normal sözlük

birkaç tane yazacağım.

1) tom ve jerry.

2) bugs bunny.

3) johnny bravo.

4) johnny test.

5) gumball.

6) flap jack.

7) pokemon.

8) bakugan.


tanım : çocukluğumuzda izlediğimiz çizgi filmleri paylaştığımız başlıktır.

hiç gelmeyeceğini bile bile özlemektir. en saf en masum özlemdir bir arayışın yoktur kendi halinde özlersin.
kimsenin haberi yoktur olmasına da gerek yoktur sen tebessümle gözyaşıyla özlersin.
ona çok yakın aynı zaman da çok uzak olursun.
saçlarını okşarsın haberi olmaz. kıyafetin çok yakışmış dersin haberi olmaz. hasta olur geçmiş olsun dersin haberi hiç olmaz.
özleyin yahu bedava işte garip duygu tadına bakın.

sık sık gördüğüm ve anlam veremediğim şey şu mesela bir konuda bir kişi bir şey yazmış. 1 veya 2 mesaj sonra başka biri tamamen aynı şekilde aynı iletiyi atmış. ilk atan adam 1-2 beğeni alırken sonradan aynı iletiyi atan adam 10 tane beğeni almış. bunun mantığını anlamadım açıkçası. nasıl oluyor, insanlar içeriğe değil kişiye mi oy veriyor neler oluyor burada?!

hiçbir şey eyleme geçmiş cehaletten daha korkunç olamaz.
-johann wolfgang von goethe

direkt şu bu diyemeyeceğim başlık. bence her insanın kendine has (bu fiziksel de olabilir, konuşması, tavrı vs. gibi özellikleri de) bir çekiciliği var. karşımdakiyle ve benim ona bakış açımla alakalı bence ilk dikkatimi çeken yanı. bazen ilk gözleri dikkatimi çekebilir, bazen gülümsemesi, bazen saçları, bazen ses tonu. bazense hiçbir şeyi.

son zamanlarda birçok duygu. acı, üzüntü, özlem, heyecan...
sanki artık ruhum hissedemez olmuş gibi. normalde olsa üzüleceğim belki de korkacağım şeyler için kılımı bile kıpırdatamıyorum dostlar. ruhum buz tutmuş sanki. lakin bu buzu eritmeye çalışan insanlar var. iyi ki de varlar.

bir artıdan ne çıkar ? mahlas'ın karma puanı çıkar , sözlüğün kirası çıkar.

al ver ekonomiye can ver mantığındaki müptezeldir.*

''bu da dahil olmak üzere bütün genellemeler yanlıştır.''

dünya tarihine emekli amiraller ve generaller isyanı olarak geçecek bir döneme geldik sanırım.
önce türkiyede emekli amiraller bir bildiri açıkladılar, ardından fransada emekli askerler 2 bildiri açıkladılar, şimdi de abd'de emekli amiraller ve generaller açık mektup yayınlıyorlar.
sırada rusya var. yakında rusya ve çin'de yaşayan emekli amiral ve generaller de benzer bildiriler yayınlarlar.

görevde olan askerlerden ise tık çıkmaz.

böyle giderse susmayacak dediğim başlık.

neredeyse 6 bin yazar var ancak gördüklerimiz hep aynı kişiler. oylamadakiler aynı, yazarken aynı. bunu bir tarafa bırakırsak tanım başlıkları daha birileri göremeden puf oluyor. geriye sözlüğü foruma çeviren, keskin anket kokusu olan başlıklar kalıyor. frame'de toplasan beş tane yazılabilecek başlık var.

ne diyordu bez bebek dizisindeki özge?
şaka gibi.

edit: imla.

atanamamış lucifer.

namı diğer çizgi metin... galatasaray ve milli takımın sol açığı...

sol açık dediysek öyle böyle sol açık değil. topu sol çizgiden sürdüğü gibi tüm hayatını da sol çizgiden sürdürdü. eğilmedi, bükülmedi. onun üzerini çizmek istediler. olmadı. çünkü çizgi metin bunu yapmak isteyenlerin üzerine kalın ve kırmızı bir çizgi çekmişti bile.

kanımca türk futbolunun dr.sokrates'idir

26 kez a milli takım formasını terletti. belki bu sayı daha fazla olabilirdi. kim bilir... galatasaray'ın 1970 - 73 yılları arasında ligi domine ettiği dönemde yine onun adı vardı. peki o ne yaptı ? greve gitti, sendikal faaliyetler başlattı... hal böyle olunca da, kadro dışı kaldı.

allah korusun komünistler futbolu da ele geçirebilirdi (!) türk futbolunda hak arayışının sembolü olmasının ödülünü de aldı. sürgün yemişti. apar topar kayserispor'a gönderildi. futbolu da orada bıraktı.

