pazar günleri baba ile birlikte balık tutmaya gitmek

amarigan filmlerinin vazgeçilmez klişesi. ergenimizin sevgili sorunu vardır ve babası, timothy'yi gölde balık tutmak için ikna eder. göl kenarında yahut kıytırık bir teknede oltalar atılır ve klişelerden olan şapkasıyla baba söze girer; "hey buddy, biliyor musun benim babam da bana burda balık tutmayı öğretmişti. işte o gün sabretmesini öğrendim. camon maaan camooon lets do it"

babamla balık almaya gitmişliğim yok. millette ne hayatlar varmış be dedirtmiştir.

10-14 yaşlarımda her pazar olmasa da 2 3 haftada bir babamla yaptığımız aktivite. benim artık balık yemekten bıkmam ile son bulmuştur.

öyle bir babanız varda şanslısınız
biz nasılsın baba'dan öteye gidemedik.

misinayla fethiye'de balık tutmaya gittiğimiz zamanları hatırlattı bu başlık bana. oltası olanlara çok imrenirdim. yanımızdaki herif oltayı atar çeker atar çeker teki de boş gelmezdi. az yem yedirmedim *

babam var deniz yok, denizli bir yerde yaşadığımda da babam hayatta olmayacak muhtemelen. babasının yanında nefesini tutan çocuklarız biz. onunla balığa gitmek mecazen lüks kaçar. şımarırız falan allah korusun!

(bkz: sözlük yazarları japonya'da yaşasa açacakları başlıklar)

üniversite'de arkadaşlarla gerçekleştirdiğimiz eylem.

bazen de usta kuşak oluyor yanımızda. hoş sohbetleri.

boomerlar hariç tabi.

...

-peki büyükbabam da seni balığa götürür müydü?
+evet evlat, hem de her pazar.
-bu harika. o zaman da böyle balık tutabiliyor muydun?
+senin kadar iyi değildim john...

ah, bazı çocuklar çok şanslı.
bizim burada klasik bir aile babasına evladı balık tutmaya gidelim dese, sen bana bir çay koy bakim diye başından savar, beyaz atletiyle.