fenerbahçe parkında yürüyüş.

çocukken babam bizi buraya araba ile getirirdi. ne zaman buraya gelsem o günleri hatırlayıp, mutlu oluyorum. biraz kalabalık yalnız. 1 tur sonra arazi.

marka takıntılarınız gerçekten iğrenç.

gerçek, benim ona dair fikrime bağlı olmayan şeydir.
-jacques lacan
bunu biraz açmak lazım çünkü lacan'ın gerçek(reel) dediği şey ile günlük hayattaki gerçek farklı mefhumlar. lacan'a göre anlamlandırma tamamen dil ile alakalı. yani insanı insan yapan şey konuşabilme yetisidir. hatta bundandır ki daha az kelime bilen insan daha az düşünür. bunu günlük hayattaki gözlemlerinizden de çıkarabilrisiniz. fakat gerçeklik denilen şey dilin sınırları dışındadır. o orada öylece durmaktadır. anlamın ne olduğunun bile önemi yoktur gerçeklik için, varlığını ya da yokluğunu bizim ona dair üreteceğimiz fikirlere dayandırmaz.

dünya benim tasarımımdır.
-arthur schopenhauer
yani hayatı anlamlandırmalarımız tamamen tasarımsal bir inşadır. dolayısıyla gerçeklikle ilişkisellikten öte ilişkilenemeyecek de bir şeydir aynı zamanda.

gerçek nasıl ki onu tasarlayamayacağımız bir vaziyette a priori bir şekilde varlığını sürdürüyor olsa da gerçeklikle karşılaşabilirliğimiz vardır ve zaman zaman da yaşarız bunu. gerçeklik kelimelerimiz bittiğinde başlar. dilin sınır kapısını geçtiğimizde bizi karşılayan fakat vicdansız bir soğuklukla öylece karşımızda duran şeydir gerçeklik. sevdiğimiz biri ölür sözgelimi. kelimeler biter, şok edici bir gerçeklik öylece karşımızda durmaktadır. deli birini görürüz, bir şeyler söyler fakat yeterince uzun süre dinlersek kelimelere anlam vermediğini, onların yalnızca bir uğultu olduğunu fark ederiz. işte burada gerçeklik kendini gösterir. bir deli mutlak suretle gerçekliğe 'hapsolmuştur'.

düşman başına diyeceğim ama düşman başına da değil, evlerden ırak olması gereken insan modelidir.
şimdi cool olmak insanın aurasında vardır, sen cool falan sanıyorsun kendini ama değilsin yani ki cool olup olmadığını sen, yaşam biçimin vs belirlemez, auran belirler onu da başkası görür sen cool biriyim falan dersen iticinin önünde gidersin.

her vakit bizi namaza çağıran sestir . sabah ezanı herkese bir başka hissettirir özellikle.

genelde, sara hastalığının tedavisi için uygulanan ayrık beyin ameliyatı olan kişilerde görülen bozukluk.

(bkz: bollywood)
bollywood'un klasiklerden farklı aksiyon, gerilim dolu filmlerindendir. yönetmeni mohit suri, başrollerinde shradda kapoor, sidhart malhotra, riteish deshmukh vardır. 2014 yılında çekilen film seri katil filmi gibi polisiye olaylarla ilerlese de çok anlamlı bir ana fikri var: etme bulma dünyası... kime ne acıyı çektirirsen tanrı aynı acıyı senden çıkartır.
yan fikir olarak da intikam almanın iyi bir şey olmadığı, bedel ödetmek yerine kendi gibi mağdur başka birilerini mutlu etmenin kişiye daha iyi geleceği işlenmiş.

filmde martin luther king'ten çok güzel bir alıntı var:
"karanlık karanlığı yok edemez, yalnızca aydınlık onu yok edebilir. nefret nefreti sökemez, yalnızca aşk onu yok edebilir."
bu cümlelere ek olarak da "başkalarının acılarına yardım etmezsek kendi acılarımızı da dindiremeyiz." repliği çok yerine oturuyor.
dünyanın belli bir düzeni var ve bu düzende kuru yaş herkes bi şekilde yanıyor. hepimize biçilen bir ömür var ne kadar kaçarsak kaçalım bi şekilde son gelip bizi bulabiliyor. hayatta en önemli şey bir kalbe umut olabilmek, oraya sevgi yerleştirebilmekmiş.
buraya yazdığım haliyle fikirlere katılmayan birçok kişi olabilir fakat filmi izlediğinizde bu cümleler çok daha anlamlı olacaktır.
herkesin bi en sevdiği filmi olur benimki de bu...
şarkıları da genelde rock müzik tarzında ve çok kaliteli parçalar gerçekten. bollywood'un oscarı sayılan filmfare ödüllerinde de birçok ödül kazandı farklı dallarda. başrol oyuncuları bu filmle ne kadar mükemmel olduklarını tüm dünyaya kanıtladılar. son on yılın en iyi bollywood işlerinden biri aynı zamanda.
sonuna kadar okuyup izlemeye karar verdiyseniz şimdiden iyi seyirler...

benimdir. yanlışlarımı düzeltmek ve yazarkenki ruh halimi didiklemek için yaptığımdır.

bir merak konusu.

sayılır mı bilmem ama bir web sitesinde yazılar yazmak(tı), birkaç bilim grubunda özellikle genç kuşakları bilime özendirmek için elimden geleni yapmak (ki aldığım geri dönüşlerden gördüğüm kadarıyla başarılı olmuşum), bilimsel konularda sorusu, merakı olana elimden geldiğince yardım etmek, sürekli yeni konularda araştırmalar yapmak... yakın zamanda yazılara, ticari kaygı gütmeyen bir blog açarak devam etmeyi düşünüyorum.

