hayatta zevk aldığım nadir şeylerdendir. dinlenmesi gereken o kadar çok parça, o kadar başarılı sanatçılar var ki. müziksiz yahut hep aynı müziklerle yaşayan insanları asla anlayamıyorum, ölü gibiler.

z kuşağı bilmez, bir dönemin en geçerli statü belirtisi olan tasoları.
bunların kazanmak kolay değildi öyle.
ya gidip cips paketlerini mıncıklayıp bakkal esnafını karşınıza alacaktınız.
yada sağlam bir taso oyuncusu olacaktınız.
tabi bu işin ticaretini yapanlarda vardı. kazandığı tasoları satanlar veya yaşı büyük olup alt sınıfların tasolarını dayak yolu ile alarak satan şebekeler.
parası olanlar bunlardan da taso temin edebilirdi.
ama ne olursa olsun bu işin sonu oyunda biterdi.
bazı çocuklar vardı, hiç oyun kaybetmezlerdi. ne yapar ne eder toplarlardı tasoları. onların geleceği ta o zamandan belliydi aslında.
bir de üttürenler vardı. onlara ne oldu acaba.
ilerleyen yıllar da da üttürmeye devam ettiler mi?

sezen aksu - kurşuni renkler

tarkan - her şey fani

#1142755 ' e ithafen ülkenin içinden geçti adamlar her gün bir başka çete bir yerlere saldırıyor. vergiden muaf arapça tabelalarla ülkenin esnafının hakkını yiyor adamlar. hepsi de askerlik çağında 4'er 5'er çocuk yapıyor sen ne ayaksın be? hümanizm bir bizim ülkemizin insanına mı özgü? açsın avrupalılar kapılarını o zaman. yetti ulan şu boş insan seviciliğiniz! ülkemin her yeri değişik tiplemeler saldırgan mültecilerle doldu bir tanesinin vatana millete hayrı yok üstelik herifler bir de utanmadan bayramda memleketlerine gidiyor. s**rtmeyin şimdi insanlık edebiyatınızı!

bol köpüklü tarçınlı türk kahvesi.

"insan doğan yine insan ölseydi
dünyada haksızlık,kavga olmazdı"

neşet ertaş

kimse doğaüstü bir şey yaşamıyor lan dedirten başlıktır.

ama biz istisnayız. bizim evde uçan inekler, görünmez olabilen kumandalar vardır.

bu zevkleri tatmak istemezsiniz.

bir kez kafa iznine çıktından sonra dönünce, tekrar çıkmak için maalesef beklemeniz gereken süre: tamı tamına 30 gündur. tam 30 yaa.. yazıyla da otuz.

bendeniz yine, reklamsız sözlük özelliği satın aldım, artık onun için bekleyeceğim. çaresiz.
hımm bir de olası yılbaşı indirimi var. ordan da güzel özellikler alırsam, ki kesin alırım, onların bitmesini bekler öyle giderim. ya da bilmiyorum, keyfim nasıl isterse... . ama ufukta ille bi'gidiş vardır. şimdiden herkese hoşça kalınlar, çaylar, kahveler. fazla kavga etmeyin. geçen gittiğimdeki gibi, spawn vs. kaynamış sütün üzerindeki ince kaymak tabakası mevzuları çıkarmayın, anlayana kadar aylar alıyor yaa...

kafa izni sonrası olası halim; ektedir.

insanı en çok ümit edip her seferinde eli bomboş kalmak yorar. bir insanı kayıtsız şartsız severken, sürekli kötülük görmek yorar.

anksiyeteye karşı son durumum:

umarım hep istediğin aile sıcaklığını artık bulmuşsundur.

dance me to the end of 128 milyar dolar.
shape of my 128 milyar dolar.

internette caillou lösemili diye bir yalan var.

gerçeği şöyle:


kaynak:

tr.m.wikipedia.org/wiki/Cai...

arkadaşlar, ne de olsa yalanların sonu gelmez doğrusu ne demedikçe...

mezun olduğum zaman ne yapacağım? iş bulmak, istediğin hayatı yaşamak için gereken nitelikleri nasıl kazanabilirim? yurtdışına kapağı nasıl atarım? yüksek lisans, doktora, ales, yds vs gibi artık zorunlu hale gelmiş şeyleri yapamazsam ne olacak? özellikle korona sürecinin eğitim hayatıma denk gelmesi, evde çok boş kalmaktan ötürü aşırı düşünmeler falan derken bu sorulara cevap bulamadıkça deliriyorum. çalışmak dersek çok çalışıyorum ama katıldığım söyleşilerde başarılı olma kıstaslarını asla karşılayamıyorum. bu ülkede belki yapılacak en iyi şey atanmaktı.. o treni de kaçırdık.

eğitime yatırım...

