(bkz: beirut) isimli harika grubun 2007 yılında yayınladığı pompeii ep'sinde yer alan, dijital kimliğimi oluşturan şarkıdır nickimin hikayesi.

tanımı yaptıktan sonra başlayalım yazmaya. ep'deki üç şarkı da apayrı hisler yaşatır, başka başka mekanlarda gezdirir insanı ama napoleon on the bellerophon; tüm beirut albümlerindeki en hüzünlü, en karanlık şarkı olabilir. belki la llorona bu karanlık seviyesine yaklaşır. sözleri belli belirsiz anlaşılan bu şarkının şöyle bir hikayesi olduğuna inanıyorum. teorim doğru da olabilir yanlış da ama bence bu anlamıyla çok çok başka bir boyut kazanıyor şarkı.

şarkının isminde geçen iki tarihi şahıs mevcut. biri hepimizin bildiği napoleon, diğeri ise yunan mitolojisinden bir kahraman olan (bkz: bellerophontes). ikisininde gücü ele geçirip, kaybetme öykülerinde benzerlikler vardır. napolyon da bellerophon da memleketleri dışında en tepeye çıkmış, daha sonra da kibirleri yüzünden tepe taklak olmuş şahıslar.

ikisi de kendisini en tepeye taşımış şeyleri kibirleri nedeniyle terketmişler. bellerophon hayat boyunca bir çok zorlukla karşılaşır. son görevlerinden birini kendisine verilen (bkz: pegasus) ile tamamlar ve artık kendisini çok yüksekte görmeye başlar. hedefi artık (bkz: olympos) dağıdır. kendisini tanrılarla bir görmeye başlar ve kafa tutar. pegasus'a atladığı gibi tanrılar katına doğru yol almaya başlar. fakat buna sinirlenen (bkz: zeus) yolladığı bir at sineği ile pegasus'un bellerophontes'i sırtından atmasını sağlar. yere düşen fakat ölmeyen bellerophontes; kalan ömrünü aç, sefil bir şekilde geçirir. daha sonra evlatları da tanrılar tarafından öldürülür ve bunun acısını, kaybını ölene kadar yaşar. kibri yüzünden tepetaklak olmuş görkemli bir yaşamdır onunki.

arada bazı farklar olsa da; napolyon da ülkesi dışında çeşitli savaşlar, görevleri tamamlar. devrim sonrası fransa'da var olan ilişkileri nedeniyle sürgün yer. italya'da, mısır'da bir savaşa katıldı. burdaki başarıları ile ünlendi. bu ünü sayesinde çeşitli darbe ve siyasi oyunların içinde yer aldı. en sonunda kendi pegasus'unu bulmuştu. onun pegasus'u; imparatorluk tahtıydı. imparator olan napolyon; gözünü olympos'a dikmiş ve avrupa devletleri ile bir bir savaşa girmişti. başlangıçta başarılı da olan napolyn; rus seferinin başarısız bitmesi üzerine; ordusunun büyük çoğunluğunu kaybeden napolyon; biraz durup soluklanmak yerine kibrine yenik düşüp yeni bir ordu kurmaya çalışır. bu süreçte artan vergiler, savaştan bıkmış insanlar, ele geçirilen yerlerdeki halkların huzursuzluğu gibi sebepler işini zorlaştırır. kaybedeceği belli bir savaşa girer kibri yüzünden. tahtı bırakması, geri alması, waterloo falan derken ölene kadar sürgüne st. helena adasına gönderilir.

ve başka bir ilginç tesadüfte; ikinci kez yakalanan ve st. helena adasına sürgüne giden napoleon'un bindiği ingiliz gemisinin adı hms bellerophon'dur. agamemnon gemisi ile çanakkale'yi bombalayan kurnaz, sinsi ingiliz diplomasisinin bir oyunu mu yoksa tesadüf mü bilmem. ama bana göre bu şarkı; o geminin güvertesinde yolculuğun bitmesini bekleyen napoleon'a fon müziği olarak yazılmış gibi. senelerce süren savaşlar, kazanılan zaferler, parlak bir deha ve en büyük mağlubiyetinden sonra düştüğün durum. orada olup napoleon'a bu şarkıyı dinletmek isterdim. şarkı bellerophon gemisinin güvertisindeki napolyon'un yaşadığı hüznü taşımakta sanki..

son olarak; william quiller orchardson adlı ressamın konuyla ilgili yaptığı enfes bir resmi buraya bırakayım.
bellerophon güvertesindeki napolyon

ben buraya başka bir sözlükten geldim. orada napoleon on the bellerophon idim. burada napoleon oldum.

olur olmaz nesneler yakarak ardından bakmak,
diğer odaların buz gibi olması yüzünden hiç yerini değiştirmeme arzusu,
sobanın üstünde asılıp kurumaya bırakılan gömlekler, formalar
portakal kabuğu, şişe takılan sucuk, közde patates, kaynayan karanfili ıhlamur, tütmüş soba kokuları
işte bunları anımsattı bana sobalı ev.

narkozun etkisiyle yaklaşık on beş dakikadır anlattığı roma hukuku dersini bitirip yeni ayılmaya başlamıştı ki o an bana bakıp, " on iki levha kanunları kadar güzelsin karıcığım" dedi.
bir hukukçunun edebileceği en güzel iltifat bu olabilir. *

tırmandığı şey benim bacağım. rezil etmişti beni tüm otobüs durağına.

fiziğin alt dallarından birisidir. kuvvet, hareket ve enerji ilişkilerini inceler. kinematik ve dinematik olmak üzere iki alt alana ayrılır.
(kaynak: fizik kitabım.)

