kaçma lan bizanslı yazar profili

cemre ile videolarından tanıştıysanız boşverin, hiç vakit kaybetmeyin ve izlemeyi bırakın, çünkü sadece kafanızı ütüler. çok yanlış bir cemre ile karşılaşmışsınız yani. fakat cemre ile yazılarından tanıştıysanız o zaman şanslısınız, prime cemre ile tanışmışsınızdır.

zamanında onu hoca olarak görürdüm, ama artık şöyle bakıyorum ona

liverpool dersini çalışmamış, daha böyle çok yenilir bunlar. galatasarayı tebrik etmek lazım güzel oynadılar, iyi bir galibiyetti.

leş gibi esprilerdir, yalandan sırıtırsınız işte. o sırıtıştan anlaması gereken de "sen bir daha espri yapma a**".

bu videoyu tekte bitirirsem sırtım bir daha yere gelmez.

katılabilirim ama o kadar ders çalışmıyorum ya, bir de discord olmasın, vpn açıp girmekle uğraşamam.

hepsinin aynı kişi olduğunu düşünüyorum. evet. *

aha bir aylık modluk çıktı, şimdi sözlüğü laciverte boyayacağım.

bu amaçsızca yürüyüş onu bir ara sokağa getirmişti. yürürken bina arasından bir hırt "bak la hele" diye seslendi. ama o duymazdan gelip yürümeye devam etti. fakat bu seslenen hırtı daha da kızdırmış olsa ki "sen niye beni takmün leeğğn" diyerek bıçağını çekti ve seri şekilde bıçladı. amaçsızca yürümemesi gerektiğini ülkenin hırt gerçeği ona kötü yoldan öğretmişti.
gözünü acilde açtı...

bunu biliyor muydunuz?
harezmi gslilerde beyin ararken sıfırı (0) bulmuştur.

kanser ola ola izledik maçı yine, son dakika golü ile kazandık. mertin yaptığı hataları ikinci lig topçusu yapmaz, edersonun yediği golleri tarık yemezdi. eyvallah kazandık ama bu takımın büyük bir kısmı teknik heyet ve yönetimle beraber gitsin, gidin abi, gidin yani. gidin de siz de kurtulun biz de kurtulalım.

tam böyle birşeylere sövücem o an durup "bu şey benim sorunum mu?" diye düşünüyorum. haliyle değil, vazgeçiyorum. sövmekten daha çok işe yarayan birşey varsa o da umursamazlık, bunu da öğreniyorum iyice.

beşiktaşlı futbolcu olsam bu hakemi uçan tekmeye bayarım acillik ederim, kariyerim bitecekse de bitsin.

halep tava, bir kez yiyebildim müthiş bir yemekti. bu kadar güzel olup da adı pek duyulmayan ender yemeklerden.

artık insanları yavaştan şu iki kategoriye ayırmaya başladım ; harcadığım vakte, emeğe ve ilgiye her türlü değenler, öbür kategori ise vakit kaybı olanlar. işin garip yanı bunu çok kolay ayırt etmeye başladım artık, bir insana beş dakika ayırıyorsunuz ve her saniyesine değiyor, öbürüne de birkaç gün tanıyorsunuz ve sonunda osuruk efekti ile karşılaşıyorsunuz, yazık cidden.

steam'e geri gelmiş. rrrajjj b suka bilyat oo kurwwaaaa

pahalı oyuncaklara sahip bir avuç mal topluluğu. yerdeki helikopter ve uçak çizimlerine tonlarca roket sallayan ampute ordusu.
edit : arttırıyorum ve bizim acemi birliğindeki eroinman rdmler bunların yıllarca eğitim görmüş uçak pilotlarından daha akıllıdır.

buraya yazmak huyum değildir ama kişiliğin ve hareketlerin o kadar yapmacık ve makyajlı ki dışarıdan en ufak müdahalede şarıl şarıl akıyor. tavsiyem makyajı azalt.

askerliğimin son zamanlarına doğru hep akşam 4-6 veya 6-8 nöbetini ben tutuyordum, görevim gereği saatlerimle çakışmaması için bu saatlere ayarlanmıştı. bu saatlerde de nöbet kulübesinin orada müracaattaki arkadaşlar rahat olduklarından çok muhabbet ederdik. orada dönen muhabbetin tadı hiçbir yerde olmuyordu, iki saatlik nöbet beş dakikada bitiyordu resmen.

bir keresinde can sıkıntısından dans ediyordum, yan taraftaki orduevinin gazinosundan çıkan eski komutanımız tam o an yanımdan geçerken gördü. kafası kıyaktı herhalde "napıyon lan deli" diyip güldü, kapıdan çıkıp gitti sonra.

ama tabi genel olarak yola bakıyorsun, karşıdaki apartmanlara veya yoldan geçenlere vs bakınıyorsun, rütbeli geçince selam duruyorsun vs çoğunluk sıkıcı şeyler.

bir ara engellediğim yazarlar oldu da artık engellemiyorum. yazı ve başlık olarak engellediğim yazarlar var ama mesaj olarak engellediğim kimse yok artık, konuşmak isteyen herkes konuşabilmeli fikrini düşünüyorum.