bukovski der ki, hayvanlara aşığım, sorunum insanlarla...

34 yaşındaki bir yazar olarak buraların aksakallısı olabilirim. beyaz sakal diyelim, "ak"ı sevmedim.

balık.

26 şubat 1951 yılında samsun’un çarşamba ilçesinde doğan tiyatrocu, kitap yazarı, sinema sanatçısıdır. on parmağında on marifet olanlardan biridir azizim ferhan şensoy. harikulade bir insandır. annesi ilkokul öğretmeniymiş, babası da tüccarmış. sonra bir dönem çarşamba’nın belediye başkanlığını yapmış. standart bir hayatı varmış öyle çok alengiri değil.
aynı zamanda galatasaray lisesinde bir dönem okuduktan sonra çarşamba lisesinden mezun olmuş.

birçok tiyatro oyununda yer alan ferhan abi sonra fransa ve kanada’ya gidip orada tiyatro eğitimi almış ve çalışmalara katılmış. sonrasında ise kariyerinde tırmanış yaşamış elbette. yalnız hayatının ve başarısının belli bir kısmı bu, bundan ötesi de var fakat benim aklımda kalan bunlardır. ha bir de harika işleri var tabi onlardan da söz edeyim.
pardon, şans kapıyı kırınca, muhalif başkan, varsayalım ismail, son ders: aşk ve üniversite bunlar favorim olan ferhan şensoy’un yer aldığı projeleridir.

ferhan şensoy sadece tiyatrocu değildi bilindiği gibi, kitap da yazdı. hatta en sevdiğim kitabı hacı komünist. kitabın kapak fotoğrafı bile şahane arkadaş, içeriği de güzel. pek yorum yapmak istemiyorum lakin ferhan şensoy’u bilen bilir, kendisi solcuydu, ateistti, yani tam benlik bi adamdı. kendisine hayran değiliz boşuna. her neyse. derinlere dalmayayım en iyisi.

yani demem o ki; ferhan şensoy’un eleştirilecek hiçbir yanı yoktu, adam adeta ömrünü sanata adamış biriydi, öyle de işine aşıktı lan. ışıklar içinde uyusun, sevgi ve saygıyla. kalbimdesin abim, hiçbir zaman unutmayacağım seni…

...bu derin bir tutku. *

işten çıktım, dolmuş durağında otobüs bekliyorum. yanımda da bir anne ile 4-5 yaşlarında bir erkek çocuğu var. anladığıma göre anne çocuğunu okul çıkışında almış. aralarında geçen diyalog şöyle :
a - ee nasıl geçti oğlum okul eğlendin mi?
o- evet çok eğlendim anne hep oyun oynadık
a- o zaman yarın sabah bugünkü gibi anne ben okula gitmek istemiyorum diye ağlamazsın
o- hayır yine ağlıcam *

bilmem neye gücendin hadi gel anlat bana

aga poponuzdan aforizma uydurmayın dediğim başlıktır. böyle iddialı cümleler kurmak için bir şeyler başarmış veya becermiş insan olmanız lazım aziz nesin misiniz lan siz.
sevgilisinden ayrılan insanlara gereksiz diyor çok komik.

yok saymak. sinirden kendilerini de kaybederler hem hareket olur.

game of thrones tyrion lannister

eve döndükten sonra kabusu yaşamaktır. çünkü şehir dışında yaşarken evdeki özgürlük alanın aile evinde ne yazık ki sağlanamaz.

türkiye’nin pek bilinmeyen, henüz keşfedilmemiş beldelerinin sıralanacağı başlık.

pek gizemli olmasa da akyaka bunlardan birisidir.

ama esas gizli cennet likya yoludur.

(bkz: şerefsizlik belirten küçük detaylar)

yakıcı bir maddeden bahsediyoruz... kaldı ki herhangi bir şeyi yakacak bir madde olmasa bile çöpe atılacak bir şeyi camdan atmak, hatta genel olarak camdan bir şey atmak nedir alüminyum?*

bunun kardeşi olan diğer mallıklar sırasıyla:
(bkz: camdan aşağı bebek bezi atmak)
(bkz: balkondan aşağıya bulaşık suyu dökmek)

fırında özel olarak taşlaştırdığım kurabiyeleri bu organizmaların kafasına atıcam ben de camdan.*

tanım: tanım manım yapamayacağım kadar uçuk bir olay.

babamı patron annemi de büyük patron olarak kaydettim.
çünkü aramızda aile ilişkisi değil işçi işveren ilişkisi olduğunu düşünüyorum.
onlar beni parayla tehdit eder ben de para karşılığı işlerini yaparım.

kişi hizmet edeceği bir davaya ya da seveceği insana kendini adayarak ne kadar çok kendini unutursa, o kadar çok insan olur ve kendini de o kadar çok gerçekleştirir.
-viktor frankl-

belki de artık geleceğe etki edebilecek son cümleler, hissettirilebilecek son duygular bulunan cümleler bütünü.

mehmet pişkin'in ki geldi aklıma. sevgi ve saygıyla.

hayat öyle ya da böyle yaşanmalı diye düşünüyorum, intihar etmeyin, edilmesin.

begonvil.

bak hele bize der enayi
etmezmiş kelimeleri zayi
aşık kişi eder mi hakaret
bu kadar tenezzül ettim kafi

müslüman ağırlıklı milletin olması, ülkeyi resmi olarak müslüman ülkesi yapmaz. türkiye'de büyük bir çoğunluk islam dinine inansa da, din özgürlüğü olan bir ülkedir türkiye. isteyen istediğine inanır. tabi toplum baskısı denen bir illet de var, o çok ayrı bir mevzu.