sanayi tüpü yazar profili

sanılanın aksine palyaço şiiri turgut uyar'ın değildir.

içki kötülüklerin anasıdır. ama yine de ana gibi yar olmaz.

komşunun mangal yakıp sana ikram etmemesi.

evet. bu konuda çok kırgınım...

içlik.

insanın karakterini değil belki ama kat sayısını değiştirir. özellikle kışın, aynadaki insanla arandaki son ince çizgidir.

tebrik edilmesi gerekirken, tevkif edilmekle sonuçlanmış durumdur.

bu uğurda nice mavi donu olan yiğitler, ziyan olmuştur.

ayıptır.

başkasının adam ettiği erkeği kapamayan insanların yakındığı durum. *

ooo fight club dediğim durum.

alırım bir dal.

bir de ekşisözlükte yazar olup, kendisini ünlü yazar diye pazarlayanlar var.

neymiş efendim, ayda bir iki kere debeye giriyormuş. 15 yıldan fazladır yazarmış falanlar filanlar.

kendisini ekşisözlük ünlüsü diye tanıtanlara itibar etmeyiniz lütfen.

tanim: son yazar alımlarıyla çok bozmuş sözlük sitesi.

mangal yapan komşunun kokusu bütün siteyi sararken istemsizce "ulan acaba bana da ikram edecek mi?" diye tribe girmem.

o kadar koktu, insan iki kanat ikram eder di mi?

nicki görünce insan ister istemez "inşallah kızdır" diye bir beklentiye girmesi nerden baksan tutarsızlık. ben de bu beklentinin oluşmamasını beklerdim ama umut işte.

kendimle alakalı ilk söyleyeceğim şey pipim var.

üzgünüm. :)

geri kalan özelliklerim için de fazla heyecanlanmayın, sanayi tüpü sonuçta. buraya bir entelektüel birikim bırakmaya değil, arada saçmalamaya geldim.

sevilen bir şarkıya denk gelince insanın içinde oluşan, son derece gereksiz ama bir o kadar da güçlü dürtüdür.

şarkıyı dinlerken "ulan bunu canlı dinlemek lazım" diye düşünülür. beş dakika sonra konser bileti aranır, bir bakmışsın bilet alınmış. halbuki daha geçen konserde iki saat ayakta durmaktan belin ağrımış, önündeki adam bütün konser boyunca telefonunu havaya kaldırmış, arkandaki eleman da her şarkıda bağıra bağıra eşlik etmiştir.

ama bunların hiçbiri o an akla gelmez.

çünkü sevilen şarkı çalmıştır bir kere. insan, iki saat ayakta kalıp eve döndüğünde "ben bunu niye yaptım?" diyeceğini bile bile konser planı yapar. konser bitince de ter, kalabalık, trafik, kulak çınlaması ve hafif bir yaşam muhasebesi eşliğinde eve döner.

ertesi gün yine aynı şarkı çıkar karşısına.

"ulan canlısı da çok güzeldi."

ders almıyoruz azizim. hiçbir şeyden ders almıyoruz.*