rusya vatandaşları, arkadaşlar
bugün donbass'taki trajik olaylar ve rusya'nın güvenliğini sağlamanın kilit yönleri hakkında tekrar konuşmanın gerekli olduğunu düşünüyorum.

21 şubat 2022'deki konuşmamda söylediklerimle başlayacağım. en büyük endişelerimizi ve endişelerimizi, sorumsuz batılı politikacıların yıldan yıla sürekli, kaba ve kaba bir şekilde rusya için yarattığı temel tehditlerden bahsettim. askeri altyapısını rusya sınırına daha da yaklaştıran nato'nun doğuya doğru genişlemesinden bahsediyorum.

son 30 yıldır, önde gelen nato ülkeleriyle avrupa'da eşit ve bölünmez güvenlik ilkeleri konusunda sabırla bir anlaşmaya varmaya çalıştığımız bir gerçektir. önerilerimize cevaben, her zaman ya alaycı aldatma ve yalanlarla ya da baskı ve şantaj girişimleriyle karşı karşıya kaldık, kuzey atlantik ittifakı protestolarımıza ve endişelerimize rağmen genişlemeye devam etti. askeri makinesi hareket ediyor ve dediğim gibi sınırımıza yaklaşıyor.

bu neden oluyor? istisnalıklarının, yanılmazlıklarının ve her şeye izin vermelerinin doruğundan bu küstah konuşma tarzı nereden geldi? çıkarlarımıza ve kesinlikle meşru taleplerimize yönelik bu küçümseyici ve küçümseyici tutumun açıklaması nedir?

cevap basit. her şey açık ve net. 1980'lerin sonlarında sovyetler birliği zayıfladı ve ardından dağıldı. bu deneyim bizim için iyi bir ders olmalı, çünkü bize gücün ve iradenin felce uğramasının tam bir bozulma ve unutulmaya doğru atılan ilk adım olduğunu gösterdi. sadece bir anlığına güvenimizi kaybettik ama bu dünyadaki güçler dengesini bozmaya yetti.

sonuç olarak, eski anlaşmalar ve anlaşmalar artık geçerli değil. yalvarmalar ve istekler yardımcı olmuyor. egemen devlete, olacak güçlere uymayan her şey arkaik, modası geçmiş ve yararsız olarak kınanır. aynı zamanda, yararlı gördüğü her şey, nihai gerçek olarak sunulur ve maliyeti ne olursa olsun, istismar edilerek ve eldeki her yolla başkalarına dayatılır. uymayı reddedenler güçlü silah taktiklerine tabi tutulur.

şimdi söylediklerim sadece rusya'yı ilgilendirmiyor ve bundan endişe duyan tek ülke rusya değil. bunun tüm uluslararası ilişkiler sistemi ve hatta bazen abd müttefikleri ile ilgisi var. sovyetler birliği'nin çöküşü dünyanın yeniden paylaşımına yol açtı ve o zamana kadar geliştirilen uluslararası hukuk normları - ve bunlardan en önemlisi, ikinci dünya savaşı'ndan sonra kabul edilen ve sonucunu büyük ölçüde resmileştiren temel normlar - ortaya çıktı. kendilerini soğuk savaş'ın galipleri ilan edenlerin yolu.

bunun birçok örneği var. önce belgrad'a, bm güvenlik konseyi'nin yaptırımı olmaksızın, avrupa'nın göbeğinde savaş uçakları ve füzeler kullanılarak kanlı bir askeri operasyon düzenlendi. barışçıl şehirlerin ve hayati altyapının bombalanması birkaç hafta sürdü. bu gerçekleri hatırlatmak zorundayım, çünkü bazı batılı meslektaşlarımız onları unutmayı tercih ediyor ve olaydan bahsettiğimizde, gerekli gördükleri şekilde yorumladıkları koşulları vurgulamak yerine uluslararası hukuk hakkında konuşmaktan kaçınmayı tercih ediyorlar.

