normal sözlük

şahsi sorular. gerçi sorular genelde bu yöndedir ama gizliliğe aşık bir insanım ve birisi adımı bile sorsa garip bir rahatsızlık hissediyorum.

(bkz: çay)
bıkmıyorum, bıkamıyorum, gün geçtikçe daha çok seviyorum. **

yeraltından notlar.

hep söyledim yine söylüyorum, belirli bir olgunluğa ulaşmadan sevgili olmayı doğru bulmuyorum. yaşıtlarım gibi ergen aşk acıları çekmek istemiyorum, üç hafta geçmeden konuştuğum birisini unutmak istemiyorum. her şey kendiliğinden olduğunda güzeldir, zamansız ve kendi çabamla arayıp bulduğum şeye aşk demem çünkü zorlamadır. zamanı gelince her şeyin kendiliğinden olacağına inanıyorum. ve gerçekten değer verdiğim birisiyle olana kadar da sırf kendimi tatmin etmek için kimseyle sevgili olmayacağım. iyi günler.

feyhaman duran-kabataş iskelesi.

bir çay koyun ocağa hadi bakim.

bir kafa sözlük jesti hepimizin mahlaslarının yanına kurucu yazılmış.

son zamanlarda izlediğim en heyecanlı maçtı. hem benim hem de muslera'nın izlediği en heyecanlı maçtı.
adamı net yarım saat hiç görmedim, ne yaptı bir netflix mi patlattı, çekirdek mi çitledi bilemiyorum.
kaçan fırsatlarda delirdim. o direkleri, oraya dikenlere övgü dolu sözler dile getirdim. inanılmaz şanssızlıklar yaşadık.
halil derviş oğlu ilah mıdır? evet. bu çocuk bir kaç yıla canavar olacaktır.
kerem'in genç yaşına rağmen 70. dakikada tükenmiş olması ve terim'in onu 90. dakikaya kadar sahada tutması skandalı!
kolaysa sen çık 70 dakika koş diyeceksiniz fakat halil'in dalağının şiştiğini içimde hissettim, şener'in canı çıktı fakat asla pes etmediler ve ayrıca ben futbolcu değilim.*
arda'nın poposu cumhuriyet ilan etmiş, göndersinler artık o göbeleği....
oğulcan'ın çıkmadan saçlarına fön çektirmesi ayrıca takdire şayan.
gelelim hz. mustafa muhammedimize, iyi varsın. nice deistleri yeniden peygamber varlığına ve mucizelerine ikna ediyor.
yalnız 61. dakikada hz. mustafa muhammed bey hazırlanırken çıplaktı ve kameralar tam 30 saniye ona odaklanmıştı.
şu ramazan günlerinde günaha girmemek için bakamadın, peygamber günahına giremem, töbeeee....
covid dolayısı ile kasları erimiş, medine dilencileri gibi kalmış veya instagramda çıplak fotoğrafları shoplu.
antalya'nın kalecisi boffin'de ilah gibiydi. adam 80 dakika tek kale maça maruz kaldı ve ölümüne mücadele etti.
mete kalkavan net bir şekilde antalya'ya haksızlık yaptı, bence etik değildi. özellikle 87. dakika ve sonrasında barizdi.
maç sonu kırmızısı da bunu kanıtladı.
şahsen, antalya oyuncularına üzüldüm.

deniz paraşütü ile marmaris üzerinde yükseldiğim, etrafımda gökyüzünden başka hiçbir şeyin olmadığı andı.

sağ sol, aşağısı yukarısı sadece mavi... açıklı koyulu... ondan güzel ve özgür bir an hatırlamıyorum hayatımda.

türkan şoray.

aynı dili konuştuğumuz birileriyle anlaşamıyoruz daha, ne yabancısı allasen. aynı ülkedeki kültür farkı nedeniyle bile sorun çıkıyor. ayrıca bir şey diyeceksin, böyle komikli bir şey, mal gibi bakacak suratına. ay hiç uğraşamam.

uykuya geçiş serüvenlerimiz.

