kullanmayı sevdiğim, kullanınca kişiyi entelektüel hissettiren kelime.

dostlar bu benim ama bunun sebebi ne benim özgüvensiz olmam ne de çirkin olmam. gerçekten sevmediğim, anlasamadigim, kafa yapımın uyusmadigi biri ile neden sevgili olayım? ben bunu bu kadar basit bir olay olarak görmüyorum. birini hayatıma alıp, sevgilim diyorsam gerçekten sevmeli ve değer vermeliyim. sırf birinin dış görünüşünu beğendiğim için sevgili olmam. benim için sevgili olmak : sevdiğin birini hayatına almaktır, sevgili olmak için birini sevmek değil. insanların tercihlerine saygı duymayi da öğrenin. daha kendini tanımamış kişilerin başkalarını tanıma çabası sonucu oluşan 1 senede 3 aşk acisindansa, sap kalmayi tercih ederim dostlar.

yağmur, çamur, sis, heyelan demeden
sarp yolları aşıldı, tepelere çıkıldı.
oğlum kamera önünde, yeğenim kamera arkasındaydı. *

başlığı müzikli okudum

parasız bir şey olmadığının farkında olan insanların acınası yaşantısı... sokağa adım atsak 50 lira cepten gidiyor nasıl onun için yaşamayalım değil mi? öğrenilmiş çaresizlik tam da bu noktada başlıyor. insan isyan etmek isterken bankadan gelen ekstre ödemesi bilgisi ile kuyruğunu kıstırıp susuyor.

yalnızca cesareti, imkânı, azmi ve enerjisi olan insanların yapabildiğini düşündüğüm bir çeşit avantür.jules verne'in '80 günde devrialem' indeki devri alem kısmı .

oldum olası iki şehir öteye gitmeye dahi mızmızlanmadan yanaşmayan biri olarak bunu başarabilenlere çok saygı duyar ve özenirim. işin ilginç tarafı, tüm imkânlar ve hususiyetlere sahip olsam dahi böyle bir geziye asla kalkışmam zannediyorum.çünkü dünyayı gezmek fikrini bir insan için çekici yapan şeyin yalnızca merak duygusu değil, bu duyguyu tatmin etmenin o insana verebileceği hoşnutluk duygusuna ulaşma arzusu olduğunu düşünürüm.ben ise bu arzuya, bir masa başında yaptığım özenli okumalarla ya da izlediğim videolarla ulaşırım çoğu kez. bazen, okuduğum bir romanda fransa'nın gettolarını oranın bir parçasıymışçasına yaşar,bazen londra çevresinin yağmur sonrası ıslak çimen kokusunu duyumsar, bazen de 150 sene öncesinin soğuk sisli petersburg'unu birebir tahayyül ederim.

ancak bir yeri bilmek, orayı hayal etmek değil; dokunmak, koklamak, görmektir.bunu çok iyi bilirim.bu sebepledir ki, eskiden gezgin hikaye anlatıcıları çokça itibar görür, yaşama ve geldikleri diyarlara dair sırlar ve gizli hakikatler bildikleri düşünülürdü. gerçekten de birbirinden habersiz binlerce yıl geçirmiş bu insanların gözünde öte diyarlar oldukça esrarengizdi.şimdi eskisi kadar gizemli olmadığını düşünüyoruz dünyanın.oysa bu sadece, teknolojinin ve uzak iletişim nimetinin bize verdiği küstah bir bilmişlik duygusundan başka bir şey değil.

dünyayı gezmeyi hiç bir zaman göze alamayacak olmam için iki sebep daha var ki, sanırım bunlardan kurtulmak için tek yol yine dünyayı gezmektir.

değişmeyi bekleyen bildiklerim.
kırılmayı bekleyen ön yargılarım.

online derslerin başladığı gün ilk yaptığım iş.

(bkz: murat yılmazyıldırım) ile (bkz: ecem minar) düeti. "adsız " albümünden olan bu parça bağımlılık yapacak derecede güzel. bu şarkıyı bağıra bağıra söyleyen, bir şişe biranın yanına biraz da sözlerinden ekleyen, sahil kenarında denize katan, gökyüzüne bir yıldız misali melodilerini yazan dostlarım, seviyorum hepinizi...
buyrunuz efenim, buradan



/gerçekler nerde, hüzünler çoğalmış
aşk için kurduğun düşlerin yerini
kocaman yanılgılar almış

geriye dönemem, ölümden beterdir yenilgiler
gözyaşlarım birer birer, uykularımda toplanmış
gece oldu, sözüm bitti
uykum geldi, yatağım boş, üşüyorum, nerdesin?
tükendim artık, sen yoktun, hiç olmadın
ben ağladım, sen güldün, nerdeyim?

