echoes of the past yazar profili

şimdi dostlar olay şu; yeni tanıştığım bir kadın var, sohbeti falan fena değil, bir şekilde akıyor muhabbet. ama tuhaf huyları var, geçen gün bir anda "akşam bana gelsene, twister falan oynarız" dedi. ben de içimden "ne alaka lan twister?" dedim. çocukken gördüm gibi ama pek detay yok kafamda.

neyse açtım baktım… o renkli yuvarlakların üstüne el ayak koyulan oyun var ya… ha işte o. ama videoları izledikçe yüzümdeki masum ifade yavaş yavaş silindi. çünkü bu bildiğin erotizm aromalı fiziksel yakınlaşma simülatörü. millet düğüm olmuş, biri diğerinin üstünde, kol nereye gidiyor belli değil, diz nerede başlıyor kimse bilmiyor. o an beynimde tek bir cümle yankılandı: "tezgah lan bu."

şimdi bakıyorum oyuna, "sağ el kırmızıya" diyor… ulan kırmızı kadının kalçasının yanında. "sol ayak yeşile"… yeşil zaten olayın ortasında. yani ben bu oyunu oynarken anatomik olarak mantıklı bir pozisyonda kalamayacağım çok net. bir noktadan sonra ya düşeceğim ya da istemeden olayın içine gireceğim, sonrasında kim bilir hangi pozisyonlar... öhömn. neyse benim kafa şu an full paranoya:

ya yanlışlıkla saçma sapan bir yere temas edersem?
ya "g*tüme ellerse" oyun sırasında? squat ve hip thrust yaptığımı biliyor çünkü.
ya da hiç düşünmediğim bir senaryo varsa kadının aklında?

bir de kadının bunu özellikle önermesi var. yani satranç falan değil, direkt twister. bu planlı bir hareket gibi geliyor bana. spontane değil, stratejik.
özetle dostlar: ben şu an "masum bir oyun akşamı mı" yoksa "ahlâksız bir teklif mi" ikileminde kaldım. gitsem mi sizce?

bakalım hangi çıkıntı tip yine çıkıntılık yapıp çakma filozof tripleriyle "değer verdiklerimden kazık" falan gibi aforizma kasmalı entry yazacak.

şu ghibli tarzı fotoğraflara bakınca dünyanın en iyi genetiği bizde sanarsın. herkesi çekici, güzel, seksi ve yakışıklı yapıyor meret.

seni düşünüp çorapsız yattım yine bu gece.

gönül salıncağı.

başım dönsün, her şey dönsün
salla beni dünyam dönsün
gönül salıncağında.

sözlükte iki yazarın birbirine girmesi kadar metabolizmayı sabote eden başka bir şey yok. bilimsel olarak kanıtlanmamış olabilir ama kişisel deneyimlerim net: ne zaman bir kavga kokusu alsam hemen mutfağa yönelip kuruyemiş kasesini kapıyorum.

olay şöyle gelişiyor; önce "bi bakayım ne olmuş" diye masum bir tık. sonra entry’ler sertleşiyor, ton yükseliyor, ben de refleks olarak çekirdeği zulamdan çıkarıp başlıyorum beklemeye. çünkü boş boş kavga izlenmez. bir süre sonra bakıyorum çekirdek bitmiş, olay hâlâ hararetli. bu noktada devreye patlamış mısır giriyor. biz maykıl cekson abimizden böyle gördük.

diyet dediğin şey sakin bir hayat ister, huzur ister. burada ise yazarlar hiç rahat durmuyor. biri laf soktuğu anda, diğeri altına paragraf paragraf döşemeye başlıyor. ben de "son bir entry daha okuyup bırakacağım" diye diye kendimi ikinci kaseyi yaparken buluyorum. sonra tabii suçluluk: "ya ben aslında aç bile değildim, iki lüzumsuz bomboş bir şey için saatlerce kavga edince 3000 kalori bana girdi durduk yere."

