annemin beni istemediğini ve hamileyken bunun için çaba sarf ettiğini öğrendiğim gündür.

eskisi kadar anlam ihtiva etmemektir. özellikle 2000'li yıllar sonrasında mantar gibi açılan hukuk fakülteleri sebebiyle, tabiri caizse her ipini koparan fakültelere kayıt olmaya başladı. bu nedenle hukuk fakültelerinde gerek eğitim kalitesi gerek öğrenci kalitesi ziyadesiyle düşmüştür. öncesinde bu fakültelere girebilmek için %1'lik olmadı en kötü %2'lik dilimde yer almanız gerekiyordu. alan değişimi sonrası tabiri caizse çöküş yaşandı. böyle giderse iibf'lerin akıbetine uğraması kaçınılmazdır. zaten bir kavramın içini boşaltmak istiyorsanız öncelikle ona dair verilen eğitimi ve mesleki yeterliliği hedef almanız gerekir. bu da günümüzde başarıyla yapılmıştır. hukuk fakültesinde test usulü sınav mı olur? oluyor. şaka değil. bunu ilk kez duyduğumda benimle ağır dalga geçiyorlar diye düşünmüştüm. kimsenin gücüne gitmesin ama eskinin arzuhalcileri günümüz yeni mezunlarından hukuk nosyonu (!) konusunda daha yetkinlerdir. elbette istisnalar kaideyi bozmaz. halen geleneği olan okullarda eğitim görece daha iyi lakin yeni açılan okullar ve vakıfların hali içler acısı. doğal olarak hukukçu kavramı ayağa düşmüş, themis kılıcını kırmış, teraziyi elinden fırlatmış, gözlerini açmış ve dalgasına bakmaya başlamıştır.

.....
bir ağaç gibi tek ve hür ve bir orman gibi kardeşçe
.....

amaaaaan, ne gerek var, boş ver!

bayılıyorum tatile gidiş yolculuklarına. her yolculuğa ve dönüşlerine bayılmadığımdan tatile gidiş yolculukları diyorum. playlist hazırlarım, bir adet sait faik alırım pilot insanı bir süre sonra okumamı ister okurum, atıştırmalıklar, efendime söyleyeyim marakaslar... epey eğlenceli bir yardımcı pilotumdur yalnız navigasyondaki hanımefendiyle yeni yeni aramız düzeliyor.

az önce anlattıklarımdan bağımsız olarak 5 yıl önce falan bir hanım arkadaşımla tatile gidelim dedik. arkadaşımın da bir kız arkadaşı daha gelecek, tamam süper. sonra o arkadaşın flörtü ve flörtünün bir erkek arkadaşı daha eklendi bize. olur, olabilir kalabalık olduk ne güzel diye düşünüyorum ben. kız arkadaşım dışındaki üç kişiyi hiç tanımıyorum, kız arkadaşım da sadece arkadaşının bilgisini verebiliyor, çocuklar hakkında en ufak bilgim yok ama sonuçta eğlenmek isteyen birileri ne olabilir ki?

hayatta nefret ettiğim iki meslek grubu var hangileri olduğunu söyleyemeyeceğim. yolculuğun 15. dakikasında öğrendim ki bu iki insan o iki mesleğe sahip. o an arabadan atlamak istedim. 12 saatlik yol müzikleriyle, muhabbetiyle ne kadar kötü olabilir hayal edip onu 1500le falan çarpın. arabadan indim ben boğuluyorum birlikte vakit geçirmeyelim lütfen dedim arkadaşım insanına. ikinci gün arkadaşımın hanım arkadaşını flört ettiği insandan ayırdım. gözlerini açtım kızın gözlerini!!!!! sonra o tatil en sevdiğim tatillerden biri oldu*. ne tatlı bir insanım değil mi?

işbu fotoğraf, ilgili tanımın tarihinde istanbul belgrad ormanında çekilmiştir. yaşasın kış!

dante alighieri 'nin türkçe 'ye 'ilahi komedya' adıyla çevrilmiş eseri..

