türkçe'ye acımak/merhamet/sabırsız yürek isimleri ile çevrilen romanının girişine konulan aşağıdaki kısım favorilerimdendir.

selam verdim almadın diyen sınıf arkadaşınıza inan görmedim dersiniz.gerçekten öyledir.

aşırı duygusal, fazla heyecanlı ama biraz da agresif bunlara rağmen hayatının genelinde çok çok mutlu ama üzüldüğünde de çok fazla üzülüp her şeye kafasını takan deli dolu biriyim ben ya. her şeye gülen ama çok da ağlayan, sevdiği insanları hayatındaki her şeyden ayrı tutan dengesizin biriyim. benim için en iyi tanım bu olurdu sanırım.

ahparig... saygı ve özlemle.

şarabın tadını belirleyen en önemli niteliklerden biridir. şarabın muhteviyatındaki üzümler tarafından belirlenir. genelde tadımda ilk fark edilen koku ve tattır.

ismi bile korkutan, bir zamanların üniversiteye girmek için gerekli sınavı. bu ismi ne zaman duysam lise günlerime gidiyorum. :) o zaman da sürekli eleştirilirdi, çözümü ise sınavın ismini ve tarzını biraz değiştirmekte buldular. *
ilkokuldayken öss'ye girenleri gördükçe şoka girerdim, nasıl çalışıyorlar nasıl bu sınavda heyecan yapıp her şeyi mahvetmiyorlar diye düşünürdüm. kendisine hazırlanmaya başlayana kadar da öyle düşünmeye devam etmiştim -gerçi ben lisedeyken ismi değişmişti ama sonuçta hala aynı şeydi. hazırlanmaya başlandığımda fark ettim ki o işler düşündüğüm kadar korkunç olmuyormuş. evet çok stresliydi ama sınav da dünyanın sonu değildi zaten. insan bir şekilde atlatıyor her şeyi.
eğer siz de öss'nin yeni versiyonuna hazırlanan biriyseniz -yeni adı ne hiç bilmiyorum-, elinizden geleni yapın ve gerisini salın gitsin. kendinizi yiyip bitirmeye gerek yok. siz hırslı ve çalışkan bir insanız iyi yerlere gelebilirsiniz zaten, merak etmeyin.

ınatlaşan, inanç ve alışkanlıklarından ödün vermeyenler için kullanılan bir deyimdir. kaşları hafif yukarı kaldırıp gözlerinin siyahı kaybolanlar oldum olası inatçı ikna edilemez gelirler bana. adamın asabını bozarlar, içindeki ışığı söndürürler. keçi'mi desem katır'mı desem neyse hikayemiz şöyle ki;
hz. nuh, yıllarca insanlığı allah'a iman etmek için tebliğde bulundu. ama bir gemi dolusu insan dışında kimse ona inanmadı. sonunda bir gemi yaptı. ona inananlara gemiye binmelerini istedi. tabi bu arada yağmurlar durmaksızın günlerce yağmaya başladı. nuh inanmayanlara gemiye binmeleri için tebliğe devam etti. yağmurun günlerce yağdığını görenler inatla gemiye binmeyi reddettiler. içlerinde nuh'un oğlu da vardı. sular yükselmeye başlayınca nuh tekrar gemiye binip iman etmelerini istedi. ama onlar yüksek tepelere gidip kurtulabileceklerini söylediler. nuh'un peygamberliğini inkar edip gemiye binmediler. ışte bu deyim bu inatlaşan halk üzerine söylenmiş bir deyimdir.

genel olarak harçlık istenen ebeveynlerin, ya da miras bırakma ihtimali olan ihtiyar kimselerin, vermek ya da bırakmak istemediklerinde kullandıkları bir deyim.

hedef kitlesi yanlıştır belki. lily aldrin gibi.

alman otomobillerinin alacağı versustur.

herkes çocukların eşit şartlarda büyümesi, aç kalmaması, yardım yapılması konusunda hemfikir fakat insanların çoğunun görmek istemediği bir durum var, bu çocuklara bakan kişiler aileleri. eğer ailelerine maddi ve psikolojik yardım yapılmazsa her şey boşa gidiyor.

