her şeye gülebilmek. ciddi olamamak.

zaten herhangi bir şeyden zevk almak haram...

(bkz: koparılan çiçekler)

aşk acısı çeken yazarlar arasında değilim ama gelecekte dahil olabilme ihtimalime karşı bir istekte bulunmak istiyorum. başımıza ne geleceği belli olmaz sonuçta.*

biraz eski kafalı olduğumdan aradığımın beni arayan kişi olduğu inancındayım. aynı zamanda arayanın belasını ve mevlasını bulabilme konusunda çok yetenekli olduğunu da biliyorum.*

"ucu yâr zülfünde yol gerek bana." demiş karacaoğlan. yolumun sonundaki insana gelsin.***

feride hilal akın - canımsın sen.

machiavelli'nin prensi, dünyanın en etkili kitaplarından biri olarak kabul edilir. birçok dile çevrildi ve birçok kuşak tarafından okundu. 1509'da italyan politikacı, filozof ve diplomat niccolo machiavelli, prens: dünyanın en zor kitabı kitabını yazdı.

bu kitapta iyi yönetişimin unsurlarını inceliyor ve bir hükümdarın bir devleti yönetirken nasıl sağduyulu davranması gerektiğini açıklıyor. ayrıca, bir prens olarak görevini yerine getirirken nasıl şövalye görüneceğini ve otorite ile nasıl konuşulacağını gösterir.

görünüşte prens, siyaset felsefesi üzerine bir kitaptır; ancak aynı zamanda okuyucuların siyaseti nasıl yöneteceklerini anlamalarına yardımcı olan eğlenceli bir okumadır.

prince'in girişinde machiavelli, tüm büyük liderlerin belirli özelliklere sahip olduğunu açıklar. bu liderlerin asil olduklarını ve devletlerinin bütünlüğünü ve ihtişamını arttırırken korumak istediklerini iddia ediyor. devletinin şanını korumak, siyaseti olarak ikiyüzlülüğü savunmasını gerektirdiğinde, bunu tereddüt etmeden yapmalıdır. bu ikiyüzlülük fikri, siyasetteki aldatma kavramına dayanmaktadır.
prens'in 1. bölümünde machiavelli, iyi liderliğin kendini tanımakla başladığını gösteriyor.

bu noktayı daha fazla açıklamak için, prens'in 2. bölümünde machiavelli, julius caesar'ın iktidara yükselişini anlatıyor. ve hem dürüst hem de hain görünerek roma'yı nasıl birleştirdiğini anlatıyor. ayrıca, sezar'ın muhalefet partilerini katlederek konumunu nasıl koruduğunu da açıklıyor.

esasen, giriş ve ana paragraflarında niccolo machiavelli, devletin şanını güçlendirirken toplumun bütünlüğünü korumaya çalışan her büyük liderin beklentilerini ortaya koymaktadır. bir prens, kendisi için en kutsal olanı, yani devletinin bütünlüğünü ve şanını ne pahasına olursa olsun koruyacak kadar asil ancak aldatıcı olmalıdır.

ancak kitapta anlatılan fikirlerin korkunç sonuçlara yol açabileceğini düşünenler de var. bu yazıda, bu ünlü kitapta ifade edilen görüşlerden bazılarını tartışacağız ve onlara yöneltilen eleştirilerden bazılarını ele alacağız. prens, italyan siyaset düşünürü niccolò machiavelli tarafından yüzyılın ikinci yarısında kaleme alınan siyasi bir incelemedir.

eser, mükemmel bir hükümdarın nasıl olması gerektiğini tanımlamaya yönelik bir girişimdir ve bu duruma nasıl ulaşılacağına dair bazı öneriler içermektedir. machiavelli'ye göre mükemmel bir yönetici hem güçlü hem de bilge olmalıdır. hem karanlık bir ahlaka hem de hafif bir ahlaka sahip olmalıdır; ve halkına karşı merhametli olmalı ama aynı zamanda düşmanlarıyla uğraşırken de acımasız olmalıdır.

ayy kafamı cama vurdum. yetmedi biri ışığı açtı perde ardında öylece kalakaldım. aklımda, hababam sınıfı'ndan, şu replik canlandı: bacaksız amca, niye böyle yapıyorsun?.. kahkahayla gülüyorlar bana sözlük. mevzu var, öğrenemedim. kafam acıyor. *

ruhsal dengede ki değişimler sonucu ortaya çıkan ve kişinin değişik tepkiler vermesine sebep olan, odağında hislerin olduğu içsel gerilimlerdir.

