doğrusunu yapan insandır.

adı üstünde ''özel'' yani herkese hatta hiç kimseye anlatılmamalı.

trt avaz'ın 6. yılını ve nevruz'u kutlamak için, 21 mart 2015'te yayınlanan şarkıdır. hazırlığı üç buçuk ay sürmüştür ve 8 farklı ülkeden 9 sanatçı katılmıştır. söz ve müziği irfan gürdal'a aittir.
katılan sanatçıların isimleri;
-ahmet tuzlu/ırak
-yerkin maulen/ özbekistan
-irfan gürdal/türkiye
-elnera xelilova/azerbaycan
-alash uly/kazakistan
-eldin hüseinbegovic/bosna hersek
-gülzade ryskulova/kırgızistan
-ogulbibi reyimowa - nuryağdı recebov /türkmenistan

sözüyle, müziğiyle, sanatçıların yorumuyla, kısacası her şeyiyle ben çok beğendim.* hele o 2:56-3:11 arası beni benden alıyor. alash uly'de grup üyesi olsam sonda ağız kopuzu çalan abinin yerinde olurdum muhtemelen.* ilk fırsatta ben de öğreneceğim, kalimbadan kopuza geçmek biraz zor olacak ama "ne kadar zor olabilir ki ya" diye kendimi gazlıyorum. biliyorsunuz insanın kendini gazlaması önemli.* klipte bulunan sanatçıların telaffuzları çok güzel, gülümsetiyor dinlerken. irfan gürdal'ı ayrı tutuyorum tabi ki, o gülümsetmiyor. aksine sesini duyunca esas duruşa geçiyorsunuz.*

bir süredir öz özüne danışma biraz da sözlükte danış diye gazlıyorum kendimi, sonra susmam zor oluyor. o yüzden hemen videoları bırakıp kaçayım ben.
heh belirtmeyi unutmuşum, iki versiyonu var videonun. ikisinin sözleri de aynı, sanatçı sıraları değişiyor sadece, birde 1-2 sanatçı farkı var. yani birinci versiyonda olan 2 sanatçı ikinci versiyonda yok. ikisini de dinlemenizi tavsiye ederim o yüzden.
1.versiyon
2. versiyon

belirtmezsem içimde kalır notu: alash uly'e dikkat edin, ilerleyen günlerde kendileri için başlık açacağım o kadar kıymetliler.*

ayağına dambıl düşürmeyi düşünebileceğini tip. öldüresiye dövmek ve o sürekli konuşan çenesini 4 parçaya ayırmak isteyebilirsiniz. öyle azimlidir bu hanzolar.

bir trollden beklenmeyecek uzunlukta bir tanım. emek var emekkk!

mod.ların istediği tanım: bir yazardan yöntem tavsiyeleri.

duygularımı yavaş yavaş yitirdiğimi ve donuklaştığımı, hiçbir şeyden eskisi kadar zevk alamadığımı düşündüğüm yani hüzünlenmenin bile içimden gelmediği bir dönemde tanıştım zweig'in olağanüstü bir gece'si ile. içimde bir şeyler yapma isteği varsa bile, yani o ışık varsa bile bir türlü karanlığa süzülmeyi başaramamıştı. karşıma olağanüstü bir gece çıksın istiyordum, beni eski duygulu zamanlarıma götürmesi için. hiçbir şey hissetmemek öyle korkunç bir durumdu ki...

"bu olağanüstü gecenin ansızın karşıma çıkarttıkları, kapanıp kalmış ruhumun birdenbire açılması, geçmişimin en karanlık yanlarının, en gizli dürtülerimin şimdi apaçık karşımda duruyor olması tuhaftı." diyor kitap karakteri. kitabın başından itibaren o geceyi merak ediyorsunuz elbette. fakat o geceye kadar karakterimiz kendisinden bahsediyor. zweig'in psikolojik, nahif ve yerinde betimlemeleri o kadar kalbime dokundu ki. ve karakterle ortak yönlerimiz olduğunu görünce daha bir bağlandım kitaba.

kısa bir kitap olduğundan bir oturuşta bitecek olsa da sonrasında insanı düşünceler ve sorularla baş başa bırakıyor. bazen kısa kitaplar birçok uzun kitaptan daha uzun olabiliyor. olağanüstü bir gece tam olarak öyle bir kitap. bir insanın iç dünyasını bu kadar ayrıntılarıyla işleyip zihnimde müthiş bir canlandırma uyandırdığı için rahatlıkla önerebilirim.

