her gece armağan ettiğim şiirler ve bugün bana armağan edilen bir ahmed arif. mutluluk için başka bir şeye ihtiyaç var mıdır ki?

hani kurşun sıksan geçmez geceden

yiğit harmanları, yığınaklar,
kurulmuş çetin dağlarında vatanların.
dize getirilmiş haydutlar,
hayınlar, amana gelmiş,
yetim hakkı sorulmuş,
hesap görülmüş.
demdir bu...

demdir,
derya dibinde yangınlar,
kan kesmiş ovalar üstünde mayıs...
uçmuş, bir kuştüyü hafifliğinde,
çelik kadavrası korugan\'ların.
ölünmüş, canım,ölünmüş
murad alınmış...

gelgelelim,
beter, bize kısmetmiş.
ölüm, böyle altı okka koymaz adama,
susmak ve beklemek, müthiş
genciz, namlu gibi,
ve çatal yürek,
barışa, bayrama hasret
uykulara, derin, kaygısız, rahat,
otuziki dişimizle gülmeğe,
doyasıya sevişmeğe,yemeğe...
kaç yol, ağlamaklı olmuşum geceleri,
asıl, bizim aramızda güzeldir hasret
ve asıl biz biliriz kederi.

içim, bir suskunsa tekin mi ola?
o malta bıçağı,kınsız,uyanık,
ve genç bir mısradır
filinta endam...
neden, neden alnındaki yıkkınlık,
bakışlarındaki öldüren buğu?
kaç yol ağlamaklı oluyorum geceleri...
nasıl da almış aklımı,
sürmüş, filiz vermiş içimde sevdan,
dost, düşman söz eder kendi kavlince,
kınanmak, yiğit başına.
bu, ne ayıp, ne de yasak,
öylece bir gerçek, kendi halinde,
belki, yaşamama sebep...

evet, ağlamaklı oluyorum, demdir bu.
hani, kurşun sıksan geçmez geceden,
anlatamam, nasıl ıssız, nasıl karanlık...
ve zehir - zıkkım cıgaram.
gene bir cehennem var yastığımda,
gel artık...

sürekli kendinden bahsetmesi. konuştuğunda lafı yine kendine getirmesi.
problemini anlatınca 2 cümleyle geçiştirmesi.

ilk haftaya özel yapacağı trakya oyun havaları konsepti ile bizlere keyifli bir akşam vaad eden radyonun taze yayını. yerimizi aldık bekliyoruz, hayırlı olsun efendim.*

büyük bir keyifle takip ettiğim, son derece kibar, ince düşünceli, yazdıklarıyla bilgi birikimini, duygu yoğunluğunu hissettiren değerli insan... iyi ki var, iyi ki yazıyor sözlükte...

yavşak bit yavrusu demek çünkü.

iş ve aşk hayatında başarıya ulaşılacağına dair tüm o saçma, ayağı yere basmayan beklentileri, belli bir yaştan sonra mecburen terk etmenin akabinde oluşan beklentisizlikten, adamsendecilikten kaynaklanan huzur, mutluluk ve kurtulmuşluk duygusu. özgürlük.

kıraathanelerde ''şu elimde gördüğünüz ürün'' şeklinde pazarlanan şeylere benziyor.

kafalar karışık; hemen izah edeyim.

kıymetli dostlarım, gönülden seven kardeşlerim, aradığı anonim aşkı tanım aralarına saklayan arkadaşlarım; rafadan omleti kafadan omlet, kime niyet kime kısmet yazarlarım, maceraperest yoldaşlar;

rusya biliyorsunuz soğuk memleket, damak tatları da ciltleri ve havası gibi kuru oluyor; o yüzdendir ki salatalarına kurutulmuş et ekleme hususunda çok ciddiler ve taviz vermek istemezler.

o yüzdendir ki orjinal rus salatalarında, tıpkı bizim şu an mevzu bahis ettiğimiz salata gibi; kurutulmuş et bulunur. bu, bir.

