bugun kutsal cumartesi.

kimlikte y kuşağı, ruhen x kuşağı.

sağolsunlar, varolsunlar efendim. elleri dert görmesin.

sadece sözlüğü değil dünyayı değiştireceğiz böyle minnoş yazarlar olarak.

güneşin doğuşu ve balıkçılar

benim çakıl taşlarım var irili ufaklı kaybolduğumda yere yayıp yol yaptığım

bugün annemi düşündüm ne kadar yaşlanmış.
annem dünyanın en güzel kadını onu bu hale getiren hayat bana ne yapmaz.

özlenen aktivite..

"yüreğimde kesik bir güvercin kanat çırpıyor.
ben artık ölmeyecek kadar yorgunum."
tomris uyar

bas seslerinin notasyonu için kullanılır. fa anahtarının diziliminde sol anahtarında olduğu gibi en alt çizgi ''mi'' değil ''sol'' notasını gösterir.
semboller şu şekildedir.

kutlu, mutlu ve daim olsun bu güzel gün.

kuantum fiziği ile kütle çekim kuramını birleştirmeyi amaçlayan çalışmalardan biri. ilmek ya da halka kütle çekim teorisi gibi isimlerle de anılır.

evrenin geometrisinin, şu an sahip olduğumuz bilgiler ışığında düz olduğunu tahmin ediyoruz. fakat düz dediğimizde, bir masanın pürüzsüz yüzeyi gibi dümdüz bir yapıdan bahsetmiyoruz. uzayın herhangi bir yerinde bulunan bir kütle, uzay - zaman dokusunu bozduğu/büktüğü için, evrenin yapısı inişli çıkışlı bir yapı. görelilik bu yapının dümdüz, yani kesintisiz olduğunu kabul ediyor ama bu kabul doğru değil.

kuantum kuramına göre evren sürekli değil, kesikli bir dokudan oluşur. yeterince yakından baktığımızda, yani son derece küçük bir ölçekte, evrenin dokusu öyle bir görüntü verir ki, bu görüntüyü monitörlerdeki piksellere benzetebilirsiniz. kesikli, atlamalı bir yapı... piksellere benzettiğimiz bu en küçük noktalar arasındaki mesafe de planck uzunluğu ile tanımlanır.

***

yukarıda bahsettiğim dokunun görüntüsü hemen hemen şöyledir. bu görüntüye spin ağı denir. bu ağın hareketleri zaman olarak bildiğimiz şeydir. teoriye göre, tıpkı uzay dokusu gibi zaman da kesiklidir. zamanın, aralıklı vuruşları arasında geçen süre de planck zamanı ile tanımlanır. bu yapının tamamına birden, yani hem bu halkalı doku hem de zaman ise spin köpüğü olarak anılır.


***

bu yapı kütle çekimi ile nasıl bağdaşıyor? halkaların herhangi bir yerine bir kütle koyduğunuzda, spin köpüğü deforme olur, dalgalanır. hem dokunun hem de zamanın yapısını bozduğunuzda ortaya çıkan fiziksel sonuç ise kütle çekim kuvvetidir.

***

şu ana dek gözlemlerle kanıtlama şansı bulamamış olsak da, döngüsel kuantum kütle çekim teorisi, uzlaşmayan bazı fiziksel konuları birbiriyle barıştırdığı için iyi bir teori. belki bir gün gözleme şansı da buluruz.

spawn ukdesidir.

yazarların akıllara gelen veya daha fazla etkileşim almak uğruna format kurallarını hiçe sayarak her şeye başlık açmalarına yönelik bir söylemdir..

şemsiye elimizde olduğu halde, onu açmadığımız için.
bunu gördükleri için.
gülmekten hiç utanmayız ama.

duygularımı yavaş yavaş yitirdiğimi ve donuklaştığımı, hiçbir şeyden eskisi kadar zevk alamadığımı düşündüğüm yani hüzünlenmenin bile içimden gelmediği bir dönemde tanıştım zweig'in olağanüstü bir gece'si ile. içimde bir şeyler yapma isteği varsa bile, yani o ışık varsa bile bir türlü karanlığa süzülmeyi başaramamıştı. karşıma olağanüstü bir gece çıksın istiyordum, beni eski duygulu zamanlarıma götürmesi için. hiçbir şey hissetmemek öyle korkunç bir durumdu ki...

