katarsis youtube kanalına konuk olmuş, temizlik takıntısı ile keşfedilen şimdiler de ise fox tv'de yayınlanan en hamarat benim programını sunan 24 yaşındaki sunucu.

her ne kadar neşeli,kıpır kıpır, enerjik, dilbaz biri görünse de çocukluğu adeta zorluklarla geçmiş ve küçük yaşta tüm evin yükünü omuzlarında taşımış. baba sevgisini tatmamış, tüm ilgiyi ve sevgiyi annesinden görmüş. öyle ki anne ve babası boşanma aşamasındayken en çok erkek kardeşi üzülmüş, annesi ise sinir krizleri geçirmiş. "annem intihar etmesin diye erkek kardeşimle dönüşümlü olarak parka giderdik. küçük yaşta büyük sorumluluklar üstlendiğimiz bir çocukluk geçirdik" diyor. temizlik takıntısının liseden sonra başladığını, kendi deyimiyle derdini kederini temizlik yaparak attığını, kendini temizlik yaparak meşgul ettiğini belirtiyor. annesi ve erkek kardeşi, kadir'in temizlik takıntısından illallah etmiş *. kıla tüye tahammülüm yok. her hafta buzdolabımı çekip arkasını silerim. bazen gece temizlik yaparım. allah'tan alt komşumuz ev sahibimiz de iyi anlaşıyoruz. komşularım adeta ailem gibi, diyor.



keşfedilmeden önce bir hastanede hasta bakıcılık yapıyor. her ne kadar işi zor olsa da o işini severek yapmış. daha sonra tlc'de yayınlanan temizlik avcıları programında dikkatleri üzerine çekiyor. kendine has doğal ve sempatik tavrından ötürü "1 günde hayatım değişti, temizlik üzerine olan bir programı sunmam için teklif geldi, önce hastanede çalışmayı bırakma diyenler oldu, şan şöhret bir yere kadar deyip yolumdan döndürmeye çalışanlar oldu ama ben temizlik benim işim programının sunuculuk teklifini kabul ettim. ayağıma gelen bu fırsatı tepmedim.
akrabalarimdan çok çektim. sürekli beni karalama kampanyasına giriştiler. ben değişmedim hala aynı kadir ezildi'yim ama onlar çok değişti" diyerek sitem ediyor.

2 seneye yakın sunuculuk yaptığı programın konsepti değişti yerine en hamarat benim temizlik/ yemek tarzında bir program sunuyor şimdi. hala aynı kadir mi orasını bilmem ama komik bir adam. izlerken gülüyorum baya.

katarsis videosu

göz çekmeyi sevmeye başladım. bu gözün sahibini tanıyorsunuz ama.
(bkz: trendesevdiceğiolanöküz)

duyguları çok yoğun yaşamak.

ama en çok öfke. ya gözüm dönüyor ciddi bir problem. neyi kaybettiysem öfkem, çenemi tutamadığım içindi. 5000e kadar sayı saysam geçmez. sonra geçmiyor diye kendime sinirlerim. bakın bugün de çöreklendi içime. ulan insan bir teşekkür eder be!

gözlemlediğim durumdur.

başlıklar üzerine fikir yürütülmüyor. ya başlığı açan kişiye katılıyor insanlar ya da katılmıyor.
sanki her şeyin iki seçeneği varmış gibi.
başlıklar farklı açılardan değerlendirilmiyor.hatta açılan basliklara yazılan tanımların çoğu başlığı acana cevap olarak yazılıyor, tanım girilmiyor.


böyle giderse sözlük başlık mezarlığına dönecek.

yüzyüze ×
yüz yüze ✓

altyazı ×
alt yazı✓

boşvermek ×
boş vermek ✓

sağol ×
sağ ol ✓

hoşgeldin ×
hoş geldin ✓

hoşbuldum ×
hoş buldum ✓

dinlerken tatlı gelir ama o insanlar açısından düşünüldüğünde sıkıntılı olabilecek bir durumdur. mesela belge hazırlayan müdür bey emin olmak için adım ve soyadımı söyledi, başta evet hocam doğru dedim. sonra soyadımı farklı telaffuz etmiş gibi geldi bende iki emek olmasın diye soyadımı tekrar ettim "x olacak hocam" diye. sonra bastıra bastıra tekrar söyledi, tamam hocam doğru dedim bende. suratıma baktı bir süre, "ben r leri söyleyemiyorum belki ondan öyle anlamışsındır" dedi. soyadını düzeltmemdeki sebep r harfi değildi halbuki başka bir harfti.* "yok hocam siz düzgün telaffuz ettiniz, ben başka harfi yanlış anladım" falan dedim ama nafile, iyi tatiller ve sağ olun demelerime cevap bile vermedi adam. çok kırgınım sana r harfi, her şey senin yüzünden.*

kazık kadar kız çocuklarının, hayatlarının bir döneminde nasıl 'südüklü' (bkz: masumlar apartmanı) olduklarının konuşulacağı radyo yayını*

bir keresinde, lise son sınıftayken, sınıfın büyük çoğunluğuyla, kızlı erkekli koca bir grup, heybeliada'ya mangal yapmaya gittik. alışverişler yapıldı, alkollü alkolsüz içecekler alındı, mangal yakıldı, yemekler, kızların evden getirdiği, annelere yaptırılmış börekler, kekler afiyetle gömüldü, çok da verimli, güzel bir gün geçirmiştik bir zamana kadar...

