kafası kendinden güzel yazar profili

bu başlığa cemal süreya'nın dizeleri ile cevap vermek istiyorum.

ne çıkar yanımda olmasan,
kalbim senden ibaret değil mi?
uzaktan sevmek zor demişsin,
etme sevdam!
görmeden sevmek ibadet değil mi?

t: yürütmenin zor ama imkansız olmadığı ilişki türü.
sevince ne mesafelerin önemi kalır ne de başka engellerin. iki insanın kalbi birlikte atmaya başlamışsa her türlü o ilişki yürür. mühim olan güzel sevmek, gönülden sevmek. kabul ediyorum evet daha zordur yan yana, yüz yüze olan ilişkilere göre. ama imkansızmış gibi de kesinkes konuşan yazar arkadaşlarımı pek anlamıyorum.
eyvallah sözlük.

öncelikle motosiklet çok tehlikeli, kullanmayın diyenlere cevaben rahmetli barkın ağabey nam-ı diğer altın elbiseli adamın videosunu göstermek isterim. motosiklet kapalı kutuda seyahat etmek yerine gezdiğin yerleri hissederek görmemizi sağlayan a noktasından b noktasına en seri şekilde götürebilen mükemmel bir icat.
tavsiye olarak ise ekipmansız sürmeyin, dikkatiniz dağınık iken kullanmayın, saniyelik dalgınlık kötü sonuçlara neden olabilir. çevrenizdeki insanları trafikte daima kontrol edin, bir şey olmaz demeyin, oluyor. aynadan sizi göremiyorlar, ben de göremediğim oluyor, dikkat edin. kazasız belasız yolculuklar. eyvallah sözlük.

"yaprak rüzgarla, insan sabırla sınanır."

kendisinin programlarını severek takip ederim ancak yorumculuktan çok şovmendir kendisi. nasıl ki açıp eskilerden beyaz show, pinç, konuşanları, kafaları yahut ali biçims ve mesut can tomay'ı izliyorsan bunu da o mantıkla izleyeceksin. bazen abartır bazen hakkını verir ama abartılı tepkileri izleyicisini ekranda tutar.

t: pinti yazarları geren sorunsal.
öncelikle kimse bahşiş vermek zorunda değildir bu konuda herkesin hemfikir olduğunu düşünmekteyim. ancak bazı tanımlarda görüyorum ki aşağılık kompleksli, burnu havada, kibirli yazarların tanımlarını okudum ve üzüldüm kendileri için. kuryelerin kendisinin cahil, kendini geliştirmemiş olduğunu ima eden ve şöyle yapsaydın da geliştirseydin vs. gibi akıl verenlere önerim aklınızı kendinize saklayın çünkü sizdeki de oldukça sınırlı görünmekte, tüketmeyin. benim birkaç tanıdığım kurye var, birisi yakınen arkadaşım. alanında yüksek lisans yapmış doktoraya hazırlanıyor, alanında da çalışmış bir süre ama hak ettiği paraları maalesef vermemişler. asgari ücret veya bir tık üstünü kazanmak yerine kuryelikle çalıştığım kadar kazanayım mantığıyla kuryeliğe başlamış, bir diğer sebep de motosiklet üzerinde olmayı seviyormuş. bahşiş konusunu da sorduğumda bazı insanlar 20 litrelik su söylüyor, onu taşımak zor oluyor, 20 gramlık bir çikolata söylese de ben aynı paket parasını alacaktım 20 litrelik su, 10 kilogramlık köpek maması söylediğinde de aynı parayı alıyorum, bu yüzden bazıları bunun farkında olduğu için sağ olsunlar veriyorlar demişti. ki paket ve siparişi seçme tercihleri yokmuş random hangi sipariş gelirse herhangi bir kurye götürüyormuş. canın zaten trafik canavarları arasında hep tehlikededir, bir de böyle böbürlenmiş kibirli müşterilerin hitapları vs. işi daha da yapılmaz hale getirebilmekte. ben bu kuryelik yapmasaydı kendini geliştirseydi diye kelimelerini hadsizce kullanan kötü insanların kuryelere muhtaç olup siparişini teslim alamadıkları günleri görmek isterim. herkes kalbinin ekmeğini yesin. selam olsun kurye emekçilerine ve bizim yükümüzü çeken, pisliğimizi temizleyen tüm emekçilere. eyvallah sözlük.

