(bkz: hayata dair iç burkan detaylar)a bir örnektir.
birkaç gün önce, annemin yemek yaparken, yakın gözlüğünü taktığını görünce farkettim. garip bir histi gerçekten. bunun olacağını biliyoruz ama gün olup, gerçekleşince insan bir tuhaf oluyormuş.

45 dakikalık 8 bölümden oluşan isveç yapımı mini dizi. türkçe ismi hilafet olan dizi.

konusu, isveç’ten kaçıp ışid’e katılmak isteyen veya çoktan katılmış olan müslüman göçmen çocuklarının yaşadıkları… ışid’in isveç’te gerçekleştirmek istediği saldırı, avrupa’dan militan devşirme yöntemleri, örgüte katılmak isteyen isveçli gençlerin beyinlerinin nasıl yıkandığı hatta bu ülkedeki genç müslümanlar için örgütün ne kadar çekici olduğu ve rakka’ya götürülenlerin yaşadıkları gibi konuları gözler önüne seriyor.

şahsen sevdiğim bir dizi oldu. her bölümü gerilim dolu bir dizi. dizi bittiğinde bir müddet gerginliğim devam etti diyebilirim.

finalden anlaşıldığına göre 2. sezon yapacak gibi duruyor.

vücudun kontrolünü tamamen mantığın ele almasıdır.

bu başlığa yazmak için çok bekledim. katil olma eşiğine geldim, birkaç saniye ile katil olmaktan kurtuldum soğukkanlılığımla.
bu olayı anlatıp anlatmamak konusunda çok kararsızım, defalarca yazdım sildim.
yaklaşık 1 ay önce az kalsın katil oluyordum.
korkunç bir (hata demeye dilim varmıyor) mesleki tehlike başıma geldi. üstelik elimin altındaki küçük bir erkek çocuğuydu.
donup kalamadım bile. tehlike kendini belli eder etmez, arada milisaniyeler dahi yoktu, beynimden çocuğun şoka girmesi dahilinde neler yapabileceğim geçti aklımdan. ekipmanlarım tamam dedim, pozisyon ver dedim, hastayı sevk et dedim. yemin ederim milisaniyeler. ben bunları düşünürken ellerim harekete geçti, bunu yapmayı düşünmediğime yemin edebilirim, robot gibi çalışıp düzelttiler durumu. 15 saniye sonra da işlem bitti.

işlem biter bitmez çocuğa baktım, beni izliyordu, göz bebeklerini kontrol ediyordum, yüzünün rengini. düzelttim mi ben bunu gerçekten dedim, kalbim gerçekten hiç bu kadar hızlı atmamış ve hiç bu kadar korku dolmamıştım. beynimde tek bir düşünce vardı "az önce katil oluyordun!"

sakince kaldırdım çocuğu, içimde ardı ardına kıyametler kopuyordu. kaydını tamamladım, geçmiş olsun deyip gönderdim. onlar gider gitmez dizlerimin bağı çözüldü.

direkt ter boşaldı, ağladım, zangır zangır titredim. az evvel neredeyse katil olacaktım.

bu olayın etkisini atamadım bir türlü. oturup düşünüyorum, soğukkanlılık mıydı bu, el alışkanlığı mı, gerçekten katil olabileceğinin farkına varan beynim tüm duygularımı bastırıp bana doğru olanı nasıl yaptırmıştı?

sonra o çocuk 3 defa daha geldi. çocuğu her gördüğümde kalbim hızlandı. sakinliğimi korudum, ellerimin titremesine izin vermedim, işimi devam ettirebildim.

bugün hala kendimi suçlasam ve bu mesleği yapıp yapmamak konusunda kararsız kalsam da, sanırım soğukkanlı olmak, anın korku ve heyecanına kapılmamak tam olarak bu.

öyle işte sözlük. gerçekten katil oluyordum.
hatırladıkça nasıl sakin kaldığımı hala algılayamıyorum.