italya'yı da biliyorsunuz; inşallah biliyorsunuzdur, yani sözlükte yazar olup da bilmiyorsanız hakikaten ayıp, kıvrım kıvrım bir akdeniz ülkesidir, pizza ve bizim el yapımı onların ev yapımı dediği makarnaları ile meşhurdur. pekiii, nereden nereye geldik. şimdi bu arkadaşlar uzun uzun spagetti tarzı el işçiliğine alışık olduklarından mütevellit, mümkün mertebe uzun ince bir yoldayım tarzı doğrama ve biçme tekniklerini tüm yemeklerine yansıtmışlar. bilin bakalım bizim yoğurtlayıp mayonezlediğimiz salatanın içine de ne katmışlar; bildiniz, ​jülyen salamlar!

buraya kadar anlaşıldı sanıyorum, kuru etlisi rus salatası, salamlısı italyan salatası.

geriye ne kaldı?

pek tabi ki de dünyanın süper gücü, fast food zincirleri ile dünyanı işgal etmiş, her ülke ve her mutfağa girmiş amerika!

fıtratlarında zaten yemek hazırlamak olmayan bu adamlar sizce salamdır, sucuktur, ettir, tavuktur; uğraşırlar mı; tabi ki de hayır. neydi, fast food. garnitür en çabuk nasıl servis edilir, mayonezli karıştır bitsin gitsin. al sana amerikan salatası...

burada öğrenin ki sonra sağda solda vay kafa sözlük yazarları salata çeşitlerini ve tarihini, gastronomik gelişmeleri takip etmiyor, anlamıyor demesinler. hadi bağalım.

aslında bu başlığın ilk tanımını yapmak isterdim. olsun 3'te fena değil. feyyaz da öyle düşünürdü, 3 hiç fena değil dandun derdi.
şurada keşfedildi, şu yıl beşiktaş'a geldi, şu kadar gol attı, gol kralı oldu, adına şarkılar bestelendi, kariyerindeki en güzel gollerini şuradan izleyebilirsiniz al sana link demeyeceğim. ( türkiye-avusturya milli maçındaki 3. gol olduğunu söyler)
kız kardeşimle fotoğraf stüdyosunda çekilmiş bir fotoğrafımız var, üzerimde siyah beyaz çubuklu pazar malı çubuklu forma. arkasında feyyaz yazmıyordu ama ben mahalle maçında gol atınca feyyaz diye bağırıyordum.
zeki demirkubuz'un şu sözlerini dinlediğimde cemil ile çok ortak noktam olduğunu hissetmiştim.

kahramandır feyyaz. güzel de bir yazı dili vardır aslında. keşke daha çok yazsa.
şimdilerde kanalın sahiplerini sevmesem de, a spor da yorumculuk yapıyor. biraz eski toprak. youtube vs olsa keşke. çok daha güzel işler çıkarır ama buna da sevinelim.
şu lafı yeter tarzını anlamak için:
cyle larin 15 gol attı adı arka direk larin'e çıktı, ben 200 gol attım hala orta direğim.
sen çok yaşa feyyaz.
acaba şuan ne yapıyorsun?
inter'e attığın kafa golünde çok sevinmiştim.

pinterest’im kedilerle doldu. evet.
tüm yazarlara bu minnoş kedinin kucağı kadar sevgiler, iyi akşamlar.

pek sayın yazarları takip eden çok sevgili yazar kişileri.

iki yukarı bir aşağı yuvarlanıp gidiyoruz. birileri gidip birileri geliyor. gidenler kim bilemiyorum tabi aslında günlük yoklama çekebilsek güzel olurdu. * şaka tabi ya. ilgisini kaybetmiştir ya da hoşuna gitmeyen bir tanım girmişimdir gitmiştir. ayağına taş değmesindir, yolu açık olsundur.

bu ara pek akışta dolanmıyorum haliyle pek yeni kimseyle tanışma fırsatım olmuyor. bu yüzden duragan. normalde akışta gördüğüm başlıkları okur dikkatimi çekenleri beğenir böylece bir etkileşime girerdik. şimdi aklıma gelen başlıkları aratıyor oraya yazıyor ve sadece takip bölümünde okuyup beğeniyorum.

bu sıra modumuz bu. bir ara yine akışta akar etkileşimin anasını ağlatırız. hadi bakalım ben kaçar.

