gülen birine tahammül edemeyen insanlar. gülmek, güldürmek kadar güzel bir şey mi var şu hayatta? güzel gülen insanlara karşı zaafım var, ısınıyorum o'nlara.

duman'ın insanları depresif ruh haline büründüren kül eden şarkısı.

bakma bana öyle derin
işim olmaz senle benim
hiç bu kadar sevilmedin
gözlerinden okuyorum
haberin yok ölüyorum vay
sorma bana nerelisin
ne içersin, ne giyersin?
derdim sana derman olsun
ben gönülden okuyorum
haberin yok ölüyorum vay
azdı yine deli gönül
üzerine geliyorum
geçti yine boş bi' ömür
gözlerinden öpüyorum
haberin yok ölüyorum vay
haberin yok ölüyorum vay
haberin yok ben ölüyorum
sen gelirken ben gidiyorum
dermanım yok ben ölüyorum
ayrılırken ben içiyorum
haberin yok ben ölüyorum
haberin yok ben ölüyorum
haberin yok ben ölüyorum
haberin yok ben ölüyorum
sen gelirken ben gidiyorum
dermanım yok ben ölüyorum
ayrılırken ben içiyorum
haberin yok ben ölüyorum

günaydın olsun.
olsun da, daha kolllar, bacaklar uyanmadı ama.
okul girişinde sevgi gösterisinde bulunan harika bıyıkları olan bir köpeği elbisemi batırmasın diye reddetmek zorunda kaldım.iki ayağı üzerinde biblo gibi duruyordu tatlı hayvancık.şimdi de küçük bir vicdan azabı var içimde sevmedim onu çünkü.

bu kez bahçede iki kedi mee mee diye diye (evet, bunlar meliyor nedense)etrafımda dolanmaya başladı.biri kendini yerlere atarak türlü numaralarla beni kandırmaya çalıştı.elimi uzattığımda da kaçtı.

işte bir gün böyle başlıyor, bakalım neler getirecek.
işte zil çaldı bile:
havasına suyuna taşına toprağına…

incitilmiş bir ruha sahiptir. oysa duygular bakidir. insanı insan yapan yegane şeydir nasıl yitirilir? belki sadece haketmeyene göstermekten imtina ediyordur kişi.

ayın 15'ine daha var.

berlin duvarı.

o akaryakıt zammının marketten aldığı peynire dahi ulaşım masrafı olarak yansıdığından bihaber insan beyanı.

turizm çalışanları

her sezonda çalışıyorlar bir sezon tatile gitseler bütün kış aç kalacaklar.

'her zaman benden tutsak birisi vardır,' tümcesi o sıralar olanaklı tek umudu özetliyordu.

herşey etkili çözüm uğruna feda ediliyordu.

albert camus - veba

aslan burcu olmak bir velinimettir.

çok eski zaman anlamına gelen kelime.

kökeni şu olaya dayanır:
dünya ve canlılar yaratılmadan önce allah, insanların ruhlarını, ruhlar aleminde toplar. buradan huzuruna çıkan ruhlara sorar:
- ben sizin rabbiniz değil miyim!
ruhlar yanıtlar:
- evet, sen bizim rabbimizsin. ancak sana ibadet eder, senden yardım dileriz. bunun üzerine, ne derece doğru söylediklerini ortaya çıkarmak üzere onları, bir imtihan yeri olan dünyaya gönderir. konuşmanın yapıldığı bu çok eski zaman islam'da "kâlû belâ" olarak adlandırılır. türk dil kurumu kelimeyi kalubela şeklinde kabul etmiş.

edit: 1881. tanımım olmuş. bu vesileyle atatürk'ü saygıyla anıyorum.
edit 2: küçük bir düzeltme yaptım. @aristokrates'e teşekkür ediyorum uyarı için.

her ne kadar muhabbetimiz olmasa da, denk geldikçe tanımlarını severek okuduğum yazar.

özellikle kitaplar hakkında yorumları (çoğu benim de okuduğum kitaplar) aynı duyguları hissetmek çok güzel. kalemine sağlık *

topuklu ayakkabı gönderilmesini tam bir izansızlık olarak görüyorum, ben de bir zamanlar bir yardım kuruluşunun kıyafet bölümünde çalışmıştım, gerçekten çok rezil şeylerle karşılaşılıyor, özellikle kirli, yırtık kıyafetlerin gönderildiğini görmek çok can sıkıyor, biraz empati ya sadece birazcık empati olsa, kendi giymediği kıyafeti bir başkasına göndermez. boş yere orada çalışan insanlara vakit kaybettiriliyor, çünkü saatlerce kıyafetleri ayırmak için uğraşılıyor... gerçekten çok sinir bozucu oluyor...

ben de bazen bu yazar olabiliyorum. sadece küsmüyorum da ben, ayrıca ağlıyorum. sinirle odama gidip yüzüstü yatağa kapanıp ağlıyorum mesela bazen. yani değer mi benim gözyaşlarıma, değer mi benim ponçik kalbimin üzerinden geçmenize.

13 şubat 2000 tarihinde doğmuş rus müzisyen. sesi de kendisi de çok güzel.

1960 ve 1971'den sonra başarılı olan üçüncü askeri müdahaledir.

insan kendisi hakkındaki dedikoduları bu kadar güzel anlatır.

kim söylemiş beni
süheyla'ya vurulmuşum diye?
kim görmüş, ama kim,
eleni'yi öptügümü,
yüksekkaldırımda, güpegündüz?
melahat'ı almışım da sonra
alemdar'a gitmişim, öyle mi?
onu sonra anlatırım, fakat
kimin bacagini sıkmışım tramvayda?
güya bir de galata'ya dadanmışız;
kafaları çekip çekip
orada alıyormuşuz soluğu;
geç bunları, anam babam, geç;
geç bunları bir kalem;
bilirim ben yaptığımı.
ya o, mualla'yı sandala atıp,
ruhumda hicranını söyletme hikayesi?

orhan veli kanık

bugün maliyeti açıklanmış olan kanat oyuncusu. 650 bin euro kiralama ve 4 milyon 350 bin euro satın alma opsiyonu. bu şartlarda anlaşma gerçekten çok iyi. zorunlu opsiyon olmaması yönetimin mayısta aday olmayacağını gözler önüne seriyor.

kadıköy de bu seneki turu kime attıracak merakla bkliyoru. evine hoşgeldin aslan parçası!

edit: başakşehire karşı bir gol bir penaltı atarak, an itibariyle kobrayı suyun diğer yakasına doğru yellendirmeye başlamış nijeryalı çitlembik. şimdi kuşlar düşünsün.*

nazım hikmet / bütün şiirleri