ismi lazım değil, sınıfın sığırlarından bir erkek, grubumuzun dışında, ama yakınlarımızda piknik yapan kız grubundan bir kıza, arsız ve terbiyesiz bir şekilde laf atmış... kızlar çıldırdı, itiş kakış derken kızları sakinleştirdim. derken, kızlardan biri, muhtemelen laf atılan sakinleşmiyor. öldüreceğim, keseceğim naraları atıyor. telefonla birilerini arıyor sürekli.
ben kızı sakinleştirmeye çalıştıkça bizim sınıfın mel'un cinsiyetine mensup gerizekalıları ' ulan adadayız, kalkıp gelmeye kalksalar nasıl yetişecekler' rahatlığıyla oralı bile değil...

evet, tahmin üzerine kız adanın yerlisi çıktı. takribi 20 dakikaya kalmadan 25-30 kişiye yakın elleri zincirli, sopalı bir erkek grubu laps diye karşımıza dikildi... laf atan kim falan diye sordular, alkollüydü kusura bakmayın diye hala yatıştırmaya çalışıyorum ortalığı...
''ben'' diyorum, ''onun adına özür diliyorum sizden, hanımefendiden de özür diledim defalarca, çok haklısınız ama büyütmeyelim, misafiriz burada'' falan diye yıkama yağlama yaparken, çocuklardan biri koluma girdi, gel sen şöyle ötede özür dile benden diye alıp götürmeye kalktı beni. arkadaşlarım araya girdi, iskeleye kaçar gibi sığındık...

çocuklar, ismi lazım değil elemanı çağırıyorlar bağırış çağırış, turnikelere sopalarla vuruyorlar falan, rezil bir durum... üstelik, ben strese girince, öfkelenince falan mideme vuruyor, hala daha öyledir. bu kadar stresten sonra iskeleye sığındık fakat midem acayip bulanıyor...

haftalardır küs olduğumuz, o zamanlar sevgilim olan kız da, bu kadar stresten korkmuş, bana bi'şey yapacaklarından endişelenmiş, oldukça yakınlaşmıştı bana. sorup duruyor nasılsın, iyi misin, miden nasıl oldu bilmem ne, yüklendikçe yükleniyor. o yüklendikçe midem daha da bulanıyor....

en son, iyiyim, biraz uzak dur benden demek için ağzımı açtığımı hatırlıyorum, bir de kızın converse'lerinin üstüne tüm gün yediklerimi kustuğumu...

yol boyu vapurun öbür tarafında seyahat ettim...
kız da sağ olsun, hiç bozuntuya vermedi, 1 koca paket ıslak mendille gıcır gıcır etmişti ayakkabılarını, vapurdan inip beni beklediğini görünce fark ettim...

bu arada, dövmeye gelen çocuklar da çok delikanlı çocuklarmış. kavga çıkaralım diye bizi tahrik etmek için bile, yanımızdaki kızlara tek kelime laf atmadılar, aklıma geldikçe hala takdir ederim...

böyle söz yazılır mı nimri dede?

“meğerse aşk imiş canın mayası.”

sözleri aşık nimri dede’ye aittir;

süregeldim aşk meyini içerek
her bir akı karasından seçerek
varlık dağlarını delip geçerek
düzde ben bir insan olmaya geldim.

peki böyle yorum mu yapılır sayın arif sağ?

fakir baykurt’un ünlü kitabı “yılanların öcü” film müziğidir. kitabı, filmi, müziği benim için birer başyapıttır. filmden görüntüler ile;



meğerse aşk imiş canın mayası.

iktidar gücünü elinde bulunduranlarla halkın arasındaki uçurumun iyice açıldığını gösteren vahim olaylardan biri daha.

bu konu üstüne çokça yazılır çizilir. zaten yazmış da pek çok yazar sağolsun. ama gözden kaçan şöyle ciddi bir sorun daha var dağıtılan patateslerle ilgili. açıklamalara bakılırsa dağıtılan patatesler depolarda kalmış, çürümeye yüz tutmuş, eski mahsül patatesler. sorun şu ki sağlıksız koşullarda çok uzun süre beklemiş, özellikle filizlenmiş, bayatlamış ve güneş ışığına maruz kalmış patateslerde solanin miktarı sağlığı tehdit edecek şekilde artar. solanin ise bıraktığım kaynakta ayrıntılı şekilde okuyabileceğiniz üzere çok güçlü bir zehirdir.

