bir tanedir. bir kaç gün evvel kendisine sözlük anlatılmıştır. o da yazar olmak istemiştir. 5 tanımı yazıp yazar olmuştur buralarda gezinmektedir. üstelik akşam aramış bir kız arkadaşını daha sözlüğe getirdiğini belirtmiştir. yanakları mıncırılasıdır.

fingirdemek de neymiş, biz direkt dm'den yürüyüp sonra ev partisi verip gruplaşıyoruz.

1998'de atv'de yayınlanan, hayat bilgisi, koçum benim ve arka sıradakiler türü lise dizilerinin abisi. sadece 16 bölüm sürse de, hababam sınıfı ruhunu (üstelik o adı hiç kullanmadan) televizyona taşıyabilmişti. senaristi safa önal, yönetmeni halit refiğ olan dizinin başrolünde de, erler film'in yengesi, türker inanoğlu'nun karısı gülşen bubikoğlu vardı (elbette yapımcının kim olduğunu da anladınız). ayrıca bu dizi, gülşen bubikoğlu'nun kamera önüne son geçişidir...

nedense aklıma cem garipoğlu geldi. sanki sonu bu cocuk gibi olacak hapiste öldü denip sonra yurtdışına çıkartılacakmış gibi geliyor. umarım hak ettiğini bulur.

acıları yarıştırmanın doğru olmadığı gerçeği bir yana dursun, böylesi bir gerçekle karşılaşan hiç kimseyi anlayamazdım. kaderimde korkutucu bir gerçek saklıymış meğer ve bunu iliklerime kadar hissediyorum. artık sadece yaşamaya çalışıyorum, öylesine uzak ki içten bir gülüşün fikri bana, asla gülemeyeceğime eminim. ruh ikizim, ruhumun hükümdarı, hani her kadın güzeldir ama, benim için dünyadaki en güzel, en kusursuz, en bana yakın kadını kaybettim. zavallı bile olamayacak bedenim hariç herşeyimi de yanına alarak bu hayattan koptu.

şimdilerde artık sürekli ve hiç azalmayan acılarla doluyum. üzüntümü belli etmemek mi, olmuyor maalesef. yapamıyorum. evet akşam gün batımlarında kimsenin görmeyeceği, gözyaşlarımla kimseyi rahatsız etmeyeceğim yerlerde hıçkırarak, için için ya da tanımlayamadığım şekillerde ağlamak benim rutinim. ama insanların içindeyken maske takmayı zar zor öğrendim. eğer kalabalıklar içindeysem ve gülüşü geliyorsa aklıma, koyu camlı gözlüklerim iyi birer kalkan oluyor bana. gündüz gece demeden, ağlama özgürlüğümü veriyorlar. hiç çekinmeden ağlıyorum, ağlamak o'nu zihnimde kaplamama sebep oluyor ve sonucu daha fazla ağlamak oluyor.

şikayetçi miyim, asla. insanlar umurumda mı, hayır. ben geceleri çok seviyorum artık, rehabilite ediyorlar beni. bir hayalet gibiyim o kimsesiz düş sokaklarında, rahatlıkla ağlayabiliyor, kendimi daha çok acıyla terbiye edebiliyorum. üzüntüm sadece benim namahremim.

ülkemizde gazeteciliğin geldiği noktayı gösteren araçtır.





kaynak

yoksul insanların imkânlarının kısıtlı olduğunu, elini atacakları herhangi bir işten de doğru dürüst bol kazanç elde edemeyeceklerini ve talihlerinin yüzlerine pek gülmediğini ifade eden söz.

sen önce git kendini koru demek istediğim yazarımızın açtığı başlıktır. hepimiz birleşsek seni şu cinsiyetçi ve salak saçma başlıklar yüzünden linç etsek biz mi korunmaya muhtaç oluruz yoksa sen mi?

umarım değişik sektörlerde meydana gelen tüm bu makineleşme/elektronikleşme olayının sonu kötü sonuçlara yol açmaz diyeceğim ama kendi yazdığıma kendim bile inanmıyorum.

gün geçtikçe pek çok sektörde insan gücüne olan ihtiyaç azalmaya başladı ve bazılarında komple ortadan kalkacak gibi görünüyor ne yazık ki.