nicolas miller adlı sanatçının gözünden.

kesinlikle ahterbin değil.
kendisinin çok agresif sinirli ve kaba olduğunu söylüyorlar.
birde duyduğuma göre karanlık bir yanı varmış.

doğa bir banka olsaydı, onu çoktan kurtarmışlardı. eduardo galeano

koyu renkli perdelerin arasından sızan gün ışığında aydınlık bir cumartesiye uyandım bugün. içim biraz huzursuzdu sanırım, rüyalar ve rüyalar arasında yorgun bedenimi güçlendirecek bir uyku için mücadele ettim.. en sonunda tekrar ve tekrar aynı şekilde uyumaya çalışmaktan usanıp perdeleri araladım. ki ışık biraz da içime doğsun diye.
kahvemi içtim. biraz sohbet ettim. - @miko akşam üzeri oldu bu arada, ben hâlâ heyecanla bekliyorum. keşke sürpriz sen olsaydın.-
sonra günlerdir yaptığım gibi birilerini aradım tadilatlar ve yapılacaklar için, evin prensesi de külkedisi de ben olduğum için artık temizliğe giriştim yine yeniden günlerdir yaptığım gibi.
sonra ancak öğleden sonra kahvaltı için ara verdiğimde grey's anatomy izledim.

bir şeyi çok uzun zaman boyunca yapınca istemsiz bir bağ oluyor. tam 2010 yılından beri hayatımda. bir seri, aynı zamanda da cumartesi kahvaltılarımın eşlikçisi. üzgünüm.
diziyi izlerken birden gözümden yaşlar süzülmeye başladı. veda etmek zorunda kaldığım şeyler beni üzüyor. grey dedi ki "yeniden başlamak için hazırım." ben de öyle hissediyorum. yeni bir hayat istiyorum. yeni bir başlangıç istiyorum. ama bunu sıfırdan başlayarak yapamam. herkes gibi değilim hiç de olmadım. ben, beni çok incitmiş olan zaman dilimlerini bile silmek istemiyorum hayatımdan. çünkü bugün hayat karşısında bu kadar cüretkar ve duygularla yaşamamı sağlayanlar bunlar. hayatımı değiştirmek istedim ayağa kalktım. ama her şeyi yakıp yıkamam. bir ağaç gövdesi geçmişim, üzerine inşa etmek zorundayım. büyürken aldığım yara izlerime dokunarak sevmelisin.

engin hoşgörüsüne sığınarak;



ahh, ne vuruyonuz ya, nasılsa biri yapacaktı?*

bir zamanlar çok düşündüm 6 ay falan tüm kıyafetlerimi çöp poşetlerine doldurdum. ailem benden sonra kolay atsın diye kıyafetlerimi çöp poşetlerinin içinden kullandım. aile içi şiddet yaşıyordum. kemiklerim falan kırılıyordu o derece, üzüntüden iki kere zona oldum ve bir sürü hastalığı yaşadığım iki yılın sonunda artık dayanacak gücüm de kalmamıştı.
sonra bir manevî ağabeyim * beni bırakmadı kendi halime... bırakmadı gecelerce telkin etti. ben o halden kurtuldum. ben niye ölüyorum ya, onlar ölsün kafasına geldim.
şimdi yine mutsuzum zaman zaman hayat zorluyor lakin her şeyi bir kazanç görüyorum. intihar çözüm değil bunu biliyorum. siz de bir şeylere sarılın, çok zor farkındayım lakin bunu sizden başka yapacak kimse yok. kendinize en kolay meşguliyetler bulun, ben karikatürlere sardım siz baska şeyle eğlenirsiniz bilemem ama pes etmeyin.
bu hayat sizin biricik hayatınız. elbette her an mutlu olamayız; küçük küçük mutlu anlar bile yetiyor bana.

tam olarak şu:

göğe bakmak, denizi izlemek, dağları seyretmek.

kral arthur'un efsanevi kılıcı.
yukarıda zaten kılıç hakkında bilgi verilmiş.

benim değinmek istediğim konu excalibur'un kını.

