unut ama beni yazar profili

olmayan hüzündür. en azından bende yok böyle hüzünlü bir hâl. bu tip şeyleri kafaya takmak yetişkin insan işi değil zaten. belli bir yaşa gelip, hâlâ aynada gördüğünüz adamla barışamadıysanız durum vahim demektir.

pamuk tıkamamaktan ziyade, mezar istemiyorum. bedenim tıp fakültesine kadavra olarak bağışlansın. çocuklar üzerimde çalışsınlar. bilime bir katkım olsun derdindeyim.

ulan yüksek libidosu olsa da kötü kadın diyorsunuz. bir karar verin alüminyum.

yahu bizim millet niye her şeyi dötünden anlıyor. sen et yeme ablacım. yiyene niye mani oluyorsun. bu yaptığın hayvan haklarını savunmak değil, faşistlik. isteyen, istediğini yer. sana zorla mı yedirmeye çalışıyorlar balığı? gerçekten bizim millet böyle niş akımları benimsemesin. o akım, bokuma dönüyor çünkü.

tam hali, her yüzyılda birkaç kişi düşünür, diğerleri ise onların düşündüğünü düşünür olan bir cemil meriç sözüdür.
üstada katılmamak elde değil. ne de güzel özetlemiş içerisinde bulunduğumuz düşünsel çoraklığı. ışıklar içinde uyusun. bir dönem önyargı ile yaklaştığım biri idi. şimdi ise derin bir saygı duyuyorum kendisine.

hiçbir şey olmaz fırat bu abi.

doğrusu sükut değil miydi hocam? olmayan atasözü nasıl miadını doldurabilir ki?
t: sükut-u hayale uğratan bir başlık ve yazar.

(bkz: günce)

sscb tarihinin en acıklı vakasıdır. trofim lisenko, bu vakanın başrolüdür.

mendel'in kalıtım ile ilgili teorilerini burjuva bilimi sayarak, reddedip lamarckist bir anlayışla bitkilerin sonradan kazandığı özelliklerin yavrularına aktarılabileceğini savunmuştur.

daha beteri, bitkilere marksist ilkeleri uygulamıştır. ve sonuç tabii ki hüsrandır. yaşanan kıtlık korkunçtur. tek başına bu olay bile popper'ı haklı çıkarır.

diyalektik, bu olay üzerinden bakılınca bile çöptür. tabii siz bunu stalin'in otoriterliğine yorup, devrimci geçinmekte özgürsünüz.

öncelikle erzincan ve havalisinde depremi hisseden herkese çok geçmiş olsun. bir deprem ülkesiyiz. bu gibi hadiselerle sık karşılaşıyoruz haliyle. dilerim, üç yıl önceki acıların benzerini bir daha asla yaşamadan, depreme hazırlıklı bir ülke haline gelebiliriz.

bir şeyi sevmemeyi pek sevmiyorum. ama insanız neticede, sevmediğimiz şeyler oluyor. ancak dediğim gibi bir şeyi sevmeyecek noktaya gelmek beni manen çok yoruyor ve yıpratıyor.

tüm müslüman yazarlara hayırlı cumalar dilerim. haftalık bayramınız kutlu/ mübarek olsun.

(bkz: sen de gitme arkaşım)

oldukça can yakıcı bir sorun. kural tanımazlığı, etik değerlerden yoksun oluşu uyanıklık diyerek maskeliyoruz. bizim toplumumuzun en acı veren huyu bu. herkes, ahlaktan bahsediyor ama kimse etik değerlere özen göstermiyor.

torpili eleştirirken bile bilinçli yahut bilinçsiz neden ben kayırılmadım diyen bir toplumuz maalesef.

tabii bunda ülkeyi yıllardır idare eden iktidarların da payı var. ancak, onları seçen yine bizim toplumumuz. insan ilişkilerimiz hep bir al-ver ilişkisi üzerine kurulu.

herkes adaleti, eşitliği değil kendi payına düşen avantayı, kendi menfaatini düşünüyor. bilmiyorum sonumuz ne olacak. ama bildiğim bir şey var. o da bu gidişin hayra alamet olmadığı.

neyse, umarım tünelin ucunda bir ışık hâlâ vardır. ve o ışığı milletçe görebiliriz.
saygılarımla, esen kalın.

erkek düşmanlığına verilen isim. mizojininin zıttıdır. mizoandri eylemini gerçekleştirene mizoandrik denir. her nefret biçiminde olduğu gibi bu da topluma büyük zarar veren bir nefret suçudur. görüldüğü her mecrada mücadele edilmesi elzemdir.

normal kadını bilmem de bazıları erkek düşmanlığını matah bir şey sanıyor. ben ona yanıyorum.

bunda şaşırılacak ne var kardeşim. hiçbirine oy vermeyeceksin. sandığa gitmeyeceksin bu kadar basit.

cevap alamamak daha sinir bozucu bence.

(bkz: tuvalette cigara dönerken moderasyona yakalanan öğrenciler)

sosyalleşmeden bir fok anlamadıkları içindir.