normal sözlük

harika olmuş, tam yerinde olmuşş.
bu inceliği düşünen, emeği geçen kim varsa onlara böyle sarıldığımı varsaysın lütfen:

sevgiler, saygılar.

hababam sınıf sınıfta kaldı,hababam sınıfı tatilde ve hababam sınıfı uyanıyor filmlerinde karşımıza çıkan kurgusal karakterdir.

büyük oyuncu engin orbey tarafından canlandırılan karakter çok kısa sahnelerde görünmesine rağmen efsane olup unutulmazlar arasına girmeyi başarmıştır.

bir bakanlık müfettişi olan hüseyin şevki topuz kibar, anlayışlı ve beyefendi bir kişiliktir. öğretmenlere ve idarecilere karşı saygılı olmasının yanı sıra öğrencilere de tam bir eğitimci gibi yaklaşır. şanssızlığı ise her seferinden hababam sınıfının dersine girmek zorunda kalmasıdır teftiş için.

ilk teftişte inek şaban ile balkan devletleri üzerine derin bir nicelik tartışmasına giren müfettiş kendini bir anda savaşın ortasında bulur. çocuklar atlıların önündedir, yaralılar inim inim inlemektedir. ama savaşa devam etmek gerekir. ikinci kez karşımıza çıktığında bu sefer hazreti şaban ile ciddi ciddi başı belaya girer ve şabanın annesini 1453 kere kanunen anmak üzereyken sınıfı terk eder. son görüşmemiz ise bir izci kampında olur ve müfettiş yahni yapımı konusunda bize önemli bilgiler verirken “ nerde bu yahninin soğanı” diye sormadan da edemez.

müfettiş güzel insandır. sevdiğimiz bir büyümüğüzdür. saygı da duyarız. 100 - 150 balkan devletinin hepsini de gezmiş ve görmüştür.

o çocuklar tertemiz zaten. gözlerindeki umudu gördüm, köy okuluna yardım kampanyasında da gördüm.
bedensel kirliliğe bir duş yeter.
kasıt buysa.
herkesin evinde sıcak su yok ki hocam. hele ki doğu' da.

-başka ne giriyordu buna?
-becerebilir miyim ki?
-kim yıkayacak bunları?
-güzel olmuş mudur?
işler istediğim gibi ilerlemiyorsa; kim bana mutfağa gir dedi ki?

"rukiye kıble o tarafta mı?"

nickimle olan bağlantısından dolayı acilen biri tarafından bana hediye edilmesini istediğim şarkı*.

allah akıl fikir versin tanrısı , içinde bir tapınak kursa lar , çok iyi olacak; tamam inançlara saygılı olalım , kimse kimsenin inancını kötüleme sin , ama herşeye de tapilmaz , fare nin içtiği sütten içiyor, dünyanın en pis suyunda yıkanıyor ve aynı suyu içiyor eee inanç , bırak kardeşim hiç bir şeye inanma daha iyi.

gereksizdir. anonim olmanın doğasına aykırıdır.

*tişörtümü pijamanın içine sokup kaburgalarıma kadar çekiyorum belim üşümesin diye.

*fuları entel görünmek için değil boynum tutulmasın diye takıyorum.

*orkide filizlendiğinde seviniyorum.

* kapuska, pırasa, bakla, kereviz gibi sebzeleri yiyebiliyorum.

*tv karşısında 10 dakikadan fazla dikey pozisyonda kalamıyorum.

ayy yeter bayağı yaşlanmışım ben. kendi kendimi azarlıyorum demiş miydim?

“her zaman düşünce özgürlüğünü savunuyoruz ya! bazen işte düşününce kötü oluyor be insan”

- ozgur1ey

öyle işte.

neden ağlayacağımı bilmiyordum, ama birisi bana bir şey söylerse ya da çok yakından bakarsa gözlerimden yaşların, boğazımdan hıçkırıkların boşanacağını ve bir hafta boyunca ağlayacağımı biliyordum. gözyaşlarımın içimde kabarıp, dolu ve dengesiz bir bardağın içindeki su gibi çalkalandığını hissedebiliyordum.

sylvia plath

kelimelerden alacaklı bir sağırdırlar *. en çok yazanlardır konuşamayanlar. konuşmayı unutmuşlardır çünkü.

bay holmes ukdesi

siz evliliği ne zannediyorsunuz ya? yaşamsal faaliyetlerin yürütülmesinin durdurulması kararı mı?

ya da içten içe aşırı derecede beş para etmezin teki olduğunuza inandığınız için sizinle ancak size zindan bir hayat yaşatabilecek kadar basit ve hayatsız birinin evlenebileceğini düşünerek mi evlilik hakkında bu mesnetsiz ithamlarda bulunuyorsunuz?

layık olduğunuzu düşündüğünüz evlilikleri ‘evlilik hayatı genellemesi’ olarak kaktırma çabanız gülünçlük derecesinde acınası.

*.

sözlerinde herkesin kendinden bir parça bulabileceği 1970 yılından süzülüp gelen harika bir the mody blues. dile kolay tam 51 yıl...

kahve suyu koyup lavaboya gitmek.

"bu yorum vergisi ödenmediği için kaldırılmıştır"

burçlara itibar etmemekle birlikte eskaza "iyi ki varsın" denildiğinde "evet, iyi ki varım" diyebilecek kişidir. *

kabak tatlısı tahin

ilkini değil ama en büyüğünü asla unutamıyorum. lisede okula başlayalı 2 ay anca olmuştu. mahalleden bir kadın anneme okulda olmam gereken saatlerde her gün beni bir çocukla el ele gördüğünü söylemiş. annem de inanmış. halbuki her gün okulu arar orada mıyım diye sorardı. okul dönüşü beni apartmanın önünde beklemiş. öyle sert bir tokat attı ki dudağım patladı. saçımdan çekerek beni eve soktu. bana iftira atan kadın beni görüp de "bu değildi gördüğüm" diyene kadar okula gidemedim. annem benden özür bile dilemedi. sadece gelip "yarın okula gidebilirsin" dedi. bu yaşıma kadar daha büyük hayal kırıklığı yaşamadım.