sevilesi insanlardır.naptı size trakyalılar!karadenizli olarak diyorum bunu.eğitim ve kültür seviyeleri yüksek,samimi, sıcakkanlı,uyumlu insanlardı hepsi.keşke herkes trakyalı olsa!lüleburgaz,çorlu,edirne, şarköy sehayatlerimde de tek bir olumsuzluğa rastlamadım.şiveleri candır,kötü insan tanımadım.

sol framede sıkça karşılaşmaya başladığım yazar. ışıl ışıl maşallah, hoş gelmiş.*

ünlü filozof diyojen, zenginliğinden başka marifeti olmayan, kibirli mi kibirli bi adamla dar bir sokakta karşılaşır. adam ukala şekilde:
- ben bir serserinin önünden kenara çekilmem, der ve yerinden kımıldamaz. diyojen kenara çekilir ve cevap verir:
- ama ben çekilirim.

sen okulunu bitir ben sana iş bulurum.

allahın en kızdığı şey kibirdir.
fakat alimlerin vakarına kızmaz.
bilgili olun, kendinizi yetiştirin ve dik durun.
kendinize bol bol zaman ayırın.
ömrünüzü ve zamanınızı başkalarının saçmalıklarına harcamayın.
fakat bu gücünüzle iyilik yapmaktanda geri kalmayın.
başkalarına faydanız olmayacaksa ; özgüvenin ne anlamı kalırki.

eskiden kullanılan ve dijital saatler yayılmadan önce saat başlarını yuvasından çıkan bir guguğun ötmesiyle hatırlatan duvar saati türü.

tez canlı bir insan olarak ruhumu daraltır. hadi biraz daha hareket,ha gayret!

aksine ben de efendi seviyorum. ciddi ciddi efendi birini gördüm mü, bu hakikaten böyle bir insan mıdır? yoksa kimseye göstermediği bir yerlerde etik anlayışı, serserileri bile mumla aratatacak nitelikte midir?, diyorum.

yaşamı sembolleyen, her gün tepeye tekrar tekrar aynı taşı taşıyan mitolojik karakter.

güvendiklerinden sağlam kazıklar yiyen insandır.

benim için yeri çok ama çok ayrı olan kitap.

sanırım ortaokul 3. sınıfa gidiyordum. öğretmenim bu kitaptan bahsetmişti. bende o dönemler öğretmen delisiydim. babama zorla aldırmıştım. okuduğum hem ilk romandı hemde ilk şahsıma ait kitabımdı. gözüm gibi bakmıştım kitaba. inanmazsınız geceleri bile koynuma alıp uyuyordum.

bütün sayfalarını anneme sesli bir şekilde okumuştum. o da bende bayılmıştık kitaba. sonra onu ben bi kız arkadaşıma verdim okusun diye, bir daha geri getirmemişti. bende utandım isteyemedim...

tabi o zamanlar zeze'nin hayatı bana çok güzel ve eğlenceli gelmişti. büyüyünce zeze'nin hayatının boktanlığını fark etmiştim.

türkiye'de bir dönem yasaklanmış kitaptır.

üstün zekalı olarak tanı konulmuş bireylerin toplumla uyum sağlamakta zorlandıklarını, orta zekalılara göre her şey daha kolay geldiği için canlarının sıkılabildiğini söylemişti bir hocamız. aklın fazla gelmesinin de zorlukları vardır elbette.

büyük ihtimal ile 57 yaşında emekli bir matematik öğretmeni olan şahsımdır.

erkekleri kaçırmamak için mi? kadınsız olsa, fikirlerinizi yazamıyor musunuz? ya da kadın var diye mi bir şeyler yazıyorsunuz?
değişik olduğunuz kadar komik canlılarsinız yahu.
ya da kadınlar, kendi hür iradesiyle bir sözlüğe üye olup, bir şeyler yazamayacak canlılar mı?
(bkz: kafamda deli sorular)
bir varsayım sorgulaması.
edit: başlık böyle mi açılır?
(bkz: kadın sözlük yazarı hesaplarının yönetimin fake hesapları olma olasılığı)
edit2: başlığın açılış hali (bkz: kadın sözlük yazarı hesapları yönetimin fake hesapları mı)

(bkz: meriç aral)

babamın 4 kızı olduğunu düşünürsek neredeyse sevgi sözcüklerini tükettiğini varsayabiliriz.
isimlerimizle nadiren hitap eder, genelde z harfini s sesiyle çıkartarak kızım der. bana en küçük olma kontenjanından bir tanem ve aşkım dediği de oluyor. dördümüzü bir arada gördüğünde ise şöyle bir bakıp hazinem, varlığım diyor.

öğrendikleri "erkeklik" algısına uydukları, en "errrrrrrkek"in kendileri olduğunu belli etmek için yaptıkları her şey. çok itici ve komik oluyorlar.

"sessizliğin sahibinin ses olduğu
üstelik kökten uca doğru çürüdüğü ağaçların
tuhaf bir zamanın içinden geçiyoruz"

(bkz: gard şiir)

kadın dokturu rüyanda gör o zaman !!!!!