başlıktaki çizimler tek kelimeyle mükemmel . ellerinize sağlık diyorum her birinize. ben de arada kafa dağıtmak için * karalıyorum bir şeyler. bugün* birkaçını paylaşmak istedim sizlerle ama her an silebilirim.

bugün yani 21 mart doğum günümdü* fakat gün boyu hiç kimse tarafından hatırlanmadığı için bir kişi bile kutlamadı*. insan bir tuhaf hissediyormuş, tarif edemediğim nötr bir his.

edit: sadece hissettiklerimi paylaştım fakat birçok güzel insan mesajlarıyla beni mutlu etti, var olun.

rüzgâr olup özgürce dünyayı dolaşmak isterdim..

louis aragon'a ait realizm ve dram barındıran şaheser şiir.

'insan her şeyi elinde tutamaz hiç bir zaman
ne gücünü ne güçsüzlüğünü ne de yüreğini
ve açtım derken kollarını bir haç olur gölgesi
ve sarıldım derken mutluluğuna parçalar o şeyi
hayatı garip ve acı dolu bir ayrılıktır her an
mutlu aşk yoktur'

livaneli de pek güzel bestelemiştir

hasan hüseyin korkmazgil şiiri, hüsnü arkan'ın bestesiyle birleşince grup yorum tarafından icra edilen kaliteli bir esere dönüşmüştür.

öncelikle şiir, yapısı itibariyle bestelenmesi çok zor bir eser gibi görünüyor. hece ölçüsü ve tekrar eden bir kâfiye kalıbı olmaması sebebiyle hüsnü arkan'ın ne kadar muazzam ve zor bir iş ortaya çıkardığı gözler önünde.
bu eser; istanbul syhmphonic project'in dahilinde gerçekleşen 25. yıl konserinde olabilecek en iyi şekilde çalınıyor, söyleniyor. özellikle üflemeliler ile yaylılar müthiş bir uyum yakalamış durumda. senfoni, grup yorum'a can katıyor ama bunu yaparken öne geçmiyor bu özellikle çalışılmış bir hadise diye düşünüyorum.
bir eleştiri yapılacaksa o da şudur ki; parçada 03:00 - 03:20 arasında okuması epey zor bir kısım var. sürekli tize çıkılarak okunması gereken bir yer. burada kadın vokalin, onca back vokal'e rağmen sesinin yetmediğini görüyorum. burası, güçlü bir kadın vokal tarafından seslendirilseydi eğer, fevkalâde bir konser performansı ortaya çıkacaktı.

biraz garip bir çocuktum. her şeye inanırdım çünkü her şeyin mümkün olma ihtimali vardı bana göre. bir şeye hayır, olmaz, yok öyle bir şey diyemezdim. bu da diğer çocukların müthiş ilgisini çeken bir özellikti. çocukluk boyunca, özellikle akşam saatlerinde beni tam ortaya alıp cinli şeytanlı hikayeler anlatırlardı. anlatılanların gerçekleşmesi ne kadar az mümkünse ben o kadar inanırdım. altıma işeye işeye, çığlık atarak ağlaya ağlaya eve gelirdim. cinler gelir diye kesinlikle uyumazdım, uyumak için sabah ezanını beklerdim.

beyin tüm bilgileri depoluyor. cinlerin ayaklarının ters olduğu, insan kılığına girdikleri, özellikle yurtlarda kalan kız çocuklarına yaptıkları falan tamamen aklımda. resmen bekliyorum bi cin gelecek çarpacak beni. başka bir ihtimal söz konusu değil bana göre.

derken abim bir gece seslendi. o da uyumuyordu, anında güven duygusu ile doldum. sonucunda koskoca abiydi, cindi şeytandı hepsini döverdi. ben abin değilim, cinim dedi. evet böyle dedi. bu aptalca oyuna o gece ve sonraki geceler devam etti. ben bu salağın gece beni ziyaret eden bir cin olduğuna emin olarak büyüdüm çünkü adam profesyoneldi. inanmayınca ayakları falan ters hale getirir odanın ortasında dolaşırdı. ona inanmazsam beni çarpacağı konusunda tehdit ederdi.

