tevfik fikret şiiri.

ilel 'ebed... bu tahayyül verirdi neş'e bana;
ilel'ebed onu sevmek, ilel'ebed, millim
fakat hayatfeza
bir ibtila ile sevmekti en güzel emelim.

tasavvur-i ebediyyet hayat ü sevdada,
bu bir hayal idi, lakin hayal-i dilberdi;
evet, bu rü'yada
cinanı görmeğe benzerdi, rühperverdi!

yazık! şu neş'emi tesmim ederdi hiss-i firak,
düşerdi ruhuma her ayrılışta bir ahker;
evet, bu his, bu merak
verirdi aşkıma bir hadşe-i melalaver.

güler görür de o çeşm-i siyahı ağlardım,
cihanda bir bu iken rühumun temennası;
evet, ben anlardım:
o tatlı giryelerin ayrılıktı manası.

geçip tehaşi-i firkatle hep leyal-i visal
sabah olurdu sükfin bulmadan tahassürler;
evet, geçerdi leyal,
büyürdü beslenip ümmid ile teessürler.

ilel' ebed... iki ruh-i muaşıkın bu ümid,
bu va'd-ı muğfil-i sevda penah-ı kalbiydi;
fakat ne fikr-i ba'id:
hayat-ı zail içinde muhabbet-i ebedi!

ölünceyedek

ölünceye... bu tahayyül verirdi neşe bana;
ölünceye onu sevmek, ölünceye, üzücü
fakat hayat veren
bir iptila ile sevmekti en güzel emelim.

hayatta, sevgide sonsuzluğun düşüntüsü; bu
bu bir kuruntu, fakat pek güzel kuruntuydu;
evet, bu düşlerde
tutun ki cenneti görmekti, ruhu beslerdi.

yazık! sevinci zehirferdi ayrılık duyusu,
düşerdi ruhuma bir kor her ayrılık vakti;
evet, bu his, bu merak
verirdi aşkıma bir keskin ağrı, gam getiren.

güler görüp o siyah gözleri ben ağlardım,
cihanda salt bu iken ruhumun tek istediği;
evet, ben anlardım:
o tatlı gözyaşının ayrılıktı anlamı hep.

geçerdi gitmesinin korkusuyla hep geceler,
sabah olurdu durulmaksızın bu özlemler;
evet, geçer geceler,
büyürdü ağrımalar beslenip umutlarla.

ölünceye... iki sevdalı ruh için bu umut,
bu aldatan sözü aşkın ki kalbe sığ'naktı;
fakat ne boş düşünüş:
ölümlü bir yaşamın ortasında ölmeyen aşk!

biraz klişe ama anlaşılmadığını ve anlamak için gayret sarfedilmedigini farkettigi andır,yorulmuştur artık.

izlediğim en ama en güzel türk dizisidir. gerçek olmasına bile inanamam çoğu zaman. her dizinin tekrarı 30 kere verilirken bu dizinin tekrarının ana akım medya kanallarının hiçbirinde verilmemesi beni şaşırtmaz. çünkü dizi birbirinden çok farklı düşünceleri, hayatları olan insanların bir çatı altında , türkiye'nin en acımasız zamanlarındaki dayanışmasını anlatır. emeği, yardımlaşmayı ilke edinmenin saflık değil, erdemlilik olduğunu anlatan ender dizilerdendir. "kötü" olarak tabir edilen insanları bile hangi şartların kötü yaptığını ilmek ilmek anlatır. belki de bu yüzden tekrarı verilmez. birbirinden farklı insanların uyum içinde nasıl yaşayacağı bilinmesin istenir. her bir oyuncu özenle seçilmiştir. oyunculuğunu hiç beğenmediğim tuba büyüküstün bile "zarife" karakteri ile göze batmaz. zarife'nin annesi sultan vardır ki, tam bir deryadır. en efsane cümleler hep ondan gelir



bir de yurdanur'un babasıyla olan bir konuşması vardır ki, insanı derinden etkiler.

yurdanur tam bir solcu olan mehmetle evlenmiştir. el bebek gül bebek büyüdüğü hayatını geride bırakmış, hem ideallerine, hem de insanlığına hayran olduğu adamla zorlu bir hayat yaşamayı tercih etmiştir. fabrikatör babası dinçer çok öfkelidir, kızı için planladığı hayat bu değildir. diziyi dikkatli izleyince aslında bu öfkenin kaynağının kızının hayatından edişe etmek değil, kendi ideallerinin gerçekleşmeme korkusu olduğunu anlarsınız. çünkü dinçer bey demokrat partilidir, çünkü ünlü bir milletvekili olmak onun için her şeyden önce gelir. ancak kızının solcu bir adamla evli olması, onun tabiri ile onu "kendi insanları" arasında güç durumda bırakmaktadır. aylardır görmediği kızı, bir başkası için iyilik istemek adına babasının fabrikasına gelir. olumsuz geçen konuşmanın ardından yurdanur babasının odasından çıkarken babası, yurdanur'un canını acıtmak için öfkeyle seslenir:



yurdanur buruk bir gülümsemeyle babasına döner,

der . kapının kenarında çocukluğundan kalan boy çizgilerine bakar. uzun zamandır çentik atılmamıştır. yaklaşır, şimdiki boyunu ölçerek bir çizik atar. seneler önce duvarda bıraktığı izle arasındaki mesafeyi gösterip, babasına sorar:

sözlüğün mikail'idir. beğeni yağmuruna tutmasıyla sevindirmiştir. var olsundur.