ardından sıra ırak, libya ve suriye'ye geldi. libya'ya karşı askeri gücün yasadışı kullanımı ve libya hakkındaki tüm bm güvenlik konseyi kararlarının çarpıtılması devleti mahvetti, büyük bir uluslararası terörizm koltuğu yarattı ve ülkeyi insani bir felakete, iç savaşın girdabına itti. orada yıllarca devam etti. sadece libya'da değil tüm bölgede yüzbinlerce hatta milyonlarca insan için yaratılan trajedi, ortadoğu ve kuzey afrika'dan avrupa'ya büyük bir göçe yol açtı.

suriye için de benzer bir kader hazırlandı. batı koalisyonunun suriye hükümetinin onayı veya bm güvenlik konseyi'nin yaptırımı olmaksızın o ülkede gerçekleştirdiği muharebe operasyonları ancak saldırganlık ve müdahale olarak tanımlanabilir.

ancak yukarıdaki olayların dışında kalan örnek, elbette ırak'ın hiçbir hukuki dayanağı olmayan işgalidir. ırak'ta kitle imha silahlarının varlığı hakkında abd'de mevcut olduğu iddia edilen güvenilir bilgilerin bahanesini kullandılar. bu iddiayı kanıtlamak için, abd dışişleri bakanı, tüm dünyanın görebileceği şekilde, beyaz güç içeren bir şişeyi, uluslararası topluma bunun ırak'ta yaratılmış bir kimyasal savaş ajanı olduğuna dair güvence verdi. daha sonra bunların hepsinin uydurma ve düzmece olduğu, ırak'ın kimyasal silahı olmadığı ortaya çıktı. inanılmaz ve şok edici ama gerçek. en üst devlet düzeyinde yapılan ve bm'nin yüksek kürsüsünden dile getirilen yalanlara tanık olduk. sonuç olarak, insan yaşamında muazzam bir kayıp, hasar, yıkım ve muazzam bir terör patlaması görüyoruz.

genel olarak, öyle görünüyor ki, amerika birleşik devletleri'nin kanun ve düzenini getirdiği dünyanın birçok bölgesinde, neredeyse her yerde, bu kanlı, iyileşmeyen yaralar ve uluslararası terörizm ve aşırılığın laneti yarattı. ben sadece en göze batan ama uluslararası hukuku hiçe sayma örneklerinden çok uzak olanlarından bahsettim.

bu dizi, nato'yu doğuya bir santim bile genişletmeme vaatlerini içeriyor. tekrarlamak gerekirse: bizi kandırdılar ya da basitçe söylemek gerekirse, bizimle oynadılar. elbette, siyasetin kirli bir iş olduğu sık sık duyulur. olabilir ama şimdiki kadar kirli olmamalı, o kadar da değil. bu tür bir sanatçı-sanatçı davranışı, yalnızca uluslararası ilişkiler ilkelerine değil, aynı zamanda ve her şeyden önce genel kabul görmüş ahlak ve etik normlarına da aykırıdır. burada adalet ve gerçek nerede? ortalıkta sadece yalan ve ikiyüzlülük var.

bu arada, abd'li politikacılar, siyaset bilimciler ve gazeteciler, son yıllarda amerika birleşik devletleri'nde gerçek bir “yalan imparatorluğu”nun yaratıldığını yazıyor ve söylüyorlar. buna katılmamak zor – gerçekten de öyle. ancak bu konuda mütevazı olmamak gerekir: birleşik devletler hâlâ büyük bir ülke ve sistem oluşturan bir güçtür. tüm uyduları, sadece alçakgönüllü ve itaatkar bir şekilde evet deyip, en ufak bir bahaneyle papağan gibi davranmakla kalmaz, aynı zamanda davranışlarını taklit eder ve onlara sunduğu kuralları coşkuyla kabul eder. bu nedenle, amerika birleşik devletleri'nin kendi imajı ve benzerliği içinde oluşturduğu tüm sözde batı bloğunun, bütünlüğü içinde, aynı “yalanlar imparatorluğu” olduğu iyi bir sebep ve güvenle söylenebilir.

