(bkz: benim ne suçun var ben evde televizyon izliyorum)

içine düştüğüm hazin durum. bir çeşit motivasyon kaybı. hevessizlik. anlamsızlık.

sözlüğe girip tanım okumak.

erkekler de ağlarlar,ağlamalıdırlar. ağlamak zayıflık olarak görülüyor fakat ağlamak zayıflığın değil,insan olduğunun kanıtıdır. ağlamak insani duygular barındırır içinde; hüzün,dert,mutluluk gibi... ve ağlayan erkekler çok da samimidir bence.

eski ihtişamını yitirmekte olan bir av tüfeği.

ne zamanki spor salonları dolup taşmaya, insanların bedenlerine verdiği önem giderek artmaya başladı, işte ondan sonra topuklu ayakkabının tahtı sallandı. sallanıyor. sallanmakta.

insan gerçekten hayret ediyor topuklu ayakkabının eskisi kadar rağbet görmüyor oluşuna. nereden nereye. halbuki ne değerler atfedilirdi şuna. şıklığından, zarafetinden tutun erkeğin bilinçaltında yarattığı evrimsel algılara varana dek. methiyeler dizilirdi şu acayip nesneye. peki sonra ne oldu? spor ayakkabılar giyildi ve topuklu ayakkabıdan daha seksi olduğuna inanılan squat çalışmalarına hız verildi.

işte bu bir dramdır.

gerçekleştirmemiz gereken bir eylemi yapmaya başlamamız için beş saniyelik bir süremizin olduğunu iddia eden bir kural. beynimiz beş saniyeden sonra bu eylemi gerçekleştirmemizi engelliyor. bu yüzden erken harekete geçmekte fayda var.

bu kuralı ortaya atan mel robbins şöyle diyor" bir şeyi yapmak istediğinizde bunu beş saniye içerisinde yapmazsanız zihninizin fren mekanizması devreye girer. fikri öldürmüş olursunuz. sorun fikirler değil. sorun harekete geçmemek. ve bunu bir başkası değil kendiniz yapıyorsunuz. yapmayın!"

çok haklı bir açıklama olduğunu düşünüyorum. çoğu insandaki erteleme hastalığını bu kuralla halledebiliriz. biz yapmaya başlamadıkça, harekete geçmedikçe yapacağımız iş gözümüzde büyüyor ve bize ağır gelmeye başlıyor. ağırlaşmasına izin vermeden harekete geçersek hayatımızın kolaylaşacağına inanıyorum.

kedidir kediiii. ankara kedisi kar gibi beyaz ve uzun tüylü olur. kuyruğu gür ve uzun olur, göğsündeki tüyleri de gür olur. görünce aşık olursun, seni de allah yarattı beni de dersin, bu ne adaletsizlik dersin!

nokta!

aşkım nikola tesla ve kablosuz ampulü

bir zamanlar benimdir. oynamayalı oldukça uzun bir zaman geçtiğinden, hepsini unuttum sözlük ama gerzek gta şifreleri ve granüllü endoplazmik retikulum* hâlâ aklımda anasını satayım; nasıl bir travma geçirdiysem artık.

ama oyun bilgisayarımı alır almaz tekrar ben olacağım bu güzide tip inş.*

bu arada skyrim'de ilk defa bir köy ziyareti gerçekleştirecek olan değerli gamer arkadaşlar için naçizane bir tavsiye bırakmak istiyorum buraya. arkadaşlar sakın ola şeytana uyup da, misafir olarak gittiğiniz köydeki gariban köylülerin tavuklarını kesmek gibi bir gaflet, dalalet ve hıyanet içersinde bulunmayın. sonrasında ayaklarınız kıçınıza vura vura oradan topuklamak zorunda kalırsınız benden söylemesi.* iş işten geçtikten sonra da o çok güvendiğiniz fus ro dah falan da kurtaramaz götünüzü; counter strike'a döner ortalık zira.*

(bkz: rastgele kaptan)

romalılar için köle ''res mancipi'' mal sayılır. tıpkı yük hayvanları gibi. ancak mevzunun içerisinde farklı incelikler vardır; evet hak ehliyetine sahip değillerdi ancak onların insan olduğu gerçeğini yadsımak mümkün değildi. nasıl ki atlardan, eşeklerden faydalanma biçimi onların özelliklerine göre şekillenmişse, köleler için de durum aynı şekilde zuhur etmiştir. bu yüzden de onların yeteneklerinden ve zekâlarından yararlandılar. bunu yaparken de ex persona domini adı verilen kişiliğin devri müessesesi kullanıldı. yani köleye geçici olarak efendisinin kontrolünde fiil ehliyeti kullanma hakkı verildi. yani köle filmlerde/dizilerde izlediğiniz üzere gitti efendisinin adına mal aldı. gitti efendisinin adına bazı şartlar dahilinde ödeme yaptı ya da borç tahsil etti. ama bunların hepsi efendinin şahsında gerçekleşen işlemlerdi. bu işlerden doğan tüm hak ve borçlar efendiyi ilgilendiriyordu. yani kölelik ancak ve ancak efendi ile var olan onsuz hiçbir anlam ifade etmeyen bir özelliği haizdi. misal köle, efendi tarafından bir devrin yada satımın konusu olmadı ve terk edildi, hoop sahipsiz mal * haline gelirdi.

