dar kapı

andre gide tarafından kaleme alınmış eser.

ikili insan ilişkileri, özellikle aşk ve sevgi konusunda erkek ve kadın davranışları üzerine bir eser.

uzun zaman önce okudum. ama üzerine çiziktirdiğim için ve dar kapı'ya farklı açıdan baktığım için aklımda hâlâ yer ediniyor kendine.

“dar kapıdan girin. çünkü yıkıma götüren kapı geniş ve yol enlidir. bu kapıdan girenler çoktur. oysa yaşama götüren kapı dar, yol da çetindir. bu yolu bulanlar azdır.”

matta'da geçen bu ayetler izlek olacak şekilde tanrı yoluna gitmek için sevgilisinden vazgeçen bir kadını anlatıyor.

ama benim burada eleştirim şu anlamda;

doğru hatırlıyorsam, karakterlerin ikisi de çocukluk arkadaşı ve aşkları bu dönemden beri devam ediyor. isim de konuluyor ama kadın sonrada ben tanrı yoluna gireceğim diyerek erkeği bence ekiyor. ilişkiyi sonlandırıyor.

ama sormak istediğim soru burada şu;
kadının tekil olarak buna hakkı var mı?

başkasının hayatına girerek, uzunca bir süre birlikte bir hayat paylaşarak zaman geçiriliyor. sonra ben şöyle yapacağım diyerek ekiyor. aynısı diğer karakter tarafından da yapılsa bile doğru olmadığı kanısındayım.

tek başınayken kişi istediği kararları alıp, istediği şekilde hayatını devam ettirebilir. ama bir başkasıyla ortak bir hayat yaşayacaksa bence bazı kararlarında tekil ama diğer bazı kararlarında da ortak bir görüş birliğine varılmalı. bunun yolu birey olarak kendini gerçekleştirme sürecinde belli bir olgunluk kazanmış insanların "vermesinden" geçiyor. erich fromm sevme sanatı'nda bundan bahsediyor. (bu dediğim zaten ataerkil, erkeğin egemen olduğu muhafazakâr toplumlar için geçerli değil)

okuduğum zaman dar kapı bu muydu dedim. kendi payıma düşeni aldım.