adam kayırmanın, liyakatsizlik ve disiplinsizliğin temsili. nerede liyakatsizlik ve torpil varsa orada çürüme ve yok olma başlamıştır. altın jenerasyon dedikleri jenerasyon, öve öve bitiremediğimiz bizim çocuklar aslında bizim sucuklarmış. yeni anladık. kadro seçiminde yapılan işler... özellikle kendi takımında bile oynayamayan kaan ayhan, el bombası samet, arabistan yarımadasının şovmeni merih, irfancan gibi adamlarla olmayacağı aslında tahmin edilebilirdi. montella'nın çözüm bulamayan futbolu ve forvette kerem ısrarı da bugün bu anı yaşıyor olmamızın sebeplerinden. bana kalırsa bu iş montella'ya yazar. berke gibi kaleciyi küstürmek ve o süreci iyi yürütememek, eş-dost akrabayı kayırma misali hep aynı oyuncuları kadroya almak, forvette kerem ısrarı... netice: üzülen milyonlarca insanımız. yazık.

kerem forvette olmuyor. yunus kanatta verimsiz, kimseyi geçemiyor. değişiklik lazım. kaç kez yenileceksin daha bu taktikle montella.

koltuk mu var, nerede lütfen söyleyin*.

boş ve cahil insanların işi olduğunu düşünüyorum. belli bir uğraşı, meşguliyeti olan insan gönül işlerine aşırı kafa yormaz. olursa olsun olmazsa nasip değilmiş modunda takılır. bir tanıdığım var, erkenden biriyle nişanlandı, sonra ayrıldı, bir ay sonra başkasını buldu ve ardından evlendi. beni her gördüğünde evlenmiyor musun, yok mu birisi gibi sürekli bu konularda sorular soruyor. halbuki biliyor benim neler başardığımı, statümü ve saygınlığımı. hiç o konulara girmiyor. "kendine göre" beni başarısız sandığı alandan vurma derdinde. her seferinde bozuyorum ama bu insanlar eğitilmez.
sanıyorlar ki kendileri gibi herkes ayran gönüllü, ilk denk gelenle evlenmeli. ben böyle değilim arkadaşlar, seçiciyim çünkü kendime saygım var. ayrıca masada sürekli karı-kız veya erkek muhabbeti yapan ortamlardan da uzak durun, o masaların size katacağı inanın hiçbir şey yok.

"farkın yokmuş kimseden, ben farklı bakmışım bilmeden." *

knock out feat. jbx, rasheed & adrı - gel etme başa sarıp sarıp dinlediğim şarkılardandı*.
...bir ömür geçiyor gözümün önünden, el sallayamam göçüp giderken, hatrına yazdım bak bu satırları, anlamasan da sen yine boşver...

aşkı metin vural satırlarında çok güzel anlatmış, yıldız kenter de seslendirmiş. mutlaka seslendirmeyi dinleyin, pişman olmayacaksınız.

yazmadım seni daha,
sevmeye ayırdım tüm zamanları,
yazmaya bu yüzden vaktim olmadı.
ben düşünmeye başlayınca seni
-ki bu bir önceki düşünmenin sonundan çok öncedir
inan ki dağlar, taşlar, inan ki bulutlar, yağmur ve kar
toprakla su ve gökyüzü, güneş ay ve yıldızlar
onlar da benimle birlikte
ve onlar da benim kadar seni düşünürler...
benim kadar diyemem ama
yemin ederim onlar da seni özler.

hep dalgınım bu günlerde
saati cezveye koyup yumurta tutuyorum,
bir gün takvime bakmasam yılı unutuyorum.
aklım başıma gelmiyor, başıma çarpmadan dallar
yolda yürürken dalıp dalıp gidiyorum.
nisan'a kaç var diyorum saati sorarken.
hiç böyle olmamıştım.
bilenlere sordum; 'aşk bu' dediler!

t: yazarların dünyada ve toplumumuzda merak ettiği konular.

