normal sözlük

kuzguncuk bostanı'na bakan evi olduğunu düşündüğüm, buram buram mevsim meyvesi kokan, kafa dengi, takipçi ve yazar olarak sevilmeye, sayılmaya değer muhterem sözlükçü arkadaş.

burada yazan biri olarak sen bari kendine "hiç yeteneği olmayan" biri muamelesi yapma. yazmak, ciddi bir yetenektir, sadece kitapları değil, hayatı, insanları, olanı biteni okumayı, yorumlamayı, tespitte bulunmayı gerektirir ki sen de burada yazdığına göre yeteneklisin. hadi bakalım 2 dakikada ön yargını da yıktım, hadi yine iyisin. *

gözleri dolu dolu eden çalma listesidir. buradan bengaripsengüzeldünyaumutlu'ya bir mesajım var.

aşk olsun çocuk, aşk olsun!

başlıkta dediği gibi tanımsızdır birçoğu. ama en çok sıkıştıranları
1- çaresizlik
2- çok değer verdiğiniz kişinin sizi değersiz hissettirmesidir. ve ne acayiptir ki bu da bir çaresizliktir.

benimle ilgili sevdiği şeyleri söylerken ''beni sevmeni seviyorum'' demesinden anladığımdır.

coşkuyla sevip, mutlu etmek için çırpınırken yüksek ihtimal karşınızda odun gibi takılacaktır. anlayamadığım da bende coşkun bir nehir gibi akıp kalbine ulaşmak için sabırsızlanan seviyelerdeki bir sevgi nasıl ifade edilemez olabilir ki? böyle bir sevgi yoktur ki ifade edilemez olsun, zira olan bir şeyi saklamak pek de mümkün değil.

bir de huyları vardır ki tam kaybedeceğini anladığı an girişimlerde bulunur. he anladı galiba problemi, sıkıntı yokmuş dediğiniz an yani kalacağınızdan ve sevmeye devam edeceğinizden emin olduğu an hoop eski hale dönüyorlar. (bkz: yer mi lan anadolu çocuğu) *

yüksek ihtimal kaçıngan bağlanma sorunu, ıssız adam tripleri ama bunun farkında değilse ya da kabullenmiyorsa pek de şansı olmayan insanlardır. unuttukları da çok önemli bir şey var; çok sevip çoook değer verebiliriz ama kendimizi daha çok sevip çok daha değerli görüyoruz. bu yüzden uğraşılmazsın koçero. (bkz: next)

biz de kucaklanan olduk.

bal, sıcaklık sevmeyen bir besindir ama sıcaklığın da kontrollü tutulması sağlanmalıdır. bal için en kritik sıcaklık 57 derece oluyor. 65 dereceye kadar da kabul edilebilir. 74 dereceden itibaren bal, karamelize olmaya başlar.

kedi görünce hemen eli kameraya giden güzel insanların çektiği fotoğraftır. bu da benim geçen yaz ölen tontiğim:

andımız'da geçen çok güzel bir sözdür.

türküm, doğruyum, çalışkanım.
ilkem; küçüklerimi korumak büyüklerimi saymak,
yurdumu, milletimi özümden çok sevmektir.
ülküm; yükselmek, ileri gitmektir.
ey büyük atatürk.
açtığın yolda, gösterdiğin hedefe, durmadan yürüyeceğime ant içerim.
varlığım türk varlığına armağan olsun,
ne mutlu türküm diyene.

yine döktürmüş domestic hıyar..
bu gece de sözlük de şenlik var..
çekirdeğimi aldım beklemekteyim..
aman bu güzel bayanı bekletmeyin..

allahtan şu görseli hep galeride tutuyorum, olur olmaz yerde lazım oluyor.

türkiye'nin vefat etmiş değerli sosyologlarından biri olmakla beraber gilles deluze çevirileri yaparak onu türkiye'ye tanıtan kişidir. ayrıca kazakları muhteşem. şimdilerde modadır.

birinci sınıftaydım, sınıf öğretmenimiz kız öğrencilerin ellerine cetvelle vururdu ancak erkek öğrencilere asla bir şey yapmazdı. bir gün erkek öğrencilerle gülüp eğlenirken yine kız öğrencilere sinirlendi, cetveli aldı eline üzerime gelmeye başladı. o kadar korktum ki, sıranın altına girdim. tam 6 saat boyunca sıranın altından çıkmadım, ertesi gün öğretmenim herkese anlatmıştı ve bütün öğretmenler bana bakıp gülüyorlardı. şiddetin normalleştirildiği iğrenç eğitim sistemi içerisinde şiddette uğramaktan korkan çocuğun yanında olmak yerine gülen eğitimciler, midemi bulandırıyorsunuz.

bana komik geliyor.
yeni evlilerin yaptığı çoğu şeyler gibi.
belki onları çoluk çocuk görmemden.
en çok komik gelen de yeni evli erkeklerin profillerine gelinlikli damatlıklı resim koyması. biraz dişi eylemi gibi geliyor. yada dişi baskısı olan eylem.

