cura, bağlama ve birçok telli çalgının atası olan eski bir enstrümandır.

öğrencilerimin yaptığı aptalca ama bir o kadar da tatlı dalgınlık: öğretmene anne demek.
aynı minvalde bir gün çocukken ben de evde bir şey söylemek için parmak kaldırmıştım.

kim ne derse desin. isteyen sever isteyen sevmez bu yazarı. yalnız ben başından beri takip ederim kendisini. yazdıklarını cesur bulurum.eleştirilerini korkusuzca yapar boyun eğmeyen mücadeleci bir yapısı olduğunu düşünüyorum. tabii ki birilerini rahatsız etmiş olabilir üslup keskinliği, eleştiriyi kaldıramayan kişilere rahatsızlık verebilir ama herkesin bir tarzı var burada. sevdiklerimizle birlikte sevmediklerimizle saygı çerçevesinde. karşılıklı tahammül önemli. siz yazın efendim.

bu gece bizlerle olan, yayın saati boyunca sohbetimize güzel tanımlarıyla ortak olan kıymetli kafa sözlük yazarlarına sonsuz teşekkürler efenim...
önümüzdeki hafta başka bir konuyla yine birlikteyiz, iyi geceler keyifli sözlükler, sağlıcakla kalın dostlar...

zekânın ölçülebileceğine ve puanlanabileceğine inanmayan biri olarak katıldığım önerme. pek çok farklı zekâ türü var. ıq testleri ise bu türleri belirleyebilmek ve onlara uygun bir kulvar oluşturmak için son derece yetersiz zannımca. müziksel ritmik zekâya sahip olan birinin işlem becerisini test ederek onu zeki veya düşük zekâlı olarak sınıflandırıyor. çok mantıklı.

çok düşünmek, çok ve boş konuşan insanlar, stres, depresyon. hepsi de ayrı bela.

ne yani, kendi dini inançları doğrultusunda kara çarşaf giyinmeyi tercih eden bir kadının ülkesinin ekonomisini eleştirme hakkı yok mu? bence normal,eleştirebilir.

işsizlik, enflasyon, mülteciler.

dünya bu koronadan ne zaman kurtulabilecek?

alışması biraz zor ama alıştıktan sonra şekerli kahvenin tadı kahve gibi gelmemeye başladı bana. şekersiz içince kahvenin tadı, aroması, kokusu, her şeyi değişik ve daha güzel geliyor sanki.

hobilerimi yazacağım başlık.
- ney üflemek,
- amigurumi oyuncak örmek,
- tığ ve şiş ile örgü örmek,
- etamin yapmak,
-kitap okumak ama favori tarzım; tıbbi gerilim,
-satranç oynamak,
- doğa yürüyüşü,
- amatör olarak yüzmek gibi uzatabileceğim, yapmaktan keyif aldığım eylemler.

hem daha bakımlı görünmesini sağlaması ve saç dökülmesini engellemesi,hem de normalde dalgalı olan saçlarımın düz olmasını istediğim için yaptırdığım bana göre gerçekten işe yarayan ve memnun kaldığım bi uygulama.yaklaşık 1 senedir düzenli aralıklarla yaptırıyorum.güvendiğiniz ya da tavsiye edilmiş bir kuaförde yaptırmanız en doğru olanı ve uygulama yapılırken özellikle bitkisel ürünlerle yaptırmak istediğinizi belirtmek en iyisi olur bence çünkü diğerlerinin içinde bulunan bazı kimyasallar saçınıza gerçekten zarar verebilir.

birilerinin mezar kazarak hırsızlık yapması.
çaldıklarını iyi fiyata okutacaklarını zannediyorlar.
akılları sıra zengin olacaklar.
hiç düşünmüyorlar mı
günün birinde aynı mezara kendilerinin de girebileceğini?

çalın bakalım. elbet bekçinin düdüğü kulağınızda çınlar.

yaşadığım için bildiğim his. tarif etmesi zor.

korkmayın. göğe yükselene kadar bir şey hissetmiyorsunuz. iyi bilirdik, çok severdik tarzı nickalti giren kankişkolarınızı (dostlarınızı) full hd bi ekrandan izliyorsunuz. kimi seviniyor uçmanıza, kimi hüngür hüngür ağlıyor.

çıkış kapısına kadar size eşlik eden göbekli ölüm meleği sarının binbir tonu var. sur üfler gibi üflüyor vicdansız. acımıyor. first class bi uçuş bu. mizahı var izahı yok.

sonrası karanlık, ıssız, soğuk, bitap, fluuu...

bir arayış olan basliktir. cise gitmek için izin isteme yolları.

efendim bazı yazarlarımızın yapmaktan pek bir hoşlandığı şeydir bu.
bir çeşit patavatsızlıktır.

burası anonim bir yer ya,
nasıl olsa kimse tanımıyor, bilmiyor rahat rahat yazarız diye düşünüyorlar herhalde.

utanmak mı? hak getire!

yaşasın özgürlük!

bence ödüldür buna dostayevski nin şu sözünden yola çıkarak cevap vereceğim
her mutsuzluğun ötesinde yine yaşam bekler; ama insana özgü bir yeteneksizliktir yaşayamamak. yoksa hangi balık boğmuş kendini, hangi serçe atlamış damdan.
[[/alıntı]].

eğer yaşamasını bilirsek yaşam bize ödül gibidir diğer türlü ceza olur elbette ama neden kendimizi dünyanın şu güzelliklerinden mahrum edip zindana çeviririz ki hayatlarımızı ?

yaşamayı bilmek bence her adımda öğrenmektir. her yeni bir günde başka şeyler öğrenmek insana heyecan katar ve yaşama sevinci. gezip görmekte yaşamı yaşanır hale getiren ögelerden biri.

illaki bazılarınız ceza diyecektir buna ama ceza olan yaşam değil yaşanılan anılar ve insanlar .

tek tavsiyem bu insanlardan uzak durup beyninizin alzheimer moduna geçmesini önermek olur ondan sonrası kaliteli yaşam! geçmişe takılmadan geleceği kucaklayabilirsiniz.

vefayı hak ettiğine inanarak başkasından bekleme.

“ yol da benzer hem uzun, hem de güzel bir masala” dedim ve vurdum kendimi yollara.
“ çıktığın yolda, bugün, yelken açık, yapyalnız,
gözlerin arkaya çevrilmeyerek, pervâsız,
yürü! hür mâviliğin bittiği son hadde kadar!…” diyerekten bitirdim yolculuğu*.

karşı tarafın dinliyormuş gibi yaptığını hissedince gelen bir histir.