genelde kafası iyi anlamında kullanılmaktadır. eskişehir ve özellikle kocaeli'de yaygın kullanımı vardır.

artık genelleme yapmasak mı? burnu havada kadın/erkeklerin olduğu gibi olmayanları da vardır. rahatsız oluyorsan muhattap olmazsın.

ben duygusal insanım seçim yapamam. unuttuğum mutlaka vardır...
(bkz: beyzuq)
(bkz: illiyetileziylet)
(bkz: köylü yazardan ironiler)
(bkz: _mor)
(bkz: uranüs)
(bkz: bekirçavuş)
(bkz: rimbaud)
(bkz: bhara)
(bkz: tjueen)
(bkz: summer queen)
(bkz: amaterasu)
(bkz: evernevergreen)
(bkz: yut-lung)
(bkz: alice in absurdland)
(bkz: eowynfromrohan)
(bkz: bergenin yan çarı)
(bkz: pegasus_1996)
(bkz: honki ponki çok sıkıcı)
(bkz: edoka)
(bkz: merdumgiriz_)
(bkz: ice)
(bkz: bal yerine reçel yapan arı)
(bkz: elma kurdu)

küresel ısınmanın ve iklim değişikliğinin önüne geçebilmek adına birleşmiş milletler iklim değişikliği sözleşmesi içerisinde imzalanmış bir protokoldür.
bu protokole göre kabul eden ülkeler fosil yakıt kullanımını minimuma indirgeyecek ve dünyanın maruz kaldığı sera etkisinin zararlarını azaltmaya çalışacak ve atmosfere salınan sera gazı oranını %5 seviyesine çekmeye çalışacaklardır.
(bkz: küresel ısınma)

(bkz: modern kölelik)

anlamsız bir kıyaslamadır.
böyle kıyaslamaların milletlere göre değil, kişilere göre yapılması gerekir.

meyvesini yiyenlerden değilim cünkü karşısındakine saygısızlık yaparak güldürmeye çalışan birisine gülemiyorum. kötü standupcı.

alt sekmedeki yeni online butonuna resmen aşık oldum. o ne güzel estetik ve zarif tasarımdır böyle. kafastore ve mesaj butonu da hakeza öyle. bildirim, kokpit, sözlük logosunu da es geçmemek gerek. sözlük, şahane atılımlarda bulunuyor.

yoo, kasmıyor.

içerisinde barındırdığı maddeler bakımından evrende bir kuasardan sonraki en kaotik oluşumdur.

niyet ettim franklin rızası için olta atmaya...

mat oje tırnaklı elleri ile tık tık tık entry girer. o hanım yazar ne güzel yazar, o narin parmaklar ne mübârek parmaklardır.

benim bu kitapla tanışmam biraz erken dönemlere denk geliyor. ortaokul hazırlık sınıfı bittiği zaman, yaz tatiline çıkmadan önce ingilizce öğretmenlerimden birisi tarafından bana önerilmişti. hatırladığım kadarıyla kitabı bulmak da zor olmuştu. babamın gayretleri neticesinde kitap alınmış, kucağıma bir saatli bomba misali bırakılmıştı. tabi yeni yeni pişmeye başladığımız için kitabı okurken ciddi anlamda zorlanıyordum. elimde bir kalem, yanımda bir defter sürekli not alarak ve anlamaya çalışarak okuduğum için kitap neredeyse benim için bir anlam rehberi haline gelmişti. bu zorlu ve sıkı başlangıçtan sonra bir kaç kere daha okudum kitabı. eh pişmiştik artık ama her okuyuşumda farklı bir yerlere takılmayı ya da daha doğru bir tabirle farklı şeyler keşfetmeyi ihmal etmedim. düşünüyorum da, bendeki irlanda zaafının sebebi de bu kitap olabilir. * nevil shute yüzünden irlanda'nın halini ahvalini düşünmekten alamamıştım kendimi. itiraf ediyorum henüz ortaokul sıralarında içinizdeki irlandalı ben oldum. nasıl oldum kısmı nevil shute'ın bizatihi kendisinde gizli o yüzden açık etmeyeceğim bu durumu. kırılmasın sonra bana.

kitaba gelecek olursak kıyametin ortasında bu kadar dingin, bu kadar sakin bir anlatımı başka bir kitapta zor bulursunuz. ama bunda nevil shute'ın tanık olduğu ve yaşadığı olayların etkisi var diye düşünüyorum. zira adam iki dünya savaşının da tam orta yerinde kalmış, yeterince felaket görmüş ve bunlar üzerine düşünme fırsatı da bulmuş. zaten bu kitabın ortaya çıkmasının sebebi de bizatihi bu. dwight towers ve peter holmes karakterleri ise diğer roman karakterlerine pek benzemez onlar üzerine çokça şey yazmasam iyi olur. kitabı okuduğunuz da bu iki adamın size ne hissettirdiği mühim diye düşünüyorum. tüm bu olağan akış içerisinde radyo sinyalleri ve radyoaktif dalgalar derken, kendinizi dünyanın sonu geldiğinde millet nelerle uğraşıyor yahu diye düşünürken bulabilirsiniz ya da bulmaya bilirsiniz bilemiyorum * başkaca pek çok soru da kafanızı kurcalayacaktır.

malum artık dünyanın sonu temalı kitap ve film örnekleri ziyadesi ile arttı. lakin son zamanlarda yazılan/çekilen, kitap ve filmlerde sürekli bir atraksiyon var. neticede kitap bu konuyu derinlemesine işleyen ilk örneklerden birisi ve sizi daha çok düşünmeye sevk etmesi sebebi ile muhakkak okunmalı diye düşünüyorum. ha zombi istilası falan dururken ne işim var böyle sakin ve derinlemesine bir dünyanın sonu kurgusuna derseniz onu da anlayışla karşılarım. kafasına kafasına vurun o alçak zombilerin ne diyeyim...

insanlar, binalar yokken her şey çok güzel

grigoriy petrov-beyaz zambaklar ülkesinde.

özlenendir. başka bir şehirde yaşamaya mecbur kalındığında eldeki fotoğraflardan görülmeye çalışılan ama asla başarılamayan gridir.

geleni, gideni, yazanı, çizeni yoktur. arada sol tarafa bakar, altı çizili bir şeyler görmeye çalışır ama nafile.

sınıfımda çok zengin bir kız vardı yeni okul çantası almıştı (tekerlekli olanlardan) o gün sınıfta iki kuzenimle beraber sınıf nöbetçisi olmuştuk ve beraber sırasıyla çantasının üzerine binip kırmıştık,saklamayı düşündük ama sonra hoca soruncada tek tek ayağa kalkıp ağlayarak itiraf etmiştik.

normal bir vatandaş, bu sözleri kavgalı olduğu birine söylemez. bilir ki kişinin karısına, ailesine saldırılmaz. ayıptır. hadi ayıbı bir kenara koy, karşıdakini daha çok kışkırtırsın.

ama içişleri bakanı çıkıp televizyona bunu söyleyebiliyor. hem de kim için? bir mafya için. acayip kafalar.