kek yaparken hazırladığım harcı kek kalıbına döktükten sonra tüm parmaklarımla plastik kap içerisindeki kalan harcı sömürmek.
tanım: yazarların çocukça gördükleri ve yasak olduklarını düşündükleri küçük küçük güzellikler.

aklım harcayamadıklarımda.

çekya prag

yoğurt.. yoğurda babamdan daha duskundum..

canım köyüm, güzel köyüm.

fakir insanın bir şeyi beğenmeme hakkı bile yok yahu. sürekli bir aşağılamalar bir hor görmeler. siz kimsiniz ya ? evet beğenmiyorlar. begenilecek bir tarafı da yok bu paranın. bu şartlarda insan gibi yaşamaya yetmiyor.

isveççe bir sözcüktür. stresliyken ve gerginken neşelenmek, rahatlamak ve iyi hissetmek adına, kişinin sevdiği ve kişi için özel bir anlamı olan yere gitmesi anlamına gelmektedir.

hayır diyebilmek büyük fazilettir.
cemil meriç.

yani insanlar sırf istanbul sözleşmesi var diye mi daha çok öldürüyormuş? *
o değil de bu adamı o kadar seven insan var. entrylere bakıyorum hep eleştiri ben asıl bu adamı seven ve destekleyenlerin yorumlarını merak ediyorum.

klibi de de çok hoş...

sözlüğe nerdeyse her gün her hafta yeni bi güncelleme ve özellik gelmesi çok hoşuma gidiyor ya. sürekli canlı tutuyorlar özellikleri ya da ödülleri. teşekkür ederiz efendim*.

eskiden kitaplara zarar vermek istemediğim için, kitaplarım hep yeni alınmış gibi kalsın diye * hiçbir zaman sevdiğim cümlelerin altını çizmez, deftere not alırdım. fakat artık incecik olacak şekilde ve kitabı deforme etmeden beğendiğim yerleri çiziyorum çünkü; o kitabı okuduktan aylar sonrasında, kitabı elime alıp sayfalarını şöyle bir çevirdiğimde gözüme o şahane cümlelerin ilişmesinden inanılmaz keyif alıyorum. zamanla bazı zevklerimin değiştiği gibi bu da değişti. fakat hâlâ kitaplarıma en ufak zarar vermiyor, sayfalarını kıvırmak veya yırtmak gibi hareketlerden kaçınıyorum. ben ne kadar değişsem de sanıyorum ki bu huyum asla değişmeyecek. *
ha bu arada ödünç kitap isteyip de sonrasında geri vermeyen insanlar, sizler iflah olmaz birer pisliksiniz. * *

yazarların kendilerini uçsuz bucaksız hız sınırının olmadığı yollarda sürerken hayal ettikler arabalardır.
buyrunuz benimki:

çok güzel ve kusursuz görülen bir sanat eserinin karşısında kendinden geçme, bayılma durumu.
bu sendroma ismini veren ise stendhal adlı bir yazar oluyor. bir sanat eseri karşısında (giotto’nun freskleri) kendinden geçiyor ve bu olaydan sonra da aynı semptomları gösteren 100'den fazla kişi kaydedilince sendrom, stendhal ismi ile anılmaya başlıyor.

bir gün eşimle bir iş yapıyorduk dışarıda. keşke tornavida olsaydı ya dedim, bende olacaktı deyip çantasından tornavida çıkardı. o günden sonra bir daha sorgulamadım o çantanın içindekileri.

çaresizlik hissi. çözümü olmayan durumlar.

(bkz: bana müsade)

birisi cumhuriyetin ilk yıllarında dindarları ötekileştirmiş. seküler kesime bedava ev arsa dağıtmış seküler kesimi memur yapmış asker yapmış diğeri cumhuriyetin son yıllarında dindar kesimi kayırıp seküler kesimi dışlamış kendi gibi düşünenlere ihale vermiş belediyelere kendi gibi olanları almış partididir. al birini vur ötekine birinin sempatizanı kendi yolsuzluklarını örter diğerininki kendi yolsuzluklarını.
bu yüzden
(bkz: ali babacan)
(bkz: deva partisi)