sözlüğün dış mihraklar tarafından oyuna getirilmeye çalışılmasıdır*

şaka bir yana sözlüğün bence en iyi taraflarından birisidir eksi oylama yapıla-ma-ma-sı.
eksi oy :
- yazma motivasyonunu kırıcı bir etkendir.
-ergenlerin ve ergenlikte kalmakta ısrar edenlerin elinde bir intikam silahıdır.
-duygu ve düşüncelerini rahatça ifade edebilmenin önünde bir engeldir.
-kafasını dağıtmak, stresten kaçmak gibi sebeplerle yazan insanların şevkini kırıcı ve tam tersine bir nebze olsa kaçmaya çalıştıkları o dünyadan daha sinir bozucu olan bir şeydir.

ben sende herhangi bir problem görmüyorum 2020. zaten sana söylenen laflar da popülist,içi boş şeyler çoğunlukla. tek suçlu var o da insanlık. hem doğanın dengesini hem de kendi dengesini bozan insanlar... böyle yaşamaya devam edersek salgınlar da bitmez ölümcül hastalıklar da.

gördükçe içime sıkıntı veren nick. her seferinde de okuyorum nicki.
edit: gelen her bildirimde yine okuyorum bu nicki. beğenmeyin arkadaşlar lütfen.

“zaman bakımından geçmiş, geride kalmış” anlamına gelen kelime.

jinju ukdesi

yaratılış olarak parlak,simli ve gelinin kız kardeşi olan böceklerdir.

bu ışıltılı hayatı o seçmemiştir.

ismi ne kadar parlak olsa da nihayetinde böcektir ve ben huylanırım.*

yılmaz erdoğan’ın yazıp yönettiği bir devam filmi olan organize işler sazan sarmal’ında ezgi mola’nın canlandırdığı karakterin var olmasını istediği ve bu konuda da çok haklı olduğu sözcüktür.

modern diye adlandırmaktan saçma bir keyif aldığımız bu çağda en çok ihtiyaç duyduğumuz sözcüklerden biridir belki de. çünkü eğer önce sözcüğü üretirsek onun içini dolduracak kavramı da mutlaka buluruz. bu sözcük için de işsiz işsiz oturan türk dil kurumuna başvurmanın tam zamanıdır. belki hayatımızı daha güzel bir hale getirir sözcüğün kazanmasını beklediğimiz anlam.

hala ne anlama geldiğini açıklamadığımın farkındayım sözcüğün. birazdan onu da yazacağım ama önce kendi dertlerimi anlatayım. sürekli kötü şeyler yaşayıp daha kötü şeylerin gelmesini beklemekle geçen ömrümüzün nefes almak için biraz zamana ihtiyacı var sanki. bu dünyadan sıkılıp çıkabileceğimiz bir balkon olmalı bir yerlerde. belki yeni insanlarla da tanışırız böylelikle.

iyi şeyler başımıza geldiğinde ne zaman bu mutluluğun biteceğine düşünmekten anın tadını çıkaramaz olduk. çok gülünce ağlamayı bekleyen insanlar olarak yetiştirilmişliğimizin verdiği bir tedirginliği bu hissettiğimiz.

ama her kötü şeyden sonra gelecek olan iyi şeyleri beklemeyi öğrenirsek belki kendimizle barışmayı da başarırız ve bu kötülükle dolu dünyayı kapsamlı bir kentsel dönüşüme sokabiliriz.

işte her kötü şeyden sonra gelen iyiliğe nesimet densin istiyorum ben de. siz de isteyin. ve tanımı bitirirken çok iyi konuştuğumu düşünüyorum. şimdi de dans etmek istiyorum.

1 takipçim var ama yeterli karma puanım olmadığı için kim göremiyorum. yoldaş mıdır acaba? sanmam. ama çok merak ediyorum kim olduğunu. *
edit: arkadaşlar uyardı sağ olsun, kafa sözlüğün kendisiymiş. rezil olduk yine iyi mi.

iç işleri bakanının attığı twit. karşı taraf gerçekten suçlu bile olsa bu şekilde homofobik bir şekilde dile getirilmesi ne kadar doğrudur orası tartışmalı.

kaynak

tüm islam aleminin ramazan bayramı kutlu olsun. bu bayramda büyüklerimizin yanında olamadık ama kurbanda hep beraber olmak dileğiyle...

adam başlık açmış. bir de ciddi ciddi tanım yazmış. belki fikir sahibi olurum diye profiline baktım. çirkinsiniz, hepiniz çok çirkinsiniz, ben hümanist olmak zorunda mıyım. ben sizi böyle kabul etmek zorunda mıyım tarzı yazılar.

