bir (bkz: ümit yaşar oğuzcan) şiiridir.

seninle yaşanacak bir aşkın öyküsünü
bir giz gibi derinden dün yaşattı gözlerin
sunduğu sevinçlerle o eşsiz bahar günü
yemyeşil bir adaktı, bir murattı gözlerin.
acılar uzaklarda, mutluluklarsa yakın
bir kaç saat içinde kaç yıldı yaşattığın
gözlerime sevgiyle bakarken, bana aşkın
ölümsüz olduğunu hatırlattı gözlerin.
içimde tek sen vardın, düşüncemde yalnız sen
birbirimizden uzak yaşadığımız o
en güzel yıllarımızı elemle düşünürken
hem ağladı sessizce, hem ağlattı gözlerin.

şimdi tüm umutlarını sana bağlayan milyonlarca kadın yasta, neden yaptın ki bunu?

ekşimiş, bayatlamış, cılkı çıkmış, 20 liraya entry giren trollerin atıp tuttuğu bir mecradan göç ettiğim platform. temennim, tarihe büyük suserler göçünü başlatan mecra olarak adını yazdırmasıdır. kafa sözlüğe yazarken, içimde bir yerlerde altar'ın oğlu tarkan haykırıyor sanki: "bu entry anam için, bu babam için, bu da küfür ettiği için raporladığım kişinin entry'sini debede gördüğüm gün için!"

sırf bu sorun yüzünden bekçilik mesleğini çıkarmadılarsa ben de bir şey bilmiyorum.
-yahu her yer polis doldu taştı göze batmaya başladı!
-ee bundan sonrakileri bekçi yapalım gece gezsinler göze de batmazlar.
-süper fikir başganım.

bunlardan birisi benimdir. yok mu tanımımı beğenmeyip mesaj kutumu hakaretlerle dolduracak karşıt görüşlü bir yazar? yok mu birbirimizin nickaltına tanım girmemiz? hiç kaos yok bu sözlükte.

bir ara uzun süre evden çıkmadım. sonra çıktığımda mahalleden beni gören bazı kişiler ya bizde seni ceza evine girdi sandıydık diye bombayı patlattılar.skjskjdkjskdjks.

beğenileriyle sözlükte beni ilk karşılayan, ilk takip ettiğim yazardır, yeri ayrıdır.. okuduğum tanımlarından, kurduğu uzun cümlelerden, söyleyecek çok şeyi olan donanımlı birisi olduğunu düşündürtmüştür.

görsel çalışmalarını da çok beğendim, nick konusunda başarılı sayılı yazarlardan..

kar başlıyor yağmaya
burada kimler kalacak?
eskisi gibi gene
taşlarla yoksullar.
bertolt brecht

çekildiği tarihte anlaşılamayan hatta günümüzde bile tamamen anlamanın mümkün olmadığı harika bir film.
tekrar etmiş gibi olacağım ama ben de çıtayı çoook yükselttiklerini bilim-kurgu türünde daha iyisinin çıkmasının çok zor olduğunu düşünüyorum.

sanki günümüz çağının ilerde evrileceği formu gösteriyor gibi. gittikçe artan robotlaşma ve yapay zeka ile bir süre sonra yapay zeka ve türevleri arasında insanın azınlık kalıp yapay zeka tarafından yok edilmeye çalışılacağını anlatıyor gibi.

bir diğer ben de canlanan his ise bilmiyorum alanımdan dolayımı ama sanki şuan o geminin içindeki küçük ekip insan vücudundaki bir yabancı etken ve o etkene saldıran yapılar bağışıklık hücresi gibi.
yani içimizde olan zehir her ne ise bu yapay zeka,sosyal medya,teknoloji bunun zararlı olduğu ve bunu vücudun uzaklaştırmaya çalıştığı ancak bunu uzaklaştırmanın zihini boşaltmakla mümkün olabileceği de düşüncelerim arasında yer alıyor.
zaten insanların bu dünya için virüs olduğu da film içerisinde geçiyor. şuan insanlık olarak bizlerin dünyaya verdiği zararları düşündüğümüzde bu da sanki çok yanlış değil gibi duruyor.

ileride birkez daha izleyip sonra bu yazımı okuyup düşüncelerimde ne gibi değişiklikler olacağını merak ediyorum.

çok seviyorum ben bu adamı. sesi, efendiliği, içtenliği kısaca her şeyiyle güzel adam. türkülerin de hakkını vererek söylüyor.

devam:

denetim yapan kişinin burnunun açık olması. önce kendin yapacaksın ki sonra milleti uyaracaksın. baştan savma iş olmaz.

buradaki bir yazar arkadaşın yolladığı fotoğraf.
çok sevdiğim ve epeydir gidemediğim bir yerin fotoğrafı. dağlarına, yeşiline kurban!

babamın ölümünden sonra eve geldiğimizde ayakkabılıkta duran ayakkabılarına baktığım an.

tanımlarını beğenmekten parmaklarımın yorulduğu, şu ana kadar iki kelime konuşmuş olsak da hemen ısındığım, çok tatlı yazardır.

sözlüğün ağır abisi olmaktan çok, babacan tavırlarıyla ve yazdıklarıyla saygı gören kişisidir. her sözlüğe lazımdır en az bir tane, bulursak abimm diyerek sarılırım boynuna o derece...

maske takmamak.

her şeyi lütfen artık sekse , sevismeye bağlamayın artık yeter ya!

tanım: yurtdışı tectübesi olmamış bir yazar olması kuvvetle muhtemel. çünkü yurtdışına gitseydi tam tersi olduğunu görürdü. yurtdışındaki tüm insanlar acayip soğuk , soru sormaya bile çekinmiştim ben şahsen. türk insanı öyle mi? cebinde paran olmasın gir kebapçıya adam tüm malını mülkünü verir sana.

"yalnızlık insanın çevresinde insan olmaması demek değildir. insan kendisinin önemsediği şeyleri başkalarına ulaştıramadığı ya da başkalarının olanaksız bulduğu bazı görüşlere sahip olduğu zaman kendisini yalnız hisseder."

--carl gustav jung