jübilesinde oynayacak futbolcu dahi bulamadı. haklarını savunduğu futbolcular ona sırtını döndü. yalnız kaldı. ''kesmeşeker''in onun için yazdığı ''metin kurt yalnızlığı'' adlı şarkı bu yüzden özel ve değerlidir.

futbol camiası onu yalnız bıraktı lakin taraftarlar onu asla unutmadı. cenazesine pek çok takımın taraftarı kendi formaları ile katıldılar. çizgi metin'e ihanet edenlere inat, adını yaşatmayı başardılar.

geldiğimiz noktada türk futbolu, kaybedince ona buna sataşan, yüzü sinirden pancar turşusuna dönen, hakemlerle, tribünlerle, diğer kulübelerle kavga eden adamları ikon olarak kabul etse de, gün gelecek çizgi metin'in ruhu onların da üzerini çizecek. imparatorluk çağının da kapandığını elbet göreceğiz.

islam çupi onun için şunları söyler;

--- alıntı ---

“metin kurt, renk aşkı denen bir sosyal körlüğün, sırt sıvazlama denen afyonun günümüzde insan mutluluğu için yetmeyen ‘donmuş haklar’ olduğu şuuruna varmış bir isyanın kişisidir. metin kurt, türkiye’de ‘futbolcu aklı aut çizgisine kadar devam eder’ şeklinde tarif edilen saha inşasının haklarına birtakım boyutlar kazandırmak istediği için sivri adam olmuştur.''

--- alıntı ---

son söz de kendisinin olsun

--- alıntı ---

“spor adına sürdürülen gösteriler, yani profesyonel karşılaşmalar, bu işi yapanların doğrudan doğruya yaşam kavgasıdır. bu arada tüketiciler için üretim yapan üreticiler vardır. futbolcu veya bir boksör, seyir üreten bir emekçidir. sporcu değildir. gerçekten ne profesyonel spor olabilir, ne de profesyonel sporcu.

yığınları yaşam kavgasına daha sağlıklı, daha aktif olarak hazırlamak gereği üzerine bina edilmiş bir sistem bu amacı gerçekleştirmek için yediden yetmişe tüm halka spor yaptırmayı planlayan bir spor yapısı kurar.

kitleleri suskunluğa, pasifliğe alıştırmak gereği duyan bir başka yapıysa halkın, üstün yetenekli küçük bir bölümünün yaptığı gösterilerle yetinmesini, oyalanmasını zorunlu kılar.

işte bu gerçeklerin ışığı altında ülkeler sosyo-ekonomik yapılarına göre ya sporu ya da seyir yutturmacasını bir toplumsal araç olarak kullanırlar

--- alıntı ---

yunan mitolojisinde ölüleri tartaros'a(ölüler diyarına) götüren kayıkçı. yalnız bu işi ücret mukabilinde yapar bu arkadaş. eğer ücreti alamazsa geçirmez. bu sebeple ölen kişinin ağzına akçe sıkıştırırmış yunanlılar antik devirde. zalim kharon diyolarmış adama zaten.

tanrım kötü kullarını sen affetsen ben affetmem...

ilgi gösteren insanların beyin göçüne zorlanmasıdır. daha sonra yurt dışındaki türklerin başarılarını görüp halkımız gururlanır fakat aslında düşünmek lazım neden bu insanlar bu ülkeyi bırakıp gidiyor, bu durumu nasıl değiştirebiliriz diye.

az önce twitter'da gördüğüm haber. arkadaş bir gün düzgün uyuyalım ya. bir gün üzülmeyelim. içim sıkıldı yeter ya. sabah sabah boğazım düğümlendi lan. yeter artık.

sebebi de işsizlik. bir öğretmen merve çavdar vakası daha. utanıyorum lan bir şeyler yazmaya. gözlerim doluyor yazarken. çünkü anlıyorum bu kardeşlerimizin durumunu. askerden geldiğinden beri ben de işsizim. milletten kaçıyorum lan artık soru soracaklar diye. çok şükür ailem arkamda da bir şeylere göğüs gere biliyorum. bu muameleyi hak etmedik, etmediniz.






kaynak

anı yaşamakta tereddüt edenlerin herşey bittikten sonra içlerinden yükselen çığlıktır.

sana carpe diem başka bişey demiem.

erdoğan’ın köprüleri emine hanımın bileziklerini satarak yaptığını öğrendiğim başlık. yandaş firmalara milyar dolarlık geçiş garantisi ile yaptırmamışlar mıydı? hani tutturulamadığı için her ay cebimizden geçmediğimiz halde milyon dolar alan geçiş garantisi var ya bildin mi onu? heh aferin sana güzel tip.
edit: sanırım arkadaşımız ironi yapıyormuş. kusura bakmasın. malum kitlenin eğitim seviyesini düşününce ironi mi yapıyorlar yoksa ciddiler mi kestiremiyorum.

duymamazlıktan gelme.

simülasyonda olmamız olaya bir anlam katar.
hayatın hiç bir anlamı yok.