aradan en az 2 yıl geçmeden hiçbir değeri olmayacak olan kıyaslamadır. daha şunun şurasında kaç gün oldu ki?

sıkı takipleştiğim, kedi aşkı dışında bir dünya ortak noktamız olan, neşeli yazar.
bir başlığımın mücadelesini onunla beraber verdik.
unutamam ben onu. *
hem sözlükte hem gerçekte,
güzel bir gün geçirsin dilerim.

ben mesai yapıp yeni bir özellik kazandırdığım zaman daha da fazla hissedilen ortamdır.

ps: test amaçlı tanım girmem gerek fakat saçmalayacak başlık bulamıyorum.

akşam yine akşam yine akşam

bize göre dış görünüşü ve bahtı güzel olan, allah'a göre ise takvada üstün olan kişi.

ölümlü şeylere ne kadar çok önem veriyoruz...

dünyanın en hümanist insanını bu ülkeye getir, "s.ceksin bunları s.ceksin" diye bağırır.

esnek, bükülebilir yapıdaki kıkırdaktır.
yapısında tip 2 kollajene ek olarak bol miktarda elastik lif bulunur.
kulak kepçesi, dış kulak kanalı,epiglottis,östaki borusu,plika vokalis(ses telleri),kuneiform kıkırdakta bulunan kıkırdak elastik kıkırdak yapısındadır.

perspektif olarak hatalı (ya da bilinçli olarak hatalı çizilmiş) çizimler yapmış, oluşturduğu blurlu tarzın sebebinin yüksek oranda miyopluk ya da astigmat olduğu düşünülen efsane ressam.

çok meşhur olacağım burada sebebiyse robnaja'nın kahkahası başlığını açan insan olmam olacak. abla biraz gülse de siz feyz alsanız yetiyor yani, siz düşünün hayatınıza gerçekten değerse katacağı değeri. hıhm.

(bkz: canım kardeşim)

güldüren bi yere kadar da,
gözlerinin içini gülümsetiyorsa hakkını yememek lazım*

bir the collapsable hearts club şarkısıdır.

grup şarkıyı 2016 yılında yaptıktan sonra the walking dead dizisinin yapımcılarının yaptığı şarkı seçmelerine yollar ve şarkı kabul edilir. zaten yapımcılar da bir bölüm için 7 kez çalınacak temposu yüksek, eğlenceli bir şarkı aramaktadır. şarkı kabul edilir ve dizinin 7. sezon 3. bölümü olan the cell’de kullanılır.

şarkının kullanımı o kadar muhteşemdir ki dizi de bu kadar eğlenceli ve pozitif bir şarkı olmasına rağmen hala her dinlediğimde hafif bir gerginlik ve ufak ufak korkular duymama neden olur.

dizinin benim için en gergin geçen bölümlerinden biridir the cell. daryl karakterini canlandıran norman reedus’a da, negan karakterini canlandıran jeffrey dean morgan’a da bir kez daha hayran olmamı sağlamıştır.

ama asıl mesele bu kadar gergin ve izleyenlerin sinirlerini bozan bir bölümde ve bölümün en huzur kaçıran anlarında bu kadar mutluluk veren bir şarkının kullanılıp istenilen etkinin ikiye katlanmasıdır. şarkı hissedilen gerginliği had safhaya çıkararak neden bu dizi için doğru seçim olduğunu kanıtlıyor.

easy street

alındı demiyor mu bir de... şu insan demeye dilimin varmadığı yaratıklar karşımda cayır cayır yansalar, elimdeki bir bardak suya muhtaç olsalar, karşılarına geçer o suyu kana kana içerim. öylesine kin ve nefret doluyum.

evliliği bir sorun olarak görmek sorunların en büyüğü olabilir. evliliğe "sorun" gözüyle bakmayanlar için diğer herşey aşılabilir küçük sorunumsular olarak yerini alır.

bu lavuğun uçurum marşı diye bir şarkısı vardır ki çok ağır sözler barındırır.

annem ve babam beni seviyor, hata da yapsam arkamda durur, başarısız olsam da bana değer vermeye devam eder diyorsa bir çocuk yani sevildiğinden eminse özgüvenli olacaktır. özgüvenin temel koşulu, koşulsuz sevmektir.

bugün maşallahı olan yazar. yazıyor yazıyor ve yazıyor...

dört halifeden biri dahi olsanız geçemeyeceğiniz tek sınavdır.