sevgiler nerde, gerçekler yalanmış
aşk için kurduğum düşlerin yerini
kocaman yanılgılar almış

günleri geçiremem, kalbimden düşer sevişmeler
gidişlerim birer birer, özleminde çoğalır
gece oldu, sözüm bitti
uykum geldi, yatağım boş, üşüyorum, nerdesin?
tükendim artık, sen yoktun, hiç olmadın
ben ağladım, sen güldün, nerdeyim?

gerçekler nerde, hüzünler çoğalmış
aşk için kurduğun düşlerin yerini
kocaman yanılgılar almış

geriye dönemem, ölümden beterdir yenilgiler
gözyaşlarım birer birer, uykularımda toplanmış
günleri geçiremem, kalbimden düşer sevişmeler
gidişlerim birer birer, özleminde çoğalır

gece oldu, sözüm bitti
uykum geldi, yatağım boş, üşüyorum, nerdesin?
tükendim artık, sen yoktun, hiç olmadın
ben ağladım, sen güldün, nerdeyim?

gece oldu, sözüm bitti
uykum geldi, yatağım boş, üşüyorum, nerdesin?
tükendim artık, sen yoktun, hiç olmadın
ben ağladım, sen güldün, nerdeyim?

nerdesin?

nerdeyim? /

(bkz: recep tayyip erdoğan) 'nın sesi.

düşünce özgürlüğü, bilgi açlığı...
adaleti unutmuşum nasıl unuturum.

yaşamak bir ağaç gibi tek ve hür ve bir orman gibi kardeşçesine. nâzım hikmet.

bunlar da benim minik kaplanlar

saygıdeğer pek sevgili sözlük yazarları, uzakta olan ama bir o kadar yakın dostlarım!

gene geldik bir cuma gününe ve ben bu haftalık bir istisna olarak 23:00 da sizlerle olacağım.

bildiğiniz üzere geçen haftaya kadar canlı olmayan yayınlarım geçen hafta itibariyle benim bet sesimle sizlerle oldukça interaktif olmayan* bir sürece girmişti. eh baktı bazı sözlük yazarlarımız benim durumum içler acısı bari biz konuk olalım da biraz eğlenceli bir yayın haline gelsin dediler.

bu sebeple bu hafta benden ziyade daha çok konuğum olan alice in absurdland ın sesini duyacaksınız. ayrıca nasıl yaptı beni kandırdı bilmiyorum ama programın şarkı listesi de onun ellerinden çıktı. eh benim de ekleyeceğim bir iki şarkı elbet olacaktır.

özetle diyorum ki gelin bir bakın, sarmazsa uykunun tatlı kollarına doğru ya da efendim manitanızın sıcak sevgi dolu sarmalamasına doğru kaçarsınız.

sevgiyle esen kalın.

not: tabi ki başka katılmak isteyen olursa onlara da kapımız açık, başvurular bekleniyor.*

harika bir yiğit özgür karikatürü.

sözlüğün sosyal medyadan farklı bir mecra olduğunu düşünen ve buna göre tavır sergileyen yazardır. özgüvensizlik ile ilgisi yoktur. yeteri kadar yerde biliniyoruz zaten bari sözlükte özgürce, tanınmadan yazalım.

tanımlarını büyük bir keyifle ve çoğuna sonuna kadar hak vererek okurken nasıl olur da nickaltı girmem şu an hayretler içerisinde ekrana bakıyorum sevgili yazarlar. hatta emin olabilmek için başlık altında 2-3 kez nick'imi aradım lakin yok, bulamadım.

ölmedim ama hafif sürünüyorum, düşüncelerini en doğru kelimelerle, öz ve anlaşılır dile getiriyor. bu yüzden de insan okurken hiç sıkılmıyor hatta farklı pencereden bakma keyfine varıyor çoğu zaman. anlatmayı istediği düşüncelerini pürüzsüz aktarmasının fazla kitap okumasından, daha doğrusu kitap okumayı sevmesinden kaynaklandığını düşünüyorum.
tanımları bol olsun, keyifli sözlükler dilerim.

moda

hayatımın doğum / ölüm gibi bir parçası olan şarkı.

ilk dinlediğimde kaç yaşındaydım bilmiyorum ama ilk oynadığımda 16 yaşındaydım ve hayat o an çok güzeldi.

sonra bu şarkıyı aldım, hiç olmayacak bir yere koydum. düğünümde bu şarkı çalacak, ben sarhoş olacaktım ve ben zeibekiko oynayacaktım. eşim de bana bakacak, ritm verecekti gözü gözümde.

olmadı.
3 kez teşebbüs ettim ama olmadı, bu da ukde kaldı, bu hayatta içimde kalan tek ukde de bu.*



filmdeki orijinal hali: