gereksiz kampanya. onun yerine sterline 5 tane 2 ekleyip yeni zelanda dolarının da karekökünü alırsak her şey halloluyor. hesapladım ben. boşuna mı astronomi okuduk o kadar?

tanrı'nın 4 büyük peygambere* gönderdiğine inanılan kitaplardır.

kuran'da dahil günümüze kadar değiştirilmeden geldiğine inanmak ise saflıktır.

george orwell’ın belki de ilk defa kadın bir karakteri,roman ana karakteri yaptığı romanı. yine parasızlık, yine sefalet, yine o tanıdık kasvet romanın her yerinde buram buram tütüyor. bir farkla, ilk defa ‘inanç’ kavramına da değiniyor. kitaplarında özenle bu konudan kaçınan orwell,belki de ilk defa din konusundaki görüşlerini sergiliyor. tabi bu görüşlerini roman kahramanı üzerinden yapıyor.

kitabın konusu şöyle: sakin bir taşra kasabasında kilisede papaz olan babasıyla beraber yaşayan dorothy hare, aynı zamanda ana karakterimiz. babasının bencilliği,ilgisizliği altında,babasının verdiği 3/5 kuruşla (ki babası bir de pahalı yemeklerden de taviz vermeyen bir adam) bir yandan evi idare etme, bir yandan kiliseye bağış toplama, bir yandan kilise hizmetlerine yetişme arasında koştururken gözünü hiç bilmediği bir yerde, hafızasını tamamen kaybetmiş halde bulur. kim olduğunu hatırlamamaktadır. sokaklarda yatar, şerbetçiotu toplayıp 3-5 kuruş kazanmaya çalışır. derken bir gazete haberi okur: kayıp olan papazın kızı hakkındaki haberi. o dönem arkadaş oldukları ve evine gittiği komşusu bay warburton ile kaçtığı düşünülmektedir. utancından eve de dönemez; her şeyi artık hatırlayan biri olarak beş parasız olarak hayata tutunmaya çalışır.

dorothy’nin fazlasıyla iyi olan kişiliği ile o yozlaşmış insanlar arasındaki yaşam mücadelesini okurken, ona buna kızıp babasından da nefret ettim. dorothy geri dönmeye karar verdiğinde artık inancını kaybetmişti. bunu da şöyle ifade eder:
‘mantığımla vazgeçtim değil de, bir anda başıma geldi. çocukken bir gün durup dururken perilere inanmayı bırakmak gibi. inanmaya daha fazla devam edemedim’.

sanırım her şeyden fazla, bay warburton ile eve dönüş yolculuğundaki diyalogları etkileyiciydi. zaten inançsız olan bay warburton ile inancını kaybetmiş dorothy’nin konuşmaları…

yazım dili sade. orwell yanımdaymış da bana bu hikayeyi anlatıyormuş gibi.yazarın en sevdiğim romanlarından biridir. haksızlıklara karşı içiniz sıkılarak okuyacaksınız. asla mutlu son yoktur kitaplarında. yani kahraman genelde ölmez, olağan yaşamına devam eder ve bu bile kötü sondur çoğu zaman.

bir çok tanım zaten forum havasında yapılıyor, doğrusu daha da güzel oluyor.
bir konuyu karşılıklı normal konuşma diliyle yazıp, sonuna da ' olması durumu ' , ' olmaması durumu ' gibi küçük ekleri kondurunca , o forumsal metin, bilgi amaçlı bir tanım olmuyor zaten .o yüzden, fazla da kasmamak gerek diye, düşündüğüm durum.

( bakın yukarıda aynısını yaptım. anlattım anlattım, sonuna düşündüğüm durum'u ekleyince, bizim sohbet havasındaki yazı, oldu sana tanım. siz inandınız mı ? ben pek inanmıyorum, o yüzden de kasmıyorum .)

özellikle su israfının ayyuka çıktığı dönemde kullanılması gereken bir yöntemdir. geri kalmışlıkla alakası yoktur. duşta kalma sürenizi de kısaltarak zaman kazandırır. ayrıca "su kesildi", "su soğudu" gibi ani problemlere iyi bir çözümdür. köpüklü kalmamak için yanınızda bulundurun.

yaşadığım sıkıntıların hayata devam etmemi engellemesine izin vermek sanırım.her şeye rağmen yoluma devam edebilseydim çok daha huzurlu olabileceğimi hissediyorum.bunu en başta da eğitimim için hissediyorum.normalde bu sene 6.sınıfa geçip mezun olacaktım bir şekilde kendi ayaklarımın üstünde durmayı başarmış olacaktım.bunu derken de hayattan beklentimin ne kadar küçüldüğünü hissettim.kendime yetebilsem yeterliydi ama olmadı.

kampüsün gülü:

(bkz: tülay geri dön)

bir insan maksimum böyle küfür etmelidir ya, canım erol hocam.*

belirli bir profil çizmiyorum ve bunun için gayret göstermiyorum. tıpkı günlük yaşamımdaki gibi. bazen çok ciddi yazıyorum, bazen de bir o kadar ciddiyetsiz. hiçbiri bir diğerini yazmama engel olmuyor. yani "ilkem, ilkesizliğimdir" gibi bir şey oldu. öyle.

+nasılsınız efendim?
-bu bir sır.

tanımının beğenilmesi ve favorilenmesi.

ben okudum. ama ben troll değilim.
troll ile mizah arasındaki çizgiyi bilirim.

faydalı olacağını düşündüğüm başlık.
mitolojiye yeni başlayanlar, say yayınlarının: "mitoloji 101" kitabından başlayabilir.
çok derine inmeden, kafa karıştırmadan belli başlı tanrı ve tanrıçaları, onlarla ilgili bazı söylenceleri bulabileceğiniz bir kitap.
yunan ve roma mitolojisini ele alıyor ama roma mitolojisine çok az yer verilmiş, bunu belirtmekte fayda var.
ek olarak mitolojiye ilgi duyan birinin mutlaka, azra erhat'ın, "mitoloji sözlüğü" adlı kitabını elinde bulundurmalıdır.
başta anadolu efsaneleri olmak üzere, yunan ve latin mitolojisini gayet anlaşılır bir dille anlatan, cevher niteliğinde bir kitaptır.

paradan daha önemli ve gerekli olan bir şey vardır ki o da; o paranın bir işe yaramasını sağlayacak kadar zamanın olmasıdır.

zor yerden geldi.

kim bilir?

"türk, öğün, çalış, güven" -mustafa kemal atatürk

güzel şeydir aslında...
bazen insana acı versede kavuşmak adına hayata tutunmaktır.
sevgiliye duyulan tutkudur, yanarcasına!..
bazen de sözlerin bitmediği, zamanın yetmediği, hatıraların dillendirildiği, sırılsıklam bir bakış da onu aramaktır...
hiç tatmadığın duygulara, hiç bilmediğin dünyalara, hiç görmediğin diyarlara, çocukluğa, sevgiliye, dosta, geçmişe hatta geleceğe duyulan hasrettir!..

yakıcıdır, ama yine de sevilir bir şekilde hissedilir o hoş duygu…

kedisini çocuğu gibi gören kadınların kendilerine ya da başkalarının kadınlara atfettiği sıfat.
kediyle ilgilenmek insan yavrusuyla ilgilenmekle eşit sayılır. maması, suyu, uyku vakti, aşısı, oyuncağı... kedilere de çocuk gibi muamele ettiğimiz için kedisi olan herkes kendini kedi annesi/babası olarak tanımlayabilir.

noodle 3 lira olmuş.