türk kızları kadar başınıza taş düşsün.

kadınlardan nefret eden, kadınlara düşman olan anlamındaki yunanca kökenli kelime. temelinde anne ile sağlıklı kurulamamış ilişki yahut ilk gençlik yıllarındaki reddedilmişliklerin yatabildiğini okumuştum.

bir canlıdaki hastalığı, hastalığın etkenini farklı türden ikinci bir hayvana vererek tanı koyma işlemine denir.
bu yöntemle chagas hastalığı etkeni t.cruzi ve domuz eti ile insanlara bulaşan kaslara yerleşen nematod olan trichinella spiralis tanısında kullanılmaktadır.

#288564 ilgili tanımda da nedeninden bahsettiğim olgudur. aklımın iyi ve güzel yönlü şeylere çalışmasını hep istemiş ama katiyen başaramamışımdır. malumunuz olmayınca olmuyor. hâl böyle olunca artık pek zorlamaya da kullanmaya da lüzum görülmemiştir. cehalet mutluluktur derler hem. cahil olmaya da lüzum yok. hoş, mutlu olmaya da gerek yok da neyse bakalım. ne yazdığım hakkında zerre fikrim yok ve okuyana da üzülüyorum şu an. hâlâ okuyor musun? buraya kadar okuduysan mantıklı bir şey söyleyeyim o zaman sana, ketçapla mayonez karışınca ayrılmıyor. velhasıl insanız, yaptık öyle bir şey. aleyhimde delil olarak kullanılabilmesi için başka rozetleri de indirip kullanmaya devam edeceğimin teminatını da vermek isterim. silivri’de hava şu an 10 derece, mevsim ve saate göre bence gayet makul. soğuk değil.

12 saat çalışırsan köle olursun. 6 saat çalışmak en idealidir.

17 ocak 2250 hala çaylak olmam rezaleti.

az önce iki (!) kere yazdığım ve bir yazarın uyarısıyla silindiğini fark ettiğim, sebebi ise "tanımsız" olduğunu belirtilerek önermeyi harbiden doğruladığım durum.
biz görüş paylaşmak için yazmıyor muyuz? kaldı ki ben genelde yorum başlıklarına yazarım, burada tanımın silinmesi için sebep yoktur. çünkü görüş paylaşıyoruz o başlıklarda. buna gerçekten üzüldüm ve yazma hevesim kaçtı. bir sürü tanımım silinmiş. bu şu demektir, benim görüşlerimin bir önemi yok. ha madem öyleyse bende artık yazmam.
teşekkür ederim sanal alemde bile hevesim kursağımda kaldığı için. bir tek yazarak rahatlıyordum, artık onu da yapmam.
edit: bunu da silebilirsiniz sitem olduğu için. artık burada da durmam. fikirlerim hiçe sayılıyorsa bende hiçimdir.

muazzam çalışkanlığıyla ün salmış, büyük iskender'in hocalığını yapmış ünlü makedon filozof. tam adı aristotle idir. biz bazen aristo deriz. stagira doğumludur, halkis ölümlüdür. eşi pitias'tır. platon'un öğrencisidir. ayn zamanda rakibidir.(düşmanlığa varacak şekilde) tabii saygıyı bırakmaz. bu küslüğün sebebi platon' un akademi'nin başına akrabası speussippos'u getirmesidir. aristotle anlam veremez. çünkü kendisi daha nitelikliyken, kendinden aşağı bir insan başa gelmemelidir.

hakkında çok şey söylenebilir. ancak söylemeye çekiniyorum. f. m. cornford'un dediği üzere "belki de sadece st. thomas'ın çalışkanlığının boy ölçüşebileceği bir adamın sisteminin ana hatlarını vermeye teşebbüs dahi edemem."

ama şunu söyleyeyim, etikten doğa bilimine kadar yazdığı her şey, günümüz portresine ışık tutmaktadır. marx'tan darwin'e...

ancak darwin için aristo. bazen cahilce konuşurdu. nitekim bilgisi olmadığı konularda ahkam keserdi. dr ogle'a şöyle yazar darwin(kısaca) : "kasların hareketin aracı olduğu konusundaki gibi bazı konulardaki cehaleti ne kadar tuhaf."
(darwin, f., yayına hazırlayan, 1887, life and letters of charles darwin, including and autobiographical chapter: john murray, london, c. 3, s. 252.)

%70 e varan indirimler!

yavuz bülent bâkiler

belirsizlik. içimi öyle bir kemiriyor ki, ölmek istiyorum adeta.

sesin mükemmel.

türkiye'de 1937-1948 yılları arasında kurulmuş 21 köy enstitüsünden marmara bölgesinde olanı. bugün sakarya'ya bağlı olan arifiye ilçesinde kurulan enstitü; kocaeli, bursa, bolu ve istanbul illerinden (ayrıca istanbul'un ilçesi yalova, kocaeli'nin ilçesi adapazarı ve bolu'nun ilçesi düzce'den) öğrenci alıyordu.