çokça sabredip basit bir şeyden patlayıp çirkinleşmem ve kontrolden çıkmam.

ilber hocanın akademide kadınlara yönelik rahatsız edici tavırları* zaman zaman anlatılır. temizinden bir ifşası düşecekmiş gibi hissettiriyor. bu video da beklentiyi pekiştirdi vallahi.

kendimi bilime, geleceğe hibe etmek istiyorum.alın inceleyin.deneyler yapın.*

özge ve cem adında güzel çiftin kanada'dwki yaşamlarını dürüst bir şekilde anlattığı videolar içeren youtube kanalı .
benimde hayalimde kanada'da da yaşamak olduğu için sıkı takip ettiğim youtube kanalı.

yine başıma gelmiş olan talihsizliktir ya. efendim biliyorsunuz ki metal grupların başlığını canlandıran ve kol gibi entry giren yazarım sonra bu entryler sözlükte olan bazı metalci kızları etkilemiş ki sürekli mesaj atıp, “ya darkness, hakikaten sana bitiyorum erkeğim” tarzında mesajlar gönderiyorlar.

bacımsın diyorum, bacım deme lazım olur diyorlar ya. vallahi en sonunda entrylerimi toplayıp gideceğim buradan üf. yok mu bu sözlüğün namusu kardeşim? niye üstüme üstüme geliyorsunuz çılgın metalci hatunlar. yıldım ayol üf.

kendi egolarını tatmin eden ebeveynler,
valla istediğiniz kadar isim koyun, verdiğiniz terbiye , aldığı eğitim önemli gerisi ya anıları ile ya anası ile anılır.

her kapıyı açacak doğru bir anahtar vardır.

bir makaleden veya bir kitaptan online ortamda yararlanmamızı sağlayacak bildiğiniz site(ler) varsa başlığın altına bekliyorum.
o zaman ilk açılışı libgen ile yapıyorum.
edit: bir ekleme daha yaparak b-ok.as devam ediyorum
edit2: scihub

türk gençliğinin sana o kadar ihtiyacı var ki... arıyoruz seni...

tam bir delilik.
insanın gerçeği görememesi ama yanlış anlasa dahi gördüğü her şeyi fazla detaylı yorumlamasına sebep oluyor.
"bana mı baktı? neden yanımdan geçti?" sorularına kendince cevaplar vererek* duygularını daha da körüklediği bir çocukluk hali.
benim duygularım tanıyana kadar sürmüştü. tanıyınca uçtu gitti ahah

deniz kenarındaki bankta oturup kahve içmek.

ateizm tanrı fikrine, tanrılara, dinlere, ruhsal varlıklara ve metafizik inançlara inanmayı reddeden bir düşünce akımıdır. ateistler, ilahi bir gücün evreni yoktan var ettiği ve tüm yaratıkların üzerinde mutlak denetimi olduğu fikrini kabul etmezler. ateistlere göre, dinlerin varlığı, dini temellendirme gibi dini konular ateizmin tartışma konusu değildir. çünkü onlar için dinle ilgili her şey metafiziktir.

yaygın bir kullanımla ateistler, tanrı tanımaz veya tanrıyı inkâr eden kişi olarak adlandırılmayı kabul etmezler. çünkü onlar için tanrı yoktur ve olmayan bir tanrının inkâr edilmesi yanlış bir ifadedir.

ateistler, tanrı inancını ve şu anki semavi dinlerin teist görüşünü kabul etmezler. ama bu durum tanrının var olmadığına inanmak değildir. bunun yerine tanrının var olduğuna inanmamak şeklinde özetlenebilir. buradaki ayrım ateizm bir inanç olmadığı için önemlidir.

ateizm, tanrının var olmadığını kanıtlama yükümlülüğünde de değildir. çünkü zaten ateistlere göre tanrı kavramları, dinlere, toplumlara hatta kişilere göre çok değişkendir. aynı dine mensup kişilerde bile oldukça farklı görüşler ve fikir ayrılıkları mevcut iken ortaya kapsamlı bir kanıt sunulması olanaksızdır.

söz vermeyip (çünkü söz veriyorsanız tutmak zorundasınızdır), “aksilik olmaz ve vaktim olursa tamam” manasına gelen sözcüktür.

dış görünüşten kasıt tip ise yanılıyorsunuz. iş aleminin tam ortasındayım. öyle birşey yok. en azından bir bakın iyi işi olanlara sanki hepsi behlül. ancak bir konuda çok verimliyseniz mutlaka yolunuzu bulursunuz. tipiniz de iyiyse daha avantajlı olacağınız gerçek.

dış görünüşten kasıt, giysi ise, temizlik ise ne bileyim dişler, tırnaklar ise , ses tonu gibi tanımadan sizi ele verecek özellikleriniz ise kesinlikle bakılır. bakılması da gerekir. özensiz insan işine de özenmez. istisnaları vardır ancak genelde böyledir.

fatih akın'a berlin film festivali’nde altın ayı ödülü kazandırdığı; hayatları savrulmuş iki insanın birbirlerini iyileştirmelerini konu aldığı filmidir. bizi fatih akın gibi güzide bir yönetmenle buluşturmuştur. tabii bu başarıda büyük payı olan, cahit rolünün hakkını fazlasıyla veren, yakın zamanda kaybettigimiz birol ünel'i de unutmamak gerekir.