zorundasınız, memnun ediliyorsanız,
memnun etmek zorundasınız.

kereviz.. pişen evde bile durmam..

hazır yaz da geliyorken gidip biraz çilek, vişne, kayısı, incir falan alıyım bari iş çıktı yine bana*.

istediğiniz reçel çeşitlerini söyleyin yeter, sözlüğün reçelcisi geldiii*.

nickini çook sevdiğim ceku isimli sevgili yazarımızın da hatırlatmasıyla gül reçelini ekliyorum de seçeneklere**.

isveç'in en önemi ressamlarından simeon marcus larson tarafından yapılmış eserin ismidir.
bazen her şey ortadadır. çok şey anlatmaya gerek yoktur. kötü zamanlar yaşarız, tıpkı güzel zamanlar yaşadığımız gibi. iyi günlerimizde gülmek kolaydır. kötü günlerimiz elbet biter. önemli olan nasıl bittiğidir. kendi acılarımızın, canımızı yaktığı sırada; bir çocuk gülümsemesi, bir kedi miyavlaması, bir kaktüs, bir arkadaş ilgisi mutlu edebiliyorsa bizi, ya da o haldeyken bile başkasının derdi dert oluyorsa bize işte bu bizim güçlenmeye başladığımız anlamına gelir.
fırtına elbet diner. önemli olan o fırtınanın bitmesi değil, bizim o fırtınayı nasıl geçirdiğimizdir. bak fener var orada görebiliyorsun onu.
o zaman bu kahır neden?

türk insanının değerini yabancıların gözünden bakarak ölçen garip bir açıklama. e ben yabancı görmezsem, turistle temasım yoksa aşılanmasam da olur mu yani? benim canımın değerini turist mi belirleyecek? bu ne saçma sapan bir laf yav.

kızın da trip atanı çekilmez ama erkeğin trip atanı hiç mi hiç çekilmez. böylesi düşman başına.

yeterince hayal kırıklığına uğrayınca bir süre sonra hiçbir şey sizi şaşırtmayacaktır.

ben iç dünyama dönüyorum. orada hayal kırıklığına yer yok.
(bkz: oğuz atay)

izlerken şu düşünce geldi ne kadar doğru bilemeyeceğim.
bunu çeken ancak bu ülkeyi her detayıyla, her insanıyla, kötüsüyle iyisiyle çok seven ve katkıda bulunmak isteyen bir insan olmalı. zaten bir başkadır dizinin adı. belki bir başkadır benim memleketim şarkısından. belki de albert camus nün yabancı’ sındaki dünyayı insanları bir başkasını anlamamaktan. ümitle bitirdiği için müteşekkirim bu arada. biraz aydınlandı ışıklar son bölümde. belki de gerçek dünya böyle değil ama ümitlenmeye hakkımız var evet yönetmen bey.
özet olarak sevmeyi bilmiyoruz mesajını çıkardım ben bu diziden. sinan seviyor ama höt höt yaptığı iyi şeyleri bile dile getiremediği için karısını (anlaşılmadığını sandığı için) deliliğe sürüklüyor. bir kadın bir başka kadını örtüsünden dolayı sevmiyor. yalnız erkek kadınları sadece seks için kullanıyor kadın dünyasını bilmiyor, kadın sevmesini bilmiyor. annesine bile faydası yok annesini sevmeyi bilmiyor. gülbin bunları en net gören karakter ama o da sorun yaşamış, atılmış dışlanmış, bir başkası olarak görülmüş. birbirimizi sevmeyi bilmememiz hep başkası olarak görmemizden. hep şu denir; insan tanımadığından, yabancı her şeyden korkar. sadece insan değil aslında kendini korumak isteyen her canlı. reflekstir yabancıya, başkasına karşı temkinli davranmamız. bu olgu her devlet, her yönetici tarafından kullanılır. türkiye’nin durumunda da tamamem siyasetin elinde kullandığı değişmez politikadır. yıllardır cılkını çıkardığı ama bizim hala uyanmadığımız bir olgudur. günümüzde de hala işe yaramaktadır.

ibranice bir isim. lakin ben bir türlü simon diye okuyamıyorum. eyh hincime nasıl okuyorsun ya?.. diyorsanız, çok saçma bir şekilde: somon diye okuyorum. ne alaka bilmiyorum ama o benim için simon değil, somon olan eğlenceli bir yazarımız.

tüm madalyalara hükmeden tek bir yüzük... bu saatte bu kadar şaka yapabiliyorum. şimdi bu şakayı yapmasam bir taraflarım şişer. benim şişeceğine sizin şişsin kardeşim.

bize milletimizin taktığı madalyalar yeter ey kılışdaroğlu.

insanları yönelimlerine göre katagorize eden insan artıklarının sahip olduğu şey. (bkz: homofobik)

neden belirtilmeli, yazar konu hakkında bilgilendirilmeli/uyarılmalı, konu hakkında "bakınız böyle yapmayınız" konuşması yapılmalıdır.

su aygırları, kırmızı renkte terler.

sorduktan sonra beklediği cevabı alamayan yurdum insanı;
-olsun.

şöyle çalmanın serbest olduğu, her şeyin kafaya göre yasaklandığı, konuşma özgürlüğünün olmadığı, siyasilerin bizim paramızla bize karşı ilah gibi hissettiği, seçim barajının %25, öğrencilerin eğitimsiz, eğitimcilerin imam olduğu demokratik bir anayasamız olsa fena mı olur?

mevcut olanının tüm olumlu yanlarına uydun, yenilerini getirin(!) ben ikna oldum.

bak, gül döktüm yollarına isimli çalışmam.

6 ya da 8 basiretsiz siyasetçi
veya 8 ya da 10 havalı yazar, besteci ve ressam yeter
insanlığı 50 yıl ya da daha fazla geriletmeye.

size çok fazla gibi gelmeyebilir ama yarısıdır bir ömrün,

büyük sanatın o çok gerekli
doğal armağanını
duymak, görmek, okumak varken
mahrum kalacağın
uzun bir süreç.

size çok trajik gelmeyebilir
ama bazen, belki, sabah ya da gece ya da öğle vaktinde
kendinizi çok iyi hissetmediğinizde,
asıl nedeni
aslında sizin için olması gereken
ama olmayanın eksikliğidir.

üzerinden sadece külot bulunan
bir sarışından değil,
o olduğu zaman bile
ruhunuzu kemiren bir şeyden söz ediyorum.

dizelerinin sahibi yazar.

cildiniz sağlıklı olur,ışıldar. kaslarımıza daha fazla protein gider. enerji verir. kilo vermemize yardımcı olur. antioksidan bakımından zengindir. kolesterol seviyesini düşürür. sindirim sistemi dostudur.