bizim ülkemizde hiçbir şeyin ortasının bulunmadığının kanıtı olaydır.

önceden öğretmen gaddar ve güçlü idi. öğrenciyi döverdi. şimdi öğrenci ve velinin eli güçlü ve saygısız, doyumsuz, cahil cesareti ile yürüyen egoistlerle doldu ortalık. öğretmenin hiçbir önemi kalmadı. halbuki ortasını bulabilsek çözülecek her şey.

hayao miyazaki’nin muhteşem bir animasyonu olan yürüyen şato filmini çoğumuz seyretmişizdir. diana wynne jones'un wizard's castle kitaplarından ilki olan howl's moving castle'da, kayan yıldız iken düşme sonrasında howl'un kalbiyle hayatta kalan çok sevimli bir karakter vardır: calcifer. yürüyen şatonun içindeki ocaktaki ateştir ama sadece şato için enerji üretmekle kalmaz; şatonun kaptanlığını da yapar. onun yanında asla sıkılmazsınız. kafa sözlük’e de bir calcifer lazımdı ve aramıza gelip bize pozitif enerji verdi. hoş geldin kıymetli yazar calcifer.

sözlükten alıştığım için bir ara arkadaşlarımın mesajlarına tanım girer gibi cevap veriyordum.
"hayırdır nokta koymalar, ciddi ciddi konuşmalar?" tepkisi alınca kendime geldim.

(bkz: berrak yurdakul) un okuduğum ilk kitabı. meditasyon, farkında nefes alma, mindfulness gibi konular ve kadim doğu felsefesi, budizm gibi konulara ilgi duyan herkes için mükemmel bir başlangıç kitabı. çok kıymetli bir kitap. kendinizde büyük bir farkındalık sağlıyor. kafanızın içinde zihninizde dolaşan o vesvese siz değilsiniz. düşünceleriniz siz değil. korkmayın kapatın gözlerinizi ve izleyin bakın neler söylüyor. kendinizi keşfetmek için güzel bir başlangıç. kitap evlerinde kişisel gelişim raflarında bulabileceğiniz bir kitap, lütfen ön yargılı yaklaşmayın. zihninizden sürekli düşünceler geçiyor. ve siz bu düşünceleri zihninize isteyerek getirmiyorsunuz. bu kitap size zihninize ve düşüncelerinize nasıl hükmedebileceğinizi öğretecek. ve bunu yapınca da daha keyifli bir yaşamınız olacak. eminim kitabı okurken bir çok satırının altını çizecek ve uygulamaları antreman edeceksiniz. zira eyleme geçmeden hiç bir değişiklik olmasını bekleyemezsiniz. yazar kitapta tam da bundan bahsediyor. örneğin bir böbrek rahatsızlığı için doktora gittiniz. doktor bir reçete verdi. reçeteyi vermesi hastalığı çözer mi? hayır reçete bir kağıt parçası şimdilerde bir şifre. önemli olan o reçeteyi alıp eczaneye gitmek ve o ilaçları kullanmak. burada da aynı şekilde öğretileri uygulamak ve devam ettirmek çok önemli. ben uyguluyorum ve çok işime yarıyor sizlere de tavsiye ederim.

zaman zaman eski tanımlarımı okurum sırf yazım hatası yapmış mıyım diye görmek için. ve görüyorum ki; mal mal yazım yanlışları yapıyorum. dokunmatik telefonla yazmayı beceremiyorum yavrım. gideyim de ajansı izleyeyim.

çok sık kendinden bahsedip övünüyorsa, karşısındakini dinlemeden sürekli konuşmaya çalışıyorsa bir de çok fazla konuşuyorsa öyle izlenim oluşuyor.

“bir nevi teşekkür etmek, memnuniyet ve minnet” anlamlarına gelen kelimedir.

sabahattin ali'nin çok sevdiğim bir sözü vardır: "yarın öldüğümüz zaman birisi bize sorsa: ‘dünyada neler gördünüz? ‘ dese herhalde verecek cevap bulamayız. koşmaktan görmeye vaktimiz olmuyor ki…" en büyük sorunlarımızdan birisi de bu aslında. değersiz olanı yüceltip görülmesi gerekene yüz çevirmek. hiç kimseyi dinlemeyip kendimizin dinlenmesini beklemek... kimseyi gönülden sevmeyip sürekli sevilmeyi beklemek...

yaz beni mellisho pablo, bu arada yeşil hayvan kesinlikle yok.*

bilateral hiler lenfadenopati, ateş ve eritema nodozum ile karakterize sarkoidoz ilişkili sendromdur.

büyüme, kalkınma ve artan refah düzeyi.

