1973 yılında okuma yazması olmayan sicilyalı bir kadının, çalışmak için almanya'ya giden eşine anlattığı sıra sıra resimler.
anlatmak isteyen, anlatır kendini bir şekilde, anlamak isteyen de anlarsa, ha harf kullanılmış ha resim kullanılmış fark etmez.

küfür yasak.

özlemiştim...

sen gülünce,
mevsimler açar gülüşünde. *

bir galatasaraylı olarak beşiktaş'ı tebrik ederim. bu kadar dar kadro ile bunu başarmak zordu.

galatasaray'a gelecek olursak bu kadar alternatifli kadroya rağmen mütevazi kadrosu ile beşiktaş'ın gerisine düşüyorsan hatayı kendinde arayacaksın.

bi susmadınız olma ihtimali yüksek olan komşudur.

ve siz hiçbir ödün vermeden sevişmeye devam edeceksiniz. gelen de evine dönüp sallanan avizeyi izleyecektir.

palyaçoluk. dışarıdan sert mizaçlı görünen, anti-sosyal bir adam olarak bunu kimseye inandıramadım.

öyle jonglörlük ağızdan alev çıkarma falan da yok. çor çocuğun yüzünü boyayıp sosis balondan köpek, kılıç, çiçek falan yapıp ellerine tutuşturuyoduk. sonra ertesi gün yine iş olan (hemi de 23 nisan) bir akşam barda otururken zamanının kankitosu "ağbi bu ahkşam içiyorüm ağbi. sana emanet artık şişli etfal'e mi alman hastanesi'ne mi götürürsün kafana göre" deyip gece 4'e kadar alkolün dibine vurunca, ilgili şahsı mecidiyeköy sokaklarında sürüklemek suretiyle evine bıraktığım için sabahına uyanamayıp geç kaldım. bir adet ayşe uğruna itlik serserilik paramdan oldum. çocuklar da palyaçosuz kaldı. değdi mi ayşe, sana soruyorum? ne vardı bizim çocuğu bu kadar içirecek hı?

internet ve internet teknolojisine dayalı altyapısı olan, internet gazeteciliğinden elektronik postaya, uzaktan eğitimden mobil iletişime geniş bir alanı kapsayan iletişim araçlarına deniyor.

şarkının sahibi aşık mahzuni şerif, k.maras dogumludur. şarkıyı kendisi seslendirmiş olsa da 1986 yılında prodüktörlüğünü arif sag'in yaptığı albümünde ibrahim tatlıses'de okumustur. bence en güzel ibrahim tatlises söyler. hatta şarkının sahibi aşık mahzuni'den bile daha güzel söyler bence. şarkının altyapısı da oldukça etkilidir. kendisini ne kadar sevmiyorsam bu türküyü ondan dinlemeyi de o kadar çok severim. sanırım o yıllarda k.maras'ta görev yapan babamın yaz tatillerinde bu kaseti arabanın radyosunda 9 saat boyunca cevirip çevirip dinleterek izmir'e yaptığımız yolculukların payı büyük.kendisine burhan çaçan'ın ayaz geceler ve emel sayının yağdır mevlam su kasetleri de eslik etmekteydi. yol boyu hem uyuyup hem şarkılara maruz kaldığım için halen bu kasetlerdeki her hangi bir şarkıyı dinlediğimde sarkinsonunda beynim ototmatik olarak bir sonraki şarkıyı çalmaya başlıyor. şu uykuda öğrenme dedikleri doğru yani, inaniyorum.
sarkiyi ne zaman dinlesem çocukluğum, refujlerinde kırmızı zakkumlarin olduğu maraş yolları, gurbetten sılaya dönen annemin heyecanı, seksenli yılların ne yaparsan yap sakil duran avam gösterişi falan gelir. hani şu belgesellerde "semra bi kaset koy da dinleyelim" diyerek mersedes ile köprüden gectigi turgut özal görüntüsü var ya, hah öyle bir şeyler işte. alamancıların kot giyip geldiği, arjantin'in dünya kupasını kazandığı, cesme'de vekamp'ta yüzdüğümüz, babamın beylik tabancasini amcamlarin evinde unutup 250 km yolu geri gelip, annemin yol boyu la havle çektiği, ıssız bir yolda arabanın tekeri patladığı için abime sarılıp "biz bu hallere düşecek insan mıydık?" diye agladigim, maraş'ta dünyanın en güzel dondurmasını (yaşar pastanesi-mado) bedavadan yedigi halde, izmir'de renkli dondurma görup havalara uctugum nankörlügümün, izmir fuarı nda hapishanedeki mahkumların yaptığı boncuklu çantayi ve dikiz aynasında duran 3 kuşlu üzerinde maşallah yazılı sarı kırmızı süsü aldığımız, ilk kez kordon'da öpüşen çiftleri görüp abimin gözlerimi kapatıp kendisinin ağzının suyunu akita akita baktığı yılın şarkısı. gerçekten ailecek sarhoş gibiydik. bir daha da o kadar mutlu olduk mu emin değilim.
hadi dinleyelim.

