y kuşağının verdiği oylar ile dünyaya geldiğimizden beri başımızda olan hükümetin etkisiyle oluşan gelecek kaygısı ile yaşamaya çalışan bir kuşak olarak özür diliyorum sizden kaliteyi düşürdüğümüz için

sözlüğün küfürsüz olması dolayısıyla bugünlük benden yırtan pipi kafalı erkektir.

valla sözde basit bir eylem gibi gözükse de; kişiye göre konacak çay miktarı, su miktarı, iki farklı tür çay karıştırılacak ise bunların oranları tecrübe isteyen ve bu tecrübeye nail olanların eline sağlık çayda kral olmuş övgülerine gark olacağı sanatsal eylem.

kağıtmış zarfmış maliyeti bile 50 kuruştan fazla. allahım kriz geçiyorum bu kadar iğrenç olamazsınız ya.. o elli kuruşu alıp sokcaksın bi yere ama onlar ondan da anlamazlar.

efsane oyunlardan.

adalet onurlu yaşamak, başkasına zarar vermemek, herkese kendine ait olanı vermektir. sözünün sahibi roma'lı hukukçudur.

ince yerimden vurmuş yazar..

çok okur, çok dinler, az yazar.*
ege mege dedi az önce beni taaa kaç zaman öncesine savurdu bilmeden, o zaman al bakalım anladığın dilden karşılık vereyim.*

4,5 milyar yıl önce, her şey gaz ve toz bulutuyken.

türkçeye kötülük çiçekleri vs elem çiçekleri olarak tercüme edilmiş 1857 yapımı baudelaire eseri. son derece erotik ve melankolik olarak adlandırılan eserin adam yayınları tarafından basımı malum ortamlarda bulunmakta.

--! spoiler !--

bana ne sendeki dirlik ve düzenlikten
hem güzel ol, hem de acı duy!
ekler gözyaşı yüzüne başka güzellik,
yeşillikte bir su gibi üstelik;
borayla canlanır çünkü çiçekler.

…

diyemezsin ki, tutsak kraliçe,
beni korkuyla sevebilen ancak,
ağır dehşetiyle sürerken gece
çığlıklar içinde ruhun, delice,
bana: “ey kralım, sana dengim, bak.

--! spoiler !--

kendi içimde halledemedigim varoluşsal problemlerim var ve kendi içime kapanıp kaldım. sürekli mutlu gozuktugum için sen hiç üzülmesin diye soranlar da olur. ah bi bilseniz bu kafada neler var. ( psikologdan öte bence benim psikiyatriste ihtiyacım var)

güldürmüş haberdir. bundan daha komik bir gerekçe olamazdı sanırım.

--- alıntı ---

sözcü gazetesi yazarı yılmaz özdil, türkiye cumhuriyeti’nin kurucusu mustafa kemal atatürk’e hakaret ettiği gerekçesiyle hakkında soruşturma başlatıldığını yazdı.
sözcü gazetesi yazarı yılmaz özdil, bugün yayımlanan yazısında 2020’nin özetini çıkarttı. özdil, “tam yazıma noktayı koyacakken avukat aradı. atatürk’e hakaret ettiğim için hakkımda savcılık soruşturması başlatılmış” ifadelerini kullandı.

‘yazıya noktayı koyuyordum ki avukatım aradı’

“senin için nasıl geçti derseniz” diyen özdil, kendi başından geçenleri de anlattı ve son gelişme olarak hakkında ‘atatürk’e hakaret’ soruşturması açıldığını yazdı:

“kaçak saray yaptırdığımı iddia ederek aileme ait iki odalı yazlığa saldırdılar, silahlı kuvvetlere hakaret ettiğimi iddia ederek beş ay hapis cezası verdiler, tbmm’ye hakaret ettiğimi iddia ederek hapse girmem için dava açtılar, yobaz bir akademisyen diyanet’e çağrıda bulunarak, cesedimin camiye sokulmamasını, cenaze namazımın kılınmamasını istedi, yazıya noktayı koyuyordum ki, gazeteden avukatım aradı, atatürk’e hakaret ettiğim için hakkımda savcılık soruşturması başlatılmış. yaşadıklarımızı okurken bile yorulduğumuz bir yıldı, 2020.”

--- alıntı ---

kaynak

"sen gittin ya yaşantımın bir anlamı kalmadı
sen gittin ya pencereme bir kez güneş doğmadı
sen gittin ya senden sonra mutluluğum olmadı
senle geçen günlerimin değerini bilmedim...…..kokusunu özledim" sözleri olan şarkılar dinleriz. bazen sevdiğimizin, bazen anne ve babamızın kokusunu özleriz. sevdiğimiz birinden uzak kalınca özleriz elbet…."kokunun izi" vardır o kişi gittikten sonra o ortamda kalan...sillage denir.
iyi insan hasretiyle dolduğumuz son zamanlarda kafa sözlük’te güzel insanların kokusunu duyuyoruz sillage nickli yazar gibi. bizler geçen sene sürekli üzülmüş olabiliriz ama profil resminde dünya tatlısı agnes bulunan yazar, yazıları ile bize “iyi insanlar da varmış” diye umut veriyor. özgün tanımları ile takip edilesi değerli bir yazar.

