normal sözlük

embriyo iken vücudumuzun neredeyse tamamı hiyalin kıkırdaktan oluşur. büyüdükçe bu kıkırdaklar sertleşir. ama vücudumuzda hala hiyalin kıkırdak olan yapılar vardır. burnumuz ,soluk borumuz ve bronşlarımız hiyalin kıkırdaktan oluşur.

(bkz: el kremi)

benim için kesinlikle sinirli olmak.

hayır, araştırmalar küfrün rahatlatıcı olduğunu söylüyor, demek ki rahatlamak istemeyenler mal.

peşinden koşulan birçok şeyin bomboş olduğu gerçeği.

tanımlarının bir kısmını okuduğum ve çok beğendiğim yazar arkadaşımızdır kendileri.

nickaltını açmak da bana nasip olmuştur.

hindistan'da olmasa kiminle yarışır'dık.

kimse kimsenin kutsalına karışmamalı.
olay aslında bu kadar basit.
yurtdışına gittiğimizde karşılaştığımız ters tepkiler o kadar zorumuza gitmiyor.
ama aynı yerde yaşadığımız, yeri geldiğinde lokmamızı paylaştığımız, paylaşmaktan da asla imtina etmediğimiz insanlar böyle tepki verince gücümüze gidiyor.
saygılarımla...

bööörek
fortmanto
maşrafa
saahur.

doktor - eczacı.

yaptığı iyiliklerin boşa gittiğini anlayan kişi serzeniş'idir.

bir roman uyarlaması olan ve columbia üniversitesi'nde dilbilim profesörü olan alice howland'ın gerçek yaşam öyküsünü anlatan bu çarpıcı bağımsız filmin yönetmen koltuğunda richard glatzer ve wash westmoreland oturuyor. richard glatzer als tanısı konduğunda 59 yaşında bir yönetmen olarak bu filmi çekmeye başlıyor. başrolde müthiş iş çıkaran ve bu performansı ile oscar dahil birçok ödül alan julianne moore oscar ödül konuşmasında alzheimer ve als hastalığı ile ilgili farkındalık yaratacak bir konuşma yaparken ödül töreninden 16 gün sonra richard glatzer'ın vefat edeceğini hissetmiş miydi bilinmez ama hem filmin kendisini hem bu üzücü hadiseyi hem de alice howland'ın hikayesini izleyenlerin zihinlerine kazıdığını bugün biliyordur bence...

bazı filmlerde gerçekle oyun arasındaki mesafe hayli daralıyor. filmlerde gördüklerimizin, gerçek yaşamlarımızda olduğundan daha ilgi çekici halde anlatılması çoğumuzun hoşuna gidiyor olsa da 2, maksimum 3 saatlik sürenin sonunda yaşamlarımıza geri dönüyoruz ve her defasında bir filmin başrolünde olmadığımız gerçeği ile tekrar tekrar yüzleşiyoruz. farkında olunsa da olunmasa da bu "önemsiz miyim ben?" duygusunun bilinçaltına işleyişi bizi daha hırçın, daha depresif insanlara dönüştürüyor. işte bu yüzden bazen bu film gibi "gerçek oyunlu" filmler izlemek lazım sıfırlamak adına zihni. izlemek lazım ki hayal dünyasında yaşamayalım. insanlar sanat filmlerini de bu yüzden sevmezler. zaten yaşıyorlardı o sıkıcı, renksiz, büyük olayların olmadığı, sıradan yaşamlarını. neden bir de üstüne zaman ve para harcayıp izlesinler ki? gerçek hayat tüm gerçekliği ile anlatılır farklı perspektiflerden gişe kaygısı olmayan sanat filmlerinde. sonra "bir tren iki saatte gidiyor, onu çekmiş, adına da film diyor" der insanlar. düşünmez hiç e bir tren gerçekten de 2 saatte gidiyor benim yaşamımda diye. sıkıcı olan sanat filmleri değil, sıkıcı olan hayatlarımız. bunu ara ara kendimize hatırlatmalı. en önemlisi de bununla barışmalı.

aşırı övgü sonucunda yapabileceğinin ve yeteneğinin üzerinde iş yapmaya çalışan kişilerin, yaşadığı pişmanlığı anlatan bir atasözü.

(bkz: nysa antik kenti)
(bkz: efes antik kenti)
(bkz: milet)
(bkz: priene)
(bkz: sagalassos antik kenti)
(bkz: afrodisias antik kenti)

sözlükte kendi tanımlarım dahil dikkat ettiğim durumdur. özgünlük kalitedir. çaylaklara ya da yeni yazarlara en çok söylediğim tavsiyedir. ama sözlükte buna pek dikkat edilmiyor kopyala yapıştır tanımlar veya biraz değişiklikle tanım giren onlarca yazara denk geldim. ne diyeyim böyle devam edin sonra niye tanımlarım tutmuyor demeyin.

tanım: bir tanımın kalitesini belirleyen en büyük etkendir.

bir eril kişilik olarak beni son derece rahatsız eden durum ortamdaki östrojen kokusundan burnumun direkleri sızladı.

bizler, doğu'nun ipini bırakmış, batı'nın ipini yakalayamamış bir milletiz.