dilin metinde, parçada okuyucuyu harekete geçirmeyen; sanatsal kaygı taşımayan, bilgi vermek amacıyla kullanılan işlevidir.

şaşırtmamıştır. atatürk’lü bardaklar, kupalar, çakmaklar ya da allah yazılı çakmaklar. insanları nereden vuracaklarını çok iyi biliyorlar.
(bkz: kapitalizm)

yapanlara hafif bir tebessümle baktığım eylem.

"doymuyorum.
ne fiziksel olarak ne de psikolojik olarak.
içimdeki derin bir boşluğu yemekle ve ilgiyle doyurmak istiyorum ama dolmuyor.
sanki bir karadelik var içimde ve sömürüyor beni.
ne sevildiğimi tam hissediyorum,
ne de değerli olduğumu...
ne huzuru hissediyorum,
ne de sakinliği...
ne güvende hissedebiliyorum,
ne de güvenebiliyorum.
içimi kemiren derin bir boşluk ve huzursuzluk hali beni esir almış durumda.
sürekli onun istediğini yapmama rağmen bir türlü doyum sağlamayan biri gibi beni ele geçirmiş durumda.
ona karşı koyamıyorum.
o hissi hissetmektense, onun istediğini vermek daha kolay geliyor.
sürekli bir kontrol halinde olmama neden oluyor.
ve her an kaybedilmeye yakın bir kontrol hali. aniden öfkelenebiliyorum.
istediğim gibi olmayan şeyler karşısında bocalıyorum.
küçücük şeylere bile orantısız anlamlar yükleyip, orantısız tepkiler verebiliyorum.
bunun adı boşluk hissi imiş.
duygusal olarak doyurulamayan çocuğun, oluşan o boşlukla baş etmek için yaptığı şeylermiş yaptıklarım.
geçmişim boşlukları, geçmişin eksiklikleri bugününün rotasını belirler diye boşa demiyorlarmış.
bugün hissetmekten korktuğum o derin boşluktan kaçmak için yaptıklarıma dur demem gerektiğini anladım.
durup o duygumla başetmem gerektiğini anladım.
sürekli ona kulak verip, onun kontrolüne girmemem gerektiğini anladım.
ve o boşlukla baş etmeyi öğrendikçe, o boşluk karşısında güçlendikçe, o boşluğu oluşturanların eksik bıraktıklarını kendime vermeyi öğrendikçe daha az ihtiyaç duyar oldum hem yemeğe hem de diğer insanlara.
şimdi daha huzurluyum.
şimdi daha farkındayım."
psikoterapist ziya ünlütürk

tanım girilmiyor diye isyan var.
beğeni yok diye isyan var.
beğeni var diye isyan var.

o şahıs benim! evet.kimi konularda seri şekilde beğeni atarım, eğer vaktim kısıtlıysa tanımlara hızlıca göz atar seri beğeni yaparım, hatta bazen konuya geri dönüp tanımları okur beğeniyi geri alırım.

tanım:devekuşu'na gel yükü kaldır demişler, ben deve değil kuşum demiş, iyi madem uç demişler, ben kuş değil deveyim demiş.

sağlam bir prodüksiyonla ve günümüz teknolojisiyle filme uyarlanmaması büyük ayıp. hollywood'un elinde şöyle bir materyal olsaydı şimdiye ince memed universe kurulmuştu, biz de 8. filmi izliyorduk.

(bkz: jet fadıl)

çocukken hoşlandığım kızın karşısında utanırdım, azıcıkta korkardım aslında. ilk hoşlandığım hanımefendiyle hiç konuşmamış bile olabilirim.

insanlara güvenmemek

ben hoşuma gidiyorsa beğeniyorum.. bu kadar bitmiştir.

- hüznü de mutluluğu da paylaşmak.
- birbirine fedakarlık yapmak.
- almaktan çok vermek.
- ortak zevkin ürünü aktiviteler.
- tatlı mı tatlı bir sohbet.

bunların bir ya da bir kaçı vuku buluyorsa o bağ kendiliğinden oluşuveriyor zaten.

aslında bakıldığında ozguveni düşük, sosyolojik gelişmenin pek de iyi gerçekleşmediği ülkelerde daha yaygın olan durumdur. *

iran'da neredeyse burun estetiksiz kadın kalmamış. türkiye' de buna doğru gidiyor. bu da bana kadınların kendilerini entelektüel olarak geliştirmemelerini ve özgüvensiz olduklarını düşündürüyor. batı'da bu kadar değil bu durum.

insanın nefesini, ruhunu kesen ve bir kere çıkıldı mı o gece boyunca dışarı çıkmamasını zorunlu hale getiren bir soğuktur. ya bu ankara kendini erzurum, kars falan mı zannediyor.
sırf o nefes kesen soğuk yüzüme daha az vursun diye iki kat maske takıyorum.

