ihtimaller perisi yazar profili

e evlen, seni tutan mı var?

“perinin inadına hangi kız önüme gelirse ekleyeceğim.” cümlesini de duydu bu kulaklar. eee ben ne kazandığıma bakarım. bununla ömür mü geçerdi? arkanı döndüğünde “acaba” dedirten insanı hayatından şutlayacaksın canım.

#4066657
cevap veriyorum, sıfır. hâlâ sıfır. bu matematiksel işleme rağmen sıfır. çok şükür ki sıfır.

serengeti düzlüklerinde avını bekleyen avcı gibi yaptığınız yemekleri takip ediyorum. bir gün evlilik düşünürsem aranızdan birini seçicem.
insan gibi yaşıyorsunuz , takdir ettim. elinize sağlık beyler.

“daha ne gelebilir başıma?” dediğim tüm olayların, yangınların içinden tek başıma çıkıp , hayatımı çiçek bahçesine çeviriyorum. kendime teşekkür ederim.
tarotçu abla bile “sen çok güçlü bir kadınsın, tüm yaşanan olaylarda bunu gördüm.” dedi. daha ne olsun?

çok yakın bir zamanda yaşadım o aydınlanmayı. adam aylardır egosunu tatmin ediyormuş ya la. bana ayrı arkadaşımıza ayrı konuşup barışmak için beni yokluyormuş. bir de bana vicdan mastürbasyonu yaptıracak aklı sıra, ooooğlum gerçeklerin ortaya çıkmak gibi kötü bir huyu vardır. sana demediler mi? hissel bir kadınım, önüme gelir ettiğin her laf.
neyse , sonra dedim ki “peri senin gibi bir kadın nasıl bunu ayıkmaz?” bir daha aynı ben’i görmeyeceği şekilde uzaklaştım.
ama içim sıkılıyor tokadı basamadığın için, orası ayrı. manken gibi kızım maymun herifleri başıma tac ettim he, bu da benim salaklığım.

hiçbir balık. akışta görünce bile midem bulandı.

3.5 saattir ağlıyorum , gözümde yaş kalmadı. neye ağladığımı anlatamam.

gerçekten de biraz şeyler, mide bulandırıcı.

dünyadaki tüm kadınlar çok güzel . ismimin anlamından dolayı dünyanın en güzel kadını benim. *

yav sende durdun durdun benim attığım günü buldun. bir bekleseydin ya bugün de. allah allah.
kutlama yapmayalım mı yani?

hayatımın ilk çeyreğini tamamladım bugün.
garip, daha ilk gününden bile garip hissettirdi.
her şeyin tam ortasındayım. ne 24 yaşımdaki gibi çocukluk yapabilirim artık, ne de 30’lu yaşların ağırlığını taşıyabilirim. ama ben zaten 23 yaşımda da 24 yaşımda da 30 yaş olgunluğu ile yaşamış biriyim. üzerime eklenen sorumluluklar hayata erken atılmama sebep oldu. aslında hayatın ilk çeyreği değil de ikinci çeyreğindeymişcesine yaşadım şu ana kadar.
içimde hâlâ bitmek tükenmek bilmeyen bir umut, neşe.. bir bahar geliyor bir bahar geçiyor.. ama değişmeyen tek şey kendimi “bahar” olarak tanımlamam. çünkü ben bahar’ım. benim yapraklarım dökülse de renklerim hep vardı.
hayal ettiğim gibi kutlayamadım bu yaşımı ama çok iyi öğrendiğim bir şey var ki 24 yaşımdaki kadroyla devam etmeyeceğim artık.
kendime teşekkür ediyorum, kocaman sarılıyorum , öpüyorum, kokluyorum ve iyi ki varım!
ha bu arada ben kendimi doğurdum, yeniden hayata kazandırdım.
eeee o zaman chapter 25 başlasınnn! *

kadın, kesin bilgi yürüyebilirsin.

balkonda oturdum, takvim şarkısını söyleyerek sigara içiyorum, dışarıyı izliyorum.
overthink saatim geldi.

evimi ocağımı, yuvamın sıcağını, yarimin kucağını bıraktım..
bu şarkı aklımdan çıksın artık..

sizden iğreniyorum.

günaydın, boyacı abilerin sesine uyandım.
abiciğim bari bir saat geç başlasaydınız ya. ben de rahat rahat uyusaydım.. her hafta uyuma hayalleri kurarken yine uyanıyorum. allah’ım ben de saat 11-12’ye kadar uyuduğum günleri görebilecek miyim? nasip olsun, duadır..
madem uyandık o zaman kahvaltıyı da hazırlayalım bakalım. pankek mi yapayım krep mi? kafamda deli sorular..
“günaydın lan yaşamak.”

her gün gözüme sokuyorsunuz, ben patlicam içemediğim için artık.
hepinize afiyet olsun, bensiz içtiğiniz için de bir tık acı olsun.

ahmed arif hasretinden prangalar eskitmiş, beni eskitense prangalı hasretin..
evet sabah sabah..

civanım daha n’olsun?