sallama kan icen vampir yazar profili

"boksta ritim her şeydir. yaptığınız her hareket kalbinizden başlar ve bir ritim içerisindedir. kalbinizde ritim yoksa bir sorun vardır." diyen amerikalı efsanevi boksör.

muhammed ali'nin aksine "saldırı en iyi savunmadır" mottosunu benimsemiş, rakibini çözmek için uzun uzun beklemek yerine onu sürekli baskı altında tutmayı tercih etmiştir.

kariyerindeki 201 maçın 173'ünü kazanmış, bunların 108'ini nakavtla bitirmiştir.

kariyerinin en trajik gecesi ise jimmy doyle ile yaptığı maçtır. maçtan günler önce rüyasında rakibini öldürdüğünü görür ve bu yüzden karşılaşmanın iptal edilmesi için girişimlerde bulunur. ancak dönemin organizatörleri ve bahis çevrelerinin baskısıyla maç planlandığı gibi gerçekleşir. hatta sugar'ı ikna etmek için bir papazın devreye girdiği anlatılır.

maçın sekizinci raundunda gelen tek bir sol kroşe, sugar'ın hayatı boyunca unutamayacağı bir ana dönüşür. doyle yere yığılır ve kaldırıldığı hastanede verdiği 17 saatlik yaşam mücadelesinin ardından hayatını kaybeder. her ne kadar ölümün altında önceden var olan sağlık sorunlarının da etkili olduğu söylense de, bu olay sugar'ın üzerinde derin izler bırakır.

yaşadığı vicdani yük nedeniyle sonraki dört maçtan elde ettiği tüm gelirleri doyle'un ailesine bağışlar. ringlerde dövüşmeye devam etse de, o geceden sonra yumruklarının ardındaki öfkenin ve gözü karalığın bir kısmını geride bıraktığı söylenir. belki de kariyerinin geri kalanında attığı hiçbir yumruk, o sekizinci raundaki kadar ağır olmamıştır

#3995924

30 senedir ankara'da tekel bayii işletiyoz. şunu en baştan söyleyeyim. bu iş dışardan göründüğü gibi değil. millet oh mis gibi iş, müşteri geliyor alıyor gidiyor sanıyor. keşke öyle olsa. bunun sabahı ayrı dert, gecesi ayrı dert. bayramı yok, tatili yok, saati yok. sen dükkanı açmadan müşteri kapıda bekler, kapattıktan sonra da telefon çalar.

müptezili, psikopatı, sarhoşu, kavgacısı, borçlusu derken her gün ayrı bir olay yaşarsın. bazı günler satış yapmaktan çok insan idare edersin. gerçi yıllar geçtikçe en müptezeli de en psikopatı da biraz biz olduk, orası ayrı konu.

bu sektörde ayakta kalmak için köklü olacaksın. mahalle seni tanıyacak, sen mahalleyi tanıyacaksın. öyle heves edip para varmış diye giren çok gördük. dükkan açtıktan birkaç ay sonra kepengi indirip giden de çok gördük. çünkü iş sadece mal koyup satmak değil. insan tanıyacaksın, risk bileceksin, hesabını kitabını iyi yapacaksın.

hele şu veresiye işi. son yıllarda tam baş belası oldu. millette para yok. herkesin bir yazdırma çabası var. kimi gelir iyarın verecem, kimi gelir maaşı bekliyom, kimi gelir abi beni tanımıyon mu? der. bu işin raconunu bilmezsen, herkese acıyıp veresiye yazarsan daha ikinci ayda batarsın. veresiyenin de bir hesabı, bir dengesi var. yılların tecrübesiyle kime güvenilir, kime güvenilmez az çok öğrendik.

kısacası bu iş dışardan kolay para kazanılan bir iş gibi görünür ama işin mutfağı çok ağırdır. sabır ister, tecrübe ister, emek ister. sermaye koymak kolaydır, asıl mesele o dükkanı yıllarca ayakta tutabilmektir. bu işe girmeyi düşünen varsa iki kere değil, üç kere düşünsün.

sen de düşür kardeş.

gerçi haklısın. araya kediyi, köpeği, papağanı sokmaya ne gerek var. git konuş, tanış. reddedilirsin, kabul edilirsin. hayat böyle dönüyor zaten.

bugün birine yazarsın, iki mavi tik düşer. cevap gelmez. oturur ekranı izlersin. acaba yoğun mu, acaba unuttu mu, acaba ben mi saçmaladım? diye beynini kemirirsin.

ahmed arif'in zamanında mavi tik yok.

onun yerine posta kutusu var.

ve inanılmaz bir sabır.