şanstır insan için.
kendisi doğduğunda 13 yaşımdaydım, nasılda hevesle okul çıkışı hastaneye gitmiştim. ilk gördüğümde onu, içimde saf sevgiyi hissettim.
küçük annesi oldum bıcırığın, elimde büyüdü. iğrendiğim ne varsa yaptım, hala da yapıyorum. altını açar, mamasını verir, kusmuğunu siler ve bundan zerre gocunmaz iğrenmezdim.
kucağıma her alışımda o müthiş bebeksi kokusu hala burnumda. ilk konuşmaya başladığı zamanlar, 'aciyo' deyişi hala kulaklarımda. insanı sakinleştiren, sevgiyle iyileştiren bir bıcırıktır kendisi.
büyüdükçe, sizi rol model aldığınk gördükçe hem mutlu oluyor, hemde hayata tutunma çabası içinde oluyorsunuz. kendisi paytak paytak okulumun bahçesinde koştururken, kucağıma aldığımda 'bende büyüyünce hemşire olup senin okulunda okucam' dediği an siz dünyanın en kutsal mesleğini yapıyor, en başarılı çalışkan insanı gibi hissediyorsunuz.
şimdilerde kocaman oldu cadı. kıyafetlerime göz koyuyor. benim için çok değerleri olan kuyafetlerim, makyaj malzemelerim, onun elinde ne kadar paralansa da kıyamıyor ve onun eğlenişini keyifle izliyorum. bazen çok meraklı oluyor, çok konuşuyor, ispiyonculuk yapıyor. her hali o kadar keyifli ki. sanırım annelik stajı yaptım cadının üzerinde. tüm yaramazlıklarına, aksiliklerine rağmen hep galip geliyor ve asla kızamıyorum.
yaşama sebebi gibi resmen. ilerde onun okuluna gitmek, mezuniyetini görmek, onun saçlarını maşalamak, makyaj yapmak için şimdiden sabırsızım.
velhasıl kız kardeş eve güneştir efendim.

"cepte" tabiri pek hoş olmasa da maalesef yerine geçecek daha iyi bir kelime yok.
nedir cepte olmak?
karşıdaki kişi size ne yaparsa yapsın gidememek demektir, size saygı duymayan ve hatta sevgisi dahi olmayan birine bile bağımlı olmak demektir. şunu unutmamalıyız ki, kimsenin hayatı bir diğerine bağlı değildir. vakti geldiği zaman, bize saygı duyulmadığı zaman ve de ilişkinin bize, kişiliğimize zarar verdiğini anladığımız an gitmek gerekiyor.
şimdi gelelim bizi cepte yapacak cümlelere:
- senden başka kimsem yok.
- sensiz yaşayamıyorum.
- beni bırakmaaa noooğluuur.
- sen gidersen ölürüm.
- sensiz yaşayamam
- seni kaybetmekten çok korkuyorum
bu noktada freud reise söz vermek istiyorum:
"bir insana vazgeçilmez olduğunu hissettirdiğinizde, ilk vazgeçeceği kişi siz olursunuz."

dün annem abimin evinde, bugün ben kendi evimde çekmece dolap düzeltirken
sahibine göre çok büyük anlamlar ifade eden ama bize göre çöp olan
bir dünya eşya attık. en iyi olduğumuz konu derleyip toplayıp atmak sanırım. pişman mıyız? hayır !!
tanım: annenin en iyi olduğu konu istifçilerle savasmaktır.

athena grubu tarafından türkiye milli basketbol takımı için yazılmış marş, serdar erener'in üzerinde günlerce düşünüp bulduğu slogan. 2001 yılında kullanılan bu sloganla birlikte ülkenin basketbola olan sevgisi coşar ve takıma büyük destekler gelir. o sene 12 dev adam bizlere avrupa ikinciliği getirmiş ve göğsümüzü kabartmıştır.

bes kisiden olusmus, rock grubu. nedenini tam olarak bilmemekle birlikte "en sevilen" muzik grubudur benim icin. ozellikle karacaoğlan'a ait olan siirleri cok guzel yorumlamislar. en favorim olan eserleri ise ala gözlerini sevdiğim dilber ve sensiz kalacak bu şehir...