ben mesela ilkokulda kötü bir akademik performans gösteren çocukların ilerleyen zamanda üniversite kazanma başarı oranları ve başarılı olmuşsa, başarısını yordayan etkenleri, nelerin değiştiğini nicel ve nitel yollarla analiz edilmesini isterdim. boylamsal bir çalışma olursa süper olurdu ama uzun zaman alır, araştırması zor.

ya da başka bir araştırma konusu daha.
ebeveyn tutumlarının çocuklardaki empatik yaklaşıma etkisi, özgüveni gibi şeyler.

inanın boş olsam daha doğrusu maddi açıdan rahat olsam böyle çeşitli ilişkileri yordamaya çalışmak hoşuma giderdi.

açıkçası eleştirmek istemiyorum da alttan alta ben de bunalmaya başladım.
instagram veya x'e girdiğimizde çay, kahve edebiyatı-romantizmi yapanlar...
buraya geliyoruz, içmelerdeyiz, rakılardayız...
herhangi bir şey içmeden duramaz mıyız millet olarak.
illa bir şeyler içecekseniz aşk şarabından için de kendinize gelin eyy sözlük ahalisi. el oğlu, el kızı sizi bir sarhoş etsin de ayılabilecek misiniz bir görelim.

"bir zamanlar senin çirkinliklerin bile güzeldi. şimdi, güzelliklerin bile çirkin."
özdemir asaf böyle tanımlamış soğumayı.

cemal süreya ise soğumayı şöyle anlatmış: “baktım sana kızgın değilim, kırgın değilim, dargın değilim. kısacası artık ben sana ‘hiçbir şey’ değilim.”

bana göre de soğumak, bir zamanlar yüreğinin en sıcak odasında misafir ettiğin insan, artık kapısını bile çalmadığın boş bir ev haline gelir. ne öfke kalır, ne hasret, ne de kırgınlığın ince sızısı… sadece sessiz bir rüzgâr eser koridorlarında; perdeler hafif hafif kıpırdar ama kimse yoktur içeride. güzelliği bir anda çirkinliğe, dokunuşu yabancılığa, sesi uğultuya döner.
hadi eyvallah sözlük.

türk edebiyatına belma sebil, ben sana mecburum, aysel git başımdan, pia, sisler bulvarı, yağmur kaçağı, emperyal oteli, kirpi gibi onlarca harika şiiri kazandırmış şairimiz. bu başlığı da sözlük kurulduğunda koşarak açmıştım, öyle çok severim şiirlerini. sevdiğim şiirlerinden biri olan belma sebil'i sizlerle paylaşıyorum müsaadenizle, bu şiir benden tüm şiirseverlere, sevip de sevdiğine ulaşamayanlara gelsin.

seni ben kallavi sokağı'nda gördüm
sen beni görmedin, görmedin
kapıları çaldım, adını sordum
söylemediler, öğrenemedim
seni ben kallavi sokağı'nda gördüm
bir daha görmedim, bilmedim
belma sebil adını yakıştırdım
aklıma geldikçe her sefer
gözlerinin mavisini bitirdim
saçlarının siyahına başladım
kallavi sokağı'nda güvercinler
benim karanlık istanbul'um
bir esnaf kahvesine oturdum
belma sebil ya geçti ya geçer
rüzgârını içime doldururum
kallavi sokağı'nda güvercinler
bunca yıl sönmemiş umudum
nisan değilse mayıs
perşembe değilse pazar
ben belma sebil'i bulurum

bunca yıl sönmemiş umudum
nisan değilse mayıs
perşembe değilse pazar
ben belma sebil'i bulurum. şu mısraların güzelliğine bakar mısınız, kafayı yersin. buradan dinleyebilirsiniz şiiri, pişman olmazsınız.

aramızda ezik ezik gezmesinler, itinayla nickaltı açılır, analizler ve tanımlar yapılır.
t: gariban gariban sözlükte bakınan yazardır.

üstteki yazarın tanımını görünce benim de aklıma geldi, ben de mahallenin imamını peygamber sanıyordum. nişan merasiminde dua etmeye geldiğinde kendisine hocam diyenler olmuştu, peygamber değil mi bu adam anne? diye sormuştum, halen goygoy geçiyor canım anam.

çocuğu ağlatan şakacı enişte.