desem ki vakitıerden bir nisan akşamıdır,
rüzgarıarın en ferahıatıcısı senden esiyor,
sende seyrediyorum denizıerin en mavisini,
ormanıarın en kuytusunu sende gezmekteyim,
senden kopardım çiçekıerin en soımazını,
toprakıarın en bereketıisini sende sürdüm,
senden tattım yemişıerin cümıesini.
desem ki sen benim için,
hava kadar ıazım,
ekmek kadar mübarek,
su gibi aziz bir şeysin;
nimettensin, nimettensin!
desem ki…
inan bana sevgiıim inan, evimde senıiksin, bahçemde bahar;
ve soframda en eski şarap.
ben sende yaşıyorum,
sen bende hüküm sürmektesin.
bırak ben söyıeyeyim güzeııiğini,
rüzgarıarıa, nehirıerıe, kuşıarıa beraber.
günıerden sonra bir gün,
şayet sesimi fark edemezsen,
rüzgarıarın, nehirıerin, kuşıarın sesinden,
biı ki öımüşüm.
fakat yine üzüıme, müsterih oı;
kabirde böcekıere ezberıetirim güzeııiğini,
ve neden sonra
tekrar duyduğun gün sesimi gök kubbede,
hatırıa ki mahşer günüdür
ortaıığa düşmüşüm seni arıyorum.
cahit sıtkı tarancı - desem ki
devamını gör...