"kızım bir tır gördüm "

ne zaman bunu duysam babama kredi çekip para verdim. o da parayı hiç etti. borcu bana kaldı.
benim için bundan tehlikelisi yok .

20 yıl önce filan bizim arabamız yok o zaman, kapıcı geldi anneme araba varmı sizde diye sordu, annemin verdiği cevap;
pazar arabasımı..
hala aklıma geldikçe gülüyorum,

(kapıcının arabası var bu arada, bozulmuş da bir yere gidiceklermiş)

ilaçlarımı almayı unuttuğumda büründüğüm ruh hali.

marka takıntılarınız gerçekten iğrenç.

acele başlığa moderatör karışır.

yanlış bir davranıştan dolayı cezalandırılan, suçlu kişilerin yanında bulunan suçsuzlar da suçlular gibi cezalandırılır ve zarar görür anlamında atasözü.

bir nevi adaletsizliğin tokadı diyebiliriz.

-bugünkü karamsar halimle bile - değildir diyorum.

30'lu yaşlar eski 20'li yaşlar gibi artık. ve hayat
40'lı yaşlarda başlıyor. yeter ki ruh yaşlanmasın, kararmasın.

beni iki gündür süründüren şey. geberiyorum kalp ağrısından, huzursuz hissetmekten. bilmesem gerçek olmadığını ağrının kıyamet koparırdım öyle şiddetli. velhasıl iyi gelebilicek önerisi olan varsa bir mesaj kadar uzağınızdayım.

begonvil.

yaşarım mesela..

hakan peker - (şarkı sürpriz olsun)

bak tüycük. biliyorum kopamıyorsun benden ama anlamaya çalışmalısın. bizler farklı dünyaların insanıyız. benim hayatımda sana yer yok. iyisi mi vazgeç artık. zarar veririz birbirimize. kabullen bu ayrılığı ve çek git.

daha sonra tekrar deneyiniz ve greenland arkadaşlarımın tanımlarına cevaben.

ben seni, sesini, kokunu çok özlüyorum. sonu gelmiyor bu özlemin, bitmiyor, durmuyor.

insanlar şey diyorlar; zamanla alışırsın... neye alışacağım ki aklım almıyor. zamanla daha çok özlemeyecek miyim? ne bileyim aylar geçiyor seneler geçecek her gün görmediğim gün sayısı artacak buna hazır değilim sanki ben...

hem yokluğunu kabullenemiyorum ki nasıl özleminle baş edeyim. canım çok yanıyor konuştuğumda cevap alamayınca, hayalini kurduğumuz şeyleri gerçekleştirdiğimde beraber sevinemeyince...

bazen hiç gitmemişsin gibi davranıyorum yok diyorum ya öyle değil o başka yerde diyorum ve o yüzden o yerlere gitmiyorum bu gerçekle yüzleşmemek için ama hayat öyle bir şey ki bir anda bak artık o yok diye yüzüme vuruyor.

bazen evde durup yaşanılan olayları sen karşındaymışsın gibi sana anlatıyorum mesela sonra bir şey geliyor napıyorsun sen diyorum. bekliyorum, karşımdaki senin özlediğim sesiyle anlatmasını, hasretimi cevaplamasinin bekliyorum. ama olmuyor...

özlem işte gelmeyen birine duyulunca çok daha zor oluyormuş...

asıl ismi mehmet reşit öğütçü olan yazarımız askerliği esnasında yazmış olduğu şiirler yüzünden komünizm propagandası yaptığı öne sürülerek 5 yıl hapse mahkum edilmiştir. bu süreç içerisinde 3 cezaevi değiştirmiş ve bursa cezaevinde nazım hikmet ran ile tanışınca yazarlığının dönüm noktasını yaşamıştır.

gelin dönüm noktası nasıl yaşanmış biraz ona bakalım:
bir gün koğuştakiler nazım hikmet'e orhan kemal'in şiirlerinden bahsediyor. nazım hikmet, ''okuyun, dinleyelim.'' diyor. orhan kemal utanıp sıkılarak da olsa okumaya başlıyor ve daha ilk dizeden nazım hikmet söylenilenlere göre ''yeter kardeşim yeter..'' diyerek bir diğer şiire geçmesini istiyor. bir başka şiir okunurken nazım hikmet'in dudaklarından çıkan söz ''berbat...'' oluyor. tabii nazım hikmet, orhan kemal'i böyle bırakmıyor, birçok konuda ona öncülük edip yardımda bulunuyor ve orhan kemal o severek okuduğumuz, edebiyatımızda çok başka yeri olan romanlarını yazmaya başlıyor, yani romana yöneliyor.

eğer nazım hikmetle yolları kesişmeseydi ne olurdu acaba... şiir yazmak için büyük bir uğraş verip beğenmediği için sıkılıp bırakır mıydı dersiniz yazma macerasını? yoksa ne olursa olsun pes etmeyip bir şekilde roman türüne giriş yapıp o çok önemli eserlerini bizlerle yine buluşturur muydu? yolları kesişmeseydi diye düşünmek yersiz aslında, sonuçta kesişmiş ve orhan kemal edebiyatımıza büyük katkıları olan ve orada çok özel bir yere sahip olan bir yazar haline gelmiş.

şarap gibidir. hanımefendi özen ister saygi ister sevgi ister. edebiyat bir hayat alışkanlığı bir yaşam zevkidir. bunu bilen anlayan ve böylesine dikkatli bir tutumda olan hanımefendi onun dilinden anlayan ve onun hassasiyetlerine saygi gösteren bir bey ile denk gelirse şiir gibi ilişki yaşarlar. anlamak hissetmekle birleşir ifadelere özgürlük katar ruh katar hayata tat katar siyah beyaz iken her yer renkli olur. cümleler kanina karışır mazallah başını kitaplara çarpar üstünü başını şiir yaparsin. bir o kadar tatlı görünürsün hanımefendinin gözüne. öğle uykulari gibi sessiz tatli aksama doğru baslayan hafif yağmur gibi serin ve naiflesir dünya.
aksamlari bir kadeh sarapta kaybolur, geceleri ayisiginda sevisirsin. edebiyat bilen anlayan hanımefendi dünyayı dünyan kılar. selam olsun şehrin yalniz ve güzel hanımefendilerine...

babasının kuzusu dino bey.

yoldaş'ın zarar edeceği durumlarda bkz verilen başlık.

19:29 / bekleyiş.