schrödinger'in kedisi öldü mü?

terlemek özellikle avuç içinin ateş gibi yanması.

çok eşli gidebiliyor muyuz? 1 tane seçemedim ben aralarından. hepsini birden götüreyim.

albert einstein'ın çalışma masası


ölümünden sonraki birkaç saat içinde çekilen bu fotoğraf, uzun bir süre ailenin yasına saygı göstermek amacıyla paylaşılmadı ve unutuldu.

fotoğrafı çeken kişi life dergisinden ralph morse'du. aslında einstein'ın öldüğü hastaneye gitmişti ancak gazeteciler ve halktan kalabalık nedeniyle oradan ayrılarak onun ofisine gitti.

aslında morse sadece ofiste fotoğraf çekmedi. cenazenin yakılacağını bildiği ve cenaze töreninde de fotoğraflar çekmek istediği için, bir kasa viskiyi dağıta dağıta insanlardan bilgi topladı. zira görevli kişiler -büyük ihtimalle izdihamı önlemek adına- konuşmaya karşı bir isteksizlik gösteriyordu.

morse, başka kimsede olmayan fotoğraflara sahipti artık ve dergide yayımlamaya hazırdı. ancak einstein'ın oğlu arayarak bu konuyla ilgili hikâyenin yayımlanmamasını rica etti. böylece fotoğraflar da 50 yıldan uzun süre boyunca arşivlerde unutuldu.


(görseller life.com'dan alıntıdır.)

felsefe hocamın önerisiyle aldığım bir kitaptı. harwardlı iki profesör birlikte yazmış. kitap felsefenin temel kavramlarını basit bir şekilde anlatıyor ve anlattıklarını felsefik mizahlarla destekliyor. kitabın yarısına kadar geldiğimde dayanamayıp sadece mizah kısımlarını okumuştum . bazıları gerçekten çok eğlenceliydi ama içinde saçma gelen fıkralarda vardı.* felsefeyi temelden öğrenmek ve öğrenirken eğlenmek istiyorsanız bu kitabı öneririm.



[[/alıntı]]

[[/alıntı]]

peki bu küfürleri ilk başta yazıyı yazarken mi yapıyoruz?öteki türlü fazla iş çıkmış olur sanki.

tevfik fikret şiiri.

ilel 'ebed... bu tahayyül verirdi neş'e bana;
ilel'ebed onu sevmek, ilel'ebed, millim
fakat hayatfeza
bir ibtila ile sevmekti en güzel emelim.

tasavvur-i ebediyyet hayat ü sevdada,
bu bir hayal idi, lakin hayal-i dilberdi;
evet, bu rü'yada
cinanı görmeğe benzerdi, rühperverdi!

yazık! şu neş'emi tesmim ederdi hiss-i firak,
düşerdi ruhuma her ayrılışta bir ahker;
evet, bu his, bu merak
verirdi aşkıma bir hadşe-i melalaver.

güler görür de o çeşm-i siyahı ağlardım,
cihanda bir bu iken rühumun temennası;
evet, ben anlardım:
o tatlı giryelerin ayrılıktı manası.

geçip tehaşi-i firkatle hep leyal-i visal
sabah olurdu sükfin bulmadan tahassürler;
evet, geçerdi leyal,
büyürdü beslenip ümmid ile teessürler.

ilel' ebed... iki ruh-i muaşıkın bu ümid,
bu va'd-ı muğfil-i sevda penah-ı kalbiydi;
fakat ne fikr-i ba'id:
hayat-ı zail içinde muhabbet-i ebedi!

ölünceyedek

ölünceye... bu tahayyül verirdi neşe bana;
ölünceye onu sevmek, ölünceye, üzücü
fakat hayat veren
bir iptila ile sevmekti en güzel emelim.

hayatta, sevgide sonsuzluğun düşüntüsü; bu
bu bir kuruntu, fakat pek güzel kuruntuydu;
evet, bu düşlerde
tutun ki cenneti görmekti, ruhu beslerdi.

yazık! sevinci zehirferdi ayrılık duyusu,
düşerdi ruhuma bir kor her ayrılık vakti;
evet, bu his, bu merak
verirdi aşkıma bir keskin ağrı, gam getiren.

güler görüp o siyah gözleri ben ağlardım,
cihanda salt bu iken ruhumun tek istediği;
evet, ben anlardım:
o tatlı gözyaşının ayrılıktı anlamı hep.

geçerdi gitmesinin korkusuyla hep geceler,
sabah olurdu durulmaksızın bu özlemler;
evet, geçer geceler,
büyürdü ağrımalar beslenip umutlarla.