bazen dedikodu yapmaktan, insanlar hakkında atıp tutmaktan başka ilgi alanı olmayan kişilere denk geldiğimde "biliyo musun, şöyle bi gelişme olmuş tıp dünyasında..." falan diyerek konuyu bilime doğru çekiştirmeye çalışıyorum, belki bu insanlara yeni bir ilgi alanı kazandırırım diyerek.

hedefim, kısmetse bu araştırmaların meyvesini, mümkünse insanlığa faydası olacak bir keşif yaparak almak. henüz istediğim noktada olmasam da yılmaya niyetim yok.

pernisyöz anemide b12'nin emiliminde sorun vardır. b12 emilebilmesi için midenin paryetal hücrelerinden intrensek faktör salınması gerekir. pernisyöz anemide paryetal hücrelere veya intrensek faktöre karşı antikor gelişir otoantikor yani. bir nevi vücut kendine saldırıyor gibi oluyor ve b12 emiliminde sorun çıkıyor.

ahanda budur.

saçma değil mi? ben çok severim.

#409459 entrysine tebessüm ettiğim ve ben hiç çaylak olmadım ama nickaltımı gördünüz sevgili yazar * demek istediğim .olsun ne yapalım siz yine de güzel yazılarınıza devam edin aynı benim yaptığım gibi * .

birinci sınıftaydım, sınıf öğretmenimiz kız öğrencilerin ellerine cetvelle vururdu ancak erkek öğrencilere asla bir şey yapmazdı. bir gün erkek öğrencilerle gülüp eğlenirken yine kız öğrencilere sinirlendi, cetveli aldı eline üzerime gelmeye başladı. o kadar korktum ki, sıranın altına girdim. tam 6 saat boyunca sıranın altından çıkmadım, ertesi gün öğretmenim herkese anlatmıştı ve bütün öğretmenler bana bakıp gülüyorlardı. şiddetin normalleştirildiği iğrenç eğitim sistemi içerisinde şiddette uğramaktan korkan çocuğun yanında olmak yerine gülen eğitimciler, midemi bulandırıyorsunuz.

sırf unutulamadığı, çaktırmadan yaşatmak istediği duygular için koyuyorsa bu hiç hoş değil. ha tüm duygular bitmiştir o insan artık bir anlam ifade etmiyordur ismin anlamı da güzeldir neden olmasın koyulabilir.
sevişilinebilizite ukdesi.

"naptın nettin dayımın oğlu" anlamina gelen ingilizce deyiş, whatsapp'ın harf oyununun orijini ha bi de bir 4 non blondes şarkısı. *

bu bakanlar, finlandiyalı olsa beğenirdiniz, ben olsam ben de beğenirdim, bu finlandiyalı bakanları beğenmemek mümkün mü?

şiir eyleme uymaz. eylemin önünde yer alır. *

üniversitedeyken pet şişe kapağı açamayan arkadaşım vardı. hadi len ordan o ne saçma takıntı falan diyoduk ki bir gün 2 alt komşusu biz inerken seslenip "gençler bişi sorcam bu eren deli mi geçen gün bayramda kimse yok apartmanda gece yarısı kapıları çalıyo, açtım beş litrelik su şişesinin kapağını açtırdı teşekkür etti gitti." diyene kadar.

eren deli miydi? deliydi, hepimiz kadar. hangimizin takıntıları yok ki? benim de var ama neyse ki pet şişe kapağı açabiliyorum. balon da yalayabiliyorum az önce denedim sıkıntı yok. yani saçma bi his ama yalanıyo gayet, kremşanti sürüp mis.

deli raporu olan bir delidir. hangi sıfatla tarihçilik oynayıp tarih anlatmaktadır? zamanında para karşılığı necip fazılın yalan tarih yazmasının günümüzdeki karşılığı gibi bir şeydir. bak sen geberdin gittin ama mustafa kemal paşa ilelebet bu topraklarda altın harflerle kalmaya devam edecek.

bir insan türü.

açıkçası iyi yapmıştır falan diye düşünmüyorum. daha doğrusu reddedilen kişinin (kadın ya da erkek fark etmeksizin), reddedildiği konu hakkında ısrarcı olmaması tabii ki doğru ama eğer normal şartlarda iyi anlaştığın bir insansa karşındaki, arada bir halini hatırını sormak da gayet normal ve insanca bir davranış. bir anda selamı sabahı tamamen kesen, arada bir iyi misin, öldün mü kaldın mı diye merak etmeyen insan bence sadece kötü niyetlidir. bunun tek istisnası, reddeden kişiye deli gibi aşık olmak ve onunla normal şekilde iletişimde kalamayacak kadar bu duruma üzülmektir.

bunlar şahsi fikrimdir ve ille de böyledir diyemem. sadece bana göre iletişimi bir anda tamamen kesmek saçma. bunun kişiyi el altında bulundurmak gibi çirkin bir niyetle ilgisi yok. biri beni de reddedebilir. kadınım diye reddedilmeyeceğimin garantisi yok ama eğer bir süre boyunca o kişiyle güzel vakit geçirip arkadaşça eğlenmeyi başarmışsak, bir anda o kişi hiç var olmamış gibi de davranmazdım. tabii eğer o bana öyle davranmaya başlamamışsa...