oradan buradan aşırmaların arttığını düşünüyorum. bazen düşünmüyorum, gözlemliyorum. bizzat okuduğum bildiğim kitaplardan çok ama çok "benzer" cümleler hasbelkader karşıma çıkıyor. altta tabii ki alıntı filan yazmıyor, kitap ismi geçmiyor. arkadaşlar ben bilgiye inanırım, insanın öğrenme kapasitesine de büyük saygı duyarım. ama binlerce yıldır bildiğimiz bir şey var ki o da insanın belli bazı sınırları olduğudur. her şeyden önce zaman ve mekânla sınırlanmış bir varlıktır insan. bir insan ömrü bilgi söz konusu olduğunda oldukça azdır. yani öğrenilecek şeylerin, bilginin sınırsızlığı göz önüne alındığında çok azdır. dolayısıyla intihal yapmayın, madalyaya tamah etmeyin. simit satarak onurlu yaşayın. bir insan sanat, felsefe, edebiyat, müzik, tarih, mitoloji gibi müthiş geniş bir yelpazede onlarca özgün yazı kaleme alamaz. alır almasına da bunlar çok istisnai insanlardır ve ben aramızda olduklarını düşünmüyorum. lütfen, faydalandığınız kaynağı belirtin. şu an yapmıyorum bunu ama eğer işsizliğim had safhaya ulaşırsa oturur yaparım, sözlükte intihal avına çıkarım. tespit etttiğim bazı şeyler var ama şimdilik müdahale etmeyeceğim. bu mesele öyle basit bir mesele değildir, hırsızlık mide bulandırıcı bir suçtur.

şener şen'in başrolünü oynadığı daima güncel kalacak 'gecim sıkıntısı' meselesini konu edinen film.
gün yirmi dört saat, hafta yedi gün. yetmedi, yetiremedim.

mustafa kemal paşa'ya ilk hastalık teşhisi konduktan sonra tedavisi tam bitmeden, henüz iyileşmeden doktorların uyarılarına rağmen hatay sorunu yüzünden seyahatler ettiğini, bu süreçte hastalığın ilerlediğini ve geri dönüşü olmayan yola girildiğini anlatan bir yazı okumuştum (sanırım yaveri salih bozok'un anılarından alıntı bir yazıda)
o zamanlara dönüp bir şekilde ulu önder'in hastalığına engel olmaya, en azından erken teşhis konmasına, ulu önder'in iyileşmeden seyahatler etmesine engel olmaya çalışırdım. böylece belki o çok istediği hayaline kavuşur, hatay'ın türkiye topraklarına dahil oluşunu görürdü. cumhuriyetimizin başında daha uzun kalır, daha fazla gelişmemizi sağlardı. aramızdan çok erken ayrılmış olması en büyük üzüntümdür. daha uzun yaşayabilmesini çok isterdim..

saygı olsun bu çelik atlıların gök tuğuna,
tuğu kaldırmış olan orduların başbuğ'una..

türk tiyatro ve sinemasının usta isimlerinden birisidir.
1932 yılının eylül ayında istanbul'da dünyaya geldi. ablası olan yıldız kenter ile 1962 yılında ' kent oyuncuları' tiyatro topluluğunu kurmuştur. ankara devlet konservatuvarı tiyatro bölümünde eğitim almış ve bu bölümü derece ile bitirmiştir. sanat yaşamı devlet tiyatrosunda sahneye taşıdığı 'oğuz ata' oyunu ile başladı. daha sonra devlet tiyatrosundan ayrılıp yıldız kenter ile birlikte istanbul'a gidip muhsin ertuğrul ile çalışmaya başladılar. yurt dışında bir çok ülkede sanatlarını icra ettiler. amerika, ingiltere, yugoslavya ve kıbrıs gibi ülkeler... diksiyonu ve benzersiz ses tonu ile bir çok yapım da seslendirme de yapmıştır.
büyük usta tiyatro oyunculuğunun ve seslendirmenin yanı sıra sinemada da adından söz etmiştir. 1966 yılında antalya film festivali'nde, ' bozuk düzen' filmi ile en iyi yardımcı erkek oyuncu ödülünü almıştır.
aslında daha çok dikkat çeken ve türk sinemasının kilometre taşlarından olan bir filmi daha vardır. metin erksan'ın yönettiği ' sevmek zamanı' filminden bahsediyorum. 1965 yapımı siyah beyaz bir film olan sevmek zamanı'nda halil karakterini canlandırmıştır. meral karakterine ise sema özcan hayat vermiştir. halil bu hikaye de meral'in kendisine değil suretine tutku ile bağlanmıştır. aşkı farklı bir bakış açısı ile ele alan film, klasikler arasına girmiştir. romantik dram severlere sevgi ile tavsiye ediyorum.
büyük usta tam 9 yıl önce aramızdan ayrıldı.
sevgi ve özlemle...

peh siz beni 2 ay sonra görün bir de.

spor startı verildi.
acukta boğazımızı kısarsak değmeyin keyfime.
herkeslere huzurlu akşamlar...

giorgione'in 1507 yılında bitirdiği, venedik rönesansı denildiği zaman akla ilk gelen eserlerden biri olan, bugünlerde gallerie dell'accademia'da sergilenen müthiş sanat eseri.


tamamlanışından bu yana beş yüz yıl geçmesinra rağmen fırtına hakkında hala kesin bir yorum yapılamamaktadır. resim ,gabriele vendramin tarafından, giorgione'ye ısmarlanmıştır.
venedik sanatı uzmanı marcantonio michel, eseri, 1530'da vendramin'in evinde görür ve resim hakkında,"çingene bir kıla bir askerin bulunduğu, küçük fırtınalı bir manzara..." der.

