tatooinesiz tusken yazar profili

bi kere nostaljiktir, eski anıları canlandırır. ayrıca deniz için aradığınız her türlü malzemeyi kolaylıkla bulursunuz. hatta bir keresinde mayom yoktu oradan aldım stajdayken…

bu kadar çabuk öldürülmesine şaşırdım doğrusu. oysa birçok koruması olan ve yanına yaklaşılması çok güç olan biriydi. şimdi asıl hedef türkiye olacak. sağolsun başımızdakiler sınırları herkese yol geçen hanı olarak hizmete açtığı için çok ta zorlanmayacaklar.

kapıdan baktırıp kazma kürek yaktırdığı idda edilen ve doğduğum ay.

yarın doğum günümmm :) bilin diye yani. ne bilem belki biriniz bana bi minalima basımı hp serisi hediye etmek istersiniz...

off o kadar uzun zamandır hasretim ki; bir türlü üçünü bir araya getirip de kitap okumuşluğum yok. hep bir şey çıkıyor. ya evin işleri ya sınav derken normal okuma bile yapabilmeme şaşırıyorum

gençliğimizi çürüten yegane faktördür kendisi..

biraz zaman geçti üstünden ama hala gülüyorum. bizim mutfak dolapları bayağı yukarıdadır o yüzden ulaşması da güçtür. annem bi zaman buraya bardakları koymuş sonuncular ise tam sığmamış yani düşme olasılıkları yüksek. neyse işte meğerse bir tanesini kapak yerinde tutuyormuş onların. sonra canım annemin bunların olduğu dolabı açacağı tutmuş ama üşendiğinden sandalyesiz açmaya çalışıyor. açılınca birden bardak ve beraberinde onu tutmaya çalışan annem de yere uçtular. ama o anı yaşamanız lazım o kadar güldüm ki gözlerim yaşardı. daha bitmedi ... bu sefer kalkarken tezgaha dayanmış yine şangııırt diye bir ses geldi. ben artık kendimden geçtim, yerlerdeyim böyle. bizimkiler de aynı nasıl gülüyoruz nasıl ! bak gözümün önüne geldikçe gülüyorum daha. işte bu da böyle bir anımdı.

ikisi de birbirinden yobaz, insanların hayatını zehir eden yönetimlere sahipler. gerçekten var olmasalardı dünya hiçbir şey kaybetmezdi. eskiden iyi yerlermiş ama bizim ülkede de olduğu gibi bazı düşük zihniyetler yüzünden bütün olanaklarını kaybetmişler. işte o yüzden ibret almak lazım...

kesinlikle okumayı pek sevmediğim kitaplar arasında yer alıyor. bunun dışında verdiği tavsiyeleri de yararlı bulmuyorum aslında. sadece çok azı işe yarıyor...

karnı

bu kişi kim en ufak bir fikrim bile yok sadece ismen ünlü olduğunu biliyorum o yüzden çok da şaapmam

yohohoho yoho ho hoo

voca.ro/1g5kVo3wqOMV

bir de türkçeye giriş yapalım:

voca.ro/17Z0U3lXJCaT

asparagas. tek kelimeyle nasıl oryantal ritmi çıkarılır ? tam karşılığı bu :-)

öyle bir şey yok. genel tüm strüktürün yapımını planlayan ve dizayn eden tek bir disiplin olarak direkt mimarlık var.

bu hep böyle zaten... o yüzden hiçbir şeyi körü körüne planlamamak gerekir bence. yine ipleri elden bırakmayacağız tabi ki ama kimi zaman akışa göre yaşamayı da bileceğiz. işte ancak böyle mutlu olunabilir. benim düşüncem bu şekilde arkadaşlar.

