böyle kumaş çantaları da olan partidir.

sessizce gidip sessizce gelen, artık yazarımız olan kişidir. umulur ki, mizahını ve bilgilerini sözlükten mahrum etmez.

aslında yazar için açılan bir başlık. zeze bize ne çağrıştırıyor diye yazacakken şeker portakalı seven yazar diye tanım girecekken vazgeçtim. sonra bu daha makul geldi.

bir taşla iki kuş vurayım madem :

zeze : edebiyatı sevmesi beklenen yazarımız.

" her filmden kitaptan bir rol seçerdi, beğensin diye gelirse ölüm makyajsız gezmezdi."

annemin derdi dünyalara bedel... "ona göre" evde kaldim diye* kadın oyle bir saçmaliyor ki ; ne siz sorun, ne ben anlatayım.
geçen sene çocukluk arkadaşım demet evlendi. demet, ortalamanın altında güzelligi olan bütün çocukluğu ve genç kızığında erkeklerle duvar diplerinde çömelerek içki, sigara ve bonzai içerek geçen ,tabiri caizse dişi arizona kertenkelesi bir kızdı. (bir ara, kafası güzelken birini yaralayıp hapse bile girdi.)
annem demet'in düğününe gittikten sonra bir ay susmadan söylendi." o bile evlendi ,bu evde kaldi."diye.
.....

demet geçenlerde doğum yapmış, annemler de hayırlı olsuna gittiler.* bir ara demet'in kollarındaki bileğinden omuzuna varan jilet izlerini görmüşler. annemi tutabilene aşk olsun. beni dakika başı dürtüp söyleniyor.
-o tiple, o halde ,o kız bile evlendi çocuk yaptı. sen başımıza kaldın!
dayanamadim sordum artık:
+ anne istersen ben de jiletleyeyim kendimi?
-bırak bırak, kalsın! onu ben dedikten sonra yapacaksan, hic yapma!
+...!!*
ulen demet yaktın başımı....

uygar bir toplumun üyesi olmak.

m, kemal atatürk, hitler, lokman hekim, rte.
atatürke ülkeyi yeniden refaha kavuşturma meselesi sorardım.
hitlere bizimkiler için fırın kurmk, ve bu fırınları kamulaştırmak yoksa özelleştirmekmi daha iyi diye konuşurduk.
lokman hekim'e bir ilaç bulmasını isterdim ki! bunun zihniyetine gelecek hiç bir nesile bulaşmasın.

paragraf paragraf yapıldığında insanı hayrete düşüren. sırf kaynağı belirtildiği için fikir ve sanat eserinin büyük bir kısmı alıntı olarak verilemez, verilmemeli. o kocaman kitabı okuyanlar "tanıtım için yapılacak kısa alıntılar dışında" kısmını es mi geçiyor, görmezden mi geliyor hayret ediyorum.

zorla kendini dinletme çabası. zaten dinlemek istese dinler, duymak istese duyar, zorla güzellik olmaz. at içine ne diyeceksen ve eline koluna sahip çık bağımsızlığını ilan etmesinler.

eğitim konusunda 19 yılda çığır açan partinin seçtiği bakanın dile getirdikleri, akıl tutulmasının göstergesidir. ilk yıllarda sürekli sınav sistemini değiştirdiler ardından 4+4+4 eğitim sistemini getirdiler. bütün amaçları imam hatip eğitim kurumlarını yaymak ve kız çocuklarının okula gitmesinin önüne geçmekti. bugün ülkemizde online eğitim tam manasıyla rezalettir. sadece özel okulların kendi sistemleri aksamadan devam etmektedir. elbette ki parası olan eğitimi aksatmadan alabiliyor. ülkede en büyük gelir kaynağı eğitim kurumlarından sağlanıyor, şaka gibi....
uzaktan eğitim kalıcı hale gelirse, kırsal kesimdeki aileler çocuklarını kesinlikle okula göndermeyeceklerdir. bu işten en çok zararı yine ve yeniden kız çocukları görecektir. istanbul sözleşmesi ile erken yaşta evliliklerin önüne geçilmeye çalışılıyordu, onu da etkisiz hale getirdiler.
bakan beyler kendi okul zincirini kapatsın bakalım, o zaman samimiyetine inanalım.* neden bu ülkede bir kesim, eğitim gibi temel olan haktan bilerek ve istenilerek mahrum bırakılıyor. çıldırmamak elde değil!


bu videolar abartılı gelebilir, neyse bir profesöre kulak verelim;

umarım bu durum gerçekten kalıcı olmaz, böyle bir sistem oturtulursa eğer kesinlikle 19 yıldır hazırlığı yapılan ülke için karanlık yılların başlangıcı olur.

