normal sözlük

(bkz: biz bunları hep tanımlarımızda yazdık)

ben eksi vermeyi seven bir insan değilim. bu yüzden 2 butona çok kolay alıştım. eksi butonu gelirse ben eksi vermem çünkü ilgi çekme ihtiyacı içinde olan bazı ergen ruhlular trollük yaparak sözlüğü kullanılmaz duruma getiriyor.

bu nedenle en güzeli hiç olmaması. başlığın ve tanımın okunma sayısı gibi bir gösterge gelirse, kişi oylanmasa da gerek takipçi sayısı gerek tanımın görülme sayısı ile kendine bir yol çizer.

karma ile de desteklenirse emek verilen tanımlar yazılır. bir de son olarak asgari karakter girme şartı getirilsin. mesela 120 karakterin altında olan ve bakınız olmayan tanımlar kaydedilemesin.

acılarımı da üzüntülerimi de sevinçlerim gibi doruklarda yaşayamamak. bir şekilde içimde kalakalıyor. sanki birine anlatsam bu beni çok zayıf gösterip, gözündeki değerimi bitirecekmiş gibi geliyor. ıçime atınca da kafamda sürekli tekrarlayıp takıntı oluşturuyorum kendime. sanki ben sürekli mutlu olmalıymışım, derdim tasam yokmuş gibi.
bir diğeri de aşırı ve gereksiz fedakar olmam. olmamam gereken yerlerde dahi fedakarlık yaparak yine değerimi düşürmeyi başarıyorum. daha da vardir fakat enler bunlar.

kitap açmanın serbest olduğu sınav.

soruları yorumlayıp çıkarım yapmanız gerektiğinden kitabı ne kadar karıştırırsanız karıştırın yanıtı doğrudan bulmanız mümkün değildir.

relax isimli yazar arkadaşımızın ukdesi.

tdk sözlük'te iki anlamı olan sözcüktür:

1)türlü işlerde kullanılmak için yapılan ince ve uzun metal çubuk.

2) göze sürme çekmeye yarayan, kemik veya fil dişinden yapılmış ince ve uzun araç.

yengeç zihniyeti

o kadar lafınız ediliyor artık bir arz-ı endam edin.

hemen hemen her başlıkta gördüğüm ve neden bu kadar çok kullanıldığına anlam veremediğim kelime.
cart sorunsalı
curt sorunsalı
kulllandığımız/kullanılan başlıklar illa ki olacaktır ama her başlığa da yazılmaz ki kardeşim!

özellikle yemek ve mutfak dilinde rastladığımız kalıp. terbiye soslu tavuk ve terbiye sossuz tavuk yazılsa daha uygun olur. malum, büyük ya da küçük, bazılarının jetonu erken düşmüyor.

içtiğimiz sudur.

. tekrarlamadığımız bilgiler...
. uykusuz ve yorgunken öğrendiklerimiz...
. olumsuzluk ve mutsuzluk veren bilgiler...
. mutsuz olduğumuz bir anda öğrendiklerimiz...
. düşünce ve inançlarımıza ters düşen bilgiler ...
. uykusuz ve yorgunken öğrendiklerimiz..
.stresli bir durumda , dikkatimiz dağınıkken öğrendiklerimiz ...
. başarısızlığı çağrıştıran bilgiler...
. istemeden , zorunlu olduğumuz için ögrendiklerimiz...

günaydın insanlar!
bugün de açlığı bastırmak için yenen kepekli bisküvi gibi uyandım.
belki de uyanmadım, uyanamadım.
beş dakika bekle git.

kimseyi yazmayıp defteri yokederdim. düzene o şekilde müdahale edemeyiz. r.i.p "l" reyiz.