1956'nın bir akşamı.

ankara'nın ayazı öyle bir çökmüş ki, insanın cebindeki son sigarayı bile üşütüyor. kahvede bir masada ahmed arif oturuyor. önünde çay değil, bekleyiş var. cebinde para yok. kafasında memleket. yüreğinde ise tek kişilik bir izdiham: leyla.

şiir yazmıyor aslında. mektup yazıyor. şiir diye okuduklarımızın bir kısmı posta pulu yalarken çıkan şeyler.

mektubu bitiriyor.

sen ister dostum ol ister sevgilim, yeter ki hayatımda ol.

zarfı kapatıyor.

posta kutusuna atıyor.

ve yine bekliyor.

işte tam burada insanın içinden şöyle bir sitem yükseliyor:

yaaaa leyla abla, insan hiç mi biraz kıyamaz?

adam sana mektuplarda sevgili, dost, yoldaş, evlat, hatta neredeyse tanrıça muamelesi yapmış. seni hayatının merkezine koymuş.

sen ise ilişkiyi hep dostluk çizgisinde tutmuşsun.

tabii ki kimse kimseyi sevmek zorunda değil. aşk dilekçe değil ki onaylansın.

ama düşünmeden edemiyor insan.

bir tarafta hasretinden prangalar eskittim seviyesinde bir adam.

öbür tarafta arkadaş kalalım seviyesinde bir kadın.

kozmik dengesizlik resmen.

sonra yıllar geçiyor.

şiirler büyüyor.

efsane büyüyor.

mektuplar sararıyor.

ve insan şunu fark ediyor:

belki de ahmed arif'i ahmed arif yapan şey biraz da leylasıy'dı.

iyi ki var olmuşsun zalım leyla.

kim bilir...

sen olmasaydın, bildiğimiz ahmed arif yine ahmed arif olur muydu?

belki olurdu.

ama eksik olurdu.

biraz daha sessiz,

biraz daha az yaralı,

biraz daha az ahmed arif..........

bu saçma sapan entry'i girecek kadar seviyorum ahmed arif'i

yattığı yer incitmesin.

toprağı bol, hatırası daim olsun.

selam olsun büyük şaire.

selam olsun yarım kalmış sevdalara.

selam olsun ahmed arif'e..

bu soruya cevap vermeden önce başka bir soruyu yanıtlamak gerek. dünyanın en zor spor branşı hangisi? spordan az çok anlayan herkesin aklına gelen ilk cevap boks'tur.

çünkü boksta hata yapmanın bedeli diğer sporlara benzemez. futbolda yanlış bir şut çekersiniz top auta çıkar. basketbolda kötü bir şut kaçırırsınız kaldığınız yerden devam. ama boksta yaptığınız tek hata doğrudan yüzünüze inen bir yumruk olarak geri döner. dayanıklılık, teknik, güç, hız, refleks strateji..hepsini aynı anda kusursuz şekilde bir araya getirmek zorundasınız.

hal böyleyken sporun en zor dalı olan boksun zirvesindeki adamı konuşmak gerek. işte burada da karşımıza muhammed ali çıkıyor.

o yüzden benim kafamdaki denklem basit. eğer boks en zor sporsa ve muhammed ali de boksun gelmiş geçmiş en büyük ismiyse, tüm zamanların en iyi sporcusu unvanına en çok yakışan kişi de muhammed ali'dir.

robin hood'un daha mitolokik, daha yanığı.
zenginden çalıp fakire veren değil belki ama tanrıların tekelindeki ateşi çalıp insanın avucuna bırakan ilk asi.

bir kıvılcım verdi insanlığa. ekmek pişsin diye, karanlık dağılsın diye, insan biraz insan olsun diye.

