nebileyimfüsun yazar profili

vizelerim var ve son iki büyük sınavım kaldı. o yüzden her saniyem önemliydi ve zamanımdan çalınınca aşırı sinirleniyorum derse ne zaman başlayalım dediysek başlamalıyız, onu yapalım şunu yapıp öyle başlayalım diyerek beni oyalayan oda arkadaşıma karşı sinirlendim ve gerçekten istemsizce suratımı astığımı fark ettim ve galiba onu takmayıp sert cevaplar verdim üzgünüm istemeden yaptım kötü hissediyorum…ama o da ciddiyetimi anlayamıyor 2 saat çalıştığında yeten bir bölüm okuyor benim günlerce çalışmam gerekiyor…o yüzden benim kadar çalışsın demiyorum ama çalışacağım zaman engel olmasın. hala sert davrandığım için çok üzgünüm fazlasıyla kötü hissediyorum of of.

şuan japonca bile öğrenebilirim.

geride bırakmam gerektiğini hissettiğim bir dönemdeyim.
önümde büyük şaşaalı bir kapı var ve bana huzur getirecek biliyorum fakat tam olarak hazır mıyım o kapıdan içeri girmeye bilmiyorum. sanki geçmişimdeki beni, yaşadıklarımı, arkadaşlarımı, ait hissettiğim yerleri bırakmam gerekiyormuş gibi hissediyorum buna hazır mıyım sanmam ama o görkemli kapıya yakınım bunu da biliyorum.

kötü bir özelliğimi fark ettim. ailemi arkadaşlarımı merak ederim uzun süre ulaşamadığımda bir şey mi oldu diye telaşlanırım gayet normal fakat bu durum tersine dönünce anormalleşiyor ben merak edebilirim ama siz edemezsiniz dkdkdl. bilmiyorum biri beni merak etmesin niye ediyorsun ki iyiyimdir ben yani bir yerlerde bir şeyler yapıyorumdur. gerçekten birisi bana ulaşamayıp telaş yaptığında elimi kolumu biri bağlamış ve esir alınmış hissediyorum. anlık olarak sinirlerim en yüksek seviyeye ulaşıyor. özür dilerim ben buyum bu kadarım kdkfld.

keyfiyle dizimin yeni bölümünü izliyim dedim internet çekmiyor biraz izleyebildim onda da en duygusal sahneydi keyif falan kalmadı ağlamam geldi duygusal biri olmaktan nefret ediyorum ama dünyanın en duygusal insanıyım zor çok zor

ben hallederim dediğim şey şuan asla mantığıma oturmuyor içimde yine halledeceksin bir yolunu bulup diyen bir ses var fakat mantığım bu sefer çok acımasız davranıyor. galiba haklı da. neden ve neye dayanarak kendim halletmeyi göze aldım onu da anlamıyorum sanırım bende c2 seviye her şeyi kendi halletme bağımlılığı var

o kadar aptalca bir şeye kırıldım ki kendime sinir oldum yapma be kızım şunu kendine yapma yani

aklıma küçükkenki arnavut arkadaşlarım geldi. aynı dili konuşmuyorduk ama anlaşabiliyorduk. oyunları birbirimize nasıl anlattık acaba çünkü gayet sorunsuz oyun oynayabiliyorduk. o günlere dönebilsek keşke aynı dili konuşmadan sadece sevgiyle anlaştığımız belki de sevginin her şeyi çözdüğü zamanlara…

modern kadının yeni bölümünü bekledim bekledim ve sonda dalga geçer gibi çocuk ben almanyaya gidiyorum dedi…pınarcığım seni anlıyorum ve üzgünüm

ikizler burcuyum ve benden tercih yapmamı istiyorlar!!!

az önce arkadaşımla konuşurken annesi odaya girdi ve bana “sen bir yıldızsın parlamana izin ver “ dedi bu söz sevinçli ama bir yandan da buruk hissettirdi. bilmiyorum öyle işte.

babam: ne zaman gidiyorsun şimdi?
ben: bilmiyorum belli değil
babam: uçuyorsun yani artık
ben: galiba evet

kötü hissediyorum. sanki bir sağa bir sola savruluyorum ama duramıyorum gibi hiçbir yerde burası bana ait ben burda huzurluyum bu kişide bu yerde huzurluyum diyemiyorum sanki. hacıyatmaz gibi devrilecek gibi oluyorsun ama devrilmiyorsun yıkılacak gibi oluyorsun ama yıkılmıyorsun ve en kötüsü de yıkılmaya en yakın olduğun anlarda mütemadiyen yaşıyor gibiyim.