olum yapmayın adamlar takılıyorlar işte çok profesyonel bir şeyler şimdilik beklemeyin dediğim başlıktır.

zamanla yapıcı eleştiriler yapıldıkça gelişip güzelleşecektir.
biraz tribe girmişler katılıyorum ama daha özgün bir üslupla hareket edeceklerdir.

fatih murat arsal’ın zoraki gelin serisi ilk kitabi.
turgut ve vildan’ın aşkını konu alan türk filmi tadında bir aşk hikayesi.

günaydın sözlük.
hayatta ki en tatlı şey
insanın yaşadığı şeyin
ihtiyacı olan şey olduğunu anlamasıdır
diyorum
kaldığım yerden*
mutlu pazarlar.

yok. güya türk özellikleri sayılan saçma sapan ve gülünç, varoşluk kokan hareketleri milliyetime mal ederek övünme gibi bir huyum da yok iyi ki. zerre komik değil.

ha eğer ille de osurmak, ekmek banmak gibi şeyler yazarak özürlü olduğumu belli etmeden bir türk özelliğimi belirtecek olursam bu şüphesiz mustafa kemal atatürk'ün çocuklarından biri olmaktır.

-başka ne giriyordu buna?
-becerebilir miyim ki?
-kim yıkayacak bunları?
-güzel olmuş mudur?
işler istediğim gibi ilerlemiyorsa; kim bana mutfağa gir dedi ki?

cessna 172, tek motorluydu fakat canavar gibiydi. bakkala gidip gazete ve ekmek almak için idealdi.
puslu kıtalar atlası aracılığı ile kıtalar arası araçlar kullanamadık!
durumumuz yoktu, boeing 787 dreamliner ile öğrenemedik!

makinist'in az önce domatesten özür dilediği yayın.

bayıldım yayına.
ben de daha önce yayını dinlemediğim için senden özür dilerim.

polo t-shirt kadın modeli çıktı mı? ya da herhangi bir bardak alan oldumu bilemiyorum ama ben kulaklık istiyorum. siyah - turuncu, yeni bir logo, yeni bir hayat, yeni bir kulaklık…

20 bin karmada çok yaa çoooooook. şimdiye kadar yazdığım gırla şeyi silmeseydim ulaşmıştım gerçi. nabalım bende eserikli bir manyağım, arada siliyorum bazı şeyleri. 20 bine ulaştığımda tüm tanımlarım cifli, çamaşır suyu ile yıkanıp aklanmış, püripak, tertemiz olur mu bilemiyorum. uzun yollara devam.

mental çöküntü, yorgunluk ve bıkkınlık gibi duygulardır.

cenk'in arka bahçesi'nin anonsunu nasıl oldu da kaçırdım anlayamadığım yayın*.
beşiktaşlı_bektaşi' nin seçtiği müthiş barış manço* şarkısıyla devam eden yayın*.