özgür özel bu işi tam beceremesede 2 milyondan fazla insan oradaydı. milletimin umarım bu arayışları boşa çıkmaz da artık gerçekten adaletli bir ülkede yaşayabiliriz.
elimde bir koli okuma kitabı /yapboz/boyama kitabı bulunmakta okul projesi altında bunu deprem bölgesine ücretsiz kargolatmak istiyorum ilgilenen bir öğretmen veya yetkili var ise bana ulaşabilir mi? (not: ilkokul ortaokul anaokul seviyesine uygun olarak biraz karışık bir koli)
hak ettim diyorum. ne var ne yoksa hepsini hak ettim. mahvettim seni de. sen de beni... yarım ve eksiğim. tam olmaz artık. avutulmam artık. geçti yaşım da avunmak için. aynı cümleleri duymak istemiyorum. geniş olduğum kadar da daraldım artık. katlanamam. düşüncelerim uygunsuz. uyamam artık. tutamam kendimi bir yerden patlak veririm. yeter ki üstüme gelinsin. son bir defa dahaya mahsus beklerim. sonrası cehennem. bu ben değilim. ben olmak istiyorum. bu ben değilim. sen de değilim. uyum sağlamak istemiyorum. uyumsuz aklı bir karış havada olmak istiyorum. sövmek istiyorum. avare olup, ordan oraya savrulmak istiyorum. yine aynı sahilde aynı gökyüzünün altında ve aynı odada bağımsız hissetmek istiyorum. ben ben olduğum kadar artık bir o kadar da sonsuz hissetmek istiyorum.
hiçbir yerde tam olarak özgür olmadığımın farkındayım. ne dışarı ne içeri o kadar pes ettim ki açıklama yapma isteğinde değilim. varım ama yok olduğum günlere tekrar gelmiş gibiyim. boşa çabalıyorum. çabalamayacağım bu yüzden de. hep boş. sadece üzülen yorulan oluyorum. umurumda değil artık.
düşünüyorum. nasıl bir anda sana büründüm diye. sen olmaktan korkarken nasıl sen oldum. sildiğim tek bir şey yok. o kadar önemli ya da o kadar önemsiz ki okumaya bile tenezzül etmiyorum. yeri geliyor çok sıkılıyorum. acı çekmek istiyorum düşünüyorum ama yok. bir hissiyat duyamıyorum. hatalarım içinde yüzüyor ve yanlış olanın ne olduğunu biliyorum.
nereye yazabilirim bilmiyorum. 5 yıllık günlüğümü son buldurdum. neresi kabul eder beni? neresi, hangi yer beni bu umutsuz ve mutsuzluğumla sorgulamadan kucaklar? var oluşumu öylece kabul eder... ve neden diye sormaz. herkes nasıl bir süre sonra aynılaşıyor. kimsenin farklı olmadığını biliyorum artık. kimsenin de beni kabul etmeyeceğini.
yeni yıl yeni umutlar derler hep. nerede bilmem benim umudum. ne için harcadım o kadar umudu. bir hiç uğruna yitirmeye neden devam ettim kendimi. bu yılım da her yıl gibi hep aynı başladı. şaşıramıyorum. tek elimden gelen üzülmek. seni neden o kadar harcamama rağmen bitiremedim. neden yakama yapıştın öyle sıkıca? kafam atsa düşünmem bir saniye bile. neyi bekliyorum? neden yaşıyorum? neden bu acıları çektiriyorum kendime? böyle olmazdı. ben değişemiyorum. zorluyorum. ama hep hâlâ aynı kişi olarak kalmakta ısrar ediyorum. ve acı çekmeye devam ediyorum. kurtulmak istiyorum. ama adım atamıyorum. nefret ediyorum ama katlanıyorum. ne yapıyorum? inan bir gram bilmiyorum. yaşıyorum öyle başı boş...
eleştiri kabul etmeyen insanın bakış açısı dardır. dinlersin, gerisini sen bilirsin. yok ben böyleyim işine gelirse diyerekten sıyrılmaya çalışırlar genelde ve seni dinleme lüzumu göstermezler. ahanda nah diyip uzaklaşın.
ayaklanmanın ortasında duran biri olarak,
ben sözlük yazarlarının fotoğrafları başlığının başıboşlara taşınmasını istiyorum. sorunu olan varsa sorunum değildir.
normal sözlük'ü kullanarak 3. parti dahil tarayıcı çerezlerinin kullanımına izin vermektesiniz.
Daha detaylı bilgi için çerez ve
gizlilik politikamıza bakabilirsiniz.
online yazar listesini görmek için lütfen giriş yapın.