agape

1-platon'un felsefesinde, iyilik,güzellik gibi, ezeli-ebedi ve yetkin idealara duyulan, zaman zaman ahlaki, manevi ya da tinsel bir temeli olan aşk için kullanilan yunanca terim.

2-ortaçağ hristiyan felsefesinde, tanrı adına insanı ve insan için tanrı'yı sevme tavrı. agape teriminin söz konusu anlamına bağlı olarak, ahlak alanında belirleyici öğeler ve ilkeler olarak birtakım buyruklar bulunduğunu, fakat bu buyruklar arasından birinin temel olup, tüm diğerlerinin bu buyruktan çıktığını savunan anlayışa; tek bir ahlaki buyruğun
varolduğunu, tüm diğer buyruk ya da değerlerin kendisinden türetilmek durumunda olduğu bu temel buyruğun 'sev!' buyruğu olduğunu öne süren aşk ya da sevgi ahlakına agapizm adı verilir.