(bkz: işinin ehli olmak)

çok önceleri insanların en güzel kıyafetleri ile caddede dolaşıp, sinemaya, tiyatroya gittikleri, zeki alasya-metin akpınar devekuşu kabare tiyatrosunun beyoğlu beyoğlu müzikalinde bahsettikleri gibi zamanla içine edilmeye başlanan istanbul caddesidir.

her şehrin prestij sembolü olan bir caddesi vardır, new york' ta 5th avenue, paris' de champs-élysées caddesi, tokyo' da ginza caddesi bu kategorideki caddelerdir. istanbul' un prestij sembolü caddeside istiklal caddesidir.

üniversiteye giderken hatırlıyorum her cuma caddeye sinema veya tiyatroya gitmek için gider ve gezerdik. her hafta cuma ders çıkışı bizim için bir merasim gibiydi. inci pastanesinde profiterol yer, caddede dolaşır, bilhassa yılbaşına doğru vakko tarafından ışıklandırılmış olan caddede dolaşırdık. o zamanlar yeşildi cadde, şimdiki gibi arap istilasına uğramamıştı. insanlar daha medeni daha terbiyeliydi.

ne zamanki 1994 yerel seçimleri oldu, malum zihniyet kentin yönetimine geldi caddeninde anası bellenmeye başlandı. o eski güzellikler birer birer yok oldu.

beton grisi her yere hakim oldu, yeşillik gitti, tramvay yoluna döşedikleri yeşil sentetik halı caddenin tek yeşilliği oldu, caddenin yer taşları her sene yeniden yapıldı, hiç bir zaman olmadı, her yağmurda hepsi oynadığı için bastığınızda ayakkabınız su içinde kaldı, sarhoşların, kadın tacizcilerinin, berbat sokak performansçılarının mekanı oldu. saçma sapan mekanlar açıldı, arap istilasına uğradı.

o inci pastanesi bile kapattı, başka yerde açtı ama hiçbir zaman o profiterol eski tadında olmadı. yaşlandım herhalde....

saatler süren bir istanbul trafiği sonunda artık ağrı içinde kardeşimin evine gittim. sırtıma ve kolumun altına minderleri doldururdu. üzüntülü bir akşamdı, sessizdi. ağlamamak için sıklıkla yukarı baktığını hissettim.
hatırlıyo musun, minderlerden ev yapıyoduk böyle diyince kocaman gülümsedi. hatta aynı çocukluğundaki gibiydi.
güzel çocukluk anıları bir çatlaktan sızarak yılları aşıp geliyor ve ortamın havasını aniden değiştiriyor bazen.

1999 yılında cornell üniversitesinde görevli david dunning ve justin kruger adında iki sosyal psikoloğun bir ceza davasında karşılaştıkları durumu incelemesiyle ortaya çıkmıştır. mcarthur wheeler isimli kişinin yüzüne limon sürüp, banka kameralarına yakalanmadan soygun yapabileceği ön yargısından kaynaklanıyordu. ceza davasında görüşülen konuyu inceleyen ikili, “niteliksiz ve farkında olmama: kişinin kendi yetersizliğini tanımadaki zorluklar nasıl şişirilmiş öz değerlendirmelere yol açıyor?” isimli çalışmasında ele almıştır.
sendrom genel olarak az bilgi, çok abartı dengesine kurulmuştur. kişinin konu hakkındaki bilgisi ne kadar az ise kendini o kadar donanımlı hisseder. kendilerinde bulunmayan veya az bulunan özellikleri hakkında bu konuda yetkin olduklarına inanırlar. halk arasında kifayetsiz müderris olarak tanınırlar. cahil cesareti denilen özgüvene sahiptirler. nitekim türkçe'de bu sendrom öz güven zehirlenmesi olarak geçmektedir.

kendine öz saygısı olan biri buna yapamaz diye düşünüyorum. yazık yani neyi zorlayacaksın ki değil mi?

siz bu ayrımı gerçekten yapamıyor musunuz.