bak kaç yaşına geldim, hâlâ selamlaşmıyorum adamla. korkudan değil ha, cinlere falan inanmıyorum. acımasız olduğu için kendi türüm olarak göremiyorum adamı. çünkü normal değil bunlar. resmen danalık.

mutsuzluğa, hüzne yenik düşmek istemediğim için sıkça yaptığım bir şeydir. zaten modum düşük bir de hüzünlü şarkılar açıp iyice psikolojimi mi bozayım diye düşündüğüm için hemen hareketli, insana keyif veren şarkılar açar iki şarkı sonra da kendimi toparlarım.

discord.gg/pb62nmuN

discorda bekleriz efenim. satrançseverler buraya!.

uzun zaman önce ayaklar baş başlar ayak olmamışken, okyanus ötesindeki hain henüz hocaefendi iken, malum yönetimdeki siyasiler ayaklarını öperken, ablalar oluşumu her ilde vardı. bunlar okullarda okuyan aynı zamanda yurtlarda ve malum cemaatin evlerinde kalan genç ve taze beyinleri zehirliyorlardı. ablalar diyince benim aklıma malum oluşum geliyor.

üye olmakta bir şey yok. ben üye olduğum kulüpleri bulamıyorum. discord benim için muallâklığın mekanı oldu. bütün herkes discord kurdu olmuş. elma kurdu biçare kalır haliyle.*

oksijen israfı
küçük erkek kardeşim..
kaslı
aslı adındaki kuzenimi kaydetme şeklim..
'npynn'
bir akşam tanımadığım bir numara aynen numarayı kaydettiğim şekilde "ne yapıyosun?" diye mesaj atmıştı.
kim olduğunu anlayıp, wp profiline bakmak için attığı mesajla ismini kaydetmiştim.

gerisi aynen isim-soyisim...

sözlüğe üye olan çok sayıda ünlü sima, şair ve edebiyatçılardan bahsediliyor. hele şu bilmem - x sanatçının kafa sözlük yazarı olması - gibi başlıklara artık ciddiyetle yaklaşmaya başladım.

genç olmaktan daha iyidir. en azından bir süre de olsa hiçbir şeyden haberleri olmadan, sanki herkes kendileriyle aynı durumdaymış gibi saf temiz bir şekilde yaşayacaklar.

insanın hayatta bıraktığı yerden yeniden başlaması, hiçbir şey değişmemiş gibi... mümkün mü?

zamanı durdurabilir miyiz? mümkün değil.

akıp gidiyor, hem de koşa koşa...

lise defteri adlı bir diziden bu alıntı. gezinirken diziye rastladım ve daha ilk sahnesinden böyle bir alıntı ile karşılaşmak, kendi düşüncelerimi ben çok küçükken yayınlanan bir dizinin ilk sahnesinde, günlüğe yazılırken görmek içimde garip, asla unutamadığım bir soru ile tekrar karşılaşmanın hüznünü ama bu sorunun tanıdık olmasının sıcaklığını uyandırdı.

son zamanlarda hiç olmak istemediğim umutsuz, karamsar ve sinirli bir insana dönüştüm. hayatı nerede bıraktım onu dahi bilmiyorum. daha doğrusu neden bıraktım? bıraktım mı? bıraktığım yeri bulup kaldığım yerden başlayabilir miyim?

umutlu biri olduğum için birçok sorunun üstesinden geliyordum fakat artık hiç öyle hissetmiyorum. tüm canlı varlıkları sevebilecek sevgiye sahipken artık birçok şey sevilmeye değer değilmiş gibi geliyor. ki öyle.

ben sanırım hayatı öğreniyorum. bir şeyi öğrendiğime hiç bu kadar üzülmemiştim. beni bir aydınlanma hiç bu kadar huzursuz hissettirmemişti.

