bu son şansımızdı, bunu böyle harcadık bitti. açıkçası bundan sonra muhattap olmamaktan çok sana inanmayacak olmam benim içimi daha çok acıtıyor.
sen beni tanıdın ya da tanıyamadın diyemem orta halli bir şey oldu ve her şey gibi bitti.
belki de sen boğazımda oluşan yumruyla karışık gözyaşımdın.
bunu senden başkası yapmamıştı, gerçi senden başkası diyeceğim onlarca cümlem var ama içimde kalsın.
fark ettim ki hayat bizi bir oraya bir buraya savuruyor ve senle büyük ihtimalle aynı yere savurmayacak. hala bir ihtimal göz ettim ama o ihtimalle yaşamak beni bu kısa hayatımda yoracaktır biliyorum.
benim bu saatten sonra sana en güzel son cümlem, yüzündeki gülümseni sevecek ve gönlünün, aklının uyuştuğu kişilerle olmanı istiyorum.
...

sen fencisin bilirsin
!çaydanlığın kapağı açılmıyor neden?
!arabanın camı buğulandı soğuk hava mı vereyim sıcak hava mı?
!ay’ın evreleri nasıl oluyor?
!buzlukta cam neden çatlar?
!şuramda ağrı var hangi organ burda?
malum fen hayattır

sergen yalçın'dan daha başarılı bulduğum bir hocaydı.

çankaya'sı ile, kızılay'ı ile, anıttepe'si ile, odtü ormanı ile, konur'u ile, karanfil'i ile, tunalı hilmi'si ile, kuğulu parkı ile, yeşili ile, kedisi ile, köpeği ile, aoç sütü ile vs... kendine has özelliklerini barındıran, sevenin çok sevdiği, sevmeyenin hiç sevmediği, orta yollu sevgisine pek rastlamadığımız başkentimiz.

yenileşme, yenileşme süreci anlamına gelir. iki basamaktan oluşur. ilk basamak yaratıcı ve geliştirici fikirlerin oluşturulmasıdır.
ikinci basamak, fikirlerin ticari olarak geliştirilmesidir.

kediyi çöpe değil güne atarsın sayın vicdan sahibi(!) *

14 yaşındaki yeğenim aradı bugün beni. ağlamaklı bir ses tonuyla 'teyze koş çöpten kedi bulduk. çocuklar eziyet ediyor. gel al ellerinden' diye.
böyle bir şey işte baksanıza.

buna nasıl kıyılır aklım almıyor. ben gittiğimde yarı baygın mayışıktı zaten. hemen aldım ablamın evine götürdüm.
gözlerindeki korkuyu görebiliyor musunuz?

hemen saldırdı süte hapur hupur yarıladı.
sonra koydum yine kutuya. yanındada antibiyotiği ve şırıngaları doğru benim eve.

buradada güzel bir yaş mama ziyafeti çektik deymeyin keyfimize.

sonra demesin mi 'ben bir ılık duş alsam kendime nasıl gelirim biliyor musun?'
iyi dedik yıkayalım o zaman ne demek görevimiz. malum kedi anasıyız boşuna talip olmadık bu lakaba.

yıkarken pat kafası düşmesin suya aklım çıktı öldü diye. iki salladım yarım açtı gözlerini 'ne var be?' diye. uyumuş hasbam. çocuğum uyuyacak yer mi burası?

pire ilacını yaptık. burnuna kremini sürdük. 'az dokanma uyuyayım da büyüyeyim' dedi. 'iyi huzurla, umutla, sevgiyle büyü' dedik.
bebek görmek isteyenler çeyreğini kapıp gelsin. gram da olur benim gözüm toktur efem. *

bu arada buradan bir veteriner arkadaşımın ilaçlar ve tedavi konusunda çok yardımı dokundu. uzaktan veterinerimiz oldu kocaman yürekli mükemmel insan. tekrar çok çok ve çok teşekkür ediyorum. var ol!* *

gece lambası denemesi.

yazıları ile iktidar cephesini çok sert eleştiren gazetecidir. gezi olayları için düşünüldüğünde 1 gün için 1 saatliğine bile olsa o eylemlere canlı olarak katılmadığı bilinir. bu dediğim sebeple (bkz: işi bilen ama işe gitmeyen) biri olarak tanımlanabilir. ayrıca ülkede gazi mustafa kemal atatürk'ün ekmeğini en çok yiyen yazarlardan biridir.

kimse kimseyi sevmek zorunda değil. hoş kendi adıma konuşuyorum. sevmediğim x kişisinin tanımına denk gelirsem ve yazdigi tanıma katılıp,ona hak verirsem sözlük ortami da olduğu için oylamak en doğru olandır. sevmiyoruz diye birbirimize sırt çevirecek değiliz. sözlüğün amacını bilip, amacına uygun hareket eden insan bir şekilde sevilir,beğenisini de alır zaten.

eee biz de karşılaşıyoruz turistle, bizi de aşılayın o zaman diye düşündürten haberdir. şaka bir yana canımız turistten değersiz, tekrardan gördük bunu.

buradan

dudaktaki soyulan küçük deriyi dişlerle çekip koparmak.

incecik ekmekler ile yapıp çevirdikten sonra üzerine kaşar peyniri koyup başka bir yumurtalı ekmek dilimini de onun üzerine koyarak nirvanaya ulaştırabileceğiniz yiyecek.
adını yumurtalı ekmek tostu koydum.

