mutsuzluk demeyelim de canım acayip sıkılıyor ya yapacak bir şey de yok.

türkiye’den gittikten sonra özleyecek insanların kullandığı kalıptır. defolup gitmek isterler (buna sebep olanlar utansın) gidince de özlerler. o yüzden en iyisi defolup gitmek yerine tıpış tıpış sakin sakin gitmek olacaktır.

aktarım (transferans)* yaptığımız için... geçmişte ebeveynlerimizle yaşadıklarımızdan dolayı bastırdığımız duyguları en güvenlikli ilişkilerimizde açığa çıkarır, tekrar tekrar aynı döngüleri yaşayarak travmalarımızı çözümlemeye çalışırız. o yüzden de en mahrem ilişkilerimizde dahi eşimizle aramızda bir duygusal mesafe olmalı ki üzmeyelim/üzülmeyelim. çünkü insanlar, "ben ne yaparsam yapayım beni terk etmez" dedikleri insanları aşırı derece üzerken, kendisine saygısı olan ve belli değerler çerçevesinde bir gün bitme ihtimali olan ilişkilerde ise daha temkinli olup o geçmişten getirdikleri ruhsal sıkıntıları yansıtmamaya çalışıyorlar.. yani işin özü, hiç kimseye çantada keklik olduğunu hissettirmemek lazım.

tüik beni niye aramadı alooo ordamısın tüik unuttun mu beni aşk olsun.telefonun başında çaresiz bekliyorum.ara beni tüik.

babam bana papaz diyo, geçenlerde rütbe düşürüp 'köy papazı'* dedi. cok ağırıma gitti dayanamadım çıkıştım 'ben papaz değil kardinalim' diye. annem de 'komünist humeyni'* diyor. ailem sayesinde ayaküstü kimlik bunalımı yaşıyorum.

aslında hayat bir nevi umut ve merak üzerine kurulu. henüz doğru kişiyle tanışmamanın da büyüleyici bir yanı var. belki şu an aynı yıldıza bakıp aynı hayalleri kuruyorsunuz, yan yana yürüdünüz geçtiniz, aynı parkta tek başınıza oturdunuz, ya da dünyanın bir ucunda aynı şeyleri bekliyorsunuz,birbirinizi belki. o bir yerlerde var. romantiklik fazla kaçtı bünyeye, ne demiş nasrettin hoca; 'ya tutarsa' :d

#816951 numaralı tanımın sonunda dindar insanlar kadar dine zarar veren yok demiştim ya bunu ateizm derneği de farketmiş olacak ki "hepinize pamuk aldım" diyen mehmet boynukalın'ın tweetini alıntılayıp ateizme katkılarından dolayı kendisine teşekkür etmiş.

1930'larda, noah mcvicker, şirketi un, su, tuz, borik asit ve mineral yağdan macun gibi görünen bir madde yarattı. hazırlanan bu malzeme bir duvar kagidi temizleyicisi ancak öğretmenler bunu okullarda silgi ve sanat derslerinde modelleme ürünü olarak kullanmaya başlayınca sirket ürünü geliştirerek play-doh markasını geliştirerek çocukların modelleme yapması ve eglenmesine sundular. günümüzde kimyasal olmayan ancak uzun süre dayanamayacak şekilde doğal bir oyun hamuru tarifini de verelim.
3 su bardağı un.
1 su bardağı su.
2 çorba kaşığı sıvı yağ
¼ su bardağı tuz.
hamuru renklendirmek için gıda boyası yerine sebze ve meyvelerden yararlanabilirsiniz.

asla emin olamam bu konuda, gözümün içine soksa bile abarttigimi düşünürüm kendini ne sanıyorsun herkes peşinde mi saniyosun triplerine girip kendimi azarlarım*.

dönem dizilerini severek izleyen biri olarak mad men'e bir kaç ay öncesinde başlamam biraz benim ayıbım tabii ama izlediğim kadarıyla - 2. sezonun sonundayım - diyebilirim ki masters of sex'le çok benzer bir atmosferi var.

zaten araştırdım bunlar hep 1950 1960 amerika'sından bahsediyor hafif hafif zenci dokundurmalarıyla o dönem hakkında izleyiciye ortalama bir izlenim kazandırıyor.
dizinin akıcılığı bu tarzı sevmeyenler için uygun değil çünkü ağır ve ağdalı bir anlatımı var.

bir de sountracklarının hastasıyız.



