viva zapata yazar profili

bir aslan miyav dedi minik fare kükredi
fareden korktu kedi
kedi pırrr uçuverdi..

türkiye cumhuriyeti'nde tırnak makasından alınan özel tüketim vergisi ne kadar biliyor musunuz?
%20 ötv %20 kdv
peki özel bir jet alırsanız ötv' si ne kadar?
0 yazıyla ( sıfır)
milyarlarca liralık özel jetlere binenler devlete ötv ödemezken, tırnak makası "tehlikeli lüks tüketim" maddelerine girdiği için %20 ötv ve üstüne bir de %20 kdv yapıştırıyor devlet.
sen ofiste tırnak makasının kaybolmasına üzülürken, asıl bu memlekette üzülmemiz gereken kaybolan adalet ve mantık..

ankara büyükşehir belediyesi'nin eski başkanlarından melih gökçek'in kardeşi deniz gökçek yaşamını yitirmiş..
kardeş kaybı hiç bir şeye benzemez. umarım en kısa zamanda kavuşur kardeşine...
buradan

hayatta insan babasından pek çok şey devralır.
kimi zaman geride bıraktığı birkaç silik hatırayı, kimi zaman duvardaki saatten kalan o sessiz mirası...
ama babadan kalan en kıymetli, en silinmez hediye benim için şüphesiz genleridir.

terasta yerim kalmadı çiçek için. bu sadece kadraja sığanlar.

"şanımız var bu âlemde
oturmuşsak baş köşeye
sarhoşuz sanma
ayyaşız sanma
bakıp aldanma
bizi boş sanma
ama yine şişe bitecek
yine sabah olacak
yine gece olacak
yine şişe dolacak"

kayahan/ yine şişe bitecek

bir abi sitemiyle, sol flamede "günün ayetleri" başlığına neşter vuruyoruz. sabaha ayet, akşam ayet derken alt alta yığılan o tekdüzelik inanın insanı boğuyor; çünkü asıl mesele kelamın kendisinde değil, her yere gömülmesinde.
​"imrâr-ı lâyetenahenin kurbu meşakkattir, isrâr, hem dinde hem sevgide helâk getirir."
​eskiler böyle derdi; bugünkü türkçeyle, "sonsuzluğun veya sonsuz işleri uzatmanın baskısı hem dinde hem aşkta sıkıntı getirir.."
manasına gelir. inatla ve zorla yapılan işlerin, riyazetin veya ibadetin o saf samimiyetini yitirip boğucu bir yüke dönüştürüyor.
aynı şekilde, karşılıklı rızaya ve gönüllülüğe dayanan sevgi bağlarında da zorlamanın iki tarafı yavaş yavaş yıpratıp bitireceğini anlatıyor..
​ayet paylaşmanın, güzel bir mana bırakmanın elbette başımızın üstünde yeri var. lakin işin boku çıkınca iş değişiyor. günün ayeti, sözlüğe bir ayet bırak, sabaha bir ayet bırak... hepsi alt alta gelince insanın gına getirmesi kaçınılmaz oluyor. malum, bizim yazarlarımız genelde kibar takılır, elitisttir, çoğunlukla ses çıkarıp hır gür çıkarmak istemez ama bu kadarı da manzarayı bulandırıyor.
​az ama öz, tam kararında olması daha çok işe yarar..
bu sadece ayet için değil sürekli bir birine benzeyen başlıklar içinde geçerli..

nasıl diyordu uçurtma avcısı'nda?
''yalnızca bir günah vardır, tek bir günah. o da hırsızlıktır. onun dışındaki bütün günahlar, hırsızlığın bir çeşitlemesidir...
bir insanı öldürdüğün zaman, bir yaşamı çalmış olursun, karısının elinden bir kocayı, çocuklarından bir babayı almış olursun. yalan söylediğinde, birinin gerçeğe ulaşma hakkını çalarsın. hile yaptığın, birini aldattığın zaman doğruluğu, haklılığı çalmış olursun.''

insanın hasan gibi dostları olmalı...

mecnun'a dönmüşüm/ tolga sağ

gününüz harika geçsin.
günaydın....

artık hiçbir şey eskisi gibi değil.
ben de öyle.
çok dikkat etmiyorum uzun süredir kendime...
kılığıma kıyafetime…
çorapsız da basıyorum artık yere.
eskisi gibi de korkutmuyor beni ne grip ne nezle.
nane limonun iyi gelmediği daha büyük sıkıntılarım var herkes gibi benim de.
takılmıyorum artık şu her kış ve bahar şişen bademciklerime.
çok sıcak ya da soğuk şeyler yiyip içmem, hepsi bir kaç gün gene.
olur biter
geçer gider.