şimdi bu tarz durumlarla ilgili genel hislerimi yazayım. bir kere kimse kimseye göre güzel olmak zorunda değil. bir kişi kendini aynaya baktığında güzel hissetsin, yüreği güzel bir insan olsun yeterli. ortalık merhametten, insanlıktan nasibini almamış düzgün yüzlü insan kaynıyor.

bir insanın şeklinden dolayı fotoğraf bile koymaması gerektiğini söyleyebilecek yetkiyi kim size nasıl ne ara verdi bilemiyorum ama bana soracak olursanız dünyanın en çirkin kadını diye adlandırdığınız insan bile yüreği kör insanlardan bin kat daha güzel geliyor bana.

düşünüyor olabilirsiniz ama soran yok. mümkünse içinizde kalsın fikirleriniz.

bir çiftçi çocuğu olarak buraya o kadar çok şey yazmak istiyorum ki ama kimsenin kimseyi dinlediği yok.
ben size sadece çiftçinin borcunu, sebze meyve fiyatlarını hatırlatıp konuyu kapatayım.

halının tüylerini koparmak, ele geçirilen kağıtları parçalamak, saksıları devirmek, koltuğu tırmalamak, gardrobun tepesine çıkıp orada uyumak, aşırı sinirlenme noktasında yeni yıkanmış temiz çamaşırların üzerine işemek.

ben değil.

kedim.

isminin türkçe karşılığı "güller ve pusatlar" olan, grup tişörtü giymeye heveslenmiş her 10 bünyeden 11'inin tercih etmesi sonucu 2010'lu yıllarda aşağıdaki logoya sahip tişörtün adeta bir bitki örtüsü haline gelmesine vesile olan efsane rock grubu.

ablamın deyimiyle "işsiz olup benim kadar meşgul olan başka insan yoktur" sanırım. o yüzden dinleyemeyebilirim ama olsun. iyi yayınlar dilemeye engel değil bu durum sonuçta.

iyi yayınlar efendim şimdiden.

bir şey istiyorum, gürültüden,
kalabalıktan uzak karanlığımda kendi başıma kalmak.

özellikle bazı yazarlar var onların yazılarını gözüm kapalı beğeniyorum. çünkü onların her yazısında bir emek, uğraş oluyor. beğeninin amaçlarından birisi de karşı tarafın evet okunuyor ve değer veriliyorsunuzu görebilmesi. ben de onlar görsün mutlu olsunlar istiyorum bu kadar basit.

bisiklet sürmeyi bilmem ben. ama o kadar çok istedim ki. çocukken hep istedim. çok cadde içinde olduğumuz yerlerde oldu mahalle arasına oturduğumuz yerlerde. kuzenim eski bisikletini verdiler bana. süremedim. safa vardı babası öğretirken izlerdim. benim babam bana hiç öğretmedi. her gün evden çıkarken söylerdim. baba bak şu dükkanın önünden geçerken gördüm. çok istiyorum ne zaman alacağız? hiçbir zaman o pembe gidonunda parıltılı teller olan bisiklete sahip olamadım. ve öğrenemedim de. arkadaşımın vardı mesela mahallede sürerdi. bir tur ver derdim arkasında tekerler vardı. azıcık sürerdim. onu sürebilirdim. kuzenimin eski bisikletinin arka tekerleri bile yoktu. dengede duramadım bir türlü. babamda tutmadı arkamdan düşmeyim diye. sonra kardeşlerim oldu. onların bisikleti oldu. babam onlara öğretti. sürdüler. pembe hemde bisikletleri, sepeti var önünde.

sözlükteki "karizma"mı çizdirmek pahasına hayallerimin erkeği olduğunu itiraf ettiğim troll başı. şeytan değil ama şeytan tüyü var.

kızlar sataşmayın, artık benim korumam altında.

sen de dön önüne, gözün oynaşta olmasın. vallahi hayal mayal dinlemem çitilerim seni.

"kime desem derdimi ben bulutlar
bizi dost bildiklerimiz vurdular
bir de gurbet yarası var hepsinden derin
söyleyin memleketten bir haber mi var?
yoksa yârin gözyaşları mı bu yağmurlar?"

1998 yapımlı, özellikle caz müziğinin beşikteki halini görebilmek adına izlenebilecek harika bir film.

filmde tim roth ile düelloya giren "jelly roll morton"; gerçekte varolan, erken caz/ragtime dönemi önemli bir bestecidir.

hatta filmde çaldıkları "the crave" parçası da kendisine aittir.