mitoloji okuyan herkes, kılıcın erkeklik sembolü olduğunu bilir. latince kılıç anlamına gelen gladius kelimesi penis kelimesinin eş anlamlısıdır. kılıç kını anlamına gelen vagina da kadın üreme organına isim vermiştir. (klitoris kelimesi ise kilit kelimesiyle aynıdır. klitoris vajinanın kilidi demektir. kilit ve anahtar sözleri yunancadan dilimize geçmiştir.) bu kadar etimoloji dersinden sonra excalibur'a dönelim.

merlin, kılıcını hayranlıkla izleyen kral arthur'a kılıcı mı yoksa kınını mı daha çok sevdiğini sorar. kral arthur hiç düşünmeden "kılıcı çok seviyorum" der. merlin ona bu cevabın akıllıca olmadığını, kının kılıçtan on kat daha değerli olduğunu söyler. çünkü kın sahibini her türlü yaralanmadan koruyacaktır.

yukarıdaki bilgileri bir araya getirdiğimizde kın bir anneyi, eşi, kız evladı kısaca bir adamı çok seven bir kadını temsil ediyor diyebiliriz. "bir kadın, evladını korurken üç tane güçlü adamdan daha kuvvetli olur" derler. eşlerimiz bizi bizden korurken de insan üstü efor sarfeder. bu korumaya herkes mazhar olamaz. kılıcı gölden alan kral arthur'un ruhu çok yüksektir ve kalbinde kötülük yoktur. kanı asildir. kral arthur'un temsil ettiği şövalye ruhuna ve asilliğe erişenler kının korumasına mazhar olabilirler.

son olarak kral arthur'un kız kardeşi morgana'nın kını arthur'dan çalması da o zamanlarda da görümcelerin ortalığı karıştırmaya meyilli olduklarını gösterir.

bu entry tamamen kendi görüşlerimden ve çıkarımlarımdan oluşmaktadır. yanlışım varsa affola.

sanıyorum insanlığın başından beri medeniyet ile birlikte gelişip günümüze kadar gelmiş bir sanattır. birçoğumuz heykel dendiği zaman michelangelo'nun davud'unu musa'sını; auguste rodin'in düşünen adam'ını aklımıza getiririz fakar primitif toplumlarda bile heykelcilik görülmektedir.

verimlilik tanrısı magna mater heykelleri bu halklarda çoğalır; geniş kalçalı, iri gögüslü, taşkın karınlı buheykeller kişisel özellik taşımazlar. frontaldirler. çıplak veya giyinik-süslü olabilen bu heykellerde baş, vücuda oranla büyüktür ve vücut eklemleri belirtilmez. gözler iri, parlak; kaşlar göz şekline paraleldir. parmaklar uzun, hareket duruktur.

bundan sonra arkaik heykeller gelir. üç boyutlu heykeller bir çizgi üzerine oturtulur. insanoğlu ilk kez mekanı ifade eder. tipler yavaş yavaş kişilik özelliği göstermeye başlar ve eklemler daha da belirginleşir. primitif kadar abartılı olmamakla beraber gözler yine açıktır, her şeyi görüyormuş gibi görünür. süs unsurundan çekinilir.

sonra klasik heykeller başlar. tanrısal bir ifade yerini dünyevi insan tipine bırakır. iç dünyasını dışarı yansıtmaya çalışan bir insan modeli okunur. duygulanmalar görünür. optik görüntü idealize edilir. heykel yüzlerinde bir duygusal ifade yer almaz fakat bir insan görünüşü hakimdir. abartı yoktur; ölçüye ve dengeye önem verir. asimetrik vücut kuruluşu, simetrik arkaik duruştan ayrılır.

barok heykeli, resminden sadece renk eksikliği ile ayrılmaktadır. zarif ve uzun vücutlar, detaylar gösterilir. el kol hareketleri bir iş yaptıkları için değil görüntü güzelliği için kullanılır. madde ifadesi önemlidir. damarlar, adaleler gösterilir. pozlar, bir oyundaymış izlenimi verir.

ayak fetişcisileri için amme hizmetidir fjfjgj.


terlik çok güzel ama benim değil. 37 numara bu bana gelmez.

victor hugo 'nun 19.yüzyılda yayınlanan notre dame'ın kamburu romanındaki baş karakterin adı.

sevdiğim/değer verdiğim kadınlar dışarı çıktıkları anda aklım hep onlarda. her an merak ediyorum. mesajıma geç cevap verirse arıyorum. bekleyemiyorum.
bu ülkeyi bu hale getiren her pislikten nefret ediyorum.