yıllarca alman milli takımında oynamış, biraz çaptan düşmeye başladıktan sonra sıyın cımhırbıskınına yaranmak için doğup büyüdüğü ülkesini kötülemiş karakter yoksunu futbolcu.

ne kadar iyi futbolcu olursa olsun, ne demiş atatürk; "ben sporcunun zeki, çevik ve ahlaklısını severim" ahlak bakımından mesut sınıfta kalıyor.

zira onda ahlak yok, iktidarı şapur şupur yalamak var.

histerik kizlarin bos kaldiklarinda kisa bir sureligine hayatlarina dahil ettikleri arkadaslar. belki sen belki ben belki bakkal huseyin amca, karsindakinin olayini bilmiyosun sonucta. e duygular da zirve yapinca gordugun seyleri bile gormuyosun. kullanilip atilirlar, belki kullanildiginin farkinda bile olmadan atilirlar, kiz isin kilifini bulmustur. bol bol aci cekilir, sokaklarda davar gibi dolasilir, dunden kalma bi raki sisesine bir yumruk atilir. hayat olaganca acimasizligiyla devam eder.

bir güney kafkas dilidir.
doğu karadeniz kıyı şeridinde, rize ilinin pazar ilçesinden gürcistan sarpa kadar yerli halk tarafından konuşulur.

aynı park yapılmaz levhalarının arasına bir şahin, bir megane bir mercedes park etsin, çoğu trafik polisi şahinden başlar. mercedes sahibi gelmezse meganea sarar.

bu ülkede garibana yer yoktur.

sürekli alkol ya da sigara kullanmayı marifet saymak.

sümüklü peçete.

daha çok hindistan, afrika ve hawaii gibi bölgelere özgü, yaklaşık 300 civarında gövdeden oluşan, kökleri yukarıdan aşağı doğru olan ve gövdeleriyle büyüyen bir ağaç. bazı toplumlarda bu ağaçtan bitkisel ilaç elde edilebiliyor.

t: içmediğim gün hayat damarlarımdan biri kesin kopmuştur dediğim başlıktır. tadını hiçbir kahveye değişmem. köpüğünü sevdiğim.

siyasete hiç atılmamış olması gereken askerlerden biridir

neredeyse hiç başıma gelmeyen olay. başlıktan farkedebiliyorum, baktım girersem sinir hastası olacağım girmiyorum o başlığa kafam rahat devam ediyorum.

sevdan beni
terketmedi sevdan beni,
aç kaldım, susuz kaldım,
hayın, karanlıktı gece,
can garip, can suskun,
can paramparça...
ve ellerim, kelepçede,
tütünsüz uykusuz kaldım,
terketmedi sevdan beni...

ahmed arif

genelde tanımları oylamaktan çekinmiyorum fakat favori butonunu daha çok arada dönüp bakacağım tanımlar için kullanıyorum. arşiv gibi yani.

geçen bir tanımıma baktım sadece 86 kişi beğenmiş. yahu yapmayın etmeyin sözlük sakinleri. kıpırdamak lazım.

atatürk tarafından 15-20 ekim 1927 tarihinde tbmm salonunda toplanan cumhuriyet halk partisi kongresindeki konuşmasının metnidir. atatürk, bu metinde kendisinin ve arkadaşlarının milli mücadele döneminde yaptığı faaliyetleri özetlemiştir.
kongrede altı gün boyunca okumuş olduğu bu kitabı "19 mayıs'ta samsun'a çıktım, ülkenin genel durum ve görünüşü şöyleydi" tümcesiyle başlar. milli mücadelenin anlatıldığı bir ülke destanıdır.
pek çok cumhuriyet sevdalısının evinde, baş ucunda bulunan bir eserdir. 1919 yılından başlayarak 1927 yılına kadar olan tarih diliminin anlatıldığı eşi benzeri olmayan bir kaynaktır. yıllar boyunca yüzlerce farklı baskısı yapılmıştır.
tarihin en uzun konuşmalarından olup, maraton konuşma denilen bir söylevdir. okunması toplamda 36,5 saat sürmüştür. yol haritası özelliği olan bir direktiftir. aynı zamanda atatürk'ün muhalif ve hasımlara bir şekilde hodri meydan demesidir. 100 yılın eseridir. hatta ikinci bir 100 yılda da sonraki nesillerde anlam ve değerini koruyacak bir kitap. 100 yıllar boyu okunacak büyük eser. sonu gençliğe hitabe ile biten nutuk, aynı zamanda bir vasiyet özelliği de taşır.

17 yaşındaki jan rose kasmir adlı genç bir kız, vietnam savaşı'nda, savaş karşıtlığının en güzel simgesi olan elinde tuttuğu çiçeği askerlere uzatmıştır. haberi ilk yapan gazeteci, o kız için ''sadece konuşuyordu, askerlerin dikkatini çekmeye ve onlarla diyalog kurmaya çalışıyordu. askerlerin süngülerden daha çok ondan korktuğunu hissettim'' demiştir.

daha sonrasında bu genç kızın hikayesi ortaya çıkıyor elbette, genç kız ''onlar benim randevuya çıktığım sevgilim olabilirdi, kardeşim olabilirdi. onlar sadece tüm bu olayların kurbanı oldular. onlar savaş makinesi değiller'' diyor ve ekliyor ''askerlerin göz teması kurmaktan kaçındığını gördüm. korkuyorlardı, bize ateş edin emrinin verilmesinden korkuyorlardı.''
pasifizm'in güzel bir örneğidir belki de bu fotoğraf. tabii kan, savaş, toz, duman bulundurmuyor. fakat insanların duygularını temiz bir şekilde yansıtıp vermek istediği mesajda başarılı olduğunu düşünüyorum.

elinde beni incitebilecek güce sahip olsan da onu indirebilecek bir güç tutuyorum elimde, nahif ve kırılgan bir güç, der gibi. o güç, çıkarların için açtığın savaşa karşı gelmek, der gibi.

nickin altında niyeyse çizgi oluyor. o beni garip yapıyor işte. çıkış yapıp baktığımda aynı heyecan olmuyor. sözlükte o çizgili nicki görmek ilk anda ayy ne oluyor etkisi yaratıyor doğru.

nicedir böyle samimiyetsiz, tribün şov görmemiştim.

insanlar böyle etkileşimlere muhtaç müdür. napıcaksın katlanarak geçiyor günler.

yaşlıyız diye yeni mecralara yelken açmıyalım mı. bişi yapmıyoruz ki biraz eskiler biraz yeniler hem biz y lere acımalosınız bu teknolojik, kültürel ve sosyolojik değişimler biz yaşarken oldu ve olmaya devam ediyor. biz 90 larda kalmayı isterdik inanın, güzeldi herşey.