hocam her ne kadar yaparsın dese de, yapamayacağım düşüncesi daha da ağır basıyor. farkındayım ve hakkını veremedim çalışmanın … babamın bana güveni hiç bitmiyor. ama işin aslını bilse, benden utanç duyardı. ki sonuçlardan sonra duyacak. bunu değiştirebilmenin bir yolu yok. çabalasam da değişeceğini sanmıyorum. gerçekler insanı incitiyor. başarısız ve bu hayatta bir yere gelememiş, geleceği kayıp insanlar sonsuza kadar yitip gitmeye mahkûm. ben de onların arasında yerimi çoktan aldım. geçmiş başarılarım da benimle birlikte bir hiçe dönüştü.artık bütün hayatım başkalarının isteği doğrultusunda ilerleyecek gibi. en fazla değişik kurumlarda kısa süreliğine çalışmış olarak birkaç kuruşluk kazançlarla avunmaya çalışırım. belki karşıma normal bir insan evladı çıkarsa bir evliliğim olur o kadar. sonrası sıradan ve tek düze, anlarla geçen bir hayat. – sonrası boşu boşuna yaşamış bir ömür.

hiç kimseye bir yararı olmadan bu dünyadan da geçip giderim bir gün. işte bu kadar. dolu dolu yaşayanlara uzak bir vitrinin arkasından, dışarıdan bakan bir varlık olarak gelip geçerim. sonuçta ne olsa olsun herkes gittiğim yere peşimden gelecek değil mi? hayat zaten gözünü kırpana kadar bitiyor. hayallerin, umutların veya güzel anıların hepsi birer birer toza dönüşüyor. seni hatırlayacak bir kimse kalmadığında ise bir kez daha ölüyorsun.

valla sizi bilmem ama bu terörü estiren yegane kişi büyük annem illa ki yüzümüzü görecek. (haa bu arada oldukça yakın oturuyoruz ve çokça ziyaretine gidiyoruz.) bazen en olmadık zamanlarda bile arayabiliyor. bir de mütemadiyen yamuk tutar telefonu... kendisini çok seviyorum ama şu huyu zor durumda bırakabiliyor kimi zaman.

çekilişe katıldım! numaram:33

bu aralar hem dışarısı hem de içim yağmurlu... nedenine gelecek olursak çok var da ben en çok etkili olandan bahsetmek istiyorum. bunu en büyük etkeni sevdiklerimin verdiklerine karşılık beklentilerini karşılamak konusundan yetersiz hissetmem. bu maddi bir şey değil. manevi olarak bir şeylere yetemiyorum. en azından ben öyle hissediyorum. çünkü onları hayal kırıklığına uğratmak korkusu var içimde. başarısızlıkla sonuçlanan ve içimi boşlukla kaplayacak bir son istemiyorum. sanırım yeterince çabaladığımı söylemek te doğru olmaz... hayatta bir yerlere gelmek , iyi bir hayata sahip olmak gibi gayelerim var elbet. fakat içimdeki duygusal tatminsizliği aşmak gerçekten güç. sevgi konusunda oldukça bolluk yaşayan bir çevredeyim çok şükür ki. buna müteşekkirim kimse bunun dışında bir şey idda edemez. ama dediğim konu beni huzursuz ediyor ve yetersiz gelmek kadar insanı yoran bir başka şey daha yok inanın bana. yani kısacası böyle bir durumdan mustaribim şu sıralar... belki ilerde geçer kim bilir, yine de şu an bu durumun içinde olmak yerine başka konularla kafamın meşgul olabilmesini dilerdim. şimdilik bu kadar. yakında yine uğrarım dertlerimle sizi sıkmak için :)

kesinlikle kitap fiyatlarının fahiş seviyelere ulaştığı bu dönemde bir de 150 tl lik kargolarla iyice gözümden düşen satış sitesi. bu yetmezmiş gibi gönderim günlerdir hazırlanıyor olarak görünüyor. bugün aradım gün içinde kargoya verileceğini söylüyorlar. inşallah dedikleri gibi olur. ama bundan sonra alır mıyım bilemiyorum.