caysimitwesson yazar profili

“evet, hep ölümü düşünüyorum. doğrusunu istersen, ölmek gerek, gerisi boş… açıkça söyleyeyim sana: düşüncelerime de çalışmalarıma da büyük değer veriyorum. ama aslını sorarsan, dünyamız küçük bir gezegenin üzerinde tutmuş incecik bir küf tabakasından başka bir şey değildir. oysa biz büyük işlerimizin, büyük düşüncelerimizin olabileceğini sanıyoruz! aslında incecik kum taneleridir bunlar.
- anam babam, dünya kurulalı beri düşünülen şeylerdir bunlar. ilk kez sen düşünmüyorsun böyle şeyleri.
- evet, haklısın, ama biliyor musun, insan bunu açık seçik görünce, anlayınca gözünde her şey yitiriyor değerini. bugün ya da yarın öleceğini bildiğin zaman her şey değerini nasıl yitirirse gözünde, öyle yitiriyor! düşünceme çok değer veriyorum, ama bazen şu ayıyı öldürmek kadar değersiz görünüyor bana. kişioğlu sırf ölümü düşünmemek için avlanmakla, işle oyalıyor kendini, öyle yaşayıp gidiyor.”
syf.454

“ona, kendini anlatmak için hayat bazen beklediğimizden hızlı davranıyor diyecektim ama vazgeçtim, o sırada bu cümle, fazlasıyla anlam yüklediğimiz boş sözlerden birisiymiş gibi geldi bana.”
syf.25

“azrail'i ak urbalar içinde gezen, aksakallı biri mi sanıyorsunuz? elinde ecel defteriyle bulutların arasından süzüle süzüle çıkıp gelir mi sanıyorsunuz? ne vakit, hangi kılıkta geleceğini kimse bilemez onun. türlü türlü yerlerden, türlü türlü kılıklara bürünerek çıkar gelir çünkü. geliyorum meliyorum demeden, havsızca çıkar gelir.”
syf.231