1991 yapımı, ömer kavur'un yönetmenliğini yaptığı, başrollerde rutkay aziz, zuhal olcay, fikret kuşkan 'ın yer aldığı filmde üç insanın ve bir büyük arayışın hikayesi konu ediliyor.

anlaşılmaz ve bir yandan da ilgi çekici bir film. orhan pamuk'un yayınlandığı dönem büyük bir ilgi gören ve tekrar tekrar baskısı yapılan kara kitap isimli romanının bir bölümünden uyarlanmış olan bu filmin senaryosunu da orhan pamuk yazmış.

film, en başta da bahsedildiği şekli üç insanı ve büyük bir arayışı konu ediniyor. bunlardan biri gizemli bir kadın ( zuhal olcay), biri de saatçilik yapan bir adam ( rutkay aziz). kadın, sürekli birini aramaktadır. genç bir delikanlının ( fikret kuşkan) getirdiği fotoğraflarda da sürekli o aradığını bulmayı umut etmektedir. bu şekilde başlayan film, izleyiciyi de içine sürükleyecek şekilde devam ediyor. sizi kendinizle baş başa bırakıyor, felsefenin en içinden çıkılmaz noktasına vurgu yapıyor sanki.

film, ya ilk 10 - 15 dakikasında bir şey anlamayıp, sıkılıp bırakılacak türden, ya sonuna kadar seyredilecek türden ya da bir kere izleyip tekrar izlenmek istenecek türden bir sanatsal film.

yeminle seçimi böyle bekliyorum.

insan ezik oluşuyla gurur duyar mıydı
duydum işteeeeeee

çocuğunuzu sürekli başkalarıyla kıyaslayarak ve yaptığı hiçbir şeyi beğenmeyerek özgüvensiz çocukk yetiştirmenin temellerini atabilirsiniz, gerisi kendiliğinden gelir zaten.

koridordaki kalorifer önünde yapılan sohbetlerin yeri ayrıdır.

hayalini kuramadığınız hiçbir işe lütfen kalkışmayınız. önce hayalini kurup ardından neler yapmanız gerektiğini planlayınız ve play. *

dünyayı değiştiremeyeceğimi anladığım,insanların yanlışlarından inatla dönmediklerini ve daha kötüye gittiklerini gördüğüm yaştayım . bir umut varsa bile üç kuruş için çoktan şerefle birlikte satılmıştır.

bugün bunlardı...

orman genel müdürlüğü “anneler günü” için herkesin annesi adına ücretsiz bir fidan sahiplenebileceği bir kampanya başlattı.

http://anneminagaci.com

hayatımdaki anneler sizi seviyorum.
gününüz kutlu olsun..

(bkz: kaç para lan bir mutluluk sebebi)
parası neyse verip alalım

öğrendiğim ilk dil..hem komik bir yanı hem de hüzünlü bir hali var gibi geliyor bana.

türkiye'de takribi olarak 20-25 milyon insanın ana dili olan kürtçe, ülkemizde var olan diğer tüm diller ile birlikte bu ülkenin bir zenginliğidır.

başka bir artısı ise; yabancı bir dil öğrenmeye çalıştığında inanılmaz derecede faydalı bir dildir valla. mesela e ile i arasında olan bir "e" sesi vardır. kürtçe ve ispanyolca bu konuda bir birine çok benziyor. hem türkçe hem de kürtçe bilen biri; sadece türkçe bilen birine göre çok daha avantajlıdır yabancı dil öğrenme konusunda.* )

dil, birleştirir; her dil, farklı bir kültür ve düşünce biçimine sahiptir. o dili konuşmak; o kültürünün içinde gezinmek gibi geliyor bana.

ben, yeryüzünde var olan bütün dilleri bilmek isterdim valla. her dilin kendisine ait bir sesi ve bir hissiyatı var çünkü. mesela bu aralar arapça'ya sardım. türkiye gibi "göçmeni eksik olmayan" bir ülkede; arapça, bilinmesi gereken dillerden biridir diye düşünüyorum. türkiye gibi bir ülkenin sokaklarında; italyanca ve ispanyolca pek işinize yaramaz ama kürtçe ve ya arapça işinize illaki yarar bir gün.


"bir lisan, bir insan" demiştir eskiler.

engin günaydın'ı hiçbir zaman engin günaydın olarak göremiyorum.

hayali "bir meslek sahibi olmak" olmayan insanların hayalidir. biraz tuhaf bir cümle oldu ama olsun.

kendimizi neden başkalarına göstermek ve kanıtlamak istiyoruz gerçekten böyle bir uygulamaya gerek var mı?
not: aktif kullanmıyorum.

ekseriyetle yaptığım iş.
aynı arnella gibiyim.
sevdim mi tam seviyorum.
birini az seveyim tamam, kırk yıl tanıyor gibi yakınlaşıyorum.
canımlar, cicimler vb.
tek sıkıntım, sıradışı bir şeyle soğuyabilmem.
soğudum mu da sanki o kişiyi tanımamış gibi oluyorum.
zihnime format atılıyor, kabul ediyorum ilgincim.

üstada sormuşlar; neden sigarayı bu kadar çok seviyorsunuz diye, benim için yanan birtek o var demiş.

vahşi kimdir? gerçekte "hazret" demek gerekli midir?

hz. hamza'yı şehit eden, mekke islam ordusu tarafından fethedildiğinde, müslüman olmamak için taif'e kaçan, taif fethedilince; korkudan müslüman olan, sahte peygamber müseylemetül kezzap'ı öldüren*, şarap içtiği için ikinci halife hz. ömer tarafından kırbaçlanan ve şam'da emeviler döneminde çok şarap tükettiği için sarhoş bir şekilde ölen biridir.

hazret midir, değil midir bilmem. ancak islam tarihini araştıran vicdan sahibi her müslümanın gözünde karanlık bir isimdir.

televizyon programcısı hocaların, bu vahşi bedeviyi anar iken; "hazret" demesi, özgür müslümanların gözünde kıymetsiz çabalardan sadece biridir.

eylemlerin cinsiyeti olmaz ikisi de karaktersizlik yapmış sayılıyor. ve aldatmak sadece fiziksel değil duygusal yönden de olduğunda iğrenç bir durum.

kaç kişiye teklif ettim kabul eden yok.
ne var yani böbreklerinden birini verseler? resmen insanlık ölmüş.