normal sözlük

her gördüğümde "ben kalender meşrebim"şarkısını aklıma getiren yazar.

keşke sözlerden kınamalardan ötesine geçebilsek zira bunlar hiçbir işe yaramıyor

meta tüketimi bir nebze anlaşılır lakin toplumsal ilişkilerin de bundan nasibini alması gariptir.

yani hızı ve tüketimi seven insanlar olarak birbirimizi de tüketmeye, hatta sindirmeye başladık. öyle ki yalnızlık bize güzel bir sığınak gibi gözükmeye başladı. anlayış, nezaket, kibarlık ve saygı gibi erdemleri mumla arar olduk.

uzun lafın kısası, böyle bir toplumda kimse kimseyi istemez oldu.

bir ızmirli olarak ızmır demek istiyorum. ay ızmirliler öve öve bitiremediler diyenler çıkabilir. bir kadın olarak geceleri dışarı çıktığımda rahatsız olmuyorum açıkçası. yan bakan, taciz eden vs. çok fazla yok. akşamları rahat bir şekilde kız kıza rakı balık yapabiliyoruz ve kimse bizi ayıplamıyor. aslında eskişehir de bu şekilde örnek gösterilebilir fakat eskişehir'de öğrenciler gidip sadece oranın yerlisi kaldığında gerçekten çok yobaz bir yere dönüşüyor. o yüzden kesinlikle ızmir.

genellikle yazılı metin veya çalışmalardan değiştirmeden alınmış yazıdır. o alıntıyı bilen birine kendi yazmış gibi anlatılması oldukça komik duruma düşürüyor. yazamıyorsan yazamıyorum de başkasının emeğini niye çalıyorsun ki.

bu bahar sezonunda görmeyi ümit ettiğim indirimlerdir. rozetler bile ateş pahası anam. yazık değil mi gariban kafa sözlük milletine ey sayın yetkililer, modlar ve adminler? kapitalizmin incisi kızıl yoldaş benjamin franklin'den naçizane bir ricam olarak seslenmek istiyorum ve arz ediyorum.

ümit sayın'ın 1996 yılında piyasaya çıkan hicran albümünden bir şarkı.

koydum ama bir sor niye koydum. bir film kahramanı, ünlü bir gangster, bir manzara, kedi, köpek hatta bir maymun resmi koyabilirdim. ama her kişide, her işte, her eylemde, aynılığın derin çukurunda boğulan bir bok böceği gibi hep aynı şeyleri yapan bir zavallı değilim. burada yazarken herkes gibi kendimi keşfediyorum. işin ucu gidip gelip iticiliğe dayanıyor ya sonunda, kim bilir belki de kendinizi keşfettikçe bambaşka bir şeye dönüşüyorsunuz.

bizim suretimiz siretimize şahittir. lakin siz kendinizi keşfettikçe ölçüsüzce ve inatla ileri gidiyorsunuz. geride dönemiyorsunuz. kendiniz olmak o kadar da zor olmasa gerek...

ben ne kadar değerli bakarsam o kadar değerlidir, kendine istediği kadar değer biçsin. aynı şekilde bende kendime ne kadar değer biçsem anlamsız, onun gözünde belirlediği değer kadarım. naz, cilve konusu ise tamamen ilkel olarak kazanılmış bir davranıştır.

böceğinin bitkilere verdiği zarardan başka, insana, dünyaya, tabiata, hayvana zarar verenler için de kullanılan söz.

adına şarkı yapılan tüm kadın isimleri.
leyla, zeynep, mihriban, zahide, dilara, destina, elfida, ela, feride, ayşe, emine ve en son eklenen nalan.
kıskandığım isimler.
bende senin en güzel yerin kahverengi gözlerin şarkısı ile avunuyorum. allahtan göz rengimin şarkısı var.

günaydın sözlük.
şu kerata caretta gibi uyanalım.
yazın, dağın, denizin, börtünün, böceğin hakkını verelim.
tez vakitte inşallah.

gel şunu bir yapalım (yalnızca ben yaparım) veyahut çay demle.

'çok iştahlıyım ve kilo almıyorum, kudur' dediğim başlık.

bir arkadaşım var. 5 gün önce kanser teşhisi konuldu. dün de karaciğerine de metastaz yaptığını öğrendik ve bu kısımdan henüz haberi yok. tedavi için hastaneye gitmeden onu görmek, moral vermek için gittik dün. gözüm yaşlı çıktım evimden, onun kapısından girmeden hemen önce yüzüme kocaman bir gülümseme yerleştirdim. eski günleri yad edip bol bol kahkaha attık. ve ona "iyi olacaksın" dedim. inanarak bir yalanı söyledim. hem ona hem de kendime.
evet yalan söyledim ama birazcık umuda tutunmak için. şu an yalan olan gerçek olsun diye...

geçen gün bir süredir girmediğim hesabıma gireyim, bir bakayım dedim. keşke demeseydim.
sadece cinsellik arayan, kimsenin insan gibi konuşamadığı bir platforma dönüşmüş. uzun süredir böyleydi, sığ, iğrenç ve lağım gibi. niyetinin kötülüğünü anladığım ve eğlence aramadığımı söylediğim için nefret dolu oldum, troll davranışları sergileyip troll olduğunu düşündüğümü söyleyince kaba oldum, hiç sevilmemiş oldum. inanılır gibi değil yemin ediyorum. buranın hoşgörüsünü -burada da var öyle insanlar ama daha az- seveyim, gece modumuzun loş ışıklarını izleyeyim. iyi ki varsın kafa.

datça olsun lütfen datça’ya ışınlayın beniiiii*.

ikisinin bir arada olması mümkün. zeki insanın gözünde hayat kolaydır ve yalana ihtiyaç duymaz. başkalarının da böyle olduğunu düşünür. bu yüzden yanılır ve saf damgası yer. bir de zeka arttıkça her şeyin bir oluru vardır bakış açısı da beraberinde geliyor. problem çözme yeterliliği yüksek olunca haliyle problemleri hasır altı etmenin bir yolu olan yalanlara yabancı kalan bünye kolayca yalanlara kanabilir. üstelik en basitlerine kanar, ihtimal vermez.