tüm gün hem çocuklarıyla ilgilenen;hem onların gümbürtüsuyle beyni çalkalanan,hem de sürekli dağılan evde duzen ve temizlik sağlamaya çalışan 'çocuklunun orucu'
bazen bir insaat çalışanı kadar efor sarfeden,
çamaşır-bulaşık makinaları arasinda mekik dokurken bir yandan da orucsuz ya da cocuk oruclu evlatlarinin karnini doyurmaya calisan;iftar hazirlarken belki de degme restrantlarin seflerinden cok yorulan cocuklu annenin orucu..

bana göre post apokaliptik film ve diziler içerisinde kıyamet sonrasını en başarılı şekilde kurgulayan yapımdır. olaylar anındaki o kargaşayı izleyiciye çok başarılı bir şekilde hissettirebiliyor. karakterler ilk başta gölgelerinden bile korkan senin benim gibi normal insanlarken sezon ilerledikçe pişiyorlar.

zombi temalı yapımlar içerisinde de en gerçekçi zombi kurgusu şüphesiz buradadır. ben konuşan, depar atan, uzak mesafeye zıplayan zombi tiplemeler bile gördüm. buradaki zombiler aptal ve tek tekken gayet tehlikesizler. zombi dediğin böyle olmalı. bir de salgını öyle bir temellendirmişler ki izleyici “yahu acaba gerçekten de günün birinde böyle bir salgın mümkün olabilir mi?” diye düşünmekten kendini alamıyor.

ve merak edilen soru: bu hastalığın aşısı bulunacak mı?*

risk alınmayacak yerlerde yaptığım
kendimi kamyon sürüyormuş gibi sandığım eylem.
kremli elle biraz tehlikeli olabiliyor.

aman amann suss kimse duymasınn aman kimse bilmesin..
bilmesin ya duymasın.. her şeyi halı altı yapalım, tacizciyi hak ettiği cezayı vermeyip daha da kudurtalım, mağduru susturalım.
aman amann kimse duymasın yoksa rezil oluruz.
kimse bilmesin biz çok ahlaklıyız.

ortaokulda bir kızın göğsünü ellemişlerdi. kız hıçkıra hıçkıra sınıfta ağlamaktan canı çıkmıştı.
o kadar kötüydü ki zar zor hocalara kendini anlatabiliyordu. o kadar çocuğun arasında ellerini göğüsüne kapatmış ağlıyordu. ilk gördüğümde ne olduğunu anlamamıştım ama çevremdeki çocukların kaş göz hareketiyle ne olduğunu sezmiştim.
hoca ona dönüp şunu demişti "tamam tamam kızım ağlama yaa.. bak yapmıcakmış bi daha tamam sende hadi ağlama."
bu tacizi yapan da bir çocuktu. daha 13-14 yaşında bir erkeğin bunu yapması ve en fazla kulağı çekilip bırakılması ne kadar korkunç. alıp ateşlere atalım demiyorum ne de olsa bir çocuk ama olayın aman ayıp aman kimse duymasın diye böyle kapatılması kime ne fayda sağladı acaba? o çocuk hatasının farkına vardı mı? o kız çocuğu bunun tramvasını atlatabildi mi? ona destek olundu mu?
o kız o olaydan sonra bi kaç gün okula gelmemişti.
geldiğinde bile aylarca yüzünde hep bi burukluk hep bi hüzün ve utançla dolaştı. utanması gereken en son kişi oydu halbuki.

sevgi ile güven birbirine yakışan fakat birbirini gerektiren şeyler değildir.

kurucuları, ağzından salyalar akarak kendi kokuşmuş inanç ve siyasi görüşleri uğruna bir devrimi yiyenlerin, heykelle ve müzikle medeniyyet mi olur diyenlerin tırnağı olamayacağı eğitim devrimcileridir. evet medeniyyet çıplak heykel, müzik, felsefe, edebiyat ve kız erkek birlikte oynanan tiyatro oyunlarıdır.

medeniyet devrimcisi olabilmek ise bunları bu ülkenin istanbul'da doğmuş elit kesimine değil, diyarbakır'da sivas'da kastamonu'da doğmuş çiftçi çocuğuna, imam torununa dahi götürebilmektir. yok öyle batı'nın teknolojisini alalım kendi ahlakımız bize yeter geyikleri. o teknolojiyi üreten sosyal bilinç olmadan o teknoloji bir halta yaramaz. medeniyet yunan(yani batıdır) fakat o artık öyle bir hale gelmiştir ki bütün dünya için çağdaş bir ortak kültürdür. demişti ahmet arslan.

ama bazılarımız bunu anlayamayacak kadar cahil ve kötü. ismail hakkı tonguç'un hasan ali yücel'in açtığı güzel yerleşkeleri kapatıp anadolu halkını fetoş ve türevlerinin kucağına attınız,(bkz: 15 temmuz 2016 darbe girişimi) memlekette bilim ve sanat bırkmadınız. hala utanmadan bu kurumlara sallıyorsunuz.

feministlerin, eşcinsellerin ve zencilerin (ırkçı bir kelime falan değil siyahi kullanmadım yerine çünkü sjw siyahi kelimesini de ırkçı olarak kabul ediyor) eşitlik maskesi altında diktatörleştiği, kendinden olmayanları twitter başta olmak üzere tüm sosyal mecralarda linç ettiği hastalıklı, kanser kitle. amerikanın çöküşünü bunlar başlatmıştır.