trabzon'un, yükseklikte yayla ayarında olan yemyeşillikte tavan olabilecek
isviçre alpleri gibi olan ilçesidir.
tereyağı ve silahı ile meşhurdur.

gençler kimse uğramıyor eve,köyden ekmek ve nar geldi.toplanın.*

forumsal eylemlerin baş tacı olan üstteki yazarın bi şeysini tahmin etme oyununda araya başka yazar girmesi suretiyle hedeflediğiniz üstteki yazarı değil de araya gireni yanlışlıkla yorumlama durumudur.

şimdi böyle yazınca karmaşık oldu ama anladınız siz o durumu...

sıkça başa gelen içler acısı bir durumdur.

açık hava basıncını varlığını kanıtlayan deney. magdeburg küreleri olarak da bilinir.
deneyde bakırdan yapılmış iki yarım küre yapıştırılır ve bir musluk sayesinde içlerindeki hava boşaltılır. sonrasında küreler iki uçtan tutulup çekilmeye çalışılsa da açılmaz çünkü açık hava basıncı iç basınçtan daha büyüktür ve ayrılmalarına engel olur.
küreleri birbirinden ayırmak için içeriye hava verilmesi gerekir ki iç basınç ve açık hava basıncı eşitlensin.

eski fotoğraflara,albümlere bakmak. genelde insanları mutlu etmekten çok üzdüğüyle bilinirler aslında ama ben o fotoğraflara baktıkça ve yaşadığım iyi kötü her türlü şeyi hatırladıkça istemeden de olsa mutlu olup tebessüm ediyorum. *

ayraçları; kitap sayfalarının aralarına girmiş, orantısız güç olarak gören bir ben değil, herkesin yaptığı güzide eylemdir. hele ki kitap bana aitse...
caaanım kitabın, arkadaşım olmasından mütevellit, kıvırır, evirir çevirir, iyice haşır neşir olurum. onu özüme alır, içime katar, evrenimde yoğururum...
kalkıp içinden düşecek bir şeyi*, kaldığım yeri belirleyecek bir madde olarak görmedim, görmüyorum... aksine aramıza girmiş bir üçüncü şahıs olarak gördüm görüyorum, göreceğim....kitapları da - eşyalar gibi- tanrılaştırmaktan vazgeçin artık... vazgeçin ki üretebilelim, büyüyebilelim...

insanoğlu kendini; kendi kıskacından çıkaramadığı, çıkarmaya çalışanı da tu kaka saydığı müddetçe, bu büyük üretkensizlik buhranı bitmeyecek ve insan denilen varlık, evrimini tamamlayıp, tanrısına dönüp tanrım bak sen beni yarattın, ben de bana, başka tanrılar yarattımdan öteye geçemeyecek... tanrı insanı yaftalamamış sonsuz bir irade yetkisi tanımışken, siz kim oluyor da pardon, onu bunu öteleyiveriyorsunuz?..

gerek yoktur böyle şeylere. ne kadar takipçin olursa olsun eğer burada eğlenmiyorsan, bilgilenmiyorsan yazıktır sadece.

'başta öyle oluyo ama sonra düzeliyo..'

ve evet -ilk entride belirtildiği gibi- 'benim de eltimde vardı' tarzı teselli cümleleri çok duyuyoruz. bence biz türkler bu konuda gayet iyiyiz. zaten bu coğrafyada hayatta kalmak için en başta kendini teselli etme kabiliyeti güçlü olması lazım insanın.

özdemir asaf’a hak verdiğim güzel bir durum tespitidir. benim bu konuda tavrım şöyledir; kişiye özel alanlar olmalı. kimselere dokundurtmayacak kadar güzel ve değerli. saygısı olmalı önce insanın kendisine. kendi yarasına merhemi, başka omuzlarda aramamalı. elbette kapanmamalı içine. yeni uğraşlar edinmeli, seyahatler etmeli, görmek istedigi yerlere. ama dokundurtmamalı yalnızlığına! hüznüne değil keyfine bakmalı, keyfine de ortak etmemeli kimseyi yalnızlığında.

kimseye öneri olsun diye değil, kendi tercihim olan durumdur.

bana da maksimum 21-22 yaşında yazarlar kaynıyor gibi geliyor. ya da onların kanı fazla kaynıyor. varlıkları daha çok dikkat çekiyor.
kendimi, 50 yaşında üniversiteye başlamış gibi hissediyorum bazen.

doğum gününde trafik kazası geçirmiş 5 gün sonra yani 4 temmuzda hayatını kaybetmiştir.

abimle beraber üzülmüştük kaza günü 'ne yazık gencecik' demiştik. diğer abimin eşinin akrabası olması da ayrı bir yas havasına sokmuştu evi o kaza yapınca. durumu çok ağır demişlerdi çünkü.

1 temmuz bizim asıl yasımız olmuştu. barış'a üzülürken abimi kaybetmiştik. barış akarsu' yu her gördüğümde yüreğim ayrı sızlar. onu da çok severdim tabi ama ben de mazisi böyledir bu yüzden çok daha hüzün verir.

özlemle anıyoruz seni...

öyle bir anda alınsın ki canım... ölümüm, bayram sevinci yaşatsın.
diye yazmıştım yıllar önce. bir gün ölürsem ve bunun farkında olursam sevdiğim insanların arkamdan üzülmemeleri için ölene kadar benden nefret etmeleri için uğraşacaktım...

"mizah nasıl yapılmaz" konulu kamu spotu için misvak dergisine teşekkürler.

bir muhalif çıkıp bunun yüzde birini dese, iktidar yanlılarına hesap soracağız dese kıyameti koparırlar. 500 bakan, 800 akp'li tepki gösterir, yaygara koparır. bunu yapan muhalif gece yarısı evinden alınır, sabaha karşı tutuklanır.

ama yapan akp'li olunca ses seda yok, tepki yok, gözaltı yok, tutuklama yok.

adam resmen kin ve nefret saçmış. adam resmen tehdit etmiş. adam resmen katliam yaparız demiş.

başka ülkede olsa, oracıkta tekme tokat gözaltına alınırdı bu müsvette. ülkemizde ise dokunulmuyor; çünkü iktidar böyle bir hava istiyor.

ekonomi çöktü. ülke tarihinin en büyük krizi var. akp'nin elinde bir bu kaldı. karışıklık çıkarmak. istediğiniz kadar çırpının. gidicisiniz bebişler. krizle geldiniz krizle de gideceksiniz.

ve gün gelecek bu korkunç sözlerinizin de hesabını elbet vereceksiniz.

not: şu konuşmada tck ve anayasaya karşı onlarca suç var. korkunç. bir o kadar ürkütücü.

size hesap vermek zorunda değiller.

kalbim, şehrin katsayısıdır.

küçük iskender.

ramazanda yemek sırasında açlıktan bayılan kızlar...