eğer hepimiz tanrı'nın kulları isek; neden genç bir kız basma entari bulamazken kokanalar ipeklere bürünsün? neden biri üç gün aç yatarken öbürü tıka basa yesin? ben öyle sanıyorum ki; bunlar tanrının bile gücüne gidiyordur.
(bkz: suç ve ceza)

amerikalı olmadığımızdan mütevellit birçoğumuzun sheldon cooper'dan öğrendiğimiz ve tom lehrer'e ait olan meşhur 'elementler şarkısı' dır. tom lehrer'in de şarkının sonunda ileri görüşlülükle belirttiği gibi * o döneme dek keşfedilen * elementleri içerdiğinden birkaç eksiği olmakla birlikte yine de unutulmaz bir şarkıdır.

t: janrası chillwave olarak geçse de dream pop ve synth pop* ögeler de barındıran ernest greene'nin kurduğu grup. çoğunlukla tek başınadır.

ilk e.p'si high times harika bir parçayla başlar belong ilk darbe budur. sonra ortalarda bir de olivia darbesi gelir.

ikinci e.p'si life of leisure 80'lerdeki 4 parçanın* bir nevi washed out'un kendinden ögeler ekleyerek özgün coverlarıdır. biraz daha gürültülü bir sound var bu e.p'de fakat rahatsız edici değildir. favorim get up.

asıl patlaması 2011 yılında çıkardığı within and without adlı ilk stüdyo albümüyle olmuştur. bu albümden, belki sağda solda bir yerlerde duymuş olabileceğiniz amor fati. ama insanları kandırmayı bırakalım. albümün en iyi parçası far away'dir. aksini iddia eden fetöcüdür.
diğer albümleri paracosm, mister mellow ve geçtiğimiz yıl çıkardığı, bence çıtayı da arşa çektiği purple noon'dur.

purple noon'un tüm parçaları sigara yaktıran şarkılar listesi'ne eklenmelidir. albümdeki en harika parçalardan biri olan, normal şartlar altında erişiminin türkiye'de yasak olması gereken (muhtemelen gözden kaçan) klibiyle birlikte paralyzed. diğer bir darbeli parça too late.
albüm üzerine bir eleştiri yazısı*

(bkz: green card) a başvurmak olurdu herhalde. diğer ülkelerden vatandaşlık almaya bakardı diye düşünüyorum. öyle büyük ve kalıcı bir zihniyet problemi var ki millette. yıllar önce bu arap sevicileri nasıl oldu da ikna etti cumhuriyeti laikliği falan getirdi aklım almıyor. bir kez daha hayran kalıyorum adama. ama şuan dirilse bu insanlar için değmez derdi.

3 3 3 2 şeklinde okunması gerektiğini savunanlardanım.

yazar olma standartlarını yeniden gözden geçirmesi gereken sözlük. zira kontrolsüz büyümenin yol açtığı sıkıntıları yaşamaya başladık. lafım meclisten içeri malum sözlüğün çaylak arenasına dönmeye başladık ve bu arkadaşlar aralarında top çevirirken biz ne oluyor diye endişeyle izliyoruz. yeni gelen arkadaşlar içerisinde de elbette kafa sözlüğün ortaya koyduğu iddiaya destek verecek arkadaşlar var lakin sıkıntı şurada; bir başka başlıkta değerli bir yazar arkadaşımız dile getirmiş, buraya ilk göç ile gelenlerin çoğu eski/yeni malum sözlüğün mevcut düzenine kazan kaldıranlardı. yani isyankarlardı. buraya başka bir şeyi inşa etmek için geldiler. malum sözlüğün ilk zamanlarını yad eder bir kafa yapısı ile işe giriştiler.

lakin kimse alınmasın ama sonradan gelen arkadaşların çoğu orada yazar olamadıkları için buraya gelmeye başladılar. o sistemle ve yapı ile sorunları yok. bugün yazar yapılsalar koşa koşa oraya gidecekler. sorunları olmadığı içinde bu mecrayı o şekilde kullanmaya başladılar. imamın kayığına bindik/bineceğiz gibi duruyor.

bu nokta üzerinde ciddiyetle düşünülmesi lazım gelir diyorum. yoldaşa yeni sorun hediye etmenin haklı gururu ile kaçayım ben bu başlıktan.

entrylerle birlikte hesabı silme özelliği.