şimdi ben gözlerimi sürmeden önce uzak düşlerimin uzayacağı ülkelere
adımı üç kere hapşuruyorum
çok yaşamayabilirim,
yaşarsam, kelimelerinizin karşılayamadığı şarkılarla
dans ediyor olacağım.

hiç aklından çıkarma ithakayı

çıkmaz sokaklar gelir aklıma,
her sokakta kapısının önü kadınlar kahvesi olmuş kapısı açık bir ev,
mahalleden göç etmiş kimsenin artık uğramadığı yıkık dökük evler,
çarşıda bir atatürk heykeli,
her hafta kurulan bir pazar,
müsaitmisiniz diye aramadan çalınan kapılar,
sabah erkenden gelenlerin içtiği köy kahvesindeki süt,yanık yoğurttan ayran,
bağlar gelir aklıma,bağ evleriyle,çocuk sesleriyle şenlenen,
bayramlar gelir aklıma 3-4 ailenin aynı anda ziyaret ettiği,bayramlaştığı,şakalaştığı,
yaşlılar gelir aklıma hepimizi birleştiren,ton ton,sevgi dolu...

memleketim..

necati cumalı yazmış ;

urla

diyelim bir masa var önümde
elimde bardak
oturmuş içiyorum
bardak mı urla mı tuttuğum?

bardağı masaya
tak!
vurdum mu vurdum
masaya dönüyorum
urla, uzak, uzak, uzak

diyelim oturmuş yazıyorum
birden duruyor kalem
bir görüntü ak kâğıtlarda
ev ev sokak sokak
yine urla oluyor konum

bir ağız mızıkam var
üflüyorum
re mi fa sol la
bir es mi giriyor araya
-ya urla?

bardak değil o baylar
tak!
masaya vurduğum
hak arıyorum
düpedüz hak!
bütün mahpus kasabalar
küçük ölü kentler
soyulan tarla tarla
onlardan biridir urla!

yavaş yavaş sarhoş oluyorum..."


ben ona yollamışım;

o cevap vermiş;

/ şiir de şiirmiş,
urla da urla,
urla şiirmiş üzerine ne söylesen mavra.
vay canına. /

üçgenin iç açılarının toplamı bize denkmiş, masal bu ya, ya yeni başlıyormuş ya da çoktan bitmiş?

kehribar gözleri olan kadınla zencefil molası.

dün fırında şirket kavurması kodlarken, bariz bir şekilde blöf yaptığımı farkettim. bütün bunlar şeftali kuruntusu geçirdiğim için başıma geliyor. sabahları kaşarlı ahtapotla besleniyorum diye akşama kadar kariyerim ağrıyor. 3 boyutlu cinsellik çikolatası gibi eriyorum bu havalarda. üstümden metro istasyonu geçmişte gişelerimin haberi yokmuş minvalinde bahanelerle kendimi avutuyorum. ne yapayım organlarım halden anlamıyor, hormonlarımın omega bilmem kaç yağı aşermesine kayıtsız kalamıyorum.

annemle banka soymaya giderken yanında pazar arabası getirmesinden utanıyorum hala. galakside benim kadar şerefli bir keş olmadığına dair kendi üstüme tez yazıp bahis oynayacak kadar yolumu şaşırdım. biri omuzumdan tutup beni okula yazdırsa keşke. sevgilimi evde unutup sınavdan kalsaydımda bir şey değişmeyecekti. okuma engelli vatandaşlara kelime kolisi hazırlayıp yardımlayan yayın evlerindeki sobaların üzerinde mandalina kabuğu yakan teröristler kadar acımasız ve ozon düşmanı köpek balıklarına söyleyecek bir şey bulamıyorum diye oturup ağlayacak değilim ne yazıkki.

köylü biriyim ben, diğer insanlar gibi şehirlilikler yapamıyorum. ne kendime ne başkasına bir şehirliliğim yok. bütün köylülüğü kendime yapıyorum. tezek dolu kadehler kaldırıyoruz kızılay çadırında. dolum günü geçmiş bir yangın tüpü kadar çaresizim. başkentimin yüzünde patlayan sivilce kadar genç kalmak istiyorum. zaman porselen bir tabak gibi kırılıyor kalbimde, kehribar gözlü bir kadınla tam da şu havada müzelerden zencefil toplarken.

limon suyu, zeytinyağı ve biraz hardalla yapılacak sosun çok yakıştığı salata. taze soğan veya biraz tuzla öldürülmüş kırmızı soğanla nispeten daha hafif oluyor. en önemli püf noktası ise patatesle ilgili sanırım. kabuklarıyla haşlamak yerine soyup doğrayıp haşlayınca, bir de suyuna azıcık sirke koyunca patatesler dağılmaz, dışı hafif çıtır içi yumuşak kalır. bu da salatanın daha tane tane olmasını sağlar.

"en iyiyi ümit et, en kötüye hazırlıklı ol."

açılın ben doktorum havasında gezen, uzun ve kararlı cümleler kuran, hayiri yanıt olarak kabul etmeyen, genelde iyi giyimli ve kemik gözlük takan, bana amirinizi çağırın tarzı cümleler kuran, her yerde patronumsu ve rahat, fuleli tavırlar sergileyen alfa birey iticiliği. bak surdan s. git.

tiyatroda sahnede unutulan replikleri seyircilere duyurmadan söyleyerek oyuncuya hatırlatma işi.