tek taraflı yaşanan en leziz ilişki.
platonik ama olsun, ben tatlıyı seviyorum diye tatlı da beni sevmek zorunda değil.
kıymetlilerimissss.

çoğu zaman gerçekleştirdiğim eylem ama ne yazık ki odama gelince bu durum tam tersi oluyor. çıkarttığım elbiseyi olduğu gibi atıyorum. bu da insanlara saygım var ama kendime saygım yok galiba diye düşündürmüyor değil.

hiçbir şey kaçırmamıştır. her şeyin sonuna tip kelimesini ekleme iticiliğini bir kenara bırakıyorum. üçünü de okudum. martı ve küçük prens'i ortaokulda okumuştum. tutunamayanlar'ı farklı zamanlarda birkaç defa okudum. üzerine yazı yazdım, sunum hazırladım, türkiye'nin en kaliteli türkoloji fakültelerinin kantinlerinde çokça tartıştım. hâlâ tutunamayanlarla ilgili ahkâm kesmekten uzağımdır. çünkü zor kitaptır, çok katmanlı bir anlatıdır. anlatı diyorum çünkü klasik roman formlarının çok ötesindedir. neyse, uzun lafın kısası. bilmem hangi kitabı okumayanlar filan diye girişilen konuşmalara biz edebiyatçılar şekilcilik deriz. martı ve küçük prens'in üst düzey edebiyat metinleri sanılmasına diyecek bir şey yok. ciddiye alınmaya değecek bir algı değildir bu. ikisini de çok severim ama bu başka bir mesele. zikredilen üç kitabın çok dikkat çekici bir ortak noktaları vardır. maalesef üçü de twitter'a düşmüştür. yanında bir kahve fincanıyla çekilen fotoğrafların olmazsa olmaz metaları hâline gelmişlerdir. popüler kültürün şey'leri olmuşlardır. sözlüklerde forumsal başlıkların müdavimi olmuşlardır. kitaplarla ilgili bir inceleme yazısı var mı? yok. kişinin izlenimlerini paylaştığı başı sonu belli bir yazı var mı? yok. ne var bunlara karşılık? filanca kitabı okumayanlar bilmem ne. hakiki edebiyat tutkunu bütün yazarlara selam olsun.

çok kötü bir psikolojik durumdur. özellikle çocukluğunuzda iken bu duruma maruz kaldıysanız geleceğinizi olumsuz etkileyebilir.

ı’ll never get to heaven/cennete hiç gitmeyeceğim
‘cause ı don’t know how/çünkü nasıl gidildiğini bilmiyorum
(bkz: lp)

anlamıyorum oyun nerede bitiyor
hayat nerede başlıyor?
hiç anlamıyorum...
oğuz atay

temenni okuyan, okutturan.. bir ömür kitapsız geçmez... ben de dahil kitaplardan uzaklaşmaya başlayınca hayatı daha sinir bozucu bulmaya başlıyorum. hayatı daha yaşanılır kılmak ve hoşlandığınız kişiden zamanla uzaklaşmamak için ortak zevkleriniz olmak durumunda.

kişi kitap okuyan biri diyelim fakat sizi düşündürecek elbet başka bir özelliği de çıkar karşınıza. bu tek başına belirleyici bir unsur değildir. sadece tamamlayacıdır. kitap okur, okuduğunu anlamaz o da sıkıntı. çıkar bir yerden sıkıntı. olur hep öyle...

oyumu kitap okuyan ya da okumasa bile okumuş kadar olanlara veriyorum. ben okumuyorum ama okuyanlara saygı duyuyorum diyenlere de ayrı saygı duyulur. yeter ki kimse birbirinin zevklerine karışmasın, sıkılmadan birbirlerine vakit ayırsın.
yolunuz, yolumuz açık olsun.
sayfalarda veyahut aynı yollarda buluşulsun...

bu arkadaş tam anlamıyla pahalı bir yancıdır. hiçbir zaman tek başına tadı çıkmaz.doyurmaz da insanı. yanına hep bir şeyler ister. fazla marul varsa evde haydi tüketmek için çiğ köfte yapalım, haydi mercimekli köfte yapalım, dedirtir. insana rahat vermez, bir bakmışsın salatanın içinde, bir bakmışsın ton balıklı sandiviçte. nazlıdır bir de hemen büzüşür, marulu yemedik diye vicdan yaptırır insana.
alacağın olsun marul.