ölünceye... iki sevdalı ruh için bu umut,
bu aldatan sözü aşkın ki kalbe sığ'naktı;
fakat ne boş düşünüş:
ölümlü bir yaşamın ortasında ölmeyen aşk!

n'apalım arkadaşlar yazar olmak için beklerken yaşlanalım mı.

t: düşen kaliteyle birlikte gayet mantıklı olan hareket.
ne güzel karalıyoruz işte.

edit: ayrıca oradaki bazı yazarlar bizim gibi çaylaklara mesaj yoluyla burayı önermekteler. ben de bu şekilde haberdar oldum ve ekşi'deyken açma imkanım olmayan birçok başlığı yavaş yavaş girmekteyim. neden kötü bir şeymiş gibi yazıldığını da anlamış değilim.

sürekli ama sürekli kendini öven insanlar

tbmm genel kurulunda, meclis başkanı mustafa şentop'un ilk imza sahibi olduğu ve ak parti, chp, hdp, mhp ve iyi parti'nin imzasının yer aldığı önergeyle, 2021 yılının "istiklal marşı yılı" olmasını içeren düzenleme kabul edildi.

buradan

günün sazan.avi başlığı köşemize alıyoruz arkadaşı ivedilik ile.

3 harfliler biziz hepimiziz dediğim şahıs zamirleridir.

ben.
sen.
biz.
siz.

hep 3 harfliyiz. (bir tek o farklı)

okur okumaz aklıma tek sahne geldi. antonio banderas ve catherine zeta‑jones'un zorro filmindeki tango sahnesi benim için bir numaradır.
zorro: maskeli kahraman - tango sahnesi

deri saat kordonu kokusu.
artık kol saati takan da azaldı...

hep yaşadığım durum.
anlamıyorum, ne halimi hatrımı soran var, ne benimle ilgilenen. sanki herkes benden kaçıyor gibi. belki de ben kendimi her şeyden soyutladım, bilmiyorum.

almanya'nın dresden kentinde bulunan bu binanın adı neustadt kunsthofpassage.
binanın tasarımı annette paul, christoph robner ve andré tempel'e ait.
binayı diğer binalardan ayıran özelliği ise bir mühendislik harikası olması. dış kısmında gördüğünüz su boruları ve huniler ile yağmur yağdığında çevreye bir müzik ziyafeti çekiyor.
bu bina bir sanat eseri değil de nedir, sorarım size..

uçuyoruz mutlu sanıyorlar.
supercat

işte o kedi bu kedi.

uçarken uyaya kalan bir adet kedi bırakalım buraya.

bety bugün bütün gün köşe bucak uyudu.
pek iştahı yok, keyfi de.
sıcaklardan çok etkileniyor.

ameliyat olması için şu sıcakların biraz normale dönmesi gerekiyor dedi veteriner.
fakat şu da var ocak ayından beri vücuduna zehir veriliyor. organları bu ağır tedaviyi daha ne kadar kaldırır bilemem dedi.

biraz moralimiz bozuldu.
sonra benim savaşçı minik kızımla gözgöze geldim. yok yahu o beni bırakmaz dedim. bu sefer olmaz.

haftada bir gidiyorken iki haftada bire mi geçsem diyorum.
yani evet veterinerden daha iyi bilmiyoruz ama o kadar uzun zamandır o zehiri vücuduna alıyor ki bu durum artık beni korkutuyor. yaş mamaya bile burun kıvırır oldu.

çok uzun yıllardır sokaktan aldığım hasta kedilere bakıyorum. tedavi ettiriyor, bazen kendim evimi açıyor bazen de sahiplendiriyorum. sonuç bazen çok iyi olmuyor. tam kurtuldu dediğim miniklerim melek oluyor ama bety bu savaşı yenecek biliyorum.

zor zamanları atlatıp yine kızımla koyun koyuna yatacağız. artık pek yanıma gelmiyor çünkü evde bizle köşe kapmaca oynuyor. bu gece yatağıma gelmesine biraz şaşırdım ve çokça sevindim.

hadi güzel kızım sevincimiz daim olsun. bizimle kal...

ben son sigaramı 28 ekim 2019'da içtim.
dişlerimle ilgili cerrahi bir müdahale için bir kaç gün zorunlu olarak içmemem gerekiyordu. hatta aklımda hiç bırakmak yoktu çünkü ben zaten paket paket sigara içen birisi hiç olmadım günde 2-3 tane, en fazla 5-6 tane içen birisiydim. belki de bu yüzden bu kadar kolay oldu. aynı zamanda da yerine düzenli sporu hayatıma ekledim ve hiç bırakmadım.
bir kaç gün bir hafta oldu, bir ay oldu, bir yıl oldu. ben kendime asla yasak demedim çünkü yasak derseniz illa onu istiyorsunuz, en azından bende böyle oluyor, herkes kendisinde iş yarayacak formülü daha iyi bilir. sigara paketimi de çöpe falan atmadım, 7/24 gözümün önünde de değildi ama biliyordum orada olduğunu. kendime hep "canım isterse içeceğim" dedim. özgür bıraktım, rahat bıraktım. şimdilik iyi gidiyoruz. benim 10 yıl içmeyip tekrar başlayan arkadaşım da olduğu için büyük konuşmak istemiyorum. eşim içiyor, arkadaşlarımın çoğu da içiyor. uzun süredir kimseyle görüşemiyoruz tabii ama eskiden kahve içmek ya da yemek yemek için buluşurduk. o zamanlarda da içmedim, canım istemedi. umarım böyle devam eder. yani işin özeti bırakmak istemeden bırakmayın, hep başa dönersiniz.