iğrenç bir durumdur. o güzel gökyüzünü izlememizi, gözlem yapmamızı engeller.

sayın mejanın da dediği gibi köy, kasaba gibi yerlerde şehirlere nazaran daha az yaşanan bir durumdur bu sebeple gökyüzünü daha rahat izleyebilirsiniz.

canım miko'm *, yine yeniden sabırsızlıkla! *
yayın esnasında darlamamak adına şimdiden ve bir kez de buradan iyi yayınlar diliyorum. koskocaman kalpler ve sevgiler. *

alman aşısı vurulurken ülkücü oğuz kağan..

ısısısı luci bu sen misin hocut.

ne mülayim bir ses tonu bu, ayetel kürsi falan okuyacaksın zannettim.

şiddetle yalnızca bugün değil, hergün sistematik bir şekilde mücadele etmemiz gerekiyor. bugün yapılan paylaşımlarla duyarlıymış gibi görünmek, vicdan rahatlatmak, üzerimizden sorumluluğu atmış gibi hissetmek çok kolay. önemli olan bu şiddet sarmalının sözlü, psikolojik, ya da eylemsel boyutunda yer almamak. ve tabii şiddete karşı örgütlenebilmek, haklar talep edebilmek. anıtsayaç'a hergün yeni bir kadının eklenmesini ancak bu yolla engelleriz. mesela ben rastgele bir isme tıkladığımda oğlu tarafından katledilen bir kadına denk geldim. insan nasıl hayata gelme sebebi olan varlığı öldürecek kadar cani ve vahşi bir hale gelebilir ki? bu kişide hiç mi vicdan mefhumu oluşmamış? vicdan bir yana, içsel ya da dışsal olarak kendini kontrol etmek adına bir sebep bile görmemiş mi? bu konuda kanunların revize edilmesi ve toplumsal adalet mekanizmasının da devreye girmesi hayati önem taşıyor. bu insan bu eylemi gerçekleştirdikten sonra kanunlar tarafından aklansa da kimsenin ona iş vermeyeceğini, sokakta hiçkimsenin yüzüne bakmayacağını, kısacası fişleneceğini bilse yine de bunu yapar mıydı mesela? ama toplum da garip bir şekilde bu katliamları meşrulaştırıyor, hatta katili kahraman ilan ediyor. bu gözler eşini öldüren adamın alkışlandığını gördü, böyle saçma bir sosyolojik yapının içerisinde bir kadın olarak yaşam mücadelesi vermek o kadar yorucu ki.
bir yandan olumlu gelişmeler de yok değil tabii. yavaş yavaş kadınlar örgütlenmeye dayanışmaya güçlü bir mücadele vermeye başladı. eninde sonunda haklı mücadelemizden zaferle çıkacağız. çok yorulsak da var olma mücadelemizden asla vazgeçmeyeceğiz. evler, sokaklar, iş yerleri, akademi, gökyüzü, devletler... erkeklerin olduğu kadar bizim.

tam aksine tasarım harikasıdır.

ben ağzından ne çıksa alınan çocuklardandım sanırım. isteğim olana kadar ısrar eder ya da anneme küserdim. annem olmadı, annemden gizli teyzelerime beğendiğim bebeği alsınlar diye gösterirdim. genelde beni hiç kırmamışlardır. teyzemin istediğim oyuncağı almak için şehir değiştirdiğini bile hatırlıyorum, sadece oyuncakla kalsa iyi bazen bakkalda ya da markette satılmayan reklam amaçlı ürünleri bile ısrar kıyamet isterdim. annem saçımı çok zor kestirirdi ağlama seromonisi olduğundan o zaman bile barbie bebek alırsan kestiririm derdim illa karşılığı olacak yani. böyle anlatınca ne uyuz çocukmuşum diyorum şimdi. hala kıyamazlar bana onları çok seviyorum. ama olumsuz yanı artık aldığım çoğu şeyin hazzını yaşayamıyorum ve kıymet bilmiyorum çoğu zaman.

amin maalouf - semerkand

alıntılar ;

''hiçbir şeye şaşırma, hakikatin de insanların da iki yüzü vardır. ''

aklı başında olmayı da bilirim, delirmeyi de.
sevimli biri de olabilirim , iğrenç biri de..."


ayağa kalk uyumak için önümüzde sonsuzluk var

cennet de cehennem de senin içinde

ve daha niceleri.

yoğurt da yemeyiverin , gerekirse soğan ekmek yiyin.

kamu spotu:

lütfen el fotolarınızı eldiven giyerek atınız. nude el fotosu göndermeyiniz. sözlüğümüz nude isteme olaylarından ötürü ziyadesi ile yara almış ve bu durumdan olumsuz etkilenmiştir. sözlüğün akıbeti için düşünceli olup, armullahın harf sistemine riayet etmeniz daha sağlıklı olacaktır. ha illa atacağım diyorsanızda sonuçlarına katlanırsınız, etraf manyak kaynıyor. elinize sahip olun...

moderatörün hazall olmasıyla kesinlikle alakası olan bir durumdur.

emin misin diye sorduğum başlık.*

herkes tarafından bilinen ve çokça kullanılan konu. herkes bu konuyu açar ama hiç bir mantıklı harekette bulunmaz. gereksiz tanımlara bakaraktan kendi türden yazarları gördükçe içlerini ferahlatırlar. bendeniz buraya geldiğimde, "burada herkes boş yapıyor", "bi' faydalı tanım yok" gibisinden cümleler havada uçuşuyordu. dedim o kişi ben olayım madem. gereksiz tanımlardan kaçındım. insan olduğum için var, affınıza sığınırım. şimdi düşündüm de benim 30 dk* vakit ayırdığım tanımlarım fayda sağlamıyorsa, insanlar başkalarının düşüncelerini aşağılar nitelikte cevaplar yazıyorsa ben niye buradayım?

bakın şimdi buna da "kendin ol bak ben böyleyim", "tutan yok", "derdini seveyim", "diyene bak" vb. şeyler derler. (yazılanlar tabii daha kapsamlı heves kırıcı, kısa kestim.) sözlük deyince insan daha farklı bir ortam bekliyor. ve bu kadar insan arasında sözde mantıklı insan arayışı içinde olan yazarlar nerdesiniz?

umarım böyle düşünen tek kişi değilimdir.
sevgiler, saygılar sevgili kafa sözlük.

huzuru içinde ara.

öyle bir gereklilik yoktur. insanların cocuk doğurmayı seçip, seçmemesine siz karar veremezsiniz. bu kişisel bir konudur, kimseyi de ilgilendirmez.

çok güzel radyonun akışı.
ne desem eksik kalır.
çok hoş.

sana atlama diyemem, hayatına karışmaya hakkım yok zira. ama emin ol aradığın mutluluk aşağıda değil. o yüzden hadi tut elimi de gidip bir çay içelim...

zulfu livaneli’nin feci güzel kitabı
(bkz: kardesimin hikayesi)ndeki bas karakterin kopeginin de ismiydi bu. aydinlandim.

çok güzelim
128 milyar dolar nerde?

aynı anda hem telefon hem de zil çalıyordu. önce diyafondan "alo" diye seslendim. sonra telefonu "kim o?" diye açtım.