troll yazarlara karşı cephe almışlığı vardır ama düşman değildir.
kantarın topuzunu kaçırmıştır. eleştiriyi hak etmektedir.

edit: kantarın topuzunu kaçırmadığı eleştirilerinin hala arkasındadır.

ben bu adaletsiz, hoşgörüsüz ve merhametsiz dünya düzenini hiç sevmedim. keşke kadınların katledilmediği ve mal gibi alınıp satılmadığı, sokaktaki hayvanların hepsinin ya devlet koruması altında olduğu ya da sahiplenildiği, her çocuğa eşit eğitim fırsatlarının sunulduğu, herkesin el ele verdiği ve fakirliğin mimimuma indiği, din ve düşünce özgürlüğün lafta değil icrahatta olduğu, kimsenin ne malına ne de canına kast edilmeyen bir dünya düzeninde yaşıyor olsaydık, ya da böyle bir düzen için çabalıyor olsaydık.

kibarlık değil aslında normal olan davranış, kullanın kullandırtın, çocuklarınıza öğretin.

3 saat filmi izledikten sonra "bu filmi nasıl bu kadar doğal nasıl bu kadar akıcı çekmişler?" diyerek diğer günlerde herhalde yaklaşık 6 saat kamera arkası görüntüleri izledim. öyle bir filmdir.

genellikle sorun çıkmasını en baştan engellemeye çalışıyorum ben. bu nedenle müthiş düzenli yaşarım. mesela mola saatlerini kalem kalem bildiririm, orada kahve ve çay içme saatleri bile yazılıdır. bu kısaca bu saatler içinde kimse beni farklı işlere çekmeye çalışmasın aramız bozulmasın anlamına gelen uyarıdır. çalışırken kimseyle konuşmam ki düzen bozulmasın. ya da bir işe başlayacaksam mümkünse bir süre maaş almadan çalışırım. tüm dosyaları ezberler, benden önce çalışan arkadaşın yaptığı tüm işleri kontrol eder, onun çalıştığı insanları arayıp tanışır, o insanlardan farklı kişilerin numarasını öğrenir, onlarla anlaşma yaparım ki yedek çalışma arkadaşlarım olsun. sistemi kurduktan sonra maaş almaya başladım. iş yaşamım son derece sorunsuz ve hatasız geçer. her zaman a,b,c, z planlarım vardır.

ancak sosyal hayatı böyle bir düzene oturtmak mümkün değil. çok denedim, olmadı. ne kendi ne de karşı tarafın duygularını kontrol altına almak diye bir şey yok. neye kızar, neyi kıskanır, yüzüne ne der arkandan ne sayıp söver hiç belli olmuyor. bu nedenle sorun çıktığı an gidip uyuyorum ben. uykum geliyor. tartışma sırasında bile baktım sorunu çözemiyorum uyuya kalırım. vücudum uyku üretir. baktım uyanınca geçmemiş, ağlarım uyanır, ağlarken uyuya kalırım.

yani ya korkunç bir mücadele veriyorum ya da tamamen kendimi bırakmış oluyorum. neden? çünkü ortam yok. allah sabır versin, çok zor.

çoğu kişinin hayal edip de giremediği yerler tutarken tıp fakültesi için ben de tekrar sınava girmek istemiştim. mezuna kalmak, yerleşememek ya da her neyse. kavramlara çok takılmamak gerekiyor bence burda. 17 bin siralama ile tercih vermeyen arkadaşım da vardı. şimdi bu kişi yerleşememiş mi oluyor?
bu konu ile ilgili sorusu olan olursa da yardımcı olmak isterim ayrıca. çünkü insan acaba olur mu falan filan derken psikolojik olarak çok ciddi bir sınav veriyor bu süreçte. şunu da akıldan çıkarmamak gerekir ki istemediğin bir bölüme yerleşip daha sonra pişman olmaktansa istediğin bölüm için bir sene beklemek her zaman çok daha mantıklıdır.

bazen aklıma geliyor, acaba beni kaybetmekten gerçekten korkan, bi şekilde iletişimimizin kopmasından, hayatın bizi ayrı düşürmesinden korkan biri var mıdır diye. sadece merak ediyorum çünkü bence bu sevgiden ilgiden değer vermekten de öte başka bi şey *. eğer hayatınızda böyle birileri varsa ve size bunu hissettiriyorsa; siz onları kaybetmeyin, değerini bilin*.

