kitaplık.

"her ayrılık zor,
bin yıldır söyler dururum,
öğrenmiyor kalp görüldüğü üzere durumu,
insan biraz olsun akıllanmaz mı?

gelir vergisi dilimlerinin sadece %9 arttırıldığı, asgari ücretliye %21 zam yapıldığı bir dönemde, memurlar-emekliler-beyaz yakalılar asgari ücretliye daha da yaklaşmıştır. geçmiş olsun.

adının sözlük olmasından mütevellit gerekliliği kati olan durumdur.

sadece haber sitelerinde değil youtube, twitter ve facebook gibi sosyal medya sitelerinde karşımıza çıkan, tık tuzağı.

birbirleri ile oynadığı filmlerde karar veremediğim, bireysel performanslarda şener şen'i seçeceğim versustur. kemal sunal'ı daha çok sevdiğimi de eklemek isterim.

az önce bir fotoğraf paylaştım, annem altına ‘süper süper’ yazmış. aklıma şu geldi, gülmekten yerlere belendim.

mutsuzluğa alışmış insandır.
hani eski bir değiş vardır " alışmadık g*tte don durmaz" diye.
aynı o misal işte, mutsuzluk öyle bir hale bürünmüştür ki, mutluluğa yer kalmamıştır bünyede.
konunun ilginç tarafı ise, bu insanlara mutluluk fırsatı bir çok kez gelir. fakat o kadar yabancı bir şeydir ki onlar için bu, ne yapacaklarını bilemezler. zaten çok kırılgan olur bu insanların mutluluğu. bu yüzden de kırarlar bir noktada. sağlam tutmayı beceremezler.
fakat sanmayın ki bu insanlar mutlu olmayı istemez. tabi ki isterler. belki de en büyük fantazileri, arzuları mutlu olmaktır. ama bu gerçekten elde edinceye kadardır maalesef. çünkü gerçekten ellerine geçince mutluluk fırsatı, korkarlar ondan. onu koruyamamaktan, kayıp etmekten ya da daha kötüsü birinin gelip ellerinden alacağında korkarlar.
asyalıların da eski bir değişi vardır "hayat karşısına çıkardığı fırsatları değerlendirmeyenlerin yüzüne gülmez" şeklinde.
dediğim gibi mutluluk fırsatı çıkar karşılarına ama saydığım sebeplerden beceremezler. her şey yolunda gitse, bu sefer de kendilerini sabote ederler.
bilinçli de yapmazlar bunu. zaten budur ya en acısı. hem mutlu olmak istemek, hemde kendine çok görmek.
bir de şu var ki, mutsuzluk kolaydır aslında. çok çalışma gerektirmez. fakat mutluluk/mutlu olmak cesaret işidir. dik duruş gerektirir, emek gerektirir.
hayat senden ne alırsa alsın, yüzüne o gülümsemeyi takınabilmek, buruk bir gülümseme olsa bile. işte mutluluk budur.
nietzsche ne derse dersin, asıl üstün insan işte budur.
her şeye rağmen mutlu olabilen.

herkese saygılar...

3 adet, alfa parçacığı olarak da bilinen helyum çekirdeğinin karbona dönüşmesiyle yaşlı yıldızlarda gerçekleşen süreç.

yıldızlar çekirdeklerinde hidrojenden enerji ürettikleri sürece anakol yıldızı olarak hayatlarını sürdürürler. çekirdekte hidrojen tükenince yıldız, kütlesine bağlı olarak enerji üretecek farklı yolları dener.

çekirdekte hidrojenin bitmesi, çekirdeğin artık helyum atomlarıyla dolması anlamına gelir. birtakım tepkimelerle, hidrojen helyuma dönüşmüştür çünkü. çekirdek çok sıcak ve yoğun olduğundan, 2 helyum atomu kaynaşarak berilyum atomuna dönüşür. ortamda artık hem helyum hem berilyum vardır. bu kez 1 helyum atomuyla 1 berilyum atomu da kaynaşabilir ve 1 karbon atomu çıkar ortaya. bu tepkimeler sırasında da, ihtiyaç duyulan enerji açığa çıkmış olur.

tüm bunların olabilmesi, çekirdek sıcaklığının yaklaşık 100.000.000 kelvin olmasına bağlıdır. bu yüksek sıcaklıkta farklı yan tepkimeler de oluşabilir.