#haftanın sorusu:
karma’nın adaletine inanıyomusunuz? öneriniz var mıdır ?

iyi geceler sayın dinleyen, sizinle yazışmış mıydık?

ben sek ve yayın ortağım thekirpiks ile saatler türkiye'de tam 23.00'ü
gösterirken bomontilerimizi almış ve mikrofonlarımızın başına geçmiş olacağız.
bu programda twerk yapmak serbesttir, çay içmek yasaktır.
şimdi ışıklarınızı kapatın,koltuklarınıza yaslanın ve silah zoruyla çıkarıldığımız kafa sözlük stüdyolarında bize katılmanın zevksizliğini yaşayın. olumsuz havası ile nam salmış kirpi'nin betimlemelerine teslim olurken, benim kafama göre takıldığım bu apartman boşluğunda sizlerin katılımını görmek umurumuzda değil.
biz çıkacağız, konuşacağız.
prensip olarak umursamıyoruz.
metinsiz, hazırlıksız, tamamen doğaçlama olarak çıkıp konuşacağız.
kim bilir belki ilerleyen saatlerde trol yazarları ifşa oylaması yaparız.

sohbetimize katılmak, yayında sesini duyurmak isteyen sevgili yazarlar
aşağıya bıraktığımız linke tıklayarak skype uygulamasından bize
katılmak istiyorum yazdıkları takdirde, biz onları arayarak bağlayacağız.

skype link :
join.skype.com/invite/hcAi6...

yayınımızın ilk özel konuğu sevgili daddy olacak.
kraliyet armasının voldemort'u olmak için neler yapmak gerekiyor bunu tartışacağız.
belki de konusunu bile açmayacağız. kafa nereye biz oraya.

konuğumuza sormak istediğiniz soruları bu başlık altına yazarsanız, yayın
sırasında dikkate alıp soracağız. ayrıca yayın başladığında #haftanınsorusu
etkinliği kapsamında soracağımız soruya bu başlık altından cevap verebilirsiniz.
en yaratıcı, en çok oylanan cevabın sahibine de belki sürpriz yaparız.

dipçe : sevgili dostlarım, kimine göre felsefe kimine göre de boş yapan iki
insanız. her koşulda, olumlu ya da olumsuz eleştirilerinizi benim portakal
sandığına fırlatırsanız yayından sonra tek tek ilgilenip dikkate alırım.
(bak bu umurumuzda).

günümüz koşullarında hiç kuşkusuz hayatı daha yaşanabilir hale getirir.

sabahın minik sürprizidir. kahvaltı niyetine de gider. yapmak lazım.

pazartesi günü derste lazım olacak olan uhunun pazar gecesi aklıma gelmesi rezaleti.

ulan bi zamanlar okurduk be. keyif de alırdık.
neyse

ama son zamanlarda bir kaç yazar var okuduğum.
@pike
@antagonistx
evet iki taneymiş.

tabii ki favorilerim değişmiyor.
@i am melting lannn melting
çok okuyamasam da
@ateist kaplumbağa
güneş*

bir de @ozgur1ey var üslubunu sevdiğim. bilhassa anlatıcı üslubunu.

bu tanım niye böyle oldu? üzüldüm bak.

katıldığım önermedir. eğitim sistemi çalışmaya dayalıdır. öğretmenler de bu sisteme uyum sağlayarak çalışkan öğrencileri daha çok severler. sınavlar çalışkanlığı ölçer. çünkü patronlara çalışkan işçiler lazımdır. ne kadar çok çalışıyorsanız, o kadar iyi bir kölesiniz demektir. bazen patronlarınız tarafından tebrik edilirsiniz, çalışkan olduğunuz için. aslında çalışkanlığınız onlara değil, size yarar sağlasa tebrik edilmezsiniz, umurlarında bile olmazsınız. tebrik ettikleri şey çalışkanlığınız değil, daha verimli bir köle olmanızdır.

