viva zapata yazar profili

edirnekapı kuş pazarı...
kimi tiyatro sever kimi sinema...
kimi avm' lerde gezmeyi.bir değişiklik olsun dedik bu hafta sonu...
her çeşit kuş,ilaç ve yem bulmak mümkün.
yurdumdan insan ve kuş manzaraları...

bugün seni iki kişi sordu,adresini istediler. ben sadece adresini değil cep numaranı bile verdim.
seni nasıl bulacaklarını tarif ettim hatta
neden istediklerini sormadım bile.
seni nereden tanıdıklarını da bilmiyorum.
onlara inandım çok samimi geldiler bana.
kızmadın değil mi?
şimdiye sana ulaşmış olmaları lazım.
dün gece yola çıkmışlardı.
ha unutmadan.
birinin adı mutluluk
diğerinin adı da sevgiymiş
2026’de sende kalacaklarmış... !
mutlu yıllar..

yürüyüş yapılabilir ki yapılsın. anlamadığım bilal erdoğan hangi sıfatla orada konuşma yapıyor?
şimdiye kadar gelen cumhurbaşkanlarının hangisinin oğlunu tanıdık bu güne kadar?
akepe'yi bitirecek en iyi hamle bilal erdoğan'ın parti başına geçip cumhurbaşkanlığına aday olması..

kandiller. olmayan şeyleri kutlamakta üstümüze yok.
özellikle (bkz: regaip kandili) peygamberin ana rahmine düşmesi....

günaydın. sağlıklı mutlu huzurlu bir yıl olsun...

kardeşi yasin ile birlikte,az da olsa seyretme şansını bulanlardanım.
ışıklar içinde uyusun...

sevenlere
sevilenlere
özleyip gelenlere
gelmek isteyipte gelemeyenlere
sevdiklerinden uzak düşenlere
sabırla bekleyenlere
ilk mesajı atmaya cesaret edemeyenlere..
uzundan kurtulmak isteyenlere...
olmasa da, oldurmaya çalaşanlara
onsuz yapamayanlara
gözleri dolu dolu olanlara
içmeden duramayanlara
düşünmeden yapamayanlara
asgari ücretle geçinmeye çalışanlara
atanamayanlara...
umudunu bırakmayanlara .
soğuğa katlananlara.
yeni gelecek yıla..
herşey dilediğiniz gibi olsun...
afiyet olsun....

yeni yılın size ve sevdiklerinize sağlık, huzur ve neşe getirmesini dilerim. tüm hayallerinizin gerçeğe dönüştüğü, umut dolu bir yıl olsun; mutlu yıllar!

çelik kubbe ye rağmen insansız hava taşıtı * ülkenin başkentine kadar gelebiliyorsa herşey olabilir...

belliydi bekliyorduk. "görünen köy kılavuz istemez" derler bizde .
hepimizin aklında aynı soru?
neden ağır suçluları serbest bıraktılar?
çünkü bu rejim için tehlikeli değiller..
cinayet, tecavüz, uyuşturucu, hırsızlık…
bunlar rejimi tehdit etmez.
hatta tam tersine:
kaos, suç ve güvensizlik otoriter rejimlerin işine yarar.
çünkü toplumun korkması işlerine gelir.
siyasal talebi bastırır. o yüzden katilleri serbest bırakıp düşünce suçlularını içerde tutarlar..
onlar için en büyük tehlike düşünce suçudur
çünkü düşünen adam halkı örgütler,hesap sorar.kötü düzeni eleştirir ve en önemlisi biat etmez.
o yüzden onlar tutuklu kalmalıdır..
serbest bırakılan insanlara bakın..
sorgulamayan,bireysel şiddete meyıllı,örgütsüz
kolay yönlendirilen.
tam olarak istedikleri gibi.
düşünce cezalandırılıyor suç normalleşiyor..
utanmaz bir toplum yetiştiriliyor.
nitekim özlem zengin kendi ağzıyla dedi " utanmıyoruz" diye..
toplumu ahlaki ve zihinsel olarak çökertiyorlar.
çünkü:
cehalet itaat eder, bilinç hesap sorar.

buradan

“mutluluk bir armağandır ve işin sırrı onu beklemek değil, o geldiğinde ondan zevk almaktır.” *
karın tadı yerine soğunu çekenler burada mı?
kar yağmayacak belli mutlu olmak için beklediğimiz diğer şeyler gelse bari...

günaydın dostlar...

