kahraman

savaşta yiğitlik ya da tehlikeli bir durumda yararlık gösteren (kimse).

çok uzatmaya gerek yok. insan olmaya çalışan herkes, kahramandır.

tüm yaşamın boyunca bir sorunun cevabını merak ettim. vazgeçtiğim her şey, geride bıraktıklarım, acılarım ve sevinçlerim ulaşılamaz noktalarım oldu. kendimi bu süreçte kaybettim. tekrar aramaya da çalışmadım. benden saklanmayan apaçık ortada duran birini arayamazdım zaten. bana bakan gözleri ve anlamsız gülüşü hep merak uyandırdı bende. bu yüzden sana yalan söylemek çok anlamsız. benim yalan söylemeye ihtiyacım yok. bilakis senin yalan söylemek için bir çok nedenin var. çünkü sen kendini kaybettikten sonra hep onu aradın. vazgeçtiğin her şey, geride bıraktıkların, acıların ve sevinçlerin ulaşılamaz değildi. sadece bunları hep sakladın. üzüldün söylemedin, acı çektin göstermedin. anlaşılmaz oldun ve yalnız kaldın. kendi gerçekliğinde yalnız kaldın. ızdırap duyan ruhunu o vazgeçemediğin yastıkla boğdun. bilmediğin bir şey var ki ruhunu boğmak onu öldürmez. elbet birgün güçlenecek bunların sebebini sana soracak, neden diye? o yüzden ister benim yaşımda çocuğun olsun ister sorduğun sorulara farklı tepkiler al fark etmez. sen benim düşüncelerimdeki sen olmadığın gibi kendi düşüncelerindeki sen de değilsin. bunu kimse bilmiyor. çünkü seni görebilen kimse yok. eğer birgün bulursan onu konuşacaklarımız olduğunu söyle gerçek kalbinin olduğu yeri göstersin bana.

bugün ekmeğin üzerine çikolata sürdüğüm için kahraman oldum. hiç beklemediğin anda oluyor kuzum.

olağanüstü zamanlarda icra edilmesi gereken olağanüstü faaliyetler nihai olarak başarı odaklı değerlendirildiğinde aptallık ve cesaret kesişimindeki izdüşümü.

kadınlarda hep bir sindrella sendromu oluyor:
o ayakkabı benim ayıgıma olacak. kahramanım prens bunu anlayacak.

belki bunun otesi vardır:
onurunu gururunu kendine saygını iki paralık yapmaya calısan kotu kalpli prensin elinden seni kurtaran adamdır kahramanın.
ne dersiniz? ;)

çocukken pelerinli olduklarını sanırdık, büyüyünce genelde yorgun ve sessiz olduklarını öğrendik. gerçek olanı alkış beklemez, çoğu zaman yaptığı şeyin kahramanlık olduğunun farkında bile değildir. iki mesai birden çalışıp akşam çocuğuna ders çalıştıran anne mesela, ya da kimse görmezken doğruyu söyleyen adam. madalya verilenler değil, sabah kalkıp aynı şeyi bir kez daha yapanlar. o yüzden bugün etrafınıza iyi bakın, muhtemelen bir tanesiyle aynı evi paylaşıyorsunuz.