kötü olan islam değil, müslümanlardır. ıslam dinini kendi çıkarlarına göre yorumlayan müslümanlardır kötü olan.
ıslam dini asla kötülüğü emretmez. terörü emreden islam değildir, dini kendi çıkarlarına göre yorumlayan sözde müslümanlardır. gerçek bir müslüman, dinini layığıyla yaşayan bir insan asla kötülüğe baş vurmaz.

ne örnek verebilirim diye düşünürken ilk aklıma mevlana ve yunus emre geldi. bu insanlar allah aşığı hak aşığı islam aşığıydı. dillerinden bile kötü bir söz dökülmemiştir. gerçek müslümanlar islami layık olduğu şekilde yaşayanlar, bu adamlar gibi olanlardır.

araştırmadan kopyala yapıştır bilgilerle burada dini bilgisi sağlam olmayan insaların da aklını çeliyorsunuz.

terörist müslümanlardan hiçbir farkınız yok, onlar gibi olayları işinize geldiği gibi yorumluyorsunuz.

1797-1828 yılları arasında yaşamış avusturya'lı besteci. dünyadan ayrılalı yüzyıllar olmuş ama şu parçayı yaratmış bir sanatçı dünyadan tam anlamıyla ayrılmış sayılır mı? sanmam. hele ki bugün dinlediğimde bana bir çok şey hissettirebiliyorsa.

nato zirvesi türkiye'nin başına yeni bir bela ile sonuçlanacak , amerika afganistan'dan askerini çekecek , tabiki oraya türk askerini kalıcı olarak yerleştirecek ler, karşılığında , başta amerika olmak üzere diğer devlet başkanları ,bizim padişahım iz ile çok çok faydalı ikili görüşmeler yapacak.
yoksa biden denen zat pek görüşme taraftarı değildi.

olması gerektiği gibi. yani normal insan olmak gibi. bunu sağlayan kurallar mı kişiler mi kesin bir şey söyleyemesem de, buranın tanıdığı bu rahatlık ve normallik hissini seviyorum. bu hissi veremeyen diğer kurum ve kuruluşlar asıl anormal olan.

açıklamayı yapan adam mr. mücahit, dünya yansa ak partiyi şuursuzca savunur. babasının oğlu diyeceğim fakat babasını solda sıfır bırakır. ben ne yazık ki her pazar kendisine maruz kalmaktayım.


kendisinin söylemlerine o kadar fazla şahit oldum ki, eğer bu çocuk başka parti üyesi olsaydı, çocuğu topa tutacaktı. evet haklıdır, kınamamamız gerekiyor, tedavisinde destek sağlamamız gerekiyor. fakat yakalanmasaydı eğer, bugün külliyede namaz kılacak, birilerine el öptürecekti bu genç adam. sosyal medyada ultra lüks hayatı allah-kuran-müslümanlık kılıflarıyla hak görülecekti ona, bunu bizler garipsemeyiz, yapabilir deriz, fakat biz aynı şekilde yakalansak gençler ahlaksız, dinsiz, imansız diyeceklerdi. etik nedir bilmez bu mücahit, sadece ahlak kelimesini kullanır, ahlak kavramının içini de yürüdüğü yoldakiler ve babası gayet boşaltmıştır. bu ülkeye verdikleri zararın telafisi mümkün değildir.
kendisi daha geçen pazar, diyarbakır annelerine ziyarete gitmeyen muhalif partilerin milletvekillerini vatan haini ilan etti. karşındakiler de tabi yıllardır cumartesi annelerinin dayanışmasını siz görmezden geldiniz, hatta polislerinizle saldırdınız, yasakladınız diyemedi yaaa, çıldırıyorummmmmmm!
o yüzden herkese müstehaktır aslında, böyle şuursuzlar bitmez aksine daha da körelerek yetişiyorlar. çok tehlikeliler fakat meydanlarda, televizyonlarda ağızlarının payını verebilecek adam sayısı çok az hatta bir tane.
tek adam var, onu da artık programlara daha az çıkarıyorlar. cem tokerkarşısında, mücahit sus pus oluyor, kafasını öne eğiyor, genelde burnunu çekiyor ve tek bir cevap veriyor ''yaaa nalakası var.''
bu ülkede bir siyasal skandal varsa o da mücahit ve onun gibi körü körüne yanlışta ısrar edenlerin hala çok güçlü olmaları.