jack london- genç boksör.

nerde o eski bayramlar dedirten bir bayram havası.buruk bir sevinç kapliyor yüreğimi.

melting allah belayı vermeye, şaşı bak şaşırdım ama yine de anlamadım. koysana kedi kitap el ayak da ne olduğunu bilelim, puh..
vertigom azdı, fotoğrafa bak!

bunu örnek al!

oradan buradan aşırmaların arttığını düşünüyorum. bazen düşünmüyorum, gözlemliyorum. bizzat okuduğum bildiğim kitaplardan çok ama çok "benzer" cümleler hasbelkader karşıma çıkıyor. altta tabii ki alıntı filan yazmıyor, kitap ismi geçmiyor. arkadaşlar ben bilgiye inanırım, insanın öğrenme kapasitesine de büyük saygı duyarım. ama binlerce yıldır bildiğimiz bir şey var ki o da insanın belli bazı sınırları olduğudur. her şeyden önce zaman ve mekânla sınırlanmış bir varlıktır insan. bir insan ömrü bilgi söz konusu olduğunda oldukça azdır. yani öğrenilecek şeylerin, bilginin sınırsızlığı göz önüne alındığında çok azdır. dolayısıyla intihal yapmayın, madalyaya tamah etmeyin. simit satarak onurlu yaşayın. bir insan sanat, felsefe, edebiyat, müzik, tarih, mitoloji gibi müthiş geniş bir yelpazede onlarca özgün yazı kaleme alamaz. alır almasına da bunlar çok istisnai insanlardır ve ben aramızda olduklarını düşünmüyorum. lütfen, faydalandığınız kaynağı belirtin. şu an yapmıyorum bunu ama eğer işsizliğim had safhaya ulaşırsa oturur yaparım, sözlükte intihal avına çıkarım. tespit etttiğim bazı şeyler var ama şimdilik müdahale etmeyeceğim. bu mesele öyle basit bir mesele değildir, hırsızlık mide bulandırıcı bir suçtur.

hoca bana "aferin senden adam olucak" demişti. mutluluktan ağlamıştım. ben bile inanmıyordum benden adam olacağına. oldu ama, hoca haklıymış.

moderatörler ilgili ve küfürsüz bir sözlük. seviye yüksek. burada ilk günüm ve her şey gayet güzel.

yayalar için yeşil ışık yanmasını beklemeyecekseniz, ışığı bekleyenlere saygılı olun, önünüzde bekliyorlar diye homurdanıp söylenmeyin.

mutluyken cennet, hüzülüyken cehennem, hissiyatsızken arafta gibi bir şey.

insan sevmeli:
bâzen bir insanı,
yahut bir ağacı,
ya da kanadı kırık bir kuşu.
zaten sevmezse insan,
insan mı olur?

cahit zarifoğlu

aklıma geldikçe gülüyorum.
bu dayanışma ancak paralel evrende olur, kadınlar birbirlerini sevmeyen varlıklar dayanışıyoruz derken uçurumdan aşağı iterler birbirlerini.

itiraf başlıkları en sevdiğim başlıklar tam bir ağlama duvarı.

ekseriyetle kavgacı insanlar. ya da çabuk sinirlenen mi demeliyim bilemedim. kötü insanlar demiyorum, yanlış anlaşılmasın. sadece genel bir kavga meyilleri olduğu aşikar.

cs go'da tanıştık. ilk steam üzerinden mesajlaşmaya başladım. sonra whatsapp'a geçti. fotoğraflaştık filan. beni çok beğendiğini ve sevdiğini söylüyor. hayatımda hiç sevgilim olmadı ve beni sevdiğini söyleyen birisi olmasından çok etkilendim.

burgaz'da yaşıyormuş. yanıma gelmek istiyor ama senet borçlarım var diyor. onları ödemeden pasaport alamazmış. borcu yaklaşık 2500 euro civarında imiş.
şimdi onu buraya getirmek için parayı toparlamaya çalışıyorum. bana mirasla düşen işe yaramaz bir arazi var onu satıp parasıyla türkiyeye gelmesini sağlayacağım. olmadı annemin bileziklerini alırım bir şekilde. bence insan sevdiği insan için bunu yapmalı.

bazı durumlarda anal ve üretral duyumsamaları kışkırtır. her ne kadar korku, bizzat, haz hâline gelmese de özel bir haz türünün gelişmesine vesile olabilir. black mirror’ın bir bölümünde insanların çektiği acıları, özel bir mikroçip sayesinde kendi bünyesinde toplayan ve bu yolla gerçekleşecek olanı gerçekleşmeden tespit eden bir doktor, sonraları korkuyla karışık acıdan büyük `zevk` aldığını keşfediyor, bu yolla orgazmın doruklarına ulaşıyor ve bu durumun bağımlısı hâline geliyordu.

hazırda bekleyen korku, haz doruğa çıkarken duyulan sıcaklık hissi beklenen orgazmın gerçekleşmesi olarak algılanılıyor ve böylece acı duymaya kadar varan, ancak acı ve korku esnasında gerçekleşebilen bir ritüele dönüşüyor. belli şartlar altında acı ve korku, normalde korkulan rahatlamayı yaşamanın tek yolu hâline gelebilir. bu yüzden insanın bazı korkularının altında hissettiği bir haz duygusu vardır; korkmaktan haz almanın (bu acı içinde geçerlidir) tek anlamı, korkunun `cinsel uyarı`ma vesile teşkil etmesidir.

“”özlem, korku, ayni şey," diye araya girdi, tipik bir acelecilikle. uçakların uçması beni dehşete düşürüyordu, fakat daha sonra bir defa bir uçağı uçurdum, büyüleyici bir deneyimdi. korku ile büyülenme yan yana gidiyor.”

genellikle aşk ilişkilerinde, çiftlerde, ayrılığa dair duyulan yoğun korkunun uzantısal açıdan tutkulu bir tablo çizmesinin nedeni de budur. kavgaların ilişkiyi diri tuttuğuna dair inanışın altında yatan sebeplerden en büyüğü kaybetme korkusudur. daha taraflar ayrılmadan, tamamen zihinde, sevgili artık bir başkası ile birliktedir. birlikte yapılan, mutlu olunan her şey artık `öteki` iledir; bu durum katlanılamaz, dayanılamaz, hatta intihar sebebidir. ayrılık gerçekleşmeden zihinde olup biten her şey, bilinçaltında kaybetmeye dair korkularımızı besler. bu da bir çatışma doğurur; sürekli gerginlik, huzursuzluk ve bundan beslenen haz.

bu yüzden insanlar hayal dünyalarında, korkuya dair fanteziler kurar. partneri ile sevişirken tecavüze uğradığını hayal eden bir kadın, dayak fantezisi olan bir erkek, bir hücrenin içinde açlığa terk edilmiş olarak seks yaptığını düşünen insanlar... tüm bu fanteziler hazza ulaşmanın ve korkuyu zedeleyerek onunla başa çıkmanım bir yoludur.

(bkz: başkası adına utanmak)

vişneli ,limonlu ve de yazar* olanını pek bi sevdiğim tatlı. *

american psycho filminde patrick bateman tiplemesiyle gönlümde taht kurmuş yetenekli aktör.

günler birbirinin ardından su gibi akıp giderken, zamanın gün geçtikçe daha hızlı aktığını hissetme durumudur.