''çocuklara üzülüyorum, onlara severek yardım ederim ama yetişkinlere yardım etmeyeceğim'' anlayışı ne yazık ki konu onların çocukları olunca çok yanlış bir düşünce tarzına dönüşüyor. erken çocukluk dönemi çok önemli olmakla birlikte bireylerin yaşam boyu sağlıklı gelişimi için aile faktörü çok daha önemlidir. çocuklar sadece besin, eğitim, barınma vb. etmenlere ihtiyaç duymaz; sevgi ve ilgiye de gereksinimleri vardır. yaşam şartlarından çocuklarıyla ilgilenemeyen ebeveynlerin olduğu bir ortamda çocuk gelişimini sağlıklı tamamlayamaz. ''bana ne'' diyenler elbet olacaktır fakat sağlıklı (psikolojik ve fiziksel) yetişemeyen çocukların sonucu tüm dünyayı etkileyecektir.

bu konuda hepimizin sorumluluk alması lazım. bunu haksızlık olarak görseniz de almak zorundayız çünkü gelecekte bu kişilerin topluma ne kadar katkı ya da zararda bulunduğu hayatımızı kolaylaştırıp zorlaştıracak. haberle bunun ne ilgisi var diyebilirsiniz fakat adamın eşi türkiye'ye kaçmış, iki çocuğuyla kalmış. maddi zorluklarla baş etmeye çalışırken psikolojik olarak yıpranmış olabilir. yaptığı çok yanlış, hiçbir savunması olamaz fakat açıklaması olabilir. eşit şartların verilmemesi, destek sağlanmaması.

bu çocuk anasınıfına gidecek yaşta, kafese kapatılacak değil. bu çocuk annesinden gizli babasından hamburger isteyecek yaşta, açlıktan bayılacak değil. bu çocuk babasından yüzme öğrenmeye çalışırken gülerek, 'baba beni bırakma, boğulurum' diyecek yaşta, uzun süre yemek yemeyip bir anda hızlıca yediği için boğularak ölecek değil!

kişinin nedenini bilmediği ve gerçek bir sebebe bağlı olmayan, kendisinin veya yakınlarının başına bir şey geleceği, gelecekte yaşayacağı bir durum ve zorlukla baş edemeyeceğine dair yoğun kaygı ve bunun yol açtığı manevi ve fiziksel emarelerle kendini gösteren ruhsal bir sorun.

tutuştum da tutuştum. öyle böyle derken 2 ay kaldı. yata yata geçirdiğim günler için ağlamaya başlayabilirim artık.* neyse herkese başarılar diliyorum ve 2 ay sözlükten kayboluyorum. modlaarrr gelmek istersem geri almayın beniiiii. ben kendimi tutamıyorum, siz beni tutun...
(bkz: hoçça ğalın ğidiyom ben)

hep solculara mı oynayacağım, biraz da sağcılara oynayayım demiştir. oy almak yaptığı klasik siyasetçi taktiğini gerçekleştirmiştir. ühü ühü edebiyatının yegane temsilcilerine katılmıştır.

tanımlarını okuduğumda lan bir saniye dedim ve açtım müziği sonrasında içimi hüzün ve buhran kapladı. gittim markete aldım bir 100’lük. dedimki ben bu adamın tanımlarını böyle okuyamam açtım siri’yi ve oku kızım dedim. o da okudu sağ olsun. peki bu adamın tanımlarını okumak benden ne götürdü diyecek olursanız bir miktar para, huzur, mutluluk ve dertsiz başıma dert diyeceklerim bu kadar..
benim derdime ortak olmak isterseniz;
buradan ortak olabilirsiniz

yatak faresi diye bir şey yoktur. yorganın içinde hareket eden şey benim ayağım saldırman gerektirmez.

normaldir.

önüne gelen gevşek yazar ağzına bir kankacılık lafı dolamış. söyleyip duruyor.

böyle tipler kankacılardan tehlikeli.
birine hakkını teslim ediyorsun kankacı diyor. birinin emeğinin karşılığını saygı göstererek veriyorsun yalaka diyorlar.

salak çok. ha benim umurumda değil kalem benim elimde. istediğimi yazarım. sadece çekinen yazarlar var.

genelde akıl havada gezilen, çok üzgün ya da feci yorgun uyanılan, sabahlamaktan mütevellit sanki hiç uyumamışsınız gibi göz kırpan göz altlarıyla yeni bir güne başlamaya çalıştığınız sabahtır.

gece bir nevi daha iyidir, uyur herkes, eylemsiz kalmanız sorun olmaz. ama sabah öyle değildir, gidilmesi gereken bir okulunuz, işiniz vardır. karışmanız gereken bir kalabalık ve ayak uydurmak zorunda olduğunuz bir tempo.
bok gibidir kısacası yani, affedersiniz. insanın dengesini ip gibi sallar. böyle böyle.

izmir'de görsel bir şölen...