((düzeltme; dediklerim "selefilik'i" değil "esasında harici olup kendisini selefi zannedenleri" yansıtmaktadır. zira selefi önde gelen demek ve mezhep imamlarının hepsi selefi. fakat günümüz selefiliği; sadece ilk gelenlere tabii olmak manasında, sonradan gelen bir insanı eskileri nispetinde otorite olarak kabul etmiyorlar ve olamayacağını da savunuyorlar. hadis-i şerife binaen bunu yapıyorlar haddi zatında sonradan gelen büyüklerin hiçbiri kendini ilklerden büyük görmemiştir.

hariciler ile benzettim fakat kendisini selefi olarak tanımlayıp aklı yerinde insanlarda varmış, benim kastım/tepkim ışid vari oluşumlara ve ideolojileredir. ))


-
hariciler eskide kaldığından tarih gözüyle daha objektif bakılabilir, işte kendine yapılacak tek iş olarak tekfir ve diğer müslümanlara sataşmayı gören selefilere selefi değil bi yönüyle harici demek lazım gelir çünkü onlar selefi değil haricilerin bugünkü versiyonudur.

dine olan muhabbetleri ifrat manasında olduğundan hadis ve ayetlerden yanlış manaları çıkartıp insanları galeyana hızlıca getirebilirler. hızlıca parlarlar ve hızlıca sönerler tarihten bakınız harici vari oluşumlara aynısını göreceksiniz.

günümüzden buna verilecek örnekse ışid'dir

(bkz: ışid)

basmâne'de gaziler caddesine
küçük bir yağmur götürdüm
siz böyle akşamüstü görmediniz.

attila ilhan.

"yine yalnızlık içim buruk, suya ay düşmüş
bir sevda daha eksildim, hayallerim kırık
aynaların aklına uydum birden gün döndü
baka baka bir çocuğu büyüttüm, sevincime ak düştü

bir yalnızlıktır dolanmış dilime
ben de böyleyim işte
sevdalardandır çekildim kendime
artık ben de böyleyim işte

dönemem yoluna gül seremem, aynaya aldandım
gelemem kendimden geçemem, gözyaşıma kandım
dönemem yoluna gül seremem, aynaya aldandım
gelemem kendimden geçemem, gözyaşıma kandım

bedel bedel bir yorgunluk dizlerimi çürüttü
satır satır bir yalnızlık hep içimi üşüttü
yine kendimden vazgeçtim açılmadan solmuşum
hep görmezden geldim ya, görünmez olmuşum

bir yalnızlıktır dolanmış dilime
ben de böyleyim işte
sevdalardandır çekildim kendime
artık ben de böyleyim işte

dönemem yoluna gül seremem, aynaya aldandım
gelemem kendimden geçemem, gözyaşıma kandım
dönemem yoluna gül seremem, aynaya aldandım
gelemem kendimden geçemem, gözyaşıma kandım
gözyaşıma kandım, gözyaşıma kandım"

italik yerleri hep ben ezginin günlüğü şarkısı.

spotify

17 yaşında imiş.

böyle namünasip konuların konuşulduğu ahlaksız bir sitede ne işin var gızımmm.

ailene ihbar ediyorum şu dakika.

macar profesör ernö rubik tarafından icat edilen ve dünyanın en çok satan oyuncağı ünvanına sahiptir.

sıvıdır. bu canlılar bulundukları kabın şeklini alırlar. daracık yerlerden rahatlıkla geçerler. nasıl esneklik bu! insan şaşırıyor.

bir marcel proust eseri. kayıp zamanın izinde serisinin ikinci kitabıdır.

öncelikle kitap hazmetmesi çok zor olan bir kitap. öyle elinize alıp hazmederek rahat rahat okuyacağınız bir kitap değil. yani bence öyle.
kitabı uzun bir sürede okudum hatta okurken araya başka kitaplar aldım. uzun cümleler, detaylı betimlemeler, müthiş tasvirler insana hem keyif veriyor hem sizi çok zorluyor.
yazarın gözlemleri son derece nefis. zaten size keyif veren kısmı burası oluyor. gençlik, aşk, kıskançlık, ilişkiler, hayat, yaşamak gibi konular üzerine nefis gözlemler yapmış ve bunu ustalıkla cümlelere aktarmış.