okullar bilgiyi öğrenmeyi öğretmez, bilgiyi öğretir. oysa öğrenciler depolama alanı değildir. okulda öğrenilen bilgilere günümüzde çok kolay ulaşılabilir. zaten önemli olan bilgiyi öğrenmek değil, bilgiyi doğru yorumlayabilmektir. fakat okullarda bilgiyi yorumlamanız istenmez. çünkü sistem için önemli olan doğru düşünen, sorgulayan, araştıran bireyler yetiştirmek değil; öğrencilerin çalışkanlığına göre değerlendirme yapmaktır.

hakikaten öğlenden benim de hissettiğim gerilim.. her şey noktayla başladı: biri de bana mesaj attı: soru işaretinden sonra konan iki nokta ne anlama gelir, diye... ciddiye alıp tdk misali cevapladım haa*... ne dese beğenirsiniz: küfür ve tanışma teklifi... bastım engeli....
eleman bildiğin sarkmak için bahane bulmuş, deli*

ama size de kırgınım sözlükçüler. insan bi'uyarır: aman hincime bugün sözlükte bi gerilim var mesajlara cevap verme onlar bahane diye...

kan donduran bir türkiye gerçeği. iki masum insanın bu kadar canice öldürülmesi ilkel afrika kabilelerinde bile görülmüyor. artık bu tip olaylarda hukuk tam anlamıyla caydırıcılık misyonunu yerine getirmeli. bu kadar ağır bir vahşetin sorumlularının ıslah edilip topluma kazandırılması gibi bazı normlar imkansızdır. gereken daha ağır müeyyidelerdir.

burada insanları (en azından mizantropist olmayanları) tereddüte düşüren şey “trene ellemezsek 4 kişi kader olaraktan ölür ama yönünü değiştirirsek bir kişiyi biz öldürmüş oluruz” düşüncesi. benim ahlak anlayışıma göre yönünü değiştirmesen de o 4 kişinin ölümünü engelleme imkanın varken engellemediğin için onların da ölümünden sorumlu olursun yani ben tramvayın hangi yönde gittiğiyle hiç ilgilenmiyorum ve olaya “bir kişinin mi ölmesini istersin 4 kişinin mi?” şeklinde bakıyorum ve trenin yönünü değiştirip 4 kişiyi kurtarmak adına bir kişiyi öldürmeyi tercih ediyorum. ancak o bir kişi elon musk ise işler değişir tabi.

1817 abd doğumlu yazar, şair, düşünür, kölelik karşıtı aktivist ve filozoftur. thoreau, yazılarında pek çok kere kölelik karşıtlığına yer vermiş ve devlete vergi ödemeyi reddederek hapis yatmıştır.

yazarın ideal devlet ve yönetiminde çoğunluğun kararı ve doğru olan ters düşüyorsa doğru olandan vazgeçmek doğru mudur? ya da her türlü vicdani karar yasa koyucuya bırakılmalı mıdır? gibi daha pek çok sorunun irdelediği eseri ''sivil itaatsizlik ve pasif direniş'' adlı eseri gandhi'ye ilham kaynağı olmuştur.

kendisini ziyarete gelen arkadaşının ''senin gibi bir adam nasıl oluyor da hapiste anlamıyorum'' sözü üzerine ''sen nasıl hala dışardasın asıl ben anlamıyorum'' diyen thoreau'nun ve ironik dilinin en güzel eseri olan ve walden gölü kenarına inşa ettiği bir kulübede modern toplumdan uzak yaşadığı ve modern toplum eleştirisi niteliği taşıyan iki yılını kaleme aldığı ''walden'' adlı kitabı okunmaya değerdir.