dante 'nin kendi deyimiyle, hayat yolunun ortasındayken yani 35 yaşındayken (-ki cahit sıtkı 'ya ilham kaynağı olmuştur bu durum) cennete-cehenneme ve arafa yaptığı seyahati adına kanto denilen mısralar bütünüyle anlattığı kitap.

ansiklopedik tanımı bir kenara bırakırsak, okumak için salim bir kafa, bolca boş vakit gerektiren bu eser; 3 ayrı bölümden oluşmaktadır. cehennem kısmı, hem okuması daha kolay, hem de daha sürükleyici bir bölüm olmakla beraber, cennet kısmı sabırsız okuyucular için sıkıcı olabilir. modern cehennem-cennet inancına, filmlere, kitaplara ilham kaynağı olmasından tutun, popüler kültüre de oldukça malzeme vermiş bu eser, can yücel dahil birçok kişi tarafından defalarca türkçe 'ye çevrilmiştir. şahsen ben rekin teksoy 'un çevirisini çok beğenmiştim.

unutmadan, eserin adından mizahi bir eser olduğunu düşünmeyin, zira o dönemde yazılan eserler, ya tragedya ya da komedya oluyor, hemen hepsi karamsar olayları anlatıyordu. eğer eserin sonunda kahramanımız ölmezse, o zaman komedya deniyordu, falan filan işte.. okuyun, okutun.

uyku düzeni.

ispanya ve portekizce bulunan ve nesli tükenmekte olan bir vaşak türü.iber vaşakları görümüm olarak avrasya vaşağına çok benzerler ama önemli ölçüde daha küçüktürler. 12 kg vücut ağırlıklarıyla bir avrasya vaşağı ağırlığının üçte ikisinden biraz daha hafiftirler. postları kuzeydeki akrabasından genelde daha belirgin ve güçlü şekilde lekelidir. bunların dışında iber vaşağı, tüm tipik vaşak özelliklerine sahiptir. kısa kuyruk, fırça tüylü kulaklar, kısa güçlü vücut ve uzun bacakları vardır.

dünya üzerinde sayıları 300'den daha az kalan iber vaşakları'nın soyu tehlike altında olup, soyları en hızlı tükenen kedi türüdür.1960'larda 3000'in üzerinde olan iber vaşakları genel olarak tavşanla beslendikleri için onlardan kaptıkları bir enfeksiyon ve insan kaynaklı kaçak avlanma sonucu günümüzde 300'ün altına düşmüş durumdadır. avrpa birliği iber vaşakları için özel bütçe ayırmıştır. bu bütçe ise yaklaşık 6.5 milyon euro civarındadır.

edit: şaka maka adamlar 6.5 milyon euro bütçe ayırmışlar. bizim ülkemizde falan olsa herhalde hükümet bunların üzerinden para kazanmak için av ihalesi falan açardı.

john dalton-üzümlü kek*

1949 doğumlu japon yazar. yazmaya 1978'de bir beyzbol maçını izlerken karar vermiş. dünyaca ünlü ama japonlar tarafından eserlerinde amerikan kültürünü fazlaca barındırdığı için eleştiriliyor.
eserlerinde kedi, müzik, gizemli kadınlar, olağanüstü olaylar barındırır. size olayları ayrıntısıyla anlatır, karakterin yaptığı yemekten dinlediği parçanın adına, sigarasının markasına kadar detay verir, olay örgüsünü oluşturup kitaba sizi bağlar, sonunda sorularınızın yarısını cevaplamadan bırakır, kalakalırsınız. buna rağmen çoğu kitabını okuduğum ve bayıldığım yazar.

eserlerinden bazıları;
(bkz: imkansızın şarkısı)
(bkz: sahilde kafka)
(bkz: 1q84 serisi)
(bkz: zemberekkuşu'nun güncesi)
(bkz: kumandanı öldürmek)

albastı (albız) ile ilgili en enteresan yönlerden birisi. onun kan içen bir yaratık olarak betimlenmesidir.

