ülkemizde çalışan hakları yerlerde süründüğü için çok zor olan şeydir. ekonomik bağımsızlık falan da kazandırmıyor artık aldığımız para aileden ayrı geçinmeye yetmiyor, hatta aileye destek olmaya bile yetmiyor neredeyse. bazen part time mağazalarda çalışıyorum, öyle koşullar var ki çoğu insan bir daha mağazalardan alışveriş yapmak istemiyor. ben de onlardan biriyim, günde 9 saatinizi iş yerinde geçiriyorsunuz. bir buçuk saatlik molanız hariç hep ayaktasınız, yemek ödemeleri yetersiz zaten 20 tlye yemek mi var? hasta olsanız ayrı dert, daha bugün çok pahalı ve bilindik bir markanın şubesinde çalışan arkadaşım acilden çıkıp işe gitmek zorunda kaldı. müdürü "elemanlar işten ayrıldı, seni de fulle geçirdik artık elini taşın altına koyman lazım" gibi şeylerle covid test sonucu çıkmamış insanı mağazaya çağırdı. varın gelin gerisini siz düşünün. üstelik işten çıkarmak istediklerinde de sizin önünüze kağıt koyup istifa dilekçesi yazdırıyorlar. imzalasan ayrı imzalamasan ayrı dert. örneğin covid ilk çıktığında bir mağazada çalışıyordum, yeni girmiştim ve benim gibi yeni girenlerle beraber 5-6 kişi çıkarıldık. güya işten çıkarma yasağı vardı, istifa imzalatıldık ve zaten 1 yılı doldurmadığımız için tazminat da alamayacaktık. kimsenin de davayla avukatla uğraşmayacağını bildikleri için çok rahatlar, hiçbir denetim yok. pardon var o da sizin külfetiniz yine, sayımdan bahsediyorum. benim çalışma deneyimlerim hep bu ve bu şekilde ilerlediği için açıkçası çalışmaktan da her şeyden soğudum, ikinci el uygulamalarından bir şeyler satarak harçlığımı çıkarmaya uğraşıyorum artık sadece.
devamını gör...