''asıl problem sivil itaatsizlikte değil, sivil itaatliliktedir. vicdanını hükümet otoritesine teslim edenler felaket tehlikelidirler. unutmayın körü körüne teslimiyetçilerin olduğu yerde “derebeyleri” türer.''

sadece beğendiklerini oylayan normal bir insan olması muhtemel kişi.

insanların oyladıkları şeyi gerçekten okuyup okumadıkları * tam olarak anlaşılamadığından seri oy işi bazen rahatsız edici oluyor "ezbere oyluyor yahu bu!" düşüncesiyle. o yüzden tek tek yumurtlayan fukara tavuğu misali aralıklı oylamak daha güzel gibi sanki.

ya da bir tek bana öyle geliyor. bilemiyorum altan...

tiksindiren katalog.
kırk yılın başı bime gittim o da buna denk geldi.
annemler bimden çıkmaz, ne satsa alırlar, bim çocuk satsa alır bunlar diyordum ki. bim benim hayal gücümü bile aştı.

kendisinden daha uzun olduğum kızdır. özgüven sağladığı doğru ama bir yerden sonra topuklu giymek falan boş geliyor. zaten boyunuza göre sevdicek bulamıyorsunuz.*

benim de birkaç sorum olacak;

celebrant kim?
neden celebrant?
ben neden onu merak ediyorum?
öğrenince elime ne geçecek?
neden böyle bir uygulama var sözlükte?
işsiz misiniz?

teşekkürler.

hz. ali bu topluluğu kuduz köpeğe benzetmiştir.

kuduz köpek benzetmesi çok ilginç bir benzetmedir. bilindiği gibi kuduz köpekler, ısırdıklarını da kuduz eder. bu topluluk kime dokundu ise; tıpkı kuduz köpeğin karşısındakini kuduz ettiği gibi, onlar da bulundukları toplumu zehirlemiştir.

bu durum öyle bir hal almıştır ki; zühd elbisesi giymiş bu eşek topluluğu, islami kimliği ruhban anlayışa indirgemiş, gerçek manada islam ile şereflenen müslümanlar dahi, bunların haleti ruhiyesinden dolayı bunlarla savaşmaktan imtina etmişlerdir. çünkü; karşısında namaz kılan, alnında secde izi çıkmış, diz kapakları secde etmekten ötürü soyulmuş zahid görünümlü bir grup vardır.

hz. ali'nin bu toplum ile ilgili başka bir benzetmesi ise; bu topluluğun küfrün elindeki ok olması meselesidir. çünkü bu topluluğun yaptığı bütün eylemler, islami kimliğe gizlenmiş, küfür sistemine hizmettir. fısk, günah, küfür, şirk, irtidat vb gibi birçok kavramı, kendi kafalarına göre yorumlamış, bu kavramlar ile ilgili hüküm verme konusunda, karşı tarafı katletme noktasında çok katı bir tutum sergilemiştir.

hz. ali'nin en bilinen benzetmesi ise; marikin benzetmesidir.
marikin'in anlamı; dinin özünü kavrayamamış, dar görüşlü, cahil ve kıt insanlardır. bu grup belki de islami açıdan en tehlikeli gruptur. çünkü; şekilciliği dinin önüne koymak, şekilciliği din haline getirmektir.

peki bu grup nasıl meydana çıktı?

tarihi kaynaklar, bu grubun sıffin savaşı'nda yaşanan hakem olayının akabinde meydana çıktığını mütevatir bir şekilde ortaya koymuştur. hz. ali'nin ordusunda, muaviye ye karşı savaşan bu grup, amr bin as'ın hilesinin akabinde ortaya çıktığı mütevatir bir görüştür.

hariciler, geleneksel selefilerden ziyade, vahhabiler ile daha yakın bir benzerlik halindedir. geleneksel selefilik anlayışında öze dönüş temel prensip iken; vahhabilik hareketi yeni bir islami metodun hakimiyetini benimsemektir.

herhangi bir iş, uğraş, sanat, zanaat alanlarında uzmanlaşmak ya da ustalaşmak olarak örneklenedirilebilecek şeylerdir.

örneğin bir pide ustasının hamur açışı, marangozun ahşap işlemesi, modacının eskiz çizimleri, berberin makas sallaması, oyuncuların sahne performansları, davulcunun atakları vs dışardan göze, kulağa önce iyi, sonra da "aaa ben bunu yaparım yaa!" fikri ile oldukça kolay gözükür, gözükebilir.

ta ki bu veya buna benzer bir ortamda/okulda, ilgili hoca/usta yanında ilgili işi öğrenmeye adım atana dek.