sözlüğümüzdeki eski akdeniz sözlük yazarlarını bulmakla kafayı bozmuş olan ve sol frame'i işgal etmiş olan çaylak arkadaştır.

eski akdeniz sözlük yazarı olunca ne oluyor anlamadım açıkçası.

değerli moderatörlerimiz tarafından kendilerine bir kanat takdim edilmiş ve 2023 uzay çalışmaları kapsamında sonsuzluğa uçurulmuştur.

linçlemeye gerek yok. sonuçta onun bedeni onun kararı. saygı duymak düşer.

miraç, kelime olarak "yükselme" anlamına gelir. recep ayının 26. günü peygamber efendimiz hz. muhammed(sav)ın göğe yükselerek allah'ın huzuruna kabul edilmesi miraç gecesi olarak anılmaktadır.

çok kısa tanımla, içimizden bir çocuktur o. normal olan bir çocuktur ayrıca. mahalleye kurulan pazarlara zorla götürülen, kalabalık içinde itilip kakılmaktan biçare düşmüş böyle olunca doğal olarak aklı da karışmış, yön duygusunu yitirmiş çocuktur.

benim bu. o an ki panik hissiyatını nasıl anlatayım ki, bir serbestlik kaplıyor bedeninizi anlatamam. özgürlük hissiyle doluyorsunuz inanın. istediğiniz yöne gitmekte de serbestsiniz üstelik.
artık civciv satan tezgaha mı gidersiniz yoksa oyuncakçı amcaya mı koşarsın, bilemedin pazarın ucunda ki parkamı koşarsın tercih senin.

nasılsa dayak yemeyi garantilemişsin en baştan, tadını çıkar diye düşünüyorsun bir süre sonra. tabii bir de bunun anne tarafı var ki o da şöyledir; (bkz: pazarda çocuğunu kaybeden anne)
benim için eğlenceli olsa bile, annem için bir telaştır ki, başıma bir şey gelebilme ihtimaline karşı içgüdüsel olarak tepkisini yine bana gösterirdi. öyle de severdi beni yani. her anne öyledir ki. di mi?

sahil yoludur, sevdiğim bir müzik denk gelmiştir, acelen yoktur, bir yere yetişmiyorsundur, canın sıkkındır, daha iyi yapacak bir şeyin yoktur.

bir ataol behramoğlu şiiri olup önce kumdan kaleler, daha sonra haluk levent tarafından seslendirilmiştir.

kupular, kumrular, turnalar ve akbabalar da tüm hayatlarını tek eşli olarak geçiren hayvanlardır.

vay tek kardeşimin doğum günüymüş.

hayırlı bereketli uzun bir ömür dilerim.

inşallah yeni yaşında da bir beşiktaş şampiyonluğu görürsün *.

o zamanlar bir ana sayfa yoktu. yazarlar yazılarını taş tabletlere yazar, yoldaşın kafa'sına atarlardı. hey gidi günler hey. nereden nereye?

şekil a;

şimdiki yazarlar çok şanslı.

sevim karadaş'tır.
tr.sputniknews.com/turkiye/...

linke tıklamadan önce göz sağlığınız için güneş gözlüğü takmanız gerekir. sanat zehirlenmesi ile benzer varak zehirlenmesi belirtileri gösterebilirsiniz, panik yapmayın.

selenayı çağırın.

bu olayin uzerinden neredeyse üç sene gecti ama bende biraktigi etkisi hala gecmedi. nasil diye dusunuyorum hala, bir insan evladi nasil olur da oto kontrolunu elden birakacak kadar gözunu döndurup, kucucuk bir cocuga zarar verir? ınsan sevmeye kiyamaz, koklamaya kiyamaz öldurmeye nasil kiyar? hadi yapti bir canilik, nasil nefes alir nasil yemek yer, nasil uyur, nasil yasar insan o canilikle? cocuk ya cocuk! sut kuzusu daha. bir de akrabasi elin cocugu da degil. ne desem az gelir, kufur etsem de beddua etsem de...

victoria's secret ''bombshell'' ve lancome ''la vie est belle''

ağla gözüm ağla

ağla gözüm ağla, gülmezem gayrı, 
gönül dosta gider, gelmezem gayrı. 

ne gam bunda bana bin kez ölürsem, 
orda ölüm olmaz, ölmezem gayrı. 

yansın canım, yansın aşkın oduna, 
aksın kanlı yaşım, silmezem gayrı. 

göyündüm aşk ile ta kül olunca, 
boyandım rengine, solmazam gayrı. 

beni irşad eden mürşidi kamil, 
yeter, bir el daha almazam gayrı. 

varlığım yokluğa değişmişim ben, 
bugün cana başa kalmazam gayrı. 

fenadan bakîye göç eder olduk, 
yöneldim şu yola, dönmezem gayrı. 

muhabbet bahrının gavvası oldum, 
gerekmez, ceyhun'a dalmazam gayrı. 

dilerim fazlından ayırmayasın, 
tanrım, senden özge sevmezem gayrı. 

söyler aşık dilinden bunu yunus, 
eğer aşık isem, ölmezem gayrı. 

yunus emre'nin sade, anadolu kokan türkçesiyle çarpıcı tasavvufi şiirlerinden biridir.

hepimizin eline sağlık arkadaşlar. biz büyük bir kafayız ve her birimiz bu kafanın nöronlarıyız. yey!