türk tarihinin en ilginç zaferlerinden biridir. anlatılana göre 800 osmanlı askeri, meriç nehri dolaylarında 50.000-70.000 kadar birleşik sırp ordusunu bozguna uğratmıştır. 26 eylül 1371'de yaşanan savaşın öncesinde osmanlılar anadolu'daki işleri meşgul iken sırplar böylesine büyük bir ordu ile meriç nehri'ne doğru ilerlemektedir. balkan sınırında osmanlı ordusunun yeterli takviye gücü yoktur. bu yüzden osmanlı komutanı lala şahin paşa düşman ordusuyla hiç çarpışmaya girmeden sırpların ilerlemesine izin verir ve gece vaktinde nehrin kenarına kamp kurmalarını bekler. gece vakti olduğunda, durum tam da kendisinin istediği gibi olacaktır. karanlıkta yapılan ani bir baskın ile meriç'in doğusuna doğru saldırırlar ve düşman hatlarına sızan osmanlı askerleri komuta merkezini şaşkına uğratır. daha ne olduğunu bile anlamadan komutanları öldürülen sırp ordusu iki tarafa doğru disiplinsizce dağılmaya başlar. meriç nehri'ne doğru kaçan askerlerin birçoğu boğulur, geriye kalanlarının ise çok ufak bir kısmı ise geri çekilmeyi başarır. o gün sırplar çok ağır bir zayiat verip ordusunun büyük bir kısmını kaybetmiştir. bu durum, osmanlı'nın balkanlar'a ileri tarihlerde yapacağı seferleri de oldukça kolaylaştıracaktır.

birlikte dinlenilen müziklerden oluşan spotify playlisti.

arkadaş olmak istediğimiz kişinin montunun üstüne kendi montumuzu asarak

estağfurullah onlar bana tavsiye versin. ben kimim ki?

baştan açıp izleme kararı aldım, insanın cidden canını çektiriyorsunuz, ama dizi içinde çok uyuz olduğum bir yer vardı ki orayı tekrar izlemekten çekiniyorum. isimleri tam olarak hatırlayamasam da, ayağını kaybetmiş ya da ayağı sakatlanmış bir askeri harcıyordu adama ve adamları. spoiler vermemek için fazla yazmıyorum, kim olduğunu sadece izleyenler bilebileceği için. o yapılan haksızlık o derece içime oturmuş ki hala unutamamışım.

insandan insana değişken olandır. bazıları için bembeyaz iken bazılarına pembedir, siyah olanlar ise şansız kesimdir.

bir twitter kullanıcısının binali yıldırım'ın 4 yıl önce yaptığı konuşmayı erdoğan'ın yapması sonrasında attığı tweet.

tweet için buradan

videoyu izlemek için

rahmetli gli

çok önceden bi tanım yazmıştım buraya sanırım ama yetmedi bana evet*.
kendisi gerçekten çok tatlı, sohbeti aşırı eğlenceli ve güzel tanımlarıyla da sözlüğün sevilen yazarlardan birisi. denk geldikçe okuyorum tanımlarını ve tanım sayısının o kadar çok olmasına rağmen öyle güzel ve kaliteli yazmış kii. her an aşırı kibar davranan, iyi kalpli ve çok samimi eğlenceli birisi. umarım fırsat buldukça tanım yazmaya ve aramızda olmaya devam eder. hayatında hep mutlu olması dileğiyle*.

üniversitede iken merağımdan kitabını alıp, bir kere bile açmadığım programlama dili.
bilgisayar programlamayı az sevseydim, ülkede beş on bilgisayar varken, bende bir billy gates olabilecektim ama işte nasip kader kısmet.

bir yiğit özgür poşeti.

insan bastırdığı duyguların esiri olur ve öyle bir an gelir ki hiç beklemediğiniz bir şekilde gün yüzüne çıkar.
tıpkı kirli çamaşır sepetine attığınız giysileri alta iteklemeniz ve bir zaman sonra sepetin kapağının kapanmaması gibi.

ifade edilmemiş duygular asla ölmez; sadece diri diri gömülür ve sonradan daha korkunç şekillerde tezahür ederler. - sigmund freud