öğrenciler, gölden elektrik ve su tesisatlarında faydalanmanın yanı sıra o güne kadar yerli halkın pek bulaşmadığı tatlı su balıkçılığını başlatır. bugün bile varolan sapanca gölündeki kamp faaliyetleri yine enstitülülerce başlatılır. ayrıca gül yetiştirilir. keza okulun yolları da öğrencilerce yapılır. 1943 depreminden sonra köyde yeni yapılaşma da yine köy enstitülülerin çabalarıyla yürür. okulda öğretmenliğin yanında sağlıkçılık eğitimi de verilmektedir, beş yılda 1599 köy sağlık memuru mezun edilmiştir.

1954'te tüm köy enstitüleri gibi öğretmen okuluna çevrilen ve bugün necmettin erbakan fen lisesi adını alan okulun tarihi binası da hükümet konağı olarak kullanılıyor. okulun mezunları arasında erkan can'ın babası da var, kendisinin toprağın çocukları filmine sponsor olma sebeplerinden biri olsa gerek.

son olarak orhan veli'nin yol türküleri şiirinde de okulun adı geçer:



kaynak: karabey aydoğan'ın arifiye köy enstitüsü adlı eseri.

sohbeti ve tanımları da kendisi gibi tatlı olan sevimli, kibar yazar. umarım sözlükte her daim bulunur ve kendisini bizden eksik etmez.

önceki kuşakların mahvettiği türkiye'de doğmak.

imamın kayığına binmek.

zeytin toplamaca;

eveeet tam da benim konum bu. hangi birini anlatsam diye düşündüm ve hepsi birbirinden güzel pardon sakarca geldi*.

efenim bugün sizlere mutfak maceralarımdan bahsetmek istiyorum, hem de en tazesinden. yemek yapmayı hele ki tatlı yapmayı çok severim. mutfak eşyalarına da bayılırım ama en favorim keskin ve büyük bıçaklardır. ağzı körelmiş bıçakla çalışmayı hiç sevmem.

///dikkat +18: buradan sonrası bazı kişiler için hassas olabilir-miş. ben öyle dan diye konuya girip dun diye yazdım ama bazı arkadaşlar kötü olmuşlar. ben uyarımı yapayım da yani...///

neyse işte bi gün yine yemek yapıp ardına tatlı yapacağım. patates soyarken sebze soyacağını nasıl tuttuysam pattteessin kabuğunu değil benim sol elin orta parmağının üstünü aldı gitti. canım yanıyor ama hiç umurumda değil. yemeği yapayım sonra yaşarım acısını modundayım.
neyse sardım parmağımı devam ediyorum derken doğrayıcının bıçağını yıkayım dedim. yıkarken de nasıl bi şevke geldiysem sağ elimle resmen bıçakların keskin kısmını avuçladım... ve tam 4 parmağın da orta kısımları bir güzel kesildi. orda kendime, bıçaklara, dünyaya hatta evrene bi şeyleeer* söylemiş olabilirim.
neyse yine sardım parmakları ve tatlıya geçtim. malzemeleri hazırladım derken tezgahın üstündeki bıçağa çarptım ve bıçak düşmeye başladı. ve ben, merdumkaptan, bu sefer de reflekslerime birtakım şeyler söylememi gerektirecek o meşhur hareketi yaptım: ayağımla bıçağın düşüşünü yavaşlattım... hayır saf merdum bi dursana! tamam anlıyorum, normalde insanlar düşen bi cisim gördüklerinde onu yakalamak isterler. ama bu cisim bıçaksa bi dururlar. dursana sen de... ne o öyle 7 kişi danaya girer gibi bıçağa giriyorsun?
neyse işte bunda da bıçağın ucu ayağımda bi yerleri çizdi işte derkeeeen 1 saat içerisinde 3 kere nasıl kendimi kendim kullanılamaz hale getirdiğimi anlatmış oldum.

buraya kadar okuyan/dinleyen sayın yazarlarımız ve yayıncılarımız, dilerim tüm güzellikler sizinle olsun.

saygılar, sevgiler*.

ilk buluşma pardon buluşamamadan sonra insanı hüsrana sürükler. sen tanımlara bakarsın amanın dersin bu adam 3 kere atar 4 kere tutar. profil de gayet yerindedir. sonra bir görüşürsün meğer fotoğraf 15 yıl öncesine ait. herif bildiğin bakımsız herkül gibi bişey. saç baş dökülmüş gözleri içine göçmüş ağzı falan kokuyor salak salak bakıp gülüyor. siz ise diri halinizle karşısında şaşkınlıktan şaşkınlığa sürüklenirsiniz bir bahane bulup ortamdan kaçmak istersiniz.

velhasılı kelam. yaş işlerdir. yapmayın.

tam içimi okuyarak açılan başlıktır. sürekli sözlük kıyaslaması yapılması saçmadır.