misal; tatar türklerinin inanışına göre albastı cüsseli ve kilolu bir yaratık olarak tasvir edilmiştir. genelde uyuyan insanlara musallat olur. onların göğüslerini ezer ve boğar. gece vakti ortaya çıktığına inanılır. insanları boğmasının yanında, onların kanını da içer. bu noktadan baktığınızda batıda ki ''vampir miti'' ile benzerlik gösterir ki, bu inanışın temeli çok daha eskilere dayanır.

iğne mevzusu ile ilgili de, göğsünün haricinde gözüne iğne saplanması halinde de yakalandığından bahsedilir. ancak yine temel olarak göğse iğne saplanmasından bahsedecek olursak, vampir mitinde göğse kazık sapladığınızda vampiri yok edersiniz. albızın ise göğsüne iğne sapladığınızda onun artık size musallat olmasını engellersiniz. burada da ilginç bir benzerlik var. yani iki mistik ögenin de, en zayıf noktaları göğüsleri ve her ikisi de kan içiyor.

abdulhakim mehmet’in ''çın tömür batur'' adlı eserinde albastı ile ilgili şöyle iki hikaye var mesela;





görüldüğü üzere bu hikayelerde de kan içtiğinden bahsediliyor.

karadeniz'de, çepni anlatılarında da bu hikayelere yakın söylemler mevcuttur.

bir başka benzerlik bağını da şekil değiştirme üzerinden kurabiliriz. albız'ın farklı şekillere girerek insanlara zarar verdiğinden bahsedilir. vampirler de, farklı şekillere girebilir ki en bilineni yarasaya dönüşmeleridir.

ikisinin de gece vakti ortaya çıktığını unutmamak gerek.

tabi şunun altını çizmek lazım; albız köken olarak çok daha eski ve mitolojik bir varlıktır. çıkış noktasını erlik han'a dayandırabiliyorsunuz ve türk mitolojisinin temel yaratıklarından bir tanesi olduğunu biliyorsunuz. vampir mitinin dayandığı kökler ise daha yakın zamanlara denk gelir. bu sebeple ortada bir esinlenme var ise; bu esinlenme tamamen batı dünyası kaynaklıdır.

şimdi vampir severler düşünsün*

doktor hasta gizliliğini hiçe sayarak tüm hastalarının problemlerini hikayeleştirerek kitaba dökmüş olan yazar.
hipokrat'ın kemikleri sızlıyor.

evde 20 liraya malzeme alıp 10 günlük tost masrafını çıkarabilirken şirket kantininde 10 küsür lirayı bir tost için harcamak kesinlikle daha mantıklı çünkü *. siz onlara fakir varoş deyin ama onun adı hesaplılık ve ay sonunu düşünmek.

orhan veli'nin efsane şiiridir. insanı duygulandırır*.

en tehlikelisi, buyuk yere gelmiş küçük insanlardır.

korkusundan olayı yanlış anlamış mühabiri içeren video.
fırıncı abimiz orda halk ekmeğe laf atıyor, muhalefetin yönettiği halk ekmeğe laf atıyor. zaten işler nasıl iyi mi sorusuna da çok şükür diyerek başlıyor. ama halk ekmeğe giydirmeye çalışırken lafı biraz dolandıran abimizin sözlerini durumlar iyi değil demeye bağlanacakmış gibi hisseden muhabir* hemen mikrofonu çekiyor. yandaşlığı bile beceremiyor yani.

-hem dersini bilmiyor hem de şişman herkesten.

