beğenilen yazar seri oy almıyor,
sayılı oy alıyor bu sayede.
beğeni enflasyonu düştü o kadar.
taşlar yerinden oynamadı.
mızıkçılık yapanlar kendini belli etti.
ponçik olan*, samimi olan, kıymetli olan yazar da belli oldu.

jonathan safran foer'in aynı adlı romanından uyarlanan 2005 yapımı liev schreiber filmidir.

filmde bir yol hikâyesinin kara mizah örneğine dönüştüğünü görürsünüz. bunu takip eden süreçte dramatik ögelerin ortaya çıkması ile birlikte pek çok duyguyu bir anda yaşamaya başlamanız filmi keyifli hale getirir. bu geçişlerin yalın ve bir o kadar da güzel olması filmin benim nazarımdaki en büyük başarısı. rahatça son yıllarda izlediğim en kaliteli yapımlardan birisidir diyebilirim.

film'in çıkış noktası amerikalı bir koleksyoner olan jonathan'ın -elijah wood- aile tarihleri ile ilgili her materyali toplama merakı olarak gösterilebilir. sırf bu yüzden ikinci dünya savaşı yıllarında dedesinin hayatta kalmasını sağlayan kadını bulmak için ukrayna'ya doğru yola çıkıyor. buradaki rehberi alex -eugene hutz- ile işe koyuluyorlar. işin mizahi kısmı da orada başlıyor zira jonathan ve alex arasındaki diyaloglar, alex'in ukrayna ve dahi sovyetler ile ilgili anlatımları çok keyifli. sonra mevzuya alex'in büyükbabası -boris leskin- dahil oluyor ki, yemede yanında yat tarzı diyaloglar yaşanmaya başlıyor. burada, boris leskin bence harika bir oyunculuk örneği sergilemiş. aksi, huysuz ve tam bir yahudi düşmanı olan büyükbaba aynı zamanda kendisini kör zannediyor/zannettiriyor * ve filme damgasını vuruyor. tabi onun zeka özürlü köpeği sammy davis jr. ise başka bir dünya, bugüne kadar izlediğim filmlerde gördüğüm en etkileyici köpek performansına sahip diyebilirim. o yüzden şuraya onun sevimli sahnelerinden birisini iliştirivereyim;


neyse efendim bu dörtlünün jonathan'ın aradığı kadını bulması için yola çıkması ile birlikte, kah sizi güldüren, kah hüzünlendiren bir yol hikayesinin ortasında buluyorsunuz kendinizi. bu noktadaki en önemli etkenlerden birisi ise film müzikleri. geçişlerde o kadar güzel kullanılmışlar ki, arka planda film müziklerini duymaya başladığınızda oyunculukların ve hikâyenin gücünün kat be kat arttırdığını hissediyorsunuz. film müzikleri anlamında da çok beğendiğim bir film oldu. filmin finali ise tam bir ıngmar bergman kolajı gibi olmuş ki, bunu başarılı bir şekilde yapması, hissi yakalatması da beni ziyadesiyle memnun etti. esinlenmenin hakkının verilmesi izleyici de ayrı bir keyif uyandırıyor.

film müziklerinden de bir kaç örnek iliştireyim;

buna bayılırım

film de cuk oturmuş

listenin tamamını dinlemek isterseniz de budur;


filmin imdb puanı 7.4 benim için ise 8'in üzeridir. izlemediyseniz ve bu minvaldeki filmleri seviyorsanız, muhakkak izlemenizi tavsiye eder, iyi seyirler dilerim.

sevdiceğin ipek gibi cildini bir değil hem de iki kere ağda ile yakan iş bilmez kuaföre, öyle yakılmaz böyle yakılır diye misliyle karşılık vermektir.

yapılması gereken bir uygulama. nice intihal olan tezler var. akademinin içini boşaltıyor böyle şeyler.

diğer insanlardan bağımsız olarak karar verebilmek, verdiği kararların sorumluluğunu üstlenebilme ve bunların sonucunda toplum içerisinde konumunu belirleyerek toplumdaki insanlardan bağımsız bir şekilde ayakta kalabilme olgunluğuna erişebilme olarak tanımlayabiliriz.