''özgürlük, onu savunma cesaretini taşıyanların hakkıdır.''

acının en tatlı hâli...

ilk etapta 55 bin. peyderpey sayı 236 bin civarında...
mutlu musunuz "yetmez ama evet" diyenler?

yer yerinden oynuyor haksız yere tutuklanan büyük bir kulübün başkanı var, amerika'dan döner dönmez okan buruk’a bile cevap verecek kadar küçülen tff başkanı böyle büyük bir olay karşısında nerede?
türk futbolu kimlerin eline kalmış, bu işler sokak kabadayısı gibi ileri geri konuşmakla olmuyor. kriz dönemlerini adaletle yönetmekle oluyor.
elma dersek çık, kokain dersek kaç, kaç ki sıra sana geliyor.

xıv. louis döneminde bir mahkûm, idama mahkûm edilmişti.
son gecesini geçirmek üzere, kalenin taş duvarlı hücresine kapatıldı.
demir parmaklıklar arasında sessizce oturuyordu.
bir adım ötede ölüm, bir nefes ötede umut vardı.

gece yarısı, hücrenin kapısı gıcırdayarak açıldı.
içeri kral louis girdi.
altın işlemeli pelerininin uçları taş zemini süpürüyordu.
mahkûmun karşısına dikilip yavaşça konuştu:

“–sana bir şans veriyorum.
bu hücrede bir çıkış var.
onu bulabilirsen, hayat senindir.
bulamazsan, sabah cellat seni alacak.”

kral ve muhafızları çekilip gittiler.
mahkûm zincirlerinden kurtulmuştu — ve umudun zincirine vurulmuştu şimdi.

tüm gece boyunca taşları söktü, duvarları yokladı, yer altına indi.
bir kapak buldu, bir tünel açıldı; sürünerek geçti.
nefes nefese…
bir merdiven, bir demir pencere, bir karanlık koridor…
her umut, bir çıkmaz sokağa çıkıyordu.
elleri kan içinde, dizleri yara içinde kaldı.
ama yılmadı.
çünkü “çıkış var” demişti kral.
sabah güneşinin ilk ışıkları hücreye süzülürken, yorgunluktan yere yığıldı.

kapı gıcırdadı.
kral louis tekrar karşısındaydı.

mahkûm gözyaşları içinde haykırdı:
“–beni kandırdın! hiçbir çıkış yoktu!”

louis gülümsedi.
“–yalan söylemedim.
çıkış oradaydı.
kapın zaten açıktı.”

biz insanlar da bazen kendi hapishanemizi
inşa ederiz.
anahtar cebimizdedir ama biz tüneller kazar, duvarları yoklarız.
oysa özgürlük, çoğu zaman en sade yerde, görmeyi bilmeyen gözlerimizin önündedir.

“asıl esaret, duvarların ardında değil, insanın kendi içindedir.” der.

alıntı...

güzel bir gün olsun günaydin umutla dirençle sevgiyle....

jilet kuşkusuz keskindir ama bir ağacı kesemez. balta güçlüdür ama bir insanı tıraş edemez.herşey kendi özel amacına göre değerlidir..
kendinizi başka insanlarla kıyaslamayacağınız bir hayatınız olsun .
hepiniz değerlisiniz....
neden ben bu hayatı yaşıyorum diye sorgulayacağınıza günün tadını çıkarmaya bakın.
günaydın sözlük...
bol bol güleceğiniz bir gün olsun..