centurion yazar profili

zaman yanlıştı, ben yanlıştım, aslında bu bile yanlıştı.

o yüzden 3 yanlış 1 doğruyu götürdü, olaysız dağılalım!

hımpfs hımpfssss dior hypnotic poison, oyhhhş, ı ıhhhh ısırmamalıyım ısırmamalıyım!

(bkz: aşkımızın meyvesi aytek)

parmak uçlarıyla metafizik bir varlıkmışçasına aralarken tanrının nefesinden öze ruh verircesine küçücük bir soluk verip pragmatik bir başarının içsel hazzında hedonist ufuklara yelken açmak! neyini anlamadın?

fatma girik köyde yaşayan dul karı rolündeydi, iki oğluyla yaşam savaşı verirken ağa her daim buna iş atıyordu, o gün bugündür feodal öfkelerim var. lan avrupa bu işi ortaçağda çözmüş yıl olmuş 21. yüzyıl halen daha aynı tantana, hoffff!

bizlerrrrr, po tubby toast’unu yerken canı çekip dudaklarını yalayan kutlu bir neslin son mümessiliyiz.

batarken güneş ardında tepelerin
allah bin belasını versin teletabilerin, hoffff!

streamable.com/laflvr?src=p...

tek kareye sığmaz ki güzelliğin.

(bkz: işsizi işsazı işsazsız)

hımpfs hımpfssss ekşi yoğurt kokusu gelmiyor mu allasen!

geçin abicim bu işleri, insan etine kemiğine işlemiş sigaradan vazgeçemiyor sen ruhuna işlemiş sevdiğinden nasıl vazgeçesin!

bazen hayatın olağan akışında küçük bir detay belirir adamın aklı gider aklı.

biz en son kabak tatlısı yemiştik, yanlış anlaşılma olmasın o yapmış ben yemiştim. tabi o zamanlar sarı öküz gibi önüme geleni yiyorum, allah var güzel olmuştu ama şimdi olsa en büyük günaha dalarcasına gözümü kırpmam zerre tereddüt etmem yine yerim. öyle güzel olmuştu.

tatilde açık büfede kabak tatlısı gördüm, sanki ensemden omurgamı çektiler elim ayağım boşandı. kulaklarım çınlamaya başladı o an, nabzım yükseldi, ben öyle her şeye heyecanlanmam, çok düşüktür nabzım 55’i geçmez. ama nasıl yükselmek şakaklarımda sanki tüfek sıkıyorlar, 155 oldu nabzım resmen. mal gibi kitlendim kabak tatlısına, zaman mekan algımı kaybettim. bi de burnuma burnuma vurdu mu bal kokusu. sahi siz bal kokusunu da bilmezsiniz, genzi yakan binbir çiçeğin kokusu. üstüne bal dökmüşler ya la. bal kokardı. genze kaçan binbir çiçeğin kokusu çünkü. hoffff!

oturdum ağladım, gözümün ağına kan oturana kadar!

bir de şive eklenirse yabancı dil etkisi yaratır.

- köegman burayamidu?

+ ney?

köegman yok mi köegmannnnn burayamidu?

+ anlamadım bıbıcım!

- layleheilalla köegman yaho neyini anlamayisun cabonçami konuşayirum köegman burayamidu?

+ hııııı gökmen, gökmen yok, buyurun ben yardımcı olim!

askerdeyken komutanım rahmetli anamın naftalinli gelinliğini giydir duvardan duvara vura vura sev beni koçum dedi, o kabul olur mu?

onlar eşya yardım kutusu değil, belediye ihalesiyle tekstil firmalarına hammadde olarak veriliyor.

öncelikle büyük bir yanlışı düzeltmek isterim ki bizim mete han olarak bildiğimiz kişinin adı bağaturbahadır’dır ancak çinliler b ve r’yi söyleyemediğinden ismi çin devlet arşivine moo-tun olarak geçmiştir o da günümüz türkçesinin fonetiğine uygun olarak mete han olarak düzeltilmiştir. tıpkı babasının isminin kayıtlara tuuman/teoman olarak geçmesi gibi. onun ismi de duman. yani teoman oğlu mete han değil duman oğlu bahadır.

bahadır’ı kurucu komutan yapan iki önemli faktör var, birincisi ordunun kayıtsız şartsız emirlerine itaat etmesi, diğeri ise emrini silsile yoluyla sıralı komutanlar yoluyla astlarına iletebilmesi.