2013 yılında yayınlanmış yönetmeni (bkz: bong joon ho) olan filmdir. oyuncu kadrosunda (bkz: chris evans), (bkz: ed harris) gibi isimlerin yer almasıyla ilgimi çekmiştir. küresel ısınma sonucunda cw7 adlı gazın dünyayı soğutmak amacıyla atmosfere verilmesini, dünyanın aşırı soğumasını ve bu soğukta sadece 1001 vagonlu trende bulunanların hayatta kalmış olmasını konu alır.

ankara’da yıllarını geçirmiş bir insan olarak yüzlerce tiyatrocu, oyuncu, politikacı, şarkıcı, dansçı, yazar vb. ile mekanlarda denk gelip selamlaştım, ufak sohbetler ettim. çok özel olanları vardır (haluk levent ile kahve içmem, athena gökhan’ı meclis parkındaki havuza geyik olsun diye atmam, göksel’i bir konser sonrası taksiye bindirmem, nihat genç ile siyaset, bedri baykam’la sanat konuşmam, bedük ile arjantin caddesi’ndeki bir mekanda neredeyse ağız yüz kavga etmem vb.) fakat bir tanesi bende çok özeldir.

nasıl oldu, nasıl denk geldi bilmiyorum ama “bir delinin hatıra defteri” isimli oyundan çıkmış eve gitmeden bir kaç kadeh bir şeyler içmek için tunus caddesi’ndeki zodiac pub’a girmiştik yanımdaki bir arkadaşımla. (sahibi tanıdığımız olduğundan, mekan kapalı olmasına rağmen laflıyorduk içeride.)

biz sohbet ederken erdal beşikçioğlu da kulisi bitirmiş yanında 2 arkadaşıyla zodiac pub’a gelmişti. (onlar da mekan sahibini tanıyormuş.) birden bire bir sohbet ortamı doğdu. daha bir saat önce canlı izlediğimiz oyun hakkında kritikler yapmaya başlamıştık.

tanışma, tiyatro, sanat, siyaset, toplum, geyik, sohbet derken konu nasıl oldu da sucuk ekmeğe geldi bilmiyorum ama bilen bilir zodiac pub’da mekanın içerisinde şömine vardı eskiden. (belki hala vardır.)

muhabbet birden bire ciddiye bindi ve nasıl ayarlandı bilemiyorum gecenin o vakti, o kafayla bir şekilde hazırlıkları yaptık ve şöminede erdal beşikçioğlu herkese elleriyle sucuk ekmek pişirmişti. biz o 5 kişi neredeyse sabaha kadar sucuk ekmek yiyip sohbet etmiştik. gerçekten eşsiz bir ortamdı.

başlığı edda olarak açtım fakat bunlar iki tanedir. iskandinav mitolojisi, şiiri, vikinglerin yaşayışları gibi konuları kapsayan, izlanda dilinde, derleme edebi eserlerdir. denilir ki, izlanda dili o kadar az değişmiştir ki, yeniyetme bir izlandalı dahi bu çok eski eserleri okuduğunda rahatça anlayabilir.

bunlar eski ve yeni edda’dır. öncelikle yeni edda’dan bahsedeceğim. çünkü bunun yazarı da, daha doğrusu derleyeni de, tarihi de kısmen belli. diğeri ise kafa karıştırıcı.

yeni edda, diğer adıyla nesir edda, başka bir adıyla prose edda snorri sturluson adında önemli bir şahsiyet tarafında 1220’lerde derlenmiş. içerisinde eski şiirlerden tutun, evrenin kökeni ve viking kozmogonisine kadar bir sürü bilgi var. araştırmacılar sturluson’un bu eseri tek başına derlemediğini düşünüyor. fakat öncü kişi diyebiliriz.

diğer edda ise manzum edda, ya da eski edda. bu bir nevi şiir koleksiyonu. ne tam tarihi biliniyor ne de yazanı. 1643 yılında keşfedilmiş. içerisinde şiirler, dünyanın başlangıç ve sonuna ilişkin mitler, yüce tanrı odin ile ilgili hikayeler var.

eski edda’nın türkçe çevirisi var mı bilmiyorum. yeni edda’nın bir kısmı ise yeditepe yayınevi tarafından “viking mitolojisi” ismi ile çevrildi. sanırım iskandinav kültürü ve edebiyatı açısından en önemli eserlerin başlarında eddalar gelir.


ilk görsel manzum edda.