ne de güzel tanımlar girilmiş. yavanlastırmayan, üslup bozucu olmayan... o zaman bir iki alıntı daha ekleyeyim.

ilk nesne ilişkisi memeyle kurulandır.

freud daha da ileri giderek emmeden alınan doyumu cinsel ilişkiden alınan doyumun ilk örneği olarak görmüştür. 1905'te şunları yazar: “annesinin memesinden geriye doğru kendini bırakan, mutlu gülümsemesi, kırmızı yanakları ile karnı doymuş bebeğin uykuya dalması sahnesini gördüğümüzde daha sonra yaşanacak olan cinsel doyumun ifadesinin bir ilk örneği ile karşılaşmış olduğumuzu düşünmeden edemeyiz.” (yukarıdaki sevgili yazarın eşiyle olan örneği gibi)

çocuğun anne memesinden aldığı doyumun erişkin cinselliğinin doyumları için bir örnek teşkil ettiği düşüncesini freud hiç terk etmez. 1938'de kaleme aldığı, yarım kalan psikanalizin özeti yapıtında ise şöyle der: “annenin besleyen memesi çocuk için ilk erotik nesnedir, aşk beslenme gereksinimine yaslanarak ortaya çıkar. anne her iki cinsiyet için de ilk ve en kuvvetli aşkların nesnesi olarak daha sonraki tüm aşk ilişkilerinin ilk örneğini oluşturur”

peki ya annenin aldığı doyum? helene parat, sigmund freud'un birçok konuda cesur görüşler önermesine karşın bu konudaki utangaçlığını şaşkınlıkla karşılar.

çocuk için memeye yönelmek gereksinim düzeyinde ise anne için emzirmek çoktan arzu düzeyindedir. freud çocuk cinselliğinden söz ederek bir skandal yaratmış, ancak anne cinselliğinden söz etme cesaretini gösterememiştir.

meme çocuk için aşk nesnesidir ama çocuk da annenin aşkının ürünüdür. anne-kadın memesini bir olanaksız paylaşımda, arzuladığı-arzulandığı adama ve onunla aşkının meyvesi olan bu çocuğa bağlar.

bir sen bir de prezervatif bana sonsuza kadar uzayabilirmişsiniz gibi geliyor. tek ortak noktanız da bu değil. hasar aldıklarında yırtılıyorlar çabucak.

ek: bu kadar ince olmasına rağmen nasıl sıcacık tutabiliyorlar acaba?

ege üniversitesi'nde canlı dinleme şansı bulduğum, bilgi birikimine ve anlatım tarzına hayran kaldığım ekonomist.

kendisi oldukça kibar ve son derece entelektüel birisi. sadece kendi alanında değil çok çeşitli alanlarla derin bir bilgi birikimine sahip. özellikle eğitim konusunda harika tespitleri var ve her fırsatta bunların düzeltilmesini dile getiriyor. televizyonda bir dönem bilim üzerine de programlar yapmıştı. sanırım şu an youtube ağırlıklı olarak sürdürüyor yayınlarını. kanalında ekonomi, gündem, eğitim, bilim, kitap tavsiyesi gibi çeşitli yayınlar mevcut. kesinlikle takip edilip, sözlerine kulak verilmesi gereken önemli bir değer.
özellikle şu üç tedx konuşması kesinlikle izlenip, üzerine uzunca düşünülmelidir:

sözlükte bu tarz etkinliklerin artması sevindirici. tavla oynamayı bilmediğim için üzülerek katılamayacağımı bildiriyorum. ama kim bilir? belki gaza gelir fuzzy lee'den ders alır bir saatte öğrenir katılırım. umarım eğlenceli ve kalabalık bir turnuva olur.*

“kanka önümüzdeki ayın başında istanbula geleceğim bi haftalığına falan kalacak bi yer nasıl ayarlarız?” *
hoş ben evime birileri gelsin gitsin severim de insanların hoyratlığından gına geldi. haber vermeden bir arkadaşını da getirir, tek gelir diğer gün bir arkadaşıyla gelir, kanka yarın gelemeyebilirim sana der gece mesaj çeker uyumadın demi geliyorum diye mecbur beklersin, üç gün der bir hafta olur, bir hafta der iki hafta olur, senin için gelmiş gibi bütün işlerine rağmen birlikte gezesiniz ister. bunlardan sebep çok sevdiğim arkadaşlarım hariç telefonda bunu duyduğum an tünele giriveriyorum. bikaç hafta tünelden çıkmıyorum. şu an tünelden bile yazıyor olabilirim. keşke upuzun bir tünel olsam da bu hoyratlığa maruz kalmasam.*

ne yaşıyormuşuz yahu diye telaşlanmama sebep olan başlık.

başlığı bize destek diye açmışlar ama biraz şey gibi olmuş neysem sağ olsun var olsun.

artık bilinçaltıma kadar işlemiş ki sürekli maşallah, inşallahh * diyorum.
allah razı olsun diyene bazen senden de diyorum.
benim en büyük zorluklarım bunlar. kimsenin kolay kolay inancını sormam, inancıyla yargılamam haliyle kimse de bana karışmaz.