bahadır’ın ok attığı yeri ordusu sorgulamadan ok yağmuruna tutuyordu. en güzel atına, sevdiğine ve hatta babasına atsa bile. bu gelenek osmanlı’da tîr-i baran olarak devam etti, günümüzde dahi muharip unsurlar düşmanla temas ettiğinde en rütbeli fiziken nereyi işaretlediyse çatışma o bölgede yoğunlaşır.

komuta yetkisini astlarıyla paylaşması ise o zamana kadar görülmemiş birşeydi. bu emrin icrasını kolaylaştırıyor ve ordunun motivasyonunu artırıyordu. en düşük rütbeli bile bizzat bahadır’ın verdiği yetkiye dayanarak askerlerine gerek doğrudan bahadır’ın emrini gerek kendi talimatlarını iletebiliyordu. ne olursa olsun ağzından çıkan artık bahadır’ın sözüydü ve mutlak itaat edilmesi gerekirdi.

işte bahadır’ın m.ö 209’da kurduğu bu ordu, kendisinden 1000 kat fazla olan çin’e karşı defalarca galip geldi.

şimdi de yakın tarihimize dönelim. 1963 yılına kadar türk silahlı kuvvetlerinin kuruluş tarihi sırpsındığı savaşı esas alınarak 1363 olarak gösteriliyordu. tsk’nın kuruluşunun 600. yılı etkinlikleri arefesinde hüseyin nihal atsız genelkurmay başkanlığına yazdığı sitem dolu bir mektup ile bu hatanın düzeltilmesini sağladı. zira tsk’nın kuruluşunu sırpsındığına bağlamak, osmanlı’nın kılıç hakkıyla kuruluşunu, selçukluları malazgirt’i ve orta asya’daki kadim türk devletleri, göktürkleri ve hunları yok saymaktı.

gürcüce şiş.

erzurumda yenir.

savaşın maliyeti abd için mesele değil, bunu amerika’nın küresel askeri, politik gücünün uluslararası alanda reklam giderleri olarak düşünün.

ancak savaşla beraber gerek trump’ın tutarsız söylemleri gerek beyaz amerikalıların amerikanın israil’in güdümüne girdiği endişesiyle pentagon’a olan inancının sarsılması birlikte düşünüldüğünde amerika bu savaş ile ulaşmak istediği hiç bir hedefine ulaşamadı desek yanlış olmaz.

işte bu daha ağır bir bedel.

kamyoneti varmış bunun, lara’da kırmızı ışıkta yanımda durunca farkettim, oyyyy çen büyüyünce gamyon mu olucam dedim, shell’den yeni kahve almış bir kadın sürüyordu kasada çiçekler vardı, kadın pıhhhhhh edip kahveyi döşe püskürttü ağzından, elektronik devrelerine filan geldi ellam istop etti çalışmadı, kendimi suçlu hissettim o an.

sizin nefretiniz belki başkasının hayalidir, bilemezsiniz.

trafik mi var? siz bunun gerçekten trafik olduğunu mu düşünüyorsunuz? ulan devletin tüm kurumlarının genel müdürlüğü dikmen caddesinde ama trafik yoğun da olsa akıyor. sen bi de malatyayı gör. akmıyor arkadaş! niye? özpütürgeliler kuruyemiş mal indiriyor çünkü.

mogan var ondan sonra ya, su akar deli bakar hesabı ördekleri seyredebiliyorsun. ördekler negzel. bir yerde ördek varsa kim ne derse desin orada endorfini serotonini acayip yüksek mutlu insanlar var. ürdektir hujtır lo, keşki ürdek olsam, hoffff!

güvercinler var bir de. fıtıdı fıtıdı ne güzel yürüyorlar. gerçi hemen yanındaki çevik kuvvetle ironik bi kontrast oluşturuyor bu peyzaj ama olsun, güvercin iyidir iyi!

kültür var sanat var sonracıma, gordion var lan boru mu? avm olan değil ayküsüzler, adam teeeeyn kaç bin yıl önce burada bi ışık görmüş yurt yapmış.

sakarya var, son haçlı ordusunu durdurduğumuz yer, attığım her adımda bir şehidin hatırasını incittiğimi düşünüp damarlarımdan kan çekilir.

ankara benim gözümde yaşlı bir imparatorluğun küllerinden genç bir cumhuriyetin doğuşudur. polatlı’daki top sesleri meclisten duyulurken canını dişine takmış memleket evlatlarının sevdiklerinin selameti ve huzuru için hayattan kopuşudur.

o güzel insanların aziz hatıralarına hürmetle, ben ankara’yı seviyorum.