ülkemize gelince, sscb'nin dağılmasından sonra, yeni, modern rusya'nın eşi görülmemiş açıklığı, abd ve diğer batılı ortaklarla dürüstçe çalışmaya hazır olması ve pratikte tek taraflı silahsızlandırılması göz önüne alındığında, derhal silahsızlanmaya çalıştılar. üzerimize son baskı, işimizi bitir ve bizi tamamen yok et. 1990'larda ve 2000'lerin başında, sözde kolektif batı rusya'nın güneyindeki ayrılıkçılığı ve paralı asker çetelerini aktif olarak desteklediğinde böyleydi. kafkasya'da uluslararası terörizmin belini kırmadan önce ne kurbanlar, ne kayıplar ve hangi davalardan geçmek zorunda kaldık! bunu hatırlıyoruz ve asla unutmayacağız.

doğrusunu söylemek gerekirse, bizi kendi çıkarları için kullanma girişimleri çok yakın zamana kadar hiç durmadı: geleneksel değerlerimizi yok etmeye çalıştılar ve bizi, halkımızı içeriden aşındıracak sahte değerlerini, saldırganca empoze ettikleri tutumları üzerimize yıkmaya çalıştılar. ülkelerine, insan doğasına aykırı olduğu için doğrudan bozulmaya ve yozlaşmaya yol açan tutumlar. bu olmayacak. bunu şimdiye kadar kimse başaramadı, şimdi de başaramayacaklar.

tüm bunlara rağmen, aralık 2021'de abd ve müttefikleriyle avrupa güvenliği ve nato'nun genişlememe ilkeleri konusunda anlaşmaya varmak için bir girişimde daha bulunduk. çabalarımız boşunaydı. abd pozisyonunu değiştirmedi. bizim için kritik olan bir konuda rusya ile anlaşmanın gerekli olduğuna inanmıyor. birleşik devletler kendi çıkarlarını göz ardı ederken kendi amaçlarının peşinden gidiyor.

elbette bu durum şu soruyu akla getiriyor: sırada ne var, ne bekliyoruz? tarih bir rehber ise, 1940'ta ve 1941'in başlarında sovyetler birliği'nin savaşı önlemek veya en azından patlak vermesini geciktirmek için büyük çaba sarf ettiğini biliyoruz. bu amaçla, sscb, kendisini yakın bir saldırıdan korumak için yapması gereken en acil ve açık hazırlıklardan kaçınarak veya erteleyerek potansiyel saldırganı sonuna kadar kışkırtmamaya çalıştı. sonunda harekete geçtiğinde çok geçti.

sonuç olarak ülke, 22 haziran 1941'de anavatanımıza saldıran nazi almanyası'nın işgaline savaş ilan etmeden karşı koymaya hazır değildi. ülke düşmanı durdurdu ve onu yenmeye devam etti, ancak bu çok büyük bir maliyetle geldi. saldırganı büyük vatanseverlik savaşı öncesinde yatıştırma girişimi, halkımız için yüksek bir bedeli olan bir hata olduğunu kanıtladı. düşmanlıkların patlak vermesinden sonraki ilk aylarda, stratejik öneme sahip geniş toprakları ve milyonlarca hayatı kaybettik. bu hatayı ikinci kez yapmayacağız. bunu yapmaya hakkımız yok.

küresel hakimiyet peşinde olanlar, rusya'yı alenen düşmanları olarak belirlediler.

şimdi bile, nato'nun doğuya doğru genişlemesiyle birlikte, rusya'nın durumu yıldan yıla daha da kötüleşiyor ve daha tehlikeli hale geliyor. ayrıca, geçtiğimiz günlerde nato liderliği, ittifakın altyapısını rusya sınırlarına yaklaştırma çabalarını hızlandırmaları ve hızlandırmaları gerektiğine dair açıklamalarında açık sözlü davranıyor. başka bir deyişle, konumlarını sertleştiriyorlar. bu gelişmeleri boş durup pasif bir şekilde izleyemeyiz. bu bizim için kesinlikle sorumsuzca bir davranış olur.