eğer gerekli incelemelerden geçmeden dağıtılmışsa bunca patates, maalesef toplum sağlığı yine ve yine çok ucuz bir siyasi şov yüzünden riske atılmıştır. yazık. çok yazık.

www.gidabilgi.com/Makale/De...

bu gün yine bir hafta önce takibe aldığım bir yazar takip etme butonunda, takip edilmiyor görünüyordu. daha önce de sevdiğim bir yazar bana gönül koymuştu, takip ettiğim halde takip etmiyor halini aldığı için. bizim mi takip sınırlarımız var, yoksa butonda mı bir sıkıntı var? ben çözemedim. ilgilileri bilgilendiririm.

ciddi bir tip olması. görünür şekilde otoriteye sahip olması.

tabii tercihtir, ben ortamın neşesi erkek sevmiyürüm. kimseyle konuşmasın demiyorum, bir siyasetçi ve karton toplayan abiye aynı saygı ile yaklaşan, çizgisi çok belli, nezaket sahibi bir insanı kim sevmez? ben seviyorum. bahsettiğim şey çok farklı. böyle yanında kim var kim yok demeden küfür ederek konuşan, iki erkek arkadaşını gördüğü an nezaketten uzaklaşan, geyik muhabbeti adı altında boş boş konuşup kafa açan erkek sevmiyorum. günlük yaşantımda karşılaşıyorum, zevk alamıyorum o ortamdan. bir kez kulak misafiri oldum, birkaç erkek oturmus birbirinin annesine küfür ediyordu mesela. nefessiz uzaklaştım ortamdan kimseye görünmeden.

böyle çok yakın arkadaşı bile el kol yapamıyorsa ve haddini aşamıyorsa bence o adam çok net çekicidir.

bu sorulardan en piç olanı ünlü "bitirince ne olacaksın?" cümleciğidir.

geleceğe umutla bakan her hayat dolu genç gibi ben de işsiz olacağım amünyüm başka ne olabilirim ki?

hele bir de çok yakınlığınız olmayan bir yerdeyseniz uyanınca yattığınız odadan çıkamamak ve hiçbir ihtiyacınızı gideremeden sadece birilerinin uyanıp evde ses yapmasını beklemek, o süre insana çok uzun gelir.

system of a down'ın 2005'de çıkarttığı mezmerize albümünden bir şarkıdır.
sözleri;

gerçek adı john griffith chaney olan nobel ödülsüz yazar ve gazeteci. kesinlikle nobel ödülünü hak eden ancak sosyalist görüşlerinin ağır basması sebebiyle hep arka plana itilmiş olduğunu düşündüğüm hak ettiği değeri görememiş tespitkar insan.

zirvede olan ve sözlüğü sözlük yapan yazar uludağ sözlük yazarıydı eskiden. yani o da oradan gelme, oraya belli bir süre emek verenlerden biri. o yüzden o yazarları fazla gömmeyin, bazen sizin yapamadığınızı oradan gelen yazarlar yapıyor. umarım mesajım alınmıştır…

yalnızlığı seviyor oluşudur. artık şu öğrenilsin. bazı insanlar yalnız yaşar, ama yürekleri kalabalıktır.

boulgaroktonos yani "bulgar kıran" unvanlı, 10. yüzyılın üçüncü çeyreği ile 11. yüzyılın ilk çeyreği arasında hüküm sürmüş bizans imparatoru.

i. büyük iustinianus'dan sonra muhtemelen en başarılı seferlere imza atmıştır. benim şahsi favorim ise büyük ölçüde toprak kaybetmesine rağmen herakleios'tur, o ise ayrı bir hikayenin konusu olacak.

neyse biz konumuza dönelim; ii. basileios birinci bulgar imparatorluğu'na son vererek balkanların önemli bir kısmını tekrardan bizans kontrolüne bağlamıştır. kendisinin en büyük şanssızlığı, ardından tahta çıkan diğer imparator ve imparatoriçelerin bu başarıyı sürdüremediği gibi, aksine kısa sürede bu kazanımları kaybetmesi olmuştur. aşağıda ii. basileos döneminin başları ve sonlarına doğru bizans sınırlarının değişimini görmektesiniz:


fark edeceğiniz üzere kendisinin tek başarısı bulgarlara karşı değildir. araplar, gürcüler, hazar türklerine karşı da savaşmış, hatta italya'da dahi kazanımlar elde etmiştir. büyük adamdır, daşagludur vesselam.

not: beni dedemle karıştırmayın.*

zaytung haberi gibi, harika :)