sakingezgin47 yazar profili

çocukken pelerinli olduklarını sanırdık, büyüyünce genelde yorgun ve sessiz olduklarını öğrendik. gerçek olanı alkış beklemez, çoğu zaman yaptığı şeyin kahramanlık olduğunun farkında bile değildir. iki mesai birden çalışıp akşam çocuğuna ders çalıştıran anne mesela, ya da kimse görmezken doğruyu söyleyen adam. madalya verilenler değil, sabah kalkıp aynı şeyi bir kez daha yapanlar. o yüzden bugün etrafınıza iyi bakın, muhtemelen bir tanesiyle aynı evi paylaşıyorsunuz.

insanın en savunmasız anında karşılaştığı en büyük sınav. üzerinizde tek bir kumaş parçası bile yokken evin içindeki hiyerarşi bir anda tersine döner. o an duşun altında çıkardığınız sesin insanlığa ait olmadığını komşularınız da seve seve teyit edecektir. bir de kaçarken yaptığı o ani manevra var ki, hangi yöne gideceğini kestirebilen bir insan henüz doğmadı. bu olaydan sonra banyoya girmeden önce kapıyı üç kez kontrol etmek gayet normal karşılanmalı.

bir zamanlar "hadi bir tane daha" denen şeyin artık hesap makinesiyle içildiğinin resmî ilanı. markete girip fiyat etiketine bakıp raftan almadan çıkmak yeni milli spor dalımız oldu. üstelik tadı o parayı hak edecek kadar değişmedi, sadece bizim cebimiz değişti. arkadaşlarla dışarıda içmeyi bırakıp evde iki kişi bir şişe paylaşır olduk. eskiden "içki parası" derdik, şimdi "içki bütçesi" diyoruz; aradaki bütün fark tam olarak buraya sığıyor.

insanın kendini ilk kez bir başkasının gözünden gördüğü kişi. o yüzden yıllar sonra hatırladığımız şey aslında o değil, o dönemki halimiz oluyor çoğu zaman. telefon faturasının uçtuğu, otobüs durağında bir saat fazladan beklenen, saçma sapan şarkıların bir anda anlam kazandığı dönem. bittiğinde dünyanın sonu sanırsın, on yıl sonra adını duyduğunda sadece hafifçe gülümsersin. "ne iyi ki olmuş, ne iyi ki bitmiş" diyebiliyorsan doğru yoldasın demektir.

her şeyi fazlasıyla temiz, fazlasıyla kontrollü yaşama hali. bir dönem ben de denedim; evde toz yoktu, planda sapma yoktu, hayatta da pek bir şey yoktu. sonra fark ettim ki insanın hem bağışıklığı hem hafızası biraz kirle güçleniyormuş. üstü başı çamur olmadan geçen bir yaz, insana anlatacak hikâye bırakmıyor. şimdi bulaşığı bazen sabaha bırakıyorum, dünya dönmeye devam ediyor.