özetle benim irademle sözlük dramaları arasında doğrudan bir korelasyon var. kavga arttıkça kalori alımı artıyor. çözüm basit aslında: ya sözlükte herkes medeni tartışacak ya da ben diyeti bırakıp bu işi profesyonel izleyici olarak sürdüreceğim. orta yolu yok. son bir ihtimal var, o da kavgaları hiç takip etmemek ama ben henüz o olgunluğa erişemedim.

elektrik gitarların çaldığı harmonize gitar rifflerinin fena hâlde gaza getirdiği children of bodom şarkısı. az önce karın antrenmanı yaparken yine 10 kere falan dinledim son ses, işitme kaybı yaşamam umarım.


"another night, another demise"

birtakım misyoner faaliyetlerde kullanmıştır. günahını almayın adamın.

ya siz nasıl sözlükdaşsınız, hiç yardımcı olmuyorsunuz. biraz da ben yakışıklı ve çekici olsam ne olur sanki. söz veriyorum sözlükteki hiçbir kadının üzerinde kullanmayacağım çekiciliğimi, merak etmeyin. yine size kalacak tüm kadınlar.

tövbe estağfurullah, tövbe estağfurullah. hasbinallah veni vidi vici.

birisi tanımlarımı sevsin diye enerjimi harcayamam hiç uzun uzun yazıp. kafama göre yazıp geçiyorum o anki ruh hâlim nasılsa.

ben arabadan anlarım diyen yazarlardan beklenen önerilerdir. yapay zekaya sorup yazmayın ama, gerçekten bu işten anlayanlar tavsiyede bulunursa sevinirim. hatchback ve station wagon olmasın. çinli arabası olmasın, psa grubu olmasın, bmw de olmasın oç dedirtmek istemiyorum arkamdan.

edit: orta doğu'da çatışmaya girmeyeceğim, şehir merkezinde kullanacağım.

bir an olsun bıkmadım, gözlerinin o renginden.

voca.ro/1o9LEWlXlO04

sıkıntı yapacak varsa şimdi çıksın ortaya. yoksa uyumaya gidiyorum. saat çok geç oldu.

versace - dylan blue
prada - luna rossa carbon
amouage - reflection man
tom ford - ombre leather.

tüplü dalış:

ekipmanlar, farklı bölgelere dalış yapmaya giderken harcadığım paralar, 3 yıldız dalgıç olana kadar aldığım eğitimlerin parası falan derken şu zamanın parasıyla 400 bin liraya yaklaşmıştır harcadığım para.

tenis:

kort kiralarken direkt öpüyorlar zaten. raket, tenis ayakkabısı, altı ayda bir kordaj değişimi derken bir dünya para gidiyor.

müzik:

elektro gitar, akustik gitar, elektronik davul, amfiler, ses kartları, prosesör falan derken türkiye'de ikinci el bir araba parası gidiyor. inanılmaz vergi var müzik aletlerinde.

antik kent gezileri:

en kuytuda kalmış, üç beş kişinin gittiği antik kentlere bile gittiğim için bir dünya benzin parası, otoyol ve konaklama ücreti ödedim bunun için de.


avrupa'da ya da abd'de yaşıyor olsam bu harcadığım paranın üçte birine yapardım hepsini muhtemelen. hobi edinmek çok masraflı bu ülkede.

bir tanesi var diğerlerinden çok açık farkla önde. ara sıra fotoğraf paylaşıyor ve "oyhşş" diyorum ne zaman denk gelsem ona. haksız rekabet resmen. tanrı büyük kıyak geçmiş.

yaz geliyor, karın kaslı üstsüz fotoğraf atsam küser misiniz bana? o kadar diyet ve karın antrenmanı yapıyorum, bir kerecik atayım mı yaz gelince?

soru çok açık ve net. eveleyip gevelemeden dürüstçe cevap verin. sözlükteki birkaç erkek sırf bundan çekindiği için yaptıramadığını söylemişti.