(bkz: abi geç oldu yat istersen)

yayayekokocamboyayayeeeee

zıttıyla var olmayan hiçbir olgunun, niteliğin, varlığın kıymetinin de olmayacağı veya ölçülemeyeceğinin kabulüdür.

herkesin hayata baktığı bir penceresi vardır derler ya "eniyisipencere" nin manzarası çok güzel.
kalemi alır sizi, başka diyarlara götürür. samimi üslubu sohbetinin içine alıverir.
sıcacıktır, naziktir, anlayışlıdır... ha bir yanı başıbozuktur ya o da yakışır.
iyi ki denk düşmüşüz dost.

göze gelecek laflar edince tahtaya vurmam.

en anlamlı hediye olur kendileri.

jack aynı zamanda francis ford coppola'nın yönettiği robin williams'ın başrol oynadığı 1996 yapımı bir film ama nasıl bir film?

jack, hücreleri dört kat hızla geliştiği için henüz iki aylıkken doğan bir bebek. film bu bilgiyi kısaca verdikten sonra bizi bu bebeğin 40 yaşında bir yetişkin gibi göründüğü 10 yaşına götürüyor. bedeni duygularından, düşüncelerinden dört kat hızla büyüyen bir çocuk. bu rolü robin williams dışında yakıştırabileceğim kimse yok. belki izlemeden önce yetişkin gibi görünen bir çocuk olsaydım neler yapardım diye bir kendinizi yoklayabilirsiniz.

filmin ana konusundan bağımsız olarak ışıklı ayakkabılar, ağaç evi sohbetleri, kızlara karşı kurulan ittifaklar beni çocukluğuma ışınladı ama aralarında öyle bir şey var ki, bir anda hiç tahmin etmediğim yerden ortaya çıktı. jack'in odasında oturduğu sahnede dayım da bana seslendi:

-nevermore pabucu yarım çık dışarıya oynayalım.

ışıklı ayakkabılarımı kapıp zıplayarak geleceğim bekle beni:)

bayram merasimlerinden dolayı dün capsleri bitiremedim. bu sebepten bugün paylaşım yapıyorum. hepinize iyi bir bayram diliyorum.

saçma sapan başlık gördüğümde ben:


olumsuz bir eleştiri içerdiğinden dolayı tanımların silinmesini rica edip kendi çaplarında moderasyonculuk oynayan yazarlar:


sırf artı oy için kaliteyi arka plana atan ve buna ses çıkarmayan yazarlar:

yayınlandığı günü iple çekerdim.o kadar büyülü bir diziydi ki benim için unutulmazlar arasında yerini alacak hep. yurtta az kavgalara girmedik izlemek için.

norveç yetkililerine çağrı,

kışlıklarım ve kremlerim hazır.
bulun beni.

kimi zaman rüyalar bilinçaltımızın oyunu, kimi zaman da haberci rüyalardır. birçok kişi uyandıktan yarım saat sonra bile ne gördüğünü hatırlamaz. işte rüya defterinin amacı da hayatımıza dair ip uçlarını almak, aylar sonra okuyunca yaşadıklarımız arasında bağlantı kurabilmek. ömrümüzün büyük bir kısmını uykuda geçiriyoruz sonuçta iç dünyamızın bize neler anlattığını öğrenmek için güzel bir yöntem.

kim namus ve ahlâk şövalyeliği yapıyorsa bilin ki en namussuzu o' dur.

çoğu insanın "anamız babamız yok deriz" şarkısıyla tanıdığı grup. ilk dinleyişte anlamayıp dikkatle izleyince klibin lgbt temalı olduğunu fark etmiştim. sonda intihar etmeleri de klibe ayrı bir farkındalık katmış. güzel işler başarmalarının temelinde enerjilerinin de fazlasıyla etkili olduğunu düşünüyorum.
pamuk prensese aşık olan bir cücenin ağzından yazdıkları şarkı da gayet eğlenceliydi. hemen bırakayım aşağıya.

bir de bunun genel olarak sosyal medyada kadın peşinde koşan bunak erkek versiyonları (50+) vardır ki evlerden ırak.

oturup iki el tavla bile oynamazsınız bu eziklerle, öyle düşünün.

şükür sözlükte böyle tipler yok(!).

bu da mı dert olmuş?

bu arada; bildirim biriktirmekle ilgisi yok onun her zaman. biriktiren vardır belki, bilemem. bu kadar zararsız bir eylemden keyif alıyorsa bir insan, bırakın alsın. şu ülkede keyif alabilen varsa hâlâ bir şeylerden, bozmayın moralini.

ben biriktirmiyorum. aksine rahatsız oluyorum turuncu turuncu durunca, bakıyorum hemen.

3 ay girmedim, döndüğümde manzara buydu ve evet bu kadarına ben de şaşırdığım için ss almıştım:


kıssadan hisse; bir süre sözlüğe girmediğinizde istemeseniz de birikiyor.

bunun dışında sabahları baktığımda en fazla 20-30 arası bildirim olur ama gün içinde 10'u pek geçmez sayısı. * fakat bundan keyif alıp almadığım üzerinde hiç düşünmedim. bildirim işte yahu! kapatınca hiç gelmiyor. ne yapacağız o zaman, kendimizi bir yerden mi atacağız?

bak ama, uzun yazıları okuyup oylayan olunca mutlu oluyorum yazdıklarım boşa gitmediği için. o ayrı...

müslümanlar inandıkları ve içeriğine göre tüm yaşamını şekillendirdikleri kitabı okumuyorlar sorun yok. ama ateistler inanmadıkları kitabı okumuyorlar o halde cahiller öyle mi?

bazen yataktan çıkıp, mutfağa gidiyorum. kudurun asosyaller.

anonim kalamayanlarda bugün.

aman ben de kalamadım zati. kim var kim yok topladım buraya. yakında mahalle esnafını da çağıracağım tam olacak.

yoklama alıyoruz hadi bakalım sayın yazarın eşi olmayanlar el etsin.
ben değilim.

kötü bir yazım ile birlikte sanki başka bir alfabe kullanıyormuşum hissiyatını verdiğim için bilerek verirdim notlarımı nitekim anlayan olmamıştır hiç. benim için gurur verici bir durumdur bu.sadece kendim içindir o notlar be be ğim.