1.
doğum tarihimiz var diye yaşadığımızı sanıyoruz. okuyoruz, çalışıyoruz, borç ödüyoruz, herkese yetişiyoruz...
peki ya kendimize?
biri çıkıp "peki sen ne istiyorsun?" diye sorduğunda çoğumuz susup kalıyoruz. bir ömür başkalarının tebessümü, evin düzeni, işin takvimi derken hep bir şeylere koşturuyor, en çok da kendi hayatımıza geç kalıyoruz.
bazen durmak gerekir. üstümüzdeki tüm kimlikleri bir kenara bırakıp sadece kendi sesimizi duymak için...
sahi, sen en son ne zaman kendin oldun?
peki ya kendimize?
biri çıkıp "peki sen ne istiyorsun?" diye sorduğunda çoğumuz susup kalıyoruz. bir ömür başkalarının tebessümü, evin düzeni, işin takvimi derken hep bir şeylere koşturuyor, en çok da kendi hayatımıza geç kalıyoruz.
bazen durmak gerekir. üstümüzdeki tüm kimlikleri bir kenara bırakıp sadece kendi sesimizi duymak için...
sahi, sen en son ne zaman kendin oldun?
devamını gör...
2.
sanırım bugün.. cadılığımla, bildiğimi okumamla tam olarak kendimdim.
hem ben rol yapamıyorum ya. ağzım sussa gözlerim ele veriyor düşüncelerimi.
orcinal, hasarsız, kendi mallığım tüm yaşadıklarım. babadan kalma en büyük mirasım bu.
hem ben rol yapamıyorum ya. ağzım sussa gözlerim ele veriyor düşüncelerimi.
orcinal, hasarsız, kendi mallığım tüm yaşadıklarım. babadan kalma en büyük mirasım bu.
devamını gör...