"sorarlarsa, 'ne iş yaptın bu dünyada?' diye, rahatça verebilirim yanıtını: yalnız kaldım. kalabildim! altı milyar insanın arasında doğdum. ve hiçbirine çarpmadan geçtim aralarından..."

kinyas ve kayra-hakan günday

2010'lu yılların en "kafa" sözlüğüydü belki de.

sonuna yetiştim ama beğendim, kendi aralarındaki makaradan keyif aldıkları için, dinlemek de eğlenceliydi, halil sezai nin o şarkısındaki atarlı sözlere aynen bende öyle takılmıştım, kafalar aynı demekki :)

bir sonraki muhabbetlerini merak ediyor insan, bu böyle olmuş, tamamdır.

*tuvalet muhabbeti de fazla rahattı..

kimseyi bağlamaz. ben "sevmem". allahtan şu an oturduğum site de dağıtan eden olmuyor da kafam rahat. sadece bir kişi aşure verilen zamanda getirdi onu da çöpe attım. ne o öyle bulamaç gibi bişiy ... bir baklavayı göz önüne getirin birde bu ne olduğu belli olmayan , her halttan bir kepçe konan tatlıyı... takdir sizin... ben aşure sevmeyince yadırganıyorum. nedense? sanki sevmek zorundayız veya zorunlu bir dini ritüelmiş gibi algılanıyor bu tatlı ... ilginç geldi bana...

başlıklarda tanımları olan farklı yazarların nicklerini alt alta okuma durumudur.

keyifli ve gülümseten uyumlar çıkabiliyor bazen.
misal;

şizofreni, depresyon ve bipolar bozukluk gibi hastalıkların tedavisi için uygulanan tarihin en acımasız ve zor tedavi yöntemlerinden biridir. bazı kaynaklara göre ilk olarak köpeklere, şempazelere ve şizofreni hastalarına uygulanılmıştır. operasyonda sağ kalan hastalarda sakinleşme belirgin bir şekilde gözlenmiş ve zamanla bu yöntem geliştirilmeye başlanmıştır.

beynin sosyal ilişkilerimizi düzenlediği bölgesine -bu bölge kişiliğimiz ve benliğimizi oluşturan bölge- anestezi uygulanmadan yapılan işlemde buz kıracağını çekiç yardımıyla hastanın göz yuvalarına yerleştirilir. amaç hastanın geçmiş ile olan bağlantılarının koparılmasıdır. dr. freeman'ın geliştirdiği bu yöntem yüzünden çalışma arkadaşının yanından ayrıldığı'nı ve hastaların bir çoğunun hayatını kaybettiğinide belirtelim. hayatta kalan hastaların operasyondan sonra yürümeyi ve tuvalet kullanmayı tekrar öğrenmesi gerekliliği ufak bir detay olarak görülüp uzun bir müddet uygulanmaya devam etmiştir.
bu tedaviye maruz kalan hastaların tahammül seviyeleri her geçen gün daha fazla düşmüş, bir çoğu intihara meyilli olmaya başlamış, kendi işlerini tek başlarına yapamaz hale gelmiştir bu sebeple 1950 yılında yasaklanmıştır.
oscar ödüllü (1936) warner baxter da lobotomi kurbanı olmuştur.eski abd başkanı john f. kennedy'nin kız kardeşi rosemary kennedy'ye de prefrontal lobotomi uygulanmıştır ve genç kadın hayatının geri kalanını bakıma muhtaç bir şekilde geçirmiştir.
hatırlarsanız one flew over the cuckoo's nest film'inin bir sahnesinde bu uygulamaya yer vermiştir.


shutter island film'nin son sahnesinde leonardo dicaprio şu cümle ile karakterin içinde yaşadığı durumu özetleyip;
hangisi daha kötü olurdu; bir canavar olarak yaşamak mı, yoksa iyi bir insan olarak ölmek mi?
lobotomi uygulamasına gönderilmiştir. yine aynı film'de şu sözler oldukça dikkat çekicidir belki de bir eleştiridir.
şöyle bir düşüncem var ki, bir hastayı saygıyla tedavi eder ve onu dinlerseniz, anlamaya çalışırsanız, ona ulaşabilirsiniz.

roma zamanındaki , boğa işkencesi ni bu insanlar için istiyorum, ancak içim birazcık soğur.
inanın yazacak bir şey bulamıyorum, kahrolsun böyle dünya.