çok fazla düşündüğümü fark ettiğim günden beri beynimi başka bir frekansa geçirmek adına uyumadan hemen önce karikatür okuyorum.

önceleri lise yıllarında kitap okurdum. sonra telefonların yaygınlaşması ve çeşitlerin artması ve gün içinde beynimin çok çok fazla dolduğunu sağlıklı uykuya ancak dalgaları düşürerek geçiş yaptığımı fark ettiğim andan itibaren karikatüre geçtim.

bir önceki evim pek sesliydi. yan komşum, üst komşum, çocukları geçtim tüm sülale hatta gelen misafirler dahil evde çeşitli aktivitelerde bulunup aman bugün ne yapsakta banu uyumasa minvalindelerdi. tam dalacağım bir bağırış, tam dalacağım bir hoplama tabi benim dalgalar hemen şaha kalkıyor sonra uyu uyuyabilirsen.

neyse efem uzun lafın kısası mesut süre ilişki testi izlemeye başladım böyle gecelerde. bir şekilde o dalgalar düşecek arkadaş.

demokraside çareler tükenmez tabi eğer demokrasi varsa. saygılar bizden. *

sabah beyaz elbise giydim , önüme kahve döktüm. beyaz giymek benim neyime acaba? dün geceki yoğun alkol alımı sonrası sabah gergin uyandım ve iki koca kahve de bu gerginliğime çare olamadı. bütün dünyayı yakmamak için kendimi zor tutuyorum.

doğurmayı marifet sayan, çocuk psikolojisi konusunda yetersiz bireylerin tercihidir. çocuğu doğurmakla bitmiyor olay işte,ona güzel bir gelecek verilmeli, ilgili ve sevgi dolu ortamda büyütülmeli. doğmak çocuğun tercihi değildi en nihayetinde. bu başlığı neden mi açtım? bir düğünde anneannesiyle gelen 5 yaşında bir çocuk dikkatimi çekti. çocukla ilgilendim, oyun oynadım derken yakın oturduğumuzu öğrendim. arada gidio ziyaret ediyorum. anne babası başka şehirde,çocuğa anneannesiyle dedesi bakıyormuş. çocuk benim için ‘annem gibi’ diyormuş. bugün yine görmeye gittim,sarıldı yanağımı okşadı; belli ki anne sevgisine ihtiyacı var. ilk etapta anne babası öldü sanmıştım; yoksa nasıl bir anne baba çocuğunu başkasına bırakır? eşimle de konuştuk hatta evlat edinelim mi diye. o kadar sevdik çocuğu. ama sağmış anne babası ama yılda bir iki defa görüyorlar çocuğu. çocuk bu ‘terkedilmiş’ psikolojisini ömür boyu çekecek maalesef. anne baba olmak ehliyete tabi tutulmalı.

mutluluğu çalan üç tuzak vardır: geçmiş için pişmanlık, gelecek için kaygı ve şimdiye nankörlük! kendinizi değiştirmenin ne kadar zor olduğunu düşünün ve başkalarını değiştirmek için sahip olduğunuz fırsatların ne kadar önemsiz olduğunu anlayacaksınız.

dört şey geri gelmez: atılan taş... söylenen söz... kaçırılan fırsat... ve geçen zaman.

kurucumuz ekmeği kesmiş. diyet midir, maddi sıkıntı mıdır bilinmez.
duyduğuma göre askıda gördüğü ekmekleri dahi yemiyor. ve hatta askıdan alıp ekmeğe hasret yazarlara iletiyor.
fedakar bir kurucu, saygılar.

tavuk döner ben dönmem :)

gerçek olmaya yakın, var bir hayalimiz bakalım.

sonuna kadar katıldığım başlıktır. uzun zamandır sözlükte terör propagandası yapan hevallerin hala sözlükten şutlanmamasını başka türlü açıklayamıyorum çünkü.

"the meeting of two personalities is like the contact of two chemical substances: if there is any reaction, both are transformed." sözünün sahibi isviçreli psikiyatrist. aynı zamanda freud'un da öğrencisidir ve analitik psikolojinin kurucusudur.