sence de marxist-feminizm teorisi çok doğru değil mi?

madem tavşanlar atılmış ben de kendi tavşanımı atayım. ponny

bildirim mutluluğu diye bir şey var.

hiçbir zaman acısı gecmiyor kaç yaşına gelirsen de geçmeyecek acıdır .

böyle tiplemelerin her şey için mükemmel bir açıklamaları var zaten: kara mizah. her konuda istedikleri gibi hakaret edip tehdit savurduktan sonra "kara mizah" diyerek işin içinden çıkabiliyorlar kendilerince. şuraya dandik bir entry girerken bile 50 kez kontrol eden insanım, yanlış anlaşılacak bir şey yazmayayım diye. bu insanlar (insan demeye de dilim varmıyor) ülkenin yıllardır kanamakta olan yarasını nasıl bu kadar fütursuzca sözde mizahlarına malzeme yapabiliyorlar? bu cesareti nereden buluyorlar? keşke gerekli merciler bu sorular üzerinde bizden daha çok kafa patlatıyor olsaydı.

bende bu guruba dahil olmuş bulunuyorum.

helios'un yaptığı estetik ameliyat ile kabuğumdaki çizgiyi aldırdım.

çok rahatladım. kendisine teşekkür ediyorum.

lafı dolandırmadan tek bir konu vardır o da yaşam yaşamaya değer mi yoksa hemen intihar mı etmeli diyerek dürüstçe konunun özüne inen düşünürdür. yok efendim epistemolojik yaklaşımmış bilgiye ulaşabilmekmiş mantıkmış zart zurt adam hepsini bir kaya metaforunda toplayıp onu taşımaya çalışan bahtsız sapiensi de sisifosa benzeterek kendi magnum opusunu yalın halde ortaya koymuştur. iyidir. pek çok alengirli düşünür aforizmasından çok daha iyidir. nettir.

(bkz: michael jordan)
(bkz: charles barkley)
(bkz: vince carter)
(bkz: patrick ewing)
(bkz: allen iverson)
(bkz: tim duncan)
(bkz: kevin garnett)
(bkz: jason kidd)
(bkz: paul pierce)
(bkz: ray allen)
(bkz: tracy mcgrady)
(bkz: pau gasol)

bilgisayar önce masaüstüne, sonra dizimize daha sonra da cebimize girdi. bir sonra gireceği yerin düşüncesi bile beni ürkütüyor.

keyifle içebildiğim ender kahve çeşitlerinden biridir böyle de düz ve halktan biriyim işte

edit:’bir acı kahvenin kırk yıl hatrı vardır’ daki kahve işte bu kahvedir

(bkz: bir gün sağcı bir gün solcu bir gün feminist bir gün komünist olan sözlük)
edit: kuyruk acısı olan yazar beyanı. birilerinden ret yemiş anlaşılan.

olum zaten bir şeyin fanatiği olmak cahilliktir dediğim başlıktır.

saygı duymak sevmek ayrıdır fanatiktik yapmak ayrıdır.

ayrıca kışkırtmak istiyor sayın yazarlar kışkırmayın lan.

"expecto patronum"

adam hayatında hiçbir işte dikiş tutturamamış (şanssızlık değil tamamen sorumsuzluktan), elalemi dolandırmış herkese borç takmış, bir kere çocuğuyla ilgilenip başını okşamamış, başkalarına muhtaç etmiş, her fırsatta karısını aldatmış, arada terk etmiş gitmiş... sonuç olarak başımda erkek var şükür diyen bir eş, çocuklarının başında o olmasa ne yaparlar diyen adamın annesi. ulan o olmasa hayatınız güllük gülistanlık ne saçmalıyorsunuz diyemiyor insan. hay erkek kadar başınıza taş düşsün.

buradan kızın tepkisi.

aralık sonlarından beri bulunduğum durum, ve pandemi de üstüne tuzu biberi olmuş yalnızlık şeyşi. itiraf edeyim, şuan tek ‘konuştuğum’ yer burası. yılbaşından beri hiç kimseyle konuşmadım. ağzımdan tek sesli kelime çıkmadı. sadece geçenlerde kendimi teselli ederken ‘olur öyle şeyler, hadi kalk ayağa güzel kız’ dedim kendime. sesli hemde!

tutunamayanlar’daki selim gibiyim. tutunduğum burası var şu günlerde.

şuraya iliştireyim.

bombok. bu küfür sayılır mı acaba sayılmasın öyle çünkü.

insanları itici yapan detaylar olarak değiştirilse ya başlık. kadınların yaptığı çoğu şeyi erkekler de yapıyor.
ayrıca bi bitmedi kadınları kategorize etme sevdanız.

bir kere yapmayı denediğim daha da yapmam dediğim tatlı.
gidip yemesi çok daha kolay.
yapabilenin önünde saygıyla eğiliyorum.