(bkz: elle king) (bkz: masters of sex)

acayip leş bir sigara markasıdır. boğazımı tahriş eder. ama (bkz: winston)öyle midir?

beni tanıtırken bu da diğer kızım, oğlumun eşi diyen canparçasını nasıl ötekileştirebilirim ki mantığından yola çıkarak 'anne' benim kullanım şeklim. evet, ilk zamanlar beyin yaktığı doğrudur. yıllar içerisinde zaten çok da olağan bir duruma dönüşüverdi.
bence asıl sorun ailelerin bir arada olduğu zaman. "baba çay ister misin?" sorusuna senkronize bir şekilde "evet" yanıtını alınca hala kahkaha atıyorum. karışıklık olmasın diye de "x baba sen, y baba peki sen?" şeklinde evirdim kendimce. tabii eşle konuşurken 1.tekil alanlar benimkiler, 2. tekil alan onunkiler. bu da yine karışıklık olmasın diyedir, yoksa çift anne-babalı olmak güzel.
ha bu arada, onları tanımadan ve evlenmeden önce ben de "yaaa ben tanımadığım insana nasıl anne-baba derim? diyenlerdendim. üstelik bana daha zor gelen annemi-babamı eşimle paylaşmak olmuştu." anne mi, hayır o benim annem!" söylemlerime gülerek ve daha çok söyleyerek kızdıran kişi de eşim olur. zamanla sindirdim. şimdi hoşuma giden bir durum.

kızlara bunu hissettiren insanlardan hesap sorun, kızlardan değil. siz memnun değilsiniz fakat kızların böyle hissetmesindne memnun olan kesimin hatası bu dediğim başlıktır.

boğaziçi üniversitesi öğrencileri adına utanılacak görüntülerdir. karşında sevabıyla günahıyla bir akademisyen var. seninle demokratik yollar ile diyalog kurma hevesinde adam. arkadan cırtlak sesiyle sürekli irrite eden lgbt'li ye mi kızmalıyım yoksa bu kadar haklı bir eylemi bu kadar haksız hale getiren kitlenin şımarık tavırlarına mı bilemedim. görüntüleri izleyince çoğunluğun bana hak vereceği kanısındayım.

ek: anlama kıtlığı çeken bazı tipler var. şöyle anlatalım o zaman. hak aramak ;
-hocam burnunuz eki ki ki ki..
gibi moronca bir zeminde olunca bu lakayt ve boş tavrın artısı karşı tarafa yazılır. şu topluluğun içinde derdini ve meramını kısa ve net cümlelerle anlatacak doğru dürüst adamların itirazları bile üç beş tane marjinal hippinin cırtlak sesinin arasında kaybolup gidiyor.

karşıdan gelen insanların doğrudan yüzüne bakıp tanıyamamakla beraber "göz göze geldik neden selam vermedin?" triplerine maruz kalmaktır. ya ben miyobum sana bakmışsam ama görememişsem ne var bunda??? ya da belki de görmüşümdür ama miyop bahanesine sığınmışımdır. bilemiyorum altan ama bu sanırım başka bir başlığın konusu.

sınıftaki en radikal tiplerin bulunduğu sıra grubudur. derslerde dengesiz başarı çizgisi gösterirler. mezuniyet sonrası, bu kişileri hiç ummadığınız pozisyonlarda görebilirsiniz.

nefret ettiğim durumdur. dur şunu iki el burakıp pes atayım desem cin gibi olacağım, eminim. ama çalışmak zorunda olduğum dersi çalışamıyorum, hemen uyku bastırıyor. başımın belası uyku, bir huzur ver de şu vizelere çalışayım be. bizi bitirdin be.

çocuk yapmadan önce ilişkideki sevgi ve saygının kemikleşmesini beklemek gerektiğinin göstergesidir. ha o saatten sonra olamaz mısınız başla birine aşık? elbette olunur ama ihtimal daha azdır, o zaman kader der çare bakarsınız. ama hemen çocuk yapıp bu gibi bir sebeple bozulan yuvalarda ben en çok çocuğa acıyorum.