(bkz: ankara soğuğu)

bir jorge luis borges ve adolfo bioy casares kitabıdır.

altı öyküden oluşan kitaptaki bütün öyküler birbiriyle bağlantılıdır ve polisiye öykü formunun bence en güzel örneklerinden birkaçını oluştururlar.

kitabın yazarı honorio bustos domecq isimli kurgu bir yazardır. yazar, jorge luis borges ve adolfo bioy casares’in ilk ortak çalışmasının hayali yazarı olan honorio bustos domecq’in ilk kez sahne alışıdır.

kitabın kahramanı don isidro parodi 273 numaralı hücresinde matesini yudumlayarak zaman öldürmektedir. asıl mesleği berberlik olan parodi haksızlığa uğrayarak hapse atılmıştır ve burada amatör bir dedektif gibi çalışmaktadır. ama başka dedektiflere benzemez parodi. hapsolduğu odasında yardım isteyenleri dinleyip gizemleri şak diye çözer amatör dedektifimiz.

kitabı okurken birçok yerde kahkaha attığımı açıkça söyleyebilirim. intihardan, cinayete, hırsızlıktan kundaklamaya kadar birçok gizemi ve suçu çözer parodi ama zaten işin en zor kısmı gizemi çözmek değil ona sorunlarını anlatmaya gelen insanların saçmasapan ve gereksiz uzun konuşmalarına maruz kalmaktır.

bence içinde yaşamaya çalıştığımız boğucu yaz günlerinde okumak için ideal olan kitaplardan bir tanesidir.

bu aralar çok istasyon muamelesi görüyor kalbim. peronun sonundan yaklaşan yüzleri görüyorum ama aradığım bunlar değil. illa ki bir uyuşmazlık, bir aksilik çıkarıyor içimdeki memnuniyetsiz binnaz abla. *
hiçbir beklentimi karşılamayan, karşılayamayacak olan o gar sevdaları uğruyor hayatıma. ben öyle ilk görüşte aşkı bırakalı çok oldu. hem yalnız olmak daha iyi. kendi kendime yaptığım sohbetler, içtiğim kahveler, okuduğum kitaplar ve şiirler, söylediğim şarkılar.. bunların tadını bana benden çok verecek bir insanı bulamadım şu garip ömrümde, yolun başındayız belki buluruz ama iyidir yine de böyle sâfi olmak. kırılmaktan bezmişlik var üzerimde.
sonra ard arda yaktığım sigaralar.. dakikalarca döktüğüm gözyaşları...
farklı bir dönem bu, herhalde yirmili yaşların sancılı dönemleri.. ama düşünüyorum da ben doğduğumda yaşadığımı anlamaları için atılan o ilk tokattan beri ağlıyorum...
bir zaman ütopyama dalıyorum, sonra tutan nikotin krizimle çıkıyorum hemen.
sonra palyaço gibi herkesi güldürüp, yatağıma girdiğimde hüzün hırkamı giyiyorum..
değişik bir süreç.. işte "anlatmaya yetmiyordu literatür.."

kurtgiller familyasından güney amerika'nın en büyük yaban köpeği ırkı olarak biliniyor. onları diğer yabani köpeklerden ayıran durum ise sürü halinde değil tek olarak yaşamaları.

harry potter'ın kıskanç ve sinsi teyzesi.

bir yakını 6 ay bilinçsiz yaşayıp ölmüş, bir diğer yakını bacağı kökünden kesilmiş ve 2 ay sonra ölmüş bir insan olarak söylüyorum; sizin ilgi or....luğunuzun oyuncağı bir hastalık değildir. sizi onkoloji ünitesi hatta daha kötüsü palyatif gezmeye davet ediyorum.

tanım: berbattır.

zamana ve duruma göre değişen durum.

bir gün kendinizi hiç bir yere ait hissetmediğinizde 'baba ocağı, ana kucağı' burnunuzda tütebilir. hele ki artık istesenizde ait hissedemeyecek durumdaysanız vah halinize.

duygu çalkantısı yaşamamak adına devam etmiyorum. sevdiklerinizin, özellikle ailenizin kıymetini bilin lütfen. sevgiler.

alenen hareket etmek. örnek veriyorum birine “sen gerizekalısın” demek suçtur. fakat çerçeveleyip, süsleyip söylersen:
“ben senin gerizekalı olduğunu düşünüyorum” suç değildir, fikir özgürlüğüne girer. yıllar önce şahit olduğum bir öğrenci- profesör tartışmasında ortaya çıkan bir gerçektir.