"betonu yarıp çıkıyorlar, büyümemeleri gereken bir yerde büyüyorlar.
ibretlik bir irade ve asaletle aheste aheste baş kaldırıyorlar.
kökensiz, vahşice ve botanikçilerin sınıflandıramayacağı bir şekilde.
garip, azgın ve abes bir güzellik. en renksiz köşeleri güzelleştiriyorlar.
hiçbir şeyleri yok ve hiçbir şey onları durduramıyor.
çelişkili bir şekilde, beni zayıflığımla yüzleşmeye zorlayan, kontrol edilemeyen hayatın bir metaforu."

medianeras (film)inden bir alıntı.

eskidendi o

şimdi kadın yazarlar bile oylanmıyor.

elimde mikrofonumla ''hoş geldiniz niz niz niz niz'' dediğim çiçeği burnunda kafa sözlük yazarı.

ölümünden senelerce sonra bile hala yobazların canını yakabilen büyük insan.

ziyaretçiler (bkz: visitors)

bırakınız paylaşsınlar dediğim başlıktır. yoksa özelden hayırlı cumalar mesajı geliyor.

balkonda kahvaltı edince

hayatımın kesiştiği insanlar konusunda ne kadar şanslı olduğumu fark ettim.
dün oturduğum masada farklı ırklardan, farklı kültürlerden ,farklı diller bilen insanlarla sohbet ettim.
yollarımızin kesişmesinin güzelliği o muhabette akıyordu resmen.

benim gibi babaların kaçınılmaz eylemi.
ben ona terörize değil de aşkı demeyi tercih ederim.bizim kuşak yoklukların kuşağı olduğu için meyve olayı aslında vericilikten kaynaklı. bir de iletişim aracı olan bir ritüel aslında. günümüzde ebeveynlerle bir arada yemek bile yemeyecekler çocuklar neredeyse.
atlet olayı bende de var. oğullarıma mutlaka giydirir, bellerine bile bakarım. ben de atletsiz bir şey giyemeyenlerdenim çünkü. çocuklar geceleri üşütünce altlarına kaçırıyorlar çünkü.
30 yaş üstüne laf eden köftehorlar, nereden bileceksiniz babanızın hangi kaygılarla sizi terörize ettiğini. gidin sarılın adama, iki meyvesini yiyin. yarın öbür gün gölgen yeterdi diye ağlarsınız.

en büyük çocuk olmaktan iyidir. birinin "evin büyüğü olacağıma köpeği olsaydım" dediğini duymuştum.

eğer ki dünyaya bir kedinin gözlerinden bakacak olsaydınız, şüphesiz geceleri olağanüstü bir görüş kabiliyetiniz olurdu. çünkü kedilerin gözlerinin arkasında tapetum adı verilen ve ayna vazifesi gören bir zar var. bu organ ışığın göz içinde yayılmasını ve nesnelerin daha parlak görülmesini sağlar. bu zar sayesinde, dışarıdan gelen ışık geri yansıtılır. aksi halde kedilerin gözlerinde herhangi bir ışık kaynağı yoktur. böylece kediler insanlara göre karanlık ortamlarda altı kat daha fazla rahatlıkla görebilir. ama gün ışığını görme konusunda o kadar iyi değillerdir. ancak en küçük bir kımıldamaya ani tepkiler verecek kadar sıkı refleks sistemi ile donatıldıklarından farelerin işi gündüz de zordur.

kedinin gözleri, ışık yoğunluğunun düşük olduğu koşullarda, gözün içine daha fazla ışık girebilmesi için kedinin gözbebekleri büyür. bunun dışında ışık gereksinimi olmayan zamanlarda kedilerin göz bebeklerinin büyümesi ruhsal durumlarından kaynaklıdır. gözleri, insanların gözlerine göre gece vakti altı kat daha güçlü ve net görüş sağlar. gece dolaşmak ve avlanmak için de keskin gözlere gereksinimi vardır. araba farı gibi parlayan gözleri sayesinde zifiri karanlıkta 20 metre ileride bir cismi rahatlıkla seçebilirler. gözleri ışığa doğru baktığında gece görüşü selektör gibi parlar.

sen bir yıldızsın diyen (bkz: nikos vertis) şarkısı. bana, daha doğrusu ruhuma ait olan şarkılardan. belki de en güzellerinden.

/ποτέ τα όνειρά μου
δε θα΄χαν γίνει αληθινά
μα τώρα είσαι εδώ εσύ/ diyor şarkıda...

peki ya sen, en güzel rüyalarımın ta kendisiysen?
open.spotify.com/track/3i0h...

~ne oluyor bana,
anlatmaya korkuyorum.
benim kalbim kırık
gerçeği yaşamama izin ver...
gerçek bir aşk olması için
nedeni ve sonucu olması için
baktığım bu gözler...
onlarda sevgiyi bulmak için

eğer boş hayatımı aydınlatacak bir yıldızsan
asla sönme ve asla beni bırakma
bu aşk asla sönmeyecek
ama eğer bir rüya isen söndür ışıkları
böylece rüyalarda yaşayabileyim
asla şafak sökmesin, asla bitmesin
içimde kal ki seni sevebileyim

benim yolumda
her şey karanlıktı
rüyalarım asla gerçek olmayacaktı
ama şimdi sen buradasın
ve ben yeniden doğdum
sonumu başlangıcım,
benim hayatım sensin...~

kız kulesi.

doktorun eş anlamlısı olarak tabip var, oluyorsa mihriban türküsü.
tık tık.

olmuyorsa ferdi tayfun'dan söyle bana doktor.
tık tık.

evet her gece buradayız. onlardan biride ben oluyorum.

kendisini "a deckbuilding roguelike adventure" olarak tanımlayan güzide bir bilgisayar oyunu. oyunda düşmanlarla kart oyunu oynar gibi savaşıyorsunuz ve daha sonra zaferlerinizle birlikte destenizi geliştiriyorsunuz. aynı zamanda ölmek de çok kolay ama ölünce kazandığınız fame puanlarıyla yeni geliştirmeleri açarak bir sonraki başlangıcınızda daha güçlü ve donanımlı olmanız mümkün.

oyunun eksilerine gelirsek grafik ve arayüz birazcık eski flash oyunları andırıyor. ayrıca oynanışta şans faktörü de etkili olduğu için bazen saç baş yolduracak ölümlere kurban gidebiliyorsunuz. ve de oyun uzun süre oynandıktan sonra heyecanını kaybedip sıkıcı bir işe dönüşüyor. ama yine de sıkılana kadar oldukça uzun bir zaman geçirmek mümkün. benim puanım 6,5/10.*

steam sayfasına buradan ulaşabilirsiniz.

sia'nın daha güzel ve daha etkileyici söylediğini düşündüğüm şarkıdır.

en erindiğim iş.
şimdilik kızım yapıyor.
ileride yalnız yaşarsam, 2 bulaşık makinesi alabilirim.
birinden temizleri alırım, birine kirlileri koyarım.

sabır sabır ya sabır... her güne uygun bir şarkı bırakıyorum. açın açın dinleyin bazen sabah akşam bazen günde bir kez tabii canınızdan bezersenizde doktorunuza başvurmanızda fayda var. ne demişler sabreden derviş bana da sabretmeyi öğretsene. sabır taşı olanlara saygıyla eğilir hürmetlerimi sunarım... (kendime de saygım sonsuzdur)