yahu zaten inancın konuşulacağı mı kalmış hangi çağdayız yaşayın gitsin.

rakı. yok adabı vardır yok şöyledir yok böyledir. rakı be rakı. içki bildiğin neyini bu kadar abartıyorsunuz.

yağız anadolu delikanlısı. kara kaş kara göz bir kardeşimizdir. ilgilenen gelin adayları ile görümce sıfatıyla mülakat yapabilirim.

insanlar nasıl yapabiliyor hayret ettiğim eylem. bundan 4 sene evvel 1.5 yıl sigarayı bıraktım. bıraktım ama nasıl zordu benim için. sigarayı düşünmediğim tek gün olmamıştır rüyalarımda bile sigara içiyordum. şuanki iş ortamımda hele neredeyse olanaksız bırakmam özellikle benim gibi sigaranın kokusunu duyunca canı çeken biriyseniz. ofiste içmeyen yok bıraktım diyen ikinci gün başlıyor öyle bir ortam. zararlarının farkındayım lakin 4 sene öncesine göre daha da sigaraya bağımlı olduğumun farkındayım. bıraktığım dönem sigara içenlerle aynı ortamda bulunmamaya çalışıyordum mesela bırakalı 8 ay geçmiş biri yanımda içiyor insanın canı bu kadar mı çeker? su çekmez yemek çekmez canım bu zıkkımı çeker. bağzıları bıraktıktan 3 ay sonra canın istemezmiş diyorlardı. nerde istemezmiş? yani ben bu mereti bıraksam ömrü hayatımın kalan kısmında canım hep bunu mu çekecek ne biçim illettir bu. sigara içilmeyen yeni zelanda, kanada gibi ülkelere mi taşınmam lazım nedir bunun çözümü bilmiyorum. dileğim 30'larımda sigara içen biri olmamaktır. gençlere de diyorum ki sakın başlamayın deli misiniz? koşsan tıkanırsın koku duyun azdır bazen öksürtür asla değmez sözde verdiği zevke. başlarım ileride bırakırım falan demeyin ne kadar zor olduğunu yukarıda anlattım. kısaca içmiyorsanız asla başlamayın başladıysanız daha da bağımlı olmadan bırakın.

edit: bkz verince çalışmadı. entry yazarken bütün harfleri küçüğe çevirdiği için aşağıdaki bkzlar aynı başlığa çıkıyo. arama butonuna manuel yazarsanız görebilirsiniz. sözlük büyük ı harfine duyarlı resmen.


ı harfiyle başlayan kelimelerde ı harfi büyükse ayrı bi başlık oluşturuyor. başka hiçbir harfte böyle bi sorun yok.
(bkz: ıstakoz) (bkz: ıstakoz)
(bkz: ılımlı) (bkz: ılımlı)
(bkz: ıslık) (bkz: ıslık)
(bkz: ıhlamur) (bkz: ıhlamur)

bir nazım hikmet şiiri;

kız çocuğu
kapıları çalan benim
kapıları birer birer.
gözünüze görünemem
göze görünmez ölüler.

hiroşima'da öleli
oluyor bir on yıl kadar.
yedi yaşında bir kızım,
büyümez ölü çocuklar.

saçlarım tutuştu önce,
gözlerim yandı kavruldu.
bir avuç kül oluverdim,
külüm havaya savruldu.

benim sizden kendim için
hiçbir şey istediğim yok.
şeker bile yiyemez ki
kâat gibi yanan çocuk.

çalıyorum kapınızı,
teyze, amca, bir imza ver.
çocuklar öldürülmesin
şeker de yiyebilsinler.*

başıma bu da mı gelecekti diyen hayvan.

benim için avril lavigne nin en sevdiğim şarkılarındandır

rengin - aldatıldık

ben beş yaşındayken karşı apartmandaki komşularımızdan birinin oğlu birini bıçaklamış, balkonda dondurma yiyorum ben de tatlı tatlı, sonra apartmandan bir adam çıktı karın bölgesi bütünüyle kan, anne diye bağırıyor sürekli, çok büyük şok geçirmiştim valla. sonra beni fena kan tutmaya başladı, 22 yaşındayım hala hastanede kan verirken başka bir yere bakarım.

edit: bir de şimdi olsa hemen çocuk için pedagoga vs. giderler "bu çocuk böyle bir şey gördü n'apalım?" diye. ben anneme sordum ne oldu diye diyo ki "cihan abin birini bıçaklamış ama çocuğun önemli bir şeyi yokmuş üzülme" sldksdjsd

cinsel kimligi ile insani yargılarsan.. elbette ispata çalışır.. velev ki eşcinsel sana ne bana ne.. ne acı bir durum escinselse.. hetero taklidi yapmak.. vallahi yatacak yeriniz yok..

asansörde bir erkek varsa ben de binmem. erkeğim.

gızgın çaklıt dayı.

- paşam menemen'de ayaklanma çıkmış, bir asteğmenin kafasını kesmişler.
+ yakın orayı.