çok güzel gülüyordun çoktandır duymadım, dedi anneannem.
bir aydır yanımda. üzgün olduğumu hissediyordum ama bende böyle bir değişikliğin farkında değildim bu gerçeklik canımı acıttı.

twilight serisini yine yeniden bitirdim bilmem anlatabildim mi o devamının olmamasının verdiği burukluğu. bu bünye kabullenemiyor bittiğini üzgünüm.

gayrettepe istasyonunda karanlıkta diyalog ve sessizlikte diyalog isminde müze var. ben iki kere karanlıkta diyaloğa gittim. buranın amacı görme engelli bireyin bir gününün nasıl geçtiğini biraz da olsa deneyimlememizi sağlıyor. aktivite süresi içerisinde zifiri karanlık bir alanda bir yöneticiyle sizi sinema izleme (film betimlenip dinleniyor) vapura binme karşıdan karşıya geçme deneyimleri sunuyor. hatta bahsettiğim yönetici de görme engelli bir birey. sürenin sonunda sorular sorabiliyorsunuz örneğin bu etkinlik alanını ezberlemeniz ne kadar sürdü tarzında bir soru sorulmuştu gittiğimde ben ise gruplar halinde alınıyordu ve yönetici abla herkesin ismini hatırlıyor ve her dokunduğunda isimlerimizi söylüyordu bunu nasıl anladığını sormuştum ve şöyle cevap vermişti hepinizin üstüne giydiği kumaşlar farklı öyle kodladım o yüzden dokunduğumda sizin kim olduğunuzu anlıyorum demişti ve hepimiz ismimizi sadece 1 kere söylemiştik ilk söylediğimiz andan beri aklında tutmuştu etkilenmiştim…bu deneyim öncesinde mesela ben bindiğim iettlerin durakları sesli söyleyip söylemediğini veya durakların gösterildiği ünitenin bozuk olup olmadığına çok da dikkat etmezdim. aslında durak isimlerinin seslendirilmesi görme engelliler için durakların yazdığı ünite de duyma engelliler için önem arz ediyor. bu etkinlik sonrasında bindiğim iettlerin eğer bozuksa veya seslendirilmiyorsa beyaz masaya şikayette bulunma alışkanlığını edinmiştim. gidilmesi önerimdir tabii ki duyarlılık sağlayan bir etkinlik olduğu gibi çok da eğlenceli zaman geçiriyorsunuz.

sanki bayıldım üstümde o bayılmışlığın verdiği ölü ağırlığı var ve beni iki kişi kaldırmaya çalışıyor o kaldırmaya çalışan iki kişi de yine benim.

evdeki kişi sayısını ezberleyemiyorum. masaya tabak çıkartırken kaç tane diye anneme sorarım her gün her kahvaltıda her akşam yemeğinde. olmuyor yani yıllardır aynı sayı fakat her defasında aklımdan uçuyor mesela şu an sorun yine bilmiyorum anneme sormam gerek ya da tek tek kişileri saymam gerek.

etrafıma kendi elimle bir duvar ördüm. kimse bir daha canı sıkıldığı için gelip neşemi alıp gitmesin diye. değiştim sanki içimde bir şeyler öldü. istesem de dönemem geriye.

az önce ablamla insanlar ve arkadaşlıklar hakkında sohbet ediyorduk ve bir anda
“ nebileyimfüsun sen 30 yaşına mı geldin benden olgun konuşuyorsun” dedi
yalan yok kendimi fazlasıyla yorgun hissettim fakat hala yolun çok başındayım biliyorum.