an itibariyle radyoda izmir marşı söyleyip tüylerimi diken diken eden abidir.

altına da rakı dili ve edebiyatı'ndan methiyeler düzerse tamamdır :)
kim nasıl mutlu olacaksa öyle yaşasın. bana ne dediğimdir.

yaş ilerlemesi, fazla alkol tüketimi, diyabet, steroid içeren ilaç kullanımları neden olmaktadır.

duyun-i umumiye yerli ve milli bir kurumdur

keşke maaşımızı dolarla alsaydık. en azından her gün daha az maaş almazdık. **

içinden konuştuklarını düşündüğüm insanların yaptığı eylem. misal annem. duymadım, söylemedin deyince de bağırıyor bu sefer söyledim yaa, dinlemiyorsunuz diye. ama vallahi içinden konuşuyorsun canım anneciğim. *

ama asıl sessiz konuşmak bence fısıltı şeklinde konuşmaktır. mesela benim 4-5 yaşlarındayken yaptığımdır. annem öğlen uykusuna yatırırdı ve uyuduğumu düşünerek işe geri dönerdi. ben de uyumak istemez (ah salak kafam) hemen arkasından kalkar, oyun oynamaya başlardım. kısaca oyun oynarken evde olmayan annemin beni duyacağını sanıp yaptığım eylemdi.

türkiyede araştırmacı gazeteciliği hakkı ile yapan 24 ocak 'ta arabasına konan bir bomba ile haince öldürülen cumhuriyet gazetesi yazarı.
ilk okudugum kitabı sakıncalı piyade olmalı. askerlik zamanlarında orduda solcu olduğu için yaşadığı zorlukları komik bir şeklide anlatır.

tekrar tekrar okunması gereken türkiye' nın erken kaybettiği değeri.

peki trigonometri bizim hayatımızda ne işe yarayacak gibi bir bakış açıdır bu.
yürüyen bilgi yumağı olmak gibi bir amacım da yok her bilgi bir tık uzağında. ama her öğrendiğin şey sana bir bakış açısı katar. geleceği öngörme, geçmişi değerlendirmeni sağlar. yani düşünme becerilerini geliştirir. bunun hayatta ne işe yarayacağını ise burada anlatacak değilim.
t. salt, kuru bilginin insana bir katkısı olmadığını düşündüren iddia.

en kıymet verdikleriniz tarafından böyle hissetmenize sebep olunduysa birkaç gün kendinizi sorgularsınız, üzülürsünüz.
ancak tüm sorgulamalarınız bittiğinde yapmanız gereken tek şey oradan uzaklaşmaktır. evet en kıymet verdiğiniz insandan bile uzaklaşmalısınız böyle bir durumda.
kapıdan çıktıktan sonra bir daha arkanıza bakmamanız da gerekir. bir kere bunu yaşatan hep yaşatacaktır size.
insanlar kolay kolay kendilerinden ve huylarından vazgeçmez çünkü. diyeceğim o ki siz de kendinizden vazgeçmeyin.
onun için değilse bile kendiniz için kıymetli olun, kırmalarına izin vermeyin.

ne yalnizlik ne de yalan
uzmesin seni
dogarken agladi insan
bu son olsun bu son

bir konuda haklı çıkınca vermek istediğim bakınız. tv de konuşan ilahiyat profesörü itemi.

ben de yolun başındayım aslında ama, yarışmacı arkadaşlara bir tüyo vereyim.

hayat sizin hayatınız, kimsenin isteklerine göre hayatınızı kurmayın. olmayı istediğiniz kişi olun.

yine çarşamba, yine sözlük radyosu, yine yayınlar... diyeceğim ama maalesef bu hafta brothers düğüm salonu radyo yayını yoktu**.
amaaa öğrendik ki, imperactusve denacesbu hafta neşet ertaş yayını yapacaklarmış*. dinlemedeyiz efenim.
anılara gelirsek de...
sanırım 7-8 yaşlarımdaydım. yaşadığım yerde bi festival yapılıyordu ve şansa bak ki neşet ertaş o festivalde konser verecekti... ailecek gittik dinlemeye. sanırım o yaşıma gördüğüm en kalabalık ortam o gündü. iğne atsam yere düşmez, garanti havaya kaçardı "bu ne kılıbılık*". dediler ki, üstad geç çıkacak. biz de sahneyi çok uzaktan gören bi tepe bulduk ve oraya oturduk. bütün konser boyunca, o kadaaaar insanın olduğu yerde çıt çıkmadan insanlar neşet ertaş'ı dinliyorlardı desem yalan olmaz. çok dikkatimi çekmişti bu konu.
ayrıca şöyle de bi durum var. neşet ertaş sahneye çok geç çıkmıştı ve benim yaşım dolayı olsa gerek pek bi uykum gelmişti. ama inatla uyumamıştım. küçüktüm ama biliyordum, neşet ertaş çok önemli ve değerli biriydi. benim elime de bu şans bi daha gelmezdi, ileride çok pişman olurdum. neşet ertaş sahneden inene kadar gözlerimi ovuştura ovuştura dinledim hep. ayrıca o günden aklımda kalan çok net bir şey var; sayın ertaş'ın cahildim dünyanın rengine kandım derken ki hali... o yüzden müsaadenizle bu şarkıyı kendime istiyorum.
dinleyicilere iyi dinlemeler; yayıncılara iyi sohbetler.

sayın yazar denaces'e not:
tesadüfe bakın! 3 yıldır neredeyse her ay şehir değiştiriyorum ve geçtiğim şehirler arasında hep kırşehir de oluyor. tam da sizin dediğiniz gibi, kırşehir'den geçerken özellikle neşet ertaş dinlerim. hatta otogarda yolcu inip-binerken de özellikle inip bi kendime bi sayın ertaş adına nefes almayı kendimce ritüel haline getirmişimdir.

ilişki bittiğinde başka biri olarak hayatına devam edersin. kişiliğini kaybetmek değişmekse sorun değil. kuklalaşmak problemdir.

kitabını geri alacağımız yazardır.

samanyolu fon müziği.

tarım ve orman bakanı bekir pakdemirli'nin açıklamalarıdır. kendisinin ve diğer bakanların hiçbir halta yaramadığını ve sadece erdoğan'ın piyonu olduğunu bu açıklamalardan anlayabiliriz aslında. kendi bakanlığında kendi karar alamayan bakanlar var şaka gibi. bir zahmet erdoğan'a söyleyin de kendine bir tane saray az yaptırsın, bir tane uçak az alsın da yangın söndürme uçağı alsın.



buradan