"bu olağanüstü gecenin ansızın karşıma çıkarttıkları, kapanıp kalmış ruhumun birdenbire açılması, geçmişimin en karanlık yanlarının, en gizli dürtülerimin şimdi apaçık karşımda duruyor olması tuhaftı." diyor kitap karakteri. kitabın başından itibaren o geceyi merak ediyorsunuz elbette. fakat o geceye kadar karakterimiz kendisinden bahsediyor. zweig'in psikolojik, nahif ve yerinde betimlemeleri o kadar kalbime dokundu ki. ve karakterle ortak yönlerimiz olduğunu görünce daha bir bağlandım kitaba.

kısa bir kitap olduğundan bir oturuşta bitecek olsa da sonrasında insanı düşünceler ve sorularla baş başa bırakıyor. bazen kısa kitaplar birçok uzun kitaptan daha uzun olabiliyor. olağanüstü bir gece tam olarak öyle bir kitap. bir insanın iç dünyasını bu kadar ayrıntılarıyla işleyip zihnimde müthiş bir canlandırma uyandırdığı için rahatlıkla önerebilirim.

benim değil annemin tabiri ile tanımlayayım; "seni büyütene kadar üç kız daha büyütürdüm de bu kadar yorulmazdım".

stephen king'in (bence) en iyi kitabıdır.

bir dolaba girip de o dolabın geçmişe açıldığını öğrendiğinizde ne yapardınız? muhtemelen gittiğiniz yılda ya da ona yakın bir yılda sizi rahatsız eden tarihi bir geçmişi değiştirmek ister, her şeyi daha iyi bir dünya için yaptığınızı savunurdunuz.
bu kitapta da bir edebiyat öğretmeni olan jake epping, lokantacı dostu al templeton'ın lokantasında onu 1958'e götüren bir dolap olduğunu öğrenir. al, 22.11.63 tarihinde gerçekleşen john f. kennedy suikastini önlemek istemektedir ama sağlığı yüzünden bunu gerçekleştiremez. sırrı jake'e verip kocaman görevi onun tamamlamasını ister. geri kalanı spoiler olacağından söylemesem daha iyi olur.
aynı zamanda kitabın diğer bir çok stephen king kitabı gibi james franco'nun başrolünde olduğu dizisi de çıkmıştır. izlenmeye değer.
okuyun, izleyin efem.

sonra da (yazarlar fingirdiyor)*

(bkz: açacak başlık bulamamak)

insanlara hiç bir şey olmamış gibi görünmeye çalışır! lafları, sözleri kulak arkası atar 'aman be öyle demek istememiştir ,öyle yapmak istememiştirlerle' avutur kendini. moralini yüksek tutmak için bolca güler tebessüm eder dünyaya... sanarlar ki hiç derdi tasası yok. kimse bilmez göz yaşları içine akar... 'pozitif düşün pozitif olsun. evrene negatif enerji gönderme' diye diye her şeyin en berbatına layık olur! en kötüsü ne varsa onu yaşar hepte herkes yinede 'yüzün gülüyor vay be hayat sana güzel' der. yüzü hep güler içi hiç gülmez... sonra bir gün derler ki neden böyle oldu dibimizde mutlu mesut yaşardı... evet yaşardı dibinizde hâl hatırsorulmasız hüznünü içine ata ata yaşar(dı)...
12.09.2018*

depreyonu iliklerime kadar yaşadığım bir dönemde yazmışım bunu. ne kadar üzüldüm kendime. neler yaptın sen kendine böyle?
bugünlere gelebilmek için kendimden neler kurban ettim ah bir bilseniz. en masum yanlarımı bıraktım geride bugün daha huzurlu olabilmek için. birilerine güvenmeyi, inanmayı, koşulsuz sevmeyi, alttan almayı, hoş görülü olmayı, tahammül yeteneğimi, sınırsız merhametimi sınırlandırdım bir de düşünsenize.
bugün sen çok değiştin, aramıza duvarlar ördün diyenlere o tuğlaları sen verdin diyebiliyorsam. sebebi bana yaşattırdıkları ve benden götürdüklerinin yanında 'aman dikkat edeyimde kimseyi kırmayayım' endişesini benden silip atmaları olmuştur. isteyen istediği şeye kırılabilir artık beni kimsenin kıramayacağı bir hayata merhaba demişken kimse için endişe duyamayacağım.

bu hayatı hislerinizle yaşamayın derim. hele ki bunu insanlara asla belli etmeyin. kimseye yaralarınızı açmayın. kimseden ummayın mutluluğu, huzuru...

kendinizi sevin bolca. kendinize güvenin...
bunu standart bir kişisel gelişim kitabından fırlamış klişe bir söz sanmayın. hayatın tüm uçlarını yaşamış, ölümün soğuk yüzünü bir çok kere görmüş ve küllerinden doğmuş bir ablanız bir kardeşinizden bir tavsiye olarak düşünün.
bu hayatı kendiniz için yaşayın yoksa başkaları için ölürsünüz.