türk halkı atatürk'ü sever sevgili sözlük. atatürk'ü asıl sevmeyen çomarlar. hep bir ağızdan havladıkları için sayılarının fazla olduğu yanılgısı doğmuş, hepsi bu.

atatürk'e olan eleştirilerin, her ideoloji için ifade edersem eğer, bu kadar ele ayağa düşmesi, insanı derinden üzüyor. bu tür kişilerin, ısrarla islamcı çevrelerden çıkması artık hiçbirimiz için şaşırtıcı olmuyor. şahsen ben bir islamcı olsam, böyle bir beyinsizsin varlığından hicap duyar, mensup olduğum konumu sorgulardım. bu mudur yani? gerçekten soruyorum, islamcı düşünce dünyası ürete ürete, kadir mısıroglu gibi bir deli, mustafa armağan gibi bir sapkın ve bu mevzuda bahis olan adını bilmediğim bilmek de istemediğim şarlatan? bu kadar yani, ürettikleri tam olarak bu kadar.

bir de fatih tezcan adlı ruh hastası vardı. öyle hiç salağa yatmayın, islamcılar arasında büyüdüm ve çocukken arkadaşlarım hep bu tür sapkın şeyleri dile getirirdi, o çocuklar elbette bunları evlerinde, koca koca adamlardan ve kadınlardan ogreniyordu. kadir mısıroglu sizin, bilinçaltınız.

olduğunuz konumun eleştirisini vermediğiniz sürece de, böyle rezil olmaya devam edeceksiniz.

özgürlük ve kendinizi ifade edebilme imkanı sağlar. kısaca benim gibi paranoyak biri için bulunmaz bir nimettir.

yola getirmek, düzeltmek, iyi bir duruma getirmek, kullanılacak hale sokmak anlamında kullanılır.

"boşuna yorulma gönül, sadece sevmek yetmiyor."

yaratıcılıkta yurdum insanında sınır yok asla dedirten görüntü. *

sivas’ın zara ilçesinde bir grup genç, traktöre bağladıkları buzdolabını kızak yaparak kaydı. karla kaplı sokaklarda, buzdolabının üzerinde kayarak eğlediklerini anlatan abdulkerim ateş ‘‘traktörü çalıştırmıştım, işim vardı. sonra buzdolabını halatla traktöre bağladık. arkadaşlarla kaydık, stres attık’’ dedi.

videoyu izlemek için

üzücü bir durumdur. eksik bir inanıştır.

yoksa kişinin kalbinde iman,
hiçbir ibadet onu cennet ehli yapamaz.

dünyanın en garip hissedişlerinden biri olan kıskançlığa kapılan insan kıskandığı şeyin, kişinin yanındayken ya da kıskandığı şeyden, kişiden bahsedilince; nefes almakta güçlük çeker, yutkunuşları onu ele verecek diye ödü kopar, yüzündeki memnuniyetsizlik belli olmasın diye gülmeye çalışır, kıskandığı şeye, kişiye övgüler dizer, ihanete uğramış hisseder çünkü ilgiyi en çok o ve onun sahip oldukları görmeliydi ve aptal insanlar bunun farkına varamayacak kadar acizlerdi. kıskanç ya ona hak ettiğini vermeyen insanlara kendisine çektirdikleri acının bedelini ödetecek, intikamını alacaktı, ortalığı ateşe verecekti, onları acımasızca boğazlayacaktı ya da artık orada işinin bittiğini düşünüp başka diyarlara göçecekti.

başlık sahibini ilgilendirmeyen bilgi.

kafirun suresi 6. ayet:
“lekum dinukum veliye din”
"senin dinin sana, benim dinim banadır"

yunus suresi 41. ayet:
"benim yaptığım bana, sizin yaptığınız sizedir. siz benim yaptıklarımdan sorumlu değilsiniz, ben de sizin yaptıklarınızdan sorumlu değilim"

sebe süresi 25. ayet
"bizim işlediğimiz herhangi bir suçtan siz sorguya çekilecek değilsiniz; biz de sizin yaptıklarınızdan sorguya çekilmeyeceğiz."

şimdi bir soluklan güzel kardeşim, mümkünse oturup dünyevi meseleleri konuşalım, çözelim. herkesin ahireti kendine.

mesela benim aklıma kul hakkı geliyor ilk başlık olarak.

bazen başlıkları tekrar sol tarafta görünce unutup gerçekleştirdiğim durumdur. tanım giriyorum sonra farkediyorum ki zaten tanım girmişim. ayrıca açtığım başlıktan utandım. tanım girdiğin başlığa tekrar tanım girmek olacaktı. başlığımı düzeltmişler sağolsunlar melek gibi moderasyon sağolsun.

kesinlikle babamın da içine bulunduğu gruptur.

çorba içmediyse hemen acıkır ama çorba içtiğinde çok uzun süre yemek yemeden durabilir.

herkesin midesi farklı tabii ki.

kendisini ciddiye bile almıyorum. kurduğu ülkede atatürk 'e laf etmek de çok komik hani.

genel olarak ev eşyaları için söylenen, çok sağlam çok dayanıklı ömürlük gider anlamına gelen tanım. en son kuaförümden fön makinası aldığımda o söylemişti; biz dükkanda yıllarca kullanıyoruz, normal kullanıma evladiyelik gider diye.

en utandığım mı bilmiyorum ama ortaokula giderken yaşadığım birkaç anıyı aklıma getiren başlık.

anadolu lisesindeyiz, ilkokuldan sonra gitmişiz. genelde zengin aile çocukları var. çoğu kreşten beri arkadaş. biz birkaç kişi dışarıdan gelmişiz, tuhaf bakıyorlar bize.

hazırlık sınıfındayım, bir forma altına giydiğim ayakkabım, bir de spor ayakkabım var (o da zorunlu diye). arkasından basarak çıkardığım için ayakkabımın taban dikişleri açılmış ve yürüdükçe birbirinden ayrılıyor. yapıştırsam da açılıyor. bir gün bir arkadaşımın bunu bana söylemesiydi beni utandıran.

sonra yine aynı sene, beden dersinde giydiğim eşofmanların her hafta aynı olduğunu söylemişti aynı kişi.

tüm bunlar yetmemiş, yine aynı kişinin giydiğim arkasında kocaman tommy yazan montumun gerçek olup olmadığını sorması oldu, yakıştıramamış olacak.

çocuğum, marka nedir bilmiyorum bile. sonra sonra ne olduğunu öğrendim, büyük olup senelerce durduğu için mont.

karı da (evet karı) yememiş içmemiş beni takip etmiş, bana takmış kafayı, her şeyimi sorgular olmuş. çok utanmış olacağım ki, bu satırlar çıktı ortaya işte.

memleket mi, yıldızlar mı, gençliğim mi daha uzak?

zülfü livaneli-karlı kayın ormanı

deniz suyunu içmek gibidir. içtikçe susarsın. zordur, yıpraticidir. lakin farklı kutuplarin ilişkisi, aynı kutuplara göre daha çekicidir, bu bir gerçektir.

alice harikalar diyarında-ayşe öcüler âleminde.

yaptım ama evde kaldı.

kazıklı maria başlığı faciasından sonra yaptığım eylem. akış nefes aldı.