karanlık bir parkta şarkı söyleyen isimsiz kuş,
neredesin?
neden ağlıyorsun, ben ve sen burada tekiz.
-kim taehyung, 4 o'clock.

sorgulamaması. medyada veya haber kanallarında gördüklerini tereddütsüz doğru kabul eden halkımız aynı zamanda dindar olmaları sebebiyle de mensup bulunduğu dine dair iyi vaatlerde bulunan kişiye sorgulamadan oy verecek kapasiteye sahiptir.

bu gün üzerinizde mavi bir simge taşıyabilirsiniz farkındalık oluşturmak için.

sevginizin yüreğinizde bir gökyüzü kadar olduğunu anlayabilen bireyler için...

ayrıca mutlaka izlemeniz gereken bir film adı da bırakalım: temple grandin.

atmosferin en düşük tabakasına troposfer denir. kutuplarda (6-8 km) ve ekvatorda (16-20 km) üzerinde yükselmektedir.

troposfer ve stratosfer arasındaki sınır , stabilize sıcaklıklarla tanımlanan tropopozdur.
hava, hava kirliliğinin nadiren aşamalı olarak uzaklaştırılması sonucunda ortalama olarak her 100 m’de (0,60 ° c) ile azalmaktadır.

troposfer, atmosferin dört katmanından en yoğun olanıdır ve atmosferin kütlesinin% 75’ine kadarını içerir.
ağırlıklı olarak azot (% 78) ve sadece küçük gaz konsantrasyonları (% 21) içerir.
neredeyse tüm atmosferik su buharı veya nemi troposferdedir.



troposfer, sıcaklığın sabit olduğu bir bölge olan tropopoz tarafından etkindir.
hava sıcaklığı stratosferde yükselmeye başlar. böyle bir sıcaklık artışı, tropopozun ötesinde çok fazla hava konveksiyonunu önler ve bu nedenle, gök gürültülü fırtına bulutları da dahil olmak üzere çoğu hava durumu fenomeni , kümülonimbus, troposferle sınırlıdır.

bu, dikey ve yatay hareketlerle sürekli sarsılan en sorunlu tabakadır.
düşey türbülans, bir yandan mekanik yükselmeler (sürtünme) ve diğer yandan da termik yükselişler (termo konveksiyon ve kararsızlık) ile belirleyen dünya yüzeyinin yakınlığına bağlıdır.

atmosferin dolaşımı kozmik faktörlere ( güneş radyasyonu ), küresel atmosferin durumuna, dünyanın ekseni etrafında dönme, (okyanus tuzluluğu ve sıcaklık ), coğrafi (kıtaların ve denizlerin dağılımı, bitkisel örtüler, buz örtüsü) bağlıdır. uzunlamasına, enlem, yükselen ve azalan hareketler ile sonuçlanır.

ataol behramoğlu'nun 1965 yılında yazdığı nadide şiiri.

ayrılıklarda acıyı hafiflemek için haluk levent'in yorumunu dinleyebilirsiniz.
pek hoştur vesselam.

boş zamanlardaki sanal aktivitelerin en faydalısıdır sözlükte yazarlık.

çoğumuzun bildiği analiz gücünden tutun da kelime haznesine, genel kültüre etkisini saymayacağım. *


güzel bir faydası gündemden haberdar olmak. amma velakin gözlemlediğim kadarıyla sözlüğümüzde zuhur eden akıl havzala almayan anket kalabalığı, faydalı başlıklar dışında bu kısmı da örtüyor, söylemeden geçmeyeyim dedim.

arkadaşlarımla geçirdiğim dolu dolu zamanları,
çocukluğumda yediğim ekmek arası domatesi,
çocukluğumda erkenden uyanıp çizgi film izlemeyi,
sokakta sabahtan akşama kadar arkadaşlarla oynadıktan sonra eve koştur koştur gelip uyumayı.