önceden hemen herkesin yapabileceği bir şeyler vardı muhtemelen. yani en vasıfsızından bile olsa bir şekilde iş gücüne ihtiyaç vardı. bu da belirli şeyleri yapamayacak pek çok insanın bile hayatını idame ettirebilmesi için bir fırsat yaratıyordu.

ancak bu nitelikteki insanlara olan ihtiyacın giderek azaldığı bir ortamda bu grupta yer alan milyonlarca insan işsizlik, geçim sıkıntısı ve hatta yaşadıkları bölgelere göre temel insani gereksinimlerden yoksun kalma gibi çok çeşitli ve bir o kadar da ciddi tehlikelerle karşı karşıya kalacak.

artık kontrolü nüfus artışı için bir çare mi bulunur ne yapılır bilmiyorum ama bu olaya bir çözüm bulunması gerekecek.
halihazırda gezegenin tükenen kaynakları mevcut nüfusa bile yetmezken bir de bu tür sorunların çıkması yeni ve büyük göç dalgaları ve çeşitli asayiş problemleri gibi çok büyük sıkıntıları da beraberinde getirir.

halihazırda maliyet düşüklüğü nedeniyle pek çok işletme, şirket vs. mümkün olduğunca az personel çalıştırabilecek yöntemleri tercih etmeye başladı bile...

tanım: derine inildiğinde hiç de hoş yerlere çıkmayan bir sürecin göstergesi olan durum.

(bkz: abi sen kız mısın)

uluslararası catismalara sebep olan , fitne fesat karıştırmaya çalışan , amerika nin maşası olan ülke.

(bkz: tavukçu)
(bkz: mülkiyeliler lokali)

tam manasıyla zeka geriliği. reisleri kimse artık....

hadi diyelim karı-kocada virüs var, kadını dolmuşa bindirip virüsün yayılmasını sağlıyor. hadi diyelim karı-kocada virüs yok bu sefer kadının dolmuşta virüs kapıp eve getirmesi riski var. akp polisinin geldiği nokta işte bu kadar.

sözlükte kendi kendine yazıp çizmektir. kimseye direkt mesaj bile atmadım, sadece bana mesaj atan olursa cevap veriyorum o kadar.

gercekten cok naif cok iyi bir yazar, editor. ilk altinimi da kendisi verdi. bol kalpler kendisine, nickini bile gorunce pamuk oluyoruz efenim. *

sabah sabah gözümden yaş getiren abladır. yemin ediyorum gülmekten kıpkırmızı kesildim.

araba satarken kullanılan bayandan kelimesinin burada büyük bir önemi vardır. çünkü kadın kısmı nazik olur. bu kelime, trafikte arabanın paldır küldür ve hoyrat bir şekilde kullanılmadığını bildirir. alıcı üzerinde araba değil de sanki kız alıyormuş gibi bir tesir bırakır. satıcı taraf kız evi naz evi gibi havalara sahip olur.

gülme vergisi.

türk ve iran sufi deyişlerini çeşitli enstrümanlarla buluşturan müzik grubu. 2016 yılında “kuşların çağrısı” isimli müthiş bir albüme imza atan grubun önemli solistlerinden biri, iranlı sanatçı mahsa vahdat.

her bir parça öylesine işliyor ki insanın içine, birini diğerinden ayırmak çok zor.
birkaçını bırakıyorum.
kuşların çağrısı


ay yüzlü sevgili


ali’yi gördüm


aşk bezirganı

sevgili yazarlar gerekli tanımlamaları yaptığına göre ben bir şarkı atar kaçarım sanıyorum. estas tonne için söylenecek şey onun sihirli bir dokunuş olduğudur. bazı parçalar tam nokta atışı gider ve yerini bulur ne denilebilir o bir üstat.