daha sonra eser, vendramin ailesinin koleksiyonuna merkür ve isis adıyla kaydedilir. resimdei figürler, oğlunu emziren su perisi io'yu ve tanrı merkür'ü temsil ediyor olabilir pekala am resmin hiçbir edebi kökeni bulunmayabilir de...
izleyicinin gözü, figürleri geride bırakıp resmin derinliklerinde kalan nehri takip ederek şimşeklerle dolu gökyüzüne ulaşır. belki de resmin gerçek teması, bu gergin atmosferdir...

x ışını çalışmaları, erkek figürun altında ayağını suya sokmuş, çıplak bir kadın figüru bulunduğunu ortaya koyar ve bu da giorgione'nin resmi yaparken fikir değiştirdiğini göstermektdir. yalnızca küçük bir çvre tarafından anlaşılan "gizli anlamlı" resimler, giorgione'ye sık sık resim ısmarlayan genç soylular tarafından hayranlıklar karşılanır..

anne ölünce yuva dağılıyor. o gerçeği anlamak için hiç beklemiyorsunuz. şefkat meleğinin sıcaklığının yerini buz gibi gerçeklik alıyor. hem çok acıtıyor ve atlatılması zor bir travmaya dönüşüyor.

temiz, uzak anlamında kullanılan kelime.

- bu şekilde bir yaklaşımdan onu münezzeh tutuyoruz.
şeklinde örneklendirilebilir.

kırışıklıklar, yorgunluklar, yalnızlıklar...
unutkanlıklar, alınganlıklar...

tarihi badelendiklerinden öğrendiğini sananlarla çokça girdiğim diyalog.mübarek günlerde nifak tohumu ekip büyük işler başarmış insanları güya kanıtlarıyla alt ettiklerini sanırlar bilinçsiz kinlerle nefretlerle doludurlar. mevlananın dediği gibi "cahilin karşısında kitap gibi sessiz ol." salak olduğumu sanırlar ama huzurlusu budur.

cevabı terbiyesizlik tir olan sorunsal.

monami pastel boya

ne güzel kadın var ne de erkek. burası sözlük. burada toplumun nispeten* daha aklı başında bireyleri var. biz köşeye atılmış patatesler olarak bir şey anlatma ihtiyacıyla buraya toplanmışız. işimiz görsellik değil ki abicim/ablacım. beğeneceksen tanımlarımı beğen.

çok şiirsever bir insan olarak söylüyorum bunu: her daim olmaz anam babam.. her daim olmaz cancağızım..
kafiye mi kusayım, bana günah mı değil?
her şeyin fazlası zarar. romantizmin de, şiirin de.. denge önemli, denge her şeyi uzun sürer hale getiriyor çünkü.

osmanlı devleti'nin toprak kaybetmesi ile ilk önce osmanlı'ya sonrasında da türkiye cumhuriyeti' ne göç eden insanlar. yüz yılı aşkın bir süredir birçok zulme maruz kalmış insanlardır aynı zamanda.

bir de anı gelsin, annemin büyük ninesinin başından geçen.
'93 harbi' ile kaybedilen toprakları terk etmek zorunda kalan bir grup aydoslu, osmanlı topraklarına ulaşmak için önce karadan uzun bir yolculuğu yaya olarak yapar, sonrasında da ülkeye dönmek için bir gemiye binmesi gerekir. uzun meşakkatli yolculuk sonrasında grubun gerisinde kalan nene *, limana geldiğinde geminin hareket etmeye başladığını görür. ağlayıp bağırarak işaret etmektedir, aynı zamanda umutsuz ve korku dolu bir şekildedir. sonra birden onun için mucize gibi bir şey olur. kaptan gemiyi limana tekrar yanaştırır ve büyük ninem yeni bir yolculuğa adım atar, şükran ve minnetle. en başından bir hayat kurar kendine anadolu topraklarında, yeni bir kıtada. *

tavuk yumurtasından daha sağlıklı ve besleyici yumurtası olan minnak bir kuş.
yumurtası çocuklarda bağışıklık güçlendiriyor ve solunum yolu hastalıklarının daha çabuk iyileşmesine katkı sağlıyor. küçükken babamın ağzıma “ bak bak bak” diyerek lop diye akıttığını düşününce bir kötü olsamda tavada pişirilmiş hali normal yumurtayla aynı.

hiç unutmam bir veteriner arkadaşımın yanına gitmiştim öylesine ziyarete. o sırada birisi kedi getirdi. arkadasim muayene etti. kediye iğne yapılacak o sırada benim elimde bir şırınga vardı kapalı, bende nasılsa ucundaki plastiği çıkaracak diye plastiği çıkararak verdim arkadaşa.

vermez olaydım, meğer benim salak kankam ağzıyla çıkarıyormuş o plastiği. son anda uyarmaya çalışsam da yetişemedim haliyle ve şırıngayı ağzına götürmesiyle dudağını patlatması bir oldu.

işte tam o an anladım bu hissin ne demek olduğunu. başladım gülmeye, müşteride biraz kendini tuttu o da başladı gülmeye. o sırada kedinin kapıdan dışarı çıkmasıyla hepimiz kendimize geldik. bu da böyle bir anımdır.

anıtkabir/ankara 19/05/2021

eriğin sofrası her daim açık herkese
koyar çay, kahve, pasta ne bulur ise
şimdilik gitmesi gerek diye af diler
çalgıların eşliğinde daha raks edecek millete