ihtimaller perisi yazar profili

bu durum bende de var, hele heyecanlanınca bambaşka bir boyuta geçiyorum..
geçen yine bir toplantıda konuşamadım, “aaa konuşamıyorum.” deyip, göz deviriyorum. sonra gülüyorum.
bu arada doğru, biz çözüm değil şikayet etmek istiyoruz.
bu durumun; çok fazla şey düşünüp, çok şey söyleme isteğinden kaynaklandığını düşünüyorum. bu bencesi tabi.

allah’ın varsa bize müzik dinletmeyip, konuşmaya devam edersin sevgili seshayvani..
metal şarkı dinleyeceksek de beni yayından atıp, geri alırsınız..
ayrıca teşekkür ederim, hoş buldum.
bu arada konuşurken laf lafı açtığı için kendi lafını bölmek de çok manyak bir şey bence. nerden bildiğimi sormayın..*

seshayvani’ni tanımıyorum, hatta mahlasını ilk defa gördüm . kendisine ve dinleyenlere iyi dinlemeler diliyorum.
başkaca sesler duymaya , sadece dinlemeye ihtiyacım vardı, çok iyi geldi.
dinlerken uyuma duası, amin..

mezarının başında idrak ettim bugün öldüğünü.
karlar yağmış üzerine. ama sen en son küçücük kalmıştın, üşürsün ki şimdi.
şirinim, helin’im derdin bana. “gel” demiştin, ben geldim ama sen yoksun.
“nasılsın?” dedi tüm gün gören herkes, “dedesi ölmüş biri nasılsa öyleyim.” dedim.
annemle benim içimde ince bir sızı bıraktınız sen ve anneannem.
kavuştun leyla’na dün.. anneannemin mezarına vardık dize kadar karların içinden geçip.
“nene, misafirin geldi. en mutlusu sensindir şimdi ahirette.” dedik.
şimdi benim artık burada bir baba ocağım yok. bir daha buraya gelecek sebebim de yok.
acılarından kurtulduğun için seviniyorum ama keşke son kez görebilseydim seni.
göğsümde dinmeyecek bir acı , mekanın cennet olsun çınarım. ben senin torunun olmaktan gurur duyuyorum.
şirin’in.

15 eylül.
odamı çiçek bahçesine dönüştürmeye katkıda bulunmayan hayatımdan engellenecektir.

fonda ajda pekkan’dan “beni de” şarkısı çalıyordu.
bu şarkı tam benlik ya. bu aralar bu şarkı gibi ikilemdeyim..

ayrılığın 10. günü.
sevgili kendim,
zaman çok hızlı akıyor. 10 günde yaklaşmasını beklerken daha da uzaklaşacağını hiç düşünmemiştik değil mi? bazı adımlar attık, bakalım bu adımların dönüşü nasıl olacak. ilk güne nazaran daha iyi gibiyiz. ama bu iç sıkıntısı nasıl geçecek sence?
bence sen yeniden heykel boyamaya başla, yeniden kendinle vakit geçirmeye bak, şarkılar söyle, umudunu kaybetme.. o hâline geri dön..
neşene, enerjine iltifat eden herkese “çünkü ben baharım!” derdin, şu an kış olman çok tatsız. gözlerimiz biraz çökmüş gibi, biraz bakımla, stresi azaltınca geçer gibi.
yeniden bahar olman gerek peri! çünkü çocukların ve insanların senin “gülen şirine” haline ihtiyaçları var.
sevgili kendim, bu ayrılığın en acı yanı şu ki; bana beni çok özletti. sevgi soldurmaz, parlatır, canlandırır..
yeniden parlaman dileğiyle.
sevgiyle kal, minnoş bileklerinden öptüm!

benim için belirsiz olan fakat gece uyumak için hazırlanınca dakikasını şaşırmamaktadır. hemen beynimin içi doluşur..
iş yerindeyken gün içinde en az 3-4 kere “peri, overthink saatin geldi herhalde. daldın gittin.” diyerek takılırlar. bu aralar ekstra belirsiz, günde çok kez uğruyor bana ovethink.

ayda en az 3 kere yaptığım eylem. ama öyle 10-15 dakikalık bir yürüyüş değil. işten çıkarım, sahile inerim önce , sonrasında tüm sahil boyunca yürürüm. bu da yaklaşık 20 bin adıma falan tekabül ediyor. kafayı muazzam topluyor, reset komutu gönderiyorum. yarın tekrar yapılsın o hâlde.

sevdiğiniz, sevildiğiniz, mutlu ve sağlıklı olduğunuz, duygularınız karşılık gördüğü bir yıl olsun a canlarım. hepimize iyi senelerrrrr!

hadi ben başladım, meri cıristmıs canım! musmutlu, sağlıklı, huzurlu seneler diliyorum herkese. öptüm!

shape of my heart

“and find out to their cost.”

geldi benim içimi en çok rahatlatan , inşirah tadındaki teselli cümlem. şüphesiz, her daim olanda hayır vardır. bu cümleyi gerçekten içinizde eritip, ruhunuza kabullendirirseniz hayatınız bir üst level’a atlıyor. muazzam bir kafa rahatlığına erişiyorsunuz.

muhabbet kuşlarını çok seven bir yazar sanırım. bıcırık ile şımarıklık yaptığını düşünüyorum..

biraz cesaretim olsa her şeyi arkamda bırakıp, istanbul’a taşınırdım. adımı, kendimi, her şeyimi değiştirip kendimi doğururdum. tanıdığım 3 kişi hariç herkesin ben’i ölü olarak bilmesini sağlardım.
ruhumdan binbir çaba ile doğurduğum kendimi dilediğimce büyütür, özgürce yaşardım.

iki senedir aralık ayının son günlerinde ciddiyetle hazırladığım gelecek panosudur.
dün gece tam 1 saat uğraşarak 2026 hedeflerimi birleştirip , duvar kağıdı yaptım.
inanarak yapınca her şey oluyor. geçen sene hazırladığım panomda ki hedeflerimin pek çoğu gerçekleşti. bu sene daha inançlıyım. o sene bu sene..
örnek olarak paylaşmak isterdim ama kusura bakmayın paylaşamam. hepsi bana özel. el emeği uleyn!

-huri misin peri mi?
+ sence? *

bu başlık beni üzdü ya biraz..
ben aşkta çok cesaretli bir kadınımdır. sevdiklerimi kadere ya da zamana bırakmam. son ilişkim de bu cesaret yoktu. hep ben çabaladım, o cesareti ben gösterdim ama aynı cesareti göremedim.
sonuç: ayrıldım.
bir insanın sizi sevecek cesareti yoksa, siz elinizden geleni yaptığınızda totoşu ağrı dağı’nın tepesinde konaklıyorsa, kendinizi seçip önünüze bakmanız gerekiyor..

(bkz: yüzleşmek istenmeyen gerçekler)

annişle yılın son kahve date’ine çıktık. e bize afiyet olsun!

-4.5 .. üzgünüm..