(bkz: cinsel istismar)

"dünyadaki gözyaşı miktarı sabittir. ağlamaya başlayan biri için, bir yerlerde bir başkası keser ağlamayı. aynı şey gülmek için de geçerlidir. (güler.) bizim kuşak için kötü şeyler söylemeyelim öyleyse, önceki kuşaklardan daha bedbaht değiliz çünkü." (bkz: godot'yu beklerken)

hadsizliktir.
şöyle bir düşününce başımıza örülen çoraplardan hep hadsizlerin sorumlu olduğunu görebiliriz. haddi olmadığı halde yayıldıkça yayılan imparatorlar, haddi olmadığı halde başa gelen yöneticiler, haddi olmadığı halde açıklamalar yaparak insanları yönlendirenler. liste uzadıkça uzar. tam tersi şekilde haddi olduğu şeyleri yapmayıp bir köşede sus pus oturup tarihin şekillenmesini izleyen o güzel insanlar.

peki hadsizce bize kötü davranan hakkımızı yiyenler veya hadsizce bizim hakkımızda sadece bizim değil torunlarımızın bile etkileneceği kararlar verenler ne olacak. işte onlar en büyük hadsizler. hadsizlik hastalığından kurtulmak da ne yazık ki artık insanlık için zor gibi görünüyor.

had kelimesinin kökenine bakacak olursak hudud yani sınır kelimesi karşımıza çıkar. haddini aşmak sınırı aşmaktır. ama zaten insan dediğimiz canlının doğadan bu kadar kopup dünyayı da kendisiyle beraber değiştirmesi biraz da sınırları zorlamasıyla ilgili değil midir? hayır hayır biraz değil çok fazla sınırları zorladı. insan denilen türün dünyaya ve içinde yaşayan ile ölen her şeye hükmeder konuma gelmesi tam da bu sınırları zorlama alışkanlığı yüzünden oldu.

peki burada tam bu soru karşımıza çıkıyor haddimize mi ? bu soruyu her eylem öncesi kendisine soran insan hareketlerini kontrol edebilir. ama öyle tek tük insanların bu soruyu kendisine sormasıyla olacak iş değil. en başta bizi ve dünyamızı şekillendiren büyük güçlerin bu soruyu kendilerine sormaları gerekiyor. görülen o ki onlar hiç bir zaman bu soruyu sormayacaklar kendilerine. bari ben sorayım.
bunları yazmak benim haddime mi?

fatih akın'ın senaryosunu yazdığı ve yönettiği 2004 yapımı film.
her izlediğimde içimi paramparça eden ağır bir film. ölmek istiyorum, yaşamak anlamsız diyen cahit ile istediğim gibi yaşamak istiyorum diyen sibel'in hikayesi.
ne yaşarsak yaşayalım aşkın peşinden gitmenin bir sınırı vardır, eğer başkalarının canının yakmaya başlarsanız aşkınız zalimlikten başka bir şey olmaz. en doğru karar bazen fedakarlık ve yalnızlık gerektirir.
aldığı nice ödülün hakkını fazlasıyla veren, izledikten sonra herkesin için yeri apayrı olan film.
(bkz: https://www.youtube.com/wat...)
(bkz: https://www.youtube.com/cha...) sayesinde keşfettiğim ve her bir sahnesine kefil olduğum başyapıt.

klasik ve modern olarak ikiye ayrılan psikolojik kuram.

klasik kuram sigmund freud tarafından öne sürülmüştür.
topografik anlayış ve yapısal anlayış olmak üzere ikiye ayırabiliriz.
topografik anlayışta s. freud bilinci bir buz dağına benzetir. buz dağının görünen kısmına bilinç ve bilinç öncesini koyarken, görünmeyen kısmına bilinçdışını koymuştur.
yapısal anlayışta ise s. freud id, ego ve süperego kavramlarından bahsedip açıklamıştır*.


son olarak psikanalizin moderncilerini sayacak olursak adler, jung, horney, e. fromm, e. erikson, sullivan ve sigmund freud'un kızı anna freud'u sayabiliriz.