bir üst tanımda vurgulanan bir nokta ile ilgili önemli bir hususun altını çizmek gerekir; köleye nasıl davranılacağı söylendiği üzere sahibine bağlı bir durum değildi. bununla ilgili de ayrıca düzenlemeler vardı. özellikle kölelik hukukunun oluşturulduğu ilk zamanlardan itibaren bir denetçilik müessesi vardır. censor'ler efendilerin kölelere karşı olan davranışlarını incelerler ve kötü muamele durumunda çeşitli yaptırımlar uygulanmasını sağlarlardı. bunlardan en sıkıntılısı ise censor ikazı * idi. censor sıkıntıyı gördümü notayı çakar efendiyi cümle aleme rezil ederdi ve efendi şerefsiz * olarak nitelenerek hak ehliyetini yitirirdi. yani bu insanlık dışı uygulamanın dahi kendi içerisinde bir hukuki zemini ve yaptırımları vardı. tabi sonra roma büyüdü. kurumlar yozlaştı ve söz konusu usuller zaman içerisinde aşınmaya uğradı. imparatorluğun bütün kurumlarındaki ve yasalarındaki çürüme bu alana da zerk etti. işte o andan itibaren de keyfilik ve rezillik daha üst boyutlarda yaşanır oldu. zaten bu rezillikleri ''spartacus'' adlı dizide görmüşsünüzdür. *

azat etme işi de; ''hadi evladım seni azat ettim tak sepeti koluna haydi herkes yoluna'' tarzı bir durumla gerçekleşmiyordu. bunun da ıvır zıvır bir sürü şartı vardı. augustus sağ olsun tabiri caizse otu boku şarta bağlamıştır. misal 2'den fazla köleniz var. diyelim ki 10 köle, bunun ancak yarısını azat edebiliyorsunuz. 11-30 arasında ancak 3/1 oranında azatlık verme hakkına sahipsiniz. mevzu böyle kalem kalem gidiyor. aralıklara göre oran değişiyor. yani sayı yükseldikçe yüzde düşüyor. artı bu azatlıklarda konsülün onayı aranırdı. konsülün uygun bulmadığı azatlık işlemleri sonucunda ise köle, kamu malı haline gelirdi. tabi bunların hepsi kaba anlatım. hepsinin inciği cıncığı var ama bunları kim yazacak kim okuyacak değil mi ama? zaten yeterince saçmalama hakkımı kullanmışım şurada, daha fazla sapıtmanın lüzumu yok. ancak son bir noktanın da altını çizmek lazım. bu incik cincik süreç bitti. köle özgür oldu. hali ahvali ne olacak? ne olacak, özgürlüğü bile eski efendisinin statüsüne göre şekillenecek. yani efendi lanetinden kurtulamayacak. onun da istisnaları var orada da konsül yine devreye giriyor falan fişman, fındık fıstık. neyse bu mevzu uzayıp gitmeden efendi gibi bu tanımı sonlandırıp kaçırıyorum. yaşa var ol spartaküs...

hiç hoş bir hareket değildir. dışlamak ve hakir görmektir. görüldüğü üzere hayatın her alanında vardır.

ülkeyi raylarına yeniden oturtur. türkiye'yi kalkındırır.

ailesi şiddete meyillidir ve şiddeti kafasında normalleştirmiştir.

farazi v kayra ikilisine ait 90'lı ve 2000'li yıllarında gençliğini yaşamış türkçe rap dinleyicilerini duygulandırabilme potansiyeline sahip 2011 çıkışlı albüm ve albümle aynı isme sahip şarkı.

düşünmeyi bastırmak için bir süredir başarmayı umduğum fakat başaramadığım şey. normalde düşüncelerimi bastırmak için ya uyurum ya da uykum varken uykusuz kalırım. geri kalan zamansa epey savaş alanı. fakat uykusuz kalmanın şeytanlarıma etkisi pek de olumlu olmuyor artık. sanırım ruhum epey yoruldu.

ben bu tasarrufu sıkça yapmaktayım. size de tavsiye ederim. her yıl milyonlarca nokta gereksizce israf ediliyor.