yürümek* fiilinin -k yapım eki getirilerek isimleşmiş sıfat haline getirilmesi ile oluşmuş kelime. türkçe'de fiillere eklenen -k yapım eki genelde bir durumu ifade etmek için kullanılan kelimeler oluşturur. örnek vermek gerekirse silik, buruk, kırık, yarık vs. bunlara benzer şekilde yörük de ilgili varlığın geçmişteki durumunu ifade eder esasında. bu halk topluluğunun yörük olarak adlandırılmasının sebebi bundandır, yaşam tarzları sebebiyle ezelden beridir yürür yörükler. öyle sanıldığı gibi anadolu'nun kapıları türklere 1071'de açıldı masalındaki gibi de değil. yörükler anadolu'da türk devletlerinden çok daha eski zamanlardan beri var olmuşlardır, bugün göç yollarını izlediğinizde hala antik roma yollarını takip ettiklerini görebilirsiniz. anadolu coğrafyası pek çok farklı mikro iklime sahip olduğu için yörükler rahatlıkla bu coğrafyaya uyum sağlamışlar ve bin yıllardır olduğu gibi günümüzde de sayıları az da kalsa kadim yaşama biçimlerini sürdürmeye çalışmaktadırlar.

hoş bulduk efem sizler de nickaltıma hoş geldiniz. buralar şenlenmiş sizlerle. geceniz nasıl geçiyor? benim için bugün yorucuydu tek gözüm kapalı yazıyorum şuan. çok uykum var ama diğer gözüm kapanmamak için direniyor. herkeslere iyi, güzel, tatlı geceler... sevgiler, saygılar.

sözlüğün barney stinson'u olduğuna yürekten inandığım yazar.

flood
flood nedir ey yazar?
ve sorulur artık, nasıl yapılır?
gelmeyince moderatörün yargısı,
hakkında bu dörtlük yazılır...

benimdir.

sovyet devriminde stalin ile birlikte cephede savaşırken hain kapitalistler tarafından 3 yerimden vurulmuştum.

daha sonra ingiltere saflarında hitlere karşı savaşırken yüzbaşı passat volkswagenson tarafından 2 yerimden daha vuruldum.

tercih etmeyenlere çok kırgınım!!!
fetö zamanı, bilekten 3 parmak yukarı erkek mayoları vardı, güneşlenirken sık sık kusardım. gittikleri, bittikleri günden beri kusmuyorum fakat çevremi keserken keyif de almıyorum...
uzun zamandır deniz dibindeyim, hepi topu üç* adet slip mayo tercih eden adam gördüm.
yangınlar belimizi büktü, turist gelmedi bu sene, ahhhh ingilizler ahhh nerelerdesiniz!!!
araplar semizotu yaprağı misali her yerde bitiyorlar. peştemali bacaklara dolayıp oturuyorlar. habibi, yallah yallah diyorum, bön bön bakıyorlar. habibi hamam filmini mi izledin diye sorasım geliyor, soramıyorum.
ne zaman bitecek bu şekilci ahlakçılık? erkek baldırlarına özellikle kalın erkek baldırlarına hastayım. hele bir de file çorap giyindiklerinde!!!
slip mayo giyinmekten çekinmeyin, zira yiğidin malafatı meydanda olur!

(bkz: ne oluyor kardeşim ne bu tantana)

benim gibi sakar insanların ettiklerinin, cool gözüken ismi.
ne kanun ama!

antik mısır tarihini inceleyen bilim dalı. mısıroloji de denir. gizemli ve hoş bilim dalı. benim gibi antin kuntin bölümleri seven birisi için güzel tercih olabilirmiş ama lisans düzeyinde yok yurtdışında vardır belki. ilk türk ejiptolog ise perihan sadıkoğlu. kadının antik mısır sanatı ve tarihsel akıştan günümüze etkileri isimli bir de kitabı varmış.

yıkanabilir bir tür ince ve pamuklu kumaş.

nazım'ın şiirinde de geçer:

'demek ki şile bezi
bir de memedin yüzü
bir de saman sarısı
bir de özlem kırmızısı
demek ki göçtü usta
kaldı yürek sızısı'

(bkz: haziranda ölmek zor)

büyük şairlere kendini aşık etmeyi başarabilmiş bir kadın o

tomris uyar kendisine şiir yazılan kadınların en şanslısıdır herhalde. kocası turgut uyar, tutkulu bir aşk yaşadığı cemal süreya ve ona olan ilgisi ve hayranlığını saklamayan arkadaşı ve belki de platonik aşığı edip cansever, yani şiirimizin 3 büyük ismi de satırlarında kendisine seslenmiştir.

sayım / cemal süreya

ayışığında oturduk
bileğinden öptüm seni
sonra ayakta öptüm
dudağından öptüm seni
kapı aralığında öptüm
soluğundan öptüm seni
bahçede çocuklar vardı
çocuğundan öptüm seni
evime götürdüm yatağımda
kasığından öptüm seni
başka evlerde karşılaştık
iliğinden öptüm seni
en sonunda caddelere çıkardım
kaynağından öptüm seni



bir bozuk saattir yüreğim hep sende durur / turgut uyar

herkes seni sen zanneder.
senin sen olmadığını bile bilmeden,
sen bile..
seni ben geçerken,
derim ki,
saati sorduklarında;
onu ”o” geçiyordur.
kimse anlam veremez.
tamir ettirmedin gitti derler şu saati.
ettirmek istiyor musun demezler.