lise 3 son cuma, herkes gitti okuldan bir biz kaldık 4 kişi. üst kattaki sınıfları tek tek gezip elimize geçen sıraları, masaları, sandalyeleri hatta öğretmen masasını bile camdan aşağı atmıştık okulun arka tarafına 3. kattan.

sonradan düşününce iyi cesaret etmişiz, birisi görse yakalasa bizi devlet malına zarardan baya canımızı yakarlardı.

dertleri, birbiri ile kıyaslayarak teselli olunan bir avuntu sözü. ayağın kırılmıştır, üzülme dersin kafanda kırılabilirdi. mesela 100 lira kaybedersin boş ver dersin, ya 100 dolar olsaydı gibi.
bu güzel söz güzel bir şarkı içinde geçer. şöyleki;
beterin beteri var haline şükret dostum,
yıllardır mutluluğun her gün peşinden koştum.
daha birçok derdimi ben sanaanlatmadım,
genç yaşta saçlarımı boşuna ağartmadım.

eski bir portekiz sömürgesi olan bir güney amerika ülkesi. etnik yapısı farklılıklar barındırır. eski portekiz sömürgecilerinin torunları olan beyazlar, göçmen olarak yerleşen almanlar, italyanlar japonlar, siyahiler, melezler ve yerlilerden oluşan zengin bir ırk dağılımı vardır. sömürge zamanlarında başlamış olan ve türlü aşamalar içeren bir tekelci tarım uygulanmıştır. bu tekelci tarımın aşamaları olarak önce tropikal ormanlar işletilmiş, sonra da sırasıyla şekerkamışı, kauçuk, kahve tarımı yoğun duruma gelmiştir.

dışarıdan bakınca amazon ormanlarındaki papağanları kadar rengarenk bir ülke ama madalyonun ters tarafından bakılınca da suç oranı en yüksek ülkeler listesinde üst sıralara oynuyor. favela denilen gecekondu mahalleleri gasp ve uyuşturucu olaylarının arka bahçesi. seksenli yılların meşhur şarkısı lambada'yı söyleyen kadın solist, gaspçılar tarafından öldürüldükten sonra aracının içinde ateşe verilmişti.

bundan başka da, brezilya dünyanın en iyi, fırtına gibi futbolunu oynayan, fabrika gibi en büyük futbol yıldızlarını üreten bir ülke. bir anakaranın üçte biri büyüklüğü kadar bu devasa ülkede, çarpık kentleşmenin yol açtığı, katili, hırsızı, uyuşturucu satıcısı vb. her türlü suçlunun fink arttığı o sersefil gettolarda, gecekondu mahallelerinde pele gibi, didi gibi, garrincha gibi pek çok futbol efsaneleri yetişmiştir.

en son buraya yazdığım zaman iyiydim tekrar savaşmaya başladım demiştim sanırım. kabus gibi bir 4 gün daha geçirdim. yalan söylerken insanları kandırırken herkes bana inanıyordu. 1.5 aydır iyileşiyorum ve dürüst olmaya başladım bu sefer ailem dahil kimse inanmıyor. trajikomik. sol gözümde yine bir şiddetli kanama oldu ve yine ameliyat etmeyi istemiyor gittiğim hastane. dedim ne yapmayalım? hastaneyi değiştirme zamanım geldi dedim. ne lazım? para. ee o da yok. annemin yanına gittim. geçmişi unuttuk. tamam hastalıktan dolayı böyle olmuş sıkıntı yok denildikçe geçmişe döndüler. vurdukça vurdular. en sonunda bende döndüm geçmişe aile savaşı çıktı. zaten derdim yok ya hiç bir sorunum yok birde bu çıktı ortaya. neyse dün benimle aynı yaşta 2 çocuk sahibi ata kardeşim vefat etti. annem ağlıyor. bak anne dedim al işte hayat bu kadar saçma. sabah vardı şimdi yok. boşverin artık benim hastalığımı geçmişimi herşeyimi. ben sizi affettim. sizde beni affedin. ameliyat için gereken desteği vereceklerini söylediler. bir insan giderken bile dünyaya insanlara bir şekilde etki ederek gider. rahmetli iyi adamdı. severdim. hatası ile günahı ile sevabı ile erken yaşta gitti misafir olduğumuz dünyadan. ben 4 defa ölümün kıyısından döndüm. sadece daha fazla yaşamak istiyorum. henüz çok erken gitmek için. yorgunum kusurlarım var hatalarım var ama zamanım henüz gelmedi. yine savaşacağım. benim huyum bu. mücadele etmek benim hobim. o yüzden geçmişi bırakın biraz anı yaşayın. bu arada birisi var *) )10 sene sonra ilk defa bir kadın ile konuşurken sesim titriyor. ne yapacağımı ne diyeceğimi bilemiyorum bazen. o eski çocuksu hal ve hareketlerimi çok özlemişim. olur mu olmaz mı bilemem ama bana bu hisleri tekrar yaşattığı için teşekkür ederim ona.

