eskinin bakkal peyniri. hani şöyle kağıda sarılanından.

ah ulan be ne severdim çocukken. şimdikilerde o tat, o lezzet yok bulamıyorum.

(bkz: behzat ç.)

devamsızlık haklarınızı dönem içinde kullandıysanız okulun son haftası sizi bekleyen muhtemel dostunuzdur

ey, selamlar ahali!
ben etik dinleyici, her salı -umuyorum- 22:30-23:30 arası kulaklarınız aracılığı ile sizlerle iletişim kurmayı planlıyorum. şimdilik çalacağım genre olarak rap ve türevleri ağır basıyor ancak blog "eşeleme" işlerini sevdiğimden ara ara farklı sound veya konseptler ile de karşınızda olabilirim, öyle umut ediyorum en azından.
yayının ismi için de küçük bir bir şeyler düşünmüştüm aslında felsefi bir yaklaşım ile, "koca evrende dünya isimli akvaryum içerisinde yaşamaya, nefes almaya çalışıyoruz..." falanfilan. bu gibi şeyler. ancak herhangi bir anlam ifade etmesi de gerekmiyor aslında.
öyle işte.
ilk yayının günahı olmaz diyerekten belki bu müzik türüne pek aşina olmayan dostlar da olabileceğinden biraz ortaya karışık bir şeyler oldu, zamanla daha spesifik çalma listeleri hazırlamayı düşünüyorum.
biraz da böyle şeyler.
görüşmek üzere.

* * * * * * *
11.05.2021 tarihli yayında çaldıklarım,
youtube
spotify

zart kadın zurt kadın başlıklarına yapıştırmak istediğim cümle

annesi regl geçiren sağlıklı bir birey olduğu için hayatta olduğunu bilmeyen erkektir.

sherlock dizisiyle ünlü olup, ailemle zaman geçirmek istiyorum diyerek diziyi bırakan, daha sonra bir sürü filmde oynayan vefasız aktör.

bir (bkz: ahmet ali arslan) ve (bkz: şenceylik) düeti. bugün keşfettiklerimden. içimdeki canavarı anladım mı hâlâ bilmiyorum ya, hadi hayırlısı...

open.spotify.com/track/7muF...

~~incir sütü gibi tatlı ve baygın
bir yol vardı eskiden kaybettim kasten
gönül sılasına tam kavuşurken
ölmek korkusunu terkeyledim ben
sevdiklerinin karnını bıçakla açıp
kendini arayan gafil benmişim meğer

yaram berem hepsi fora
içimdeki limanlara
aşkımdan utanmadan yanaşmak varmış
zeytin ağaçları gibi gizlemeden hiçbir şeyi
içimdeki canavarı anlamak varmış

yaram berem hepsi fora
içimdeki limanlara
aşkımdan utanmadan yanaşmak varmış
zeytin ağaçları gibi gizlemeden hiçbir şeyi
içimdeki canavarı anlamak varmış

güneş gibi olmak diğer ihtimal
göremez yıldızları uykusu beyaz
öykünmek bi' yandan dolunaylara
tarifsiz eksiklikler hep bir kıymıkla
sevdiklerinin karnını bıçakla açıp
kendini arayan gafil benmişim meğer

yaram berem hepsi fora
içimdeki limanlara
aşkımdan utanmadan yanaşmak varmış
zeytin ağaçları gibi gizlemeden hiçbir şeyi
içimdeki canavarı anlamak varmış

yaram berem hepsi fora
içimdeki limanlara
aşkımdan utanmadan yanaşmak varmış
zeytin ağaçları gibi gizlemeden hiçbir şeyi
içimdeki canavarı anlamak varmış

yaram berem hepsi fora
içimdeki limanlara
aşkımdan utanmadan yanaşmak varmış
zeytin ağaçları gibi gizlemeden hiçbir şeyi
içimdeki canavarı anlamak varmış~~

son söz söylemeye fırsat olur mu diye düşündüren başlıktır.

sahibinden satılık 1. nesil yazar şeysi

ileride torunlarınıza “bakın bu sözlük, zemanında kafa sözlüktü. ben o zemandan beri yazarım” demek mi istiyorsun? bul beni.

arkadaş ortamında “kafa ismi zaten güzel değildi, 1. nesil yazar olarak verdim odunu yoldaş’a ismi değiştirdim.” havanı atmak mı istiyorsun? yaz bana.

buralar kafa iken, “kaç hesap uçurttuk biz yavrum” deyip, gazoza ilaç atıp monito mu düşürmek istiyorsun? ara beni.

efendim, sözlüğün 2. nesil yazarlarına hoş gelmişler ola.

ikincilik beni kesmez, bu durum normal değil mi diyorsun? özelden portakal at bana.