ama canımı yaka yaka yutkunduğum şeyler var.
olup bitmeyen,
geçip gitmeyen.
zaman zaman yine uykusuzluk çekiyorum ama…
çok da takılmıyorum artık bu uyku konusuna,
uyuyunca geçmeyen şeylerin olduğunu anladığımdan bu yana…

cahit sıtkı tarancı

deh deyince gidiyorsa at,
akıllı çıktıysa avrat,
bir de hayırlıysa evlat;
düğüne ne gerek var,
gir oyna çık oyna.

deh deyince gitmiyorsa at,
huysuz çıktıysa avrat,
bir de hayırsızsa evlat;
cenazeye gitmeye ne gerek var,
cenaze senin evinde;
gir ağla çık ağla.

bauhaus'a girince bu bölümde takılıyorum.

ak parti şanlıurfa milletvekili mehmet ali cevheri'nin "fon krizinin ardında ingiltere ve tel aviv var" yönündeki açıklaması, iktidarın alışılagelen reflekslerini bir kez daha gözler önüne serdi.
​teflon tava misali hiçbir suçlamayı ve sorumluluğu kabul etmeyen bu zihniyet, 25 yıldır ülkeyi kendileri yönetmiyormuş gibi davranarak suçu sürekli dışarıya atıyor. yaşanan her krizi fetö, israil veya ingiltere gibi dış mihraklara bağlamak, akp'nin hata yapma ihtimalini dışlayan ve her olumsuzluğu kozmik bir kumpas olarak sunan kusursuz bir stratejiye dönüşmüş durumda. zira bu bakış açısına göre iktidarın hata yapması fiziksel olarak imkansızdır; yaşanan her sorun mutlaka dış güçlerin mühendisliğidir.

buradan

yaşımı sormuştu. sanki yılların sayılardan ibaret olmadığını bilen bir merakla...
sonra yüzüme şöyle bir bakıp;
“hiç göstermiyorsun.”
dedi.
​insanın içini ısıtan, zamana küçük bir çentik atıp yılları unutturan o nadir anlardan biriydi işte.
erkeğin aldığı iltifat bu kadar olur zaten.
günümü güzelleştirmeye yetti.

toplumsal düzenin kökten dönüşümünü, emek-sermaye çelişkisinin çözülmesini ve üretim araçlarının ortak mülkiyetini savunan bir çizgide duruyorum.
toplumsal düzeni kökten dönüştüren bu yaklaşım, sınıfsal eşitsizliklerin ortadan kalktığı, emeğin gerçek değerini bulduğu ve herkesin insanca yaşama hakkına sahip olduğu adil bir gelecek inşa edebilecek tek ideolojidir...
marksizm

seyretme fırsatı bulduğum için şanslıyım.
florya tesislerinde antrenmandan sonra tek başına çalışmaya devam ederdi. gençlere topa nasıl vurulacağını gösterirdi. kısa da olsa konuşma fırsatım olmuştu.
galatasaray forması ile monaco’ya karşı hafızalara kazınan frikiği yıllar geçse de unutulmadı.
galatasaray'a bağlılığını şöyle anlatmıştı;“o dakika gelecek… öldükten sonra benim bu forma benimle beraber olacak.”
unutulmayacak hatıralar bıraktı. mitroviçalı cevad prekazi,
çiçekler açsın yattığı yerde...

çarlık karanlığından kurulan ilk sosyalist düzenin ayak seslerini ve lenin'in pratikle harmanlanan keskin aklını hatırlamak için izlenmeli.
öyle cilalı, sahte kahramanlık hikayelerine benzemiyor.
açlığın, çamurun ve o köhne düzenin yıkılışının ortasında dişle tırnakla kurulan bir dünyanın gerçeğini tokat gibi çarpıyor insanın yüzüne.
tam benlik olmuş..

"uzanıp kanlıca'nın orta yerinde bi' taşa
gözümün yaşını yüzdürdüm hisar'a doğru
yapacak hiçbir şey yok gitmek istedi gitti
hem anlıyorum hem çok acı tek taraflı bitti
bi' lodos lazım şimdi bana, bi kürek, bi kayık
zulada birkaç şişe yakut yer gök kırmızı
söverim gelmişine geçmişine ayıpsa ayıp
düşer üstüme akşamdan kalma sabah yıldızı"

- senin kız arkadaşın da vardır şimdi.
+ yooo yoktur. bunlar küçük burjuva alışkanlıkları..
hem ben artık devrimci oldum..
- iyi yapmışsın..

beynelmilel