paranoyak deli yazar profili

günaydın..

zor bir gün. bir yanda devam eden hayatımız bir yanda acısı ile kalan herkes çok arafta bir gün benim için..

o sene bahçede açan bir güle tutunmuştum hayat devam ediyoru hatırlatıyor gibiydi.. yaşıyorsak sebebi var demekki.. umarım aldığımız her nefeste de bunu hissettiğimiz bir gün olur.




öptüm. by.

geçecek.

ne kadar uzak bir gün olarak kalmış, hayatta kalanın suçluluğunu iliklerinize kadar hissettiğimiz o kara gün.

sabahın köründe gelen mesajı anlamakta zorlandım, ne depremi ne 11 ili bu neydi neler olmuştu gece dondum kaldım. hayatımda ilk defa yakınımda olan insanların doğal afetle kayıplarına şahit oldum.. sevdiğim arkadaşımın birebir yaşadığı o korkunç anı anlatmasını dinledim.. ben sadece buradaydım gösterildiği kadarını gördüm duydum yandım belki de yaşamak o anın içinde kalıp da öncesini sonrasını bilmek.. düşüncesini bile kaldıramazken ben.. insanları bu acıyı yaşadı.

o gece öncesi hataysporla bir takımın maçı varmış bilmiyorum. o günlerde o maçtan sahneler düştü instagramda ne kadar mutlularmış diye yorumlar..

o günden bugüne değişmeyen her şey..

o zamanlar sevmediğim insanlara karşı daha negatif bir yerde duruyorken, hani tanımamış olsam enkaz altında diye can gitti diye yine üzülecektim dedim kendi kendime.. anlatabildiğimi sanmıyorum ben de bıraktığı bu anlayışı da.. öyle işte.

bazı acılar hepimizin için aynı yerden yanıyor. giden bir sürü can, herkesi yaktı.. belki tanışsak boğazınıa sarılacağımız o insanlar için yandık..

bir daha böyle acılardan sınanmayız demek isterdim ama maalesef.. her şey git gide daha da zor bir hal alıyor.

gidenlere rahmet diliyorum, sevdiklerini kaybetmiş olanlara sabır.. üzgünüm.

cahillik göstergesi.

bir insan zaten hayatına girecekse, güzelleştirecekse ya da skp atacaksa çok da burcu ile alakalı olmuyor maalesef.

konu ile ilgili derinleşmek de isterdim ama cahillikle uğraşacak enerjim ve sinir sistemim yok, bazı şeyler çok yanlış anlaşılıyor da yanlış anladığın şeyde diretilmesine çok ayarım.

cahil cahil konuşmayın lütfen.

artık foto atmanın bile zevk vermediği bir yer.

yarın tekrar deneriz.

yalnızlık ve bu yalnızlığın artık bitmeyecek gibi olması.

bazı anlar içerisinde kalmak çok zor.

aynı şehirde olup da şehrin bir ucundan bir ucuna gitmekle çok farkı olmayan olsa gerek..

tam olarak konu gündemi nedir acaba? komik desen değil, insanlar bir şekilde etkileşim olduğu ortamda bazı şeyler olabilir, kimi neden hangi konuda yargılamamız gerekiyor? sallandıralım.. ben anlayamadım.

insana gerçekten kendisini rüyada gibi hissettiren bir duygu durumuna sokan bir şey bu şey..

yani böyle imkansızların imkansızı ihtimalin i'si bile yokken ortada bir bakmışsınız silsile akmış gelmiş.. nasıl ya sorusu ile baş başa kalmışsınız.. o çok istediğiniz şeyin içinde yaşamaya başladığınızda..

zafer sarhoşu gibi değil de (bkz: the pursuit of happyness) filminin sonundaki gibi.. bu hayatımın mutluluk anı diye tanımladığı o an, bu andır işte..

hissettiğin duyguya öyle bir tercüman olmuştur ki o duygu tükenene kadar başka şarkıya geçmek hem o şarkıya hem de duyguna ihanet ediyormuşsun gibi hissettirmesi sebebi ile maalesef neredeyse şarkıdan kusana kadar yapılan eylem.

hangi reelsta ne kadar süre kaldığımızı bile hesapladığına inandığım algoritma yüzünden kendi kendine gelişen bir sunum olarak tanımlamak isterim.

hatta artık hangi reelsta nasıl kaldığınızdan ziyade ne düşündüğünüze bile dikkat etmemiz gerekiyor.