ama dünya eski bir alışkanlığa sahiptir.
kendisi için yananları önce alkışlar, sonra zincire vurur.

onu da dağın başına çivilediler.
her gün bir kartal gelip ciğerini gagaladı işte.

buraya adım attığım güne bin lanet.
hala çıkış yolunu bulamadık.

değilim. çünkü fobi korku anlamına gelir ve korku geylere özgü bir şeydir.

sana ben şiirler sözler büyüttüm
sana ben baharlar yazlar büyüttüm
sana ben hummalı gizler büyüttüm
söyleyemedim.

voca.ro/13shVoD2B6P7

tatlıyız tabi. ama o tatlılığın içinde biraz da asalet saklı.

bayram coşkusunun tam ortasındayız. her şey ayrı bir güzel, ayrı bir hareketli.

iyi bayramlar.

bize ölüm yok

bunların hepsi seni yıldırmaya yönelik çabalar. sakın başını eğme. dimdik dur. sabırla diren ve yolundan vazgeçme.

ankaralı'ların buluşma noktası. ama her nedense herkesten önce ben burda oluyorum. elinde poşetle bekleyen onlarca insanı mal gibi izliyorum. bugün de aynısı oldu. bir kere de erken gelin şuraya lan. neyse önemli olan burdan sonra ne yapacağımız. tunalı'ya mı çıkarız, meşrutiyete mi kayarız, yoksa sakarya' da mı sabahlarız. bu tamamen cebimizdeki paraya ve kaderimize bağlı.

rico'yla yaptığı maç sonrası jüriler maçın bitimine kadar olan puanlamaları paylaşmış.

95-95 berabere
96-94 rico
95-95 berabere




tam bir komedi. emek hırsızı hepsi. ne beraberliği.

rico 10 raund boyunca perişan etti bunu. hala çıkıp usyk çok iyiydi falan diye zırvalayanlar var. ne iyisi oğlum? maç boyunca baskıyı kuran da rico'ydu, tempoyu belirleyen de.. usyk bildiğin çözüm aradı ringde.

hakem son 1 saniye kala araya girmese maç büyük ihtimal kararla rico'ya gidecekti zaten. ama işte boks dünyası bunu kaldıramazdı. koskoca camia bir kickboksçu'nun gelip onların göz bebeği adamı indirmesini istemedi. olay tamamen bu. yoksa ring içinde olan şey çok netti.

bir de millet knockdown olayını büyütüyor. rico kariyeri boyunca kaç kere düştü yine kalktı, devam etti. adamın olayı zaten bu. o kadar savaşçı bir herif. ama bu maçta hakem resmen panikle 1 sn kala maçı katletti. o müdahale tamamen maçın akışını bozdu. gerçi hakem rezilliği olmasa bu sefer de jüri rezilliğiyle çökeceklerdi maça.

valla boks dünyası kadar döneni bol, kolpa, taraflı, kollamalı başka spor ortamı yok. tam bir sirk yuvası.

size yıllık izin diye gazı veriyorlar. eşşşek gibi çalışıyonuz, ömrümüzü çürütüyonuz.ortaya çıkan şey ise koca bir hüsran. birileri senin emeğinle servet yapıyor, sonra üç gün izin verince bayram havası. halbuki yaptığı şey, senden çaldığı hayatın minicik bir parçasını önüne geri atmak.

başka yolu yok.

bugünden sonra düzen partilerine tek bir oy dahi vermem. bu hatayı yaptım. dersimi aldım. aynı yanlışı bir daha tekrarlamam.

dün o videoyu boşuna paylaşmadı.

akp'nin öyle koyu bir maşası ki, rte bile bunun yanında solda sıfır kalır.

#3980290

terbiyesiz! bu halk da, dünya alem de sizin gerçek yüzünüzü çok iyi biliyor. eğilip bükülen, omurgasını kaybetmiş bir sürüngen misali, güce göre şekil alıp her fırsatta boyun eğmeye çalışan bir sürüsünüz siz.

o yüzden sinsice ortaya çıkıp da laiklikmiş, şuymuş buymuş diye burada hamaset yapma. kimsenin aklıyla alay etmeye de kalkma.