kum kusu yazar profili

bu hafta sık sık düşündüğüm anlardır.
kızım anaokuluna başladı bu hafta ve ilk kez dün benden ayrı sınıfa girip vakit geçirdi.
bir düşündüm de, annemden ilk ayrı kaldığım gün yaşadığım kaygılar mı ağırdı, yoksa kızımdan ayrı kalacağım ilk günlerin kaygıları mı?
kesinlikle ikincisi...

beni özler mi? yüzü düşer mi? yalnız hisseder mi? bana ulaşamayacağını düşünüp korkar mı? çıkınca beni bulamayacağı kaygısına kapılır mı? türlü türlü endişeler. o küçük lokma suratını uzaktan izledim içimde hem sevinç hem kaygı dolu kalbimle...

kızım, bebeğim. seni çok seviyorum, seviyoruz. ileride okursun belki bu satırları. biliyorsun, kullanıcı adımı bile senin komik telaffuz hatan üzerine kurdum burada. kötülerden, kötülüklerden, kötü kalpli insanlardan hep uzak ol inşallah.

sahtelik.
o kadar sahte şeye maruz kalıyoruz ki gün içinde. düşününce yoruluyorum.

az önce öğrendiğim efsane terimdir.

yıldızlara, gece gökyüzüne ve uzaya derin bir tutku duyan kimse demekmiş. bende de var.
bir gün zengin olursam çok kaliteli bir teleskop alıp gökyüzünü incelemek istiyorum.

maalesef ki...

harika mekanlar, fakat rezalet çaylar...

bazı hayvanlarca hala öğrenilememiş şeydir.

kedi ve köpek görünce kendimi durduramadığım, içinde kendimi buluverdiğim durum.
beyin, bir şeyin aşırı sevimli olması karşısında oluşan duygusal yükü dengelemek için hafif agrasif tepkiler vererek kendini nötrlemeye çalışırmış.

böyle; döve döve, sıka sıka, mıncıra mıcıra sevmelerin sebebidir.

nefret ediyorum.
ama yalan yok, eşime yakıştırıyorum. bazen içerken gizlice fotoğraflarını çekiyor ve bakıyorum...

zaman uzaklaştıkça ödülün zihnimizdeki değeri hızla düşermiş bu da, anlık hazlar uğruna uzun vadeli hedeflerimizi gözden çıkarmamıza neden olurmuş.

az önce öğrendiğim bilgi. içinde bulunduğum durumdur aynı zamanda.

duygularını ulu orta, apaçık sergileyebilme rahatlığı. benim başıma nadir gelir ama olsun. biraz erillik mevcut.

haşır neşir olduğum iç giyim türü.

tamamen katıldığımdır.

hala izlediğim ve kızıma da izlettiğim çizgi film.

artık fikirtepe'ye dönmüş. iki sınıf insan var. millet bahçesi çevresinde residanslar, yepyeni siteler, evler var. insan "bu nasıl çayırova?" demeden geçemiyor.

geçenlerde bi ikinci çocuk düşüncesine kapılıp, "ya erkek olursa?!" diyerek vazgeçtiğimiz türdür.
böyle iyi...

biraz şey olmaktır... nasıl diyeyim...
kalite ve sınıf olarak konuşmuyorum ama lcw kadın bölümüne bi naftalin koymadıkları kalmış. modeller, ürünler, desenler, boylar... tam büyükanne işi.

araç ile 5 dakikalık mesafede bize deniz hizmeti sunan ilçe. gebze'yi yaşanabilir kılıyor bu sebeple.

sorumsuzluk.
ne harika bir şeymiş ama...

peynirlerin efendisidir.

portatif can sıkıntısıdır...
okuyorsan selam olsun.