hatşepsut yazar profili

tünaydın! epeydir yazmıyordum bu sayfaya… gönlünüzden aklınızdan ne geçiyorsa onun olması dileğiyle, mis gibi bir gün olsun.*

@sevimsiz karga’cım…

kuaföre bir koyun parası bıraktığınız aktivite... bu kadar pahalı olma sebebi nedir arkadaş...

hata yoksa hareket yok, hareket yoksa ölüm var...
*

psikoterapi alıp iyileşememek, her zaman terapinin işe yaramadığı anlamına gelmez bence...bazen insanın iyileşmesini zorlaştıran şey, değişmeyen yaşam koşulları olabilir.

ülkemizde artık kanıksanan bir “yoksulluk hali” var. bu durum, bireylerin yaşadığı yoksunlukları bastıran bir örtü gibi bence... insanlar tek tek yaşadıkları eksikliklere tepki vermek yerine, genel bir yoksulluk içinde bunları normalleştiriyor. aslında bireysel düzeyde yaşanan yoksunluk sendromları hala var... ama sürekli tekrar ettiği için insanlar buna karşı bir tür duygusal bağışıklık geliştirmiş durumda. bu, gerçek bir iyileşme değil, daha çok alışma ve kabullenme hali gibi...
insanlar neden yoksun kaldığını bildiğini düşündüğü için, durumu sorgulamaktan çok uyum sağlamayı tercih ediyor. böylece yoksunluk hissi bastırılıyor, beklentiler düşürülüyor ve yaşanan eksiklikler sıradanlaşıyor.
sonuçta toplumumuzda , acının ortadan kalkmadığı ama görünmez hale geldiği, sessiz bir kabulleniş oluşmuş durumda.

pink floyd | julia dream

bir kedi gördüm sanki…*

mahallemizde
senden başka ağaç olsaydı
seni bu kadar sevmezdim.
fakat eğer sen
bizimle beraber
kaydırak oynamasını bilseydin
seni daha çok severdim.güzel ağacım!
sen kuruduğun zaman
biz de inşallah
başka mahalleye taşınmış oluruz.
(bkz: orhan veli kanık)

küçükken anneannem, tuvalete ya da banyoya girdiğimizde fazla oyalanmamamızı tembihlerdi. “çabuk çıkın,” derdi, “yoksa cinler gelir.” banyoda uzun kalmamamız, hele hele çıplak dolaşmamamız gerektiğini söylerdi. biz de o çocuk saflığıyla, sorgulamadan inanırdık. suya doyamadan, korkuyla acele eder, bir an önce çıkmaya çalışırdık...
şimdi dönüp bakınca insan düşünmeden edemiyor; ne çok korkuyla, ne çok dogmayla büyüdük biz. anlamadığımız, adını bile koyamadığımız şeylerden sakınarak, çekinerek… buna rağmen ayakta kalabildiysek, hayata tutunabildiysek gerçekten helal olsun bize.

ben iki erkek kardeşin ablasıyım. ortanca kardeşim benden sadece bir yaş küçük, adeta ikiz gibi büyüdük. liseye kadar aynı sınıfta, hatta aynı sırada oturduk. küçüklüğünden beri ödevlerini ben yapardım, o ise sokakta oyun peşinde koşardı. asker olan babam akşam görevden eve geldiğinde, günümüzün nasıl geçtiğini anlamak için bizi karşısına alır; ders çalışıp çalışmadığımızı, kaytarıp kaytarmadığımızı sorardı. bir gün kardeşimin ödevlerini de benim yaptığım ortaya çıkınca, ikimize birden tek ayakta durma cezası verdi. buna rağmen onun ödevlerini yapmaktan hiç vazgeçmedim...
resim yapma konusunda ise hiç yeteneği yoktu. resim öğretmenimiz not vereceğini bir önceki dersten söyler, ödev olarak çizmemiz gereken resimleri verirdi. bir sonraki ders geldiğinde kardeşim tek bir çizgi bile çizmemiş olurdu. ilk dersten itibaren yalvar yakar bana hepsini çizdirirdi. ilginçtir ki, alelacele çizdiğim o resimlerle benden daha yüksek not alırdı. ben kendi resimlerimi özenle, içime sinerek çizdiğim hâlde sekiz ya da dokuz alırken, o çoğu zaman on puanı götürürdü.
küçük kardeşime karşı ise her zaman daha koruyucu, daha anne gibi oldum. onları kollamak, yüklerini hafifletmek sanki benim doğal görevimdi. zaman zaman haksızlığa uğradığımı hissetsem de, içimde hiç kırgınlık büyütmedim. çünkü onlar benim canlarım. hiçbir şeye değişmem onların sevgisini, varlıklarını, kardeş olmanın o tarifsiz bağını...

yaşımız ortaya çıkacak. soluksuz izlerdik kardeşimle...

abi zorbalığını, abla şefkati döver...

sahi senden mi doğdum anne
yollar nehirler kuşluk vakitleri dururken
bir insandan mı doğar bir çocuk

anne senin yüreğin taş olsa dayanır mı
kuş olsa çiçek olsa gündüz olsa
kırılmaz mı acıdan bir sap menekşenin boynu

bu kez dağlar doğursun beni anne
sen de ılık bir yağmur ol
durmadan yağ kanayan yerlerime
*
#3843745 geçmiş olsun sayın yazar, annenize acil şifalar diliyorum

mod on numara, harekette bereket var…*

analı kızlı…

ma aile…

ey edep sen ne güzel şeysin...

bende de varmış bir tane...
#3266758

alkol, evde küçük bir koloniyi sarhoş edecek stok var…*

sağlığımıza…