yani cidden anlamadığım bi durum. ben mesela sadece sevdiğim ve samimi olduğum insanlara yaparım bunu. ama öyle bulduğum her fırsatta yaparım. onlar da karşılık verir. şşş bi baksana derim, boşluğuna gelir bakar nasıl yedi ama diye çok eğlenirim. bu bi oyundur aramızda, kim kimi şaşırtıp nah yaparsa o ebedir. bazı insanlar bunu ayıp buluyor, beni hiç anlamıyor, üzülüyorum sonra.
bi bakıyorum çok iyi, giriyorum profile okumaya başlıyorum. kafa yapısı da uygun, suratıma salak bi sırıtış yapışıyo, biri görse sevgilisine falan yazıyo sanar öyle bi tip. sonra işte okudukça okuyasım geliyo, size hiç olmuyo mu ya? bana çok oluyo. beğeni ve fav hakkım bittiğinde kendime geliyorum. o da olmasa ilk tanıma kadar inerim herhalde ben. iyi ki var da sapık gibi görünmüyorum. yani umarım öyle görünmüyorumdur...
geçenlerde uykudan uyanmış, gözlükle bile zor gören kör gözümle vatsaptan mesaj yazmaya çalışırken yanlışlıkla video çekip bi de üstüne yanlılıkla gönderdim. neyse ki gören yabancı değildi de sadece gülme kriziyle yetindi. gözlüklü kızların güzel olduğunu söyleyen o halimi görse pişman olup tövbe ederdi.
sonuç olarak efenim, genelleme yaparken dikkat edelim yani, olan var olmayan var...
çocukluğum gözümde canlandı. ben sobalı evde büyüdüm. tek katlı, kocaman bahçeli, geniş verandalı evimizde kışın boyumu geçecek kadar kar yağınca sobanın etrafında toplanıp pencereden dışarıyı izlerdik. öyle sıcak, öyle serin bi his.
penceremden gökyüzünün bana düşen payını izliyorum. aslında uykum kaçmadı ama tüm insanların sokaktan çekilip ortalığın sessizleştiği bu huzurlu saatlerde uyumak gelmiyo içimden.
normal sözlük'ü kullanarak 3. parti dahil tarayıcı çerezlerinin kullanımına izin vermektesiniz.
Daha detaylı bilgi için çerez ve
gizlilik politikamıza bakabilirsiniz.
online yazar listesini görmek için lütfen giriş yapın.