suits dizisinin ana karakterlerinden biri olan harvey specter’ı gabriel match canlandırmıştır. gabriel match 1972 yılında amerika’da doğmuştur.
karakterin en büyük korkusu terkedilmektir.
bu korku geçmişte annesinin babasını aldatmasıyla başlamıştır. b
abasına büyük bağlıdır fakat uzun bir süre babasını uyarmayarak aldatılmasına sebep olmuş her şeyi babasına açıkladıktan sonra yaşadığı yeri bırakıp jessica pearson ile tanışan harvey yaşayan efsane olan avukatlık serüvenine başlamıştır.
onu alıp hukuk fakültesine yazdırarak hukuk dünyasının en iş bitirici, gözü kara ve kazanmak için her şeyi yapabilecek biri haline getirmiştir.

adını her zaman duvara yazdırıp yöneticilerden biri olmak isteyen harvey bir süre sonra bu hedefine ulaşacaktır. her kademeyi hızlı hızlı atlayarak tüm amerika’ya ismini duyurmuştur. karakterin asıl macerası polisten kaçan mike ross’u işe alarak başlamıştır.

mike ross’u hukuk fakültesini okumamış olmasına rağma stajyer olarak işe alarak onun için birçok savaşa girmiş, işini tehlikeye atmış yine de yarı yolda bırakmamıştır. mike ile en önemli ortak özellikleri kendilerini beğenmiş olmaları ve sürekli filmlerden alıntı yapmalarıdır. her işte sorunlar çıksa bile bir şekilde sorunların üstesine gelmeyi başaran bu karakterler birbirlerine o kadar sadıktırlar ki mike hapis yatma pahasına onu satmamıştır.

dizideki en etkili sahnelerden biri olan mike’ın karşı avukatla anlaşma yaparak harvey’nin hayatını mahvetmek istemesidir. tabii ki onu orada bırakmayan karakterimiz sonrasında mike’ı hapisten çıkararak onu gerçek bir avukat yapmak için çalışmalara başlamış ve bunu gerçekten başarmıştır. bir süre sonra mike ve donna onu terketmiştir ve panik atakları başlamıştır fakat geçmişten gelen terkedilme korkusu yüzünden bu panik atakları atlatmakta epey zorlanmıştır. donna’yı içten içe her zaman sevmektedir fakat bir türlü ikisi de birbirine itiraf edememektedir.

valla normalde de 9 aydır dışarı çıkmadığım için her gün ne yapıyorsam onu yapacağım.

olmadı mı bir banka oturup ağladığın, düşlemedin mi yağmuru?
geçip karşısında kollarını bağladığın
ve hiç kopmadı mı seni hayata bağlayan sicim
ya da yaktığın sayfaların birkaç güzel için.

gerçekten böyle bir gerçek var maalesef. bir konuda yardıma ihtiyacımız olduğunda nasıl başkasından yardım isteyebiliyorsak ya da bir yerimiz ağrıdığınca, hasta olduğumuzda nasıl hekime gidiyorsak ruh ağrısında, bazı şeyleri çözmekte zorlandığımızda ya da travma yaşadığımızda da psikiyatrist/psikolog ile görüşmemiz gerekir.
ki toplumumuzda gerçekten hasta olan insanlar tedaviyi reddettikleri için onların hasta ettiği insanlar terapi görüyor genellikle.

(bkz: biseksüelim biseksüelim ki sormayın)
yapmasam olmazdı sözlük, vurmayın..

hayatın düşündüğünden çok daha farklı şekillenecek, plan yapma ve akışa bırak. yapamam dediğin, adım atmaya korktuğun her şey olumlu yönde evrildi. kendini sevmeyi öğren, bunun için çabala, sen çok değerlisin.

pringles, milka yiyemeyen, pikoyla mutlu olan yazarlarımız sayesinde desteklediğim iddiadır.*

coğrafya ve gezi konularında katkıda bulunabilirim, resmen sözlük yürümüyor koşuyor koşuyor.

askere gitmeden önceki hayatımda başıma gelmesinden en korktuğum şeylerden biriydi. askere gitmeden kırk beş gün önce ben ayrıldım da neyse ki korktuğum başıma gelmedi.

tenha bütün sokaklar. nice mazlumları hiç ettiler.