kuzey atlantik ittifakının altyapısının daha fazla genişletilmesi veya ukrayna topraklarında askeri bir dayanak elde etmek için devam eden çabalar bizim için kabul edilemez. tabii ki, soru nato'nun kendisiyle ilgili değil. sadece abd dış politikasının bir aracı olarak hizmet ediyor. sorun şu ki, tarihi topraklarımız olan rusya'ya bitişik bölgelerde, düşmanca bir “rusya karşıtı” şekilleniyor. tamamen dışarıdan kontrol edilen, nato silahlı kuvvetlerini çekmek ve son teknoloji silahlar elde etmek için her şeyi yapıyor.

amerika birleşik devletleri ve müttefikleri için, bu, açık jeopolitik temettülerle rusya'yı kontrol altına alma politikasıdır. ülkemiz için bir ölüm kalım meselesi, millet olarak tarihi geleceğimizin meselesidir. bu bir abartı değil; bu bir gerçek. sadece çıkarlarımıza değil, devletimizin varlığına ve egemenliğine yönelik çok gerçek bir tehdittir. bu, defalarca bahsettiğimiz kırmızı çizgidir. onu geçtiler.

bu beni donbass'taki duruma getiriyor. 2014'te ukrayna'da darbe yapan güçlerin iktidarı ele geçirdiğini, süslü seçim prosedürleri yardımıyla elinde tuttuğunu ve barışçıl bir çatışma çözüm yolunu terk ettiğini görebiliyoruz. sekiz yıldır, son sekiz yıldır, durumu barışçıl siyasi yollarla çözmek için mümkün olan her şeyi yapıyoruz. her şey boşunaydı.

bir önceki demecimde de söylediğim gibi, orada olup bitene merhametsiz bakamazsınız. buna tahammül etmek imkansız hale geldi. orada yaşayan ve umudunu rusya'ya bağlamış milyonlarca insanın bu vahşeti, o soykırımı hepimizin üzerine yıkmalıydık. donbass halk cumhuriyetlerinin bağımsızlığını tanıma kararımızın arkasındaki ana motive edici güç, onların özlemleri, bu insanların duyguları ve acılarıdır.

ayrıca şunu da vurgulamak isterim. kendi hedeflerine odaklanan önde gelen nato ülkeleri, ukrayna'daki aşırı sağcı milliyetçileri ve neo-nazileri, kırım ve sivastopol halklarını özgürce rusya ile yeniden birleşme tercihi yaptıkları için asla affetmeyecekleri destekliyor.

hiç şüphesiz, tıpkı donbass'ta yaptıkları gibi, kırım'a da savaş getirmeye çalışacaklar, tıpkı büyük vatanseverlik savaşı sırasında ukraynalı milliyetçilerin cezalandırıcı birliklerinin üyeleri ve hitler'in suç ortaklarının yaptığı gibi masum insanları öldürmeye çalışacaklardır. ayrıca diğer birçok rus bölgesi üzerinde açıkça hak iddia ettiler.

olayların silsilesine ve gelen raporlara bakacak olursak, rusya ile bu güçler arasındaki hesaplaşma önlenemez. bu sadece bir zaman meselesi. hazırlanıyorlar ve doğru anı bekliyorlar. dahası, nükleer silah elde etme taliplerine kadar gittiler. bunun olmasına izin vermeyeceğiz.

rusya'nın sscb'nin dağılmasından sonra yeni jeopolitik gerçeği kabul ettiğini daha önce söylemiştim. tüm yeni sovyet sonrası devletlere saygıyla davrandık ve bu şekilde davranmaya devam edeceğiz. kazakistan'ın trajik olaylarla ve devletliği ve bütünlüğü açısından bir zorlukla karşılaştığında sağladığımız yardımın kanıtladığı gibi, egemenliklerine saygı duyuyoruz ve saygı duyacağız. ancak rusya, bugünün ukrayna topraklarından gelen kalıcı bir tehditle karşı karşıya kalırken kendini güvende hissedemez, gelişemez ve var olamaz.

