solo il gala yazar profili

le'nerji. le cola'nın imajından faydalanabilirler.

mizofonim var. karşımda ağzını şapırdatarak yemek yiyen biri ya da 3 dakikalık bir mukbang videosu bana uçan adam sabrinin allah allah diye havaya fırladığı sahnedeki gibi kafayı yedirtebilir. sinirden elimdeki çatalı kaşığı yamultmuşluğum var bu durumlarda.

hala tedavisini bulamayan bilim dünyasının da allah canını almasın.

tık tık

trendyol yemekten çiğ köfte dürüm siparişi verdiğini düşün, sos seçeneklerinden afrika ateşi+burger sosu seçmişsin ama lavuk sosları dürüme sıkmak yerine böyle ayrı ayrı göndermiş. n'apardın? kimsenin başına gelmeyecek abukluklar neden benim başıma geliyor laaaaaaannnnnn

at yarışı bayilerinden çıkmıyor diye duydum, yapma abim etme abim oralara harcadığın parayı ezebileceğimiz daha mantıklı mekanlar var

#3954134 tipi kes, yapay zekayla bile oluşturamazsın böyle bir yaratığı.

t: çoğunluğu ensest ilişkiden doğmuş hiçbir etiği olmayan ruh hastası mankurtlardan oluşan dünyanın en nefret edilen askeri. sözlüğün sloganı küfürsüz sözlük olmasa güzel yardırırdım.

54-41-16-06 plakalı araçların tamamı, sol şeridi kaplumbağa hızıyla esir alan kadın sürücüler, yeşil ışık yanmasına rağmen ilerlemeyip korna basmak zorunda bırakan tipler, elinde telefonla araba kullanmaya çalışan tipler, son ses keko rap şarkıları dinleyerek piyasa yaptığını zanneden hırtlar, yaya geçidinde yayalara yol vermeyen cahiller.

daha yazardım ama üşendim şimdi, istanbul trafiği çok başka bir sınanma.

3 aşağı 5 yukarı böyle.

lokasyon şaşırtmadı.

neyse ki stoğumuzu yaptık. lattesi leş, filtre kahvesi direkt mazot. sakızlı türk kahvesi iyidir.

özellikle bu sahne ve sahnedeki arka plan müzikleri efsaneydi.

çok sarmıyor artık bira ama neyse. bira içecekseniz amsterdam için bebekler, güzelliğinize.

yüz on sekkiz ottuz üç yaaani yüz oon sekkiz ottuz üç.

sadece oldlar hatırlar. bir aralar internette tvde radyoda hatta buzdolabının kapağındaki o ekranda bile günde 750 kez reklamı dönüyodu. bilinmeyen servisler çağrı merkezi miydi neydi öyle zıttırı pıttırı bir şeydi, hala aklımda.

yok baba her türlü çirkiniz yapacak bir şey yok.

yaş 15-16 falan, dersler pek iyi değil, veli toplantılarında öğretmenler artık tembel diyemedikleri için dümenden "zeki ama çalışmıyor" demekten sıkılmış, full arkadaşlarla geziyoruz eve 10-11 gibi geliyorum evde olduğum zamanlarda da sadece pc oyunları oynuyorum. öyle boş viteste ilerliyorum 15-16 yaşındaki her ergen gibi.

bir gün evdekiler "bunu dandik bir işe sokalım hayatın gerçeklerini görsün ondan sonra derslerini falan düzeltir belki" diye karar almış, bana da uygun bir dille anlattılar bunu. "sana iş bulduk, babanın bir arkadaşının bilmem ne tükkanı varmış orada çalışacaksın para kazanacaksın hatta ne maaş alıyorsan biz onu 2ye katlayacağız" diye motivasyonu da bastılar, parayı duyunca direkt tamam dedim ben de bi gidip görüşeyim.

hayatımda ilk kez iş görüşmesine gideceğim için bayram çocuğu gibi giyindim saçları taradım falan, bi gittim iş yeri dedikleri yer box'tan bir binanın bodrum katında toto kadar bir oda. iş de şu, 3-5 hurdacıyla anlaşmışlar hurdacılar bunlara boş çuval getiriyormuş iş yerinde çuval parçalayan bir makine var başına da benim yaşlarda bir çocuk oturtmuşlar çocuk çuvalları makineye atıyor alttan da parçaları alıp geri dönüşüme hazırlıyor. elemanın eli yüzü üstü başı simsiyah ama makine yüzünden öyle pis bir iş. öpseler yapmam dedim içimden, nasıl bir bahane uydursam da uzasam diye düşünüyorum.

neyse oturduk adamla konuşuyoruz, "şimdi solocum bu makineden 3-4 tane daha alacağız, bana senin gibi genç dinamik adamlar lazım anlıyon mu. haftalık da şu kadar para veririm akşam şu saatte çıkarsın kabul mü? hatta hemen bugünden arkadaşının yanına otur işi öğren yarın da full başlarsın" dedi. ben de "taam abi sıkıntı yok, ben eve gidip şu üstümü bi değiştirip 20 dakkaya geleyim hemen bu kıyafetler kirlenmesin şimdi" diyorum, hayvan gibi ısrar ediyor "la yok üstüne bir şey olmaz elemanın yanına oturcan sadece sıkıntı yapma" falan diyor ama dinlemedim, yok abi dedim bu tişört hediye nolur nolmaz dedim. neyse sonra kabul etti tamam di hadi git üstünü değiştir gel dedi, tükkandan bi çıktım çıkış o çıkış. direkt arkadaşlarla buluştum playstation cafeye gittik 2-3 saat pes oynadık akşam da herkes uyuduktan sonra gizlice eve girdim direkt yattım.

ertesi gün evdekiler hesap sorunca ufak bir tartıştık ama hallettik. neyse buraya kadar kaç kişi okudu bilmiyorum ama bu da böyle bir anımdı, bir gün bir oğlum olursa bazı konularda bana çekmez inş ne diyelim. sevgiler.

şu cümleyi kurup da köylü olmayan birine denk gelmedim hayatımda.

alışveriş feci iyi hissettiriyor ya yalan yok. moraller kekoya bağladığında bir kot bir tişört/gömlek bir de sneaker alıp geçiyorum bütün ibreler fulleniyor. dopamin mopamin yükseliyor.

sebebini ben de anlamadım.

menemenin soğansız olması gerektiği konusunda en büyük destekçisiyim.

onuachu, sorloth hatta wout weghorst. ya da bunlar gibi herhangi bir pivot santrafor.

gağassaraylı olduğum için kafam rahat tabi seneye gidip alınabilecek en kötü forveti alacaklarından eminim çünkü, şimdiden yazdım buraya.

oh be yaz gibi.