ruhugeveze yazar profili

bir mi nisan bir mi insan

pizza severiz

iyi mi geceler diyesim gelmedi değil
herkese iyi geceler
bayramınızda kutlu olsun
pazar gününüzde huzurla dolsun
sevgilerle..

orta yaşa adım evresidir. artık ergen degilsin. yaşlıda sayılmazsın. kafan düşüncelerin şekil aldığı yaşlardır. hem her şeyi basarabilmenin hemde her seyi kaçırabilmenin yaşıdır.

30 lu yaşlara selam olsun
hoş geldin boş gitme :)

kafana tokadan başka bir şey takmayacaksın
derdi kederi çöpe atacaksın.
mutluluğa kucak açacaksın.
gereksizleri hayatından sallayacaksın.

takmayacaksın takmayacaksın
değmeyenleri söküp atacaksın.
mutluluk az ötede sana el sallıyor
koşup ona sarılacaksın.


dipnot: öylesine yazılmıştır :)

hey sana diyorum evet sen !

klasik bir cümle olacak ama insanın sevdiği şeyleri hayatına katması,yaşaması.kitap okumayı seviyorum bu benim bir hobim.kitap okurken veya yemek yaparken yada yolda cam kenarında etrafı izlerken müzik dinlemek eşlikçisinin olması bana cok hoş geliyor.

nezaket,saygı,hoşgörü der geçerim.

boşluğa dalmak gibidir önünde bir seyler olur biter sen öylece bakarsın..
düşünce geri planda kalır.mantık devredışıdır.

en sevdiğim şeylerden birisidir pazar sabahı kahvaltısı koy sen çayı hazırlıyorum ben kahvaltıyı. arka planda çalan neşeli müzikler.sofrada yok yok göz dolduran nimetler.
severiz pazar kahvaltısını..

dipnot keske pazartesi de tatil olsaydı.

uzun zamandır kendi kendime kaldığımı ama kafamın içinin hiç susmadığını fark ettim.neydi beni düşüncelere sokan ve bunlardan bir türlü kopmamı engelleyen.. düşünmek insanı hem iyileştirir hemde hasta eder derler.tabi bu olaya hangi açıdan baktığına göre değişiyor.iyi düşünürsen hayatta sana güzellikler sunar diye vaadler verirler.iyi düşünüyorum hani o iyi şeyler iyi kişiler tam olarak neredeler? insanlar genel olarak kötüler.iyilik yapacak diye ödleri kopuyor.para dediğimiz ortada dolaşan bir araç var insanlar ona fazlasıyla tapıyor.güçlü olmayı mutlu olmayla karıştırmışlar.varlıklı olursak her şey yolunda gider sanıyorlar.oysa ki o kadar yanılıyorlar ki.. kendi kendime kaldım.bir durdum ve düşündüm ki her şey fazla sıradan olağan ama sahte.bir kalıplaşmış ifade yerleşmiş insanlarınn yüzüne ve oradan devam ediyorlar.kimse selam vermek göz göze gelmek dahi istemiyor aslında ama mecburiyetten yan yana bulunuyorlar gibi.insanlar birbirine düşman ama bir ortama girdiklerinde bir anda sevgili kesiliyorlar.neden rol yapma gereği duyuyoruz ki! sevmek zorunda mıyız diğer kişilerin sevdiği şeyleri? kahkahalarla gülüyorsak neden bunu engellemeliyiz ? mutlu olmak gülümsemek bizim en doğal hakkımız değil mi? rol yapmak bunun hiçte bana göre olmadığını bilerek uyanıyorum her sabaha ve işin kötü yanı rol yapamıyorumda.mutluysam basıyorum kahkahayı.mutsuz ve üzgünsem sessizce çekiliyorum köşeme.biri beni incitmiş veya kırmışsa içimden ağlamak geliyorsa kaçıyorum oradan ve akıtıyorum gözyaşlarımı sessizce bulunduğum yere.düşünüyorum kendi kendime ve neden kahkahalarla gülebilmek yada ağlayabilmek bu kadar acizce algılanıyor insanlar tarafından anlayamıyorum.bir sarılmayı çıkar ilişkisi içten bir iltifatı laf sokma ve benzeri ufak bir sırıtışı onlara karşı yapılan birer alay gibi algılıyorlar.kişi kendinden bilir işi.benim etrafımda ki bir takım insanlar da çok iyi biliyor bu işi. onlar gibi olmak istemediğime en başından karar vermiştim.ben sizin gibi değilim olamam demiştim.bana tak yüzüne maskeni ve yaşa sorunsuz demişlerdi.ben yine onların nezninde yanlışı ama kendim için en doğru olanı olması gerekeni seçtim.maskeleri indirdim doğallığı seçtim ve yoluma devam ettim. insanlar bir gül gibi ben ise bir kaktüs. gül bir gün solacak peki ya kaktüs ?

zaman zaman bana gelip gitmeler.
içimdeki heyecanın kayboluşu,
ne yapsam ne etsem o huzuru bir türlü bulamayışım.
odanın içinde bir sağa bir sola doğru gidip bir yere varamadığım olur kendisi.
her şeyi yapıp, hiç bir şey yapmıyormusum hissi verir.
şuan şimdi çok sıkıldım.
kitap okudum,dizi film izledim.kahvemi içtim ama yinede bir şeyler eksik ve olmadı.ne yapsam olmuyordu.huzursuzluk beni bırakmak istemiyordu. aynı yerlede dönüp duruyor ve sıkılmayı ne yazık ki kucaklıyordum.

herkes her şey bırakıp giderde bu sıkılmak peşimi bırakıp gider mi acaba diye düşünmeden edemiyorum..

ne anlatıyordum?

-sıkılmak
-evet çok fazla sıkılıyordum.

haftaiçi bir günde istesemde yapmadığım bir şey şu kahvaltı.
ama haftasonu olduğunda işler değişiyor.
evde en güzelinden seçmece,dolu bir masada kahvaltıyı kim sevmez ki..
kahvaltı deyip gecmeyin çok yararlı.

her şey bu kadar mı?
bir gün daha geçip gitti ve benden geriye ne kaldı?
yaşam denen şey şuan mı?
ellerimden kayıp gidiyorken yaşam ne yapmalı..

başta mustafa kemal atatürk olmak üzere tüm ögretmenlerimizin öğretmenler gününü kutlarım

canım ne istiyorsa o olur.
canım hamburger yerine çiğ köfte dürüm cekti o sayılıyor mu?

lafı çevirmeye ne gerek var direk söyle gitsin.

ne demek istiyorlarsa onu diyebilirler
30 yaş ortaya karışık bir yaş grubudur.
kimi için daha gençliğin başı,kimi için ortası kimi içinse sonu olabilir.
abla da olur,teyze de olur ne istersen onu söyle
30'lu yaşlar kendi bildiği sürece sıkıntı yoktur.

yorgunluk bu hayat yolunda hiç bitmeyen bir şey olmalı.
her seferinde enerji bitiyor ve yorgunluk moduna geçiş yapılıyor.
uzan şöyle bir koltuğa çık o kafandaki tozlu düşüncelerden o zaman yorgunluk falan kalmıyor.
seni insanlar yoruyor.