günaydın sözlük,
güne azıcık güzel başlamışken korktuğum ve iki gündür işaretlerini gösteren şey oldu ve kronik rahatsızlığım bir anda hello ben buradayım dedi.
şirkette yada evde olsam başa çıkabilirdim ancak serviste olunca gözümden pıtır pıtır yaşlar damlayarak eşime döndüm* dikkatimi dağıtmasını istedim. biraz işe yaradı. işe geldim daha iyiyim ancak hala pek keyifli değilim. bugün de böyle geçsin madem.

aaaaaaa imdat yukarıda yazılanlar ne ne oluyor arkadaşlar ya böyle bu insanlar ne ara bu kadar yobazlaşmaya başladı. seks yapmak isteyen yapar istemeyen yapmaz, size mi kaldı ya. bak çocuk mutlu olmuş paylaşmış. biz hep çıkmaza sürüklenen ekonomimizi mi konuşacağız. normal şeyleri konuşmak suç mu olacak. biri demiş sarılırken etrafı kollardık diye. sarılmak kötü bir eylem mi? sarılmayalım mı, seks olmasın mı, sevip sevilmeyelim mi? peki size soru nasıl üreyeceğiz arkadaşlar? onu geçtim insanlık olarak bu içgüdüsel olarak yükleniyor zaten.
lütfen biraz daha bireysel olarak bakalım hayatımıza ben neyim ki milletin hayatı hakkında söz sahibiymişim gibi konuşabiliyorum, diye düşünmek lazım sanki.

bulutların üstünden
bıraktım ben kendimi
...

rönesans ve erken barok'ta yaygın, birçok vokalden oluşan müzik türü.

şuraya bir adet benle ilgilen kedisi bırakıyorum.

mama parası kazanıyoruz sana. dur iki dakka!

bir şey ayrı yazılır ama ille de ayrı değildir iki sözcük birbirinden. zaten ikisi arasına giren mesafe onların birbirlerinden uzak olduğu anlamına da gelmez. çünkü her şey zaman meselesidir ve mekan, üzerinde uzlaşılmış bir yalandır.

gece gece sevdiğim sözleri ve sözcükleri aklama işine girdiysem ve bunun nedeni yağmursa yapılacak bir şey yoktur aslında. en iyi bildiğim şeyi yapıp yazdıkça yazacağım.

bir şey güzeldir; çünkü kendi başına bir anlama gelmezmiş gibi görünse de anlamını bilmediğimiz her sözcüğün anlamına gelebilir. az şey midir bu?

bir şey ayrı olduğu halde bir arada olmanın da bir metaforu sayılır. sayılmaz belki ama ben sayılsın istiyorum. ayrı ama birlikte, zamana mahkum ve mekana isyankar. taş kesil ulan!

düşünüyorum da, müthiş bir şey. en sevdiğim kitap isimlerinden biridir bu. bu gece serbest çağrışım gecesi. kedilere pizza verip ayarlarını bozabilirim mesela yazdığım tanımda. ama yapmayacağım bunu. çünkü daha önce çok güzel bir şekilde yapıldı bu.

eğer en sevdiğiniz kitap isimlerinden birinde bir şey sözü geçiyorsa ona sahip çıkın. çünkü söylemek istediğim bir şey var.

ekşi'de yüzlerce farklı şekilde açılan exxen başlıklarını görünce; birçok yazar gibi ben de kendi kendime "kesin para ile entry giriyorlar be." diyordum.

ama anlıyorum ki mevzu para değil, popülizm arkadaşlar. popüler olanı pompalayın ki açtığınız başlıklar, yazdığınız entryler bol keseden hit alsın. aferin böyle devam!

exxen başlığı altındaki entry sayısı, youtube ve netflix başlığındaki entry sayısının 2 katından fazla.

fiziki anlamda çok da 'vay anasını' olmayan ancak kendinden emin duruşlu kadın/erkeklerin güzel/yakışıklı bulunması durumu.

*

yaklaşık olarak çiğ köfteci açmamış kişi sayısı kadar kalmıştır. herkes video çekiyorsa bu videoları kim izliyor o zaman sorusunu da akıllara getirir.

başlık altındaki yorumların ekserisi (bkz: altyazılı hayvan belgeseli) hissi veriyor. izlemesen de izlemiş kadar oluyorsun.

kendi youtube kanallarından görsel örnek: buradan