kendinizi ne sıklıkla yalnız hissediyorsunuz, sahip olduğunuzdan daha fazla şefkat arzuluyorsunuz? belki eşinizin veya partnerinizin sevgisini biraz daha göstermesini isterdiniz. belki de hayatınızdaki bazı kişilerin size karşı daha şefkatli olmasını sağlamayı başaramadınız, bu yüzden aldığınızdan daha fazla şefkat istemeye devam ediyorsunuz. bunlardan herhangi biri size tanıdık geliyorsa, cilt açlığı olarak bilinen yaygın bir sorunu yaşıyorsunuz demektir ve bu konuda yalnız değilsiniz. şunu bir düşünün:

* her dört yetişkinden üçü, "amerikalılar cilt açlığı çekiyor" ifadesine katılıyor.
* her zamankinden daha fazla amerikalı yalnız yaşıyor.
* her dört amerikalıdan biri, önemli konular hakkında konuşacak tek bir kişinin olmadığını söylüyor.
* amerikalı yetişkinler arasındaki yalnızlık son on yılda yüzde 16 arttı.

bu gerçekler, hem ihtiyaç duyduğumuz kadar sevgi görmediğimizi hem de daha fazlasını elde etme isteğimizi kabul eden cilt açlığının doğasını anlamamıza yardımcı oluyor. elbette normalde açlığı yemekle ilişkilendiririz - ama sırf yemek yemek istediğimiz için açlık hissetmeyiz. açlık hissediyoruz çünkü yemeğe ihtiyacımız var, tıpkı suya ihtiyaç duyduğumuzda susadığımız gibi ve uykuya ihtiyacımız olduğunda kendimizi yorgun hissettiğimiz gibi. vücudumuz düzgün çalışması için neye ihtiyaç duyduğunu bilir ve araştırmalar, şefkatin bu listede, yiyecek, su ve dinlenmenin hemen arkasında olduğunu göstermektedir.

yiyecek, su ve dinlenme eksikliğinin zararlı etkileri olduğu gibi, şefkat eksikliğinin de oldukça zararlı etkileri bulunmaktadır. yakın zamanda 509 yetişkinin katıldığı bir çalışmada, cilt açlığının yapısını ve bunun ilişkili olduğu sosyal, ilişkisel ve sağlık açıklarını inceledim. sonuçlar tutarlı ve çarpıcıydı. yüksek düzeyde cilt açlığı olan kişiler, orta veya düşük seviyelerde olanlara kıyasla birçok yönden dezavantajlıdır. özellikle, cilt açlığı daha az olan insanlarla karşılaştırıldığında, şefkatten yoksunluğu daha fazla hisseden insanlar daha az mutludur; daha yalnızdır; depresyon ve stres yaşama olasılıkları daha yüksektir; ve genel olarak sağlık durumları daha kötüdür. daha az sosyal desteğe ve daha düşük ilişki doyumuna sahipler. daha fazla duygudurum ve anksiyete bozuklukları ve daha fazla ikincil immün bozukluklar (genetik olarak kalıtımdan ziyade edinilenler) yaşarlar. duyguyu ifade etme ve yorumlama yeteneklerini bozan bir durum olan aleksitimi olma olasılıkları daha yüksektir. son olarak, meşgul veya korkudan kaçınan bir bağlanma tarzına sahip olma olasılıkları daha yüksektir; hayatlarında başkalarıyla güvenli bağlar kurma olasılıkları daha düşüktür.

bu bulgular, cilt açlığının tüm bu olumsuz koşullara neden olduğunu kanıtlamaz, yalnızca son derece şefkatten yoksun hisseden kişilerin bunları deneyimleme olasılığının diğerlerine göre daha yüksek olduğunu ortaya koyar. yine de bu insanlardan biriyseniz, bu bulgular muhtemelen şaşırtıcı gelmeyecektir. sevecen iletişim, sağlıklı bir yaşam için o kadar gereklidir ki, yeterince alamadığımızda acı çekeriz.

neyse ki cilt açlığının kalıcı bir durum olması gerekmiyor. her birimizin hayatımızda daha fazla şefkat kazanma kapasitesi var. bu arada, cep telefonunuzu bir kenara bırakın ve biriyle yüz yüze sevgi dolu bir anı paylaşın. cilt açlığı olanlar için çare, teknolojik çeşitlilik değil, insan temasıdır.

başkalarının aşkıyla başlıyor hayatımız
başkalarının düşünceleriyle değil.
“üstümde yıldızlı gök” demişti königsberg’li*
“içerimde ahlâk yasası”*.
yasa mı? kimin için? neyi berkitir yasa?
ister gözünü oğuştur,istersen tetiği çek
idam mangasındasın içinde yasa varsa.
girmem,girmedim mangalara
yer etmedi adalet duygusu
içimde benim
çünkü ben
ömrümce adle boyun eğdim.
yıldızlı gökten bana soracak olursanız
kösnüdüm ona karşı
onu hep altımda istedim.