hannah arendt, adolf eichmann davası izlenimlerini ilkin yanılmıyorsam washington post'ta yayımlamıştır. gazetenin, ait olduğu yahudi cemaatinin ve kamuoyunun hatta akademik çevrelerin tüm baskılarına rağmen görüşlerinden caymamış ve titizlikle çalışmış olan arendt bir nazi askerinden ziyade savaşın planlama kısmında çalışan eichmann'ın tüm psikiyatrik incelemelerde ruhsal açıdan sağlıklı olması üzerine kafa yormuştur. eichmann yahudilere karşi olumsuz yargıları olan biri değildir. hatta uzun yıllar yahudi komşuları ile iyi geçinmiş ve düşmanlık gösterecek bir harekette bulunmamıştır. arendt'in kötülüğün sıradanlığı fikri burada başlar. kitlelerin kötülüğü nasıl normalleştirebilecekleri ve insanın düşünme, çıkarımda bulunma eksikliğinin nelere yol açabileceğini görmüştür. güç sahibi olmak bilme ve bilinçlilik halinin gerçekleştiği anlamına gelmez. hukuka atanmış mevzularda kamuoyunun gücünü kullanarak toplumsal lince meyil etmesi aynı olmasa da tehlikelere işaret eden güncel gelişmelerdir.

orhan veli şiirinde ciğercinin kedisiyle bir versusu var;

uyuşamayız, yollarımız ayrı;
sen ciğercinin kedisi, ben sokak kedisi;
senin yiyeceğin, kalaylı kapta;
benimki aslan ağzında;
sen aşk rüyası görürsün, ben kemik.

ama seninki de kolay değil, kardeşim;
kolay değil hani,
böyle kuyruk sallamak tanrının günü.

sihirli bir dünyanın içinde, huzurla . *

çoğu zıpır yazarımız gececidir ve ağızlarını ayırıp henüz uyumuşlardır. ben mi ben köleyim sözlük, piramite taş taşıyoz başladı mesai. efenim o koca taşları nasıl mı şaapıyorsunuz? bir ara anlatırım hadi gene iyisiniz.*

ihanet can yakar, kırar, kanatır. ama sevdiğin ve güvendiğin biri tarafından ihanete uğramak öldürür. inanmak istemezsin, yapmaz dersin ama kendini kandırman gerçekleri değiştirmez. eninde sonunda kabul edersin sırtındaki bıçağı. ihanetin paslı demir kokusunu öğrenin. bir daha yaşamak istemiyorsanız öğrenin. ve herkese güvenmeyin. ihanet güvenden sonra ortaya çıkar.

ellerime tutuşturulmuş yapay bir gülden, parmak ucumda bir diken büyüyor.
çocuk oluyorum günün çekildiği.
bitkisel beklemeler kuşağındayız.
şiddetim dilsiz, kara levha.
suçlu bulundu yeni olmayan neslim.
üçle dördü çarparken sınıfta kalan neslim...

sezen aksu'nun türkçe pop patlamasına öncülük eden şarkısı. daha sonra mesut yılmaz liderliğindeki anavatan partisi için seçim şarkısı olarak uyarlandı.

şu anki hali yorum yaparken tanım katmamak olan sözlük yakınması.

kafasozluk.com/entry/632356
bunu yazmışım, mutlu oldum.

gülmeyi bilmeyen mağara adamları icat etmiştir. tabi o zamanlar klavye yoktu ağızdan çıkıyordu sesler.

anayurdu akdeniz ülkeleri olan capparidacae ailesinden bir bodur ot türü. tür adı capparis spinoza. beyaz ya da pembe renkli iri çiçekler açan gebre otunun çiçek tomurcukları (bu tomurcuklara kapari çiçeği deniyor) salamura içinde saklanarak yemeklerde tatlandırıcı olarak da kullanılıyormuş.

en büyük lider. bir insan ne kadar mükemmel olabilirse paşam o kadar işte. saygılar.

bu durumu yaşarken günlük yaşantınızı sürdürmek zorunda olduğunuzu düşünün bir de. intihar düşünürken işe gitmek zorunda kaldığınızı. allah düşmanımın başına vermesin.

o kadar çok ki birini yazsam biri " ben de varım" diyor. o yüzden bir seçim yapmak istemiyorum ama sabahattin ali ve dostoyevski kesinlikle bu yazarlardan olurdu.

evet. çok takipçim var. neden biliyor musunuz? şimdi şöyle işliyor süreç, anlatıyorum:

önce erkek olduğundan emin olduğum yazarlara mesaj atıyorum, masumane şekilde. bir şey sormak ya da herhangi bir tanımlarından dolayı teşekkür etmek ister gibi. sonra sohbeti iyice koyultuyorum. birkaç gün sürmeden hepsinden her türlü sosyal medya adresi, telefon falan, aklınıza ne geliyorsa alıyorum. adres veren bile var, inanır mısınız? birkaç gün içinde genellikle kıvama gelmiş oluyorlar. eh, güzel kadınım neticede. zorlanmıyorum pek.

çoğunlukla file çoraplı bacak fotoğrafı atıyorum. fazlasına gerek kalmıyor. her istediğimi yaptırabileceğim duruma geldiklerini anladığımda "takip etsene şekerim! ben de seni takip ederim." diyorum. adam salaklaşmış çoktan, ne desem yapacak. değil takip, dünyayı istesem getirecek ayağıma.

bazen içlerinden bazıları cidden hoşuma gidiyor. onlarla buluşma da ayarlıyorum. felekten bir gün ve gece çaldıktan sonra eve gelip sözlüğü açıyorum ve seri beğeni yapıyorum. gerçi eskisi gibi seri de olmuyor ama olsun... beğeni şart. yoksa elden gider adam, takipten çıkar maazallah. takibi bırakırlarsa ne yaparım ben? bak o kadar güzel, havalı falanım ama hayatım bu takiplere bağlı. beni bırakırlarsa ölürüm.

yav çocuk musunuz! yazıyoruz, beğeniyorlar işte. amma kurcaladınız bu işleri. ben bu takipçilerin %80'ini böyle boş şeyler yazmadan önce kazanmıştım. sağ olsunlar, hâlâ bir ışık görüyor olmalılar ki takibe devam ediyorlar. arada özüme dönüp fizikti, kuantumdu parçalıyorum bir şeyler ama son zamanlarda pek keyif almadığım için boş konuşmaya başladım. bakalım, gittiği yere kadar...

bu arada, çok takipçisi olan erkek yazarlar biliyorum. adresini veren olursa nickini söylerim. belki birlikte bir içki de içebiliriz bu bilgi karşısında, ne dersin?

at yalanı, seveyim inanı demişler.

reyiz yine güzel sallamış, ak koyunlar yalan duymaya hazır zaten.

devam böyle aynen devam.

geri gelmesiyle, sözlükten birçok iyi kalpli yazarı bir araya getirmesiyle sevindiren yazarımız bengaripsengüzeldünyaumutlu'nun usulca akan berrak bir nehir gibi devam eden yayınıdır.

ve bugün doğaya dair ne kadar şarkı varsa hepsi bizlerin ortak dileği olsun, doğanın kıymetine uyandırsın çok geç olmadan tüm dünyayı.

175 ile katılıyorum aranıza arkadaşlar. canım boyum.