üçleme, beşleme, altılı. fark etmiyor. yerdeniz bir bütün. anlatacaklarını, söyleyeceklerini bitirememiş, yetirememiş olacak ki ablamız devam etmiş. iyi ki de etmiş. çok geç okudum, iyi ki de okudum. okumam gereken başka şeylere rağmen bölünmeyi göze alarak, elimden bırakamadım. hadi, zamanıdır yüreklendirmesi içinse başka bir sürü şey için de müteşekkir olduğum masal kahramanına minnettarım.

meraklısına serinin kitapları sırasıyla şu şekilde;

1- yerdeniz büyücüsü
2- atuan mezarları
3- en uzak sahil
4- tehanu
5- yerdeniz öyküleri
6- öteki rüzgar

yaşamak ya da yaşama dair ne varsa içindekilerle mücadele etmek için ille de bir sebep aramamız gerekliliğine hiç inanmadım . nitekim yaşıyor olmak, mânâ anlamında başlı başına bir sonuç ifade etmediği için zannımca bir sebebe de ihtiyaç duymaz. aksine yaşamdan kopmak, hayatı sürdürülebilir bulmamak bir sebebe ihtiyaç duyar. kötü gidiş, talihsizlik, bıkkınlık, geri dönüşü olmayacak şekilde yaşamdan haz alamamaya başlamak ve bunun benzeri bir çok olumsuzluk bu sebepler içinde sayılabilir.

şu halde yaşamanız için, ne sevdikleriniz ne hayatına dokunduklarınız, ne biz ne siz ne de bir başkası sebep değildir. yaşamanın çok çok gayesi olur, sebebi olmaz. sadece var olduğumuz için yaşarız. yaşarken de sever, ağlar, sevinir, üzülür; bu dünyaya, hatta evrenin gizlerine dair bilgilere ulaşır; geçmişimizle , ânımızla ve geleceğimizle yaşam alemi ve tarihinin bir parçası olarak bu döngüde yerimizi alırız.

bu sebeple her ne sorunumuz her ne yorgunluğumuz olursa olsun bize düşen şey, bizi yaşamdan koparacak sebepleri iyi tahlil edip önünü almaya çalışmak olmalıdır. bunun ana şartı da sanıyorum kendi kendine yetebilirliği ifade eden erdemdir.

dâhi kötü, kaos temsilcisi joker'e göre, "öldürmek de bir tercihtir" . tetiği çekmenin gitar çalmaktan daha kolay olduğunu iddia eder. ona göre yok etmek, yaratmaktan daha kolaydır. lakin hedef, yaşam için sebep arayıp bulamayan bireyin kendisi olunca, tetiği çekmek de, gitar çalmak da oldukça zordur. bu kısır döngüye girmemenin yollarından biri de, yaşamın bir sebebe dayanması zorunluluğu görüşünden uzaklaşmaktır diye düşünürüm hep. başkaca yolların olduğu muhakkak olsa da, esasen ben kestirme yolu daha çok severim. *
yeterince joker var, insan joker olmamalı. * kendisiyle veya yaşamla papaz da olmamalı. en iyi yol "as" olmak gibi duruyor. kendine yeten, erdemli bir as.

son olarak bu yazıya temas eden okuyucu, iyi ki varsınız. yaşamımızda iyi ki size tesadüf ettik. siz olmazsanız, olmaz. sebep de sonuç da budur.

bu fotoğrafı xiaomi redmi 5 plus telefonum ile çekmiştim. o zaman bir fotoğraf paylaşma sosyal medya sitesinde paylaşmıştım kendileri de sevmiş ve twitter hesaplarına paylaşmışlardı. bu nedenle inanmayıp tersine görsel arama yapacak olanlar varsa google da çıkan görsel de bana ait. *

iç anadolu'ya özgü iklim. yağmur yağdıktan sonra ortalık yeşerip çiçeklenir, sonrasında da yavaş yavaş kuruyup boz renge dönüşür. ismini bundan almış.

'insanların şarkısını duyuyor musun?' veya 'duyuyor musun sesi' şeklinde türkçe'ye çevrilebilen, fransızcası ise 'à la volonté du peuple' olup sefiller müzikallerinden aşina olduğumuz bir özgürlük şarkısıdır.

anne hathaway,hugh jackman ve russel crowe' un başrolünde yer aldığı 2012 yapımı les misérables filminde en etkileyici sahnelerden birinde ve final sahnesinde bu muhteşem şarkıyı duymaktayız. final sahnesinin görkemi hakkında söylenecek pek bir söz yok sanırım, zaten bu müzikalin bir sahnesini diğerlerinden ayırt etmek büyük haksızlık olacaktır.

marşın ingilizce versiyonu şöyledir; (her şey bir yana, 1.35'teki o anlık sahne bile o kadar çok şey anlatıyor ki)


orijinali ise fransızcadır;