üçlü alfa süreci, bildiğimiz anlamdaki yaşamın oluşması için gerekli olan karbon elementini evrene sağladığı için önemlidir.

kediden elinde olmayan nedenlerle korkan insandır. altında bir travma yatma ihtimali olabilir. çocukken kedi tırmalamıştır, ailesi korkutmuştur, bir dizide filmde bir sahne görmüştür vsvs bu içinde büyümüş büyümüş önüne geçemeyeceği bir korkuya dönüşmüştür. ya da bunların hiç biri değildir. sadece korkuyordur.

kedili kadın, kedi anası, kedi vsvs olarak yıllar önce içinde bulunduğum gruptur. sanırım çocukken kediler tarafından kaçırılıp hırpalanmış, ağzım burnum dağıtılmış, cırmalanmış olabilir. emin değilim. zamanla zorla aştım. korkularımın üstüne gitmeyi, kendimi aşmayı, geliştirmeyi sevdiğim için her korkumun, travmamın veyahut gereksiz ön yargı duyduğum konuların üzerine haldır huldur koşturup aşmayı kendime borç bildim.

dalga geçilecek, yokmuş gibi yapılacak bir korku değildir. siz anlamıyorsunuz ya da yaşamadınız diye başkalarının korkularını bu kadar basite almanız ne derece doğrudur bilemiyorum açıkçası?

siz korkusuz cengaverler olabilirsiniz ama bu empatiden bile yoksun olmanız anlamına gelmez sanırım.

neyse az gidemde kedilerimi ısıram onlarda benim ağzımı burnumu yırtsın.


fobinin anlamı aşağıdadır. korku olmadığını iddia edenler olmuş bu yüzden direk alıntı yaptım.

sevgi kelebeğidir, sevgi pıtırcığı. ufak şeylerle mutlu olacak kadar ufku geniştir...diyor benim emmolu.

öncelikle ‘de-da’ ekinin nasıl kullanılması gerektiğini öğrenelim.
feminist denilen kişi, feminizm hareketinin savunucusudur. feminizm ilk olarak birinci dalga yani radikal feminizm olarak ortaya çıkmıştır. ilk feministler fazlaca radikal ve sertlerdir bu nedenle. erkek düşmanlığı olarak görülür fakat 19. yüzyılda kadının belirgin biçimde hukuken insan olarak dahi görülmeyip ikincil konumda olması, erkeğin ise antik yunan’daki anlayışla ‘vatandaş/yurttaş’ olduğu dönemde, bu radikal hareketin gerekliliğini gözler önüne sermektedir.
maalesef günümüzde çokça saçma olay dönmektedir feminizm adı altında. örneğin eşitlik istiyoruz deyip pozitif ayrımcılık bekleyen kadınlar, feminizmi 21. yüzyılda hala erkek düşmanlığı olarak algılayanlar gibi bir sürü içler acısı örnek verilebilir.
ayrıca ‘bayanlar ve baylar’ gibi bir kalıpta bayan kelimesinin kullanımı sorun teşkil etmez fakat birine cinsiyet olarak ‘erkek’ derken, karşı cinse ‘bayan’ diyemezsiniz. hala olayın basit bir ‘kadın-bayan’ kelimesinden ibaret olarak görülmesini de bilgi eksikliğine bağlıyorum. çünkü onun dışında ısrarcı bir cahilliktir, başka bir açıklaması yok.

kesilen atlar da genellikle sütçü beygiri olan atlar.

evet şu an napıyorsunuz bilmem ama devamlı baya eski bildirimlerim ekranıma düşüyor şu an deli gibi.(bkz: lol) ihtilaaaaal!

hesabımı hacklemeye çalışıyorlar yetişin komşulaaaaar! (bkz: lol) hemen tazminat davamı açiciiim.

dünyada müslüman kalmıyor herkes koşa koşa kaçıyor. uzayda arayın belki bulursunuz.

(bkz: şeker bağımlılığı)

itiraf ediyorum, ben bir bağımlıyım.

para somut olarak herşeyi satın alabilir gibi gözükse de soyut olanları satın alamayacak güçtür bana göre. para ancak mutluluğu biraz daha artırabilecek maddi değerler için bir araç olabilir yalnızca. hatta eskilerden kalan bir reklam aklıma geldi. "paranın satın alamayacağı şeyler vardır ve geri kalan herşey için *** card.". paranız olmadığında da mutlu olabilirsiniz ancak paranızla her mutluluğu satın alamazsınız. mesela bir çocuğun yüzündeki tebessümü, sevdiğinizin kollarındaki huzuru, bir şeyler başarmanın hazzını, bir manzara karşısındaki o güzelliği, kavuşmanın verdiği heyecanı, en kıymetlilerinizin gözlerindeki ışıltıyı, bir "özledim" mesajındaki o kalp atışlarınızı ve buna verebileceğim insanı gerçekten mutlu edecek hiçbir örneği satın alamazsınız. duyguları satın alamazsınız kısaca parayla. o yüzden mutluluk dediğiniz kavram sizin için neyse neye sığdırdıysanız ya da ne ile gösterebiliyorsanız, parayla satın alamayacağınız bu güzel duyguyu yaşamaya çalışın. hayat gerçekten çok kısa. mutlu olun ve mutlu etmeye bakın efenim.

ne yazacağımı biliyorum.* güneşin olmadığı bir dünya, ne garip değil mi? yaşam yok. işte senin gibi... burada hep olmalısın. hep ol.