taksimdeki ay adındaki bardan bahsediyoruz galiba.

geceleri gökyüzünde gördüğümüz 384.403 km uzaklıktaki yuvarlak toptan bahsediyor olamayız.


yok öyleyse de haber verin büyük boy bayrak alayım asmalık.

amerikan bağımsızlık savaşı'nda, koloni güçlerinin başkomutanı ve bağımsızlık sonrası a.b.d'nin ilk başkanıdır.
onun başkanlığı sırasında beyaz saray'ın yapımı devam ettiği için, beyaz saray'da hiç oturmayan tek başkandır.

gözlüklü,turuncu kazaklı velma'mız nedense hep tektir.cesur,koca yürekli zeki kızımız.

(bkz: moderatör alım kriterleri)

maat antik mısır’ın adalet tanrıçasıdır. güneş tanrısı ra'nın kızıdır. başında bir tavus kuşu tüyü vardır. ölüleri yargılayan kurulun başkanıdır.

maat yasasına göre evrende bir denge söz konusudur. iyilik ve kötülük ilahi adaletin terazisini dengeleyen ölçülerdendir. maat adaleti simgeler.

bu nedenle firavunlar, adaleti sağlama konusunda oldukça dikkatli davranmaya çalışırlardı.

“maat” uyguladığı yasa ile yaratılan varlıklar arasında dengeyi sağlayan, her türlü etkiye bir tepki oluşturan bilinçli ve akıcı bir sistemdi. çünkü evrende yaratılmış bulunan her şey ruhsal düzeyde birbiriyle ilişkiliydi.

maat yasasısın koruyucu horus'tur. şahin başlı horus gök tanrısıdır. gözleri 24 saat açıktır ki, insanların hiçbir davranışını kaçırmayasın.

açılalı 54 gün olmuş, 218.000 tanım ne demek ya?

aslına bakarsanız çok ince olmayan bir çizgidir o. dobra insan konuşacağı zamanı çok iyi bilir ama patavatsız insan pat diye en olmadık yerde konuşuverir. ikisi birbirine kolay karışacak kavramlar değil.

tam yil araligini hatirlamasam da bir zamanlarin unlu facebook oyunu.

olay mahallinde kanit toplamayi ve bu kanitlar isiginda cinayeti cozup, sucluyu yakalamayi amaclayan bir oyundu.

polisiyeye ilgi duyan herkes mutlaka goz atip bagimlisi olmustur, cok keyifliydi.

facebook’a olan ilgi azalinca, oyun da populerligini yitirdi.

ukdeydim, doldum.

örneğin sözlükte iki tane "tip benim için önemli değil diyen kız" başlığı gördüm, bu başlıktan iki tane olması bence düzeni bozar.

lütfen başlık açmadan önce kabaca göz gezdirin diğer başlıklara. aynısı olmamasına özen gösterin.

tanım: bir gereklilik.

kendi halinde ,yardımsever ve iyi kalpli insanların hep maruz kaldığı durum. oysa ki kalbiniz karanlık ,kibirli ve kaba olursanız da ilginç bir şekilde güçlü bir imaj oluşuyor bunu oluşturan ise yine insanlar çünkü iyiler azınlıkta kalanlardır.

flatliners, gerilim/bilim kurgu türünün kült örneklerinden bir tanesi. çekildiği tarih ve ele aldığı konu itibarıyla zamanının ötesinde bir film. özellikle karakterlerin işleniş biçimi, korkuları, hırsları, çocukluk travmaları ve tüm bunların yaptıkları deneye olan etkisi muazzam bir şekilde işlenmiş. benim için nelson ve david karakterlerinin yeri ayrıdır. iki muazzam zekanın farklı karakter özellikleri taşımaları sebebiyle yaşadıkları sinir harbi bence filmin lokomotif noktası. bu iki karakterin çizginin ötesine geçmekten ziyade yarattıkları zihinsel ve duygusal çizgi, filmin en büyük başarısı.

mevzu ölümden sonra yaşananlar(!) olsa da, filmin verdiği mesaj ya da benim filmden aldığım mesaj tamamen yüzleşme üzerineydi. ne halt yerseniz yiyin, hangi dine mensup olursanız olun, -cesur, korkak, narsist, yardımsever- hangi karakter özelliklerini taşırsanız taşıyın, yediğiniz nanelerle yüzleşin mesajını inceden inceye alıyorsunuz. nelson'un mezarlık sahnesi muazzamdır. hele o ağaca tüneyişi yok mu? vallahi billahi o adama bile acır hale geliyorsunuz bir yerden sonra. halüsinasyonların veriliş biçimi, mekan seçimleri falan gerilim ögelerini ciddi anlamda kuvvetlendiriyor. filmi nelson-david karşıtlığı üzerinden izlemek, yukarıda da söylediğim gibi filmin en keyifli yanı. o ayrıntıyı es geçmemek lazım.

yeni versiyonu için çok fazla bir şey söyleyemeyeceğim zira beğenmedim. uzun uzadıya da yazmak istemiyorum. tekrar çekilen filmlerde bu sıkıntıyı her daim yaşıyorum. taklitler genelde asıllarını yaşatıyor. 1990 yapımı olan filmi, bu türü seviyorsanız ve izlemediyseniz kesinlikle izleyin derim.

ölmek için güzel bir gün! * kötü de olabilir tabi. izleyin görün.

döverseniz mutlu oluyorlar, dövün.

yaygın bilinenin aksine budizm bir din değildir. bir felsefe veyahut inanış biçimi olarak adlandırılması daha doğru olur. vikipedi'de bir dindir diye tanımlanmış olsa da(aynı şekilde yüzeysel bakışla google'da) bir prens olarak doğan siddhartha'nın yaşam öyküsünün sonucunda, kendisinin vardığı kanıya, hayat felsefesine yönelik yaratılmış, düşünsel olarak evrimleştirmiş olduğu sistemdir. doktrinsel kaynaklarda din olmadığı vurgulanmaktadır aynı zamanda.

ilgili olarak: (bkz: panteizm)

dün bir bardak su içmiştim ondan sonra o bardağı yanlışlıkla çöpe atmışım.

bölüme dair söylenecek her şey söylendi zaten. o değil de sözlükçe ismini, cismini, nickini bilmediğimiz birine sesi sayesinde vurulduk.

ne zaman bir restoranta gitsem, yalnızlığımı, garipligimi yüzüme vururcasina, sevgilin yok mu lan senin dercesine, koca masayı tek başına işgal etmeye utanmıyor musun diye düşünürcesine, başka gelen var mı diye soran mal garson. yok lan işte yok. olsa niye ayrı ayrı gelelim arkadaşım. işine baksana sen. sanki damsız diskoya girmeye kalkistik.

"seni seviyorum"da vurgu sevgilidedir.
"seviyorum seni"de vurgu öznededir.

ilk tümce bana daha samimi geliyor. ikinci tümcede "hadi yine iyisin kerata" alt metni var sanki.

tabi ki bu benim kendi görüşüm. yanılıyor olabilirim.