ısmarlama üzerine başlık açmayı sevdiğim için ukde diyebilriz, çok da umrumda değildi şahsen instagram keşfeti tanımlamak.

urla’nın oldukça yüksek olduğunu düşündüğüm bir yerinden bildiriyorum.
annemin dediği gibi deli olan deliğinden dışarı çıkmaz bir durum oluşturan yağmurdur. şemsiyeler amacına hizmet etmemekte, rüzgar yağmurun yönünü değiştirmekte bedeninizin yağmurdan nasıl etkileceğini bilmediğiniz anlar yaşanmaktadır.


youtube.com/shorts/C7cY6t33...

değişim önce insanın kendisinde başlar diyeceğim ama derken bile ne kadar içi boş bir cümle olduğu ile yüzleştim an itibari ile..

iyisi veya kötüsü, doğrusu veya yanlışı ya da eğrisiyle önce kendimizi olduğumuz gibi kabul etmek zorundayız aslına bakarsanız.. aa ben burada bunu böyle yapıyorum hadi değiştireyim şeklinde kendimizi sürekli analiz etmeye çalışmak kendimizi sevmeme durumunu ortaya çıkarır ki sonrası da kimseyi sevmemektir..

ve şöyle bir şey daha var.. bilmem kaç milyon kişiyiz, ve bilmem kaç milyon anne baba var ve onların yetiştirdiği anne ve baba olmuş çocukları bu kadar farklılık oluşturabilecek bir durum söz konusu iken ve tabiri caizse bir elin parmakları bile birbirine benzemiyorken karşımıza çıkan insanları ya da etrafımızda olan insanları tek bir kalıba sokmanın ne kadar zor olabileceğini bir düşünün derim...

önemli olan bir insanı değiştirmeye çalışmak değil tabikisi olduğu gibi kabul etmek ya da gerçekten değişim sonucu olmasını istediğini kişiyi arayıp bulmaktır.

teşekkürler, teşekkürler, teşekkürler.

değişemeyen insan sabit fikirli, kendi sınırlarının içinde sıkışmış kalmış, değişime direnen insandır.

maalesef ki farkında da değildir zaten bir şeylerin yanlış olduğunun.. sınırların duvarları zannettiğimizden de kalın olabilir.

yargılamak, eleştirmek, değiştirmeye çalışmak yerine anlayabilmek önemlidir ayrıca benim nazarımda.

ki sen ben o herkestir ayrıca.

sonsuz bir döngüde tabi siz bitti diyene kadar bitmez de diyebiliriz bir eşleştirme oyunu.
reklamlarına illaki denk geliyorsunuzdur. tabi beli bir sınırlı sayıda eşleştirme hakkı verdiği için devam etme isteğine engel olmalısınız.. reklam izlemiyorum parasın neyse veriyorum sıkılana kadar.. öyle bir sonsuz döngüye beni hapsetmiş oluyor.

(bkz: kelimelik) harfler beni sevmiyor olsa da 24 saatte bir dönüyorum tahtaya.
(bkz: travel town)

boşverilmişliği.

bu özensizlik cidden hiç hoş değil.

normaldir. forumsal forumsal yazılıp çizildiği için girdi namına bir şey görmeme durumunun şikayetlenmesi.

moderasyon razı ise.. sela okuma fikrine katılıyorum.

bak yine dayanamadım.

içinde sevişilen arabanın dışardan algınlandığı şekli..

(bkz: peekay)

"erkekler arasındaki rekabette kozların paylaşılması için halı sahalar, kahvehaneler, trafik vs. gibi seçenekler varken kadınların bu meselede düğün makyajına sıkışıp kalması herkes için çok üzücü."

olarak da (bkz: bahadır cüneyt yalçın) tarafından açıklanmıştır..