sözlüğe yeni gelmiş, hoşgelmiş olan yazar.

kıyafet yönünden kontrol etme çabası.
bitmedi şu kontrol sevdası.
ben bir erkeği hiç kontrol etme düşüncesiyle dolup taşmıyorum.
arka odalara kapanıp sinsi sinsi planlar kurmuyorum.
ne kadar hastalıklı bir zihnin ürünüdür bu kontrol etme arayışları.
illa bir şey söylenecek ise başörtülü demek yeterli.

canım çocuklar, çok mutlu, huzurlu, sağlıklı ve başarılı bir hayat diliyorum size.
içinde bulunduğum bir oluşumun buna vesile olmasına da ayrıca çok mutluyum. iyi ki varsın/varız sözlük.

hiç kimse. herkes için bir hiç olan, kendi hiçliğindeyse tek olan kişi. son yobaz bükücü. hoşgörüsüzlüğe hoşgörüsü olmayan, bağımsızlık ve özgürlük düşkünü, özgün, yaratıcı ve farklı. kitap âşığı. tarih, dil, mitoloji, felsefe ve kültür meraklısı.

tanımların daha güzel ve açıklayıcı olması için yapılan mantıklı uygulama.

motörhead'in en sevilen şarkısıdır. ayrıca 1980 yılında çıkan albümüyle aynı isimdedir. "ace of spades" iskambilin en yakışıklı kartı olan "maça ası"dır.

rahmetli lemmy kilmister, bas gitara çağ atlattığı bu şarkıda; yaşamı kumar oynamaya; kendiniyse başarılı bir kumarbaza benzetiyor.

ukde: eyluling

merhaba. ben de ekibinize katılmak istiyorum. şartları karşılayacağımı düşünüyorum. 7/24 sizi överim. her entrymde sizden bahsedebilirim. şartlar sizin içinde uygunsa geri dönüşünüzü bekliyorum.

zengin depresyonu varoluşsal sıkıntılar barındırırken fakir depresyonu yokoluşsal sanrılar içerir.

aynen öyle yapıyoruz, sen de gelsene.

ceza evine daha yeni girmiş bir adamın bu kadar kolay intihar edebilmesi şaşırtıcı gerçekten. birileri kendi adaletini mi sağlıyor acaba diye düşündürüyor insanı.

senin aklın yok, sen bunları düşünemezsin demenin imalı yoludur.

iletişimde bir hatadır akıl vermek. "sen kimsin ki akıl veriyorsun?" gibi tepkilerden tutunda "bi sen mi akıllısın " gibi tepkilere kadar karşı tarafı ofkelendirebilecek seviyeye getirir ve o kişi kendini kapatır.

örnek; "bir anne şunları desin; bulaşık,çamaşır,temizlik yordu bıktım artık. "
kendinizi bu annenin yerine koyun ve şöyle tepkiler aldığınızı düşünün:

"bulaşık makinesi al, çamaşırları biriktir"

"tebrikler einstein valla ben düşünememiştim " gibi tepki verirsiniz değil mi?
işte bu durumlarda akıl vermek sorunu çözmez sorunu daha da kötüleştirir.

nasıl olmalı?

"çamaşır yorar asması zor iş şöyle yapalım.. , bulaşıklar çok çıkıyor ve de yoruldugunun farkındayım haliyle sinirleniyorsun" annenin yerine koyup böyle bir tepki aldığımızda nasil hissederiz.

sonuç olarak: akıl verme, beni anladığını göster ve yardımcı ol.

if voting made a difference, they wouldn’t let us do it.
oy vermek bir şeyleri değiştirseydi, oy vermemize izin vermezlerdi.
ingiliz ya da amerikan bir yazarın sözüydü. aklımda mark twain diye kalmış, emin değilim.
düzeltme: emma goldman'a ait bir sözmüş. oglalalakota nickli yazarımız uyardı sağ olsun.

fizik.

çoğu insanın gözünde -ben de dahil- masaya herhangi bir telefon bırakan insandan farkı yoktur bence.

telefon hava atılacak bir şey değil çünkü.