sevgili werther seninle ilk defa kütüphanesi yenilenen, ısınmak için petek diplerine doluştuğumuz, sınıfların içi biraz bayat tost arası ıslak çorap kokan bir köy okulunda tanıştık. niyetim seni değilde emile zola'nın bir aşk hikayesi'ni okumaktı. ama şanssızlığım içindeki şansıntın sen. emile zola'yı örgüsü daha düzgün bir arkadaşa kaptırıp oyalanmak için almıştım seni. oyaladın beni ama en çokta yüreğimi. seninle birlikte bende imkansızlığı satır başlarında buldum ve satır başları, başımı aldı. o zamanın sınırlı internet imkanlarıyla bile gittim seni araştırdım seni okuyan gençleri nasıl intihara sürüklediğini öğrendim. sana ilk kez ve son kez üzüldüm. bir daha seni tekrar okumak için elime almadım. çünkü bazı kitapların yaşı ve zamanı vardır. o doğru zaman ve yaşta insan doğru kitabı okumalı. ve ben doğru zaman da okuduğum o kitap dan aldığım zevki kaybetmemek için seni bir daha okumayacağım.. ama bileceğim 7'nci sınıfın kışında kalbime yaşattığın baharı hep anımsayacağım..
devamını gör...