...
senin beni anlamandan geliyorum,
çok demek isterdim.
çok demek isterdim bir cümle kurdum sana doğru
yüzün parlayıverdi
uğrayıverdim birdenbire haylaz bir çocukluğa.
-çocukluktan gelmemişçesine duran yüzler gibi görünüyor dünya.-
çokça imha çokça işgal.
çokça kırılmıştır,
kalbimizi alıp içine koyduğumuz vazolar.
çokça kırılmışlıklardan gözyaşlarıyla bir tavan arasından,
koşar adım geliyorum.
...

şuraya aylarca durmadan yazabilirim bir sürü şey.

ben cocukken annemden önce ölmek isterdim hep cünkü o acıyı kaldıramam derdim sonra bir gün kafaya dank etti ne kadar bencilce sevdiğim ve annem benden önce vefat etti.

anneniz vefat etti başınız sağ olsun sözünü duyunca ilk önce anlamıyorsunuz, idrak o noktada duruyor öylece ama şerefsiz bir morg görevlisinin ki ülkenin en iyi hastanelerinden birinde "cenazeyi tabuta kendiniz koyuyorsunuz" dediğinde o bez parçasını yırtıp son defa dokunmak istiyorsunuz annenize.

ben çok garip şeyler yaşadım hayatımda ama bunun verdiği çaresizliği veren başka bir duygu olmamıştı ve olmazda sanırım.

bazı ülkelerde okul asmak ciddi bir durumdur. okul asılınca veli aranır, hatta para cezası bile verildiğini duymuştum. hatta bazı asya ülkelerinde, serumla dahi okula gidildiğini, bu konuda iltimasın olmadığı biliniyor. sistemde disiplin oluşturulmadığı için tablonun bu şekilde olduğunu düşünüyorum.

asıl adı nagoya kadınlar maratonu (the nagoya women's marathon) u olan bu maraton 2010 yarışına kadar 名古屋国際女子マラソン veya nagoya kokusai joshi marathon isimleri ile anılmakta idi. bu maratonda diğer klasik maratonlar gibi 42.195 m dir. sadece kadınlara özgü olan bu maraton her yılın mart ayında japonya nın nagoya kentinde yapılmaktadır. yarı maraton 21.0975 m) ve çeyrek maraton (10.500 m) içeren nagoya şehir maratonu ile aynı anda gerçekleştirilmektedir. nagoya kadınlar maratonuna sadece kadınlar katılmakta iken nagoya şehir maratonu nda hem kadınlar hemde erkekler koşabilmektedir. bugüne kadar en iyi derece 2020 yılında mao ichiyama ya ait 2:20:29 luk skordur. 2021 yılında koşuyu 2:21:51 sürede mizuki matsuda birinci gelmiştir. dünyanın en büyük kadın maratonu olma özelliği taşıyan bu maratonun birincisine verilecek olan ödül 2022 yılı için $250.000 dır. ödüle ilişkin haber linki burada olmakla birlikte koşmak isteyen türk kadın sporucuları için linkini buraya bırakıyorum.



japonlar genel bilinen etiyopya gibi ülkelerin aksine koşu sporunda çok başarıldırlar. ve dünyanın en çok maraton koşulan ülkesi japonyadır.

arkadaşın sandığın kişi ile evlendiğin an*.

hayatım çok sürükleyici ama yerlerde.

zaten bugün çok yürüdük spor yapmaya gerek yok.

anonim ortamların, insanları, meraka ve gözde büyütmeye yöneltebilen ortamlar olmasıyla alakalı bir olay olduğunu düşünüyorum. merak dediğin şey hayranlığa giden yollardan biri. hormonlar arşa çıkar bu merak edilene ulaşma isteğiyle. hele bir de duygusal açlığın varsa tutulursun.

sozluk ortamlarinda takilip da sosyal medyaya eskisi gibi bakmadığını belirten kişilerin yazılarını okumuşluğum var. sebebi gizemin bagimlilik yapici etkisi, bir ekranın icinde binlerce insan konusuyor ve cogu da birbirini tanimiyor. bu enteresan bir olay degil mi?

işin ucunda bir çuval patates de bulabilirsin.

(bkz: etraf yine ekşi ekşi koktu)
(bkz: yoğurdun ekşi değilse başlığın niye ekşi)
(bkz: uludağ - ekşi arasında kalan yazar serzenişleri)
(bkz: bir bitmediniz arkadaş)
(bkz: haydi ben kaçtım)