bakarız'ın bir boy büyüğü. "gerçekleşip gerçekleşmeyeceği konusunda en ufak bir fikrim yok ama seni şimdilik idare etmek zorundayım" anlamına gelir. hallederiz kadir tarafından sıkça kullanılır. ve örnekten de anlaşılacağı gibi, hiçbir zaman halledilemez.

kendi hayatına dair çözmesi gereken sorunları karşısındaki kadına yüklemek yerine, karşısındakinin elinden tutup
ben varım herşeyin üstesinden gelebiliriz diyebilecek özgüven ve cesarete sahip olabilmesidir. bu olamıyorsa gülüşüydü, duruşuydu, sevmesiydi hepsi fasa fiso maalesef.

4-5 yaşlarında ilk kez denizi görmüştüm. gördüğüm yer de bodrum kalesi taraflarıydı. sonsuza uzanan bir mavilik, ilk görüşte aşk varsa eğer onu tanımlar benim için. çocuk masumluğunda bir sevgi ya da aşk. sonradan öğrendim ki kartal tibet’in başrolünde oynadığı o çılgın ahtapotlu filminin çekildiği yerlermiş. 3 yıl önce tekrar aynı yere gittim, eski halinden eser yok oraların...

eve arnold, "bar girl in a brothel in the red light district", 1954.

ne küslük var ne, pişmanlık kalbimde
yürüyorum sanki, senin yanında
sesin uzaklaşır, her bir adımda
ayak izim, kalmadan, gidiyorum

gök küresini ikiye böldüğü varsayılan hayali çember. tıpkı dünyamızın ekvatoru gibi...

yine dünyamızdaki kavramlara benzer şekilde, dünya üzerinde bulunan bir gözlemciye göre bu hayali çemberin kuzeyinde kalan en tepe noktaya kuzey gök kutbu, güneyinde kalana da güney gök kutbu adı verilir.

tanımlarını severek ve ilgiyle okuduğum, sözlüğün kalitesini yükselten bir yazar. tabii ki takipteyim.

volkanik olayların görüldüğü ülkelerde meydana gelen siyah kumlu sahiller, aşınmış lavlar ve volkanik kayaların zaman içinde deniz tuzu ile çözülmesi sonucu ortaya çıkar. koyu renginden dolayı çok fazla ısı absorbe ettiği için güneşlenmek için uygun değildir. yanarsınız mazallah.
bazıları;

çelik-afedersin

orijinal adı "the incredible dr. pol" olan harika program. önceden nat geo people kanalındaydı ama kanal kapanınca (digiturk'te artık yok) nat geo wild'da yayınlanmaya başladı.

dr jan harm pol, hollandalı bir veteriner. amerika'nın michigan eyaletinde bir kliniği var. ilerlemiş yaşına ve sorunlu bacağına rağmen o kadar hareketli ve çalışkan bir adam ki klinikteki hiçbir veteriner onun hızına yetişemiyor. izlerken yoruluyorsunuz.
her çesit hayvanı tedavi ediyor hatta bir keresinde tavuğa serum takmıştı çok ilginç bir sahneydi; hafızamda serumlu tavuk görseli var .

bir bakışta hayvanın nesi var hemen anlıyor. hatta en çok şasırdığım şey; ineklere hamilelik kontrolü yaparken kaç aylık değil, kaç gündür hamile olduklarını bile söyleyebiliyor. bazen çok yaratıcı tedaviler uyguluyor. yöntemleri biraz eski ama kitap gibi resmen. bir bölümde hollanda'ya kendi mezun olduğu üniversiteye gidince efsane gibi karşılanmıştı. yaşadığı yerde de aynı şekilde.

programda aynı zamanda çiftliklerdeki yaşam tarzlarını da gösteriyor. en çok dikkatimi çeken ise çocuklara çok küçük yaşlardan itibaren bir hayvanı en iyi şekilde besleme, yetiştirme sorumluluğunun verilmesi.

dr pol sayesinde bir ineği doğurtabilecek kadar bilgi sahibi oldum. gerçi bu bilgiyi nerede kullanırım bilmiyorum ama hayat bu belli de olmaz.

kesbişolsun neoltu. ben almadım siz alın be.

edit: başlık başa kalmış buradan kasımpaşadan apaçi selime selam.