2000-2005 yıllarında kafkasya'da teröristleri geri püskürtmek için ordumuzu kullandığımızı ve devletimizin bütünlüğü için ayağa kalktığımızı hatırlatmama izin verin. rusya'yı koruduk. 2014 yılında kırım ve sivastopol halkına destek olduk. 2015 yılında, suriye'den gelen teröristlerin rusya'ya girmesini engelleyen güvenilir bir kalkan oluşturmak için silahlı kuvvetlerimizi kullandık. bu kendimizi savunma meselesiydi. başka seçeneğimiz yoktu.

bugün de aynısı oluyor. bize rusya'yı ve halkımızı savunmak için bugün kullanmak zorunda olduğumuzdan başka bir seçenek bırakmadılar. bu şartlar altında, cesur ve derhal harekete geçmeliyiz. donbass halk cumhuriyetleri rusya'dan yardım istedi.

bu bağlamda, bm şartı'nın 51. maddesi (bölüm vıı) uyarınca, rusya federasyon konseyi'nin izniyle ve donetsk halk cumhuriyeti ve lugansk halk cumhuriyeti ile rusya federasyonu tarafından onaylanan dostluk ve karşılıklı yardım anlaşmalarının yürütülmesinde. 22 şubat'ta federal meclis'te özel bir askeri operasyon yürütme kararı aldım.

bu operasyonun amacı, sekiz yıldır kiev rejimi tarafından gerçekleştirilen aşağılama ve soykırımla karşı karşıya kalan insanları korumaktır. bu amaçla, rusya federasyonu vatandaşları da dahil olmak üzere sivillere karşı sayısız kanlı suç işleyenleri yargılamanın yanı sıra ukrayna'yı askerden arındırmaya ve nazisizleştirmeye çalışacağız.

ukrayna topraklarını işgal etmek bizim planımız değil. kimseye zorla bir şey dayatma niyetinde değiliz. aynı zamanda, batı'dan, totaliter sovyet rejiminin imzaladığı ıı. dünya savaşı'nın sonuçlarını ortaya koyan belgelere artık uymaya gerek olmadığına dair artan sayıda açıklamalar duyuyoruz. buna nasıl cevap verebiliriz?

ikinci dünya savaşı'nın sonuçları ve halkımızın nazizmi yenmek için yapmak zorunda olduğu fedakarlıklar kutsaldır. bu, savaş sonrası on yıllar boyunca ortaya çıkan gerçeklikteki yüksek insan hakları ve özgürlük değerleriyle çelişmez. bu, ulusların bm şartı'nın 1. maddesinde yer alan kendi kaderini tayin hakkından yararlanamayacakları anlamına gelmez.

bugünkü ukrayna'nın bir parçası olan topraklarda yaşayan insanlara, sscb kurulduğunda veya ıı. dünya savaşı'ndan sonra hayatlarını nasıl kurmak istedikleri sorulmadığını hatırlatmama izin verin. özgürlük, politikamıza, geleceğimizi ve çocuklarımızın geleceğini bağımsız olarak seçme özgürlüğüne rehberlik eder. bugünün ukrayna'sında yaşayan tüm halkların, bunu yapmak isteyen herkesin özgür bir seçim yapma hakkından yararlanabilmesi gerektiğine inanıyoruz.

bu bağlamda ukrayna vatandaşlarına seslenmek istiyorum. 2014 yılında rusya, kırım ve sivastopol halkını sizin “deli” olarak adlandırdığınız kişilerden korumak zorunda kaldı. kırım ve sivastopol halkı tercihlerini tarihi vatanları rusya'dan yana yaptı ve biz de bu tercihlerini destekledik. dediğim gibi, başka türlü hareket edemezdik.

mevcut olayların ukrayna ve ukrayna halkının çıkarlarını ihlal etme arzusuyla hiçbir ilgisi yoktur. ukrayna'yı rehin alan ve onu ülkemize ve halkımıza karşı kullanmaya çalışanlardan savunan rusya ile bağlantılıdırlar.

tekrar ediyorum: kendimizi bizim için yaratılan tehditlerden ve şu anda olandan daha kötü bir tehlikeden korumak için hareket ediyoruz. sizden bu zor da olsa bunu anlamanızı ve bu trajik sayfayı bir an önce çevirmek için bizimle birlikte çalışmanızı, kimsenin bizim işlerimize ve ilişkilerimize müdahale etmesine izin vermeden, gelişmeye devam etmek için birlikte ilerlemenizi rica ediyorum.