kendimi o kadar çirkin buluyorum ki asla fotoğraf çekmiyorum. yanlışlıkla fotoğrafım cekilir diye bile korkuyorum. aynaya yakından bakmıyorum zaten 4 numara miyopum pek de bir şey görmüyorum. maske takmak çok hoşuma gidiyor. pandemi biterse ne yaparım diye çok korkuyorum. sırf bu yüzden sevilmeye asla değer olmadığımı düşünüyorum. saçma olduğunu bildiğim ve hayatımdaki hiçbir insanı dış görünüşe göre yargilamadigim halde bunu neden kendime yaptığıma anlam veremiyorum.

korkunç bir hastalık. kalıcı tedavisinin mümkün olmaması çok üzücü. şizofren olduğu belgeli bir kişiyle tanıştım şimdiye kadar. adam kendini var olmayan bir şirketin müdürü sanıyordu. kartvizit bile bastırmıştı. sabah işe gidiyordu(?), akşam işten geliyordu(?), iş çantası(?) taşıyordu. en acı olanı ise bu insanlar kesinlikle yalan söylemiyor aslında. sanrıları ve varsanıları(delüzyon ve halüsinasyon) o kadar güçlü ki onun dünyasında o şirket gerçekten var ve orada çalışıyor.

ayrıca şu an tutuklu olan ve birçok kişinin tanıdığı bir dini lider de paranoid şizofreni olduğu için askere alınmamıştır.

başlığı açan arkadaşımız hangi sektörde çalışıyor acaba merak ettim doğrusu. pazarlık yapılıyor mu sizin çalıştığınız yerde hocam? ben şahsen bir yerde fiyattan yakınan insan görsem ''alma kardeşim'' derim. kimse zorla alın demiyor değil mi?
kadınlar genelde alacakları ürünü internette araştırırlar, muadillerine bakarlar, indirim kovalarlar. haa bunu erkekler de yapıyordur elbette. yani çalıştığınız yere gelip ürünü alan ''size denk gelmeyen, etiketi kontrol etmediğini düşündüğünüz kadınlar'' mutlaka ürüne bakmıştır. hayır bir de gelip ''yaaa bunların fiyatı neden arttı'' diye sorsa bir kadın, içinizden ''bu kadınında dünyadan haberi yok herhalde ekonomi çok kötü hanfendiiii, siz dolarlan mı maaş alıyorsunuz?'' diye dalga bile geçilebilir.
cinsiyetçilik ise vurgunuz; fiyat artışını sorgulamayanların, hayatlarında bir çok şeyi kısmadığını nereden biliyorsunuz? bu ülkede kremi, kıyafeti, takıyı aynı ay içersinde alabilen var mıdır yahu? bir ay saça para verirsin, bir ay kıyafet alırsın, bir ay bakım ürünlerini alırsın. her ay taksit ödersin tabi. ve hatta o ürünü almak için belki de iki ay boyunca hiç bir şey almayan müşterileriniz vardır belki.
ben ekonomi konusunda her gün yakınıyorum, ağlıyorum. illa benzin alıp kendimizi mi yakalım?

yeminle seçimi böyle bekliyorum.

rozetimi aldım, kulağımda özlem tekin; ''dağları deldim bir başıma diyor ancak biz hep beraber bu örgütlü kötülük ve canilik karşısında duracağız. buradan düşünceli davranışları için kafa sözlük moderasyonuna teşekkürlerimi iletiyorum, iyi ki varsınız!

köken bakımından ailemiz olan dil.
koreliler 15. yüzyıla kadar çin yazı sistemini kullansalar da bu yazı sisteminin öğrenilmesi zor olduğundan çosôn hanedanlığından kral sejong, bilim hızlı ilerlesin, halk zorluk çekmesin diye 한글 (hangıl)'ı yaptırıyor.

ayrıca şu anda öğrenmekte olduğum dil. yıllardır kültürüyle ilgilendiğimden ve kültür için dilin çok önemli bir unsur olduğunu bildiğimden, biraz da merak ettiğimden öğrenmeye başladım. yukarıdaki yazarımızın bts örneğini vermesinden dolayı değil yani. lütfen biraz daha geniş çerçeveden bakmaya çalışalım.

özellikle bugün sabah, epey güzel, güncel konularda başlıklar vardı sözlükte.
buna mukabil, güzel entryler, yorumlar okudum, kendim de birkaçına aklım erdiğince birşeyler karalamaya çalıştım .

ama şimdi, tam da bu aralar sözlük yine tabiri yerindeyse cacık oldu.

ne okunacak bir başlık? ne yazılacak bir konu var .
birileri yine sahne aldı, okuyup adam gibi yazmak yerine cayır cayır başlık açıyorlar .

herhalde gece uyumayan ergenler uyandılar, mesaiye başladılar diye düşünüyorum.

ve yine herhalde, öğleden sonra burada durmayıp, sinirlerimizi zıplatmamamız gerekecek sanırım...

yazan erkek çünkü.

sims 2 oynamak. yaşımın ve vaktimi öldürdüğümün farkında olsam da seviyorum.