kitap yazıldığı dönemi çok iyi anlatıyor. sebebi proust olması tabii. hayatımızda yaşadığımız veya elbet bir gün yaşayacağımız anıları veya olayları o kadar güzel aktarıyor ki şaşırıp kalıyorsunuz.
ilk kitapta da dikkatimi çekmişti. yazar bazı konularda öyle bir yazıyor ki " aaa cidden öyle ya" diyorsunuz. bol bol "harbiden lan" cümlesini kuruyorsunuz.
aslında normal ve sade olan olayları çok güzel anlatıyor.
gençliğimizde yaşadığımız sevgi ve aşk kavramlarını, yaşadıklarımızı, hissettiklerimizi okuyoruz. okurken keyif alıyoruz. bazen zorlanıyoruz ve sindiremiyoruz.
normalde kitap okurken veya bir metin okurken cümleleri okursunuz ve anlayarak devam edersiniz.marcel proust ve kayıp zamanın izindeserisinde cümleleri defalarca okuyorum. o yüzden hazmetmesi zor bir eser demiştim. defalarca bir cümleyi anlamak ve yazar ne anlatmak istemiş diye düşünmekle geçiriyorum. bu bazen keyif veriyor bazen sıkıcı oluyor.

kitabı okumadan önce bir youtuber tavsiyesiyle "suçluyorum" kitabını okumuştum. iyi ki okumuşum diyorum. okumak şart değil ama okursanız iyi olur diyebilirim. (bkz: suçluyorum)

üçüncü kitaba geçmeden önce biraz başka yazarları okuyup proust metinlerini özlemeye çalışacağım. seri iyi gidiyor. böyle devam edeceğini düşünüyorum. kitabı ve seriyi tavsiye ederim.

sebebi ise kitabın arkasında yazıyor. bence kitabı çok iyi anlatan bir cümle.

uzun uğraşlar ve pazarlıkların sonucunda, radyodan transfer etmeyi başardığım moderatörümüz, tekrar aramıza hoş geldi.

2017 yapımı güney kore gizem/gerilim filmi. recall the night, night of memory isimleriyle de bilinir.
orijinal adı: 기억의 밤 (gi-eok-ui bam)'dır. türkçeye çevirdiğimizde anıların gecesi, hatıra gecesi gibi bir anlamı var.

filmin başrollerinde kang ha neul'ı gördüğünüzde o filmi gönül rahatlığıyla izleyebilirsiniz. kendisi bu filmde jin seok karakterine can veriyor.

film, ailenin yeni bir eve taşınmasıyla başlıyor. fakat ana karakterimiz evde bazı garip şeyler hissediyor. bu garipliğinin üstüne bir de abisi yağmurlu bir günde kaçırılıyor. tabii bu arada bazı şeyler yaşanıyor fakat sonrasında bir de bakıyor ki aynı yatağında yatmaya devam ediyor ve ailesi ona aslında abisinin kaçırılmadığını, kendisinin rüya- halisünasyon gördüğünü belirtiyorlar. filmin burasına kadar hafif spoiler'lı bilgi verdim fakat üzülmeyin, zaten film de bundan sonra başlıyor.

lütfen filmi izlemeyenler okumasın, spoiler olacağı için bundan sonrası keyfinizi kaçırabilir:

hiç mi yok ya, bir tane bile mi? bana bile mi yok? belki vardır ya bi baksan mı?
karşıdakinin yeminler ederek yok dese ancak inandıracağı soru kalıbıdır.

bir dehanın başrolde olduğu gerilim filmlerin de ''kuzuların sessizliği''nden öncesi ve ''kuzuların sessizliği''nden sonrası vardır.
o andan itibaren söz konusu ''deha bir katil'' ise akıllarda hemen ''anthony hopkins'' beliriyor.
türkçe ismi cinayet gecesi olan 2007 yapımı olan bu filmde, aklımızdaki karşımızda beliriyor. başrollerini anthony hopkins, ryan gosling'in paylaştıkları bu filmin yönetmenliğini gregory hoblit yapmış.
filmi daha önce seyretmiştim, o zamanda hoşuma gitmişti, bir daha izlediğimde de hoşlandım.

spoi takıntısı olanlar bana bir iyilik yapıp bundan sonrasını okumasınlar lütfen...


filmin müzükleri aklımda kalmamış... o yüzden bir şey diyemeyeceğim..