bir bozuk saattir yüreğim, hep sende durur.

zamanı durdururum yüreğimde,
sensiz geçtiği için,
akrep yelkovana küskündür.
şu bozuk saat çalışsa benim için ölümdür.
bil ki akrep yelkovanı geçerse,
atan bu yüreğim durur.
bırak bozuk kalsın, hiç değilse;
bir bozuk saattir yüreğim, hep sende durur.

yaş değiştirme törenine yetişen öyle bir şiir / edip cansever

ben seni uzun bir yolda yürürken görmedim ki hiç
yağmurlar altında gördüm, kadeh tutarken gördüm de
bir kıyıya bakarken, bakarkenki ağlayan yüzünle
ve yarışırsa ancak monet'nin
kadınlarına yaraşan giysilerinle
gördüm de
ben seni uzun bir yolda yürürken görmedim ki hiç.

öyle kısaydı ki adımların, diyelim bir yaz tatilinde
bir otel kapısının önünde, tahta bir köprünün üstünde
bir demet çiçekle paslanmış bir kedi arasında
öyle kısaydı ki adımların
şöyle bir bardak yıkayışının vaktiyle
ölçülür ve denk düşerdi ancak
ben seni uzun bir yolda yürürken görmedim ki hiç.

yok bir yanıtın "nereye" diyenlere
bir buz titreşimi gibi sallantılı ve şaşkın
ve çabuk bir merhaban vardır bir yerden gelenlere
o bir yerler ki, diyelim çok uzak olsun
sen gelmiş gibisindir oralardan, otobüslerden
yollardan, deniz üstlerinden topladığın gülüşlerle
ben seni uzun bir yolda yürürken görmedim ki hiç.

seni görünce dünyayı dolaşıyor insan sanki
hani etiler'den hisar'a insek bile
bir küçük yaşındasın, boyanmış taranmışsın
çok yaşında her zamanki çocuksun gene
ben seni uzun bir yolda yürürken görmedim ki hiç.

mart ayında patlıcan, ağustosta karnıbahar
mutfağın mutfak olalı böyle
bir adın vardı senin, tomris uyar'dı
adını yenile bu yıl, ama bak tomris uyar olsun gene
ben bu kış öyle üşüdüm ki sorma
oysa güneş pek batmadı senin evinde
söyle
ben seni uzun bir yolda yürürken gördüm müydü hiç.

tehlikeli sayılmam artık
kalbimi kalın bir kitabın arasında kuruttum
dizlerinin sahibi.

bugün bir sene oldu babamı kaybedeli. babamsız geçen koskoca bir sene.. babamı bir senedir hiç görmedim. sarılamadım, öpemedim. babam 46 senelik ömrüne çok şey sığdırdı ama eksik kalan yarım kalan çok şey var. acısı hiç bitmedi sadece bu acıyla yaşamayı öğreniyorum. içimde oluşan boşluk hissi de öyle hiç azalmadı hatta gittikçe büyüyor. babamdan geriye ömür boyunca hissedeceğim koskocaman bir boşluk hissi kaldı. içimdeki boşluğu doldurmaya hiçbir şey yetmiyor. o boşluk o kadar fazla ki tamamen yüzleşmekten korkuyorum. inanır mısınız bir senedir babam dışında hiçbir şeye ağlamadım. ağladığım her şey babamla ilgiliydi. görsen baba bir senede o kadar çok büyüdüm ki. senin gibi hayat dolu, enerjik, neşeli bir insanın toprağın altında yatıyor olması çok zoruma gidiyor. yapacağımız, birlikte göreceğimiz daha çok şey vardı. seni çok özledim

bu aralar şahsımda tükenmek üzere olandır.

eski düşmanımın süregelen bi provokasyon eyleminin içindeyim. üstte bi arkadaşın da belirttiği gibi:

yüzümü ekşitmeden acıyı yudumluyorum.

bu tabiki sonsuza kadar böyle gitmeyecek. ateşi harmanlayan kişi kül olana dek, neden yaktın edaları ile beni provoke etmeye devam edicek. sabır taşımın çatlayacağı o muhteşem gün ise yaklaşıyor.

“karanlık aydınlığa kavuşur elbet, siz o gün bayramı kutlamayı görün!”

"böyle tutunduk ama balkon demirleri yeterince sağlam mı? bakayım.. sallanıyor gibi. neyse ben dizlerimle balkon duvarından destek alayım en iyisi. ama sanki geçenlerde balkon duvarı yıkılmıştı da biri yere düşmüştü. düşmemiş miydi yoksa? böyle de yaşanmaz ki ya, içeri gidiyorum ben!"

türkü saatlerini bir süredir mütemadiyen kaçıran bana, bu hafta tesadüfen denk gelmek çok sevindirdi.
özlemişim.

algoritmayı sevsem mi sövsem mi bilemedim. rütbemin adı. daha sabah hiç bir fikrim yoktu demir leydi ne demek diye. sırf got izledim diye verilmemiştir, o kadar basit değildir dedim. aydınlandım, teşekkürler yeşil evham.

şuan hala nötr’üm rütbem konusunda. süt hırsızı olmak istemem, ütü masamı da paylaşmam. bilemedim.