bilmem nereye kadar sürecek bu serüven?
her telden insan var kimisi kopmuş,
çıkarır anlamsız sesler.
kimisi bulmuş kendini ya da bulduğuna inanmış,
çıkarmış bir mana kendi bestesinde.
sanılsada devletlerin milleti koruduğu,
dünya arenasında her şey mübah.
her şey bir menfaat oyunu.
sevmeyenler daha sahici sevenlerden.
öyle bir zamanki
nefret sevgiden samimi.
herkes bir şeye fanatik herkes holigan.
bilenmizliğin içerisinde
bir şeyin parçası olmak ister insan.
inandığını yüceltir de yüceltir,
fark edemez ki kendi fikirlerini tanrılaştırmış.
herkes kendi zamanını kötüler,
sanki geçmiş mükemmelmiş gibi
fark edemez zamanın ve olayların aynı olduğunu,
tek değişenin kendi türü olduğunu.
ebedi sanır kendini,
halbuki zaman yok eder kendisini.
ne kadar da gülünç değil mi?
zamana ayak uydurmak varken
kendisinden şikayet etmek.
elden ayaktan düşüncede
ah zamanında! diye, ah vah etmek.
zordur bağnazlığı kırmak
bir başkasına değilde kendine odaklanmak.
hiç mi merak etmez insan bu hayat nasıl güzel yaşanır diye?
fakir zengine göz koyar zengin fakiri ezer.
herkeste bir münakaşa.
nerede bu yaşamı yaşamak?
bir de telaşa kapılır insan az zamanım var diye.
sahi biliyor musun ne kadar zamanın olduğunu?
bilseydin tutuşturur muydun ortalığı telaşa?
yoksa sakince ölümü mü beklerdi insan?
devamını gör...