"annem birkaç gün önce öldü."
sanki ölen kendi annesiymiş de, haberi o an almış gibi
derin bir acı ifadesini, hayran olunacak bir beceriyle
yüzüne kakarak konuştu: "çok üzüldüm. başın sağ
olsun." "sağ olun,
" dedim ve sordum: "tiyatrocu
musunuz?"
yüzünden acıyı derhal silip küçük bir kahkaha
patlattı bu kez.
"yok canım, tuhafiyeciyim. mal almaya gidiyorum
istanbul'a. ama bunu ilk soran sen değilsin. konuşmayı,
sohbeti severim. gençliğimde amatör çapta
müsamerelerde... "

tol-

#1260817 o kadar haklı isyan ki!!!
dışa dönük, rahat olman gerekir. yahu insan böyle olmak istemez mi? kaç paraysa verelim olsun bitsin. kendini değiştirememek öldürüyor insanı. onların istediği aday olmalısın değil mi? değişim dedikleride bu işte.
rahat olursun bu işi savsaklar, rahat olmazsın yok bu işi yapamaz. bu iş görüşmesi ne lanet bir şey! canavar gibi olacaksın takır takır cevap vereceksin. onlar sormadan daha durun ben geldim diyeceksin. ben sizi alırım zirve'ye taşırım. ben var ya ben.. benim bu görüşmeye gelmem ne büyük nimet. iki güne kalmaz sektörde lider olursunuz. her şey'i yapabilirim ben. isterseniz yönetirim isterseniz yönetilirim. masa'ya yumruğumunuda çakarım, çay servisi de yaparım. hiçbir şey'den gocunmam. acayip mükemmel'im. ahh keşke böyle bir özgüven patlaması yaşasam da işe alınmasam. ne yapacağımı şaşırdığım için artık bu görüşmeleri takmıyorum. dinlemiş gibi yapıyorum. tam idarelik gireyim derken, başlarım bu işin içine deyip tüyüyorum. nefret ediyorum bu görüşmelerden her şey çok yapay. tembel'im yapamıyorum de, çık işin içinden. hı hı tembelim siz çok çalışkan bilmişler.

kek.

yaşayanların şanslı olduğu sevgi türüdür. bir dedenin torununa olan sevgisi bana göre bu dünyadaki en özel şeylerden biridir. bir de dedenle büyüyorsan, her anında yanında olabiliyorsa bu sevgiyle beslenen insanlardan şanslısı yoktur. böyle insanları görüp iç geçirdiğim, dedemi özlediğim zamanlarım çok olmuştur.

biraz evvel başıma gelen durumdur. teşekkürler sözlük, artık burası ikinci evim *

bir eduardo berti romanıdır.

babalar çoğu zaman yabancıdır. babasını tanıyabilenler her zaman şanslı insanlardır benim gözümde. kast ettiğim şey aynı evin içinde babanızı tanımadan yaşamak zorunda kalmak. bu atlatılabilir bir travma değil.

bu romanda bahsedilen babalar da yabancı birer baba ama benim yaptığım girizgahla hiç alakası yok onların yabancılığının, ben sadece az da olsa içimi dökmek istedim. neden yaptım böyle bir şey onu da bilmiyorum.

bu romanda yüzyıl ara ile gerçekleşen paralel hikayeler okuyacaksınız. yabancı babalar, yazar çocukların yaşama tutunma çabaları, ana dilinden uzak kalan insanların yersiz yurtsuz bir hayata tutunma çabaları.

romanda anlatılan şey; göçmenlerin göç etikleri ülkelerde yaşamaya çalışmaları ve bunu becerememeleri belki de. ve çocukların yabancı olan babaları ile girmek zorunda kaldıkları, girmek zorunda bırakıldıkları o kaybedilmiş savaşı. çünkü o savaşta alınan yaralar yabancılaşmayı kalıcı hale getirir.

yabancı babalarla tanışmak gerek esasında. belki bir yol buluruz, belki bir orta yol vardır. belki de yoktur ama aramaya değer bence.

çok severek dinlediğim (bkz: barok dönem) sanatçısıdır. en sevdiğim konçerto ise vivaldi'nin (bkz: four seasons)'ıdır. özellikle spring beni benden alır. 1000 yıl dinlesem bıkmam. four seasons yalan değildir zevktir bu arada :)

türkiye'deki tüm hırsız, terör yandaşı, kadın düşmanı, pislik insanlarla fotoğrafı olan; şimdi içerisinde bulunduğu partiye eskiden muhalefet yaparken küfürler eden tutarlılık abidesi, mafya bozuntusu, saç bakımından yetersiz sözde siyasetçi.
daha çok var da dava açıyor amcamız. ondan bu kadarı yeterli şimdilik.

kendin için yaşamayı öğren,başkaları için değil.sana sıradan biriymiş gibi davranan herkesten uzaklaş. kim sana nasıl davranıyorsa sen de ona öyle davran.