güneş esaslı takvimi, hiyeroglif yazısını ve (bkz: papirüs) kağıdını bulan medeniyettir.

tıp, eczacılık ve geometri alanında gelişmişlerdir.

kralları firavunları mumyalamaları, ölümden sonra yaşam inancına sahip olduklarının kesin kanıtıdır.

hititler ile yaptıkları kadeş antlaşması, tarihteki ilk yazılı antlaşmadır.

nil nehrinin taşma zamanını belirlemek için güneş esaslı takvimi bulmuşlar ve nil nehrinin taşmasından dolayı bozulan sınırları tekrardan düzenlemek amacıyla yaptıkları çalışmalar ile geometri biliminin temelini atmışlardır.

yaptıkları piramitler ile mimari alanda geliştiklerini kanıtlamışlardır.

geçen sene bu zamanlarda böyle biriyle yaşamak zorunda kaldım.konuşsan da konuşmasan da olmuyor.kaç ay antidepresan kullandım,hayatımın içinden geçti.hala eskiye dönebilmiş de değilim.manyak kadın.

buradaki herkesi bu tipten tenzih ederim.*

the bell jar isimli romanında mükemmel bir tanımlaması vardır. okuyun okutun.

kendimi ağacın altında oturup, sırf hangi inciri seçmeye karar veremediğim için açlıktan ölürken gördüm. incirlerin her birini istiyordum ama birini seçmek geri kalanının tamamını kaybetmek anlamına geliyordu ve ben orada karar veremeden oturdukça, incirler birer birer buruşmaya ve kararmaya başladı ve tek tek her biri ayaklarımın dibine düştü.

orjinali: tık

bir metin yazma işine bile özenmiyor adamlar.

bizde liyakat sorguluyoruz.*

işin matematik kısmında hepimiz kötü yazarız o yüzden hepimiz bu listedeyiz.
ama sizin kastettiğiniz sizin hoşunuza gitmeyen yazarlara kötü deme listesi.

şehirlerin buluşma noktaları olurdu.
orda dinlenirdik.
mesela trabzon meydanında bir thy vardı, onun önünde tüm şehir diklenirdi.
cep telefonu icat oldu ve o thy ordan kalktı.
çünkü thy misyonunu tamamladı.

(bkz: gülümseten kafa sözlük yazarları) içinde en güldüğümdür. okunduğunda karşılıklı sohbet ediyormuş hissi veren enerjili tanımların sahibidir. *

yine düştük yollara…

üzülerek benim aklıma 1993 yılı geliyor. nasıl yazıyorduk unutmadımaklımda

pet shop boys-go west.

gerçek bir olaydan esinlenerek pınar kür tarafından yazılmış ve 1979'da basılmış eser. melek adında genç bir kadının kocasını öldürdüğü suçlamasıyla yargılanma sürecini konu alıyor. kitapta 3 anlatıcı bulunuyor: hakim, melek ve melek'in sevgilisi yalçın. tamamen bilinç akışı tekniğiyle yazılmış ve her anlatıcının bölümü sosyo-kültürel seviyelerine çok uygun bir şekilde oluşturulmuş. noktalama işaretlerinin kullanımı, kelime seçimleri, yazım hataları, düşünceler arasındaki geçişlerin hepsi anlatıcıların birbirlerinden ne kadar farklı olduğunu gözler önüne seriyor. okurken gerçekten karşınızda o karakterler var ve onların ağzından dinliyormuşsunuz gibi.

melek bu toplumdaki ezilmiş birçok kadının temsili niteliğinde. eğitim görememiş, eziyet edilmiş ve çocuk yaştan beri birilerine hizmet etmesi için görevlendirilmiş. melek'i kimse dinlememiş, sözlerine kulak vermemiş. sapık bir adamla evlendirildiğinde kendini savunamayacak kadar bastırılmış bir kadın. öyle ki mahkemede kendini ifade edemiyor bile ve ön yargılarının esiri olmuş kadın düşmanı hakimin kafasında yargılanıyor acımasızca. ilginçtir ki bu kadar gerçekçi karakterlerin ve olayların olduğu bir kitap basıldığı dönem absürt sebeplerle yasaklanmış.

kitap daha sonra aynı isimle filme de uyarlanmış. açıkçası kitabı okuyan birinin o filmden aynı tadı alması imkansız. kendi başına iyi bir film olabilir ama şahsi görüşüm kitabın seviyesine asla erişemeyeceği.

toplumsal korkumuz.

çay ikramı var mı diye soran insandır.

kadının köpeği sokaktan bir motorla çalınıyor daha sonra kadın köpeğini çalanları kamera ve tanık vasıtasıyla 30 kilometre uzaklıktaki bir köyde bir köpek eti tezgahında buluyor ve parçalarını almak için 36 dolar ödüyor.
kadın mikroblog sitesi weibo'daki bir gönderisinde “kendimi tamamen kaybettim” "ellerim titriyordu. öfke, hayal kırıklığı ve çaresizlik beynimi doldurdu… arabama dönüp kapıyı kapattıktan sonra yüksek sesle ağlamaya başladım.” yazdı. vice

burdan erkek yüreğinin özünde sertlik vardır, oysa kadının yüreği özünde kötüdür diyen friedrich nietzsche abimize selam olsun. sevilmiyorsun sevilmeyeceksin.

zamanında moderatörlük yapmış yazar. “onlar da öyle yapmasaydı canıııım” şeklinde 37 kişinin yanmasının gerekçesi olduğunu savunmuş. geçmiş olsun kardeşim duyduk hemen geldik, nasıl oluştu bu elim beyin hasarı?

zor zanaat azizim.
beden yorgunluğu yanı sıra, zihin yorgunluğu ve gelecek kaygısı içinde en kıymetlilerinizi hayata hazırlamak..
karnını doyurmaktan çok ruhunu doyurmaya çalışmak, onların çocukluk anılarında çok güzel yer edinmek.. bunların hepsi zor. bir o kadar da keyifli.
bir şeyin mimarısınız ve o günden güne şekil alıyor. bir sanatçının en güzel sanat eseri.

çocuk büyütmek konusunda edindiğim bir motto var. kendime de bunu ara ara hatırlatıyorum. çocuğum biri mi olsun, birey mi?
bu anahtar cümle, kendinize yol göstermek açısından belki işinizi bir nebze de olsa kolaylaştırır.

ben ölünce, sevdiceğim,
hüzünlü şarkılar söyleme ardımdan;
güller dikme baş ucuma,
ya da koyu gölgeli bir selvi ağacı:
yeşil çimenler olsun üstümde
yağmurda ve çiyle ıslanan;
ve istersen, hatırla,
istersen unut.
görmeyeceğim gölgeleri,
hissetmeyeceğim yağmuru;
şarkısını duymayacağım
bülbülün, sanki acıyla söylediği:
ne çöken ne kalkan alacakaranlıkta
düşler görürken,
bakarsın hatırlarım,
bakarsın unuturum.

cin pazarı ve seçme şiirler, christina rossetti

içinde veya üstünde bir şey tartılacak olan nesnenin ağırlığını hesaplamak. darasını almak.